Ik was gistere dus vertrokken richting Hotton voor dat BK marathon maar ik en Koen zouden ons ontfermen over de TT van 60 km.
zondagmorgen om 08.00 uit onze tram, een boken eten en richting Hotton met de fiets wat maar een kleine 4 km van ons verblijf was, aangekomen aan de inschrijving ( net achter de post ) onze brief ingevuld en de 5€ betaald en jammer genoeg kregen we geen noodnummer mee wat wel een minpunt is eigenlijk want ge weet nooit wat er onderweg gebeuren kan.

Van bij de start ging het meteen bergop wat meteen ook een stuk van het roadbook was van Hotton, hier tot in de helft maar opgeraakt want het was constant wegglijden op de modderige ondergrond met stenen. de rit ging verder langs de speleologieclub over de Isbelle welke nu vrij hoog stond en zo verder richting Werpin waar het terug klimmen was en geen kleintje deze keer en we wisten meteen waar we aan toe waren voor de rest van de tocht.

Man man man het was constant klimmen eigenlijk vandaag en niet zo van de minste eigenlijk want soms bedroeg de hellingsgraad gemakkelijk een 17% of meer soms, het spijtig genoeg had ik mijn km teller ( cm 436m ) thuis vergeten zodat ik niet kon zien wat de hellingsgraad was van sommige hellingen en afdalingen wat misschien nog het best was, er waren ook schitterende en technische afdalingen bij alleen al door de gladheid en het glijden in de modder.

Rond kwart voor elf ongeveer en enkele meters voor de bevoorrading begon het nog eens te regenen ook wat het dan nog net wat gladder maakte, aan de ravito was er sportdrank, banaan, chocolade en droge koekjes wat ons terug wat op krachten bracht en vanaf hier zijn we verder gereden met twee jongedames waarvan de jongste ( denk ik toch ) een waar klimtalent was want je mocht gerust je tenen uitkuisen om haar bij te kunnen houden, in het tweede deel van de tocht ( hadden uiteindelijk dan toch voor de 30 km gekozen ) ging het me wat beter af en was het klimmen wat beter en kon het ware klimsterke wat beter bijhouden.

We gingen een stuk langs de verbindingsweg van La Roche naar Hotton en voorbij Rendeux was het terug een klimmeke maar deze kon er gerust door want het was geen lange en deze gevolgd door een korte afdaling in het gras maaaaaarrrrrr dan kwam het katje uit de mouw want het was een serieuze lange klim waar precies geen einde aan kwam, het begon eerst op de weg welke al goed klom en dan overgaand naar een veldbaan en zo gingen we verder afdalend richting Verdenne om zo naar Marenne te rijden via nog enkele ander minder moeilijke wegels met nog een kleine afdaling.

Vanaf Marenne was het nu nog enkel een lang stuk langs de baan richting Hotton waar we dachten dat het voorbij was maar we werden nog even de andere kant opgestuurd voor nog een kort steil klimmeke in den bos en dan verder bergaf naar het einde, even de straat over en de brug en we waren terug op het eilandje L'oneux.

Ik kan alleen maar zeggen dat het een fantastisch parcours was en zeker geen makkelijk ook door het vele klimmen. de enige minpuntjes waren dat er geen noodnummer te verkrijgen was en dat er maar 1 tuinslang was om de bike van de modder te ontdoen wardoor vele andere bikers gewoon de bike in de ourthe staken en hem daar maar begonnen af te wassen.

Beetje een laat verslag maar zat tot vandaag 13 juli zonder pc, normaal ging ik voorbije zondag de TT van Durbuy rijden maar wegens geen vervoer heb ik Breedhout als leuk alternatief uitgekozen omdat het niet te ver van mijne thuis was.

Ik was van plan om de TT samen te rijden met Marckiemark maar ik was wat te laat en heb hem laten vertrekken en was van plan om een remonte uit te voeren om hem te kunnen inhalen wat tevergeefs was. Vanaf de start was het licht klimmen over de bredere veldwegen in de buurt maar ook singletracks kwamen zorgvuldig aan de beurt en zo reden we richting Kesterheide om daar wat hoogtemeters op te rapen, eerst de Kesterheide op en dan een luske zodat we aan het Maria beeld aankwamen na een ferm klimmeke.

na 17.5 km kwamen we aan de eerste rijk gevulde bevoorrading aan de rand van het bos waar we nadien terug mochten induiken. Hier dus een rijkelijke keuze aan Aquarius, fruit en koeken waar we dus ook lekker van hebben gegeten. Het tweede deel begon meteen goed met een lange singletrack door het bos, ze hadden boven wel een afscheiding gemaakt voor de makkelijke kant en de moeilijke maar had het te laat gezien maar de moeilijke was ook de meest schone natuurlijk.
tegen het einde van deze uitdagende singletrack was er een andere biker ten val gekomen omdat hij blijven haken was aan een boomwortel. Verder reed de TT over grondgebied van Gooik nog met nog andere mooie veldwegels en enkele omgekeerde stukjes van de Bloso route van Gooik. Na de oversteek aan de lichten te Leerbeek deden we daar dan enkele wegels dat we ook met de gelijknamige TT hadden gereden.

Via vele veldwegels en weinig asfalt reden we richting Kasteel van Gaasbeek maar dan ook in de omgekeerde richting dan dat we gewoon zijn, onderweg zijn we ook nog eens vastgelegd op foto en dan verder richting tweede bevoorrading die terug goed gevuld was ( net zoals de eerste dus. Allez nu verder voor wat de laatste 10 km moest worden ( de afstand klopte wel maar ik hed me onderweg efkes vergist van zijstraat en was te ver. Nog enkele smalle wegels in hoog gras waar ge amper zag waar ge reed maar het was goed te doen om door te raken. Nog es langs de toren te St. Pieters leeuw en dan door een boorderij kwamen we terug aan de kerk te Breedhout voor een welverdiend kriekske.

Conclusie  

mooie mountainbike rit langs de omstreken van Breedhout en zo langs Kester en Leerbeek met nog een passage langs Gaasbeek en Sint Pieters Leeuw

De cijfers

53.84 km / avs 20.66 kmh / max 43.4 kmh / 515 hm's en nog 27 km om terug te keren naar huis

Het Parcours  

kurkdroog en snel parcours langs Kester, Leerbeek, Gaasbeek en etc.. 

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5  Niet echt technisch te noemen buiten de afdaling aan de Kesterheide tot de steenweg

Bepijling

4 / 5 ,  redelijk in orde met oranje pijlen maar heb er toch eentje gemist.

Natuur

Enkele bosrijke stukjes doorgereden en voor de rest veel bredere veldwegen en enkele schone singletracks

Bevoorrading

5 / 5 , dik in orde ook voor mijn part met voldoende eten en drinken.

Een eeuwigheid geleden was er een stadje dat men Houffalize ging noemen, toen wisten ze nog niet dat dit klein dorpje met amper 4.802 inwoners ging uitgroeien tot een 2 jaarlijks mountainbike dorp. Enkele maanden geleden nog een Houffalize Mountainbike Wereldbeker manche en vandaag 26 augustus de 4e editie van de Houffamarathon.

Ik was al ingeschreven van in de maand mei om ginds de 60 km lange lus te biken, ondertussen al aan mijne avondschool leraar Ken van den Bulke wat tips gevraagd inzake training en etc, ook mijne Nederlandse bikemate uit het Ardense Fronville ( nabij Hotton ) had me al tips gegeven over voeding ervoor tijdens en na de marathon zodat ik goed was voorbereid.   Ik had tevens het geluk al van 18 augustus in de Ardennen te zijn zodat ik daar nog wat km's kon afmalen maar het weer heeft uiteindelijk voor wat minder km's gezorgd.

Om rond 07.20 samen met John Meurs dan naar Houffalize gereden omdat hij moest starten om 08.45h voor de 120 km, ik dan wat opgewarmd op de startklim en wat foto's genomen om dan ook naar onze startgrid te rijden. Ondertussen ook Petard, Maxsakin, Epic en Co en Belgish kampioen Ken van den Bulke  gezien en een goede rit gewenst. Normaal ging ik de rit alleen rijden maar aan de start dan kennis gemaakt met Thomas "Doobie" Van Brantegem uit Dilbeek, ook hij is lid op het forum van mountainbike.be.

We hebben dan afgesproken om samen de rit van 60 km te rijden.   Dan was het tijd voor ons om te vertrekken om kwart voor tien, een stukje vlak en dan meteen de rue Ste Anne op, een klim van iets meer dan 2km en een hellingsgraad van tussen de 10 en 20%. We stonden meteen stil door de enorme massa bikers die ook deze afstand hadden gekozen, stapvoets of toch heel traag rijdende den berg op en dan voor de eerste keer de mat over om onzen tijd op te nemen.

Over de afstand van 11 à 12 km hebben we dik een uur gereden omdat we meer in de file stonden als iets anders maar uiteindelijk trok de groep wat open en konden Doobie en ik langzamerhand wat naar voor schuiven. Zeer leuke trails die zowel omhoog gingen als in dalende lijn, techniek à volanté en water passages om door te crossen, op dergelijke passages was het dan terug wat aanschuiven maar de durvers die reden gewoon door alles lossen door zonder omzien. Na een lange singletrail afdaling moesten we door een baanbrede rivier of hoe moeten we het gaan noemen, op dat moment werden we dan ook op de foto gepakt zodat we nogmaals eens konden zien of hier nu stapvoets door gingen of niet.

Allez wijle weer voort voor ons volgende 20 km langs imposante wegels en veldbaantjes met naast ons een koppel op de tandem. Dan duiken we het bos in met een lange klim die niet al te steil was maar toch genoeg om niet rap te kunnen rijden, een brede baan waar ge toch langs de kanten wat kon rijden ofwel zwemmen in het midden . Dan even de hardere bosbaan en nadien was het terug langs de andere kant terug naar beneden via singletrack over boomwortels, tussen stenen en etc.

Zo biken we verder via enkele stukken straat, dan terug een smal baantje in waar ge u enkele meters verder in een pretpark waant en meerbepaald in de attractie met de boomstammen. We moesten door een geul war het water zo naar beneden stroomde, met daartussen nog enkele kleine drop-offs en dat in een geheel groen kader want met de begroeiing was het precies of ge in een tunnel reed.   Dan terug de straat op om net even verder dan de diepte in te duiken met daar weer een wed om dan meteen de ketting terug op de binnenplaat te smijten om de volgende lange klim aan te vatten waar ze boven ons nogmaals aan het opwachten waren met het fototoestel.  

