MC's aan de start verschenen zijn: Johan - Staf - Kenneth - Anthony - Koen en ikzelf natuurlijk

De start was eigenlijk gepland tussen kwart voor en 9h maar met enige vertraging om 9.10h gestart met een fikse vlaag regen over onze helm, ik reed achteraan met de black panthers xtrac van vredestein waar niet al teveel profiel opstaat en nam het zekere voor het onzekere en reed dus wat kalmer, samen met Johan dan de rode lantaarn gedeeld. Vrijwel meteen schoten we ons tegen een sneltempo het veld in over een breder baantje dat vals plat was en zo reden we verder richting het Livierenbos welke we een stukje hebben doorkruist.

Geen speeltijd vandaag in dat grote bos maar meteen terug eruit om ons verder naar Brakel zelf te begeven over menige brede en smalle veldwegels, Tegen dat we aan de Topbronnen waren had ik me al vooraan kunnen nestelen om zo als eerste de Toepkapel op te rijden zijne een lange singletrail met 14% op het steilste stuk zijnde bijna boven, de eerste bonificatie punten zijn verdiend zie . Via de Toepkapelstraat klommen we nog een stukje hoger om wat verder over het gras te rijden, dit stuk kenden we ondertussen al van de regiotour enkele weken terug.

Na die lange graspassage en een leuke snelle singletrail naast een bos staken we terug de N8 over om wat verder de oude tramlijn te volgen en wat verder off-road te klimmen naar de Elverenberg die we natuurlijk terug mochten afdalen, wel een breed stuk maar met concentratie op punt door de vele sporen naast elkaar beneden. Wat verder kwamen we uit aan de kasteeldreef waar de eerste splitsing was, deze keer moesten we het zwarte beest van Anthony ( of was het van Kenneth ) niet gaan temmen maar reden door tot het vervolg van de tramlijn.

Echter moesten we nu niet de tarmak op maar een lange oneliner naast de fietsbaan tot aan de voet van de Berendries. Ook deze moesten we ook niet bedwingen en reden verder weg van Michelbeke naar de torens van Brakel - Elst. Voor de meeste bikers doet het Sonkpad en Weverspad wel een belletje rinkelen waarvan laatst genoemde toch een pittige klim is van 24%, Staf reed voorop en kon dus tot boven doorrijden, voor mij reed nog Kenneth, Johan en Koen die echter niet boven raakten en daar was ik dan verschoten van de grip van mijn panthers die mij ook naar boven trokken. Ik durfde het niet denken maar deze banden zijn beter dan ik dacht of waren het de benen die mee wilden ???

Via de Twaalfbuderstraat stuurden ze ons naar de ook al reeds gekende Alpenweide waar de fotograaf van MTB-You klaar stond om wat foto's te nemen tijdens onze afdaling. Steeds toch iets apart hoor want het lijkt precies een passage door het weiland van Petite Suisse te zijn, de klim is wel lang naar de kanakkendries maar zeker geen te moeilijke. Koen leek vandaag precies vleugels te hebben en reeds steeds verder weg van ons dus probeerde ik toch terug wat plaats te winnen op de lange klimmende Rovorst en tegen dat we aan de afdaling begonnen van de toch wat gevaarlijke Yskelderweg zat ik ook terug vooraan. Da afdaling op de gladde kasseien heb ik langzaam gedaan om toch niet onderuit te gaan zoals vorig jaar.

Ondertussen hadden we al door de 28 km en nog geen bevoorrading gezien, ik weet van de vorige editie dat deze normaal rond km 26 is maar blijkbaar vandaag toch niet. Via een off-road trail reden we naar Wolfskerke en jawel daar in een garagebox was de bev. geplaatst. Cola en water om de müslirepen, stukken banaan en peperkoek door te spoelen lagen klaar op de tafel voor ons. Na een pauze van een 5 à 10 minuutjes dan terug verder voor de laatste 15 km's

Via een kleine omweg en twee keer de oversteek van de Ronsesetraat reden we langs de Hutte naar boven, een mooie en toch wel lange singletrail klim langs de maïskolven, Johan was hier lek gereden en dus voor de afdaling van de Laaistok een andere biba gestoken. Dan in sneltempo naar beneden om bijna beneden het Brakelbos in te duiken. Door de regen was het hier ook wel gladder dan anders en dat was gebleken op de houten brug waar een andere biker serieus het decor was ingegaan tussen de planken van de pijlers.

