Na nog een stukje naast de E40 in Erembodegem en dan deze nog eens oversteken en richting rustoord de Hopperank, daar de Alfons van de Maelestraat ingedraaid en dan een smal baantje dat ons tussen de huizen en haag doet verdwijnen, een singletrail dat overgaat in een grasrijke bodem dat ons richting kerkhof stuurt, daar de Roomshofstraat over en tussen de bomen een korte steile afdaling naast enkele trapkes en een singletrail dat me naar de oude kapel op de kappellekesbaan bracht.

De spoorweg onder en door het centrum naar het jaagpad waar we een eindje verder het Gerstenbos indraaien voor een kort intermezzo rond, op en over den bunker waar we als kind vroeger veel tijd hebben doorgebracht, even de steenweg op om langs den andere kant terug de grindbaan richting voetbalplein te rijden. Ik ben dan de gerstenstraat opgereden in plaats van door te rijden naar de start want ik zou de tocht toch rijden de zondagn jammer genoeg stak de vele regen er een badje voor.

Voila de eerste lange rit is gereden van mijn nieuw seizoen, het is niet de Rondom Aals marathon geworden door de aanhoudende regen maar een wegrit van iets meer dan 89 km richting Zottegem en Brakel waar ik de Berendries, Valkenberg en Eikemolen heb meegepikt en nog enkele andere ongekende kuitenbijters.

Voor de eerste keer ons laten kennen in Vlezenbeek voor de 12de Hoebelbike en voor ons dus de eerste, Anthony stond ons op te wachten aan eethuis Mie Katoen en samen reden we verder richting Vlezenbeek. Anthony zijne gps was er toch in geslaagd hem op een dwaalspoor te zetten en waren ik en Koen dus als eerste geparkeerd op een goei 700 m van de start, beter kon niet denk ik wegens de grote toeloop.

Op een rappeke gaan inschrijven aan de wel goed georganiseerde inschrijvingen waar alles per 2 afstanden afgescheiden stond, ik had het invulformulier thuis al afgeprint en ingevuld zodat we enkel nog hoefden te betalen en te vertrekken. Ik sukkel al enkele dagen met een verkoudheid en tijdens de eerste kms was dat ook te merken aan de hoge hartslag bij de minste korte klim of licht hellend stukje. Met de Puttenberg en Rattendaal begonnen we onze eerste veldbanen naar de achterkant van het Urasmus Ziekenhuis.

Hier waren we dan een stukje te ver gereden waar we een linkse scherpe bocht moesten maken om met een oversteek richting golfterrein te rijden maar wij vervolgden onze rit met een smalle singletrail naar het outdoor skiparcours zijnde de Bruski waar elk jaar ook een TT vertrekt. Deze keer mochten we deze steile stukjes afdalen in plaats van op te rijden, enkele borden maanden ons aan goed op te letten bij het afdalen want het bedroeg hier 12 % op het steilste stuk.

verstand op nul en gewoon ons laten bollen en op tijd afdraaien tot aan de voet van het skicentrum, we hadden de eer nog wat verder te biken door het Neerpede park naast de grote visvijver voor we terug de andere veldwegels indoken naar Sint Anna Pede, bij het oversteken moesten we goed uit ons doppen kijken want de wegrenners die de fietsdodentocht reden hadden blijkbaar niet de intentie te stoppen voor ons. 2 mannen van de organisatie hadden nog enkele gevaar borden bij om op te hangen en vroeg hen om er ook enkele op te hangen voor de wegrenners zodat ze ten minste ook wat vertragen want er rijden kinderen ook deze TT natuurlijk.

Koen en Anthony waren ondertussen de plaat gepoetst en ik zette de achtervolging in, een smalle trail over een klinkerweg en een fietspad naast het voetbalplein met een scherpe haarspeldbocht bracht me naar een bosrijk stukje waar het enigzins opletten was voor de sporen maar onzen MaC'Black was er toch in geslaagd om de enige modder te vinden die nog ergens op het parcours lag, een schoon boske was het weliswaar natuurlijk met de nodige stuurtechniek.

Via de Poverstraat en de Lennikse weg reden we binnen op het domein van een tuincentrum waar ze een kort technisch parcours hadden in elkaar gestoken met veel draaien en keren en op en af, om af te sluiten kregen we dan een kort steil klimmeke voor de wielen waar het eerder Domino day bleek te zijn want ze vielen als vliegen omdat de ene niet snel genoeg boven was of net niet boven raakte. Voor we mochten drinken reden we nog een stukje door den hof waar we de hazencross even mochten nadien, ze hadden er zelfs een heus schuimbad gemaakt om erdoor te rijden.

Nog een kort klimmeke en dan mochten we binnenrijden voor een eerste rav. na een goei 15 km's die al zeer verassend waren, het smaakte dus al naar meer. De bevoorrading was ook dik in orde met verse stukken watermeloen ( of pastèque op zijn Frans ), verder fleskes water van 0.5 L die je kon laten aanlengen met grenadine siroop, ook cake en peperkoek stond klaar op het buffet.

Na dit kort intermezzo kropen we terug de bike op om onze tocht verder te zetten, de hartslag was ondertussen sterk gedaald en kon het ook redelijk zo houden met enkele uitschieters bij het klimmen natuurlijk, Over smalle hellende veldbaantjes en asfaltwegels die ik kende van de vroeger Dilbike toertochten reden we langs Sint Gertrudis Pede voor een rondje door het nabije Schepdaal om aldaar enkele leuke stukjes en korte klimmekes mee te pikken.

Ook de trails en asfaltbanen van Sint Kwintens Lennik kwamen ruim aan bod voor we ons terug richting Vlezenbeek keerden, het ging me conditioneel veel beter af nu en reed al meer vooraan dan aan het begin van de tocht, onderweg zagen we dan iemand rijden met de bollekes trui uit de Rond van Frankrijk en dan zitten discussiëren over wie deze trui onder drietjes het meest zou verdienen met het nodige geplaag en gelach ertussen. Een jaar of 5 geleden zou deze trui vooral voor Koen zijn geweest maar ondertussen zijn de kaarten herdeeld en mag ik me uitsloven om deze in het bezit te houden want oze Mac'Black komt steeds sterk opzetten verdorie.

Op de Lenniksebaan te Vlezenbeek was er een tweede pitstop en deze keer aan de brouwerij van Lindemans, terug een schoon buffet met watermeloen en ander smulbaar gerief zoals op de eerste bevoorrading, hier wat zitten praten over bikes en brakes en etc. waar ge allemaal opkomt tijdens een TT, en over het goede weer uiteraard van vandaag want we hadden het weer getroffen zenne. Na deze drankstop schoten we ons wat verder terug een veldbaan in via een brede dreef naar de grote parking in Gaasbeek te rijden.

Wij moesten nog iets verder rechts afdraaien voor een snelle afdaling op een smal baantje om zo naar de vijver aan het Gaasbeekse kasteel te rijden, nog verder reden we langs een boske waar we even moesten stoppen voor de wandelsluizen of hoe moet ik het noemen ? met nog wat licht klimmen en dalen reden we via Sint Laureins Berchem naar Oudenaken over een smal pad met rood grind, eerst snel afdalen en dan in de remmen voor een scherpe linkse bocht, het smalle pad bracht ons achter het kerkhof en kerk van Oudenaken.

Via het Hazeveld doken we een lange prachtige lange singletrail in langs een beekje waar we voor en achter ons het hek moesten openen en sluiten om zo in een wijk uit te komen, eens de wijk uit reden we dan de papenwerg in om tegen een fors tempo naast de grote visvijver te rijden in Sint Pieters Leeuw, hier dan nog een splitsing voor de 60 km ( de trappen op links ) of verder voor de 90 en 110 km dat nog wat langer naast de vijver mochten rijden.

Na het bestijgen van de trappen reden we verder en dan terug rechtsaf voor een andere lange singltrail over rood grind en een hoop kleine kiezels, ik hed me ondertussen in het wiel geplaatst van mijn voorgangers die er stevig de pees oplegden, na een lange slingerende singletrack gewacht op mijn copains om samen verder te rijden, nog enkele brede veldbanen lieten het toe een laatste keer nog eens alle registers open te trekken, Anthony trok nog een sprintje om toch eerst terug binnen te rijden.

Nabespreking

De cijfers

51.64 km ( blijkbaar ergens een stukje gemist ondanks de duidelijkepijlen ) / 19.20 avs / 42.00 max / 22.9° gemiddeld / 513 hm's

Het Parcours

Een zeer gevarieerd parcours met weinig asfalt en pittige verrassingen, redelijk wat singletrails alsook de brede veldbanen als verbindingsstukken

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Omdat het parcours er kurkdroog bijlag lag de technische moeilijkheidsgraad een stuk lager al moesten we serieus opletten op de versteende boorden op menige veldbanen van tractors.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was voor mijn part dik in orde met duidelijke weergave van splitsingen en gevaar borden ondereg, de te volgen pijlen waren ook redelijk opvallend aangebracht.

Natuur

vooral veel veldbanen met enkele korte bospassages ertussen

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, watermeloen, cake, peperkoek, water, isostar en grenadine.

Samen met Vivkemobiel ( Viv ) en Jan Cornelis van op het mountainbike.be forum afgesproken om de bloso route van Affligem te rijden.

Na de TT van de Wervikse Raketmannen en de kerst TT in Menen was het nu tijd voor een 3de West Vlaamse rit zijnde in Poperinge nu. Samen met 4 man van WTC Den Blok naar ginder gereden zijnde Miejster, Kiekos, Hengst en Ollie ( thx da'k mee mocht gasten ), na iets meer dan een uurke bollen vanuit het Aalsterste stonden we meteen goed geparkeerd op de ringweg waar het uitstekend goed georganiseerd werd. Da wagens aan de linkse en rechtse kant en de camionette's in het midden.

Daar nog mede DZM'er Dirttracker tegen gekomen die startte voor de 125 km, ik dacht te starten voor sowieso de 65 of tussen de 85 en 105 waarvan het 85 was geworden samen met Miejster. Aan de start ook nog MC Sam tegen gekomen en samen gereden tot de eerste splitsing en een eerste serieus klimmeke, vanaf daar het wiel van Miejster gekozen De eerste beklimming was dus de Rode berg met bijna boven de eerste splitsing waar de 65 km bikers ons verlieten, De 65 km bikers mochten beginnen met afdalen en wij nog even verder klimmen.

Aan deze splitsing dan afscheid genomen van Kiekos en samen met Gert verder gereden tegen een strak tempo richting Kemmel, eerst het off road gedeelte tot de voet van de kassei en het steilste stuk van 23%, even naar het kleinste blad geschakeld en op souplesse erop gereden. Al redelijk wat volk aan de kant met kramp ( dan al !! ) of technische problemen, eens boven in sneltempo de andere kant van de kasseien naar beneden gedonderd en de straat over voor een lange singletrail, Miesjster merkte op dat zijne km teller kuren had en eens het smal wegske uit es gekeken wat het juist was.

Ne km of 2 verder was er dan de eerste goed voorziene bevoorrading waar we al es konden bekomen ( voor sommige toch ) van de eerste inspanningen vooraleer terug verder te gaan. De Baneberg was de volgende in rij en mochten deze beklimmen in drie keer, beetje klimmen en dan terug dalen om wat verder dan terug te stijgen naar wat hoger en nog eens hoger naar 139 m boven de zzspeiegel. Ondertussen opgemerkt dat mijn middenblad het begeven had en nog enkel de keuze had tussen de 22 (kleine plateau'ke ) en 44 tanden ( het grote mes dus ). Zodoende op de vlakke en licht hellende stukken de Gert nog redelijk goed kunnen bijbenen en op de hellingen vooral zijn nieve achterwielen gezien want ook bergop ging em er als een speer vandoor op het groot blad.

Er was ook redelijk wat asfalt in verwerkt maar de off road baantjes maakten compenseerden het dan terug, Na de afdaling van de Baneberg kregen we een tweede ravito om ons terug te sterken voor de volgende zwarteberg die vrijwel meteen achter deze bevoorrading kwam, Juist gelijk voor de rest van de rit op de vlakke stukken Gert zen achterwiel gezien omdat ek het middenblad niet kon gebruiken want anders was ik waarschijnlijk zo ver nie achter bij het klimmen, van de beentjes kon ik al nie klagen eigenlijk wat een goed gevoel geeft voor volgende week ne dag of 4 in de Ardennen te biken met de houffamarathon op zondag.

Volgende was de tweede zwaarste Catsberg met twee keer een technisch parcours waar ge de keuze had tussen moeilijk en makkelijk en de keus was snel gemaakt natuurlijk, ikke dus rechts afgedraaid voor een steil klimmeke en een haarspeldbocht en dan terug naar beneden met een draai erin om terug op het ander klimmeke uit te komen. Boven waren we nog belange niet want het ging hier ook nog ferm omhoog met eerst nog een kort steil knikje en nog een keuze tussen simpel en nie maar daar blijkbaar vergist of nie op tijd afgedraaid.

Toch boven gereden zonder gehinderd te worden, met nog enkele kleine klimmekes en snelle smalle baantjes waar ge geregeld es moest stoppen om de bike over te heffen kwamen we aan onze laatste bevoorrading die al even goed georganiseerd was als de twee vorige. Drank en eten genoeg amaai en ik heb er wat afgedronken ook door het warme weer, zelfs de mogelijkheid was er om de bidons en camelback bij te vullen en dat gaat ge niet veel vinden op TT's en Marathons.

Kiekos liet intussen weten dat em was binnen gebold terwijl ik Gert en ikke nog een goei 25 km voor de wielen hadden en nog de beklimming van de Boeschepeberg in 4 bedrijven waarvan de ene al steiler dan de andere, in elk geval nog een vette kluif om af te sluiten. Aan stuur- en afdaal techniek geen gebrek precies tijdens een snelle singletrack afdaling waart onze Miejster es in mijn wiel hing zodat hij het mijne eens kon bewonderen .

Na enkele keren de Boeschepeberg te hebben beklommen lang steeds een andere kant en wat hoger kregen we nog wat asfalt om uit te bollen richting België want blijkbaar hadden we lang in de Franse coté vertoefd, nog enkele veldbanen en even over een privé stukje van een lokale boer waar we ver zijn harde grond mochten dokkeren. op 10 km van het einde dan nog een serieuze kramp in het rechter been en wat doen we dan ?? de ketting op de fijne steek en verder en efkes op de tanden bijten en ik was er vanaf. De aankomst was wel tof omdat we door de sporthal en een finisherboog mochten doorrijden en een cadeauke in ontvangst nemen.

De Catsberg en de Boeschepeberg bleken toch de zwaarste te zijn van de 6 die we moesten trotseren maar toch de tocht goed overleefd en maar ene kramp gehad

Nabespreking

De cijfers

86.13 km / 19.67 km/h gemiddeld / 55.20 max km/h en 1051 hms ( volgend de garmin 1357 hms ) / 25.9 ° gemiddelde temp.

Het Parcours

Een zeer gevarieerd parcours met redelijk wat asfaltstroken maar de uitdagende hellingen en off-road stroken compenseerden het meeste deel

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Het parcours lag er kurkdroog bij dus het was een rit voor de grote plateau had geen ander keus ook remember !! ), de afdalingen waren soms wel uitdagend als ge ze in volle snaar afreed, de vork heef mooi zijn werk gedaan en alles opgevangen zoals het hoort

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was voor mijn part dik in orde met duidelijke weergave van splitsingen en gevaar borden ondereg, de te volgen pijlen waren wel niet te groot maar duidelijk genoeg om ons niet te misrijden

Natuur

Veel veldbanen maar enkele keren de plaatselijke bossen moen doorkruisen met de nodige hellingen en technische afdalingen.

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sportdrank, cola, water, cake, rijstvlaai en etc. Ge mocht er zelfs uw bidon gaan bijvullen.

