| 18 / 01 / 2004 - Bloso route Haaltert |
Op zondag 18 januari ben ik samen met men bikemaat de BLOSO route van Haaltert eens gaan rijden, ik was van thuis vertrokken dus had al een kleine 9 km als opwarming in de benen.
We hadden afgesproken om de grote lus te doen en deze dan maar gedaan ook, de route vertrok achter de sporthal te Denderhoutem richting kerkhof waar we linksaf draaiden en enkele meters op het asfalt kregen maar niet getreurd want even verder kregen we al een eerste smal paadje gepresenteerd met erachter enkele modderige stroken ( bij regenval kan dit stuk redelijk zwaar liggen ).
Deze groene lus doet vooral de streek rond Denderhoutem en Kerksken aan en biedt vele off road wegen aan welke soms kunnen verraderlijk zijn, de blauwe route begeeft zich richting Heldergem en tegen Aaigem maar hier zijn er al wat meer bredere banen om te berijden. Aan de Topmolen het hoogste punt van deze route ( ongeveer 60 m boven de zeespiegel ) hebben we enkele mooie vergezichten van o.a. Aalst, Erpe en Mere en bij helder weer zelfs een klein stukje Atomium in het zuidwesten.
Hier is tevens ook de splitsing van de blauwe naar de rode route en voor wie het wil de aansluiting naar de route van Erpe Mere.
De rode lus brengt ons door Haaltert naar Erembodgem Terjoden waar we lang het kaatsplein naar de veldweg rijden die naast de Expresweg loopt en wat verder terug weer aansluiten aan de blauwe route die ons via enkele smalle baantjes terug naar de startplaats brengt. Onze conclusie van deze route is redelijk simpel, het is een weliswaar een mooie route die er bij regenval soms es lastig kan bijliggen maar bij droog weer toch een snel parcours.
De rode lus duidt echter de afstand aan maar niet de moeilijkheidsgraad want echte straffe stukken zitten er hier niet tussen hoor, wij komen zeker nog eens terug daar ik van de streek ben zitten er veel stukken van deze route in men eigen parcours.
Onze totale afstand was 33.24 km met een gemiddelde snelheid van 18.16 kmh, het hoogteprofiel kan men hieronder bekijken.
|
| 28 / 10 / 2006 - Bloso Aalst ( rode en blauwe route ) |
Zaterdag 28 / 10 / 2006 in de namiddag de rode en blauwe lus van de bovenstaande bloso route gaan afbollen met mijne regiotoer copain Johan Claessens dus dat beloofde al veel. Hij was al van aan zijne thuis vertrokken met de rode lus want die passeert daar voor zijn deur dus makkelijke kunt ge het niet hebben hé, en ik moest gewoon den hogeweg af en de leuvenstraat op voor een stukske maar meestal neem ik de trapkes als eerste afdaling.
Beide schoon op tijd rond 13.10 aan het startpaneel te Erembodegem sporthal ( denderdal ) aan de kortestraat en dus meteen vertrokken voor deze route. De rode had ik trouwens al eens gereden dus ik wist waar me aan te verwachten hé met de eerste klim naar de leuvenstraat die er nu iets vettiger bijlag dan anders en spijtig genoeg weg geslipt omdat mijn banden iets te hard stonden maja da's geen schande zeker.
Volgende stukske was dan richting den tallu van de autostrade waar we een steil klimmeke voor de wielen kregen en kort nadien dan de afdaling en dan de konker onder en terug de veldbaan in naar Ressebeke.
De rode lus is de meest technische trouwens van de drie met toch veel draaien en keren en dikwijls op en af, niet die grote hellingen maar steeds gestaag op en af met veel singletrails tussen. Via deze singletrails langs Ten Bos reden we zo richting Affligem waar we dan kunnen inpikken op de route van Affligem of beter gekend als de PSV route ( Politie Sport Verbond ), de PSV gaat hier dan naar boven om wat hogerop de steenweg over te steken en wijle naar beneden om te manoeuvreren tussen de paalkes en dan op onzen toer ook de steenweg over.
Na de oversteek reden we terug naar Erembodegem op en zo langs den Heuvel richting Immerzeeldreef waar we dan passeren lang het nog niet lang aangelegde golfterrein, tussen Erembodegem en grondgebied Moorsel komen we dan op de eerste splitsing van de lussen waar rood rechtdoor gaat en wij dan de baan in rechts voor een ultrakort stukje groen voor we de blauwe route oprijden.
Tot hiertoe al redelijk goed doorgereden ondanks het vele draaien en keren op deze rode lus maar later bleek dan dat snelheid werd opgetrokken door mijne forman Johan alias Absalon want snel biken kan em zenne.
Om deze blauwe lus te beschrijven gaat et wat lang duren en kan ze beter aanprijzen om ze te rijden dan hebt ge meteen zelf een gedacht ervan maar allez enkele hints kan ik toch geven algelijk. Het verschil met de rode lus is hier dat er langere en bredere banen zijn die ofwel on the road zijn en off road natuurlijk dus je kan wat gas meer bijgeven, de streek is mss iets meer moddergevoeliger maar met een paar goei mtb banden en een goede druk erin geraakt ge overal zeker door.
De passages langs de Waver naar de abdij van Affligem is ook tof en nog zwaar ook als ge de wind op kop krijgt in die open vlakte want het is trouwens ook nog es bergop te rijden, na een klein stukske op de straat is het richting Kloosterbos en zo komen we dan uit aan het voetbalveld tegen de vijvers van De Molen.
Uitkijken bij het oversteken en dan verder rechtover diene kleine Spar superette rechts indraaien maar goed ziet ge het nu niet want der staan containers voor van den bouw, via den Nievel gaat het richting Doment om verderop uit te komen aan de ingang van het Kravaalbos dat ge een eindje door moogt als ge u aan de regels kunt houden en op de baantjes blijft die de route voorschrijft.