Verder in dit bos was het nog wat op en af en dan via Brakelbosstraat terug klimmen, net zoals vorige week mochten we nu ook ( voor de 2de keer zelfs ) door de maïs rijden om wat verder via de lange haag dan naar de start terug te rijden. geen 45 km maar wel net geen 41 km stonden op de teller maar wel met 762 positieve hoogtemeters. Aan de bikewash nog een klapke gedaan met Gert en Gino alvorens ons een douche te nemen.

De cijfers

40.95 km / 17.18 avs / 42.20 max / 19.3° gemiddeld / 762 hm's

Het Parcours

Net zoals vorige week te Frasnes was hier duidelijk ook wat klimwerk te doen maar dat was natuurlijk de reden waarvoor we allen kozen, wel wat minder beboste trails gekregen maar niettemin was het een slechte TT natuurlijk.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : De echte technische stukken zaten er nu niet in al was het toch opletten met die spoorvorming en de afdaling op de gladde kasseien van de Yskelder.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was zeker dik in orde, pijlen op de grond en aan de kant, duidelijke borden voor de splitsing

Natuur

Wat minder bos gekregen ten opzichte van de vorige edities maar toch nog mooit genoeg om af te zakken naar hier.

Bevoorrading

3 / 5 , 1 bevoorrading waar wel alles aanwezig was wat moest zijn maar wel veel te laat eigenlijk om goed te zijn.

Poperinge, bekend op zijn hop en het Hommelbier maar ook het mountainbiken want de plaatselijke MTB club organiseerde er vandaag zijn 16° MOUNTAINBIKE XL en daar waren ik en Ann Arijs natuurlijk aanwezig.

Na een sms'je van Ann om 6h in de vroege ochtend besloten om op te staan en ons klaar te maken om richting Poperinge te rijden voor deze marathon in het verre West Vlaanderen, Na een uurtje en een kwart karren aangekomen op de goed georganiseerde parking en ons klaar gemaakt voor de start want we rijden vandaag de 125 km. Voor Ann de derde keer al !! en voor mij de eerste keer na vorig jaar de 85 te hebben gereden.

Ondanks de slechte weersvoorspellingen was het toch droog gebleven al had het in de ochtend hier in Poperinge wel geregend aan de plassen te zien, wij natuurlijk hopen dat we het allerminst zouden kunnen droog houden al was het voor een lange tijd, na de snelle inschrijvingen kunnen starten om 10 voor negen voor de langste afstand dus de 125 km. Eerst moesten we nog Poperinge zelf verlaten langs deze editie eens een andere kant over een pleintje waar ze foto's namen van ons en dan een brugje over om dan dan op dezelfde lange trail ( wandelpad zeker ?? ) uit te komen van vorig jaar.

Na de oversteek van de Zuidlaan dan verder naar Reningelst vie brede veldwegels en smalle en enkele singletrails tot we bijna aan de Rodeberg kwamen maar eerst nog een kleine opwarmer natuurlijk welke ook off-road was, ik was eindelijk klaar wakker geraakt en kon zo dan mijne copain van vandaag Ann meetrekken op de eerste klim. Een eindje verder wachtte ons dan de eerste officiële klim van de dag dus de eerder vernoemde Rodeberg welke ik vandaag toch kalmer ben opgereden dan vorig jaar en was dat ook van plan voor al de andere komende kuitenbijters.

Halfweg deze klim dan de eerste afsplitsing maar wij reden resoluut rechtdoor net zoals de andere langere afstanden en passeerden zo dan het verlaten Vakantiedomein Kosmos ( Vakantiedomein Kosmos was een recreatiegebied op de Rodeberg, bij het Belgische dorp Westouter. De Kosmos beslaat een gebied van 70 543 m² en bevatte onder meer een tennisveld, voetbalveld, openluchtzwembad, hotel met restaurant en feestzaal en muziekcafé, Home Boskant (met 48 kamers) en Home Zeewind (slaapzalen en polyvalente zalen).

