Vandaag voor de eerste keer deze TT gereden, na het lezen op het forum van De Zwette Maanen en Mountainbike.be had ik al begrepen dat het geen simpele rit zou worden. Voor amper 6 € voor onze tweeën waren we vertrokken voor een ritje van om en bij de 50 km, voor mij was het een hele rit op souplesse geworden omdat mijne knie nog steeds lastig doet.
Als start was het eerst ietske bergop en dan meteen een smal baantje in, eerst enkele straten in en uit en we konden beginnen aan de veldbanen. Van smalle veldbaantjes tot brede wegels reden we richting Kottem, een eerste boske komt zich aanmelden en het is daar opletten geblazen want het lag er redelijk vettig, over t'algemeen over kunnen doorrijden buiten enkele stukjes dat iets TE waren, hier was er dan ne biker zijne bril verloren en was op zoek gegaan. Een eindje verder dan terug dezen bos uit om efkes de lucht op te snuiven van tussen de maïsvelden en dan terug wat hogerop terug dat boske in, vanaf hier was het een schoon stukje afdalen alsof ge in de Ardennen zat dus dat zegt genoeg over de omgeving hé. Een ander klimmeke terug om op te rijden, enkele dames van de fietsclub van Daan ( de fietswinkel te Lebeke ) waren al bezig maar één van hen had blijkbaar niet het juiste schoeisel aan hoorde ik en stond natuurlijk snel aan kant. Wijle dan langs de zijkant naar omhoog maar tot boven rijden was ook een serieus karwei en zeker op het einde dan. Verder dan via uitdagende wegels en singletrails reden we naar het eerste technisch boske tegen de oude trambedding te Sint Lievens Houtem. Amaai wat een boske zeg, draaien en keren en terwijl zorgen dat ge op de juiste vitesse stond om de onaangekondigde klim net achter den draai te kunnen oprijden. Dan weer kort afdalen en terug draaien en keren, dan een splitsing met de easy way en de tough way die wij dan hebben gekozen. Via een singletrail naar beneden naar het fietspad ( de oude trambedding dus ) effe oversteken en meteen weer het bos in en op een klein viteske naar boven, terug met veel draaien en keren tot we boven waren. Een steile afdaling was daar voor ons voorzien met een gladde bovenlaag, was natuurlijk net achter de draai en lap ik schoof in stijl naar beneden. Verder dan het fietspad gevolgd waar de andere bikers ook op uitkwamen, uiteraard ook gemerkt dat zeer goed was nagedacht over de verbindingswegen tussen de veldbanen want we hebben weinig tarmak onder onze wielen gezien. Onderweg ook enkele stukjes van de regiotour gereden maar dan in de omgekeerde richting, na een kort afdalingske via den tarmak naar boven en nadien dan terug het veld in, via een lastig baantje waar ze juist hadden gesnoeid of het onkruid hadden weg gedaan was het ook slingeren over een singletrail. Aan een gewezen varkens bedrijf was het de officiële splitsing, de 50 km bikers rechtdoor en de 25 km moest rechtsaf, wij reden verder naar onze bevoorrading te Vlekkem maar eerst nog een schoon stukje techniek langs de autostrade, niet zo technisch als het andere boske maar ook draaien en keren van jewelste met steeds op en af. Ondertussen had er zich een andere biker in ons wiel genesteld en diene leek goed te volgen naargelang onze snelheid op sommige veldbanen. Aangekomen aan de bevoorrading es goed drinken eerst, cola en sportdrank, sinaasappels, banaan en een hoop müsli repen om te eten. Nadien terug de bike op naar de Steenberg toe waar ons terug een kort intermezzo wacht in het boske. Via een stukje bloso route van Erpe - Mere en een resem andere trails reden we naar Kerksken en Heldergem, ik begon al te voelen dat het een serieus verschil was met vorige week toen ik 120 km had gereden tijdens den Oilsjterse Marathon, de benen waren geen probleem maar de ademhaling was blijkbaar iets anders, niet dat ik buiten adem was maar ik zat TE snel in het rood. Om te eindigen reden langs Aaigem en de Otterkant te Ressegem en het genoegen was geheel aan onze kant toen we nog in het kasteelpark van “Graaf Du Parc Loc Marie” te Herzele mochten doorsteken. Nog een lange kouterbaan en dan waren terug aan het praakcafé De Wijngaard waar we enkele uren geleden hadden ingeschreven. Aan de parking nog de bike gaan afspuiten en een lekker douchke genomen op het voetbalplein. De conclusie De cijfers 50.26 km / 16.99 avs / 46.6 max / 21 ° gemiddeld / 605 hm's Het Parcours Een bijoeke van een parcours, ik had nooit gedacht dat zoiets mogelijk was in deze streek, singletracks, technische boskes ... het was er allemaal Technische moeilijkheidgraad 4 / 5 : Op de singletrails en de smalle baantjes met sporen was het opletten geblazen, ook in de technische boskes waar we mochten spelen Bepijling 5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen doch de oranje kleur niet echt genoeg opvalt. Natuur Vooral veel veldbanen natuurlijk maar ook schone stukjes bos en de weilanden onderweg als panorama. Bevoorrading 3 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sinaasappels, banaan en müsli repen en verder nog cola en sportdrank.
Vandaag 2 september waren we terug aanwezig op de Gordel te Overijse, na eerst wat instellingen aan Koen zijn remmen omdat die sleepten zijn
we kunnen vertrekken richting de Vlaamse rand.
Vrij snel hadden we een parkeerplaatsje gevonden op amper één km van de start en konden dus even snel vertrekken, we waren ook al op voorhand ingeschreven dus we moesten niet staan aanschuiven, bij het aankomen aan de start werd er ons een stuk peperkoek en ne lekkere appel toegestoken voor onderweg.
Terwijl wij ons lanceerden voor de eerste klim zagen wij aan de andere kant van het voetbalplein ne helikopter landen met den ene of andere politicus welke nadien dan minister van sport Bert Anciaux bleek te zijn. Na een startklim dan terug naar beneden via de weg om dan een eerste boske in te duiken, bij Koen bleek de ketting te blokkeren en stond dan ook meteen stil.
Ik was eigenlijk echt verrast van deze rit want we waren amper op de baan en de hm's tikten al meteen aan, door ons snelle afdalen bleken we dan ook een pijl te hebben gemist en daardoor reden we dus de tunnel onder. Toch vrij snel terug het parcours op en bleek dan dat we net voor de tunnel links naar boven moesten op een steil stukje.
Nadien dan terug afdalend den bos in en zo reden we richting eerste stempelcontrole waar ook de fietsers toekwamen, na eerst een kort klimmeke en korte en snelle afdaling kwamen we aan onze eerste drankstand met Aquarius red Blast en een schoon maske achter de contoir.
Allez wij terug de baan op en het veld in voor weer wat op en af te gaan biken in het zeer gevarieerd landschap, korte maar nijdige klimmen wisselden elkaar af met nadien dan een schoon afdaling door den bos met enkele drop-off waar ge u best niet misrekende., Bikend in een smal baantje stuift er daar en biker uit en wees ons erop dat we daar terug onze kaart moesten gaan afstempelen.
Een heel vriendelijk gast stempelde onze kaart af en wees iedereen met een MTB erop dat ze absoluut niet op de straat mochten biken omdat ze daarvoor niet werden gemaakt, van een hardcore biker gesproken zeg, hij wist weliswaar iemand te overtuigen om de mtb route verder te volgen.
We hadden hier ook een schoon meiske zien starten en wijle daar natuurlijk achter, Eerst het voetbalplein af en dan dat ene baantje verder om af te slaan naar een singletrack, het meiske met hare vriend wist blijkbaar wel waar de versnellingen voor dienden want ze hadden een serieuze voorsprong opgebouwd maar in de klim dan toch voor gestoken ( wel slecht voor de moraal denk ik, allez in mijn geval toch ).
Wijle dan verder met onze tweeën voor een hele resem andere klimmen en afdalingen, hoe meer het bergop was hoe liever ik het had want de benen waren echt super. Na al dat dalen en een klim waren we terug aan een drankstand van Aquarius waar we nadien nog es mochten basketten met ons leeg blikje. Nog een km'ke of 10 restte ons van de finale te overijse maar ondertussen nog een stempelcontrole en nog een resem schone trails in stijgende en dalende lijn.