Toch weer snel de bike op en in achtervolging van een Hollandse schone die bij de bush bikers uit Sleen hoorde, ze wilde zich uit de voeten maken op een singletrail zodat ik doorkon zei ze. Waarop ik zei dat ze gerust verder mocht rijden voor er ongelukken van kwamen, op de klim ben ik ze dan voorbij gereden omdat het daar een stuk breder was. Op de top van deze klim was dan onze tweede bevoorrading met wederom alles wat we nodig hadden.

Dan Onze laatste 20 tal km's en meteen ook de zwaarste bleek nadien want hier werden we constant van de ene technische klim naar de andere gestuurd en de hm's tikten sneller en sneller aan. Was mijn voorganger niet uitgegleden of gestopt dan was ik overal schoon opgeraakt maar daar kunt ge natuurlijk niets aan veranderen.   Ondertussen dan ook enkele keren mijne bikemate Doobie uit het oog verloren maar dat kwam ook dan doordat alle afstanden samen vloeiden en er meer volk op de baan was.

Ook heb ik me nog vergist van afslag na een lange schone afdaling op rotsen en tussen de geulen maar heb me dan gekeerd om dan de juiste route te volgen.   De laatste 3 km ging over het WB parcours met terug enkele scherpe klimmen en wonderlijk maar technisch parcours waar ge terug uit uw doppen moest kijken of ge zat meteen enkele meters lager. Tijdens de laatste 2 technische afdalingen het beste van mezelf nog es gegeven en in bijna kamikaze stijl naar beneden richting het brugje, nog even 3 anderen voorbij gestoken in de sprint tot ik binnen was.

De conclusie    

De cijfers  

61.44 km / 14.77 avs / 50.4 max / 22 ° gemiddeld / 1339 hm's

Het Parcours
 
Een fantastisch parkoers met veel klimmen en dalen natuurlijk, veel technische klimmen, afdalingen en singletrails.  

Technische moeilijkheidgraad  

5/ 5 : Het was veelal opletten geblazen of ze konden u wegvoeren met de 100.  

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen genoeg aanduidingen.  

Het is zover want we staan aan de startmeet van de 5de Houffamarathon, voor mij pas de tweede maar ik start hier met veel plezier samen met Patrick, Gert, Wouter, Kenneth en Kevin voor de 75 km. Half 10 en het startsein is gegeven, we wensen elkaar nog even succes met de rit en we starten langzaam aan mee met het gros van de startbox, we kregen meteen een startklim die enkele jaren geleden ook de start was van de WB hier in Houffalize, dus meteen op de kleine plaat vooraan om met een gemakkelijke cadans naar boven te kunnen rijden.

Ondertussen wat opschuiven naar voren en zien of we terug bij elkaar geraken om de tocht samen te kunnen rijden, Kenneth en Kevin waren al meteen de plaat gepoetst en Patrick zag ik ook niet meer zitten, Ik heb me dan wat laten afzakken in het pak terug tot ik weer bij Gert en Wouter terecht kwam. Tja, in een pak van 750 man en vrouwen is het eigenlijk vrijwel onmogelijk om samen te blijven en zo zijn enkel ik en Wouter nog samen gebleven om verder te rijden. Het eerste deel van het circuit was wel op en af maar weinig moeilijk met brede veldbanen, enkele hellingen en afdalingen door het  bos en soms moest ge al eens van de Bike wegens een opstopping aan een volgende singletrail.

Via Taverneux rijden we naar en door het bois de Brisy om even later een lange singletrail afdaling te mogen doen, een geluk dat er een goed spoor was in het midden zodat ge geen hinder had van laaghangende takken en etc. Een biker voor mij haalde wat rare manoeuvres uit en ging plots in de remmen zonder dat er iemand voor hem reed, een geluk dat ik toch een redelijke remafstand had of ik hing in zen wiel.

Op het einde van deze afdaling moesten we net zoals vorig jaar door een plas / rivier / beek of hoe ge het ook wilt noemen, deze keer geen fotografen daar, via nog enkele veldbanen komen we naast de autosnelweg terecht die ons even later naar de eerste bevoorrading brengt aan de kerk van Fontenaille. We kregen er een alpro soja drankje met banaan smaak in de handen en verder dan nog de rijkelijk gevulde bevoorrading met cake, fruit, üslirepen en nog enkele vaten sportdrank om onze bidons bij te vullen.

Wij weer de bike op voor de volgende 22 km’s die nog dat iets meer op en af gingen, vanaf hier in Fontenaille ging het eerst licht omhoog om ons nadien door het bos te sturen, schone trails trouwens daar. Via wat veldwegen in stijgende en dalen lijn uiteraard rijden we richting Bois de St. Jean, ik herkende het hier nog alsof ik hier nog niet zolang geleden hier had gereden, door de voorbije regenval was het hier wel wat anders dan vorig jaar en al bij al een geluk dat ik er mijn Nobby Nic’s had opgelegd.

Met wat te ploeteren en constant een goed spoor te zoeken kwamen we aan het einde van het eerste deel die ons dan via een goed berijdbare veldweg langs de rand van het bos brengt om ons even later terug het woud in te sturen, nu een lange singletrail met hotsen en botsen en constant bijsturen door de boomwortels die meer boven dan onder de grond staken.

Het einde was in zicht en ik had ook Wouter terug gevonden in het bos hier, aan de bevoorrading waren we blijkbaar elkaar wat mislopen bij het hervatten van onze tocht. Vanaf Willogne reden we dan naar Achouffe, nee niet om een trappist te drinken maar om enkele steile hellingen en afdalingen te trotseren, ik heb nu toch ondervonden dat ik perfect doseerbare remmen heb op de bike.

Nog een stukje langs de Ourthe en dan na nog wat klimmen en dalen kwamen we aan de tweede ravito rond km 40 ipv 37 maar dat zijn details, deze bevoorrading dat eveneens goed gevuld was met van alles en nog wat, zelfs koude pannenkoeken waren hier voor het rapen, Hier dan toch eens het thuisfront laten weten hoever ik al zat. Wouter begon het precies wat lastiger te krijgen na het talrijke klimmen en dalen, we kregen net zoals vorig jaar een technische singletrail die eindigde in het bos waar we dan ineens moesten afdalen op een stuk tussen de dennen van wel 25%, een toeschouwer wist te zeggen dat het wel perfect te doen was maar velen stapten toch af om het zekere voor het onzeker te nemen.

Ik dan maar mijn zadelpen laten zakken tot het laagste punt en zo de afdaling aangevat zonder te vallen of te glijden, bijna beneden was er dan nog zo een kort steil stukje waar ik dan wel naar beneden ben gegleden met plezier en gelach rondom mij. Nu we toch naast de Ourthe reden kregen we een technische track waar we toch enkele keren van de bike moesten door de gladde stenen en boomwortels, nadien dan terug kunnen doorrijden tot we aan de voet stonden van een lange beklimming op dikke kiezels naar Bonnerue. Je zag het al dat er redelijk wat bikers er begonnen door te zitten op dit toch wel zwaarder parcours dan vorig jaar, velen stapten af bij hellingen omdat de benen begonnen te protesteren.

Op een lichte vitesse ben ik nog soepel kunnen naar boven rijden met af en toe eens te vragen aan de stappers om de baan vrij te maken, gisteren ben ik trouwens dit stuk afgedaald met Koen omdat het ook in route n° 6 voorkomt.

Hierboven heb ik me dan een gelleke genomen tijdens het wachten op mijne copain die net boven kwam, een licht golvende baan bracht ons naar een lange en snelle afdaling die ons nadien een prachtige en lange singletrack bezorgde, het was een schoon zicht zo als die bikers in één lange sliert op deze trail met op het einde dan een technische afdaling naar de verbindingsweg La Roche – Houffalize die we over moesten om aan de andere kant terug naar de Ourthe te rijden.

Eerst de brug over en dan we moesten we naar boven klauteren met de bike  op die natte stenen, makkelijk is anders amaai, de bikers van de 50 – 100 en 125 km moesten hier dan linksaf draaien en wij rechtdoor, we kregen hier dan weer zo een steile singletrack klim waar weer geen eind aan kwam, telkens dat ge dacht ik ben boven kwam er nog zo een kort knikje tevoorschijn.

Eens boven kregen we dan een veldbaan die ook licht aan het stijgen was, gelijk dat ze bij ons zeggen “ t’is hier vals plat”, Uiteindelijk dat we helemaal boven waren mocht ik van Wouter op mijn eentje doorrijden want hij zat er helemaal door. Blijkbaar ging het mij nog goed af en de benen sputterden nog niet tegen maar enkel de lange hellingen gingen net iets minder snel maar de recuperatie nadien was nog zo goed.Net toen mijn schoenen begonnen te drogen na de waterpassages moesten we hier ook weer een eindje door laagstaand water in een beek en werden zo dan terug naar boven gestuurd naar het voetbalplein waar de derde en laatste bevoorrading was gevestigd.

Net op het laatste en steilste stukje van deze klim kwam er de kramp in wat gelukkig even snel eruit was, hier op de ravito een banaan of 2 binnen gesmikkeld en redelijk wat gedronken om onze finale te kunnen uithouden. Mijn teller stond nu op 64 km maar ze zeiden ons dat er ons nog een 14 zware km’s te wachten stond, met de muziek van in het centrum in de verte trokken we ons terug op gang richting een zoveelste singletrail tussen het gras, de versnellingen sprongen al eens over door het vuil dat tussen de kransjes van de cassette was gekomen met dus beperkte versnellingen tot gevolg.

Ook ik moest zelfs nu enkele keren voet aan grond zetten voor een muur dat ineens opdook na een korte afdaling, ik was blijkbaar ook niet alleen natuurlijk. Met het ene oog op de teller en het andere op het parcours waren we aan het aftellen, in één van de afdalingen richting centrum stond een eerste fotograaf ons op te wachten, een andere zat in het bos en maande ons aan een jump te doen op dit stukje, alles doen ze om toch maar spectaculaire foto’s te kunnen nemen.