Via menig andere veldwegels in dalende en natuurlijk stijgende lijn kwamen we aan de 2de zone ofwel de Kemmelberg genaamd hier, voor we de steile kasseien opmoesten stuurden ze ons eerst via de Monteberg off road naar boven en waar we naast het plaatselijk kerkhof aan de voet van de achterkant van de Kemmel uitkwamen, tot heden nog niet op de kleinste molen moeten gaan maar deze klepper van jawel 23% !!!! eiste het toch om zo fijn mogelijk te klimmen. Hier stonden toch al enkele bikers aan de kant met kettingproblemen of de eerste kramp.

Na het snel afdalen van de Kemmel langswaar ze eigenlijk oprijden met de voorjaarsklassieker gent - Wevelgem reden we verder off-road door de Gremmerslinde en zo naar de eerste RV op 21 km, hier mijn zadel wat laten zakken wegens pijnlijke steken in de linkerzij en dan wat eten en drinken. Alles was er aanwezig om te eten en te drinken van chocolade, rozijnen, cake, wafels en fruit tot Extran sportdrank om alles door te spoelen. Na wat licht op en af te rijden over de plaatselijke veldwegels reden we richting zone Baneberg welke we eerst terug moesten afdalen. Deze keer lagen er niet zoveel bidons op de grond die uit hun houder zijn gewipt door het nogal hotsende en botsende terrein. Dan de klim zelve, die viel eigenlijk nog mee. Eerst tussen die houten palen en dan een lange singletrail naar boven die dan uitkomt op de weg.

Rond km 35 hadden we de tweede van de 5 bevoorradingen die evenwel heel goed in orde was met veel eten en drinken, het is wel niet zo warm maar drinken is heel essentieel om geen kramp te krijgen natuurlijk en hopelijk blijven we daarvan gespaard ook, ik had trouwens de Camel gevuld met 2 liter sportdrank en nog een bidon gevuld van 0.75l dus uitdrogen was onmogelijk.

De Zwarte berg volgde heel snel dus weinig tijd voor recup en onze snelheid lag ook nog redelijk hoog ( voor ons toch ergens rond de 20 km/h ). In de snelle afdaling op asfalt toch even wat verwarring want we moesten ergens rechtsaf draaien maar door de snelheid in de afdaling waren we er bijna voorbij. Via een toch wat technische singletrail met redelijk wat spoorvorming daalden we verder de Mont Noir af. Eens beneden hadden grof steenafval uitgegooid en waardoor ik nog bijna op de grond lag omdat men wiel net wegschoof op die stenen.

Even was ik Ann kwijt ook en bleek dus dat zij haar kilometerteller daar verloren was en dus ook gaan zoeken omdat het ook geen van de goedkoopste modellen bleek te zijn zei ze achteraf. De streek rond Berthen zal ik ook niet snel vergeten want daar lag de Catsberg op ons te wachten en welke we tot 2 à 3 maal beklommen. Het was precies een rondje rond de antennemast dat we aan het doen waren, ook hier nog de keuze tussen easy en technical klimmen waar we dus het laatste hebben genomen en amaai het was wel vrij technisch ook met die losse stenen en de percentage qua klimmen.

Zo zetten we onze koers verder richting 3de bevoorrading al en daar zijn we bij een splitsing even de mist in gegaan want we zaten net zoals enkele andere bikers al aan de laatste RV ipv de derde. Zo wezen ze ons dan vriendelijk de snelste terugweg zodat we terug een dikke km verder op het juiste stuk zaten. Natuurlijk stond daar de juiste RV maar die waren we dan voorbij gereden omdat we aan de andere al spijs en drank hadden genuttigd. Het stuk dat we nu voor de wielen kregen was precies een BMX track met het steeds op en af rijden.

Hier was het ook het enigste vettige stuk waar we door moesten rijden qua modder en mijn banden waren net iets te hard opgepompt om hier zonder schuiven en sleren door te geraken maar toch zonder vallen en dat is al veel waard zeker !!! Op mijn gps zag ik al een tijdje enkel een pijlke en een stippellijntje waar we reden en al hadden gereden want de Franse TOPO maps staan enkel thuis op de pc en niet op het toestel tot heden.