Onze allerlaatste afdaling was er eentje om de kicken, in een hels tempo naar beneden en zo van links naar rechts alsof ik in een kom reed, ondertussen ook nog enkele serieuze drop-offs waar ge meteen ne halve meter dieper zat en zo nog enkele van iets minder niveauverschil. En dan meteen afremmen want we zaten aan de steenweg die ons terug naar het centrum van Overijse leidde om onze medaille te gaan halen. Op onze stempelkaart stonden ook nog enkele andere afscheurstrookjes voor nog wat gadgets, ook kregen we nog een promopakket van mountainbike plus in ruil voor een polsbandje. Daar heb ik wonderwel hetzelfde meiske terug ontmoet die in Houffalize net voor mij door het baanbrede wed reed waar de fotografen ons stonden op te wachten. De conclusie De cijfers 48.50 km / 19.53 avs / 53.40 max / 20.9° gemiddeld / 558hm's Het Parcours Een sterk gevarieerd parcours met veel klimmen en dalen, schone technische stukjes. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was vooral opletten in de afdalingen met die trapkes ( drop-offs ) omdat ge ze niet altijd meteen kon inschatten. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen genoeg aanduidingen. Natuur Toch redelijk veel door boskes mogen rijden en de schone panorama's onderweg. Bevoorrading 3 / 5 , Tja we hadden 2 stands van Aquarius en dat was het eigenlijk, bij de start wel een appel ( die snel gesneuveld was ) en stuk peperkoek gekregen wat ik dan heb binnen gespeeld.
Vandaag voor onze eerste keer de 2de editie van de Pitstop bike gereden, na al veel goede reacties te hebben gelezen op het forum van mountainbike.be ( waar een forum toch allemaal goed voor is hé ). We hadden dus de keuze tussen deze TT in het Pajottenland en Denderwindeke maar na de reacties op het forum toch voor het Pajottenland gekozen, ik en Koen houden nu éénmaal van singletrails en techniek. Het voordeel van een kleine organisatie is dat ge niet ver gaat moeten zoeken naar een parkeerplaats en ook er is niet veel volk op de baan waarmee aanschuiven op dergelijke trails is uitgesloten.
We zijn rond 09.20h dan vertrokken te Bodegem na de gebruikelijke inschrijving en betaling van de volle 3€, en dan de baan op maar niet voorlang weliswaar. Na amper 50 meter reden we een lang baantje in naast een beek om nadien dan de eerste kleine klim aan te vatten met nadien meteen een afdaling over kinderkopkes, dit stuk kende ik nog uit de edities van de Dilbike TT's.
Efkes opletten om de straat over te steken en dan terug het veld in, wat verder kregen we dan wat trapkes voor onze wielen maar ze waren wat hoog om er zomaar over te wippen. Van Bodegem reden we via de ene singletrail naar de andere richting Wambeek, af en toe es een stukske straat tussen maar dat was te verwaarlozen, ge moet nu éénmaal een verbindingstuk hebben. Op een bepaalde trail naast ne pinnekesdraad dat we vorig jaar ook hebben gereden tijdens de rit van Borchtlombeek ging ineens mijne achterband precies van de velg tijdens een wel heel scherpe bocht in een geul en raar genoeg zat em ook meteen terug op zijn plaats waardoor ik enkel wat lucht moest bijpompen. Dat zal dan het voordeel van UST banden met No Tubes zijn zeker ?? Van Wambeek reden we dan regio Ternat toe waar we dan even verderop moesten terugkeren, dan terug van de ene naar de andere singletrail en door de boskes voor de techniek te behouden. Dan op een een stukje naast de E 40 naar boven stappen want door een diepe geul was het wat moeilijk natuurlijk, naar beneden was wat makkelijker nadien maar door spoorvorming toch nog wat opletten, vervolgens dan een lange grindbaan richting brug over de autostrade en er net achter terug het veld in. Nu reden we zowat over meer bekend terrein voor ons, een smal lang baantje leidde ons naar Asbeek om ons tussen de maïs planten verder naar de Morette te brengen, nog een klimmeke langsheen een paarden plein ( of hoe noemt ge zoiets waar de paarden kunnen rondcrossen ), dan nog een smal en hellend stukje tot de steenweg van Asse - Edingen. Beetje uitkijken en dan de steenweg over en 100 meter verder den de bevoorrading met isostar en water en dan een hele resem aan koeken, fruit en chocolade om te smikkelen. Ik ben nogal een zoetekauw en fan van fondant chocolade dus ik had rap mijn eten in de hand. Na wat tetteren en wat te verpozen terug de bike op en verder richting Morette, een klimmeke dat ons altijd weet te verrassen Na de Morette nog een singletrackske en een vervolgklim tussen de omheiningen, eens boven was het dan rechtsaf naar beneden om dan terug een lange singletrail te volgen. Het viel me op dat ik nu wel rapper was dan anders maar het zal waarschijnlijk aan de droge ondergrond hebben gelegen. Na dees bood zich dan een andere klim aan en deze was wel vrij smallekes, tussen een draad en de gevel van een huis, over een hoop stenen en af en toe es een trapke, wat verder was het wat breder en bleken er bikers in het veld van den boer te hebben gereden. Ondertussen hadden we dan ook een eerste splitsing in een het boske waar het Kasteel La Motte staat te glunderen tussen al het groen. Wij moesten in dat boske een draai van 180° maken om de 45 km verder te volgen, de andere afstanden reden rechtdoor. We reden nu langs de kanten van Sint Ulriks Kapelle toe om richting Borré boske te fietsen want daar wachtte ons eerste technisch spektakel. Raar genoeg maar hoe meer ik in dat boske bike hoe meer ik er precies enkele stuurfoutjes maak, geen echte foutjes maar toch steeds genoeg om efkes de voet aan grond te moeten zetten. Da's het nadeel aan routine en rap willen zijn zeker ??? Dan de baan richting Ternat over en dan terug het veld in, na nog wat interessante trails reden we een dreef in en herinnerde ik me het andere boske dat we indertijd ook met de Dilbike TT doormoesten, enkel hingen er dan matrassen aan de bomen om die steile bergaf te kunnen overleven zonder brokken aan mens en materiaal. Spijtig genoeg was dit nu niet in de TT opgenomen maar dat boske is toch al schoon en tof genoeg zonder dat stukje op en af (*). Dan terug het bos uit via een ander schoon licht klimmende veldweg, we zaten bijna tegen het einde van de rit maar hadden nog een splitsing te goed, de 40 km ging bijna rechtstreeks richting start en wij kregen nog een groot luske van ne km of 4 rond de kerk met nog wat singletrails en ander schoon baantjes. Eens op de rechte baan richting einde nog efkes stoppen aan de bikewash, niet dat de bike zo vuil was maar daarmee es em thuis nog zo rap gekuist. Nog efkes de spoorweg over aan het station en we waren terug bij onze startpositie aan café de Pitstop. De conclusieDe cijfers 44.29 km / 18.42 avs / 52.20 max / 17° gemiddeld / 426 hm's Het Parcours Een echt schitterend parcours met een hoop singletrails dat het een lieve lust is, de ene al technischer en/of dan de andere. Hier kom ik met veeeel plezier terug volgend jaar. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : over t'algemeen niet zo moeilijk maar in het Borréboske en dat ander boske (*zie boven ) en de vele singletrails was het wel goed uitkijken door spoorvorming en waar het gras over was gegroeid. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen genoeg aanduidingen, de pijlen waren wel een beetje aan de kleine kant. Natuur Toch redelijk veel door boskes mogen rijden en de schone panorama's onderweg. Bevoorrading 3 / 5 , 1 bevoorrading aan 1 van de 7 kapellen in een omtrek van amper 500 meter. met isostar, koeken, fruit en chocolade en een zeer vriendelijke bediening.
Gisteren waren ik en bikemaat Koen naar de Ardennen gekomen om morgen de TT in Bomal te komen rijden samen met de man des huizes John
Meurs.
Ik had al van in augustus een kamer gereserveerd voor ons in het chambre d’hôtel van John en Renske Meurs - Hoekstra waar we in juni ook al eens hebben geslapen voor de TT van Biron.
De zaterdag avond eerst nog een lekker bord spaghetti en zondag ochtend een sterk ontbijt zou ons moeten op de been houden tijdens deze zware TT ( wat nadien dan was gebleken).
Voor een goedkope prijs van 3 en 3.5€ de man ( vrouw) voor de meeste afstanden waren we vertrokken voor een rit van 54 km.
Met mental Coach John en bikemaat Koen waren we vertrokken, eerst een stukje op de weg van een 2 km waren we opgewarmd om de eerste serieuze klim te bedwingen.
Met gemiddelde percentages van 8 % en een max. van 20 % waren we boven geraakt met toch enkele stukken te voet waar het te steil was.
Met John als leidinggevende klimmer en de enige die op dat moment boven reed zonder voet aan grond te zetten reden we verder.
Deze klim heb ik trouwens al enkele keren gedaan en zelfs in afdaling waardoor ik ooit nog een paar velgen de vernieling heb ingereden.
Langsheen het Domaine de Hotemme reden we langs glooiende wegels naar de Dolmens van Weris.
Dan diende zich er een eerste lus aan die ons langs de Dolmens de Oppagne stuurde voor we dan een stuk door het bos mochten rijden, ik was ondertussen al aan het pogen om John te volgen wat ik me na 13 km bekocht tijdens een technische klim over boomwortels.