Hier hadden we namelijk enkele bikers in het zicht en onder leiding van onze Johan nog es een tandje bijgestoken om die mannen in te halen wat wel zo makkelijk was want ze gaven ook goe sjars zenne amaai maar uiteindelijk dan haasje over gespeeld want die gasten lieten zich natuurlijk niet doen. Aan de Huizekens draait ge rechtsaf om langzij het Kravaal bos nog es te rijden om zo dan via veldbanen naar de Merkert en Meisberg te rijden, tot hiertoe is de verhouding voor mij geslaagd qua veld en straat.
Dit stuk zit meestal ook in de TT van Baardegem en dus ook al veel pijlkes zien hangen van hun TT de zondag 29 / 10 / 2006, maja de streek is nu ook weer niet zo groot om alles niet te moeten overlappen. Via gehucht Berg of wat het ook moge zijn naar Helderberg langs de kanten van Baardegem zelve en zo terug langs de Kokerij en de Klaarhaag naar het waterkasteel van Moorsel, als het u teveel moest worden of ge zit er door dan kunt ge hier nog een stukske afsnijden om zo door Moorsel city naar de sporthal te rijden.
Wijle rijden dan weer terug richting Baardegem om dan terug te keren via de veldbanen en wa tarmak langs het Eksterke richting sporthal waar we efkes gepauzeerd hebben. Vanaf hier is het zover niet meer want blauw liep hier voor ons ver ten einde en schieten we ons weer de rode lus op maar toch eerst nog es langs dat fietspad dat Aalst met Opwijk verbindt en de steenweg over langs resto - taverne " de Koebrug " en dan hier terug het rood op.
Nog een passage langs de Johan zijne thuis en daar ben ik dan verder alleen naar huis gereden want zover was het voor mij ook niemeer, nog ressekes ( eventjes ) langs den Immerzeel passeren en zo naar natuurgebied " De Gerstjens " en het Ronsevaal kasteel in de verte. Ik zen me dan de gerstjensberg opgeschoten en ik was ook thuis met 46 km op de teller en een avs van 20.26 kmh.
De cijfers
46 km / 20.26 avs / 32.40 max / 243 hm's
Technische moeilijkheidgraad
3/ 5 Vooral op de rode lus kan je je technisch vermaken in de smalle baantjes en op de tallu aan de autostrade maar ook in de blauwe lus zitten schoon stukjes waar ge u beter kunt rechthouden.
Bepijling
5 / 5 , redelijk in orde maar wat misnoegd aangebracht eigenlijk maar ik had nu ne gids mee dat het circuit al uit zen koppeke kan dus Johan was mijn personal GPS.
Natuur
Schoon langs de rode route waar ge enkele keren door het bos kunt biken, bij de blauwe lus is het stuk langs het Kravaalbos steeds schoon om te doen.
 28-10-2006.jpg)
|
| 21 / 09 / 2006 - Bloso Aalst ( Rood
en Groen ) |
Op zondag 17 september was het de officiële opening en huldiging van de Aalsterse mountainbike route, daar ik en Koen net de TT van Bomal sur Ourthe aan het rijden waren hebben we de huldiging dus niet gezien maar de mountainbike route heb ik dan donderdag namiddag ( 21 / 09 / 2006 ) eens gereden of toch de rode en groene lus.
De rode lus vertrekt aan de sporthal te Erembodegem wat dus maar een paar 100 meter van de deur is en dan ook mijn vertrekpunt is geworden, via eerst de afdaling van de trapkes aan de Leuvestraat ( is uiteindelijk uit de rode lus geschrapt wegens ??? ) heb ik me begeven naar de sporthal aan de Kortestraat waar een groot informatie paneel staat van de routes.
Een uitéénzetting van wat ik heb gezien en meegemaakt ga ik deze keer niet schrijven maar de rode is alvast een heel mooie lus en ook de meest technische volgens mij, de groene lus die is de veruit de simpelste en makkelijkste dus met brede dreven en baantjes. De rode lus blijft vooral op grondgebied van Erembodegem en een stukje van Affligem waar je kan aanpikken op de
PSV route ( BLOSO Affligem ), dan gaat het terug via smalle baantjes richting Heuvel en gaat dan richting golfterrein en voetbalpleinen van de " Zandberg ".
Even verder is er dan de splitsing van de groene en rode lus, groen gaat dan richting start aan de faluintjes sporthal waar
blauw en groen dan vertrekken. De lus gaat verder richting Herdersem en zo naar Gijzegem waar je even naast de dender komt te biken en dan terug via Wieze om verder weer uit te komen op het Aalsterse grondgebied waar ik verder dan terug op de rode lus heb ingepikt om zo terug te keren naar de sporthal.
Conclusie
Beide zijn mooie lussen waarvan de rode de meest uitdagende is gebleken, groen is minder technisch maar sneller circuit dan wel. Qua afpijling zijn er toch wat gebreken waardoor je al eens kan misrijden.De pijlen zijn veelal in de bocht aangebracht in plaats van ervoor en een bevestiging achter de bocht.
De cijfers
43 km / 19.30 avs / 33 max / 174 hm's
Technische moeilijkheidgraad
3/ 5 Vooral op de rode lus kan je je technisch vermaken in de smalle baantjes en op de tallu aan de autostrade.
Bepijling
5 / 5 , redelijk in orde maar wat misnoegd aangebracht eigenlijk ( zie conclusie é )
Natuur
Schoon langs de rode route waar ge enkele keren door het bos kunt biken, op de groene lus rij je meer tussen de open velden.