Het stuk tussen St Antoine en de alom gekende Cassel is voor mijn part een eentonig stuk waar we niet echt over MTB konden spreken, door de akkers en velden en tussen de maïs en maar hotsen en botsen. Op de koop toe stak er ook nog es een forse wind op die we meer tegen dan mee hadden en dat maakte dat ik net voor de eerste beklimming van de Casselberg een klop van de hamer kreeg. De eerste helling was een kerkwegel van 17% die ik bijna opgekropen ben wegens weinig gevoel in de benen op dat moment.

Daarna terug afdalen off-road en via de Rue de Watten nog eens naar boven, een geluk dat de technische afdalingen me vandaag beter lagen dan het klimmen want daar kon ik toch wat voordeel uit halen zijnde ook om ietwat weer te kunnen recuperen. Voor we dan de RV bereikten op 81 km moesten we daar ook nog es kort klimmen om onze spijs en drank te verdienen. Zonder aarzelen toch meteen een bekerke cola uitgedronken en amaai dat deed enorm deugd, de rug kwam ook weer wat tot zen positieven en na een klein oponthoud vlogen we er terug in om nog een laatste keer de Cassel te bedwingen.

Net zoals de heenrit was ook de terugrit wat simpel te noemen en dus vlogen deze 19 km vrij snel voorbij of was dat misschien omdat ik terug mee de koppositie kon overnemen ?? Via Terdeghem reden we terug richting de E42 - A25. Achter ons reed er een koppel en de dame vroeg of ze even een pomp kon gebruiken want haar achterband loste precies. Allez nadien wijle weer verder voor ons allerlaatste RV en deze keer was het effectief zo. Hier aan de RV dat koppel es erbij gevraagd een babbelke geslagen ondertussen.

In onze laatste 25 km moesten we nog 2 hellingen zien te overwinnen zijnde nog es de Catsberg en langs nogal achter dan nog langs de Boeschepeberg en de erbij horende Buk van Boeschepe, het scherp van de snee was er ook intussen al af en dus in de klimmen steeds kalmaan gedaan ( ik kon toch niks anders meer doen ). De Buk zelve zijn we natuurlijk niet opgeraakt want het steilste stuk was zelfs 29%. Althans waren er bikers bij die blijkbaar toch boven zijn geraakt zonder een voet aan grond te zetten en na 112 km gaat alles zo vlot niet meer hé.

Ineens zag ik terug wat wegen verschijnen op men GPS scherm dus dat betekende maar 1 ding zijnde terug het Belgisch grondgebied te betreden en dit via het grensdorp / stad Abele. Nog een goeie 9 km restte ons van de finish in Poperinge city met eigenlijk veel asfaltstroken en geregeld over de plaatselijke boer zijn erf dat hij speciaal voor ons had open gesteld en deze keer zonder grof steenafval. In sneltempo reden we door Poperinge zelf de ene straat uit en de andere in en dan een extra aangegeven met lintjes smal baantje door en eindelijk wat verder de zaal Maeke Blyde. Door het gangske en dan het podium op om wat later ons cadeau'ke in ontvangst te mogen nemen.

Eerst en vooral een dikke merci aan Ann Arys om vandaag mijn moraal terug op te krikken regio Cassel want ik zat er toch even door daar en natuurlijk de lift naar hier uiteraard. Ook ben ik natuurlijk content dat ik die 126 km toch kunnen uitrijden heb welke toch een schoon training was voor Houffalize binnen 2 weken.

De cijfers

126.37 km / 17.91 avs / 47.10 max / 18.1° gemiddeld / 1799 hm's

Het Parcours

Het was mijn tweede deelname aan deze marathon in het verre West Vlaanderen waar ik vorig jaar kennis maakte met de streek op 85 km. Deze editie ietwat uitgedaagd om de 125 km te rijden want 115 km bollen vanuit Aalst en de 65 doen was wat onnozel voor woorden volgens Ann.

De Rit zelve was redelijk goed met reeds gekende beklimmingen van de Rodeberg, Kemmelberg, Baneberg, Catsberg tot 3x toe, de Zwarteberg, de Cassel ook 4x en dan terug langs de zijkant van de Catsberg en als laatste de Boeschepeberg. Het verbindingsstuk richting Cassel was wel wat eentonig met steeds door en over de akkers met een ferme wind op kop.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Echte technische trails waren er niet maar de bosrijke stukjes waar we afgedaald zijn waren wel meestal de moeite, Rond de Cassel enkele steile knikjes bergaf en zeker ook bergop

Bepijling

4 / 5 , We zijn wel effectief door enkele boskes mogen doorrijden en anders was het wel op de rand va het bos.