Het was terug een hoog weekend voor de MTB'ers onder ons want zondag 23 augustus vond de 6de editie van de Houffamarathon plaats in Houffalize natuurlijk, het MEKKA van de bikers.
Samen met bikemaat Koen en ouders een chalet gehuurd te Beffe - Rendeux van donderdagavond tot maandag avond om 4 dagen lang te biken, vrijdag de rode en groene vaste route gereden van Rendeux, zaterdag de route n° 5 in Houffalize en ophalen van startnummer, zondag de Houffamarathon en maandag dan de vaste route n°1 en en stukje van de n° 2 van la Roche.

Donderdag 20 augustus

Ik moest nog gaan werken tot de middag en nadien rond 14h vertrokken richting Beffe - Rendeux met Koen en ouders, ginds aangekomen dan alles uitgepakt en opgemerkt dat ik mijn helm was vergeten dus wij naar Marche en Famenne achter een andere helm want zonder rijden is absoluut gevaarlijk in deze Ardense bossen. S' avonds een lekkere spaghetti gegeten als krachtvoer voor onze eerste rit op vrijdag.

Vrijdag 21 augustus

De rode route van Rendeux ( La Spinette ) passeert op een goeie 600m van de chalet waar we logeerden en zo zijn we ook dan ook vandaar de route verder gevolgd met een eerste snelle singletrail afdaling en wat asfalt tot het infopaneel in Rendeux zelve, vanaf hier dan verder de groene route gevolgd met eerst wat vlakke km's voor we een eerste klim moesten bedwingen van +- 16 % op het steilste stuk, een stevige opwarmer dus, daarna terug afdalen om terug een eindje verder te klimmen.

Een eerste veldbaan meldde zich aan met nog steeds klimmen over een brede veldbaan en daarna een met boomwortels en stenen bezaaide smalle tractorweg, gedaan met klimmen hadden we zeker nog niet want we moesten nog een dikke 2 km verder klimmen op de weg waar ze net nieuwe asfalt aan het gieten / walsen waren, eens boven mochten we dan door de bossen afdalen richting Cheoux om vanaf daar een andere steile klim op asfalt te bedwingen van 17% op het steilste en +- 10 % gemiddelde.

Nadien dan de lange afdaling richting Hodister om naar de kapel van Sain Tibeaut te rijden, hier even gepauzeerd voor we terug op de rode route verder gingen. Een singletrack bracht ons naar een steile en technische afdaling van 33 % en vol bezaaid met stenen en etc, alsof een vrachtwagen hier net zijn puin komen afgieten is, nieuw is deze afdaling niet meer voor mij en reed gezwind terug naar beneden waar we terug door het bos mochten klimmen.

Met nog een andere klim en afdaling bereikten we het chalet park Le Boverie waar we even iets gaan drinken waren vooraleer we terug verder reden, normaal gezien moesten we een lange asfaltklim trotseren naar de electriciteitcentrale maar ik had een andere en veel betere oplossing voor dat saaie stuk namelijk ook een lange singletrail klim door het bos dat soms nog wat steiler was dan die op de tarmak. eens aan de power suply te Marcouray terug afdalen via de tarmak met een langere klim door het bos.

Klimmen moesten we nog tot tegen het park Chlorophille over een mange verldweg waar enkele uitkijkposten staan voor de jagers en nog een stukske op asfalt, de lange afdaling kon ingezet worden naar de chalet met eerst een bosweg en dan een lange slingerende brede bosweg met die boordstenen voor het water waar we geregeld moesten over jumpen, geen problemen maar luxe als ge dan met tubeless banden aan het rijden zijt. Nog een km of 3 afdalen op de weg richting Devantave en dan een laatste veldbaan terug naar waar we gestart zijn.

zaterdag 22 augustus

We zijn met de wagen naar Houffalize gereden om aldaar een vaste route te rijden en tegelijkertijd mijn startnr op te pikken voor daags nadien te kunnen starten in de 6de Houffamarathon. na wat zoeken naar een parkeerplaats welke we gevonden hadden aan het gemeentehuis maakten we ons klaar voor vertrek naar de place de l'eglise waar de vaste routes ook van start gaan.
Wij kozen deze keer voor de blauwe route nr 5 welke een vlotte route zou zijn en ookwas na afloop.

Dezelfde startklim als de WB en voor de mararthon op zondag richting Bastogne en dan afdalen langs het park de Ermitage waar we via een Ravel weg moesten verder klimmen, verder namen we afscheid van de gele route en klommen we over een brede veldweg verder naar Steinbach, zoals aangegeven aan de start is het inderdaad een vlot lopende route maar toch met enkele lange niet te moeilijke hellingen verwerkt.

Enkele keren de route van de marathon mee gevolgd en genoten van de mooie ver gezichten en de zoemende bijen op de achtergrond voor we terug afdaalden over een brede weg met stenen bezaaid en zo even door het bos waarna we een lange klim kregen voor geschoteld naar Rettigny, daar kwamen we enkele bikers tegen waarvan ene serieus in pane stond want de derailleurpat was afgebroken en dus geen verder biken geen optie meer was. Wij zijn dan verder gereden naar Rettigny waar we nadien terug een leuke singletrail afdaling voor de wielen kregen, het was zeker en vast ook opletten door het smalle spoor waar we moesten trachten in te blijven en zo kwamen we uit aan de camping Moulin de Bistain tegen Gouvy waar we ne frisse Ice tea dronken voor we verder reden ( het is nog verlof ook hé natuurlijk ).

Onze route ging verder door de camping met een lange en soms wel steile klim op losse stenen naast het Bois de Ronce richting Brisy, via ettelijke veldbanen en mooie bospassages reden we naar taverneux waar we getrakteerd werden op een moeilijke singletrack afdaling door de vele putten en bobbels ( een chans dat we een goede verende vork hebben ), verder ging het dan over naar een prachtige singletrail waar we nog eens de gas konden opendraaien en door de vele korte bochten konden scheuren, het einde van deze route was nu de afdaling van de vroegere Werelderbeker startklim waar we ons natuurlijk tegen volle snelheid lieten afbollen naar het centrum zijnde dus de startplaats van een uurke of 2 terug.

Conclusie : mooie en niet te moeilijke MTB route met toch enkele lange hellingen, schone panorama's onderweg en voor wie wil een pitstop op de route aan de camping " Moulin de Bistain "

Zondag 23 augustus

De 6de Houffalize Mountainbike Marathon ( kan je iets lager lezen )

Maandag 24 augustus

Om ons verlengd weekend af te sluiten hebben we de route 1 van La Roche gereden, in plaats van de lange klim op de asfalt naar het kerkhof hebben we een km of 5 van de route 2 gereden dat via Cielle gaat en eveneens kregen we daar een lange steile klim zijnde wel off-road wat natuurlijk stukken beter was, eens de baan Samrée - La Roche over ( rue de Cielle ) kregen we daar een andere monsterklim voor de wielen waarvan het eerste stuk aan 15 % wat nog haalbaar was.

Het tweede luik van deze klim was niet minder dan 33 % en bijna onmogelijk te doen ( al is het me wonderwel al 1 keer gelukt vorig jaar !! ), tijdens het te voet beklimmen dan een familie herten de weg zien oversteken en de vraag was dan wie het meeste benieuwd was naar wie maar iets later zijn ze dan allen vrolijk verder weg gehuppeld. Eens te voet boven geraakt bleef er nog een klein klimmeke over en dan terug afdalen door het bos tot aan het kerkhof vanwaar we dan de route 1 zijn blijven volgen.

Het eerste deel van deze route is eigenlijk wel vrij lastig door de lange klim maar ook zeer mooi, onze route passeerde aan de achterkant van het 10 hectare groot wildpark. we kregen er een lange en lastige klim tussen de bomen en over de boomwortels voor de wielen voor we terug een splitsing kregen tussen de routes 1 & 2 waarvan de 2 rechtstreeks naar de top van de Haussiere ging en wij mochten eerst nog eens afdalen en terug klimmen voor we de top bereikten.

We bevonden ons daar op 499 m boven de zeespiegel en moesten nog verder klimmen tot in Samrée welke op 556 m is gelegen maar een bredere bosweg gestage klim maakte het deze keer wel doenbaarder zodat we op het middenblad konden verder rijden, bijna boven merkten we op dat de remmen van Koen wel een hels lawaai maakten en hebben een kleine inspectie uitgevoerd waarna het euvel snel verholpen was en we onze rit konden verder zetten.

Eerst nog wat verder tot het kleine centrum van Samrée en dan terug de veldbanen in voor erna een lange singletrail afdaling door het bos waar het geregeld opletten was door de losse stenen en de bovenliggende boomwortels, ineens dan de remmen in voor een scherpe bocht naar rechts en terug verder afdalen over een bredere bosweg. Door het snelle dalen bijna een pijlke gemist welke ons terug links naar boven stuurde waar we dan een fantastisch uitzicht kregen en ook een serieuze diepte moesten induiken, even door een riviertje en dan terug een lange klim met een 17% op het steilste stuk,

Het was nu contant op en af met lange hellingen en snelle soms tricky afdalingen door de spoorvorming en de dikke stenen die her en der lagen, na een tijdje in het grote bos te hebben vertoefd reden we terug de bewoonde wereld in zijnde te Berismenil waar we terug bergop mochten rijden, we mochten een tijdje blijven rijden op het plateau met onderweg een oorlogsmonument van een bommenwerper was gecrasht, allez een propellor althans.

Aan de overkant van de weg stond dan een wegwijzer welke ons naar het mooie panorma van Les Crestelles bracht met een mooi oog op Maboge, nadien dan terug gekeerd om onze route verder te zetten met nog een korte afdaling op de tarmak overgaand naar een smalle veldbaan welke ons een eindje verder dan de N860 deed oversteken. Wat verder terug het bos ingedoken voor een eindje te klimmen naar Borzée.

Onze route zat er ver op en we moesten nog 2 niet al te zware hellingen bedwingen en nog 1 afdaling waar we contstant van de ene naar de andere kant moesten sturen om het dikke puin dat in de greppel was gestort te ontwijken, nog eens door een klein rivierke en dan met een korte afdaling terug richting La Roche Centrum waar we nog even een bezoekje brachten aan de toeristische dienst om hen erop te wijzen dat de kaarten die ze verkopen met de routes niet overeen stemmen met het infopaneel aan de Que de L'Ourthe.

conclusie : Toffe route met vooral veel bospassages en waarbij je van aan de start meteen naar +- 550 m hoogte gaat over een steile asfaltklim en een leuke singletrail achter het wildpark

Het was weer zover, de marathon waar we al een tijdje naar uitkeken en waarover vorig jaar veel commotie was ontstaan door de slechte organisatie en etc. maar dat staken we ver in het achterhoofd voor deze nieuwe editie en iedereen verdiend toch een nieuwe kans hé.

Deze keer wel op tijd uit bed en tijd genomen om een boke te eten en de camelbak te vullen voor de 75 km lange rit in het warme weer van vandaag, rond 9.10h aangekomen in Houffa waar Koen me had afgezet en meteen me naar de eerste startbox gerept waar ik deze keer mocht starten. Enkele minuten later kwam Sam me gezelschap houden en ook nog een supporter aan de zijlijn zijnde Alicia met haar vader die een half uurtje later zouden starten voor de 50 km race.

Een DJ zorgde voor de eerste opzwepende muziek tot het startschot in de lucht knalde en dan al het geklik van de schoenplaatjes voor we de eerste klim opgingen richting Bastogne, een startklim welke belange zo steil niet was dan vorige jaren en ook meer voor een betere plaats in het pak zorgde en ook een stukje langer met zen goeie 2 km, wat later moesten we dan linksaf draaien naar de L'Ermitage om daar de eerste off road afdaling te genieten in een stofwolk zoals er zelfs in de Sahara geen is. Een eerste kleine klim van rond de 10 % waar we nog vlot konden overrijden en dan terugsnel naar beneden waar dan de eerste serieuze opstopping aan een brugske waar ze net foto's aan het nemen waren, had ik het geweten dan reed ik er gewoon door want zo diep was het nu ook niet ( en geeft ne betere indruk op de foto natuurlijk ),

Het vervolg was een eerste monsterklim van 12 tot 30 % waar het gros van de bikers dus ook te voet staan met enkele serieuze uitzonderingen, met het constante klimmen en dalen reden we via Cetturu naar Steinbach en ik had ook het geluk van enkele van deze hellingen daags voordien al te hebben beklommen en da's natuurlijk soms en voordeel voor het doseren. Elke helling heb ik gewoon op het gemak opgereden wat maakt dat ge soms anderen die naar boven vlammen onderweg toch nog kunt inhalen.

In Steinbach zelve moesten we dan terug afdalen op de asfalt welke wat verder overging naar een met stenen bezaaide veldwegel welke we terug in volle Vitesse naar beneden zijn gesnord, efkes door het bos en dan terug een lange klim richting Rettigny over terug die brede wegels waar ze een camion stenen hebben afgekapt, eens boven moesten we dan naar links en terug naar beneden en naar boven over weer een andere uitdagende helling ( aja hoe komt ge anders aan uw hoogtemeters is een tocht ).

Via de nodige veldwegels reden we langs Gouvy door naar Halconreux om na eens een vlakke streep asfalt aan de eerste bevoorrading aan te komen, het eerste en enige technische probleem dat ik moest oplossen was het vijske terug wat aanspannen dat de de derailleurwielkes van tegen de cassette hield want mijn ketting hing daar zo slap als wat, dan wat gedronken, gegeten en ketting wat gesmeerd en terug verder voor het tweede luik van deze lange tocht.

Net na de RV lag er terug een tijdsregistratiemat om ons te kunnen volgen door de chip op het stuurbord. Dit tweede stuk bleek een snel parcours te zijn waar ge makkelijk het gemiddelde kon optrekken want het was meer gestage hellingen die ge makkelijk kon bedwingen vanop het middenblad en de vlakke stukken reden we gewoon op het groot mes. Via het Bois de Ronce reden we verder naar Langlire en zo bereikten we ook het hoogste punt van onze tocht zijne op 611 m boven de zeespiegel.

Onderweg beetje kat en muis gespeeld met een andere biker die zich ook nie rap gewonnen gaf al had hij het wel wat makkelijker op zijne fully natuurlijk op die bots- en botsende harde veldwegels. Via het bos van Saint Pierre reden we terug over Montleban naar onze volgende bevoorrading aan de kerk van Fontenaille maar eerst een smalle singletrail afdalen en een kouwe douche nemen aan de beverburcht waar ze 2 jaar terug de eerste actiefoto's maakten van ons en waar ik Alicia voor het eerst leerde kennen.

Nadien terug een stukske naar boven en beneden over een snelle brede weg met verraderlijke sporen erin dus opletten was de boodschap, bij een volgende afdaling bijna de afslag naar rechts gemist welke ons wat verder met nog een andere redelijke klim over de autosnelweg naar de 2de RV bracht. Een biker kwam meteen medische assistentie vragen voor iemand dat gevallen zou zijn maar de persoon in kwestie zou overleden zijn aan een hartinfarct, onze gedachten zijn bij hem en wensen de familie en vrienden van Jo Debleu dan ook onze innige deelneming in hun rouw.

Na een snack en drankje dan terug de bike op voor het volgende stuk met terug wat meer hoogtemeters en leuke hellingen en afdalingen zijnde op de tarmak of het veld, eerst reden we nog een grote lus door het nu wel stukken drogere bos van Cedrogne, nu kon je er zonder veel omwegen van de slijkstukken gewoon rechtdoor blijven rijden en af en toe eens goed door elkaar geschud worden, de terugrit uit het bos richting Dinez was terug een zalige passage qua stuurtechniek door de smalle sporen en de boomwortels.

Eens het bos uit reden we door Wilogne snel naar beneden wat verder een schone singltrack in te rijden met enkele meters verder een steile klim van door de 33% dus afstappen maar en zelfs dat was nog niet makkelijk om boven te geraken omdat ge al moeite had om uw voeten deftig te zetten voor enige houvast. Eens boven kregen we dan wel terug een lange paasage door het bos voor we terug naar beneden werden gestuwd over een snelle afdaling naar Achouffe waar we wat verder een korte steile helling opmoesten, ik vroeg me al af of dit een grap was.