 21-09-2006.jpg)
|
| 07 / 01 / 2007 - Bloso Aalst ( Rood en groen ) |
Deze zondagochtend onze eerste mtb km's gedaan op het Aalsterse BLOSO traject. Het parcours lag er zeeeer glad bij en dat was al de techniek van de dag, recht blijven en nog es pogen recht te blijven wat eigenlijk wel goed gelukt in deze omstandigheden. Ik had afgesproken met mijne vaste bikemaat Koen en voor hem was het uiteraard de eerste keerdat we dit traject reden en we hadden blijkbaar een goeie dag uitgekozen precies. Tegen 09.40 waren we bij mij thuis vertrokken want ik woon op amper 300 meter van de sporthal in Erembodegem waar de rode lus vertrekt, eerst nog efkes de serie trappen af van de Leuvenstraat die dan beneden toekomt aan de sporthal.
Efkes het info paneel bekijken en dan de baan op richting dender en een klein stukske dernaast, de eerste klim bood zich aan en het was al direct patat want het was gewoon nie mogelijk om hierop te rijden en laat staan nog stappen want ge gleed constant uit. Eens boven eerst de moor der wa af kloppen dat al overal was tussen gekropen en we waren nog nie verder geraakt, een s de wijk uit naar boven en dan verder terug het straat in om beneden de bergstraat de veldbaan in te duiken richting den tallu van den E 40.
Het oprijden van dezen tallu was al evenmin mogelijk dus al stappend maar naar boven en halweg uitgegleden en k'was al weer beneden maar aan de verkeerde kant blijkbaar, allez weer naar boven al klauterend en dan het gras in voor ne vaste grip, boven hebt ge wel een schoon uitzicht op jawel " de autostrade " en dan terug naar beneden wat nu eerder leek op gekkenwerk wegens de steilte en de gladheid van de sporen.
Eerst de brug onder en dan een stuk langs de E 40 op een lager gelegen pad naar Ressebeke toe, en zo langzaam aan naar Ten bos via een uitdagend smal baantje, boven efekes de baan volgen en terug rechts het veld in. Meestal ligt het hier het vettigste maar nu was het hier te doen en dus zonder veel moeilijkheden hier door gereden, nadien een smal baantje door terug en dan door een boske en amaai wa was dat daar zeg, geheel geen biken aan en laat staan door stappen want ge zat tot dik voorbij uw enkels in de modder en zo quasi het hele stuk tot ge op de splitsing komt met de BLOSO van Affligem.
Allez vanaf nu was het weer wat beter biken, nog enkel een stuk ter hoogte van den Heuvel maar als ge aan de kant bleef rijden was dat nu best te doen behalve het allerlaatste stuk hier. Aangekomen aan het imposante golfterrein en de voetbalpleinen van de Zandberg waren we bijna aan de splitsing van de rode met groene lus, de plannen waren eerst de blauwe te doen maar na het rode traject te hebben gedaan had ik al een grondig idee hoe blauw er zou bijliggen dus op naar groen dan maar.
Vreemd genoeg lag de groene lus er redelijk beter bij dan dat rood, op enkele smalle baantjes had ik meteen da lieke van Willy Sommers in mijn koppeke en weliswaar dit " Het water is veel te diep ", en nu licht aangepast naar deze omstandigheden.
Maar 't water is veel te diep
Twee mensen in nood
Men kan er niet omheen
We moeten er doorheen
De diepte is te groot.
Na het waterbiken of hoe moeten we het gaan noemen reden we richting dender terug maar nu ter hoogte van Gijzegem en zo langzaam aan terug naar Herdersem op, naast de dender was het ook een serieus baggerwerk maar dit was dan ook de enigste strook die er zo zwaar bijlag. Vanaf Herdersem reden we teug naar Aalsters grondgebied, via een stukske langs de fietsbaan richting zwembad heb ik er nog een toerke bij gedaan op dat klein plaatselijk bmx parcours. Wat verder reden we dan ineens linksaf en zo richting traject rood om de rest dan te vervolgen langs het Gertjens bos, langs het voetbalplein van SK Erembodegem en zo terug naar de sporthal.
Normaliter was er een waterslang voorzien voor de bikes maar niemand te zien hier en dan maar terug naar huis om daar de bikes af te spuiten.
De conclusie
De cijfers
39.06 km / 15.69 avs / 29.40 max / 167 hm's
Het Parcours
Ik had deze rode en groene lus al es gereden in september in veel betere omstandigheden dus dat scheelt al veel wat niet wil zeggen dat het traject niet schoon is natuurlijk. Na regenweer is de rode lus vooral een zware dobber om door te geraken, groen viel nog mee.
Technische moeilijkheidgraad
3 / 5 ; De techniek van de dag was het recht blijven en steeds in het goede spoor door te rijden wat niet steeds koek en ei was, den tallu aan de E40 was zo iets en de eerste klim aan de dender was idem zo.
Bepijling
3 / 5 , deze twee lussen had ik al es gereden en dat maakt het wel wat makkelijker om zonder zorgen deze tocht te rijden maar soms moet je wel goed uitkijken want we hebben toch een pijlke gemist.
Natuur
3 / 5; Vooral ter hoogte van de rode lus veel in een boske of andere interessante natuur gereden, bij groen was het iets minder maar best te pruimen ook.
Bevoorrading
Die was er nie want het was een bloso parcours remember !!!
|
| 03 / 08 / 2003 - Bloso Brakel |
Op zondag 3 Augustus afgesproken met men vaste bike collega Koen om eens de BLOSO route af te bollen van Brakel dus wij naar ginder om te vertrekken aan het industrie terrein, door de werken die er werden uitgevoerd aan het wegdek daar de wagen op de parking gezet van de supermarkt Aldi en vandaar dan maar vertrokken.
Het begon goed met het zoeken naar een bord met de route op wat we niet hebben gevonden, een eerste paaltje met rode pijl hadden we wel gevonden en dan konden we starten met de route. We begonnen met wat asfalt onder een brugje en een stukje vals plat mochten we ons begeven in het veld, na enkele km's reden we door een bosje waar er toch een kleine maar mooie afdaling was en zeker niet ongevaarlijk doordat het toch redelijk donker is daar en zo zou je al eens een pijltje missen, na een klein kapelletje naar links verder over verharde en onverharde wegeltjes en een toch redelijke steile helling gaan we naar het Brakelbos waar het begon met een kleine maar pittige helling.