We waren aangekomen aan ons laatste 4 km dat op en rond het wereldbeker parcours afspeelde, ook de shortrace passeerde hier gisteren de revue om een betere plaats te krijgen in de startboxen deze ochtend. Nog enkele korte steile stukken en technische stroken in het bos in volle afdaling naar de eindmeet en wederom een fotograaf dat ons nog aanmoedigde voor de laatste km met het foto toestel in de hand.

Nog een berm met een drop van een cm of 20 en we hadden de laatste afdaling ingezet, deze keer lag het hier wat droger dan gisteren maar toch nam ik nu iets voorzichtiger de bocht in die diepe sporen, nog even het brugje over en dan richting eindmeet op het kerkplein. Moe gestreden maar voldaan zijn we terug na een tocht van 78 km en 1653 positieve hoogtemeters.

De conclusie

De cijfers

78.70  km / 13.41 avs / 52.30 max / 17.5 ° gemiddeld / 1653 hm's

Het Parcours

Zeer schoon met veel afwisseling, veel klimmen en dalen natuurlijk ook

Technische moeilijkheidgraad

5 / 5 : Op de singletrails en de smalle baantjes met sporen was het opletten geblazen alsook op de iets modderige stroken.
Verder ook zeer technische hellingen en afdalingen waar ge soms het hoofd moest koel houden om heelhuids beneden te geraken.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen, de rode bordjes waren van ver genoeg te zien.

Natuur

Veel veldbanen en nog meer bospassages maar we zitten dan ook in de echte Ardennen.

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, talrijke soorten spijs en drank om probleemloos weer verder te kunnen biken, zelfs technische assistentie was er op elke pitstop.

Vandaag ook komen genieten te Schorrisse - Maarkedal samen met Patrick( compagnon van de avondschool ). Wij stonden om 7h uur al geparkeerd op 200 m van de start en op het gemakje ons klaargemaakt en gaan inschrijven voor de 85 om dan rond 07.25 te vertrekken en na een korte afdaling mochten we meteen spelen in een boske en de fun was er meteen.

Eens het boske uit was er wat verder de splitsing waar we bewust dan de 103 en 125 gekozen hebben wat aan het einde een 93 km op de teller zou brengen, geen moment spijt gehad want we kregen na een steile klim van 17% op asfalt een eerste prachtig boske ( het muziekbos zeker ?? ) voor de wielen geschoven.

Kort draaien en keren, op en af en wat nog allemaal, hier toch een tijdje in mogen vertoeven, 1 klim echter niet boven geraakt en das tegen het einde waar de fotograaf van dienst stond. nadien dan langs een panoramisch bosdecor, verder dan nog genoeg glooiende stukken die ons naar de eerste van 4 bevoorradingen bracht. Eerst op een rappeke de Pottelberg off road opcrossen , op het gemak zal ook al gaan denk ik. Halfweg de berg dan het fototoestel genomen en zelf wat plaatjes genomen. De bevoorrading was perfect in orde voor mijn part, sportdrank, cola, banaan en sinaasappel en nog een groot assortiment aan koeken en rozijnen.

Na een minuut of 5 weer de bike op voor een volgende reeks klimmetjes en spielerei van de bovenste plank, eerst nog wat klimmen en dalen over singletrails en andere wegels, een stukje langs de steenweg naar Ronse waar we even nadien een rondje Flobeque reden. Mijne copain van vandaag wist hier blijkbaar goed zijne weg door veel km's al dees kanten te hebben gedaan en dat zag ik aan zijn manier van afdalen op sommige stukken, sneller dan ik dus

Uiteraard veel klimmen wederom en snelle technische afdalingen over stenen en boomwortels, aan de mast dan nog wat spelen in het bos, hier was het wederom dikke fun en ik hoorde alleen maar gelach en bikers die ook genoten van het uitstekende parkoers. Op een gegeven moment dacht ik even dat we een klim in een holle weg moesten twee keer doen maar bleek dus dat die wegels allemaal op elkaar trekken. Na dit Livierenbos reden we verder richting Everbeek waar we de tweede bevoorrading mochten genieten, deze keer niet achter een steile klim maar een lange veldbaan die gematigd omhoog ging.

Ze waren hier blijkbaar goed voorzien, een mobilhome / camper met zonnezeil om alles toch wat koel te houden en terug het grote assortiment aan fruit en koeken, cola, water en sportdrank. Onze volgende resem km’s werden verreden langs Opbrakel en naar Brakel en omstreken, dit deel was iets minder op en af maar nog genoeg om de hm’s bij te tellen. Hier herkende ik toch veel stukken die in de 130 km lus van de regiotour zaten en van de Bloso route van Brakel, de afdaling door het bos dat vrijwel in het begin van deze gelijknamige route herinner ik me het beste, verschil is dat ge bij de BLOSO route moet klimmen.

Tevens ook de kans om de snelheid ietwat op te drijven tot waar het mogelijk was uiteraard, Idem ook omdat er wat meer asfalt inkwam.
Via een afdaling in Rovorst reden we stilaan in een open veld naar de derde bevoorrading van de dag waar we ook nog op de gevoelige plaat werden vast gelegd tijdens de klim.

Op deze ravito was er een extra aquarius stand opgezet voor de extra dorstigen, verder wederom hetzelfde als op de andere bevoorradingen, trouwens lekkere speculoos hoor. We zaten nu ongeveer halfweg en bleek dat er toch al enkelen stilaan aan het sterven waren op hun bolide, we reden verder richting Maarkedal en Schorisse naar enkele bekende hellingen die ook in de Ronde Van Vlaanderen en andere koersen voorkomen. De eerste na enkele veld km’s was de Steenberg, al dan niet in het veld beklommen uiteraard wat het net iets moeilijker maakte, via Maarke – Kerkem reden we dan naar de volgende met name de Boigneberg, langs enkele veldbanen ertussen kwamen we zo goed als aan de top van de Eikenberg die we helemaal mochten afdalen.

Beneden aan de Eikenberg was er een chauffeur met zijne BMW zomaar achteruit reed zonder kijken waardoor er bijna enkele bikers achter op zijne koffer plakten. Nog een beetje de goede moed inhouden want we waren op amper 15 km van de eindmeet en er restte ons nog 1 bevoorrading , we waren er wel bijna voorbij omdat er geen verwijzing stond eerst naar rechts te draaien in een oud boerenhof waar dan de laatste pitstop gevestigd was, dit was dan ook het enige minpuntje van de hele rit.

Er werd ons hier gemeld dat het nog een goei 12 km was met ertussen nog de Taaienberg en op het einde nog een steile off road klim, dus nog een beetje doseren was de boodschap. Ik heb eigenlijk de hele marathon op soeplesse kunnen rijden maar iets na de laatste ravito stak er toch een kramp op tijdens een zoveelste off road beklimming met stenen en etc. Hier even aan de kant en weer verder op een nog lichter vitesse om het zuur eruit te krijgen, ondertussen een klapke gedaan met één van de weinige dames die vandaag de 56 of de 85 km aan het trotseren waren.

Ondertussen dan de klim van de Taaienberg begonnen, velen namen de goot voor het gemak maar toch ben ik schoon op de kasseien blijven rijden tot boven, iets erna wat vals plat en naar beneden waar we even verder dan weer een hellende kasseistrook voor de wielen kregen geschoven.

Het klimmen ging bij mij iets trager momenteel terwijl Patrick er ondertussen weer was doorgekomen en dus steeds iets verder uit mijn gezichtsveld verdween tijdens de laatste km’s. De laatste klim was nog een lange ook waar er boven nog iemand ons aan het fotograferen was ( kwestie van zeker te zijn dat we daar toch geweest zijn ), nog een goeie km waarvan het laatste stuk veld dat naast het voetbalplein uitkwam waar we vanochtend vroeg gestart zijn.

Vandaag ook nog eens naar Asse afgezakt voor de 4de keer, bikemaat Koen was aan het uitslapen omdat hij afgelopen nacht te laat thuis was van een air show in de UK. iets voor negen dan alleen gestart na een snellere inschrijving dan anders, badge van de VWB scannen en gedaan. Zoals altijd eerst achter het voetbalplein en zo richting Kravaalbos en rond  Meldert, na een 8 km waren we terug tegen de start en reden we de heuvel zones binnen. De steenweg over en via een singletrail naar beneden, verder dan de eerste beklimming van de dag naar de Buda en de afdaling over boomschors achteraf.

Eens weer op de bredere veldbaan naar links om onze weg richting containerpark te vervolgen, blijkbaar is er hier het één en ander veranderd want vroeger was het eerder een technische klim met die geul die over de weg slingerde.

Nu in Asse aangekomen keerden we via een afdaling op ons stappen ( wielen ) terug om richting Essene te rijden en zo terug te keren via Asbeek.
Tja dit is ook zowat het trainingscircuit van mij en bikemaat Koen dus ik wist genoeg mijn weg hier, we reden nu via een ander klimmeke naar de steenweg Asse - Edingen die we moesten oversteken om ons te begeven naar de Morette.

Eerst de afdaling van de trapkes aan de kapel om verder aan de voet van de klim uit te komen, op een soepel vitesse naar boven en dan meteen linksom keren om achter de kapel een stukje te dalen en een andere singletrail aan te snijden. Wat spoorvorming en hoog gras zorgden ervoor dat we alert moesten blijven, dan effe naar beneden en terug rechts voor een andere klim waar velen het precies al lastig begonnen te krijgen. nadien kwamen we dan terug uit op het verlengde van de kapel en nog een ander kort klimmeke meldde zich aan, net voor de oversteek stond er dan een Hopduvel ons te fotograferen.

Achter het ander klimmeke terug een singletrail ( en het was zeker niet onze laatste vandaag ), deze keer lag het er hier goed droog want ik heb het hier al veel anders geweten. Eens beneden moesten we ons dan verder tussen een omheining en de zijgevel van een huis wringen wat met een smal stuur natuurlijk geen probleem mag zijn, vervolgens nog een andere singletrail die ons verder naar de eerste bevoorrading leidde.

Een stand van Aquarius Red Blast en de gebruikelijke bevoorrading van de club, sinaasappels, watermeloen, banaan en enkele soorten koeken lagen hier voor het rapen. Na een buske red blast of twee en wat stukken pasteque ( watermeloen dus ) reed ik verder, even verder dan linksaf voor een ander klimmeke dus iets kleiner geschakeld, eens boven moesten we dan de Kattenberg af, een stuk betonbaan en dan een wegje met stenen bezaaid waar we moesten slalommen om ze te ontwijken.