Het was dus zo een klimmeke waar ge tevreden zijt over uw eigen als ge de top hebt behaald zonder een voet aan grond te zetten en zo waren er wel 2 serieuze kuitenbijters. Enkele toeschouwers hadden plaats gevat boon zo een korte maar steile knik en wisten te zeggen dat er maar weinig hier boven geraakt zijn zonder stoppen, mijn michelin E'xtreme had me nog geen moment in de steek gelaten en zorgde er ook nu weer voor dat ik de perfecte grip had om boven te geraken zonder een voet aan grond te zetten.

De korte scherpe linkse bocht erna was ander koek weliswaar en zo hebben we toch een stukje te voet gedaan, eens het terug wat te doen was de bike weer op voor een andere serieuze steile helling dat ons een km of 2 later en nog steeds klimmend naar de laatste RV bracht, terug redelijk wat gedronken en thuisfront laten weten dat ek er bijna vanaf was maar eerst een snelle maar tricky afdaling waar er al enkele bikers gewoon de bocht hebben gemist beneden en recht het decor zijn ingereden.

Voor we de lange singletrail hogerop naast de N860 volgen eerst nog eens de matten over, op deze singletrail enkele veilig kunnen voorbijrijden zodat we veilig de afdaling konden inzetten voor de oversteek van deze verbindingsweg, we moesten het een stukje volgen en dan terug het veld in en over het brugske, wat verder was het een korte initiatie rotsklimmen met de bike om onze rit te kunnen verder zetten naast de Ourthe.

Even verder dan een splitsing waar wij een lange klim geserveerd kregen naar het viaduct en op een mum van tijd zaten we terug redelijk hoog natuurlijk, eens boven mochten we wat uitrusten voor we terug naar beneden doken en de laatste splitsing voorbij te rijden, een lange maar tricky afdaling bracht ons terug naar het Lyceum met een steile betonbaan om af te sluiten voor we het Wereldbeker parkoers betreden, voor sommmige een heuglijke ervaring en voor anderen een laatste gevaarlijke passage als ge stikkapot zit.

Eerst naat boven door het boske en met een klein afdalingske weer naar de volgende steile klim op geaccidenteerd terrein, wetende dat die profs hier bijna naar boven vlammen en wij op onze kleine molen, een singletrail en nog een laatste korte maar steile klim restte ons voor we ons konden laten zakken naar de finish, de ketting viel echter niet op de juiste plaats en deze te voet moeten doen. Dan boven aangekomen op het plateau en tevens de start van het 4-X parcours begaven we ons naar de laatste bosstrook met een lange tricky singletrail waar ge zeer makkelijk uit de bocht kunt gaan bij de kleinste stuurfout, nof efkes naar boven en verder door het bos terug naar beneden.

Snel naar beneden, de boordsteen over gewipt en dan de allerlaatste afdaling naar het brugje, rap erover en nog een efforke richting eindmeet en zo heb ik teug mijn derde editie met glans overleefd en mentaal een stuk frisser toegekomen dan de vorige 2 edities maar daar zat het goede weer en de betere conditie voor iets tussen.

Conclusie

De cijfers

73.84 km / 16.85 km/h gemiddeld / 56.40 max km/h en 1531 hms / 23.5 ° gemiddelde temp.

Het Parcours

Een zeer tof parcours met de eerste 27 zware kms en meer dan 700 hm, tweede deel was eerder een racecircuit en vanaf de 2de RV terug redelijke mooie steile hellingen en afdalingen,

Technische moeilijkheidgraad

5 / 5 : Het parcours lag er kurkdroog bij dus dat was al een voordeel op zich, verder hebt ge hier natuurlijk goede stuurtechniek nodig of ge vliegt rap het decor in zonder dat ge het soms zelf beseft.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was voor mijn part dik in orde met duidelijke weergave van splitsingen, de bepijling zelf en in de bossen de kalklijnen om ons de goei veldbanen in te sturen

Natuur

We zaten in de Ardennen dus daar ik het constant wel bos in en uitnatuurlijk

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sportdrank, cake, musli repen, tot zelfs pannekoeken toe, van alles meer dan genoeg en je kon er zonder probs de camelbak en/of drinkbus gaan bijvullen.

Vandaag ook naar Opbrakel geweest en het trok op niks , Neenee het is maar een grapke want ik heb me vanaf de eerste tot de laatste km niet verveeld, de form was ook hetzelfde als vorige week in houffa en ikke dus content . Parkeren was snel gebeurd op amper 50 m van de start ondanks we pas rond half 10 zijn gestart ( copain was weer wat te laat ).

Zoals b@rtm@n gisteren al schreef op het MTB.Be forum kregen we vrij snel een eerste pittige klim voor de wielen maar goed te doen op middenblad mits wat door te bijten. In Brakel ene geholpen met zijn ketting na de eerste zware klim achter de Top Bronnen (het Toeppad dus ), met een schoon boske erop volgend verder gereden om wat later weer de drukke baan over te steken en naar een privésector te rijden.

Mooi in mijne voorganger zijn spoor blijven rijden en bijna beneden raakte ik iets met het voorwiel en vloog de lucht in en kwam terug met een harde smak op de grond, een geluk dat ik mijn helm op had want anders hadden ze me mogen komen halen al reden er nog veel bikers zonder. Blijkbaar hoe moeilijker het parkoers hoe makkelijker ik het heb, niet niettegenstaande dat deze afdaling nu ook niet meteen makkelijk was natuurlijk.

Na effe te bekomen dan verder gereden en in de diepe sporen wat rustiger aan gedaan want die zijn niet mijn meest favoriete deel op een tocht. Dan via een schone smalle singletrail richting berendries die we mochten naar beneden rijden en eens beneden dan naast het water terug klimmen naar de boterhoek, als ge dacht dat ge er vanaf waart dan waart ge ferm mis want nog andere brede veldwegel stuurde ons naar de zijkant van deze zelfde klim.

Op momenten was het echt verwarrend met de twee soorten pijlen waarvan de ene van WTV ter Linde en de andere van zottegem dus opletten onderweg was echt geen optie vanaf hier. Na nog een leuke stukje langs Ten Bosse reden we naar de bevoorrading welke toch in orde was met cola, aqaurius, water, stukjes baaan en cake en müslirepen. Nadien dan een rondje naar Sint Goriks Oudenhove waar we aan het ontmoetingscentrum passeerden waar we enkele maanden terug een een bevoorrading kregen van een andere TT.

Via de langendries reden we dan terug naar de boterhoek waar we al gepasseerd waren na het berendries rondje, langs het Kraaiennest reden we naar het fietspad en dan terug naar links voor een andere leuke technische singletrail, ons favoriete deel zeg maar.

Op onze weg van Rozebeke naar Elst kregen we dan een schoon, steil en vooral smal baantje voor de wielen welke we goed zouden kunnen oprijden hebben indien er geen tegenliggers de pret kwamen bederven, zelfs mijn vrouwelijke voorganger moest al opletten omdat ze serieus gehinderd werd en zo bijna weer achteruit schoof, een geluk dat de tegenligger haar op tijd wist tegen te houden of het was domino day daar.

Sommige singletrail afdalingen waren best wel tricky en gaf me terug het gevoel in het Houffalize van vorige week te zitten, toch enkele bikers gezien die gevallen waren door de losse stenen en ook redelijk wat lekke banden. Na de passage door de veldwegels van Elst en geregeld de tegenliggers van de Zottegemse TT te ontwijken reden we via het Sonkpad naar de twaalfbunderstraat om dan de drukke Oudenaardsestraat over te steken. De afdaling van de Alpenweide was het volgende stuk van de rit met veel gehots en gebots op de kurkdroge ondergrond, wat later moesten we dan terug naar boven natuurlijk met ineens de wind op kop.

Na de lange klim van de Anton's Alpenweide en de singletrail naast het veld kwamen we aan de laatste splitsing waar wij rechtdoor moesten, via de wolvenweg en de rijstveldweg bereikten we dan de alom gekende Ijskelder. Een tricky baantje waar ge serieus uit uw doppen moest kijken amaai, eerst een gewone asfaltbaan en dan naar beneden dat overgaat naar de kasseistrook, ik had net iets teveel snelheid gemaakt in de afdaling maar kon nog net de eerste bocht aansnijden zonder den decor in te vlammen.

Na de tweede bocht was het dan zo een one liner waar de kasseien alles behalve gelijk lagen, op een natte plek schoof mijn voorwiel dan terug weg zodat ik terug op mijne rug belande. Allez weer overeind gekropen en terug verder gereden op deze toch wel gevaarlijke strook en wetende dat ik deze al enkele keren heb gedaan zonder vallen weliswaar.

Via een veldbaan door het veld reden we naar wolfskerke en met een afdaling naar de tweede bevoorrading die al even goed was uitgerust zoals de eerste.

Nog een goeie 10 km stonden op het program met eerst de oversteek van de Ronsesestraat of kortweg de N48 reden we over de meersweg naar de Laaistok waar we de entree kregen van het Brakelbos, een brede bosbaan van +- 6% naar boven en aan de andere kant terug naar beneden naar Mont des Rhodes ( de Munkweg ).

Zo reden we dan het Waals gewest binnen over grondgebied Flobecq om ons naar het Livierenbos te bollen voor wat bikeplezier, slalommen tussen de bomen, op en af en een lange bosweg waar stuurtechniek op zijn plaats was ( eigenlijk op elke trail in dit bos was dat broodnodig ). Voor de laatste km's zette ik de achtervolging in op mijne voorganger met zijn spinnenweb truitje, op de grote steek dan door gevlamd tot aan de finish en zo natuurlijk de splitsing voor de 4 extra km's voorbijgereden omdat ik het niet op tijd gezien had.

Conclusie

De cijfers

54.54 km / 17.70 km/h gemiddeld / 51.20 max km/h / 737 hms / 20.5 ° gemiddelde temp.

Het Parcours

Leuk en gevarieerd parkours met pittige hellingen, tricky afdalingen en smalle singletrails, het Brakelbos en Livierenbos was uiteraard de kers op de taart

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Het had nog steeds niet geregend dus kregen we nogmaals een kurkdroog parcours voor de wielen maar ondanks dit was het meestal toch goed opletten bij het afdalen door de stenen en de smalle singletrails en de harde boorden van de tractorsporen, de Ijskelder is en blijft een gevaarlijke kasseistrook maar steeds ook wel een uitdaging.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was voor mijn part dik in orde met duidelijke weergave van splitsingen, de bepijling zelf in de bossen was aangegeven met linten

Natuur

Aan deze kant van Brakel hebt ge natuurlijk het Brakelbos en Livierenbos welke we op het einde hebben gekregen maar ook elders op het parcours enkele mooie bosspassages gehad.

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, aquarius, cake, musli repen, cola en stukken banaan.

Voor de zoveelste keer op rij staan we terug in Overijse om te starten op het mountainbike parcours door de druivenstreek die ook wel aan de sterk glooiende kant is maat net daarom komen we terug afgezakt omdat we graag klimmen ( allez ikke toch ), na iets meer dan een half uurke bollen dan aangekomen in het centrum van Ovrijse en ons meteen begeven naar onze parkeerplaats van vorig jaar, hier bleek er nu dus wat meer volk te staan maar toch nog een plaatske gevonden.

Ons klaargemaakt en dan richting Begijnhofplein om ons te gaan inschrijven, rap betaald en wijle meteen bergop naar het voetbalplein van Overijse, tenminste dat dachten we want we werden door een parkje gestuurd zodat we wat verder aan de Dreef uitkwamen dat we enkele meters moesten volgen en dan naast een parking rechtsaf zodat we vanaf dan de eerste klim van 12% zijnde de Grotstraat. Achter een klim komt normaal gesproken een afdaling en zo was het ook want we werden het Bisdom in gestuurd ( hoe het echt heet weet ik ook niet maar het klinkt wel mooi hé ).

Een lange singletrail afdaling waar ge serieus uit uw doppen moest kijken, eerst een mooi spoor in het midden en verder dan splitste het zich op naar links en rechts en middenin dan grof steenafval en stokken en etc, ik bleek dus nog niet goed wakker op dat uur omdat ik toch enkele keren in het midden blijven rijden was, een geluk dat ik er goei groffe banden had opstaan die het wat draaglijker maakten ( Michelin X'treme, iets te grof voor het zanderige parcours maar afdalen kon ge met een gerust hart doen ).

Eens beneden dan rechtsaf voor een andere licht hellende boswegel dat ons naar de stokkemstraat leidde en die we dus ook moesten beklimmen om eens boven een eindje naast het Stokkembos te blijven rijden tot in Huldenberg waar de eerste stempelcontrole al voorzien was, kaartje dus laten stempelen en dan terug verder het plein over naar een smal baantje naast een tennisplein, bleken dus nog trappen te zijn ook maar geen te hoge dus we konden er makkelijk naar boven rijden.

Vervolgens reden we dan een grote lus langs Duisburg over vooral veel veldbanen maar nog steeds geregeld op en af natuurlijk en zo dan over Loonbeek waar we de eerste aquarius bevoorrading kregen, licht gekoelde blikjes green splash ( één van de laatste nieuwe smaakjes ) en uitgereikt door een schone dame en vriendelijke heer. vanaf de start tot hier ook al enkelingen aan kant zien staan met lekke banden en andere technische problemen maar nooit onoplosbare situaties bleek nadien.

Met een snelle afdaling op asfalt ( zijnde de vrankeberg ) reden we naar het Magrijsbos waar we terug een schoon klimmeke kregen van tegen de 13% en eens boven zaten we dan al in Sint Agatha Rode, bikend door één van de wijken met al die grote chique villa's reden we naar de volgende veldbaan welke ons een stukje naast het Onderbos en het Sint Agatha Rodebos bracht, met een licht afdalende singletrail reden we dan naar de tweede controlepost voor onze stempel welke terug aan het voetbalplein was zoals vorig jaar.

dan terug het gras over naar de singletrack vanwaar we kwamen en dan rechtsaf verder naar beneden, een seingeven hield de wagens tegen en zorgde er dus voor dat wij veilig konden oversteken zoals op nog enkele risicovolle punten. Op het gemakje keerden we terug naar Overijse over terug wat meer gekende trails van vorig jaar, ze hadden nu het parcours zowat omgekeerd zodat we nu een schone klim kregen en een afdaling naar de manege, het tempo zat er nog steeds goed in en zodoendebolden we naar de tweede aquarius stand.

Nog een goeie 11 km dienden we te doen en als eerste kwam het smalle pad van de schaatbroekstraat dat we ook nu mochten omgeerkd doen dus terug in dalende lijn. langsheen de flanken van het Grand Bois de Bilande reden we door naar Tombeek waar we getracteerd werden op een schone klim in een holle boswegel, om de zoveel meter lag er dan een paal waar ge ofwel kon overjumpen of ge kon ook steeds de bocht wat afronden op de flanken.

Ondertussen waren we aan het flirten met de vlaams - waalse grens welke ons naar de laatste asfaltklim bracht en een snelle afdaling, om af te sluiten reden we nog wat over asfaltwegels en andere molitaire wachten, nog snel de speelhoek over / door en dan via het voetbalplein van Tempo Overijse afdalen naar de bike wash, afspuiten was echter niet nodig direct want het voornamelijk zo droog en stoffig als iets.

Nabespreking

De cijfers

40.27 km / 19.44 avs / 46.90 max / 16.4° gemiddeld / 517 hm's

Het Parcours

Een gevarieerd parcours dat ons een stukje van de druivenstreek liet zien, vele brede en smalle wegels en enkele keren door of langs de bossen gereden met mooie snelle singletrails, hellingen en afdalingen.