Vanaf daar was het dan terug glooiend tot de eerste nogal uitgebreide bevoorrading die op dezelfde plaats was dan de TT van Biron in Juni.
Op het kruispunt dat Refuge du Brocard heet in dit bos waren drie soorten smaken sportdrank in een groot vat voor zelfbediening, een aantal soorten koeken en wafels, banaan en sinaasappels en een hoop bikers die aan het smullen waren, dus een hoop volk op een kleine plek in het bos.
Dan terug een splitsing voor de kleine en grotere afstanden, nu geheel op mijn tempo dan en geen achtervolgingen meer achter speedy John.
Het waren eigenlijk allemaal kleine en grote lussen die we reden, Nog steeds bikend door de bossen reden we nadien een stevige afdaling over stenen zodat we uitkwamen ter hoogte van Eveux.
Nu reden we een stukje over het asfalt voor een kilometerke of 2 en dan linksaf wat een stuk van een vaste route is van Erezee maar voor ons dan een majestueuze en lange singletrack klim over stenen en wat nog allemaal.
Eens boven dan nog een stukje door het bos ( Bois de Nalogne ) voor we terug wat de bewoonde wereld inreden.
Na nog een km of 2 glooiende wegels was er de tweede ravito voor de 42 en 54 km bikers, wij moesten rechts voor nog een lusje van 12 km en de anderen linksaf en meteen terug naar beneden richting Eveux.
Op deze bevoorrading hadden we het geluk van een buske red bull waar ik zeker van geprofiteerd heb, voor de rest hetzelfde als de eerste ravito.
John was hier een vriend tegen gekomen waar we nog even zijn met staan praten en zijne bike aan het bewonderen waren ( een specialized epic marathon, met X.O groep, Fox fourche en crossmax wielen van de duurste soort, allez een bike om van te dromen. Deze is dan met ons een stukje meegereden voor het luske van 12 km langsheen Erezee en Clerheid.
Op dit luske echter niet veel bikers tegengekomen maar wel veel schone panorama’s na een stevige klim, dan hadden we nog de keuze tussen door het water te rijden of het brugje te kiezen en uiteindelijk zijn we met 3 door het water gecrost en 1 over de brug, en daarop volgde dan ook meteen een stevige klim over stenen.
Dan wat vlakker om verder dan terug een steil stuk voor de wielen te krijgen, we konden ons ook even Sven Nys wanen toen er een boomstam over de weg lag maar den dezen stapte er liever over omdat het net iets te hoog was ( allez ge moest sowieso afstappen zenne ).
Dan terug een schone en snelle afdaling, tijdens een lange klim op geaccidenteerd terrein en stukje asfaltklim was John zijne maat verder gereden op zijn eentje.
Wij dus met onze drieën voort, we vroegen ons intussen al af waar en wanneer die gevaarlijke afdaling ging zijn maar we waren er net aangekomen bleek dan.
Ondertussen waren we gepasseerd waar we dan terug de diepte moesten induiken maar eerst nog es naar de bevoorrading om nog wat te eten en te drinken, dus ikke nog ne red bull in mijn kas geslagen en wat stukken banaan gegeten. Wij dan terug om iets verder dan links naar beneden te duiken en geheel in het bos van een mooie lange afdaling te genieten.
De fun was echter van korte duur want na een afdaling komt echter terug een klim, het was zo een lange over geen al te makkelijk terrein en een van links naar rechts slingerende geul.
Tijdens het kleiner schakelen viel mijn ketting tussen de binnenplaat en de bracket en ik stond dus geparkeerd, dan gauw de ketting juist gelegd en terug de bike op, 2 jonge snaken waren ondertussen voor mij, dus ik achter hen en zij 2 achter de Koen en John. Eens boven waren we terug op dezelfde plek van de eerste ravito ( Refuge du Brocard ), hier snel nog iets gegeten en gedronken en wijle terug de bike op.
John was deze ochtend dan ook zijn zadeltasje vergeten en zweerde niet lek te rijden maar tijdens de afdaling over grove kiezels was het van datte. Op een rappeke dan de band verwisseld met ne goeie, CO² cartouche erin en wijle weer weg voor nog 13 km. Eerst ne lange klim door het bos, een lang stuk licht glooiend over een deel van de vaste route n° 5 van Barvaux ( Ronde des Megalithes heet deze ) en zo richting Col du Rideux waar we verder het Bos van Weris mochten induiken.
Een breed bospad en zo naar beneden, dan was er terug de lange singletrack die we ook tijdens de TT van Biron mochten rijden. Een lange en technische singletrack, draaiend en kerend tussen de grote rotsblokken en John die achter me wat goede stuurtips gaf om nog sneller erdoor te komen waren we aan het overwinnen.
Het ergste hebben we ondertussen wel gehad want we zaten al over de 1000 hm’s, vanaf nu kregen we spijtig genoeg iets teveel asfalt voor de wielen maar voor Koen was het geen punt want zijn pijp was uit. Langs Tour nog een lange asfaltklim om richting Fond de Grandhon te fietsen, hier waren we trouwens ook deze ochtend gepasseerd en moesten dus ook een stukje terug, een snelle afdaling nog en dan een stuk door het reserve naturelle ( natuur domein de Hotemme ). Als finale nog een lange en snelle afdaling over een grindpad tot onze startpositie, de school.
Koen en John waren iets later samen toegekomen, Ik en Koen dan onze bike gaan afspuiten en John terug naar Fronville met de bike. Na een lekker douche en een apres bike wij terug naar Fronville.
De conclusie
De cijfers
53.37 km / 16.53 avs / 70.20 max. / 19.2° gemiddeld / 1163 hm's
Het Parcours
Een uitdagend parcours met veel klimmen en singletrails waarvan de ene al makkelijker dan de andere. Veel door bossen gereden en genoten van schitterende panorama's na stevig klimmen. Technische trails in stijgende en dalende lijn.
Technische moeilijkheidgraad
4 / 5 : Geen al te gevaarlijke stukken maar toch waar ge uit uw doppen moest kijken om niet onderuit te gaan, de singletrack tussen de rotsen in het bos van Weris is dan terug van een ander kaliber waar ge uw stuurkunsten uit de kast moet nemen.
Bepijling5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen genoeg aanduidingen, gele plaatjes aan de kant en kalklijnen op de weg. Een uitpeiling om U tegen te zeggen.
Natuur
Ge zit in de Ardennen dus ge krijgt een fantastische rit voor de wielen door heel wat natuur en bossen.
Bevoorrading5 / 5 : 4 uitgebreide bevoorradingen met 3 verschillende smaken sportdrank, koeken en wafels à volanté, sinaasappel en banaan en red bull om te leren vliegen. Kortom, er was aan echt alles gedacht.