Een splitsing scheidde onze wegen, de kortste afstand rechtdoor en wij rechtsaf en via de veldbanen naar de brug over de E 40, eens hierover machten we weer gaan spelen in het alom gekende ( voor de locals toch ) Borréboske naast de autostrade.

Het is toch steeds dikke fun als ge hier uw bochtenwerk meermaals mag komen demonstreren, allez eens we de uitweg van het boske hadden gevonden bleef mijn stuur even haken aan een stuk draad dat uit de omheining van de elektriciteit centrale stak. Via wat op en af en nog wat singletrails reden we naar Bekkerzeel op om ons later weer te vervoegen bij de bikers van de 25 km om samen de steenweg over te steken richting Walfergem waar onze wegen terg werden gescheiden.

Met een beetje twijfel of ik nu wel of niet de 75 km zou doen reed ik toch maar de langste afstand vandaag, nu ik toch eens alleen op snok was moest ik er toch van profiteren en dit in functie als training voor de nakende Houffamarathon. We kregen hier een zwaar stuk aan een stalplaats / bouwbedrijf voor zwaar materieel, stilaan aan het drogende klei deed me toch afstappen om verder te geraken,

Het circuit was nu meer licht golvend wat ons terug toeliet naar een zwaardere versnelling te schakelen en terug wat tempo te maken, de mast was in zicht en we wisten meteen waar we heen moesten, naar Hamme dus waar we voor de klim naar de mast nog een tweede bevoorrading kregen. Hier dan een klapke geslagen met de postvattende van de club en een biker over het al dan niet aanschaffen van een fully en het nut ervan in onze streken. Dan de klim naar de mast die weer soepeler verliep dan anders, eens boven was het dan meteen rechts en mochten we afdalen, via gekende en minder gekende wegels deden we een ommetje voor we naar Brussegem, langs deze kant is het opvallend dat er veel betonstroken zijn met een streep onkruid ertussen want schoon bloemekes zijn het in elk geval niet.

Na nog een lange veldbaan en een korte klim op kasseien werden we richting laatste bevoorrading gestuurd aan de hoeve waar ook de TT van Merchtem even halt hield. Wat sportdrank, wafels, banaan en andere lagen klaar om onze laatste 15 km aan te vatten, de benen voelden nog goed aan maar de ketting kraakte wel door de vele plassen in het eerste deel van de tocht, kettingsmeer was er hier niet dus maar al krakend en piepend de tocht afgewerkt.

Nog wat singletrails in stijgende en dalende lijn stuurden ons stilaan naar de eindmeet, een lange trail langs de bosrand en nog een klim op de weg waar we eens boven meteen rechtsaf moesten draaien voor een afdaling kregen over boomwortels. Verder de steenweg Asse - Dendermonde over, een laatste streep van een veldbaan voor we de wijk inreden richting eindmeet en bike wash.

De Conclusie

De Cijfers

73.31 km / 18.81 km/h gemiddeld /46.6 km/h max en 706 positieve hms

Wederom een glooiend vernieuwd parcours door Meldert, Asse ter Heide, Asbeek, Ternat en de streek van Mollem, Kobbegem en etc.

Technische moeilijkheidgraad

Niet overdreven technisch maar steeds moet je toch alert blijven om eender waar niet onderuit te gaan.

Bepijling

Zeer goed uitgepijld, voldoende aangegeven waar je moest afdraaien, idem de splitsingen.

Bevoorrading

3 Bevoorradingen die gevuld waren waarvan de eerste ook met Aquarius, watermeloen, banaan, wafels en ander koeken

Bike wash / technische assistentie / Douches

Van technische assistentie heb ik geen idee maar de bike wash was in orde, de douches heb ik niet gebruikt deze keer omdat ik nog naar huis moest rijden.

Zondagochtend 1 oktober was het zover, de eerste regiotour van het Pajottenland was een feit of moet ik zeggen " Mega Tourtocht Regio Pajottenland ". Ik had afgesproken met Johan aka Abasalon van het mountainbike.be forum om deze eens af te bollen en dus ook gedaan, het was trouwens voor hem zijn debuut om zo een marathon te rijden en daar is hij met glans in geslaagd.  

Voor mij was het ook wel nieuw maar wist al waar we ons aan moesten verwachten ( allez ongeveer toch ) en toch kwamen we nog voor verrassingen te staan want het was trouwens een heel schoon parcours zenne. Wij waren vertrokken aan het Bellekouter complex te Affligem waar we de som van 7 € hebben over gemaakt om een bandje en bandana in de plaats terug te krijgen en wijle de baan op dan, een beetje verder moesten we dan meteen een berm oprijden wat al niet gelukt was ( direct moeten afstappen voor een helling en we zen nog nie goe vertrokken ja ).

Allez als we boven waren onze weg vervolgd langsheen het containerpark om een omgekeerd stukje te doen van de PSV route van Affligem waar we dan verder dan ook van afweken om een kort en steil klimmeke op te rijden en da was wel gelukt dus we waren weer content, verder bikend richting Essene en nog schoon onbekende baantjes voor de wielen gekregen ook waarvan ik de meeste wel al kende en andere weer niet.

Rond km 4 sloeg het noodlot toe want mijne eerste lekke band was een feit, de band was althans niet te hard en ook niet te zacht opgeblazen dus meteen een nieuwe binneband gestoken en in een mum van tijd waren we terug de baan op. Na efkes op de weg en enkele singletrail te hebben bereden kwamen we aan te Sint Katerina Lombeek waar wat verder dan de eerste bevoorrading was die verzorgd werd door de Pajotse Mountainbike club uit Ternat waar ik indertijd nog even heb met meegereden voor enkele TT's.

Deze ravito was goed ingedeeld met de nodige sportdrank waarvan ik de naam alweer ben van vergeten, sinaasappels en koekjes en wafels dus genoeg om verder te kunnen. Hier zijn we niet te lang blijven staan want we waren nog maar just weg hé, eerst nog een singletrack naaste den ijzeren weg ( m.a.w de spoorweg ) moesten we dan deze oversteken via een brugske en verder dan terug rechtsaf maar door onze snelheid bijna nog gemist ja dus we waren goe bezig.

Dit baantje herkende ik ook trouwens want met de TT van Borchtlombeek ( Roosdaal ) kregen we dit stuk ook voor de wielen geschoven, dan was het één en al grof steengruis en putten en wa nog allemaal maar ze hadden het nu opgelost blijkbaar met bijna de hele weg te voorzien van boomschors dus al beter om te rijden ook. Wat verder dan de steenweg richting Ternat over en terug weer een bekend stukske dat we door mochten, eerste een bredere baan en dan berg op in een semi lange singletrail die verder op de straat uitkwam, Verder dan de drukke steenweg naar Dilbeek over en zo waren we dicht tegen de volgende drinkstop te Sint Kwintens Lennik via hier en daar nog enkele bekende stukken.

Nog een hapje en een drankje voor we nog een kort tripje richting Kesterheide maken, de bevoorrading was idem als die van Ternat dus klagen was zeker niet aan de orde. Via Leerbeek reden we dan naar de Kesterheide en lap voor de tweede keer ne platten tuub achter 1 van de 2 steile klimmekes naar de kesterheide, ne den band op een rappeke geplakt want het was maar een klein minuscuul gaatje door een nietje veroorzaakt en ik verschiet er nie van dat den eerste platte band ook door dit kwam.

Allez eerst nr 2 steile helling op via een smal baantje en zo naar de bevoorrading bovenaan die bovendien ook goed in orde was, hier geen powerdrank maar ne man van Aquarius reike ons een blikske Red Blast aan wat ook een goed smaakske heeft algelijk. Tot hiertoe waren het eigenlijk nog redelijke korte afstanden die moesten overbruggen dus ook die naar Herne bedroeg maar een 16 km.

Nu was het eerst een luske langs de kesterheide maar blijkbaar niet het parcours op vandaag maar wel de technische afdaling van de Bloso route van Gooik ( die dan moet beklommen worden ). Via een deel over Oetingen en weerom enkele wegjes die ik blijkbaar ook kende uit de TT van de Bikeslippers uit Oetingen zelf reden we over Herfelingen waar we bij de sporthal van Herne ver uitkwamen, Tot hiertoe was enkel het stuk rond Gooik wat uitdagender en glooiender dus het zwaarste moest nog komen precies en dat bleek dan te zitten tussen Herne en de bevoorrading van Galmaarden. Hier in Herne ook nog een andere bekende tegen het lijf gelopen welke Pétard was die blijkbaar in een dipje verkeerde, maar de mijne was ook op komst eigenlijk.

Via de rand van Enghien ( Edingen ) en Marq ( Mark ) reden we over zelfs voor mij onbekende wegels, enkele keren tussen diepe sporen en nu eens niet onderuit gegaan, ook moesten we over een veld waar amaai mijn rug nu nog nazindert door het hotsen en botsen tussen de bulten. Blijkbaar bleek er hier wat meer asfalt te zitten tussen de fields maar de wind op kop zorgde er wel voor dat we moesten stoempen om vooruit te raken, blijkbaar kwam mijn klopke ook opdagen maar dan fysiek want de benen voelden wat zwaarder aan en op den duur kreeg ik dan nog krampen in het bovenbeen dus ik was al content als het wat vlakker was of bergaf, de krampen staken eigenlijk pas de kop op bij de lange beklimmingen.

Via nog een bevoorrading te Bever reden we langs de rand van Viane naar Moerbeke want daar wachtte ons de Bosberg, eerst mochten we door een groot wed ( of waterplaat genaamd ) maar we konden eveneens langs de rand gaan via een bruggetje. Allez we kwamen dichter en dichter tegen de fameuze klim van de bosberg via een off road track, eerst een stukje straat en dan off road tot boven waar we dan terug via een smalle betonbaan onze weg vervolgden tot de top van deze welbekende helling. Tja ik ben em kunnen beklimmen tot bijna 3 / 4 ervan en dan verdoeme weer de krampen die de kop op staken, compagnon Absalon ( Johan dus ) was em tot boven gereden op zijn middenplaat wat al een prestatie is want deze helling bedroeg wel 12 % op het steilste stuk dus nogmaals chapeau .