Bevoorrading

5 / 5 , 5 goed voorziene RV's van alle spijs en drank, genoeg fruit zoals bvb watermeloen, bananen, sinaasappels en natuurlijk ook een assortiment koeken.

Ondanks ik de vrijdag een klein werkongeval heb gehad ( met voet tussen pallet en transpalet geklemd gezeten ) kon ik vandaag toch aanwezig zijn op deze manche van de Fidea Cup op en rond de muur. Zelf gereden heb ik natuurlijk niet en ook niet per bike naar daar gereden maar wel een resem foto's gemaakt van de dames jeugd en nieuwelingen - Elite dames en juniores en de Elite heren en beloften.

Dit resulteerde in een 1100 foto's na selectie, alle foto's zijn te bekijken op mijn Facebook pagina onder de sectie foto's, ik maak het jullie maken en klik enkel op de link voor desbetreffende reeks ( elke reeks heeft 2 delen omdat er max. 200 per keer kunnen upgeload worden.

dames jeugd en nieuwelingen : reeks 1 en reeks 2

Elite dames en juniores : reeks 1 en reeks 2

Elite heren en beloften : reeks 1 en reeks 2

Woensdag 25 augustus

Vandaag nog gaan werken tot de middag zodat we nog rond 15h nog konden vertrekken naar de ardennen voor 7 dagen verlof en biken natuurlijk. mijn vaste bikemaat Koen was ook mee dus ik moest niet alleen gaan biken al die dagen en biken stond sowieso op het programma maar dat is uiteraard wat afwachten wat het weer gaat worden want dat is het enige dat ge nooit in handen hebt.

Donderdag 26 augustus

Ik had sinds dinsdag een nieuwe gps zijnde de garmin edge 705 bundle dus vandaag de moment om em es te testen, De topo kaart van Belgie - nederland en luxemburg stond er reeds op dus nu nog enkel een koers en/of gpx route opzetten om n te rijden en zo hadden we gekozen voor de roadbook van Hotton omdat we op deze meteen konden inspringen beneden in rendeux.

Na wat zoeken naar de juiste mappen ( history-gpx en courses ) toch alles in orde geraakt en een half uurke later de bike op en wijle weg, eerst de afdaling van de rode route die hier vrijwel aan de chalet passeert en via Ronzon konden we inpikken op de route met meteen een monsterklim naar de kapel van Saint Tibeaut welke een heel eindje hoger is gelegen.

Zoals gezegd meteen een monsterklim met dikke kiezels en een percentage van 8 tot 15°, eens boven natuurlijk het wondermooie zicht over de ourthe vallei dus voor niks hoef je het niet te doen hé. Na nog een kort klimmeke van wederom 15% en een lange golvende brede boswegel breikten we de asfaltbaan dat ons naar het kleine dorpje Hodister bracht, hier kreeg de gps ineens wat kuren en wilde precies niet meewerken.

Na het uit- en aanschakelen konden we toch het roadbook verder volgen. Langs achter de kerk van dit dorpje reden we terug het veld in langs het kruis van lamborelle en zo door door een ander dorpje na een lange afdaling. Ineens blokkeerde het toestel helemaal en waren we op onszelf aangewezen. Een geluk dat ik redelijk mijn weg ken in deze streek en zo konden we toch via enkele andere baantjes toch terug op het oorspronkelijke tracé uitkomen maar toch een andere afdaling genomen richting Hotton.

Vanaf de start te Hotton zelf dan weer het effectieve parcours genomen mits een kleine stop aan de lokale delhaize waar we even konden bijtanken vooraleer de volgende klim aan te vatten want het is er ook eentje van formaat hoor. Na deze ladde klim terug naar beneden om aan de barak van de Speleoclub en door de bedding van de rivier de Isbelle. na nog een kort klimmeke reden we buiten Werpin om dan de baan Hotton - La Roche over te steken en een andere lange klim te gaan aanvatten.