Affligem om kwart voor negen, ik had met Koen afgesproken om deze 6° Renault Classic te rijden maar door een klein misverstand stond Koen beneden aan het Bellekouter complex te wachten terwijl ik hogerop achter het containerpark aan het wachten was aan de inschrijvingen. Allez uiteindelijk zijn we een 20 minuten later kunnen vertrekken na het betalen en inschrijven met direct het veld in te duiken op een stukje PSV route in omgekeerde richting. Ik had al vernomen dat we nu in de tegenovergestelde richting van vorig jaar gingen rijden wat natuurlijk een heel ander parcours op de kaart brengt. Vrijwel meteen kregen we een eerste lichte klim voor de wielen om ons te begeven op de eerste kasseistrook, via wat brede en smallere veldbanen begaven we ons richting Essene om verder door te steken naar Sint Katerina Lombeek. Tot hiertoe nog geen onbekende baantjes opgemerkt wat trouwens moeilijk kan als ge al zoveel hier hebt gereden en op een boogscheut van hier woont. We kregen ook vrijwel weinig asfaltstroken voor de wielen wat de tocht natuurlijk heel aantrekkelijk maakt, met een afwisseling van enkele singletrails die we ook kregen tijdens de TT van Sint Martens Bodegem. We waren ondertussen al ongeveer aangesloten aan een groepje dat we gingen volgen maar die beslisten er anders over en lieten en staken nog een tandje bij natuurlijk, van Katerina Lombeek reden we dan richting Borchtlombeek toe om aan de 3 zwartjes ( nu heet dat den Baroc of zoietske ) over te steken naar Wambeek. Een straat of 3 verder dan rechtsaf om de doodlopende Bollestraat te volgen en via een smal baantje richting konker onder spoorweg door te rijden maar hier waren we iets te rap voorbij en waren we een ander baan ingeslagen. Van wambeek city reden we dan richting Bodegem over bekende trails en zo naar de eerste bevoorrading net voor de spoorwegbrug. Niet overdreven veel te rapen maar genoeg keus voor allen en blijkbaar viel alles goed in de smaak want in een mum van tijd waren de schotels bijna uit. Allez na wat gedronken en gegeten te hebben wij terug de bike op voor nog wat km's in en door dit glooiend landschap, baantje in en baantje uit en zo naar Sint Ulriks Kapelle. We hadden het geluk om nog eens enkele baantjes te mogen berijden die we indertijd ook hebben gereden met een tocht met het werk toen we nog in Ternat gevestigd waren. Wij hadden na de oversteek van de Brusselstraat en een lichte klim de splitsing voor de 45 en 55 km die naar Groot Bijgaarden opging. Langs hier ben ik natuurlijk nog niet geweest en dus weinig bekende trails buiten enkele natuurlijk van een andere rit in Ganshoren een hele tijd geleden. Een eerste schone afdaling met spoorvorming en andere schoon stukjes kregen we voor de wielen geschoven, de brug over de E 40 en dan een klein boske door om zo via enkele ander trails terug te keren naar Bekkerzeel en de bikers van de 45 km te vergezellen. Een stukje langs de Kloosterheide naast de E40 en iets verder dan rechts af om een klein luske te maken. Met een kort singletrail afdalingske en klim die nogal zompig lag waren we boven gekomen en een 200 meter verder dan terug naar beneden om een iets langere singletrack te mogen genieten. Zo waren we dan terug aan de Kloosterheide die ons verder naar boven deed rijden naar de Bloso Manege, Daar een vervolg met een singletrail klim met een kort plat stukje en meteen weer naar boven. Nadien doken we dan weer de diepte in, een breed pad dat overging in een smal en iets technischer pad en nog splitsing waar een klein luske door een boske in verborgen zat. Zo reden we dan richting Koudertaveerne om een tweede bevoorrading te genieten, en Daan stond hier ook en meteen dan raad voor een technisch mankement gesteld, wat gedronken en wafelke gegeten. Nog een km of 10 restte ons van het einde en een paar schoon stukjes waaronder de afdaling van de Morette en de kapellekesgang, zo naar de Kruisborreweg waar dan de grote kapel staat zoals op de top van de Morette. Dan de steenweg over wat dan terug bekend terrein was, daar dan enkele andere trails en zo naar het kerkhof van Essene en verder via het PSV ( Bloso ) parcours naar Affligem waar we gestart zijn. De conclusie De cijfers 70.19 km waarvan 57.08 van de TT zelve / 19.44 avs / 63.00 max / 20.6 ° gemiddeld / 687 hm's Het Parcours Vooral veel veldbanen en af en toe es door een klein boske, in het begin redelijk vlak en snel dus wat ge u dan beklaagt als de hoogtemeters beginnen aan te tikken. Had vandaag wel een zeer goede dag en goei beentjes dus kon het tempo goed aanhouden. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Geen moeilijk parcours uiteraard, enkel waar er sporen waren was het natuurlijk uitkijken. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was redelijk goed, grote fluo gele pijlen en grote bordjes met de splitsingen op. Natuur Schoon onderweg natuurlijk voor wat de streek te bieden heeft. Bevoorrading 3 / 5 : 2 bevoorradingen met sportdrank, sinaasappels, banaan, koeken en wafels.
Het is weeral einde september en dus terug tijd om de 7de editie van de Halse MTB toertocht te rijden, voor mij weliswaar de 5de editie en voor mijne bikemaat Koen de 3de. Ondertussen nog een klapke gedaan met mijne Houffamarathon bike partner Doobie aan de gsm, hij was ondertussen al vertrokken en wist te zeggen dat het bijzonder slibber was onderweg ten velde.
Start was terug aan de politie gebouwen te Halle natuurlijk, voor 5 € met een drankje of hamburger inclusief waren we vertrokken voor terug 50 of 70 km's. Ondertussen waren wij dan ook de baan op voor onze eerste km's die vrijwel dezelfde waren als vorig jaar, uiteindelijk na het onder brug rijden aan de vaart reden we nu naar links wegens wegenwerken maar uiteindelijk kwamen we op dezelfde brug aan een sas uit.
Na de oversteek van de vaart reden we dan naar links nu ( vorig jaar bij het rechtsaf draaien net over deze brug kregen we daar een tricky klimmeke over uitstekende stenen ), dan langs een singletrail klim reden we verder op een wel heel bekend baantje.
Dit smal wegje dat voorzien is van klinkers ( en mss nog medeklinkers ook ?? ) en een serieuze dalingsgraad van om en bij de 20% leidde ons dan verder het veld in, de eerste stukken veldbaan waar het wat gladder begon te worden kwamen eraan en onze achterwielen begonnen ook al es te dansen op de slibberige stenen.
Andere bikers schoten zich al tussen ons op de klimmekes die meestal toch goed omhoog schoten op bepaalde momenten, een biker dat tussen ons al zat in de klim en ondertussen ook al de plaat gepoetst was zagen we een eind verderop liggen in de kant. In een boske ergens aan het prison van Klabeek of Glabeek of zoiets heb ik gehoord was deze biker tegen de boom geknald op een redelijke lange singletrail door het bos.
Hij kon zich met moeite verzetten, de eerste hulp was intussen al geboden door anderen die het al hadden opgemerkt die dan ook meteen de 100 hebben gebeld en de organisatie om de bike te komen ophalen. Ik hoop dat het ondertussen aan de beterhand is met deze kerel, sterkte en spoedig herstel. Wij nadien dan verder hier in dezen bos met enkele schuivers natuurlijk en op het einde dan maar te voet naar boven want zo slibber was het iere, boven stond ik dan terug verbaasd van enkele bikers die geen helm ophadden terwijl het uitdrukkelijk op het inschrijving formulier stond dat we moesten handtekenen. Nu ja het is zijn verantwoordelijkheid als hij ook tegen een boom knalt.
Na dees boske dan een schoon afdalingske en zo reden we dan via nog enkele andere trails naar het sas van Ittre waar de eerste bevoorrading ons verwelkomde, fruit, koeken en een bak vol rozijnen en natuurlijk sportdrank, Ondertussen wat op adem komen en nakaarten wat we al hadden gehad.
Ik wist nu al wat we nu gingen voor de wielen krijgen, eerst een lang klim over asfalt met t'alven in een vlak stukje en dan een veldbaan in met wederom klimmen, stenen en een gladde toplaag maakte het ons alles behalve makkelijk om in 1 ruk naar boven te rijden. Nadien kregen we dan de passage langs de al bekende zavelput die we nu echter niet moesten induiken, voor de rest kregen we dan voor ons al iets minder bekende wegels en singletrails en anderzijds dan terug meer herkenbare baantjes van de TT uit Tubize.
De hoogtemeters tikten langzaam maar zeker aan tijdens enkele schone passages die goed bergop gingen, een lange trail waar gerust een 4x4 kan rijden kregen we ook voor de wielen maar door de modder was het serieus uitkijken om uit te glijden en qua stuurtechniek bleek het ook niet meteen mijn dagje te zijn. Ondertussen hoorde ik dan het geronk van 5 crossmoto's die hetzelfde aan het doen waren maar met die dikken kloefen van banden waarschijnlijk wat makkelijker dan ons.
Het moet ook gezegd worden dat zeer hoffelijk waren en een eind achter ons bleven tot we veilig aan de kant konden staan zodat ze door konden rijden. Dan kregen we een eind verder een lange klim in een serieuze diepe geul ( de vorige keer was het sowieso afstappen omdat ge amper kon rijden ), echter deze keer hadden ze het goed uitgegraven zodat we naar boven konden rijden.
Nog een andere singletrack klim meldde zich aan waar we meteen de ketting op de binnenplaat moesten zwieren en opletten voor de boomwortels in de ondergrond die voor enkele niveauverschillen zorgden, verder dan nog klimmen in het weiland. Dan reden we terug het gekende Hallerbos in om daar door de brede en smallere dreven te cruisen en de klim naar de tweede bevoorrading aan te vatten, Hier ook genoeg koeken en fruit en rozijnen en sportdrank.
Een schone lady biker sprong ook in het oog en ze fietste naar verluid ook de 50 km maar op haar tempo dan. Het zwaarste hebben we ondertussen wel gehad en reden nog een stukje door de dreven van het Hallerbos, enkele korte singletrails nog en zo richting de gekende klim van de Bruine Put wat dan ook de laatste klim was van deze tocht.
Nog wat cruisen door de baantjes van het bos te Buizingen en dan een citytoer door het centrum van Halle tot de start terug. Doobie ( Thomas ) was ondertussen zijne wagen al aan het laden met de bike toen ik hem opmerkte op de parking, we hebben daar nog wat bij gekletst en afgesproken voor een ander ritje samen.