Verder langs de bosrand nog steeds klimmend kom je uit tegen de taalgrens ( Oost Vlaanderen / Henegouwen ),wat verder de weg oversteken en meteen rechts afdraaien waardoor je naast een veld rijd. Net voor we de keuze moesten maken tussen rood verder doen en blauw beginnen kregen we nog een mooie helling op stenen waar je toch moet opletten bij nat weer.
Wij gingen de blauwe route doen en dus linksaf gedraaid het veld terug in, bij deze lus mochten we zeker ook niet klagen hoor want er zitten ook redelijke mooie stukken in. enkel spijtig dat op sommige plaatsen de paaltjes wat verborgen stonden achter het groen waardoor we ook eventjes zijn misreden en ik een lekke band heb opgelopen door grof steenafval, qua uitpijling geen opmerkingen maar ik vind het op sommige plaatsen wel raar hoor want je ziet de paaltjes waar er soms wel drie verschillende kleuren ophangen en hoe moet je dan de lus rondmaken, dus hierdoor terug op de rode lus geraakt en verder gevolgd totdat we op een steenweg kwamen en geen pijlen meer vonden en dan rechtsaf gedraaid richting centrum tot aan onze startplaats.
Conclusie van de rit; heeeel mooi met redelijke pittige stukken in rood zowel als blauw, gemiddelde van 17 kmh behaald dus zeker voor herhaling vatbaar.
|
| 21 / 07 / 2003 - Bloso Zottegem |
Op 21 Juli ben ik samen met men vaste bikemate Koen de BLOSO route van Zottegem eens gaan rijden, aan startplaats de Bevergemse vijvers was er vooral een grote parking voor de wagen. Het is een zeer gevarieerde en mooie route, voor MTB-ers die het af en toe graag iets technischer hebben en een aantal leuke en stevige hellingen willen meepikken, na de tip van xlr8 ( van het bms forum ) hadden we geopteerd voor de rood-groene lus wat meteen goed begon met een singletrack, en licht bergop.
De route was zeker mooi en door de vele glooiingen werd dat op het einde wat zwaar, had wel ondervonden dat er redelijk wat hellingen genomen werden op het asfalt maar dat liever dan een afdaling op asfalt. De afdaling aan de boterhoek was al veel beter want die diepe geulen heeft men helemaal dichtgegooid wat natuurlijk beter is om rijden, men collega had hier al eens gereden met de moto dus die was ook op de hoogte ervan en nu zeer tevreden ook.
Soms vond ik wel dat ze soms karig waren met hun bepijling wat tevens ook al lang eens aan vervanging toe is want de meeste zijn bijna onherkenbaar door het afbleken van de zon waardoor je al gemakkelijk al eens mist hè wat we dus ook gedaan hebben bevoorbeeld bij een lange afdaling op het asfalt tegen St. Maria Oudenhove denk ik en op het fiets / wandelpad te Michelbeke waar er wel een pijlke meer mag staan voor het bevestigen dat de bikers juist zijn. Na nog een lange afdaling op asfalt toch terug een pijlke gemist door de snelheid waarschijnlijk waardoor we over de overweg reden daar dan hebben aangepikt op de groene route, daar moesten we een heel klein wegeltje in waar amaai mijn benen en armen hebben afgezien van de brandnetels.
Voor de rest was het wel spijtig dat er bij de groene lus niet veel veldwegen meer aan de pas kwamen en tegen het einde was er nog een mooie helling tegen Rijkbos, verder nog onder een tunnel gereden en daar herkende ik de weg terug naar de startplaats waar we echter terug enkele pijlen moesten zoeken maar we waren toch tegen het einde hè. Enkele kilometers na de start hadden we nog een gemiddelde van 19.2 kmh wat tegen het einde al gezakt was naar 17.8 kmh. Fysisch is het geheel redelijk zwaar, vooral door het heuvelend karakter van de streek
Conclusie :
mooie route waar toch wat werk moet verricht worden aan de bepijling hier en daar.
|
| 11 / 04 / 2004 - Bloso Dilbeek |
Zondag 11 April de BLOSO van Dilbeek gereden en gestart aan de sporthal Caerenbergveld in Schepdaal waar de groene lus begint,
wij gingen de groene en rode lus voor onze rekening nemen, de route begint met een beetje asfalt maar al snel duiken we een klein wegje
dat afdaalt naar de voormalige brouwerij De Neve in Sint-Gertrudis-Pede,
Hier blijft het eventjes vlak tot de splitsing van de rode route die eigenlijk vrij lang is en toch enkele stevige kuitenbijters in petto hebben,
echter hier en daar moet je toch goed opletten voor de bepijling want soms staat ze juist op tijd en anderzijds beetje onzichtbaar voor het oog opgesteld, deze route gaat verder langs de westrand richting Ring,
Taborbos en Elegem. Na de afdaling naar het Kluisbos is er aansluiting op de blauwe lus maar wij moesten verder volgen tot we terug
de groene lus terug konden verder volgen, deze splitsing was tegen Rondebos wat verder dan de Begijnenborre.
De groene lus ging verder naar Sint Martens Bodegem en de Honsemhoeve naar de Zierbeek en hof ter Zierbeek, hier was het eventjes gelijk met de spoorweg naar Hof ten Bullenberg en Goudveerdegem waar we nog enkele toffe stukken voor onze rekening nemen en voor we naar het trammuseum tergkeren met daarbij toch nog een mooie helling op een smal baantje.
Na het kruisen van de ninoofsesteenweg bereiken we snel de sporthal. Onze conclusie is dat de groene lus meer off road aan te bieden heeft dan de rode lus die natuurlijk die kruidenbijters te bieden heeft.
|
| 08 / 12 / 2003 - Groene lus Hotton |
| Maandag 8 december de groene route nog eens gedaan van Hotton, het had deze nacht al goed gevroren waardoor de ondergrond keihard lag, Rond 11 h vetrokken vanuit de chalet waar we verbleven richting Hotton waar we even het vertrek paneel nog eens hebben bekeken en dan de pees erop voor het begin van de route die meteen begint met een lichte helling richting Marche en Famenne.