Eerst gestaag naar boven op asfalt en dan verder over losse stenen die ook wel sterk naar boven ging, eens boven even een pauze ingelast vooraleer verder te rijden want we hadden nog 3 lange klimmen te verwerken. Na die ene lange klim op asfalt en bijhorende afdaling kwamen we uit in Rendeux waar we dan een U bocht maakten om terug te klimmen langs de manege.

Dit klimmeke heb ik ondertussen al " de muur van Golette " genaamd want verdorie het gaat er wel ineens steil omhoog, Koen slikte eens alvorens we deze begonnen te beklimmen. Een km of 2 verder konden we dan terug de afdaling aanvatten door het bos en dan over dikke keien terug de RaVelbaan te bereiken en het einde van onze RB vandaag

Nog een laatste klim naar de chalet welke we een uurke of 3 eerder hebben afgereden. Koen vroeg of we ook om een ander manier de chalet konden bereiken wat dus mogelijk was langs de Col de Beffe maar dat zag hij zeker niet zitten. Allez wijle verder naar boven voor een km of 2 om langs het bos van d'Arlogne af te draaien en dan wat verder langs het weiland af te dalen tot de chalet.

de cijfers : 44.79 km / 1127 hms / 14.85 avs

Vrijdag 27 augustus

Vandaag een uitgeregende dag dus niet uitgepakt al hadden we afgesproken met Anthony en John om een ritje langs Weris te doen vanaf Barvaux, zal voor een andere keer zijn. In de plaats wel even naar La Roche geweest voor wat cadeau's en souvenirs.

Zaterdag 28 augustus

Het begint serieus te korten nu want morgen is het mijn vierde deelname aan de Houffamarathon en derde keer de 75 km. Bij de inschrijving van deze marathon had ik meteen bij betaald om op zaterdag ( vandaag dus ) de TT van 30 km te rijden met natuurlijk ook de start op de Place de Janvier, na het ophalen van het stuurbord te laat aangekomen op het kerkplein waar de rest al gestart was ( was normaal gezien ook een massastart ).

Met ons beide dan vertrokken via de stelplaats van de lijnbussen en zo naar boven als opwarmer waar we verder dan een voetgangersbrug overmoesten om dan uit te komen aan de pijlen van de blauwe route die we vorig jaar hadden gereden. Ondertussen hadden we wel al een goeie 4 km gereden en geen off-road voor de wielen gekregen maar ja het moet natuurlijk haalbaar zijn voor iedereen hé.

Na een eindje klimmen zaten we al op 450 m boven de zeespiegel, zo ging het verder wat op en neer met toch enkele serieuze kuitenbijters die steeds uit het niets kwamen opdagen, de benen waren goed dus overal vlot opgereden hoe steil en technisch het ook was wat me beter afgaat dan snelle afdalingen eigenlijk, geef mij maar techniche trails op en af en liefst zonder te veel modder.

Na het oversteken van een rievierke over een smal brugje kregen we een andere technische klim voor de wielen met halfweg een U bocht en veel losliggende stenen maar het uitzicht dat ge boven te zien kreeg was wel zeer mooi. na wat verder klimmen bereikten we de bevoorrading die eigenlijk wel magerkes was maar soit zo een lange tocht is het nu ook weer niet.

Peperkoek en suikerwafels en zo een sojadrankje met vanille- en chocoladesmaak, na een korte verpozing dan weer de bike op om verder de pijlen van de S tocht verder te volgen, verder zat er eigenlijk wel veel asfalt in maar meestal wel bergop dus het compenseert totch wat enigzins. Op een bepaalde klim over de tarmak kregen we een sterke tegenwind te verwerken maar eens het bos weer in was het al veel minder terug.

Ook qua moddergehalte viel het goed mee tot hiertoe dus ik had goede hoop voor morgen, Onderweg ook wat haasje over gespeeld met een andere biker die daags nadien ook de 75 km zou meerijden, klimmen kon hij redelijk wel maar afdalen was precies zen sterkste punt niet.