De conclusie
De cijfers
57.96 km ( heb enkele pijlkes gemist door onoplettendheid ) 16.60 avs / 53.60 max / 13.8 ° gemiddeld / 762 hm's
Het Parcours
Een schoon parcours door de bossen van Lembeek, Hallerbos en andere schone groene passages, de veldwegels langs Braine le Comte en Braine Le Chateau zijn echt schoon om te rijden
Technische moeilijkheidgraad4/ 5 : Door de gladde bovenlaag op sommige stukken was het veelal opletten geblazen om ons recht te kunnen houden.
Bepijling
4 / 5 , De bepijling was redelijk goed eigenlijk maar anderzijds mogen ze toch iets groter zijn
Natuur
Schoon onderweg natuurlijk voor wat de streek te bieden heeft en de bossen natuurlijk in de omgeving waar we mochten door rijden.Bevoorrading
3 / 5 : 2 bevoorradingen met sportdrank, sinaasappels, banaan, koeken en wafels en rozijntjes
Günaydın - tünaydın - iyi akşamlar
Goede morgen - goede middag - goede avond
Yep ik ben terug gekomen zaterdagavond laat van uit Izmir, ik had er 9 dagen genoten van een vakantie in het zonnige Pine Bay Holiday Resort te Kuşadasi. Ginder had ik toch maar besloten om de TT mee te rijden in Tubize want het is toch zo een toffe en goed georganiseerde tocht daar in de walen.
Met weinig slaap en nog herstellende van een geblokte nek wegens te overmoedig sporten in de Turkse gymzaal was ik toch klaar om met Koen hier te komen biken, al moest ik deze zondagochtend toch eerst nog de bike klaarmaken voor de rit. Iets later dan anders dan vertrokken na het invullen van ons formulier en betaling, meteen den berg op zodat we opgewarmd waren en dan een stukske door het park.
Na wat op en af te biken langs de bredere en smalle wegskes reden langs de eerste singletrails waar er een eind verder ook een eerste splitsing opdook, de 25 en 35 km moesten links naar beneden en wijle op de 45 km afstand rechtdoor voor nog een extra luske en nog een heel schoon eindje langs een singletrail. Op het einde dan een schone korte en steile afdaling waar ge ineens op straat staat nadien, hier een bord om ons te verwittigen dat we op het voetpad links moeten blijven rijden om verder dan langs een visvijver verder te rijden.
Wederom op een lange en slingerende singletrail met nog een korte afdaling als afsluiter. Met het sas in regio Ittre in zicht wisten we dat we bijna aan de eerste bevoorrading waren aangekomen, tot hier toe weinig hm's maar wel erg schone trails en dat belooft voor de rest van de tocht.
Hier op de ravito was er muntsiroop en grenadine, fruit, cake en koeken om in ons kas te draaien zodat we verder konden biken met genoeg nieuwe brandstof. Verassend veel vrouwvolk op de bike vandaag hadden we gemerkt ook, dus dat zullen wel dames zijn die weten wat voor een schoon streek dit wel is.
Na de ravito was het dan meteen den berg op, een stukje steil en dan weer vals plat om met nog een steil stukje te eindigen. Maar na een helling komt natuurlijk een afdalingen zeggen ze en dus stoven we met een redelijke vaart de diepte in om plots de remmen dicht te slaan en links af te draaien. Een lange klim over stenen en hier en daar wat technisch, deze keer lag de ondergrond er al stukken beter bij tegen over de laatste keer tijdens de TT van Halle einde september.
Ook hadden we terug de eer om te genieten van een wel heel lange singletrail door een bos, dit bos kwam me wel heel bekend voor daar we ook in september hier hebben gereden maar dan beginnende an een andere kant en nog andere uitgang.
Ik dacht eerst van " is het al gedaan ?? " en dan ineens doken we weer het bos in voor nog een hele eind singletrail plezier in stijgende als dalende lijn, een andere biker wilde me voorbijsteken en had er blijkbaar veel voor over zodat ik bijna op een verkeerd spoor zat aan de kant.
Met een kort en nijdig klimmeke reden we het bos uit en enkele meters verder dan terug langs een nog andere kant het boske in, enkele bikers stonden plots stil en dat bleek dan voor het handgemaakte brugje met paletten dat wel vrij slibber lag. Ineens moest ge dan de ketting op de binneplaat laten vallen voor een klim tot de uitgang, 1 van de dames voor ons haar ketting viel tussen cassette en spaken en moest de klim staken ( en ze kon redelijk goed klimmen thans ).
eens boven dan op mijne maat Koen gewacht want ook zijn ketting was van de tandwielen gerold ondertussen. Via nog een veldbaan en stukje straat kwamen we aan de tweede ravito aan het kapelleke. Grenadine siroop met water verdund, fruit en koeken moesten er voor zorgen dat we tot de eindmeet in Tubize geraakten, nog een 17 km restte ons van de finish en nog enkele heel leuke trails.
Het hoger gelegen BMX parcours langs de vaart was weer dikke fun met de bunny hopjes en enkele korte kombochtjes en dan naar beneden in volle vaart om een eind verder terug een boske in te duiken voor nog wat singletrail fun. Het einde kwam dichter en we kregen nog een passage langs een oude verlaten fabriek, een brede veldbaan die we ineens moesten verlaten voor een lange met gras bedekte singletrail.
Nog een stukje straat en dan het klein parkske door tot de deur aan de sporthal, wat hoger aan het voetbalplein was de bike wash met begeleiding dat ieder elk op zijne toer zenne bike kon afwassen. Nadien nog wat gepraat met de dames en hun vriend en reclame gemaakt voor de rit van de wolfkes op 18 november.
De conclusie
De cijfers
45.48km 17.81 avs / 52.10 max / 8.1 ° gemiddeld ( best friskes als ge juist van een warmer land komt / 762 hm's
Het Parcours
Een heel schoon en afwisselend parcours met alles erop en eraan, singletrails, schone veldbanen, passages door het bos.
Technische moeilijkheidgraad
3 / 5 : Voor de lange singletrails in het bos was het mss wat uitkijen maar algelijk was alles zeer goed te rijden, de ondergrond was ook redelijk droog.
Bepijling
5 / 5 , De bepijling was redelijk goed en de splitsingen goed aangemeld
Natuur
Schoon onderweg natuurlijk voor wat de streek te bieden heeft en de bossen natuurlijk in de omgeving waar we mochten door rijden.
Bevoorrading
3 / 5 : 2 bevoorradingen met met water verdun grenadine- en muntsiroop , sinaasappels, banaan, koeken en wafels.
Gooik in reverse mode
Yep het is weer zondag en dus tijd om nog es een TT'ke te rijden en nu is dat nergens anders dan in Gooik voor ons. Ze organiseren er hun 10de editie van de pareltocht, Voor amper 3.5€ mogen we ons begeven op de Vlaams Brabantse wegels en paadjes. Mijne bikemate van de Houffamarathon ( Thomas aka Doobie ) stond ons al op te wachten aan de inschrijvingen, wijle dan op een rappeke binnen en buiten en ons kabas met douche gerief gaan afzetten voor na de TT.
Samen met de Koen ( vaste bikemaat ) en Thomas vertrokken we dan voor onze wekelijkse MTB ride, deze keer reden we de tocht in reverse mode en dat brengt meteen een heel ander parcours teweeg. Het was nu ook vrijwel meteen klimmen langs een smal baantje, ik had eerst zo de indruk dat het me vandaag niet zou gaan omdat de hartslag meteen de hoogte inging maar na enkele km's was alles in orde en gingen we er voor.
Bij het indraaien van een baantje sneed er me een andere biker de pas af waardoor men wiel wegsloeg op de rand en ikke dus meteen mijne eerste duik gepakt op den dolemit ( allez van da geel grind zo ), mijn broek wat gescheurd en de knie die ook redelijk geschaafd was. Allez dan op een rappeke terug de bike op richting een veld waar bieten ofwat hebben gestaan, een goed zuigende ondergrond zorgde ervoor dat de snelheid gelimiteerd bleef, dan de steenweg van Ninove - Halle over en via een smal wegske naar beneden.
Ik wist nu al dat we een eerste keer richting Kesterheide en het motocross parcours reden, nog eerst een stukje bloso in de tegen richting en eens boven was het dan spelen op het parcours. Na deze eerste doorsteek reden we richting Oetingen over de oude trambedding, ons tempo met leading man Thomas zat goed ( allez we konden toch goed volgen zal ik maar zeggen ).
Al over Oetingen maakten we dan een luske om naar Gooik terug te keren via Strijland, we hebben ondertussen al mogen genieten van schone paadjes en een nieuw stuk door een weiland. Ondertussen was Doobie dan voor de eerste keer de plaat gepoetst maar kregen dan de companie van Joeri en Patrick van de Pedaalridders uit Ternat waarmee we dan richting bevoorrading zijn gereden.