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : Het parcours lag er deze keer kurkdroog bij dus de technische moeilijkheidsgraad lag al een stuk lager al moesten we soms wel opletten voor de smalle sporen verdoken onder het gras soms

Bepijling

4 / 5 , De bepijling was in orde met duidelijke weergave van splitsingen, soms hingen ze wel wat te hoog maar de reden was enkel omdat er enkele flauwerikken de pijlen afrukten en weg gooiden.

Bevoorrading

2 / 5 , een echte bevoorrading kon ge het niet noemen met enkel 2 aquarius standen maar de peperkoen die we bij de start kregen was ook al een klein stukje van de ravito.

Beetje onverwacht maar blijkbaar hebben we dus internet in onze chalet waar we 14 dagen verblijven dus kan zo ook de site beetje bij beetje blijven updaten, we logeren dus regio Rendeux tussen Beffe en Village de Bois D'Arlogne om precies te zijn, niet te ver van de routes van La Roche, Hotton en die van Rendeux die bijna aan de deur passeert. Ook in het park Chlorophille te Dochamps vertrekken 3 routes welke ik ook nog wel ga rijden ( tenminste als het niet gaat of blijft regenen zoals vandaag.

Zaterdag 12 september

Geen rit vandaag maar eerst inkopen doen want een mens moet ook eten hé, kwestie van krachten op te doen, in de namiddag dan mijn tijdelijke werkplaats in orde gezet zodat ik de bikes na de ritten deftig kan kuisenen onderhouden.

Zondag 13 september

Gisteren ( zaterdag dus ) gemerkt dat er een gat in de buitenband was van de racebike en de binnenband puilde er al iets uit en was dus te riskant om zo wat km's te gaan bollen, het was anderzijds wel een zonnige dag maar eerst dan naar de wekelijkse markt geweest in Bomal Sur Ourthe, daar beetje rond gehangen, terraske gedaan en terug naar huis.

Bleek dus dat er op www.freecaster.tv de MTB wedstrijd in het Zwitserse Champery te volgen was welke ik dus gevolgd heb in plaats van zelf te gaan biken, ik heb het me zeker niet beklaagd want de zuid Afrikaanse Burry Stander won op een fantastiche wijze zijn eerste World cup wedstrijd en stak de Fransman Julien Absalon de loef af in de laatste ronde terwijl Stander weliswaar eerder in de wedstrijd op 55 seconden achterstand zat.

Absalon voor de 2de keer op 2 wedstrijden in de finale eraf ge(st)reden zijnde vorige week in het Australische Canberra tijdens het Wereld kampioenschap dat de Zwitser Nino Schurter en dan nu in het Zwitserse Champery door Burry Stander.

hier een foto'ke van Nino in Canberra aan de eindmeet, klik op de foto voor de link naar zijn website

Maandag 14 september

Het regende vandaag al van s'morgens dus het zou dus al een twijfelachtige dag zijn om al dan niet te gaan biken, kort in de namiddag toch de MTB genomen voor een toerke op de weg, meteen een klim naar het hoger gelegen Dochamps voor een bezoekje aan het Parc Chlorophylle omdat er daar ook 3 MTB routes vertrekken zijnde van 4, 12 en 25 km die ik in de 14 dagen dat ik in de buurt logeer wel eens zal rijden.

Verder van het park dan door gereden naar Samrée en zo terug naar La Roche met een omwegje over de col D'Haussiere en het Parc de Gibier, tot nu toe geen regen over mijne helm gekregen wat snel veranderde na de klim richting Beaussaint, het regende nog niet te hard dus de rit verder gezet langs Halleux en petite Halleux.

Ik had beter gezwegen eigenlijk over het niet te hard regenen want ineens kreeg ik daar een vlaag over mij dat me terug deed rijden naar Vecpré en om zo terug te keren naar de chalet met nog een finale klim van bijna 4 km door Marcourt naar de Village de Bois d'Arlogne.

het profielke ga ik jullie niet onthouden

Dinsdag 15 september

Omdat het zo'n mottig weer zou kunnen blijven voor de hele week en ik toch het veld eens wil induiken moest ik natuurlijk eerst een paar remblokken inremmen want de huidige zouden het niet te lang meer trekken en dan daar wat modder bij omdat er al enkele serieuze regenvlagen waren gepasseerd.

Dus eerst wat afdalingen op asfalt gedaan richting Amonines om zo via Pont De Erezée naar Barvaux af te dalen, ondertussen voelde ik de voorste band langzaam leeglopen en dus wat verder gestopt op een andere te steken, nadien dan terug de baan op om af te draaien via Oppagne naar het vakantiepark ( eerder een verkaveling ) van Les Hazalles, via de konijnepijp afgedaald tegen net geen 70km/h om via een grondbaan terug het park buiten te rijden.

Beneden even de spoorweg onder en dan naar de plaatselijke fietswinkel Tassigny voor 2 nieuwe buitenbanden voor de racebike. Via het centrum van Barvaux me naast de Ourthe begeven om daar het 8 km lange jaagpad te volgen tot in Durbuy waar ik me toch niet kon inhouden en een schone maar technische off road klim te doen van in de TT van Petit Han.

Eens boven met wat schuiven en doen op de nogal gladde keien en boomwortels terug de tarmak op om verder te rijden via Rome ( Rom uitgesproken ) naar Biron om daar bij vrienden even goeiedag te gaan zeggen een bevoorrading te gaan genieten. Nadien moest ik dus nog naar huis via de kortste weg zijnde door Ny met een kort steil klimmeke en wat afdalen tot in Melines.

Het laatste deel was dus nog steeds klimmen van Melines door Trinal naar Beffe en ik dus nog wat verder tot aan de chalet.

49.78 km / 555 hm's / 23.4 km/h avs / 68.9 km/h max

Woensdag 16 september

De remblokken waren ingeremd, de vork op 115 mm voor de afdalingen ( is een pure luxe trouwens die U Turn ) dus ik kon vertrekken voor een ritje off road. Begonnen met een lange afdaling van bijna 4 km over een slingerende weg en bezaaid met stenen en boomwortels en die net gepast was voor een jeep. Bijna beneden dan links afgedraaid voor een nieuw baantje te verkennen maar liep uiteindelijk uit op een dood spoor dus ik mocht terugkeren van waar ik kwam om dan verder af te dalen.

Op de baan Hotton - La Roche gekozn om naar Ronzon te rijden en via een ander lange klim naar de kapel van Saint Tibeaut waar het soms al eens tegen de 15% aanleunde op een niet te gemakkelijke ondergrond door de gladde keien en boomwortels. Content dat ek boven was eigenlijk want de benen wilden precies niet mee maar de route aanpassen was ik niet van plan daarvoor. Na de lange bosweg aan het straat uitgekomen dat me naar Hodister moest brengen of toch er iets voor want vandaar ben ik dan de blauwe route gaan volgen.

Schone afdalingen door het veld en enkele door het bos waar ge alweer moest opletten voor de stenige ondergrond want ge hebt iere wel rap een slagske in uw wielen anders heb ik al ondervonden, ben er toch in geslaagd ergens te misrijden maar het leverde me wel een schone lange en zeker steile afdalende singletrack op waar het op een gegeven moment tegen de 50% naar beneden ging, dus geheel achter het zadel hangen om deftig af te dalen door het bos.

Uiteindelijk dan beneden geraakt op de verkeerde plaats en doorgereden naar Rendeux terug om vandaar het korte parcours van +- 35 km te volgen van het BK marathon van Hotton enkele jaren terug met eerst een ellenlange klim op asfalt dan verdergaat in het bos, nadien dan terug afdalen richting Hotton en een plaatselijk rondje in een bos rond de uitkijktoren waar ge boven van een schoon panorama kunt genieten. an de Ourthe over via de voetgangersbrug en het plein over naar de oude watermolen om de route vandaar verder te volgen.

De benen protesteerden nog steeds wat bij het klimmen dus meestal was het snel schakelen naar de kleinste plaat om op souplesse te hellingen te bedwingen, aan de camping te Melines toch terug de lange steile helling gekozen alleen al voor de technische afdaling die erop volgde al was het klimmen wel langer in afstand dan het afdalen maar soit. Aangekomen in een klein gehuchtje dan linksaf naar een andere veldwegel die me richting Devantave bracht over nog enkele brede veldwegels, nog een laatste asfaltafdaling en een brede veldwegel dat me terug naar de chalet bracht na iest meer dan 48 km en een paar vermoeide benen, hopelijk gaat het morgen beter bij het klimmen.

Donderdag 17 september

Vandaag geen rit maar eens de bene laten rusten en een bezoekje aan het Parc de Gibier in La Roche

Vrijdag 18 september

Nog eens terug mijn alu ros bestegen om de TT van Amonines te rijden dat ik had verkregen via het mountainbike.be forum, daags voor deze TT was het de herdersmarathon dus kon onmogelijk beide rijden natuurlijk dus vandaag dan een poging want daar bleef het echter bij na amper 8 km omdat de rit over enkele privé eigendommen passeerde en de boer zijn weiland had afgesloten met prikkeldraad zoadt zen koeien niet zouden gaan lopen.

Echter over en onder de prikkeldraad gekropen van niet anders meer te kunnen en dan maken dat ik weg was want mijn rooie cubus trok blijkbaar nogal de aandacht, nadien dan de rode route van Hotton verder gevolgd met enkele extra stukjes langs de Isbelle om langs een andere kant Hotton binnen te rijden, in het VVV kantoor dan gaan melden dat er een boer een openbare route had afgesloten en ze gingen het zien op te lossen zeiden ze.

Ik was nu toch in Hotton dus vandaar dan vertrokken voor de plaatselijke groene route van om en bij de 30 km met enkele serieuze klimmekes en mooie rustige trails door het landschap en bossen, het klimmen ging me ook terug wat beter af maar deed alles op het gemak en souplesse bij het klimmen want ik moest nog thuis geraken ook natuurlijk. Bijna rond passeert ge nog eens door Marenne en dan sturen ze u bergop en diep het bos in om er na enkele km's met een schone technische afdaling op rotsen en etc terug uit te rijden, nog een ommetje langs de grotten van 1001 nacht en terug afdalen met een brede veldwegel richting het militair kerkhof van de laatste voorbije wereldoorlog.

Terug in Hotton met 41 km op de teller moest ik dus nog terug naar Beffe waar we logeerden en deze keer nog met frisse benen dus gekozen voor een stukje van het roadbook van Hotton te volgen tot Rendeux. Eerst een steile klim over gladde stenen ( had deze vandaag al eens afgereden om naar hier in Hotton te rijden ) van rond de 18% maar echter niet in één keer boven geraakt omdat ik constant wegschoof op de gladde ondergrond.

Eens boven dan een stukje door het bos en dan terug naar beneden met 2 haarspeldbochten en eveneens 18% over een stenige ondergrond, dan de uitgedroogde rivierbedding van de Isbelle terug door om nog off road verder te klimmen richting Werpin, of toch bijna want voor het centrum moest ik al rechtsaf en dan de brug over de Ourthe over. Even de baan Hotton - La Roche gevolgd en dan terug bergop, eerst over de asfalt en een eindje verder dan over geaccidenteerd terrein waar het met momenten nogal glad was op die stenen.

Na een helling komt normaliter een afdaling en zodoende zoefde ik ook naar beneden tegen iets meer dan 66 km/h maar wat later kreeg ik dus terug een redelijke lange en zware klim voor de wielen dus fijner schakelen was dus het beste idee en dan terug een lange afdaling naar Rendeux Haut, even het historische centrum door en dan terug naar de N833 of beter gekend als de verbindingsweg Hotton - La Roche en even verder dan linksaf om wat verder dan de laatste off road helling van de dag te trotseren, een singletrail klimmeke van rond de 2 km bracht me richting Village de Bois d'Arlogne en dan nog een goei 500m tot aan de chalet.

Zaterdag 19 september

Anthony met vrouw Liesbeth en de 2 kinderen kwamen deze middag afgezakt naar de Ardennen omdat hij samen met mij en Koen en John Meurs de zondag de TT van Bomal Sur Ourthe zou rijden, dus rond de middag onze gasten ontvangen en wat gebabbeld over onze toekomstige club, nadien dan naar de grote speeltuin met Anthony en Liesbeth en de kinderen natuurlijk want het was tenslotte voor hen dat we gingen natuurlijk.

In de vooravond een goei bord spaghetti voor de nodige portie koolhydraten, rond 23.30h kwam Koen dan nog toe na een familiefeestje en dan een goede nachtrust.

Zondag 20 september

Voor de 12de keer rij ik terug de mooie en goed georganiseerde TT van Bomal Sur Ourthe, deze TT staat trouwens ook elk jaar terug op de kalender van de Challenge Stany Smol al was het dit jaar eens een weekje later op de kalender. Een goede start met bergop op de weg en dan het eerste boske in voor wat techniek en draaien en keren, dan een lange klim door het domain de hotemme, een singletrail afdaling en richting kapel voor een andere singletrail klim, daarna een bevoorrading dat redelijk in orde was.

Vervolgens een klim en een moeilijke trail waar ge soms met moeite de crank rond kreeg van de diepe spoorvorming, nadien dan terug een brede baan waar een simpel manouvre een einde maakte aan onze MaC'Black zijn zondagse mountainbike rit, iets blokkeerde Anthony zen voorwiel waardoor hij met een harde smak in de graskant belande, hij kon zijn rechterarm niet meer bewegen en had enorme pijn in de schouder.

Meteen dan de organisatie gebeld om een ongeluk te melden terwijl een andere behulpzame biker de dienst 100 belde met de juiste aanwijzingen waar ze juist moesten zijn wat niet simpel is als ge ergens in het veld staat, de ambulance komt van Erezée dus die was er dan ook vrij snel, enkele andere behulpzame bikers vroegen of ze konden helpen maar de ambulance was reeds onderweg, een toeval was dat er een bikester stopte dat nog een verpleegster bleek te zijn en de correcte aanwijzingen wist te geven om ons slachtoffer zonder veel pijn op de brancard te tillen.

Terwijl Mimie Defays de bikes meenam reden wij naar Marche en Fammenne voor verder onderzoek, na enkele foto's op radiologie bleek dus zijn schouder uit de kom te zijn gerukt ( maar dat hadden we al door toen het gebeurde eigenlijk ), een fikse lokale verdoving en bekwame artsen plaatsten de schouder terug op zijn plaats en zo konnen we na enkele uren op spoed te hebben doorgebracht terugkeren naar de chalet te Beffe.

Algelijk is Anthony er nog goed vanaf gekomen met zes weken rust en wat pijn uiteraard maar het kon stukken slechter geweest zijn dachten we met de overleden biker in Houffa in ons achterhoofd, klinkt misschien wat te drastisch maar MTB is nu éénmaal een gevaarlijke sport zeker !!!!

Maandag 21 september

Vandaag voor het eerst eens met de koersfiets op de baan geweest dus betekende dit een ritje van wat meer dan 50 km, eerst de afdaling naar Amonines via Magoster en zo richting Erezée, dan een rondje naar Bomal en via Durbuy naar Fronville om in Hotton even een nief fleske aquarius te gaan halen, nadien dan door richting Marche en Famenne over het deels aangelegde nieuwe Ravelpad. Na wat cruisen door het centrum dan terug gekeerd over Verdenne, Marenne en Menil Favay naar Hampteau.

Geen zin om mijn zwarte beest te trotseren zijnde de 2 km lange klim naar Beffe dus de easy way gekozen door Werpin en dan verder door Trinal naar Beffe en de chalet een km of 2 verder.

79.65 km - 25.4 km/h - 52 km/h - 1000 hms

Dinsdag 22 september

We kregen vandaag nogmaals bezoek uit de Vlaanders en we zouden in de namiddag een bezoekje brengen aan het oude stadje Durbuy dus stond er vandaag een ochtendritje op het programma zijnde een combinatieritje van de groene en rode route van Rendeux.

Bijna alle hellingen op souplesse opgereden en dus de hele rit niet in het rood geweest, het was trouwens ook geen koers natuurlijk, totaal van de rit was net geen 38 km, 833 hms en 16.72 km/h gemiddelde snelheid.