Achter de bosberg nog een afdaling die tevens ook te vinden is in de Bloso route van Geraardsbergen, eerst gaf ik volle gas en toen ik de sporen zag dan was het al vele minder dus ikke in de remmen gegaan zodat ik nie op mijne kinnebakkes zou belanden, Johan bleek nogal dicht in het wiel te zitten en kon em just op tijd nog wegslaan dus just gepast geen accident, sorry voor de ramptoeristen ( hihihi ). Onze volgende bevoorrading bleek zich eerder op grondgebied Vollezele te bevinden in plaats van Galmaarden maar diene afstand maakt toch al niks meer uit dan dus ja, hier eens mijne benen gestretcht en man dat deed deugd zeg want de krampen waren zo goed als verdwenen dus het klimmen ging al stukken beter.  

Zoals ge hierboven ziet waren de bevoorradingen in orde hé en ze waren allemaal zo hoor !!! Ons volgende stuk ging van hier in Volezele naar Roosdaal via Gooik met een passage langs Oetingen op de oude trein of trambedding en enkele omgekeerde stukken van de Bloso route van Gooik. Na het oversteken van de steenweg begon de miserie die we nooit hadden verwacht, we hadden het pijlke gevolgd dus we waren juist en dan was er niets meer te bespeuren ondanks we ons nog eens hebben teruggekeerd om ons te verzekeren dat we juist waren maar da was noppes. Nog eens verder gereden wat ook niks uitdeed en dus ons maar begeven naar de sporthal Koornmolen te Gooik waar we voor een bijzondere verrassing kwamen te staan.

We kwamen binnen in de sporthal waar ten eerste niemand bleek te bespeuren dus den aprés was daar gene vette ofwel niet nodig, daar op de grond lagen dus de borden en pijlen die we zochten, allez hoe halen ze het in hun hoofd om die pijlen al binnen te halen en daar kan ik nog steeds niet van over dus voor ons was de toer hier gedaan, fini. Ze zijn ons dan komen halen vanuit Affligem met een grote bestelwagen.

Conclusie

Heel schone toer door het uitgestrekte Pajottenland en iets daarbuiten met menige kuitenbijters om de rit wat op te fleuren.

De cijfers

106.26 km / 19.24 avs / 47.60 max / 879 hm's

Het Parcours

Heel schoon en technisch met momenten en veel passages door de bossen en velden.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5  de vele singletracks waren af en toe technisch genoeg om rechtop te blijven net zoals de sporen onderweg, de afdaling van de kesterheide was ook terug tof om te doen.

Bepijling

5 / 5 ,  heeeeeeeeel goed tot in Gooik omdat de bepijlers daar al van het gedacht waren om den boel op te kramen ondanks er toch nog enkele bikers waren die de doortocht naar Roosdaal nog moesten maken.

Natuur

Chique natuurlijk, veel door de velden en met momenten door het bos via een singletrail

5 / 5 , dik in orde ook voor mijn part met voldoende eten en drinken.

Ik dus ook gestart voor de regiotour te Denderhoutem - Haaltert, ik had donderdag al es een verkenning gedaan en vandaag bleek dat ik een deel van die 70 km heb gevolgd, het traject naar Ninove heeft me verrast moet ik zeggen want enkele van deze baantjes had ik blijkbaar nog niet ingereden dus ik ken de streek niet helemaal en ook de afstand klopte daar al niet want er stond 14.1 km wat maar 8.6 km bleek te zijn.

Aangekomen in Ninove een snelle hap genomen en drank en daar een medespinner tegengekomen en ook dorpsgenoot Miejster van het BMS forum. De rit naar Geraardsbergen verliep redelijk goed en deze keer was het via het glooiende Pollare en andere gemeentes, ik vond wel dat er meer verhard in dit traject was verwerkt maar ge hoort me niet klagen want alles werd perfect gecompenseerd in de andere verbindingen, voor we G’bergen bereikten hadden we nog een steile helling te verteren en dan was het praktisch alleen nog afdalen naar de grote markt.Aangekomen in Geraardsbergen op de grote markt een red bull in de handen gekregen van de twee schoonheden vergezeld van een mannelijke collega. Nu was het de beurt aan de beklimming van de abdijstraat ( kloosterstraat in de volksmond ) en de muur, deze twee zonder enig probleem opgereden en verbazend genoeg op het middenblad maar achteraan klein verzet genomen, de kapelmuur was er niet bij daar we er net voor dat wegje in moesten welke dan ook uitkomt achter de kapelmuur.

Verder afdalend gingen we richting Zottegem voor de 100 km of Lierde voor de 130 km welke ik heb gevolgd, de bevoorrading was hier wel snel, we hadden maar 13 km gedaan en dan moesten we ineens 36.7 zware km’s overbruggen zonder een drankstop tot in Zottegem, wel raar hoor want ze regelen de ravito’s zo goed en op  deze zware lus moet je het maar zonder doen. De bevoorrading in Zottegem was zoals altijd met veel ambiance en lekker fruit, op de andere ook maar hier zijn ze er precies echte krakken in, de volgende was een kleine lus richting St. Lievens Houtem, op dit traject ook terug enkele schone stukken gedaan zoals bvb die kleine maar toch wat technische afdaling naast dat fietspad.

In Sint Lievens Houtem even gestopt om te drinken en te eten natuurlijk en even een sanitaire stop te doen en dan hop naar Erpe Mere maar was onderweg een klopke  van de hamer aan het krijgen en zo ging de snelheid ook al wat trager, het is toch een hele verandering als je het ene jaar in de richting van de wijzers en het andere jaar in de tegen richting moet rijden want het parcours krijgt meteen een heel andere wending. Aangekomen aan de voor mij laatste stopplaats te Erpe Mere waar ik meteen enkele wafels heb binnen gespeeld en gedronken en dan verder naar het einde van deze regiotour voor mij, dit laatste deel ging via Bambrugge en Burst en deels volgend de BLOSO route van Erpe, je voelde waarlijk het verschil qua hoogtemeters in de benen want hier was dat beduidend minder, de man met de hamer was ook blijkbaar op zijn sloffen teruggekeerd en den deze de laatste kilometers nog es alles uit de kast proberen te halen tot mijn eindpunt te Denderhoutem.

Conclusie van deze regiotour

Zeer goede bewegwijzering ( waren we reeds al gewoon ).

De goed verzorgde bevoorradingen onderweg ( 7 voor de 130 km ).

Het sublieme van de verschillende start en bevoorradingsposten.

De verhouding road / off-road was algelijk ook in orde voor mijn part.

Het parcours was echt voortreffelijk en vooral die extra 30 km waar er vele schone off road hellingen en afdalingen te vinden waren om nog over de technische passages te zwijgen.

Kortom terug een echt voortreffelijke en goed ingerichte regiotour editie 2005.

Vandaag een heeeel warme dag en tevens ook de 8ste editie van de regiotour van zuid - oost Vlaanderen, ik ging vandaag terug voor een 130 km lange solo rit met af en toe es hier en daar aan te klampen. Gestart in Denderhoutem ( Haaltert ) om half negen, eerst nog mijn betalingen gedaan van 7 € en ikke weg voor de eerste etappe richting Nederhasselt. Dit eerste deel zei al genoeg van in het begin en dat was botsen langs alle kanten want de ondergrond lag er dan ook kurkdroog bij op uitzonderingen van enkele passages verder in de tour, we reden langs de oude steenbakkerij om eerst in het boske uit te komen daar en dan via een luske waar tevens de splitsing van de 100 - 130 en 70 km was die dan richting Herzele reden.

Wij reden verder langs de bredere en smalle veldwegen om zo aan te komen aan onze eerste drankstop te Nederhasselt achter bijna 13 km was een klein ritje was. Over deze bevoorradingen kan weinig of niks van slecht gezegd worden want ze waren allemaal flink uitgerust met genoeg eten en drinken want dat hadden we vandaag zeker nodig, ook over de pijlen onderweg die ons zorgvuldig op goede banen bracht was niks aan te merken en zo nodig op de drukke en gevaarlijke punten steeds een waarschuwing.

Allez na ons te hebben voorzien van eten en drank verder gereden richting G'Bergen waar we al mat meer klimmekes voor de wielen kregen geschoven, ook singletracks waren er te vinden zoals die lange naast de spoorweg waar ge wat moest uitkijken voor de sporen door het hoge gras.

Voor we de klim van de muur moesten doen kregen we nog een andere die eigenlijk langs de flanken was maar het was ook een uit de kluiten gewassen klimmeke van dik over de 13 % met 20 % als het steilste stuk, eens boven was het een stukje langs de weg en zo afdalend naar de Vesten en langs daar dan de klim van de Muur met boven dan de volgende bevoorrading en een Red Bull standje waar een schoon meiske een blikje aanreikte en zei " ge moet da koel uitdrinken hé ". Mijne camelback was al bekan leeg en mijn drinkbuske was ook al, iere dus mijne red bull in mmijn pulle gegoten voor als de strafste stroken kwamen opsteken.

Raar genoeg rijden ze hier precies niet de kapelmuur op wat ik wel heb gedaan en de helen berg af richting Lierde en die kanten waar we wat hoogtemeters gaan oprapen, eerst nog enkele stukjes wat we met de Ronde van Vlaanderen hebben gedaan maar dan in de omgekeerde richting weliswaar en nu lag het er zeer anders en voorlal droger bij want het was nu één en al ne zandbak en voorheen wat het precies de thermen van Spa die verhuist waren naar Nederboelare.

Samen met ne man of 3 van de FCB de Trappers van Denderleeuw meegereden tot de splitsing van de 100 en 130 km waar we dan afscheid hebben genomen en dan ikke alleen verder voor de volgende rit van dik 50 km richting bevegemse vijvers te Zottegem. Ondertussen hadden we nog heel wat klimmekes te verwerken zoals de flanken van de Valkenberg, Toeppkapel en de Berendries welke we via de weg hebben beklommen en natuurlijk nog vele andere ongekende kuitenbijters.