Even voor de fietswinkel draaien we linksaf naar Marenne toe voor en kleine kilometer betonbaan nog vooraleer we de eerste maal het veld induiken en waar het terug vals plat is, tot hiertoe is alles nog steeds goed uitgepijld met de groene driehoek met 2 bollen eronder. Ter hoogte van Bourdon ontbreekt nog steeds dat ene pijltje aan het bushokje dat je naar beneden stuurt tot aan de spoorweg waar men er juist voor moet indraaien en parallel moet volgen om de eerste echte kuitenbijter te mogen trotseren en het is er één van formaat en waar men meteen het bos ingaat ook.
Eens boven zijn er wel enkele brede sporen waar er wel redelijk wat slijk te vinden is maar je kan er mooi omheen, in dit deel van het bos kan je even op adem komen omdat het voor een tijdje wat vlakker aan toe gaat. Tegen Verdenne kom je terug het bos uit om na een 2 tal km terug een ander bos in te duiken maar eerst een lange single track dat tussen het Bois de Chardonne en een weide loopt, in dit bos gaat het er niet bepaald vlak aan toe maar daarvoor zitten we ook in de Ardennen hé.
Na deze op en neergaande boswegels komen we uit in Marenne waar we de kerk voorbijrijden en rechts meedraaien en de helling opmoeten, het is geen steile helling maar je gaat in dit Bois du Fond wel naar het hoogste punt van de route ( 420 m ) en voor mijn part ook het mooiste stuk van de hele route buiten die helling in Bourdon dan gerekend, het mag nog zo hard hebben geregend maar in dit deel van het bos zal je geen modder aantreffen.
Bovenaan krijg je een fantastische afdaling voorgeschoteld waar je beter goed uit je doppen kijkt want een kleine onoplettendheid kan je in het hospitaal doen landen, de weg gaat er van bosgrond over naar nogal zeer groffe kiezel. Beneden gewoon rechtdoor en wat verder rechtsaf richting grotten van Duizend en 1 nacht wat echt eens de moeite is om te gaan bezichtigen.
Wat verder beneden de laatste off road passage dat je via veel draaien en keren langsheen het Britse kerkhof brengt ( Hotton heeft in december 1944 en in januari 1945 tragische uren gekend. Veel grafstenen dateren van die tijd, maar ook in mei 1940 zijn er veel mannen neergevallen. 666 Britse onderdanen rusten op deze begraafplaats.) Nog enkele meters verder en je komt terug aan de brug over de Ourthe waar we gestart zijn. om terug te keren heb ik nog deels de gele lus gedaan welke door zone B gaat.
|
| 24 / 02 / 2004 - Rode en deels groene lus van Hotton |
| Net zoals de andere lussen vertrekt deze ook aan Maison Godenir in Hotton waar er ook een bord staat met een wandelwijzer en natuurlijk die van de MTB routes. De rode lus begint met een licht klimmend fietspad lang een bosrand, niet te steil maar toch klimmend, bovenaan gekomen moet je meteen rechtsaf draaien en nog een stukje de helling volgen, aan de kruising gewoon rechtdoor rijden en afdalen. aan het brugje rechtsaf en enkele meters verder de weg in naar een klein caravanpark.
Hier mogen we onze eerste kilometers doen in het bos na een brugje te hebben overgestoken ofwel door het wed te rijden, het brede bospad is toch al enkele km's lang en gaan diep het woud in, als we het woud uitkomen zijn we ter hoogte van Wy. Wie graag klimt zal hier in elk geval tevreden zijn alhoewel er geen extreme inspanningen moeten worden gevraagd.
Verder zijn er nog tal van singletracks en toch twee zeer verraderlijke afdalingen waar je de remmen mag vasthouden, ze beginnen op een lichte kiezelgrond maar welke later overgaat naar nogal grove steenslag. Bijna op het einde heb je ook nog een afdaling waar je moet opletten, het pijltje hangt op een boom ongeveer 15 meter voor de kiezelweg in die rechts schuin parallel loopt. Je mist de wegwijzer gegarandeerd want door de snelheid van de afdaling moet je je aandacht op de weg houden. Het pad dat je in moet is ongeveer halfweg de afdaling.
Wat verder de brug over en je komt aan de verbindingsweg van La Roche met Hotton, hier rijden we richting Hotton maar gaan eerst nog een kleine helling op die tevens ook naar de grotten van 1001 nacht gaat, de rode lus gaat hier echter rechtdoor tot aan de brug van de Ourthe welke we oversteken en terug aan de startplaats komen. Ik heb daar aan de grotten de steile helling nog meegepikt en enkele meters voor de grotten de aardeweg ingeslagen welke tevens van de groene lus is en ons via nog een kleine afdaling tot aan de de voet van het Britse kerkhof brengt en vervolgens naar de brug over de Ourthe en terug de startplaats bereiken.
conclusie van deze route !!!
zeer mooie route welke je enkele keren diep het woud invoert en je trakteert op enkele pittige hellingen en tricky afdalingen, als je de muur van G'bergen op kan dan zal je hier zeker van de fiets niet af moeten.
|
| 23 / 08 / 2008 - Route nr. 6 - Houffalize |
Samen met bikemaat Koen heb ik de groene route nr 6 gereden in Houffalize, deze staat aan de start gequoteerd als moeilijk en technisch. Een eerste klim op de weg brengt ons richting kanon en dan rechtsaf wat vals plat en dan naar beneden langsheen de camping. Dan een lange klim op straat die tegen het einde iets steiler is en overgaat naar een geaccidenteerde veldweg.In een mum van tijd zit je bijna op het hoogste punt van de hele route, je gaat er zelfs onder
één van de grootste bruggen van België om er een lange technische afdaling aan te vatten.