Woensdag 23 september

Rustdag ( naar de markt gaan en dergelijke dus )

Donderdag 24 september

Vandaag zouden we normaal gezien een ritje doen met vrienden die hier in de Ardennen komen wonen zijn maar de regen die eigenlijk voorspeld was voor woensdag is er vandaag uitgevallen dus terug niet biken vandaag maar eens naar La Roche geweest en terug de dikke banden opgelegd voor morgen, nu hopen natuurlijk dat het terug niet regent.

Vrijdag 25 sepetmber

Ik had in mapsource een route uitgetekend dat van naar het Bois de Weris moest brengen, aan de chalet dus vertrokken en zo via de talrijke off road wegels richting Fisenne en door naar Erezée waar ik wat later een eerste steile technische klim voor de wielen kreeg in het bos langs Oster dat me na enkele km's naar Fanzel terugbracht.

Eens beneden moet ge dus weer naar boven dus een andere lange klim bracht me over brede wegels overgaande naar de meer technischere singletrails naar het plateau in het Bois de Weris zijnde Refuge de Brocard en meestal de bevoorradingsplaats van de tt's in de buurt.

De singletrail passage over, tussen en door de rotsblokken op de alom gekende heuvelkam mag zeker niet ontbreken natuurlijk en dan via het gehucht Heyd terug naar beneden om zo aan het Domain de Hottemme uit te komen, om af te dalen naar Barvaux dan een lange singletrail gekozen en wat verder terug naar boven over een lange klim met natuurlijke trappen gemaakt door de erosie.

Mijn bevoorrading was voorzien rond 30 km en dat kwam net uit aan de Dolmens de Weris, dus enkele foto's genomen en wat gegeten en gedronken. Vanaf hier dan verder het parkours gevolgd van de TT van Bomal afgelopen zondag tot aan Fisenne en dan door Soy en Wy om terug te keren naar de camping te Melines met een schone technische afdaling.

Ik had nog een goeie 15 km voor de boeg en het gingen ook niet de makkelijkste zijn want er waren nog enkele serieuze steile beklimmingen voorzien zijnde off road naar Trinal en een lange op asfalt dat me later terug naar Rendeux stuurde. Nog een klimmeke van een 3 km off road en meestal singletrail en ik was rond.

Zaterdag 26 september

Vandaag had ik een toerke gepland met John Meurs, het plan was de TT van Bomal te herrijden wat niet gelukt was door het spijtige ongeluk van onzen Anthony maar John heeft blijkbaar een zeer goed geheugen en was mijn gids vandaag. We hadden in Hotton afgesproken om half 10 om via de veldwegels naar Pas Bayard te rijden en waar wij startten en eindigden voor onze rit van 51 km en 1500 hm's.

Nadien dan terug over de weg naar Fronville door het kleine dorpje Ny om er even na te praten en wat te bekomen want ondertussen had ik al een goei 82 km op de teller en rond de 1700 hm's, ik moest nog doorrijden tot in Beffe met nog de Col de Beffe als apoteose van mijn 97 km lange rit, mijn langste tot heden in de Ardennen en toch mijn zwarte beest ( de Col de Beffe ) beter opgereden dan dat ik ooit heb durven dromen want het gaat hier om een klim van +- 2km en een maximale stijgingspercentage van 14%.

Zondag 27 september

We gingen vandaag naar huis dus geen ritje meer met de bike maar alles opkuisen en terug huiswaarts keren voor 2 nieuwe werkweken want vanaf 14 oktober tot 23 oktober komen we terug, hopelijk zit het weer ons dan terug mee want we hadden nu veel geluk gehad door een warme nazomer voor de tijd van het jaar.

Ik was dus vertrokken te Beffe richting Hotton omdat ik er met John de TT van Bomal zou narijden en zo hebben we dan als opwarming via de veldbanen naar Oppagne gereden om daar vanaf de kapel de TT te volgen met John als gids / GPS, eerst al een singeltrail klimmeke naar de ingang van het grote Bois de Weris waar we nu niet ingestuurd werden maar wel later tijdens deze mooie rit.

Vervolgens een klim en een moeilijke trail waar ge soms met moeite de crank rond kreeg van de diepe spoorvorming, nadien dan terug een brede baan die ons wat verder een schone ietwat technische afdaling presenteerde dat ons achter de lokale drankencentrale deed uitkomen, dan een stukje op de baan en terug het bos in van Oster voor een lange en technische klim door de vele grote stenen en de diepe geul in het midden, niet alleen technisch maar ook nog een redelijke lange met soms wel 15% op de teller.

Eens boven gekomen reden we terug richting Erezée waar we even verder terug naar beneden en naar boven werden gestuurd, eerst een stukje langs een weide en dan korte maar steile klim door het bos wat ons boven bracht aan een brede boswegel, dan terug een recuperatie stuk of beter gezegd een lange downhill, Even de baan gevolgd en plots weer links afgedraaid en het brugje over en ja terug een lange klim over stenen.

Ik kan het jullie verzekeren dat het een mooie, ietwat technische maar lange klim is over stenen dat ons richting het dorpje Clerheid bracht, even later dan weer een leuke singletrail door, enkele andere singletrails en een lange snelle afdaling bracht ons dan naar Fanzel waar we terug getrakteerd werden op een mooie lange klim op stenen, als ge de streek al wat kent is het natuurlijk al wat makkelijker om je te oriënteren en weet ge dus ook al hoelang sommige hellingen zijn.

Eens boven kwamen we dan terug te Oster waar een bevoorradingspost was geweest had ik vernomen, we zaten al op een aanzienlijke hoogte dus kregen we terug een lange technische afdaling door het bos, man man man dat was wel eentje om te onthouden die laatse, de puntige stenen waren allemaal wit gemaakt dus ik en John gaven ze dan ook meteen de naam van " de paddestoelafdaling ", met momenten was het er wel erg technisch en vooral steil naar beneden ook.

De volgende lange klim bracht ons naar en vooral ook door het Bois de Weris, met wat omwegen en nog een extra afdaling en helling door het bos reden we naar de technische singletrail tussen de rotsen op die heuvelrug wat na enkele keren steeds makkelijker en sneller blijkt te gaan. dan een korte afdaling en weer even naar boven voor een andere brede boswegel dat ons wat later tussen de huizen in Heyd het bos uitstuurde.

Alsof er nog niet bergop was trok John me mee naar beneden om achter de hoek nog een extra helling mee te pikken, nu ja het vlotte algelijk nog redelijk goed en zelfs nog gene second in het rood geweest door de hellingen niet in volle vittesse aan te vatten maar op eigen tempo. via een hobbelige oude Romeinse weg reden we over Morville door naar Tour met nog een snelle afdaling waar een hondje snel voor ons uit liep alsof we hem/haar wilden vangen.

Eens in Tour kregen we dan weer een klim op asfalt dat ons naar Bomal terug stuurde maar eerst nog een singletrail over een stukje Domain de Hotemme en een zeer snelle afdaling richting het atheneum van Bomal oftewel de gewezen startplaats die we nu rechts lieten liggen en gewoon onze rit verder reden. Eerst wat op asfalt en bergop natuurlijk totdat we even later dan een singletrail indraaiden dat ons een eindje verder in het bos bracht met één en al singletrails, als afsluiter dan even door de bijna uitgedroogde beek en verleietn we het bos voor een nieuwe helling.

De TT volgde de baan en draaide een eind verder linksaf voor een vervolgklim door het wandel- en natuurgebied van domain de Hotemme, wij kozen ervoor om de technische klim te trotseren met de vele trappen gemaakt door de erosie, als het geregend heeft is het hier best wel tricky en als downhil is het al helemaal een tof stukje om te doen. Eens boven dan rechtsaf voor een brede veldbaan dat ons naar de Dolmens van Weris bracht ( zie foto's hogerop ).

We hadden nog een laatste lange klim voor de boeg dat deels op asfalt was en de rest terug een lange singletrail door het bois de Weris en een afdaling dat ons later terug naar Pas Bayard bracht waar we dus gestart waren voor onze rit. Tot nu toe had ik 72.61 km en al 1895 hm's op de garmin staan en moest dus nog naar de chalet terug keren.

Toch eerst meegereden naar Fronville om wat te bekomen alvorens terug naar de chalet te rijden met nog de 2km lange Col de Beffe als afsluiter heb opgereden, 2 km is op zich nie veel maar de 10 tot 15% na 95 km begint wel wat te wegenen toch wonderwel nu op het middenblad kunnen oprijden.

totaal van de rit : 96.96 km - 2181 hm's - 19.5 km/h avs - 52 km/h max

Voor onze eerste keer ben ik vertrokken in Nederhasselt voor de "Van Eyck Sport" MTB-rally. Deze rally werd georganiseerd door wtc Abdijspurters Ninove (vroeger "de heuveltjes van Ninove"). Ik was al van thuis vertrokken met de bike zodat ik een goeie 15 km had gedaan als opwarming.

Aan de start stond Wolfke Annabelle al te wachten nu hun groepsfoto met de hele Wolfkens club die vandaag dan ook sterk vertegenwoordigd waren, Ann ( FietsertjeAnn op het MTB.BE forum ) stond ook al te wachten en zodoende eerst kennis gemaakt alvorens te gaan inschrijven en onze Van Eyck Sport kortingsbon in ontvangst te nemen, ondertussen was Sam er ook al bijgekomen en iets later mijne vaste compagnon Koen. Op Jo moesten we nog even wachten omdat ook hij met de fiets van Geraardsbergen kwam en ook met ons meereed. Ook mijne gebuur ( als ge niet op een paar straten kijkt ) Jurgen Robyns was hier van de partij en liet een medebiker de geneugten van het biken kennen tegen een iets milder tempo dan wij.

Rond 08.45h dan onze forumtrein in gang getrokken richting kerk van Nederhasselt om het eerste pijlke al straal voorbij te rijden en dus snel zijn terug gekeerd om de eerste smalle off-road strook te gaan verkennen tussen de prikkeldraad en zo verder naar een ander smal baantje, een asfaltstrook en een andere veldwegel bracht ons naar de eerste oversteek van de brakelsesteenweg die we dankzij de seingevers zonder gevaar konden oversteken.

Over enkele andere veldwegels, asfaltstroken en een kasseiweg en reden we voor de eerste keer door Appelterre, langsheen de beekstraat en de middenstraat reden we naar een eerste boske waar we wat rond hebben gezoefd vooraleer door te steken naar Zandbergen waar we dan eerst de Roost op asfalt moesten bestijgen en nadien dezelfde nog eens maar off-road over de nogal slecht liggende kasseien, de benen voelden goed aan en kon zonder veel moeite de hellingen nemen op het buitenblad, mijn 2 weken ardennen hebben dan toch hun nut gehad precies.

Na deze beklimming van de Roost reden we dan terug over de plaatselijke veldbanen waar een eerste splitsing was opgesteld, wij moesten linksaf draaien en iets verder over asfalt terug naar beneden om enkele momenten later dan de tweede beklimming te doen zijnde de Steenberg, zo'n holle weg dat nog redelijk goed omhoog gaat met een 10% als ge bijna boven zijt, een klein kuitenbijterke dus.

Dan de steenbergstraat wat verder gevolgd en terug linksaf aan het kapelletje dat ons met een smalle betonbaan richting kerk begeleide maar ons even verder dan terug naar boven stuurde over een andere smalle betonbaan waar het ietwat aanschuiven was. Over de landelijke brede veldbanen reden we op een gezapig tempo dan door naar Denderwindeke waar we na iets meer dan 22 km een bevoorrading kregen.

Een citroenachtig smakende sportdrank, gellekes en stukken van een sportreep van 3Action en natuurlijk ook stukken banaan, sinaasappel, cake en etc dus eigenlijk meer dan genoeg om ons weer wat te sterken, hier dan ook de Jurgen terug tegen gekomen dat ook net toekwam aan de bevoorrading met zijne copain.

Na een kort stukje door Winnik te rijden draaiden we af voor een smalle baan dat ons via den bokkendries en andere smalle wegels een rondje Neigem aanbood vooraleer terug te keren naar Appelterre en Pollare waar ik nog eens de Jurgen en Co ben tegen gekomen, even gewacht tot we compleet waren vooraleer we terug aanzetten voor de laatste tiental km's door Pollare en dan over de Zwerte Flesh brug over de dender.

Verder dan in formatie naar Eichem waar we ondertussen de statige Wildermolen kunnen bewonderen, wat verder verdwenen we dan tussen de huizen voor een smal maar veraderlijk baantje met pinnekesdraad aan beide zijden en een spoor met nog een iets dieper spoor ernaas, het wilde toch weeral lukken natuurlijk dat mijn voorwiel van het ene spoor naar het andere schoot en mezelf zonder het te willen tussen de pinnekes parkeerde. Met Jo dan geprobeerd de bike te bevrijden uit de netelige situatie.

De biker achter ons bleek minder geluk te hebben en hing tussen de draden met zijn rug en armen en kwam er redelijk gehavend en ferm verschoten van tussen, we hadden het geluk maar 7 km te moeten doen dus moest nog even op de tanden bijten tot em binnen was waar het rode kruis al klaarstond want hij was blijkbaar niet de enige naar horen. Ons restte nog een tweede veilige oversteek van de brakelsesteenweg waar we nog een laatste ronde Outer voor die wielen kregen geschoven en nog enkele nieuwe wegels leerden kennen alvorens terug naar de start te rijden.

Op de parking dan nog even ne goeiedag gezegd voor we elk onze eigen weg reden naar huis, nog eens merci aan de crew van ons forumtreintje zijnde Ann, Annabelle, Sam, Jo en Koen en tot de volgende rit binnenkort.

Nabespreking

De cijfers

43.29 km / 20.6 km/h avs / 39 km/h max / 15.1° gemiddeld / 434 hm's volgens de GPS

Het Parcours

Een gevarieerd parcours door de streek van Ninove en aanpalende dorpen en gemeenten, geen te moeilijk parcours maar toch mooie en nieuwe stukken gezien, de organisatie was geheel in orde met seingevers voor de drukke oversteekplaatsen en een uitgebreide bevoorrading te Denderwindeke.

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : het parcours lag er zo goed als kurkdroog bij wat min of meer een redelijk snel traject weergeeft van ondergrond en daardoor lag de technische moeilijkheidsgraad een stuk lager, natuurlijk steeds opletten bij spoorvorming welke steeds veraderlijk is.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was voor mijn part dik in orde met duidelijke weergave van splitsingen en gevaar borden onderweg alsook de seingevers op de drukke oversteek plaatsen, de te volgen pijlen waren ook redelijk opvallend aangebracht.

Natuur

vooral veel veldbanen met enkele korte bospassages ertussen

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sportdrank, gellekes, cake, banaan, sinaasappels en etc.

Het was nogal een mottig weer geweest de voorbije week met vooral veeeel regenbuien en dat deed me zeker ook twijfelen of ik wel zou afkomen naar Mere om deze TT te rijden. Na vooral het MTB.Be forum in de gaten te houden voor de ontwikkelingen die de organiserende partij ook op het forum vermelde en het weer de ochtend zelve ben ik dan toch vertrokken thuis richting Mere.

Ik had er afgesproken met Vivkemobiel maar was blijkbaar wat te laat terug van de inschrijving en de Vivke en Co waren al vertrokken, zodoende dan Sam tegen gekomen dat op Gert en companie aan het wachten was en dus samen gewacht en ook vertrokken voor de 55 km van deze rit. Het was meteen een technische startloop achter de steenberg sporthal met veel draaien en keren en vervolgens dan het andere boske door met een eerste vettige strook om door te geraken, jammer genoeg stond ik iets te zwaar en dus geparkeerd.

Dan reden we via het Everdal en de Egemstraat richting E40 waar we dan een andere veldwegel indraaiden en zo naar Ottergem doorreden, Even reden we dan naast de autostrade zelf richting Gent maar wij reden eerder door over de off road wegels naar Vlekkem, Vandaar keerden we dan terug naar Bambrugge via Zonnegem, tot hiertoe bleken de modderpassages zeer goed mee te vallen want we hadden tot nu amper modder gehad.