Voor de bevoorrading te Zottegem aan het mijnwerkerspad kregen we nog een zeer tricky afdaling voor de wielen waar menige bikers goed uit hun doppen moesten kijken om daar niet onderuit te gaan, eerst waren het stenen en dan nog van die lange dals waar nog gras overhing om over de door water uitgesleten geulen te zwijgen, ik werd daar een beetje opgejaagd door enkele snellere bikers waardoor ik bijna een stuurfout maakte wat slechte gevolgen kon hebben. Aangekomen aan het mijnwerkerspad nog eens goed gedronken en wat perziken gegeten en de bidon bijgevuld, nog wat gepraat met Homeboy welke ik al eens was tegen gekomen op een TT in Tellin een 3 jaar geleden. De volgende 20 km bleken ineens zo moeizaam te gaan voor mij, allez het rijden ging redelijk goed maar op de berendries moest ik meteen aan de kant wegens krampen in mijn been, andere bikers gaven me al de raad om goed te drinken wat ik heb gedaan dan en weer voort in slakkengang.

Blijkbaar was er nog een biker waar de pijp uit was en die duwde ze dan vooruit tot boven maar die heb ik dan nog kunnen inhalen op een ander steile klim na een korte singletrack afdaling. Gepasseerd aan dancing Soto's wist ik dat we aan de laatste meters veldweg waren en dan binnenreden aan de bevegemse vijvers waar ik langer heb stilgestaan ten opzichte van de andere ravito's, hier terug goed gedronken en gegeten en camelback terug bijgevuld met water ( iets anders kregen we niet ) en dan terug verder voor een korte rit van 8 km naar Sint Lievens Houtem waar we nog enkele leuke tracks door een boske kregen met berg op en af en zo naar sportcentrum de Fabriek.

Vanaf hier ging het terug wat beter richting Erpe Mere, hier waren we toch al wat meer op vertrouwd terrein en wist ik waar we nog eens mochten doorgegeven en waar niet. Net zoals over het hele parcours was het hier ook dokkeren over de stenen om aan te komen aan de sporthal de steenberg te Erpe, onderweg nog enkele keren voorbij gestoken door enkele jets met name mister Dirtracker en Nothings Impossible van de Zwette Maanen, voor mijn aankomst aan de steenberg nog en moeten passen wegens die krampen die terug de kop opstaken. Vanf hier in Erpe was het nog een kilometerke of 20 naar mijn eindpunt te Denderhoutem over al meer redelijk bekende veldbanen, eens het terug wat omhoog ging weer die krampen maar toch op karakter en wat spierpijn uitgereden en dat is wat deze prestatie zo schoon maakt.

Tja de wegels die we hier hebben gedaan van Erpe waren er veel van TT's in Haaltert en die van Denderhoutem en Haaltert indertijd.

Conclusie 

Eigenlijk 1 van de beste lange tochten in zuid oost Vlaanderen die goed voorzien is van pijlen en bevoorradingen. Zeer schoon parcours dat eigenlijk redelijk wel was veranderd door de andere startplaats te Nederhasselt, ook de lus langs Lierde en Brakel leek anders te zijn dan vorig jaar.

De cijfers

129.95 km / 18.94 avs / 54.50 max / 1070 positieve hm's

Het Parcours

Kurkdroog met enkele momenten door de modder waar de zon amper aankon zoals vooral in de boskes.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5  echt technisch is het nooit geweest met uitzondering van die afdaling voor de ravito aan het mijnwerkerspad.

Bepijling

5 / 5 ,  dik in orde, grote gele platen met een zwarte pijl op, misreden kon eigenlijk niet maar heb het 2 keer gedaan omdat de pijl onder het groen hing en weinig zichtbaar was.

Natuur

Enkele boskes om te doorkruisen maar klagen mochten we niet.

Bevoorrading

5 / 5 , dik in orde ook voor mijn part met voldoende eten en drinken.

Het is weer zover, de negende Regiotour van de Vlaamse Ardennen kan weer gereden worden, een dag waar ik toch graag naar uitkijk want je gaat niet altijd een rit van 100 km rijden die je streek doorkruist. Respectievelijk ging ik starten in Denderhoutem - Haaltert maar dan zou ik de rit alleen moeten rijden terug en dat zag ik niet echt zitten, samen met een bende Zwette Maanen ben ik dan vertrokken vanuit de startplaats Erpe - Mere.

Inschrijving en betaling waren reeds al gedaan via overschrijving en daar was ik ook rap vanaf, rond 8 uur was nog niet alleman op post en we vertrokken met een 10 minuutjes retard maar dat werd snel goedgemaakt want de vitesse van de DZM trein was à la TGV tot in Sint Lievens Houtem. Het regende bij de start en daar zag ik eerlijk gezegd wat tegenop maar na een half uurtje was het al gedaan en het zonneke kwam af en toe es piepen.

Het parcours was hier en daar wat gewijzigd wat goed was natuurlijk, via enkele brede en smalle tracks, holle wegels en enkele stukken betonbaan bereikten we de 1° van de 7 start- en bevoorradingsposten. Ten opzichte van vorig jaar was de drank nu van Performance en dus stukken beter dan die blikjes van vorig jaar wat op de duur op de maag ging werken, qua eten waren er sinaasappels, koeken en etc. Hier heb ik mijn vestje uitgespeeld want het was warmkes aan het worden.

In iets minder snel tempo maar nog snel genoeg reden we verder naar de Bevegemse Vijvers in Zottegem, eerst een lange asfaltklim en dan kort omhoog in het veld waar we dan door en langszij een boske reden. Verder dan de steenweg over om verder door te steken via een grindweg naar de bevoorrading, Eddy ( Goldfinger ) wist te zeggen dat dit park maar weinig mocht betreden worden voor bikers.

Aangekomen aan de bevoorrading was het een beetje druk want hier zijn ook redeijk wat bikers vertrokken voor hun tocht van 100 of 130 km. Zottegem is eigenlijk één van mijn liefste stopplaatsen want hier is er echt een overvloed aan watermeloen wat ik natuurlijk heel graag eet, samen met een bekerke sportdrank. Ik had deze ochtend ook maar weinig gegeten en heb me nog een W - cupke uitgepakt om het tempo ook te kunnen blijven houden. Onze derde etappe was terug van start en dat nu naar Geraardsbergen, via een baantje dat ook de BLOSO route volgt reden we rechtsaf in een smal baantje met spoorvorming, ik zag Stijn ( S - Man in de gracht belanden en even later zat ik er ook in door een stuurfoutje.

Op dit traject was dan even later de splitsing van de 100 en 130 km, Ik en compagnon ( Devilex ) van vandaag reden de 100 km en wij reden dus richting Geraardsbergen terwijl de anderen eerst de cols van Lierde en Brakel mogen temmen. Tegen Hemelveerdegem reden we een stuk dat ook de RVV volgt, eerst een brede veldweg dat nadien op een lange singletrack uitkomt die wat op en af gaat. Hier even de steenweg  over en nadien een singletrail in een enorm groen kader om de andere drukke oversteek te ontwijken, dan onder brug om enkele meters verder dan van de bike te mogen stappen om de trappen te nemen om even verder dan na de rotonde de bevoorrading te vinden. Hier terug een hapje en een drankje en wat recupereren van de al gedane inspanningen want hierna mogen we een stukje van de Abdijstraat op om dan verder de Muur te bedwingen, ik heb er nog even de kapelmuur bijgenomen om de klim helemaal af te maken. Na de beklimming van de Muur kregen we even verder een afdaling gepresenteerd met beneden losse stenen, via de brede en smalle veldbanen reden we door Idegem over enkele trails die we met de TT van Geraardsbergen* ook hebben gevolgd ( * Idegemse bosveldtochten ).

Net voor de spooroverweg kregen we een lange trail tussen gras om na een km dan een andere overweg over te rijden en zo reden we richting Voorde om de steenweg Ninove - Brakel over te steken. Via een smalle asfaltbaan en een rondje aan de kerk en slingerende veldweg reden we naar Appelterre - Eichem op een deel van de RVV maar dan in omgekeerde richting. Nog een stukje asfalt en we zijn aan de bevoorrading te Ninove en meerbepaald aan de voetbalterreinen van VK Nederhasselt. De bevoorrading was hier idem dan de vorige en dus in orde, ook een fietsherstelpost was er aanwezig, Devilex ( Mathias ) kwam er iets door te zitten en ik voelde me nog redelijk goed qua fysiek en mentaal. De doorsteek naar Denderhoutem was nu aan de orde met een afstand van 13 km die richting de steenbakkerij  ging via een klim op losse stenen en een lang brede veldbaan. dan het boske door naar de Lebeke om door te rijden. Hier dan rechtdoor om verder aan het voetbalplein en achter het kerkhof naar de sporthal te rijden. Net zoals op de andere startplaatsen moest ons kaartje eerst geknipt worden voor we binnen mochten ( zouden we dan toch nog op de TGV zitten ??? ).

Ook hier stukken meloen, koeken, sinaasappels, appels en sportdrank, een fietsherstelpost was er ook aanwezig. Hier terug een deel van de bende Zwette Maanen opgepikt die bijna weer gingen vertrekken. Eddy " Goldfinger " was zich teruggekeerd wegens een spoedbestelling en wij waren vertrokken voor onze laatste 18 km richting station Erpe - Mere, station terminus. Via de voor mij reeds gekende veldwegels reden we richting Kerksken en Haaltert. Ik kreeg ondertussen een klop van de hamer en ging plots amper vooruit terwijl dat Devilex zijn tweede adem bleek te hebben gevonden en de pijp uit was. Met nog veel te drinken en nog een gelleke van Maxim ging het iets beter en de snelheid kwam wat terug, via een lang grindpad reden we Aaigem om daar verder door te rijden naar Erpe - Mere.

In de laatste km kreeg ik nog kramp in linker bovenbeen en reed op 1 been de steenweg over om efkes te stoppen tot het wat beter was, net voor het einde nog een klein omwegje dat ons naar de achterkant van de sporthal stuurde. Voila mission acomplished zou ik zo zeggen want we waren terug binnen in Erpe - Mere onze startplaats van enkele uren eerder. Ik heb er geen spijt van dat ik de 130 km niet heb gekozen want het zou toch maar nip geweest zijn wegens slaaptekort afgelopen week. Nu nog een toerke naar huis van een 12 km.

De conclusie 

De cijfers  

97.14km / 20.20 avs / 47.90max / 697 hm's

Het Parcours

De richting was gewijzigd wat meteen een ander parcours teweeg brengt, ook enkele nieuwe stukken waren erin verwerkt wat het geheel mooier maakte.  