Dit is een route met veel techniche stroken, lange en soms wel steile technische hellingen, wederom afdalingen waar je uit je doppen moet kijken of je zou in de kant kunnen belanden. De stroken naast de Ourthe zijn wel zeer modder gevoelig na regenval en als het water sterk is gestegen kan het zelfs misschien onmogelijk zijn hier door te geraken.
Na het oversteken van de weg La Roche - Houffalize krijg je een steile en technische klim over stenen voor de wielen. Wij gingen dan maar te voet tot boven, hier achter is er dan een lange golvende singletrail en dat is dus pure fun.Na het plezier krijgen
we dan wederom een lange klim voor de wielen van gemiddeld 10% waar maar geen einde aan komt zou je denken, eens
boven geraakt kom je aan een kleine kampeerplaats in het bos. na wat cruisen op het plateau rijden storten we ons
terug de diepte in over een lange afdaling met dikke kiezels en een spoor aan de zijkant. Af en toe zijn er ook wat
recuperatie stukken op asfalt die eigenlijk ook meestal naar omhoog gingen maar dan gestaag.
Na een lange klim over stenen / rotsen namen we voor onszelf een bevoorrading voor we onze tocht hadden verder gezet, nog enkele korte afdalingen en veldbaantjes wisselden elkaar af tot we aan een lange en toch wel steile technische afdaling kwamen. Relaxed en vooral geconcentreerd daalde ik af, enkele andere bikers die te voet aan het afdalen waren hadden zich al op kant gezet zodat ik rustig verder kon rijden tot helemaal beneden.
Bikemaat Koen was ondertussen erin geslaagd om tot tweemaal toe in het decor te belanden en koos er voor de rest ook te voet te doen. Het enige dat ons nog restte was een rondje op het Wereldbeker parcours met enkele korte nijdige klimmetjes, verder reden we dan door het boske waar het ook wel technish is met al die sporen en boomwortels, eens dat boske uit is er nog de laatste afdaling met een kleine drop vanaf de berm.
Het was ondertussen beginnen regenen en dat maakte deze afdaling spekglad en dat heb ik aan den lijve ondervonden, in een spoor ben ik weggeleden en op de harde rand gevallen, niks aan de hand eigenlijk tot Koen me zei dat de derailleurpad en kooi geplooid waren.Dan maar naar de technische assistentie post van decathlon geweest waar ze me uitstekend hebben geholpen en kon ik zondag met een gerust hart en werkende versnellingen starten aan de Marathon.
|
| 25 / 08 / 2008 - Route nr.4 - La Roche ( langs Vecpré ) |
Na het grondig kuisen van de bike deze ochtend wat serieus nodig was na de marathon van gisteren en door het feit dat er in de bike wash amper druk op de leidingen zat om de fietsen degelijk te kunnen afspuiten. Wij zijn met de wagen tot aan de parking in Vecpré gereden om daar de tocht aan te vangen, eerst een licht hellende singletrail maar eens we verder het bos in reden werd dit ook een heel stuk steiler en zwaarder tot we in het dorpje Halleux uitkwamen.
Als ge denkt dat ge boven bent geraakt dan ben je toch even mis want we klimmen nog een eindje verder op asfalt tot Petit Halleux, zo'n klein boerengat zoals er zoveel zijn in de Ardennen. Eens boven moet je dan linksaf voor een lekkere afdaling met enkele bochten en als je snelheid goed kan aanhouden kan je zelfs gewoon door het beekje vlammen, best is dat je nu de ketting enkele kransjes lichter schakelt want je krijgt terug een redelijke lange klim tot Rochamps waar je de baan moet dwarsen na nog een kort maar steil knikje.
Nog even verder tot aan de kerk en daar draaien we terug het veld in, eerst een brede trail die overgaat in een singletrail die zeker niet gevaarlijk is, deze technische singletrails loodst je langs een slingerende geul tot beneden aan het brugje waar je over moet.Als je nu links van je kijkt weet je meteen waar je heen moet, een zware klim over boomwortels die eerder boven dan onder de grond steken, je kan er een stukje klimmen maar dan moet je terug van de bike omdat je er een stuk uitstekende rots moet overbruggen en dan is het al direct zeer technisch naar boven over de nodige slecht liggende blote boomwortels. Eens dat voorbij is het tegen een muur omhoog om boven weer uit te komen aan 3 bomen met een mini kapelletje.
Na deze lange en steile klim kom je terecht in een klein dorpje Mierchamps, nadien duiken we terug snel het veld in en rijden we tegen hoge snelheid de afdaling over dikke kiezels die later overgaat naar een asfaltweg die ons terug tot in het centrum van La Roche brengt. Wij hadden nog een km of 5 voor de boeg voor we terug aan de wagen zijn, toch even van het goede weer geprofiteerd en eerst een terraske gedaan voor we onze tocht gaan verder zetten. Bij het aanzetten kregen we terug een lange klim van een km of 3 naar Beausaint, de eerste km ging wel redelijk steil omhoog maar nadien iets minder maar klimmen bleef het met een gemiddelde van 6%.
Eens boven mogen we eindelijk weer het veld induiken voor nog een lange afdaling over dikke kiezels, je kan er zeer snel gaan maar toch maar opletten door het spoor dat zich over de weg slingert, je komt nu uit op de verbindingsweg van La Roche naar Hotton die we moeten volgen tot aan het tankstation om daar dan nog een goeie km verder weer het bos in te duiken. Wij waren rond met 21.24 km en 512 positieve hoogtemeters.
Conclusie
Een toffe rit waar maar weinig vlakke stukken inzitten, mooie en steile hellingen maar ook snelle maar technische afdalingen.