Aan de café de Fijnen in bambrugge staken we dan over om verder dan een stukje van de bloso route te volgen en zo via een zijkant van Ressegem naar Aaigem te vlammen want dat dezden we ook eigenlijk. Ik samen op kop met één van Gert zijn maten die ik soms zelf amper kon volgen al kan ik zeker niet klagen van de huidige conditie. Gert en zijn ander kompaan reden iets achterop omdat zij er nog moesten inkomen ( volgens Gert dan toch ).

Via de straten van Aaigem dorp reden we dan naar de eerste bevoorradingspost aan de fietswinkel van PDS Bikes, veel volk vooral en een goed georganiseerd bleek het met stukken banaan, mueslirepen en etc en om te drinken dan cola voor de suikers en water. Ik had ondervonden dat men banden nog iets te hard stonden en dus eerst wat afgelaten en dan terug de achtervolging ingezet om mijn groepke terug te kunnen bijbenen.

Via de Halleweg, Sprinkel en de Landries reden we richting de kouterbanen van de Gotegemstraat terug naar Heldergem, de bikers van de 42 km moesten eerder al linksaf draaien om een stukje af te snijden. Het extra luske dat ons via Woubrechtegem terug naar Heldergem bracht was een goeie 10 km lang en bevatte wel mooie stukjes die ik zelf nog niet had gezien of gereden maar ik rij dan ook niet zoveel langs deze kanten om eerlijk te zijn.

We kregen daar dan een smalle weg waar we na een 90° bocht ook meteen een natuurlijk gevormd trapke over moesten en nadien een serieuze korte maar steile knik, door de modder dat tussen de voorderrie zat raakte ik dus niet kleiner geschakeld en mijn voorganger deed me ook voet aan grond zetten.n Na een aantal andere smalle singletrails en bredere veldwegels en soms wat modderige passages bereikten we dan de tweede bevoorrading die al even in orde was dan de eerste met dus ook bananen, sinaasappel, muesli repen en water & cola om alles door te spoelen.

Vanaf hier moesten we nog een goeie 20 km bollen tot we terug binnen waren in Mere aan de steenbergsporthal. Ik was onderweg Jurgen tegen gekomen met zijne compagnon en besloot aan de ravito even op hen te wachten terwijl mijn ander groepke besloot om door te rijden, ik zou ze wel inhalen zei Gert nog.

Jurgen en Co was dan toegekomen en samen met hen dan verder gereden langs de Gotegemstraat terug met een fantastich kronkelend maar vooral smal pad langsheen de Molenbeek waar er naar het schijnt enkele zijn ingevallen, nu ja op die ondergrond van boomschors en die natte planken van het brugje kan ik het wel begrijpen.

De laatste 10 km ben ik er dan terug alleen vandoor gegaan richting steenberg over een smal kerkpad met natte tegels waar ge gegarandeerd ook wel zou kunnen ongelukken doen al ben ik er wel heelhuis doorgeraakt, nog even door de melkerijstraat en dan via de hofkensweg de spoorweg over voor een laatste ietwat vettige veldwegel naar de oudenaardsesteenweg met serieus wind op kop, rap de steenweg over onder politie begeleiding en dan rechtstreeks naar de bikewash dat ietwat onder water stond.

Nabespreking

De cijfers

gegevens van de rit : 52.54 km / 20.9 km/h avs / 54.60 km/h max / 307 hms / 14.4 ° temp.

+ 24.73 km heen en terug van Erembodegem

Het Parcours

Mooi gevarieerd parcours langsheen de deelgemeente's van Erpe Mere, leuke singletrails en soms mooie vergezichten op de weilanden.

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : Qua modder vial het nog zeer goed mee maar zorgde soms toch voor wat technische vaardigheden tijdens de tocht.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was redelijk goed in orde, we zijn toch nooit misreden dus da's al goed. de splitsingen waren goed en groot aangegeven alsook een bevestiging van de afstand dat je reed.

Natuur

De streek kennende rij je vooral over landelijke wegen met mooie vergezichten op de weilanden en kouterbanen, deze streek is ook nog zeer landelijk met boerderijen

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, cola, water, mueslirepen, stukken banaan en sinaasappel en etc

mijn eerste ritje gedaan zijnde mijn vast parcours van Rendeux ( de rode en groene route samen ). De conditie bleek redelijk goed te zijn want pas achter 30 km op mijn kleinste blad moeten staan ergens in het bos achter Marcouray.

Mijn favoriete klim aan het park Le Boverie was echter afgesloten duis ben ik maar door het park gereden voor een andere steile knik te kunnen oprijden.

vandaag vrijwel de hele dag regen en wind dus ervan geprofiteerd om de site wat up te daten met het verslag van voorbije zondag van de TT van Mere ( Dwars door Aaigem ). nadien wat de bike gekuist voor onze mogelijke MTB challenge morgen met John Meurs.

Vandaag was het de Challenge VTT met mijn Nederlands - Ardense copain ( personal trainer en wat nog allemaal ) John Meurs, ik had via het programma Mapsource van Garmin een route getekend van Hotton naar La Roche en terug en uiteraard over MTB tracks waarvan de ene dan technischer dan de andere.

In onze heenrit kregen we amper een km vlakke baan voor de wielen, met een korte aanloop strook over asfalt schoten we ons meteen het bos in met een eerste steile en technische klim van +- 18 % om op te warmen zeg maar, dan zo via de speleologie clubhuis richting Werpin om onder het waakzame oog van Onze Lieve vrouw terug een lange klim off road te gaan bestormen, allez gewoon oprijden was al genoeg.

Als beloning had ik natuurlijk een mooie afdaling voorzien dat ons via de camping in Melines naar Wy zou brengen. We volgden nu een eindje het tracé van het Belgisch kampioenschap Marathon van enkele jaren terug om ons zo via de Poubelle ( een klimmeke op straat richting Devantave waar we ons via een stukje jachtgebied begaven naar een duizelingwekkende afdaling richting Marcouray, een vering was hier zeker geen overbodige luxe en zelfs mijn polsen begonnen pijn te doen van het constante controleren van de stuurtechniek want simpel was het niet overal.

Bijna in het kleine dorpje Marcouray dan terug wat klimmen en via de electriciteit centrale en een leuke lange singletrail terug afdalen langsheen het chaletpark Le Boverie. We waren bijna in La Roche maar moesten eerst nog wat klimmen en dalen en terug steil klimmen richting Cielle. Iets buiten het kleine dorpje daalden we af en verlieten het asfalt om zo de vaste route van la Roche te volgen. Eerst een ietwat afdalende en vooral door de boomontginndende traktors geheel kapot gereden weg maar wij besloten een leuke singletrail te volgen.

Een leuke technische singletrail en dan het rivierke door om terug weer te klimmen over een steile rotsachtige trail tot boven aan de hoofdbaan Samré - la Roche. Het volgende klimmeke ( inderdaad weer ene ) was er eentje die kon tellen hoor met zijn 28% op het steilste stuk over een ondergrond om U tegen te zeggen. Stenen van kleine en grote formaten en een geulke in het midden maakt het niet makkelijk om naar boven te rijden, alez voor mij toch nie maar met 3 keer te stoppen is het toch gelukt voor mij.

John was echter wel in één keer boven met zijn michelin XCR dry banden maar ja het is dan ook een Ex Prof voor iets hé. Dan terug afgedaald tot aan het kerkhof en zo volgden we dan terug gewoon de route verder achter het dierenpark over eerst een singletrail dat overging naar het bos waar we dan de techniek mochten testen door over de gladde boomwortels te rijden, de ene lukte al beter dan de andere natuurlijk.

Eens aan de Top van de Haussiere hebben we dan de pijlen van de korte route 2 verder gevolgd omdat we daar reeds al aan bezig waren van in Cielle, hetgeen dat volgde was een zeer snelle afdaling over geaccidenteerd terrein tot we terug op het asfalt kwamen en dan via de tarmak was het verder afdalen tot in het centrum van La Roche waar we even hebben gepauzeerd vooraleer terug van start te gaan voor de terugrit.

Na een blikje cola en een energy bar terug van start gegaan door het centrum en wederom een klimmeke om terug op temperatuur te geraken, eerst een goei 13% en verder dan nog een kilometerke aan 9% tot bijna in Beausaint waar wij dan het veld zijn ingedraaid, blijkbaar zijn er daar nog niet teveel bikers over gereden want echt vlot bolde het daar niet maar het was maar een kort stukje want nadien volgden we dan een singletrail pad van een wandeling.

Eerst waren we echt tevreden en verbaasd van de singletrail met trapjes en drops en technische passages over gladde boomwortels en stenen en dan via 2 zelfgemaakte bruggetjes dan een rivierke over om onze singletrack verder te zetten en plots was het gedaan met biken want het ging ineens echt steil omhoog. John nam het voortouw en we klommen naar boven over onze eigen dicht beboste Pas de Lona en de weersomstandigheden waren ineens ook sterk tegen ons gekeerd want we zaten midden het bos te schulen voor een enorme windvlaag en een laag fijne hagel.

( foto's genomen onderweg met de Samsung Star )

Allez na enkele momenten dan terug kunnen aanzetten omdat we toch bijna het bos uit waren en dan terug snel naar beneden over een klimmeke dat in route 4 zit van La Roche. Over een brede slingerende grindweg klommen we dan terug tot bijna in Hodister maar wij gingen eerst nog eens kapel van Saint-Thibaut nog eens bezoeken voor het magische panorama van de Ourthe vallei voor terug naar beneden te duiken richting Ronzon.

Via een rustige weg reden we dan door naar Rendeux om toch maar eens een vlakke strook voor de wielen te krijgen al was het niet voor lang natuurlijk want na een goeie km of 2 reden we terug een kort steil bergske boven om wat verder tussen 2 weides weer wat af te dalen en aan onze finale klim te beginnen van tegen de 3 km met tegen het einde dan wat minder hellende stukken dan op het asfalt welke ook al tegen de 13% aanleunde.

Eens boven en dieper in het bos volgden we een stukje van de groene vaste route van Hotton en daalden we dan weer af tot in Menil-Favay om via het kleine centrum ( dit is een dorpje van amper 4 straten ) en reden verder via het oorlogsmonument van de para's in 1944 te beginnen aan onze laatste technische afdaling en technische strook richting Hotton centrum

Na nog een drankje uit de plaatselijke automaat en het afscheid nemen van mijne compagnon John ben ik ook terug huiswaarts gekeerde zijne naar Beffe over nog een afstand van 7 km en dan nog een laatste bult omhoog van 2 km met 10% stijging zijnde de Col de Beffe.

Het hoogteprofiel spreekt voor zichzelf en heeft geen verdere uitleg nodig veronderstel ik.

Dinsdag 20 oktober

Na 2 dagen niet te gaan biken terug rode alu ros buiten gepakt voor een nieuw ritje, gewoon binnendoor naar La Roche terug en een stukje van de vaste route via Cielle en zo verder klimmend tot de top van de Haussiere op 512 m boven de zeespiegel, nadien dan terug afdalen tot in La Roche over MTB wegels en asfalt met tussenin een klimmeke naar het plaatselijke dierenppark.

In het centrum dan terug naar boven richting Beausaint over een eerste 2 km asfalt en dan verder over de veldwegels. Boven dan uitgekomen op een nieuwe afdaling dat me terug naar Vecpré stuurde over een technische singletrail ( de laatste km toch ) met trapjes gevormd van boomwortels en stenen dus een must voor de technische bikers onder ons maar ge moet ze eerst vinden natuurlijk deze trails.

Nadien dan terug een klimmeke richting Hodister waar ik via een omwegje naar de kapel van Saint-Thibaut wat een vaste waarde heeft in mijn lokale ritjes hier in de Ardennen. Nadien dan terug afdalen naar Rendeux waar ik ondertussen was uitgekomen op de pijlen van de rood - groene vaste route welke ik dan een eindje heb gevolgd door een boske waar het terug klimmen was over boomwortels. De rest was terug afdalen via La Golette naar Rendeux centrum.

Het laatste klimmeke van de dag was via het Arboretum naar de village de Bois d'Arlogne wat nog eens meer dan 2 km klimmen was over een bredere singletrail, meer dan voldaan aan de chalet terug gekomen met iets meer dan 45 km en 1359 hm's.

Vandaag was voorlopig de laatste rit van mijn weekje verlof in de Ardennen en net vandaag vlotte het klimmen niet zoals ik het gedacht had of misschien gisteren wat te goed geweest ? De rit van vandaag ging richting Weris en dit over Fisenne en door het bos van Oster waar ge stevig moogt klimmen, eens boven dan terug afdalen naar Fanzel waar een nieuwe lange klim staat te wachten naar Refuge de Brocard.

Dan ietwat afdalen op asfalt en wederom een licht hellende veldbaan indraaien om wat verder met een singletrail naar de Pierre Hiana, een steen met een hele historie van het Keltische tijdperk. Dan via een leuke maar technische singletrail terug naar beneden om met een ander technische boswegel weer naar boven om zo richting het bos van Weris te rijden waar een andere technische en alom gekende singletrail op me wachte zijnde de rotsformaties op de heuvelrug.

Dan terug snel naar beneden via Heyd en verder via een lange brede veldwegel naar de grafkamer ( Dolmens de Weris ) te rijden waar ik dan even ben gestopt voor een bevoorrading. Na een korte verpozing dan terug naar boven via een nieuw ontdekt veldwegelke en zeker al geen makkelijke door al die losse stenen. Via een klim langs het kappelleke en tevens een stuk van de TT van Bomal enkele weken terug reed ik door naar Soy om via het bos naar de camping van Melines te rijden.

De benen wilden niet echt mee mee maar wilde toch die ene klim van 18% door het bos nog meepikken om dan via Trinal de laatste 2 km over de tarmak terug te rijden naar de chalet.

Totaal van deze week

Totaal km : 221.9 km
Totaal hm : 5343 hm

Omdat ik zondag 1 november naar de Koppenbergcross ging kijken had ik vandaag een ritje op de weg gepland richting Geraardsbergen en terug, uiteraard zat de Bosberg ook in het traject alsook de Roost in Pollare en nog enkele ander kleine hellingen.

Het was 2 weken geleden dat ik met de MTB had gereden na een weekje verlof in onze Belgische Ardennen, intussen wel een ritje gedaan met de racer maar dat was ook alles. Intussen dan nog naar de Koppenbergcross gaan kijken in Oudenaarde en de Bikemotion fietsbeurs in het Nederlandse Utrecht. Mijn Nederlandse - Ardense bikemate John Meurs kwam vandaag speciaal vanuit Fronville om met ons mee te rijden in Dworp.

We hadden om 08.30h afgesproken aan de start maar wegens de reeds gekende reden qua stipheid waren we een kwartierke later dan gepland en stond John ons al op te wachten, Vivkemobiel dat ons ook zou vervoegen was ondertussen al vertrokken. Onze inschrijving had ik al geregeld via de PC en afgeprint ( iedereen kreeg dan een cadeaupakket van W-Cup en Rema Tip Top ter waarde van 20 € ). We waren dus even snel buiten dan binnen en konden dan eindelijk vertrekken om iets voor 9h, een eerste klimmeke om op te warmen was nu niet off road wegens privé terrein naar het schijnt maar wel een gestaag klimmeke op asfalt.

Dan een eerste afdaling waar John dan 1 van de twee drinkbussen was kwijt geraakt door het daveren op de kasseikes dat ons langs de rand van het Hallerbos naar het Bois de Clauseweide bracht, een singletrack met enkele gladde brugjes en dan de weide over om even verder weer op de verharde weg uit te komen al was het niet voor lang natuurlijk. Veel wegels kenden we natuurlijk nog van de andere ritten hier in de buurt zijnde die van Halle en Tubize enkele weken terug.