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 ; Een deel singletracks en enkele pittige stukjes maar niet om te zeggen moeilijk

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur

Vooral veel door de velden gereden maar ook door en langszij enkele boskes en groene omgevingen gereden. 

Bevoorrading

5 / 5 , Stukken beter dan vorig jaar was het alleszins, stukken meloen, sinaasappels, appels en een assortiment aan koeken en wafels. ¤¤ het profiel mag natuurlijk niet ontbreken hé

Vandaag is het zaterdag 7 juni en dat wil zeggen dat we terug van start gaan voor de 100 km lange regiotour van de Vlaamse Ardennen. Het was voor de regiosportdienst de 10de editie maar voor mij de 9de en vandaag bleek ook dat het de zwaarste van de negen werd. We hadden in de loop van de week naar de regiotour afgesproken op het mountainbike.be forum om samen te rijden en zo was het ook geworden.

S biker Gert was al vroeg vertrokken bij hem thuis want hij woont lang het parcours bovenaan de Bosberg, in Nederhasselt had hij dan afgesproken met Annabelle en echtgenoot Kenneth alias KDN op het forum. Ik was rond half negen aangekomen te Denderhoutem waar Be one biker Antony me stond op te wachten en even later kwam Wouter alias El Baelos ook af. Eerst de formaliteiten aan de inschrijven vervuld waar ze me meteen herkenden, wat wilt ge na acht edities, ( ik was eigenlijk al vooraf ingeschreven ).

Rond kwart voor negen kwamen Gert, Annebelle en Kenneth dan toe in Denderhoutem en na een kennismaking en een hapje en drankje vertrokken we richting Erpe Mere. Het had bijna de hele week ervoor geregend dus we wisten eigenlijk al min of meer wat te verwachten, Ons eerste traject was zowat het omgekeerde van de Bloso route van Haaltert dat ons via den Daal naar Kesken stuurde, een eerste kennismaking met de modder was snel gebeurd met enkele glij-  en schaats partijen tot gevolg. Verder reden we dan langsheen Aaigem verder naar Burst waar we onderweg een verplichte stop moesten doen, nee nee geen pannes of dergelijk maar den boer die zen koeien naar een ander weiland begeleide.

Allez wijle verder het baantje in waar de koeien dan uit kwamen, eerst een stukje verharde veldweg en nadien dan linksaf waar we onze 4x4 mochten opzetten. Be one biker Antony reed met wegbanden wat meteen ook hilarische toestanden en valpartijen opleverden en intussen was hij dan ook zijn km'teller verloren in zijn val.

Ondertussen waren we terecht gekomen op de bloso route van Erpe Mere en weliswaar tegen wijzers in, tot zover blijft het parcours licht glooiend en nog redelijk goed berijdbaar op enkele stukken na dan. Ondertussen kwam Erpe Mere in zicht na de oversteek van de steenweg naar Bambrugge, we reden dus langs de achterkant het terrein van de Steenberg op met nog een modderig maar doenbaar stuk, over die klim naar iets hogerop zal ik maar geen woord zeggen zeker want het was bijna onmogelijk om daar boven te geraken, dus efkes met de voeten naar boven geduwd dan maar.Nog een klein rondje achter de sporthal waar we op een rappeke onze bikes al eens konden afspuiten en de remmen terug mudfree waren, nog een korte steile afdaling en even verder terug naar boven voor de eerste bevoorrading.

Performance drank met een appel-kers smaakje ( best lekker ) en fruit en koeken om te eten, nadien de ketting terug wat gesmeerd en dan weer de bike op om ons naar Sint Lievens Houtem te begeven. Eerst mochten we nog wat spelen op het terrein met korte afdalingen en eens de Finse uittesten hoe zacht ze was (Een Finse piste is een speciaal loopparcours voor joggers: om het loopcomfort te verbeteren bestaat de bovenlaag uit een verende laag ).

Dan terug het boske door en dan richting Ottergem en Vlekkem waar we even naaste de E40 mochten spelen, eens in de modder en anderzijds in een boske waar we trouwens al eens zijn door gereden met een andere TT. Verder werden we dan het veld ingestuurd en man wat was me datte zeg, bijna geen doorkomen aan, de modder stapelde zich op ter hoogte van de vorkkroon waardoor de band geen mm meer vooruit kon draaien, hier was silicone spray de oplossing natuurlijk want ik kon er algelijk op een klein vitteske doorrijden.

Samen uit en samen thuis was de groepsleuze van vandaag en dus wachten we op iedereen tot de groep weer compleet is voor we verder reden. Van Vlekkem reden we dan via een afdaling naar de Oordegemstraat om ons verder te begeven door de Zonnegemse velden en weilanden, nog een paar keer de 4x4 moeten inschakelen voor we Sint Lievens Houtem bereikten maar het viel al bij al mee. Op het ronde afgebakende pleintje van de fabriek nogmaals de bike ontdaan van de modder en de ketting gesmeerd en uiteraard de bevoorrading genuttigd, idem zoals in Erpe Mere was er de performance drank, wafels en fruit. Annabelle kreeg wat kou en trok nog een extra truitje aan en nadien weer de bike op, de eerste slijtage aan de remmen was al te zien, tja water en zand werkt nu eenmaal gelijk schuurpapier hé.

Naar Zottegem was één van de kortste stukken van de rit, eerst een eindje via de straat bergop en dan ineens rechtsaf waar we een kort steil stuk omhoog kregen, klein schakelen en blijven zitten was het beste om genoeg grip te kunnen houden. Verder was het genieten in het boske te Cothem ( vraag me niet hoe het anders genoemd is ), er was hier nog een kleine afdaling of twee waar Anthony ons laten zien heeft hoe we niet naar beneden moeten rijden/glijden.

Via nog een middelmatig lastige veldbaan kwamen we aan de Nieuwpoortmolen waar ik mijn kodakske heb uitgehaald om enkele kiekjes te maken van mijn mede bikers. Nog een paar km’s en we zijn in Zottegem, eerst nog een wegomleiding wegens wegenwerken ( aquafin zeker ), via de Vogelzang reden we dan de achtertuin van de Bevegemse Vijvers op waar we nog eens halt houden. Zottegem kennende liggen steeds grote en lekkere stukken watermeloen wat ik ontzettend graag eet, dit samen met enkele bekers appel – kers drank en we stonden er terug sterk op voor de volgende km’s richting Giesbergen. Mijn compagnons waren ondertussen reeds vertrokken terwijl ik nog even de remmen en mijn bril proper maakte, nadien dan een efforke gedaan om hen terug in te halen.

Vanuit Zottegem reden we dan veldbaan in en uit richting Sint Maria Lierde en dus begon het ook wat meer op en af te gaan op dit traject, verder werden we naar Hemelveerdegem gestuurd en dit via delen van ook het Ronde Van Vlaanderen parcours voor MTB’ers. Hier verder begon het al te dagen waar we naartoe werden gestuurd en jawel het was zo, de Kakelenberg was het volgende ploeterstuk, de rechte lijn was goed om te rijden al zaten we tot over de as soms in het water.

Dan de klim, we reden precies onze eigen finale van “ Sterren op het modderparcours ” , met al onze kracht toch trachten boven te geraken en dat was zelfs tevergeefs met nog 2x een bodemonderzoek op enkele meters van elkaar. Eens boven van het eerste stuk viel het al iets beter mee en daar was het terug ietsje beter om te rijden, wel diepe sporen en modder maar soit en dan de lange en nu gladde afdaling naar de steenweg waar we over moesten. Hier even gewacht tot de compagnie voltallig was en effe bekomen van dit stuk want het was echt erg nu, allez dan de steenweg over naar de spoorweg overweg waar we naast moesten rijden. Gert en Annabelle hadden een beter idee om dit lange stuk te overbruggen via een andere weg en wij dan, Ik, Kenneth, Wouter en Anthony lekker daverend over de dikke stenen tot het rusthuis waar we terug samen waren.

Nog een laatste veldweg dat overging naar een singletrail en dan de beek over, verschijnt daar een enorme trap voor ons die we op moesten om aan de bevoorrading te geraken na nog een klein stukje licht hellend fietspad tot het Stedelijk sportstadion. Voor Gert was het serieus aan het korten nu want hij was bijna thuis alsook Kenneth en Annabelle maar eerst nog deze bevoorrading en jawel de beklimming van de Muur en kapelmuur. We werden langs de Abdij van St-Adriaan naar de abdijstraat gestuurd die we ook moesten beklimmen als extra opwarmer voor de Muur en Kapelmuur, alleman en vrouw goed en op een soepel steekske naar boven gereden en wijle voort.

In plaats van naar de Bosberg te rijden via Atembeke stuurden ze ons iets hogerop op een schone en nu wel gevaarlijke afdaling te laten doen, modder en gladde stenen zorgden ervoor dat we er ons kopke goed moesten bijhouden. Via eerst een stukske straat werden we naar het Raspaillebos gestuurd wat een lange veldbaan is die er buiten wat plassen zeer goed lag, hier had Gert dan afscheid genomen van Antony en Annabelle want wij waren al een stukje voorop. Langsheen het Provinciaal domein De Gavers werden we naar Idegem gestuurd, hier een smal stuk naast de spoorweg en nog een tricky veldbaan richting Appelterre Van Appelterre reden we dan naar Voorde waar we een stuk wei voor onze wielen kregen waar we met veel moeite nog niet konden door ploegen, vorig jaar met een TT op 11 november  was het nog een beetje te doen maar nu was het enkel te doen à pied, te voet met de bike in de hand dus.

Voor de laatste km’s hebben Kenneth en ik nog es het beste van onszelf gegeven door iemand te achtervolgen maar eens het klimmen was was die zen kaars uit en wijle twee alleen door en die biker dan in ons wiel tot aan het voetbalplein / startplaats te Nederhasselt. Gare terminus voor Annabelle en Kenneth alias KDN, nog afscheid genomen en wij drieën ( ik, Wouter en Anthony voor de laatste 13 km richting Denderhoutem.

We werden voor deze laatste km’s gewoon eens voor een rondje door de Lebeke gestuurd met nog een baggerstukske of 2 voor we richting het boske van de steenbakkerij reden, de nogal dichte begroeiing maakte ons zicht wat minder en op tijd en stond moesten we dan ons hoofd es intrekken voor laaghangende takken. Samen met El Baelos Wouter ging het ritme iets hoger en wss omdat we in de verte de sporthal zagen staan, Be One Biker Anthony klampte nog steeds goed aan tot aan onze finish line. Moe en vooral tevreden omdat dit eerder een calvarie tocht was dan een regiotour die we toch weer sterk overwonnen hebben.