Er zit redelijk wat asfalt in maar meestal in stijgende of dalende lijn, de lange afdaling op de straat naar het centrum is wel wat saai na een mooie amusante route.
|
| 06 / 10 / 2008 - Bloso route Affligem |
| Omdat het gisteren geen weer was om buiten te komen had mijne maat Anthony het initiatief genomen om vandaag de schade wat in te halen. Hij was thuis door de algemene staking van het openbaar vervoer en ik heb redelijke goede werkuren dus zijn we nadien een toerke gaan doen met de MTB. De route van Affligem is niet zover van mijn deur en daarom zijn we die gaan rijden, eerst een aanloopstukje bergop ( den Boeckhoutberg ) en dan ingepikt op de route.
Eerst wat kerkwegels van 2 tiggels breed en dan verder voor de eerste keer het veld in, amaai het kon meteen tellen want mijn voorwiel gleed al weg bij het nemen van de bocht. Via de kasseiën van de Mazitsstraat reden we door het veld naar de Kluizenkouter, een licht hellende veldbaan dat ons verder naar de Affligemdreef brengt om verder terug een smal paadje in te duiken tussen de maïs en pinnekesdraad.
Een zwaar stukske hier amaai, vandaar reden we dan verder naar de abdij van Affligem, vandaar dan verder langs den Bleregemstraat naar de Matteinwijk, op enkele meters van de dancings in Hekelgem rijden we terug een kerkwegel op tot de Nieuwe Kassei om verder de steenweg over te steken. Stilaan reden we het grondgebied van Essene binnen, een afdaling door gras en wat plassen brengt ons naar het kerkhof, via een smal baantje naast de hondenschool pleinen.
Beetje draaien en keren en stilaan komen we terug aan de kerk van Essene, beetje bergop en dan de kasseiën op om verder dan af te draaien naar het voetbalplein. Bijna komen we aan het Bellekouter complex waar de officiële start is van deze route, eerst mogen we nog een lang stukske over " Paris - Roubaix kasseien, eens boven mogen we nog verder klimmen via de pittoreske Eksterenberg dat de scheiding vormt tussen Essene en Hekelgem, hier efkes een krachtmeting gedaan met Anthony en inderdaad hij haat kasseiën.
Via de Watertoren rijden we langs de Groenstraat en dan bergaf langs de Kasteelstraat, nog een laatste korte technische afdaling en we zijn aan de achterkant van het Bellekouter complex, genoemd naar de aloude landbouwgrond dat gelegen is nabij de Bellebeek of Alfene. Wij zijn er nog niet dus we vervolgen via de vlakke maar hobbelige Haezenweg dat ons via de Zwarteberg naar de E40 brengt. Via de Vogelzangstraat en Kortenbos bereiken we Ten Bos, een gehucht dat tussen Hekelgem - Affligem en Erembodegem ligt.
Nog een laatste stukske langs de Romeinse weg waar we nog es voluit gaan voor we terug aan de Brusselse steenweg aankomen, wij zijn ook rond en keren terug langs het Roeveld om af te dalen langs de Leuvestraat om daar dan de trapkes naar de sporthal af te donderen. Anthony vervolgde zijn weg terug naar Haaltert en ik moest nog juist de Gerstenstraat opcrossen tot thuis.
|
| 11 / 12 / 2008 - Route 1 en 3 La Roche |
Vandaag dus een toerke door het veld gemaakt, Eerst het wandelpad gevolgd dat aan het park vertrekt met een toch wat technische afdaling en lange klim tot het kleine dorpje Cielle, vandaar de weg vervolgd met de lange afdaling met verschillende scherpe bochten die me dan tot de baan La Roche - Samree brachten. Hier zag ik een pijlke hangen van route 1 van La Roche dat ik gevolgd ben tot het kerkhof, daar nog een mooi maar snel wild hert opgemerkt en dan door gereden naar beneden waar het startpaneel staat van de routes.
Het plan was om route 3 te volgen omdat ik op MTB.BE gelezen had dat dit een mooie route zou zijn dus dit plan dan ook uitgevoerd. De sneeuw die ik ondertussen al onder de wielen had gekregen zei al genoeg over de rest van de routes. De bepijling was redelijk goed al was er een wel wat verwarring maar toch de juiste start gevonden, een smal straatje in dat uitmondde op een monsterklim de meteen ook zeer technisch was. Na deze lange klim kwamen we uit op een plateau waar het wel heerlijk biken was door de sneeuw en vooral heel mooie panorama's te zien.
Terwijl we ons terug in gang zetten om terug af te dalen naar het dorpje Hives waar we even wat vaste tarmak onder wielen kregen, dan de straat over en terug een mooie klim die we moesten zien te trotseren, door de sneeuw en de modder of hoe moet ik het uitleggen was het niet zo makkelijk maar met de hulp van mijn nieuwe achterband zijnde de Schwalbe Little Albert ging dit vrijwel zonder problemen.
Eens boven was het weer wat biken op het plateau, ik geef toe dat sneeuw wel mooi is maar om in te biken is het wel wat anders soms omdat je door het dikke pad meestal wel de putten en stenen niet ziet want wel tot wat hilarische stuurkunsten kan leiden. Na een heel eind door de sneeuw / veld ( en ik bedoel hiermee dat deze route vrij veel off road stroken bevat ) kwamen we aan te Roupage, ik was nu wel tevreden eigenlijk om eens wat vaste grond onder de wielen te krijgen, er moest een eindje op de verbinding's weg van Bertogne tot La Roche gereden worden voor we weer het veld indoken, eerst naast de bosrand waar ik even verkeerd ben gereden door besneeuwde plaatjes.
Dan konden we terug de landing inzetten naar La Roche, eerst nog een beekje door en een kort klimmeke en dan maar blijven zakken tot het centrum met een lange off road strook voor je in het centrum toekomt.