Via een resem veldwegels reden we door het bos van Hamme ( nee niet tegen Dendermonde ) om nadien gedurig te flirten met de taalgrens van Waals en Vlaams Brabant en nog wat langsheen het grote Hallerbos te rijden alvorens we richting Wauthier Braine reden voor een eerste zeer uitgebreide bevoorrading met W-Cup producten en de gekende cake, sinaasappels en etc. Vivkemobiel stond ons hier op te wachten en zou met ons dan de marathon uitrijden.

Onze volgende kilometers waren langs en door het Bois du CHapitre, Boias d'Apechau en het Bois de Ittre om zo naar het sas van Ittre te rijden, mooie lange dreven en technische hoogstandjes zijn zeker te vinden in deze bossen en daarvoor komen we dan ook hier biken natuurlijk. Na de oversteek via het sas reden we dan verder een eindje naast een rivier of wat het ook is om dan ineens een onmogelijke klim te mogen doen, net zoals de meeste bikers even rond gereden om dan toch op hetzelfde stuk uit te komen.

Dan een stukje naast een drukke weg om alweer een smalle singletrail in te duiken voor enkele kilometers richting Oisquercq om terug de vaart over te steken en het bos van Oisquercq in te duiken. Enkele motards met hunne crossmoto waren daar ook aan het spelen maar lieten ons vriendelijk passeren, ineens staat ge daar dan voor een gapende kuil waar ge doormoet maar het viel al bij al nog mee. Eens het bos uit kregen we dan een 2de bevoorrading die al even uitgebreid was dan de eerste met de reguliere spijs en drank en terug enkele W-Cup producten om op krachten te blijven.

Conditioneel kan ik niet klagen want de snelheid zat goed en het klimmen ging meestal ook redelijk vlot ondanks de 2 weken inactiviteit, John was anders wel verbaasd van Vivke haar need for speed want regelmatig bepaalde zij het tempo en dat was zeker niet traag amaai, een vrouwke met pit en sterk karakter en ook één van de weinige dames die de 63 km vlot voltooide.

Voor een tweede keer mochten we het Bois d'Apechau en Bois du Chapitre door om zo verder te rijden naar Kasteelbrakel om daar weer te flirten met de taalgrens. Via het Lembeekbos reden we door over het grondgebied van Vlaams Brabant over tal van brede dreven, technische singletrails in stijgende en dalende lijn. Eens in de streek van Huizingen reden we naar en door het bos waar de gekende Zavelput ligt maar we reden er echter niet door deze keer maar werden wel over een schone technische singletrail naar beneden gestuurd wat natuurlijk ook wel de moeite was.

Ondertussen was ik voor de 2de keer plat gevallen door de eerste keer een gaatje in de flank van mijne Michelin Extreme door een steen ofwat en nu blijkbaar een klein gaatje dat me aan de kant zette, een tweede binnenband erin en de laatste cartouche lucht en hopen dat we nu zonder pech kunnen doorrijden tot aan de finish, Vivke was ondertussen alleen doorgereden omdat ze op tijd moest thuis zijn. In het Begijnbos kregen we dan een 3de en laatste W-Cup bevoorrading alvorens aan onze laatste kilometers te beginnen.

Koen zijn pijp was ondertussen serieus aan het uitgaan maar toch proficiat aan hem omdat hij niet echt te vinden is voor marathons en ondanks dat toch deze toch wel zware tocht zonder morren meereed, karakter overwint alles of is het eerder " waar en wil is, is een weg " ?? We hadden echter nog enkele hellingen te overwinnen voor we terug in Dworp aankomen.

Via de klimmende Hanenbosweg en de oversteek van de Lotsesteenweg reden we door over een smalle singletrail om terug te klimmen in een brede bosrijke dreef met dikke kasseien die ze daar precies gewoon afgekapt hadden, tja het mag wat ook wat technisch zijn hé vandaag, zij die erdoor komen te zitten dachten daar waarschijnlijk anders over. Via de Kwetterweide reden we door naar het laatste boske van vandaag zijnde het Gasthuisbos waar er nog wat korte hellingen en afdalingen in zaten verwerkt.

John had ons intussen ook verlaten want hij moest natuurlijk nog terug naar het Ardense Fronville terugkeren en daar we redelijk wat tijd waren verloren door de 2 lekke banden kan ik het hem niet kwalijk nemen, net het bos uit dan op Koen gewacht en samen dan verder gereden over de laatste moeizame kms voor hem. De steenweg naar Halle nog eens over en nog enkele andere korte knikjes door het veld of tussen de velden, en dan via de Destelheide en Esselveld richting finish waar ik nog even verkeerd gereden ben.

Richting finish John nog even gezien die terug naar de wagen stapte en dan afgesproken om nog wat samen te biken in december in de Ardennen, uiteindelijk met 66.87 km over de meet gerold en niet te vergeten de 1187 positieve overwonnen hoogtemeters van vandaag.

Nabespreking

De cijfers

66.87 km - 16.4 km/h avs - 50 km/h max - 1187 hms - 8.6° gemiddelde temp.

Het Parcours

Zeer mooi parcours waar je meer dan eens het Ardennen gevoel kreeg door de schone afdalingen, de bospassages en andere passages op deze marathon.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Qua modder viel het nog zeer goed mee ondanks de regenval van de voorbije dagen, het lag er zelfs eter bij dan vorig jaar als ik het me goed herinner, mooie technische passages in stijgende en dalende lijn.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was klaar en duidelijk zichtbaar van ver alsook de splitsingen onderweg, 2 keer misreden maar dat was eerder onze eigen fout door onoplettendheid.

Natuur

Deze streek heeft nog veel te bieden qua bossen en andere mooie landelijke passages, zeker een must voor de TT's in deze streek zijnde die van Lot, Tubize, Halle en deze van Dworp uiteraard

Bevoorrading

5 / 5 , perfect en dat ligt waarschijnlijk wel aan het assortiment W-Cup producten die we tijdens de 3 bevoorradingen mochten genieten.

Een tijdje geleden had Jurgen ( MC Wolf of Canis Lupus op MTB.be ) me gevraagd of ik niet wilde meerijden tijdens de eerste Sint Maarten nachttocht in eigen gemeente Erembodegem, nu ja interesse wel maar ik had geen verlichting dus sindsdien op zoek naar een deftige verlichting. Ik was meteen op zoek gegaan in het segment van het Duitse Sigma Sport welke redelijk goed kwalitatief materiaal hebben, ik heb reeds al enkele jaren een hartslagmeter van hen dus waarom ook geen verlichting daar kiezen.

Ik had namelijk de nieuwe Sigma Powerled Black op het oog zijnde dat die dus nergens meer in voorraad was en dus een sigma mirage kunnen lenen waarbij de externe batterij in de bidonhouder plaatsnam. Rond 19.30h dan bij Jurgen gereden en samen met hem en Frank door gereden naar het voetbalplein van FC Doggen een km of 3 verder en nog steeds op eigen gemeente. Voor 2.5 € waren we ingeschreven en vertrokken we voor een ritje van +- 33 km in den donkere wel te verstaan.

Meteen een singletrail naar de dender toe en dan linksaf om wat verder terug linksaf te draaien, wij waren natuurlijk wat te overmoedig en mistten dus dit pijlke en zaten al in Teralfene en dus maar terug gekeerd tot waar we moesten, dan terug via een singletrail naar boven tussen de bomen om iets verder hogerop dan de start terug uit te komen. Via de steenbakkerij reden we dan over de E40 naar Ten bos om een stukje van de Affligemse Bloso route te volgen, hel leek precies dat sommige klimmekes nog zo lang duurden amaai.

De vitesse zat er goed in voor onze eerste nightride en de verlichting werkte ook mee zoals het moest zijnde dus de mirage lamp en een led lamp op de helm in geval van nood, Via de Romeinse weg daalden we terug af om een stukje verder de Brusselbaan over te steken en zo verder te rijden naar de Kluizenrij via een tal van veldbanen, het geeft weliswaar een speciaal effect zo in den donkere rijden. Over nog een stukje van de Bloso route maar dan in de tegen richting reden we naar de Aalsterse dreef en dan naar de Abdij van Affligem waar we nog eens mochten klimmen.

Een vriendin had me gezegd dat ge bij een nightride niet zo snel gaat rijden maar dat was blijkbaar niet voor ons want we vlamden gewoon het ene baantje in en het andere uit alsof we overdag reden, onze route vervolgde zich via de off road Affligemdreef en zo dan naar Meldert waar  we aan de putstraat een baantje indraaiden en meteen gevoed werden met guimauvekes door 3 zwarte pieten aan een resem trapkes voor we naar het grote Kravaalbos werden gestuurd waar we een eindje hebben langs gereden.

Via Asse ter Heide reden we dan naar de andere kant van het kravaalbos waar we dan de keuze kregen tussen moeilijk en gemakkelijk e wat kiest ge dan ? moeilijk zeker zoals overdag ! Langs de bosrijke wegels langs het Kravaal reden door via het Herenbos naar Baardegem via nog talrijke veldwegels die hier en daar wat modderig lagen, baggeren was er nauwelijks bij maar toch was het hier en daar gladder dan we dachten.

Rond km 24 was er dan de eerste goed gevulde bevoorrading met sportdrank en water, mandarijntjes of waren nu clementines, nog wa guimauvekes en etc. Kom ik daar dan nog Haaike tegen die onverwacht ook de tocht kwam rijden na 2 tware jury's vandaag en dan nog de Sint met een horde zwarte pieten die toekwamen per huifkar en ons zegende voor het verdere verloop van onze tocht in het donker tididididie    . We hadden nog een goeie 14 km voor de boeg welke ons via Moorsel over de landelijke wegels en stukjes van de Aalsterse MTB route naar Erembodegem stuurde, mijn verlichting had ondertussen de geest gegeven en reed verder op helmverlichting welke eigenlijk ook nog genoeg gaf.

via de Gerstjens reden we dan naar de sporthal waar hun zomer TT - Marathon vertrekt en toekomt en waar nu voor ons een jeneverstandje was opgezet. Een fotograaf legde ons vast op een geheugenkaartje nog voor we onze jenever in handen hadden , nog even ne goeiendag gezegd tegen Rudy Rollenberg dat samen met enkele leden van zijn Pervelo team ook de tocht aan het rijden was. Nog een goei 4 km restte ons te rijden met een omwegje langs het papeveld en de stillebreek om zo weer aan de dender uit te komen. Felle kerstverlichting wees ons de weg door de laatste singletrail dat wederom aan de start uitkwam zijnde de kantine van FC Doggen.

Hier dan de bike afgespoten ( nie simpel in den donkere ) en nog gauw iets gedronken vooraleer we terug naar huis reden. Wij vonden het een geslaagde eerste nightride en ben nu zeker dat ik de nodige en juiste verlichting zal aankopen want dit smaakte naar nog.

Nabespreking

De cijfers

47 . 41 km ( 39 km van de TT zelf ) - 18.37 km/h avs - 35.9 km/h max - 273 hms - 5.7° gemiddelde temp.

Het Parcours

Zer gevarieerd parcours met veel off road in verwerkt, enkele  schone singletrails langs het Kravaalbos en Herenbos en andere schone passages.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Qua modder viel het nog goed mee maar in het donker hebt ge dus meer moeite om de diepe plassen te ontwijken, nou ja wassen is er goed voor zeker ??

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was aangepast met een reflecterende pijl op de bestaande bepijling zodat ge het van ver zou kunnen zien, we zijn net na de start wel even te ver gereden door het eerste pijlke te missen.

Natuur

Het Kravaalbos en Herenbos zijn de enigste bospassages die we zijn door en/of langs gereden, ook de rest van de route was vrij leuk en amusant in het donker.

Bevoorrading

Voor de 13de keer op rijn zakten ik en Koen af richting Pamel - Roosdaal om er terug de Wolfkens VTT tocht te rijden al was er eerder in de ochtend enige twijfel of we wel zouden starten wegens de verscheidene regenvlagen. Pas om kwart voor acht me klaargemaakt en tegen 8.15h stond Koen aan de achterdeur om me op te pikken, snel de bike op het rek en karren maar naar het Prov. Proefcentrum voor Kleinfruit te Pamel.

Blijkbaar waren wij heel vroeg ofwel de andere bikers te laat want voor de eerste keer in tijden stonden we nu zeer dicht bij de start geparkeerd achter de bike wash, dan ons gauw klaar gemaakt en gaan inschrijven. Met de VWB kaart was het maar 2.5 € en anders 3.5€ voor wie niet was aangesloten bij de één of andere bond. Bij het buitenkomen kwam ik dan nog mijne collega Kenny tegen dat met zijn 2 poulains ook de tocht van 48 km ging afcrossen.

Wij waren gestart voor de 48 km enkel en alleen al voor de beklimming van de hogenberg ( officieel de Kluisberg ) met zijn 22% op het steilste stuk en niet te vergeten het mini wereldbekerbosje bovenaan aan de rechtse kant van de berg. Na dit technisch speelmomentje reden we dan verder voor een rondje langs en door Ledeberg om via de holle wegen en veldbanen van Kattem terug onderaan de Puttenberg uit te komen welke we dan deels mochten beklimmen.

Ineens een smal wegje in dat ge met moeite ziet liggen dat ons naar de Bievegemberg leidde en ons dan een gladde klim wist te presenteren op een weide, via enkele andere vettige, gladde veldwegels reden we door naar het Molenhof en zo door naar het jaagpad naast de dender welke we een kort stukje hebben gevolgd. Dan een kort ommetje langs het kerkhof om met een smal kerkwegelke terug aan de dender terecht te komen.

Terug voor een goeie 500 meter naast den dender en terug klimmen naar de open velden waar enkele imposante bunkers staan en mede terug een splitsing, hier hebben wij dan voor de eerste keer in onze Wolfkens carrière voor de 38 km gekozen mede door het gure weer ( de ferme windvlagen vandaag ) maar we hebben eigenlijk maar 1 afdaling en klim gemist dus erg is dat niet hé. Via nog enkele singletrails en sommige vettige modderpassages waar ge wel kon blijven rijden ( mits de juiste banden en bandendruk ) reden we door naar de Poelk en staken we de drukke Ninoofstesteenweg over richting bevoorrading.

Eerst moest er nog wat gewerkt worden natuurlijk, een smal baantje en een splitsing van moeilijk en gemakkelijk, wij natuurlijk moeilijk gekozen en reden een baantje in dat mede gebruik maakt voor de plaatselijke BLOSO route. Het lag er zeer vettig bij en vele bikers raakten amper vooruit in deze modderbrij maar even verderop had een lokale boer zijn afsluiting gelost waardoor wij via de weide de klim konden verder zetten want het baantje zelf lag er eigenlijk onmogelijk berijdbaar bij.

Via de nog wat verder klimmende grotstraat kwamen we aan de drukke bevoorrading, banaan, koeken, sinaasappels en cola of sportdrank om deze door te spoelen lagen er voor het grijpen. Intussen kwam Ollie ( Orangecrash ) en Hengst van WTV Den Blok er even bijstaan voor ze samen terug verder reden op de 48 km. Net na de bevoorrading reden we meteen weer off-road en via wat bredere banen naar de schuur waar de ravito is van de Gooikse Pareltocht.

Via de Hertboomstraat reden we dan naar de alom gekende Zepposmolen en vanaf daar reden we dan een grote lus van een goeie 23 km dat ons eerst via de woestijnstraat naar het Neigembos voerde welke we daar mochten afdalen, ondertussen waren we uitgekomen op enkele trails van de Gooikse Blosoroute dat ons via via naar de Herberg Den Haas ( welke één van de 3 startplaatsen is van de Gooikse Blosoroute ) stuurde over een redelijk vettig klimmeke, het achterwiel hield zen baan maar het voorwiel stuurde ons meestal de verkeerde kant op.