Ice tea, water, banaan, sinaasappels en nog wat koeken zorgden ervoor dat we terug wat gesterkt waren voor onze volgende deel van de tocht door het Vlaamse landschap. Thomas wilde de beentjes eens losgooien en was in achtervolging gegaan van enkele andere bikers die er ook een fameus tempo op nahielden, ik heb dan Koen in de remorque gepakt want tijdens de achtervolging van speedy Doobie in de eerste 20 km heeft em een beetje zenne moteur opgeblazen.
Een passage over de brede wegen naar de Zeppos windmolen, enkele tracks die ook verborgen zitten in de Wolfkens TT en het genoegen om nog eens door het afgesloten voor bikers Neigem bos te rijden brachten ons langzamer hand terug naar Gooik, langs de achterzijde van de nieuwe sporthal reden we een baantje door waarna we dan de drukke baan Ninove - Halle moesten oversteken.
Ik moest de snelheid wat minderen ondertussen want mijne compagnon had blijkbaar last in de benen, ik ben dan een tijd achter een schoon meiske blijven rijden die er ook een soepele tred op nahield in het veld. We reden terug richting Kesterheide om daar de gebruikelijke bloso klim aan te vatten om dan weer een stukje over het parcours te mogen sjezen, steile afdalingen, bunny hops op maat van de moto's uiteraard en dan terug naar boven en naar beneden om naar de uitgang te rijden.
Dan terug de steenweg over om weer het veld in te duiken, we werden getrakteerd op een smalle singletrail naast ne pinnekes draad waar blijkbaar een biker was ingevallen door één of ander manoeuvre, algelijk was hij er met de schrik vanaf gekomen. Vervolgens reden we dan over een stuk van het bloso parcours maar in omgekeerde richting, nog een resem veldbaantjes wisselden elkaar af met stukjes weg en nog een serie hm's zorgden ervoor dat we bijna binnen waren met nog een omweg langs de parking verderop waar wij ook stonden.
Nog enkele schone klimmen en afdalingen en dan het boske door naar de afspuitplaats waar we deze ochtend zijn vertrokken. Ge had de keuze tussen de self bike wash en die waar ze het werk uit uw handen nemen, nog een gratis en goed georganiseerde bikeparking en dan terug achter ons kabas om te kunnen gaan douchen die trouwens lekker warm waren, ook een heel pak minder volk dan vorig jaar want dan moest ge staan aanschuiven wat nu alles behalve het geval was.
De conclusieDe cijfers
48.38 km / 18.66 avs / 55.80 kmh max / 12.1 ° gemiddeld en 614 positieve hm's
Het Parcours
Schoon en sterk afwisselend parcours met pittige hellingen en natuurlijk 2 keer de passage van de Kesterheide en het Moto Cross parcours.
Technische moeilijkheidgraad
3 / 5 : Er waren enkele trails waar enige concentratie vereist was, sommige singletrails waren nogal aan de smalle kant met nog schrikdraad aan beide zijden. Het feit dat het parcours er goed droog bijlag maakte de rest van de tocht ook aangenamer.
Bepijling
5 / 5 , De bepijling was redelijk goed en de talrijke splitsingen goed aangemeld met nog eens de verduidelijking van welke afstand je aan het volgen was.
Natuur
Schoon streek uiteraard dat Pajottenland en het Neigembos waar we deze keer wat langer mochten door rijden.
Bevoorrading
3 / 5 : 1 bevoorrading met water, ice tea, banaan, sinaasappels en een serie koeken om op te smikkelen.
Jubileum editie en ook meteen de laatste.
Vandaag was het de 15de en laatste georganiseerde mountainbike tocht te Merchtem, wij hebben er een snelle editie van gemaakt dit jaar.
Zoals gewoonlijk komt Koen me thuis ophalen en wijle dan naar Merchtem city voor de voor ons 4de editie, parkeren was snel gedaan met de
parkeerhulp ( enkele leden van de club wezen ons de plek om te parkeren ).
Op een rappeke ons gereedmaken en dan richting inschrijving waar ik zoals de laatste weken al de Joeri en Patrick tegenkwam van de pedaalridders.
Allez wijle dan de baan op voor den toer die nu in de omgekeerde richting werd vereden, eerst een smal baantje en dan verder na het oversteken van de baan het veld in voorde eerste keer. De snelheid zat goed van bij de start, allez eigenlijk iets te want Koen zat achterop. Mijn vervangband ( Hutchinson Spider ) deed het nog redelijk goed in de fields maar al gauw bleek waarom ik verander was van merk en profiel.
Het eerste boske meldde zich aan maar echt spectaculair was het deze keer niet, een lange singletrail leidde ons door het kleine boske met wat draaien en keren, het was wel wat opletten nu en bijsturen want de toplaag was wel glad.Veel passages kenden we uiteraard nog van vorig jaar en nu het in tegen wijzers in werd gereden hebt ge een heel ander soort parcours, voor mijn part ging het er nu sneller aan toe. Ook lag het er wel modderiger bij dan vorig jaar maar wel nog zeer goed berijdbaar uiteraard, ondertussen waren we ook aan de villa gepasseerd waar er vorige jaren ook een bevoorrading kregen.
Veldbaan in en uit en soms een singletrail bracht ons naar de zendmast waar we nu eerst den berg op moesten, geen moeilijke beklimming maar toch eentje om uit te kijken nu omdat het slibberkes was en aan de ene kant pinnekesdraad waar ge zeker geen kennis wilt met maken. Voor mij reed een lady biker die haar blijkbaar zorgen maakte om niks omdat ze dacht dat ik haar wilde voorbij gaan, uiteraard op een singletrail is dat geen goede ingesteldheid en liet ze rustig verder rijden tot boven aan de grote baan.
De afdaling was spijtig genoeg niet waar we dachten naar beneden te gaan, misschien om de veiligheid ?? who knows ??. Nog een resem brede veld banen en van die betonwegels met t'alven in wat onkruid bracht ons richting de bevoorrading aan het boerderijke waar ook de TT van Asse ( Hopduvels TT ) hin ravito houden. De man van " aquarius keeps u going " was er terug met een schoon madam in het gezelschap, verder nog banaan, sinaasappel, koeken en warme soep voor wie dat graag heeft om zich op te warmen.
Ik reed vandaag in korte broek en had alles behalve kou zenne. Ondertussen hadden we al bijna 30 km op de teller staan en een schoon gemiddelde, niet dat het een race is maar waarom ons kunne zelf es niet testen.We hadden nog een 18 km te gaan hadden we vernomen en zijn dan terug vertrokken voor dees laatste stuk, nog schone veldbaantjes onder de wielen gekregen trouwens met nog enkele singletrails.
de passage over de grilles en langs dat boerderijke waar ze nu een mat op de brug hadden gelegd tegen het uischuiven. De snelheid zat er nog steeds in en tevens waren we sommige groepjes aan het volgen, door de snelheid toch een pijlke gemist en ikke rechtdoor dus waar we links in moesten draaien.
de achterstand gauw ingehaald en zo reden we via nog enkele smalle baantjes naar de sporthal toe om de bike en onszelf te gaan afspoelen.
De conclusie
De cijfers
46.79 km / 21.06 avs / 43.20 kmh max / 12.4 ° gemiddeld en 307 positieve hm'sHet Parcours
Vooral veel veldbanen maar dat heeft ook zen charmes, door een klein boske heen en enkele schone singletrails en wat techniek maakten de rit goed
Technische moeilijkheidgraad
3 / 5 : Echt technisch en moeilijk is het nooit geweest, door de toplaag van sommige baantjes was het wel wat opletten en bijsturen.
Bepijling5 / 5 , De bepijling was redelijk goed en de talrijke splitsingen goed aangemeld.
Natuur
Niet zo speciaal maar schoon genoeg om er te komen biken en/of wandelen.
Bevoorrading
3 / 5 : 1 bevoorrading met aquarius, soep, banaan en soorten koeken en etc.
Een organisatie van MTB Aspelare
Deze ochtend nog eens om en weer gebeld om te beslissen of we al dan niet een TT'ke zouden gaan rijden en de keuze is dan Aspelare geworden.
Het had voorbije week al redelijk wat geregend dus we wisten dat het er niet droog ging bijliggen maar ja dat is de tijd van het jaar zeker, we mochten algelijk niet klagen over het weer van de voorbije weken. Rond iets na negen dan aangekomen te Aspelare en snel een parkeerplaats gevonden op enkele meters van de startplaats, deze keer de kantine van café de Paling aan het voetbalplein, na het betalen van de gebruikelijke formaliteiten waren we da baan op .
Van bij het begin was het meteen een veldbaantje in dat ons meteen liet kennismaken met de staat van het parcours vandaag, op de ene plaats wat meer mud dan de andere uiteraard. Via eerst wat landelijke wegen met de bredere en smallere stroken reden we richting eerste klim met name de Beverberg te Sint Antelinks, tijdens deze eerste km's had ik de indruk van een erg hoge hartslag en dacht ook dat het vandaag mijn dagje niet ging zijn, omdat ik misschien niet gegeten had ? allez enkel een banaan dan met een taske koffie.