Bij deze wil ik mijn respect tonen aan Be One biker Anthony omdat hij de hele regiotour meereed met banden die eigenlijk dienen om op de weg te rijden. Ook  Annabelle, Kenneth ( KDN ), El Baelos en S biker Gert wens ik proficiat voor de hele rit goed uit te rijden, voor de ene ging het misschien wat gemakkelijker dan voor de andere maar toch een dikke pluim. Op een rappeke de bike ontdoen van elk spatje modder en terug naar huis wat nog een km of 10 op de teller bij bracht.

De conclusie

Hetgeen dat mijn boordcomputer toch registreerde was dit: 103.55 / 16.79 km/h gemiddeld /49.60 km/h max en 717 positieve hms

Het Parcours

De regiotour is zowat een aan elkaar schakeling van de Bloso routes met nieuwe en bestaande andere wegels in vermengd, een gevarieerd parcours dus.

Het technische aspect van vandaag bleek vooral het recht blijven en het balanceren op de moddertrials, sommige trials waren niet te doen ook natuurlijk.

Bepijling

de organisatie kennende was dit weer grandioos goed, grote gele plaatjes met regiotour op gedrukt en her en der lintjes.

Bevoorrading

Alles was voorzien, van performance sportdrank tot watermeloen en verder nog andere stukken fruit en assortiment aan koeken en wafels.

Bike wash / technische assistentie

Eens op het goede spoor dan verder gereden en we kregen daar wel een schoon technische afdaling over boomwortels en stenen voor de wielen geschoven, ik waande me even in de Ardennen als ik erover reed. Kort nadien dan een licht klimmeke en zaten terug op het gewone parcours, een paar km's verder reden we dan weer door een schoon boske met een schoon klimmeke bij in singletrail tussen de bomen.

Het kwam me redelijk bekend voor en wist meteen dat we tegen de zavelput zaten, op die klim nog wat foto's genomen en weer de bike op tot aan de grote gele zandbak. Koen stond al klaar maar nog niet afgedaald dus ik dan maar als eerste naar beneden gedoken, hoe meer ik hier afdaal des te beter het me lukt precies, volle gaazz naar beneden en afblijven van die remmen tot ge beneden zijt.

Hier beneden dan de eerste bevoorrading met sinaasappels, koeken, munt ( van die siroop met water aangelengd ), water en aquarius red blast. Tijdens onze break dan de andere afdalers in het ook aan het houden geweest en een foto'ke genomen van het Race To Victory team ( of toch een deel van het team ).






 


Allez wijle voort voor de volgende km's door dit schone landschap, nog een stukje door dezen bos en dan den asfalt op voor even. Dan weer het veld in, een buldozer had op een stuk de weg wat onberijdbaarder gemaakt waardoor het daar wat bagger was, in het boske daar was het tegen het einde ook wel zwaren toebak heb ik ondervonden.

De mannen van het bovenstaande team ( Pervelo - Race To Victory team ) hadden ons intussen ingehaald en wijle erachter. Nog ne lange en precies moeilijke singletrail die met momenten zeer modderig was maakte toch dat ik dees mannen kon volgen ( en ikke content zeg ). Nadien dan op Koen wat gewacht en samen verder, een lang pad in klinkers was nu aan de beurt, opletten in de bochten want het was ier nogal aan de vochtige kant precies, blijkbaar de beek es overstroomd geweest wat normaal was door de regen dees week. Ondertussen zaten we op een stuk van het parcours van de Prinsbike TT uit Lennik, enkele lange singletrails en een lange klim klim op van die rode fijne kiezels.

Iets nadien dan de 2de bevoorrading die wederom goed in orde was, banaan, sinaasappel, muntwater, cola en aquarius en nog wat koeken. Hier dan Danman van de zwette maanen tegen het lijf gelopen, dan weer de bike op richting kasteel van Gaasbeek en zo doorsteken naar Buizingen en Sint Pieters Leeuw om ginds de mast es te bezichtigen.

De km's tikten aan en bleek dat we toch iets meer dan 56 km op de teller gaan hebben vandaag, een goei training zeg ik dan voor volgende week te Ronse - Maarkedal. Nog een rondje langs Dilbeek waar we nog een 2tal schoon klims mogen trotseren en dan richting Anderlecht terug naar de skipiste. Aan de bike wash was het kalm en dus meteen aan ons om de bike weer zen oorspronkelijke kleur weer te geven, druk genoeg dus geen probleem.

Het Parcours

Hetgeen dat mijn boordcomputer toch registreerde was dit : 64.13 km / 17.6 km/h gemiddeld / 44.2 km/h max en 702 positieve hms

Technische moeilijkheidgraad

technisch was het niet echt maar sommige trails en de enkele moerassige stukken waren wel tricky om bij te sturen.

Bepijling

Goed uitgepijld, fluo oranje pijlen, enkel aan het kanaal enige verwarring om het juiste pad te kiezen.

Bevoorrading

Affligem om kwart voor negen, ik had met Koen afgesproken om deze 6° Renault Classic te rijden maar door een klein misverstand stond Koen beneden aan het Bellekouter complex te wachten terwijl ik hogerop achter het containerpark aan het wachten was aan de inschrijvingen. Allez uiteindelijk zijn we een 20 minuten later kunnen vertrekken na het betalen en inschrijven met direct het veld in te duiken op een stukje PSV route in omgekeerde richting.  

Ik had al vernomen dat we nu in de tegenovergestelde richting van vorig jaar gingen rijden wat natuurlijk een heel ander parcours op de kaart brengt. Vrijwel meteen kregen we een eerste lichte klim voor de wielen om ons te begeven op de eerste kasseistrook, via wat brede en smallere veldbanen begaven we ons richting Essene om verder door te steken naar Sint Katerina Lombeek. Tot hiertoe nog geen onbekende baantjes opgemerkt wat trouwens moeilijk kan als ge al zoveel hier hebt gereden en op een boogscheut van hier woont. We kregen ook vrijwel weinig asfaltstroken voor de wielen wat de tocht natuurlijk heel aantrekkelijk maakt, met een afwisseling van enkele singletrails die we ook kregen tijdens de TT van Sint Martens Bodegem.

We waren ondertussen al ongeveer aangesloten aan een groepje dat we gingen volgen maar die beslisten er anders over en lieten en staken nog een tandje bij natuurlijk, van Katerina Lombeek reden we dan richting Borchtlombeek toe om aan de 3 zwartjes ( nu heet dat den Baroc of zoietske ) over te steken naar Wambeek. Een straat of 3 verder dan rechtsaf om de doodlopende Bollestraat te volgen en via een smal baantje richting konker onder spoorweg door te rijden maar hier waren we iets te rap voorbij en waren we een ander baan ingeslagen.

Van wambeek city reden we dan richting Bodegem over bekende trails en zo naar de eerste bevoorrading net voor de spoorwegbrug. Niet overdreven veel te rapen maar genoeg keus voor allen en blijkbaar viel alles goed in de smaak want in een mum van tijd waren de schotels bijna uit. Allez na wat gedronken en gegeten te hebben wij terug de bike op voor nog wat km's in en door dit glooiend landschap, baantje in en baantje uit en zo naar Sint Ulriks Kapelle. We hadden het geluk om nog eens enkele baantjes te mogen berijden die we indertijd ook hebben gereden met een tocht met het werk toen we nog in Ternat gevestigd waren.

Wij hadden na de oversteek van de Brusselstraat en een lichte klim de splitsing voor de 45 en 55 km die naar Groot Bijgaarden opging. Langs hier ben ik natuurlijk nog niet geweest en dus weinig bekende trails buiten enkele natuurlijk van een andere rit in Ganshoren een hele tijd geleden. Een eerste schone afdaling met spoorvorming en andere schoon stukjes kregen we voor de wielen geschoven, de brug over de E 40 en dan een klein boske door om zo via enkele ander trails terug te keren naar Bekkerzeel en de bikers van de 45 km te vergezellen.

Een stukje langs de Kloosterheide naast de E40 en iets verder dan rechts af om een klein luske te maken. Met een kort singletrail afdalingske en klim die nogal zompig lag waren we boven gekomen en een 200 meter verder dan terug naar beneden om een iets langere singletrack te mogen genieten. Zo waren we dan terug aan de Kloosterheide die ons verder naar boven deed rijden naar de Bloso Manege, Daar een vervolg met een singletrail klim met een kort plat stukje en meteen weer naar boven. Nadien doken we dan weer de diepte in, een breed pad dat overging in een smal en iets technischer pad en nog splitsing waar een klein luske door een boske in verborgen zat.

Zo reden we dan richting Koudertaveerne om een tweede bevoorrading te genieten, en Daan stond hier ook en meteen dan raad voor een technisch mankement gesteld. Wat gedronken en wafelke gegeten. Nog een km of 10 restte ons van het einde en een paar schoon stukjes waaronder de afdaling van de Morette en de kapellekesgang, zo naar de Kruisborreweg waar dan de grote kapel staat zoals op de top van de Morette.  

Dan de steenweg over wat dan terug bekend terrein was, daar dan enkele andere trails en zo naar het kerkhof van Essene en verder via het PSV ( Bloso ) parcours naar Affligem waar we gestart zijn.  

De cijfers

70.19 km waarvan 57.08 van de TT zelve /  19.44 avs / 63.00 max /  20.6 ° gemiddeld / 687 hm's  

Het Parcours

Vooral veel veldbanen en af en toe es door een klein boske, in het begin redelijk vlak en snel dus wat ge u dan beklaagt als de hoogtemeters beginnen aan te tikken. Had vandaag wel een zeer goede dag en goei beentjes dus kon het tempo goed aanhouden.

3 / 5 : Geen moeilijk parcours uiteraard, enkel waar er sporen waren was het natuurlijk uitkijken.

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was redelijk goed, grote fluo gele pijlen en grote bordjes met de splitsingen op.

Natuur

Schoon onderweg natuurlijk voor wat de streek te bieden heeft.

3 / 5 : 2 bevoorradingen met sportdrank, sinaasappels, banaan, koeken en wafels.