Eens boven geraakt reden we dan via de kouterbaan ( wijngaardbosstraat ) door richting bevoorrading met nog een schoon afdaling waar ge wel wat moest opletten dat ons voorwiel niet wegschoof. Een andere biker kwam ons tegen te voet want de pechdienst kwam hem halen wegens een gebroken derailleurpad, een geluk had hij niet meer kosten dan dat. Een laatste streep asfalt zijnde de holleweg stuurde ons naar de 2de bevoorrading maar eerst nog een gestaag klimmeke in de moor voor we door Vivke en Klippel San worden bediend.

Hier ook nog Anneke en Sabine tegen gekomen van het Race to Victory MTB team, het was lange geleden trouwens dat we elkaar waren tegen gekomen maar ja ze hadden dan ook voor een tijdje een rustperiode ingelast wat ook belangrijk is natuurlijk. Klippel san maakte er dankbaar gebruik van en zette ons vieren op de foto.

Ondertussen was FietsertjeAnn er ook bij gekomen en zijn we samen verder gereden over de resterende 13 km ( ik dus met Koen en Ann ). Via de nellekensstraat reden we door de velden en smalle baantjes naar de reeds gekende Tuitenberg die we al enkele keren beklommen hebben tijdens de voorbije Prinsbike edities van Lennik. Tegen de Tuitenberg hebt ge nog ne andere liggen zijnde de Hunselberg maar eerst stuurden ze ons natuurlijk door de klimmende en dalende maar vooral smalle en kronkelende baantjes van het Hunselveld alvorens we aan de Hunselberg zelf uitkwamen.

Eens aangekomen in Onze Lieve Vrouw Lombeek reden we eerst nog een kort luske van een 4 km alvorens door het dorp te rijden en via een tof off-road klimmeke langs het voetbalplein te rijden van Lombeek en tijdelijk van FC Nerds geweest trouwens. Via de beklimming van de windmolenstraat kwamen we dan terug uit aan de Zeppos windmolen om nadien over de Molenkauter verder te rijden naar de drukke ninoofstesteenweg die we voor de 2de keer moesten oversteken, een geluk dat er verkeerslichten bestaan.

Nog efkes passeren aan de Belleheide ( start van de Roosdaalse Bloso route ) en dan langs de Amerikaweg en enkele andere veldbaantjes terug naar de start, in de laatste 100 m ben ik er toch in geslaagd om eens onderuit te gaan omdat ik ( denk ik ) wat te dicht achter een andere biker reed en bij het nemen van de voorlaatste bocht hebben onze banden efkes elkaar geraakt in een diep vettig spoor en lap ik lag er. Een kapotte broek en geschaafde knie als gevolg maar dat geneest wel.

Nabespreking

De cijfers

44.38 km - 16.9 km/h avs - 39.1 km/h max - 703 hms - 10.9° gemiddelde temp.

Het Parcours

Sterk gevarieerd parcours in ons eigenste Pajottenland, ondanks de regenval van voorbije dagen lag het er soms wel heel vettig bij maar we hebben maar 2 keer even moeten afstappen dus alles lag er nog best doenbaar bij.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Zoals gezegd dus moesten we door de modder vooral veel bijsturen om toch recht te kunnen blijven rijden op sommige trails, het technisch boske achter de beklimming van de Kluisberg was ook zeker de moeite.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was klaar en duidelijk zichtbaar van ver alsook de splitsingen onderweg, deze keer niet misreden

Natuur

Het glooiende Pajottenland is zeer mooi om te biken, ge hebt er wel weinig bossen maar de vele rustige veldwegels maken ook veel goe natuurlijk.

Bevoorrading

4 / 5 , Cola en spordrank voor onze dorst en verder nog madeleintjes, stukken banaan en sinaasappel en nog het één en ander om binnen te smikkelen. Op de tweede bev. was er enkel sportdrank voorzien, voor de ene genoeg en de andere heeft mss wat meer nodig om die laatste 12 km nog te kunnen overbruggen.

Omdat het de voorbije dagen ook al zoveel geregend had was ik niet van plan om me te gaan insmeren met de Vlaamse modder en had dus de kans schoon om wat uit te slapen, nog niet lang uit bed kreeg ik dan een sms'ke van Jurgen of ik geen zin had om een kort wegritje te doen en dus een uurke later afgesproken aan ons achterdeur voor een korte rit naar naar Opwijk via de Leirekensroute en terug natuurlijk. Er stond onderweg wel een serieuze wind die er eerder een korte weerstandtraining van maakte, in elk geval toch net geen 30 km op de baan gereden.

Zoals de laatste aantal jaren nam ik nu ook terug van 4 tot 13 december een weekje verlof in onze eigen Belgische Ardennen met enig verschil dat het vorig jaar sneeuwde en het nu eerder goed regende maar dat zou de pret niet mogen bederven hoopte ik al ben ik niet meteen een favoriet van biken in de regen. Ik had via het forum van MTB.be afgesproken met local biker Christiaan P. dat in Rendeux woonde en had dus ook geen excuus meer om niet te gaan biken zondag.

Zaterdag 5 december

Omdat mijn remblokken er bijna door waren van de laatste modderige TT in de Vlaanders had ik er nieuwe gestoken en moest ze dus nog inrijden ook, s'morgens eerst naar de markt geweest in Hotton en dan in de namiddag een toerke gereden van een 21 km op de weg om dus de blokken al in te remmen.

Zondag 6 december

Vandaag dus een ritje gedaan met Chris, Yvon, Albert en Alex, we hadden afgesproken aan de krantenwinkel in Rendeux voor een ritje van een goei 36 km doorheen de streek. Ik had net de GPS aangezet om de rit van vandaag te tracken maar plots blokkeerde die en was er niks meer mee aan te vangen dus op weg dan maar zonder, een geluk dat ik de streek zo ook goed ken. De afdaling die ik net had gedaan om naar Rendeux te komen was nu de startklim en dan waren we er nog niet vanaf want we klommen verder via Laidprengeleux over de plaatselijke beboste en soms technische smalle baantjes tot 554 m zijnde Samrée. Via tal van baantjes die ik zelfs nog niet had bereden, waar enkele locals toch allemaal goed voor zijn hé Chris !!.

Vanaf Samrée ging het in dalende lijn naar La Roche terug met enkele snelle afdalingen over stenen ( de gekende ondergrond dus ) en om af te sluiten een leuke technische singletrack waar ik meteen mijn hart kon ophalen, een lange afdalingen met verschillende natuurlijk gevormde treden door de rotsen en dan was het wel afstappen want door de regen was de laatste grote trede nogal gevaarlijk glad door de regen.

Nadien dan verder doorgereden naar het centrum van La Roche en via een fietsweg naar Cielle waar we enkele andere vrienden zagen van mijn gidsen, samen dan over een lange singetrail verder gereden met wat op en neer en vooral redelijk wat modder met momenten, om af te sluiten dan een serieuze lange en vooral steile klim met 30% op het steilste stuk ( volgens mijn tellerke toch ). Vanaf Cielle was het dan terug afdalen en wat klimmen naar het chaletpark Le Boverie vanwaar we dan verder reden naar Rendeux over de weg La Roche - Hotton, het leek erop dat daar ineens de Thalys van start ging want die gasten schoten daar vooruit als een pijl uit een boog.

Mercie Chris en Co voor de toffe rit en hopelijk werkt de GPS wel volgende keer.

Maandag 7 december

Voor vandaag had ik een ritje op de weg gepland om de beentjes wat los te rijden na de MTB rit van gisteren want na 14 dagen niet biken deed het toch wel wat pijn zo meteen in de Ardennen biken. Vanaf mijn tijdelijke locatie even buiten Beffe door gereden naar Amonines om zo langzaam aan verder af te dalen naar Bomal waar ik dan de nieuwe RaVelbaan heb gevolgd dat me naar Barvaux bracht.

Ik meende mijn route verder te zetten naar Durbuy naast de Ourthe maar na een goei 4 km moest ik me terugkeren want het stond daar serieus onder water en om erdoor te rijden had ik echt geen zin om dan verder met koude voeten te moeten doorrijden. Ikke dus terug naar Barvaux over de drukke 2vaksbaan naar Hotton ( ze zouden beter daar ook eens een flitspaal instaleren amaai ) om zo naar Biron te rijden en een bezoekje te brengen aan onze vrienden die hier al een tijdje komen wonen zijn.

Tegen 16.15h dan terug aangezet om toch tegen den donkere terug rond te zijn want ik had geen verlichting op de bike staan en moest nog een goei 13 km rijden met nog 2 klimmekes zijnde ene naar Soy ( de eerste beklimming van de Luik - Bastenaken - Luik wegwedstrijd en een lange naar Beffe via Melines en Trinal om met iets meer dan 52 km terug binnen te rollen.

Dinsdag 8 december

Vandaag nog eens een uitgeregende dag en er dan maar op uit getrokken met de wagen richting Marche En Famenne voor wat (kerst)inkopen te doen, in de late namiddag wat gaan lessen fietstechniek geven aan Chris in Rendeux, schijfremmen centeren, derrie's afregelen en etc.

Woensdag 9 december

Het waar was wederom gekeerd ( ja ook dat is België ) en nog eens een ritje gedaan op de weg want anders moest ik gauw nog ander wielen steken en etc waar ik geen tijd meer voor had. Vanaf de chalet te Beffe ben ik meteen gaan klimmen via de Poubelle richting Dochamps en het Parc Chlorophylle om nadien dan iets boven Samreé uit te komen op 575 m en nadien dan terug af te dalen achter Berismenil om in Nadrin uit te komen. Ik wilde verder rijden naar de stuwdam van Nisramont maar wist niet goed meer langs waar te rijden en dan nog de postbode die me zelf tot 2 maal toer de verkeerde weg instuurde.

Ik ben dan wat verder gereden richting Houffalize en het begon me terug te dagen dat ik via Filly moest rijden om 200m lager en 4km bergaf later aan de stuwdam uit te komen, tijd voor een korte verpozing voor ik terug een goei 5 km moest klimming richting Ortho door het centrum van het kleine dorpje ( eerder gehucht als ik het zo zag ) Nisramont. 7 km restte me nog om terug in la Roche aan te komen met richting centrum een lange snelle afdaling op tarmak natuurlijk.

Richting beffe terug dan een omwegje gedaan via Cielle ( klimmen terug ) om zo achter de elektriciteit centrale uit te komen in Marcouray, een laatste snelle afdaling en klimmeke van rond de 2km voor ik terug in Beffe uitkwam met 59.50 km en 908 hms.

Donderdag 10 december

De weerman had het nog eens bij het foute eind toen hij zei dat de regen met bakken uit de hemel zou vallen dus ikke niet gaan biken maar wel op zoek naar Maretak oftewel ook het Heksenkruid genoemd, verder nog wat op de laptop zitten tokkelen om de tijd te doden.

Vrijdag 11 december

De regen die gisteren moest vallen was dus een dagje in vertraging en viel er dus vandaag uit met ander woorden terug geen km's gereden op de baan ofwel off-road. In de namiddag dan naar de kerstmarkt geweest in Durbuy waar er dan ook geen kat te bespeuren was want blijkbaar ging deze enkel door in de weekends, in de terugweg naar huis dan maar iets gaan eten in de lokale resto in Barvaux ( RESTAURANT LE KARAWA tegenover de kerk ), het is er in elk geval heel lekker en rustig eten.

Zaterdag 12 december

Aha vandaag toch nog eens mijn rode alu ros kunnen bestijgen voor een klimtraining met Chris, hij woont hier al 30 jaar te Rendeux en weet dus de klimmekes ondertussen al goed liggen en daar maakte ik dus ook gretig gebruik van. We zijn vooral op de verharde boerewegen gebleven en wat off road stroken en ook een heus in elkaar geknutseld dowhill - freeride - northshore boske getest waarvan ik de locatie lekker geheim ge houden uit respect voor de bouwer ervan.

Zondag 13 december

Ik deed de rolluiken omhoog rond 7.30h en wat zag ik ? het had gesneeuwd, nu geen grote hoeveelheden maar toch een redelijk laagje vanaf de hoogte van +- 270 à 300 m boven de zeespiegel, mede was het ook nog redelijk koud buiten maar dat zou

Vandaag mijn laatste MTB ritje in gereden in het zelfde gezelschap van vorige week zijnde Chris, Yvon en Albert, John kon er niet bijzijn wegens geveld door het griepvirus dus een spoedig herstel gewenst. Yvon had wat problemen met speling op de achternaaf welke we poogden te herstellen bij Albert thuis maar na veel sleutelen toch tot de constatatie gekomen dat het geen zin had want het wiel was te erg uit zen lood geslagen. Bij één van hun collega bikers dan een andere fiets genomen en zo konden we dan vertrekken.

Eerst het RaVelpad naast de Ourthe gekozen om ons terug wat warm te rijden richting Marcourt om daar dan een lange beklimming te doen naar Bois d'Arlogne om eens boven terug af te dalen en wederom te klimmen naar Marcouray, momenteel waren we op 332 m en moesten nog een heel eind klimmen door het bos met enkele gestage stukjes tegen een 4% maar ook wat steilere zijnde tegen 12% tot we op het plateau van 540m zaten in de buurt van Laidprengeleux, na een ellenlange klim komt ook een afdaling die minstens even lang is maar vooral ook wat technischer.

Eerst daalden we af over de brede bosdreven waar we enkele ander bikers tegenkwamen die net aan het klimmen waren en dan ineens dik over dun om een ander smal baantje in te draaien, de vrieskou op deze hoogte zorgde voor enige kristallen tussen de noppen van mijn voorband die in volle afdaling ineens weggleed over een steen met een serieus zere knie als gevolg en mijn koersbroek voor de vuilbak want het leek meer een vergiet dan een broek. Op het gemakje weer verder afgedaald om mijn companen terug te kunnen bijbenen tot we in Cielle toekwamen.

Met het indraaien van een ander baantje daalden we terug af en mochten we meteen de tractie van ons banden testen in de zompige ondergrond, het water stroomde inmiddels al naar beneden in gootjes waar wij terug naar boven moesten klimmen tegen een 8% maar achter de bocht van 180° verdubbelde dit qua stijging, de benen waren in elk geval stukken beter dan vorige week en zodoende moest ik niet teveel bij of afschakelen om boven te geraken. Onze laatste off-road afdaling van de dag was de goei 2 km lange singletrail door het bos / park naast de chalets van Le Boverie, eerst wat laveren op een smalle richel en dan alles geven in de afdaling naar de receptie met tussenin nog 2 omgevallen boomstammen waar we moesten over kruipen.

Net zoals vorige week sloeg de turbo hier weer aan tot in Marcourt en was het een ware race met snelheden tot tegen de 40 km/h, de rest van de rit richting Rendeux was terug via het RaVelpad naast de Ourthe waar er ook nog geregeld eens een tussensprintje geplaatst werd, de laatste sprint voor de bonuspunten kwam deze keer mij toe en daarmee wist ik meteen ook dat ik met een goed gevoel in de benen terug kon keren naar de vlaanders.

Nogmaals mercie ( van links naar rechts ) Albert - Chris en Yvon voor de companie en tot de volgende rit, by the way hieronder nog een foto'ke van jullie ergens in the middle of nowhere

Omdat het de laatste dagen zo hard had gesneeuwd, weer ontdooid en geregend had kozen ik en Jurgen voor een ritje op de weg en dus beter dan niks natuurlijk, de goesting om te biken is / was er wel maar ik heb het de laatste tijd niet zo op het baggeren in de modder.

We hadden om 8h afgesproken bij Jurgen thuis terwijl het eigenlijk nog redelijk goed donker was, van vroege vogels gesproken amaai, rond 10 na 8en dan gestart richting Ten Bos om vandaar door te rijden naar Liedekerke en vandaar via Eizeringen door te steken naar Lennik. Via het centrum van Lennik reden we dan verder richting Halle tot in Breedhout waar wij afdraaiden om zo naar Bogaarden en Heikruis te rijden en terug op de steenweg Asse - Edingen uit te komen, vandaar kozen we ervoor naar Ternat te rijden en via Essene terug te keren naar Erembodegem.