Eens boven en enkele km's verder ging het al vele beter en de fut kwam terug, Een eerste vroege splitsing meldde zich aan en deed ons twijfelen welke afstand we zouden rijden maar algauw kozen we de 48 km. Een ommetje langs de veldwegels en enkele singletrais bracht ons naar en door Woubrechtegem om terug af te zakken naar Nederhasselt voor een eerste uitgebreide bevoorrading in een western ingerichte kantine.
Twee soorten sportdrank, fruit en enkele soorten koeken en wafels zorgden ervoor dat we terug het veld in konden, een smal paadje bracht ons naar de openbare weg en zo richting Outer bij Ninove. Voor ons was dit uiteraard bekend terrein natuurlijk, verder reden we dan richting Denderhoutem met een ommetje langs de steenbakkerij.
Daar het boske door en dan met de wind op kop door de kouter want we reden richting Pollare toe via enkele paden van de bloso route van Ninove. Via Appelterre reden we langs de Wildermolen om nadien de dender over te steken aan de Zwerte Flesj om nadien nog een steile klim te verteren, we zullen het maar de Pollare berg noemen maar dan in het veld.
Eens boven was het meteen rechtsaf naar beneden terug via een smal baantje. Nog wat later kregen we dan meteen een knaller van een klim voor de wielen die zowat door een boske ging, Boven reden we dan nog een stukske vlak en dan weer naar beneden dat we aan het jaagpad naaste dender uitkwamen, via het jaagpad reden we dan verder naar Zandbergen waar een tweede bevoorrading ons stond op te wachten.
Wederom sportdrank en cola, ook wafels en koeken lagen klaar voor ons. Volgens een melding langs het jaagpad was het nog een 10 km tot de finish. Een resem veldbanen losten elkaar af om zo via Voorde en nogmaals in een regenvlaag en wind op kop terug te keren naar Aspelare, nog even passeren langs de bike wash op een 100 meter van de start met genoeg waterlijnen en voldoende druk om de bike te ontdoen van alle modder. Nog een lekker warme douche en korte aprés e terug naar huis.
De conclusie
De cijfers
50.57 km / 20.61 avs / 34.70 kmh max / 10.3 ° gemiddeld en 555 positieve hm's
Het Parcours
Het was veelal een veldtoertocht maar dan een aangename ondanks de staat van het parcours maar dat had dan enkel en alleen met de overvloedige regenval te maken van voorbije week. Het was een variërende tocht met brede veldbanen die afgelost werden van singletrails en enkele nijdige klimmen ertussen gelast.
Technische moeilijkheidgraad
5 / 5 : zwaar technish was het niet maar de modder zorgde er wel voor dat je constant moest bijsturen en je kopke erbij te houden voor eventuele valpartijen te vermijden.
Bepijling
5 / 5 , De bepijling was redelijk goed en de talrijke splitsingen goed aangemeld.
Natuur
Niet zo speciaal maar schoon genoeg om er te komen biken en/of wandelen want het was vandaag ook nationale wandeldag of zoiets.
Bevoorrading
4 / 5 : 1 bevoorrading met 2 soorten sportdrank, soep, banaan en soorten koeken en etc.
Vandaag vertrokken zonder de vaste compagnon Koen want diene was ziek maar een metgezel was snel gevonden en dit was Patrick van de avondschool fietsmechanica.
Ik was al opgewarmd omdat ik van thuis al vertrokken was, een ritje naast de dender en een klim naar centrum pamel en dan naar de start wat al 11.50 km op de teller bracht.
Daar dan de Patrick tegen gekomen om onzen toer te starten ( na te betalen ofcourse ). Eerst wat km's lichtlopend en dan de eerste zware col met name de Putberg ( of heet em em de Hogenberg ?? ). Nnadien dan het kleine bikepark door om wat te spelen, een rondje Kattem en Pamel bracht ons naar het denderpad om nadien terug wat te klimmen en dalen langs de statige bunkers, dan de steenweg over, even voorbij een soort van openlucht kapel om nadien in een schuurke onze eerste bevoorrading te mogen genieten.
Tot km 10 lag het parcours er hard en droog bij maar dat veranderde naarmate de tijd van het rijden in een glad parcours met redelijk wat zware stukken. Een eerste keer langs de zeppos molen waar we afscheid namen van de kleinste afstand, wij reden nog een rondje langs neigem met een passage door Neigembos uiteraard, de patrick zat goed qua conditie maar het bleek mijn dagje niet te zijn qua klimmen en ging voortdurend in het rood bij de minste helling, daarbij ook nog de voorderailleur die niet op de kleinste plateu wilde vallen wegens opstroppende modder.
Er is me af en toe aan elke splitsing gevraagd door Patrick welke afstand ik ging doen en natuurlijk steeds resoluut voor de 50 km, dood of steendood speelde geen rol meer voor mij. Via uiteraard veel klimmen en dalen reden we naar Onze Lieve Vrouw Lombeek, zeer schone trails steeds maar daar twijfelde ik geen minuut aan natuurlijk. Ondertussen ook de klim naar Cafe den Haas onder de wielen gekregen ( bekend uit de Bloso route van Gooik en tweede strartplaats ) welke ook redelijk vettig lag met enkele schuivers tot gevolg ondanks de nieuwe banden.
Een derde lus deed ons nog eens scheiden van de 37 km want wij kregen een rondje langs Eizeringen onder de wielen, Dan nog enkele klimmekes waar er ons een nogal jonge snaak voorbij reed met de pa in zen wiel die zei " allez jonges, u niet laten gaan hé ", we zijn hen dan nog es gepasseerd maar het was meer haasje over.
Na een lange klim kwamen we aan de tweede ravito met enkel drank deze keer, ne gast van Aquarius deelde er blijkjes red Blast uit om onze resterende 10 km af te werken. In dees laatste km's kregen we dan de passage door de Mouille of moeras in het Nederlands.
Hier lag het echt wel zwaar maar toch zonder problemen kunnen doorrijden. Voor de rest nog wat lichtlopen en valsplat, nog es langs de Zeppos molen, daar afdalend want het einde was in zicht, enkele smalle baantjes in en uit, de steenweg nog es over en nog wat smalle steegjes tot de laatste vettige strook richting start. Dan eerst de bike gaan ontdoen van alle modder want ze wogen precies enkele kilo's meer nu, dan afscheid genomen van mijne compagnon en terug naar huis langs het jaagpad tot erembodegem.
De conclusie
De cijfers
2 x 11.50 km ( thuis - TT - Thuis ) / 51.44 km / 17.79 avs / 43.20 kmh max / 5.1 ° gemiddeld en 752 positieve hm'sHet Parcours
Een sterk glooiende rit door het pajottenland, zeer schoon maar tevens ook zeer zwaar.
Technische moeilijkheidgraad
5 / 5 : De eerste km's lagen nog hard vervrozen maar langzamerhand ontdooide alles wat een glad en modderig parcours teweegbracht, goede stuurtechniek was geen ontbrekende luxe of ge lag met uw klikken en klakken in den decor.
Bepijling
5 / 5 , De bepijling was uitstekend goed en de talrijke splitsingen goed aangemeld.
Natuur
schoon streek uiteraard om verschillende sporten te doen alsook te genieten langs sommige passages.
Bevoorrading
4 / 5 : 2 bevoorradingen waarvan de eerste met spijs en drank, de tweede was een aquarius stand.
In
de week van 8 tot 16 december zat ik in de Ardennen voor wat te verpozen
voor de drukte op het werk van de feestdagen en om te gaan biken natuurlijk wat ik eigenlijk niet teveel gaan doen ben .
Rond de zaterdagmiddag zijn we thuis vertrokken met de wagen en remorque met de bike erop, de kleine Thibeault was ook mee en incluus zijn fietske. Zondag : eens uitgeslapen wat nodig was en de rest van de dag wat tv gekeken en gebabysit op Thibeault en een bezoek gebracht aan vrienden die er sinds kort hier komen wonen zijn.
Maandag : ook niet gaan biken wegens aanhoudende regenvlagen. Dinsdag : Aaah eindelijk es een droge dag en er op uit getrokken met de bike voor een ritje op de weg, echter moest ik me terugkeren want ik was vergeten dat er geen magneet in de wielen stak van de teller.
Eens terug dan meteen de andere wielen ingestoken met de Nobby Nic's 2.25, kon ik meteen de rolweerstand es testen en die was zeer goed, amper gevoeld dat het zulke dikke banden waren.