.jpg)
|
| 12 / 12 / 2008 - Routes Marcourt - MTB route Le Spinette & Saint-Thibaut |
Toen ik in november hier was zou ik met Koen de MTB route " La Spinnette " rijden die aan het vakantiepark passeert maar tegen Dochamps moesten we helaas onze rit staken door de afzetting van het bos voor de jacht. Vandaag dus een tweede poging om deze route tot een goed einde te kunnen brengen, wederom de klim aangevat naar de achterkant van het park tot het kleine dorpje Marcouray en lap het was weer van datte en ik was nog niet eens goed op weg, dan maar verder naar beneden gereden richting Marcourt waar het Syndicat Initiative is gevestigd waar ik dan gaan vragen ben welke routes er dan wel open waren en bleek dat de blauwe route " Saint Thibaut " nog open gesteld was.
Dus dan maar deze genomen met start naast de Ourthe op een betonpad dat me naast de campings loodste richting Rendeux, even over de mooie afgewerkte houten brug om nog een stukje verder het betonpad te volgen tot de baan Hotton - La Roche die ik moest volgen richting Rendeux waar het infopaneel van de MTB routes is geplaatst. Het eerste deel van de route was was simpel maar mede een opwarmer voor wat komen ging, eerst langs de achterzijde van Rendeux richting de manege van La Golette waar een eerste klimmeke op me lag te wachten, echter een korte want we reden aan de andere kant weer naar beneden richting Ronzon waar we na een korte betonbaan toch het bos indoken.
Eerst licht hellend en dan 180° draaien voor een klim van rond de 10%, we reden richting de kapel van Saint-Thibaut dus ik had nog een heel eind te klimmen, het is natuurlijk handig als je de streek al kent en weet waar je kan remonteren of vertragen of beter doseren. Vanaf nu kreeg ik nog amper wat asfalt onder de wielen maar veel stroken tussen de weide's, een bos door met de gebruikelijke half boven de grond liggende gladde boomwortels die nu voor enige technische stuurkunsten moest zorgen.
We klommen verder en hoe hoger ik kwam hoe meer sneeuw ik terug tegenkwam op mijn weg, nu was het eerder licht hellend rond de 5% ( voor de streek is dat weinig ja ). De rode route die ik oorspronkelijk zou volgen legde nog steeds hetzelfde traject af als de blauwe lus die ik bezig was aan het rijden. Na een eindje klimmen en kort stukje afdalen kwam ik aan de Kapel van Saint-Thibaut met het mooie panorama over de Ourthe vallei achter deze kapel, even hier halt gehouden en een banaantje binnen gespeeld voor weer wat krachtvoer binnen te hebben en een fotoke te maken uiteraard.
Allez weer de bike op om onze route te vervolgen met een kort stukje bergop en dan licht glooiend door het bos tot ik aan de top stond van een afdaling van wel 42% en het zag er zeker al een gladde afdaling uit door de al gesmolten sneeuw en de stenen ertussen, de afdaling was ingezet met het achterste achter het zadel om niet over de kop te gaan. Eens beneden bleek het pad helemaal stuk gereden door de grote tractors voor de boomontginning of kwam het door de jager die denken dat ze overal met hun 4x4's mogen door crossen, in elk geval het was zeker niet gemakkelijk hier door te geraken al rijdende.
Ik kwam stilaan weer wat in de bewoonde wereld en nog steeds klimmende tot de asfaltbaan die me naar Hodister moest brengen, daar dan weer het veld ingedoken met nog eens afdaling op bosgrond, rustig is het hier in elk geval dat kan ik jullie garanderen, de route liep stilaan tot zijn einde met een lange strook door het bos dat me naar het gehuchtje Warisy bracht.
Vanaf hier ben ik dan weer ingesprongen op de route La Spinette dat me naar het vakantiepark zijnde mijn vertrekplaats van iets meer dan 2 uur terug, ik had nog geen zin om te stoppen en heb nog een stukje van het wandelpad naar Cielle ertussen genomen wat ook nog een mooie afdaling en vooral nog een lange off road klim met zich meebracht tot de dorpskern van Cielle, de terugtocht was via de tarmak naar het park terug en deze keer wel het eindstation.
|
| 27 11 / 2011 -Bloso route Affligem ( blauw - groen ) |
Wegens een motor ongeval van mijne copain Koen op paasmaandag mocht hij niet meer biken of toch niet meer off road maar nu enkele maanden later kreeg hij toch terug de toestemming om terug het veld in te duiken, natuurlijk moet hij wel nog opletten wat hij doet en geen stunts gaan uithalen. Mede omdat er op vrijdag 11 november de groene route van Affligem is ingehuldigd was dat onze keuze vandaag.
De blauwe route kennen we intussen al vanbuiten en kan je lezen hier iets hoger, We waren meteen gestart met de groene route dat vanaf het jaagpad meteen een boske ingaat naar Ressebeke en wat ver samen komt op de blauwe lus welke eigenlijk in de tegenrichting vertrekt. De groene route is echter een stukje ingekort wegens een brug over de E40 dat is afgebroken en daarom heeft de sportdienst een tijdelijke wegomlegging voorzien.
Eens in Essene Lombeek was het toch wat zoeken terug naar dat ene oranje plaatje van de wegomleiding en bleek dus dat we er voorbij gereden waren maar het was dus terug een groeneke en daar hadden we dus niet meteen op gelet. Een terug op de route reden we dan door via de spoorwegbaan naar Teralfene voor een rondja langs de bosbaan en zo langs de Bellebeek terug naar de driesstraat. Bijna in het dorp moesten we dan linksaf draaien om na de spoorwegtunnel naast het waterzuiveringsstation uit te komen en vervolgens het jaagpad tot de brug aan het sas, nog een laatste smal off road wegske dat ons terug naar het jaagpad stuurde waar we dus waren vertrokken deze ochtend.
Conclusie
De groene route is best goed maar hier en daar moeten ze toch nog wat aanpassingen invoeren omtrent de wegomleiding waar ge van en terug op het parcours komt, verder wel leuke baantjes ook maar veel verhard op deze lus was onze indruk.
|