Een ritje langs Oppagne en zo terug naar het park Les Hazalles om vandaar naar Barvaux door te rijden, de bedoeling was om dan langs de ourthe naar Durbuy te rijden maar een km of 4 verder zat ik vast in het water langs een rotswand, het water stond blijkbaar hoger dan ingeschat en maakte dan maar terugkeer met kletsnatte schoenen.
Ben dan naar Durbuy gereden langs een andere kant met nog een steile klim tussen van rond de 15 %, ondertussen begon het weer wat te miezeren ( motregen ) en tegen ik terplaatse was begon het al te hagelen. De terugreis was dan wat ingekort omdat ik serieus kou voeten begon te krijgen.
.jpg)
Woensdag ben ik dan weer niet gaan biken maar naar de markt geweest te Barvaux, ne mens moet eten ook hé om staande te blijven, in de namiddag dan een DVD'ke bekeken over dirt, street, downhill, northshore en trial van Michael Marosi.
Donderdag ben ik dan terug op de bike gesprongen om eens naar la Roche te rijden. De heenrit ging langs de rustige binnenbanen waar ge dus weinig auto's tegenkomt, bijna in La Roche zijnde dan de helling verder richting Samree waar ik een km of 4 verder ben ingeslagen om de achterkant van de Col D'haussiere op te rijden en terug langs het centrum dan.
De terugkeer was langs Vecpré om zolangs de baan naar Hotton terug te keren met een omwegje langs Jupille en de fietsweg langs Rendeux, even verder nog een ander fietspad genomen richting Hotton. Ondertussen begon het al donker te worden wat ook nog een tof effect geeft tussen de akkers op uw eentje.
Vrijdag ben ik met de bike dan es naar Marche en Famenne gereden om er een buske WD 40 te gaan kopen met zo'n speciale spuitkop dat ge kunt kantelen naarmate het doelgebruik ( WD-40 Smart Straw ), deze bussen heb ik echter nog niet gevonden in onze DHZ zaken.
De heenrit langs de grote baan Marche - Hotton en terug via de binnenbanen.
Vandaag was het te doen in Asse ter heide om voor ons de eerste keer de wintereditie te komen rijden van de Hopduvels, parking was snel gevonden want we stonden op een wei rechtover de start. Op een rappeke ons geprepareerd dat we klaar stonden om te starten na uiteraard eerst te gaan inschrijven, hier ook nog Lucky 22 tegengekomen die samen met vrouwlief te TT kwam rijden.
Dan de baan op voor een winter TT'ke, eerst een stukske op de weg tot de oversteek van de drukke brusselbaan en dan het veld in via een eerste singletrail waar het in de bochten wel zeer glad was en dat had koen ook meteen ondervonden want zijn voorwiel schoof weg op een ijsplek.
Dan weer verder op een bredere veldbaan die we ondertussen al heel goed kennen, een eerste splitsing melde zich aan waar wij de 48 km bikers en de 28 km moesten rechtdoor rijden en de kleinste afstand sloeg er rechtsaf. Iets verder dan linksaf naar boven via een slingerend wegje die op het laatste wel effe steil omhoog ging richting Buda en wat verder dan terug naar beneden.
Een baantje tussen de bomen door leidde ons naar beneden wat voor sommigen al wat vlotter ging dan voor de anderen, door de hard vervroren sporen was het veranderen van spoor geen sinecure want het wiel sloeg steeds weg, door mijn nobby nic's maat 2.25 had ik amper problemen hiermee wat comfort had ik meer dan genoeg.
Dan via Asbeek terug naar Affligem om via de gekende wegels en enkele BLOSO route paden terug te keren naar Ternat via Essene.
Een bepaalde klim in het veld van Asbeek ( vraag me niet hoe deze heet of tenminste de straat ) mochten we niet op maar reden wel achterom en die helling om de straat kan ook al tellen.
Een stukje verder dan reden we over een stuk dat ook te vinden was in de TT van de Roosdaalse Wolfkens TT in november laatstleden, een veldbaan die nadien uitmondde op een kasseibaan die we deze keer van helemaal beneden moesten oprijden. We kwamen stilaan tegen de Morette toe, eerst een klim tussen die paardenvelden en deze keer reden we linksaf naar beneden in plaats van rechts, een vrij jonge knaap van een jaar of 11 ging me vooraf op een cyclocross fiets en em ging goe vooruit.
Een stukje door de dreef tot de steenweg Asse - Edingen en dan de oversteek, dan een veldbaan in dat achter de Moni champion kwekerij uitkwam en dan door het veld van boer ???, in plaats van rechtdoor te rijden naar de Morette reden we eerst nog es rechtsaf naar de Kruisborre kapel waar koen dan opmerkte dat zijne band aan het leeglopen was, een nieuwe steken was het beste dat we konden doen dus.
Voorbijgaande wandelaars zeiden ons dat we moesten goed opletten want we kregen een gevaarlijke afdaling maar we wisten beter natuurlijk want we kenden dit stuk maar al te goed, enerzijds had em wel wat gelijk want het ging goed naar beneden met enkele trapkes tussen maar met wat goede stuurmanskunsten mag dit geen probleem vormen natuurlijk.
Koen ging me vooraf men een andere biker voor hem en ik wachtte dus een beetje want dit stukje doe ik graag op een goed tempo zodat de adrenaline toch wat harder komt te stromen, ik neem graag es ( berekende ) risico's. Allez eerst nog een smal singletrail stukje en we stonden aan de voet van de Morette, echter niet in één keer opgeraakt door wat teveel volk op de klim, effe voet aan de grond en wijle weer verder, even de straat over en weer een stukje naar boven nog om verder dan terug naar beneden te rijden om terug een singletrail voor de wielen te krijgen.
Op dit stukje moest ik wat balanceren of ik zat in de gracht, even verder lag het wat slechter dat het best was om terug voet aan grond te zetten om geen domme ongelukken te krijgen.Een smalle klim tussen de huizen en een afrastering leidde ons naar boven om verder nog een eindje te mogen rijden op een singletrail die uitkwam op de straat, nog een stukje klimmend op de weg en dan waren we aan de eerste bevoorrading.
Een aqaurius stand met blikjes red blast, en aan de andere kant een tafelke met warme soep, lekkere cake en banaan, een beetje kletsen en wijle terug verder voor deel 2 van de rit.Allez wijle weer verder dan, de meeste hoogtemeters hebben we ondertussen al gehad dus het zal er vanaf nu iets vlakker aan toe gaan en hoogstens wat vals plat.
Wegels langsheen de ijzeren weg te Mollem stuurden ons langs Bekkerzeel om verder dan de steenweg over te steken. Deze keer echter geen passage langs de radar maar wat meer bredere wegels langs de velden en akkers. Koen zen licht was stillekes aan het uitgaan zei hij en bij mij ging het juist wat beter weer maar ik had natuurlijk een weekje verlof in de Ardennen erop zitten, ginds echter maar 135 km gereden maar wel veel klimmen dan.
Enkele wegels langs de boerderij waar we met de Gordel destijds en met de TT van Merchtem zijn gepasseerd, een lange singletrail langsheen het bos met een schrikdraad aan de andere kant. Op deze trail was het blijkbaar al beginnen dooien waardoor het soms dansen was dan biken.
Aan de laatste splitsing hebben we dan voor de laatste km's gekozen van de 28 km want mijne kompaan zijn kaars was gedoofd, een licht hellende klim op de straat en dan de steenweg over, Een laatste lange veldweg tussen de velden bracht ons dan terug naar de startplaats van deze ochtend.
Nog een lekkere douche en lap ik had mijn handdoeken vergeten die ik nochtans had klaargelegd gisteren avond, soit de Koen had er nog ene reserve en ik was ook afgedroogd. Deze ochtend hadden we ook een bandje gekregen waarmee we nog hotdogs te goed hadden en dat smaakte, ik heb er uiteindelijk nog 2 naar binnen gesmikkeld want ze hadden er een heleboel over.
De conclusie
De cijfers
43.90 km / 17.50 avs / 35.80 kmh max / 3.1° gemiddeld en 446 positieve hm's
Het Parcours
Deze keer een licht glooiend parcours door het pajottenland met nieuwe passages en een hard vervroren ondergrond
Technische moeilijkheidgraad
3 / 5 : Door het feit dat het de voorbije dagen had gevroren was het uitkijken op de ijsplekken, de harde boorden van de tractor sporen waren dan ook niet simpel te overbruggen.
Bepijling
5 / 5 , De bepijling was uitstekend goed en de talrijke splitsingen goed aangemeld.
natuur
het is winter dus veel groen gaat ge niet meer tegenkomen maar we hadden toch enkele schoon passages door en langsheen het bos.
Bevoorrading
4 / 5 : 1 bevoorrading met een aquarius stand, verder warme soep, cake en banaan.
dit profiel is genomen met de ski functie van de hac4 pro plus daar ik de teller houder er terug was vergeten op te zetten, profiel kan wat verschillen maar de hm's kloppen wel.