We zaten intussen op rond de 27 km dus we waren bijna binnen maar de vooropgestelde 690 hoogtemeters waren blijkbaar niet juist want we hadden er nog maar 450 overwonnen, ook hadden we blijkbaar nog een pijlke gemist ook want in plaats van een lange schone singletrail gemist welek ook in de blauwe route zit en de snele afdaling wat enkele jaren terug de startklim was van de Wereldbeker waar Filip Meirhaeghe indertijd een demarage plaatste en de WB won.

de cijfers : 30.99 km / 539 hms / 18.11 avs

Zondag 29 augustus

Verslag van de 7de Houffalize Mountainbike Marathon kan je hieronder lezen

Maandag 30 augustus

Vandaag weer een compleet uitgeregende dag dus er gebruik van gemaakt om de bike te kuisen in de garage en dus klaar te zetten voor de volgende rit

Dinsdag 31 augustus

Koen vertrok vandaag naar huis rond de middag en omdat het toch een stralend weer was ( mocht wel eens na al die regen ) er toch op uitgetrokken met de MTB, eerst een deel van het Roadbook van Hotton en deze keer werkte de GPS wel mee zodat ik deze kon volgen tot het startpunt te Hotton.

Hier even afgedraaid naar Fronville via de wegels van de vaste blauwe MTB lus en terug uiteraard, richting chalet dan weer de rode pijlen gevolgd tot Wy en dan de MTB wegels van mijn MTB challeneg tot de Chalet te Beffe, wegens slecht contact van zender en magneet ontbreekt er iets meer dan 4 km op het profiel welke de Garmin wel heeft gerekend.

de cijfers : 48.11 km / 788 hms / 17.7 avs

Woensdag 1 september

Valieske klaarmaken en terug naar huis om donderdag weer aan de dagtaak en dito overuren te herbeginnen

Het was weer zover vandaag, de grote dag voor MTB'ers met het marathon gevoel en voor zij die willen proeven van dit groot gebeuren in het klein dorpje Houffalize. Ik had met MC Anthony afgesproken aan het frituur in Rendeux om vanaf daar samen verder te rijden maar eens in Marcourt viel mijne € dat ik mijn SIS kaart, pasport en geld vergeten was dus wijle terug op een rappeke. Omstreeks 20 na negen aangekomen in Houufalize en me rap klaar gemaakt voor de massastart van half 10 voor de 77 km.

Me dus snel naar box 2 begeven en tussen gezet en dus net de start mee kunnen nemen en wat voor ene dit jaar, eerst in volle vaart richting La Roche om dan aan het Lyceum links af te draaien en aan het kanon uit te komen en zo weer een passage langs de startplaats, via het busdepot begonnen we dan officieel aan de marathon met een eerste serieuze klim van 14 %. De versnellingen knetterden dat het niet te doen was doordat bijna iedereen schakelde naar de binnenplaat vooraan, mijn beentjes voelden fris aan en kon de klim nog bedwingen op de 32 - 34, dan even de straat over en moesten we dezelfde helling bedwingen van de WB dit jaar en amaai het is zeker geen lachertje.

Een eindje verder dan een eerste singletrail waar er toch wat filevorming was maar toch vlot kunnen ritsen en dan naar beneden want we reden terug naar de L'Ermitage waar we vorig jaar meteen naartoe reden. Geen stofwolken dit jaar want het had de voorbije dagen toch redelijk wat geregend maar we hadden geluk nu, algelijk lag het parcours er nog relatief droog bij dus dat was toch al een geluk. Met een lange gestage klim tussen de bomen kwamen we dan hogerop uit op een beton baan waar we dan linksaf moesten draaien en zo terug redelijk snel naar beneden met enkele toch wel verschietachtige drops amaai.

Beneden dan het brugje terug waar iedereen overstapte zoals ik ook vorig jaar, voor mij reed er een biker door het ondiepe rivierke dus ikke erachter natuurlijk van deken dat er een fotograaf stond maar het was dik naast mijn knoppen , allez ja dan terug bergop op een toch wel bijna onmogelijke klim maar het is me deze keer toch nipt gelukt met dank aan mijne bull lock achteraan en de bikers die voor ons aan kant gingen voor wie nog poogde naar boven te rijden. Hier dan even gebeld naar Anthony die geheel in de achterste gelederen had plaats genomen wegens ook net de start te hebben bereikt na het ophalen van zen stuurbord.

Samen dan onze marathon verder gezet met een afdaling naar de camping Moulin de Bistain tegen Gouvy en natuurlijk wederom naar boven om na terug een lange klim ergens tegen Steinbach uit te komen, de klimmekes verteerde ik redelijk goed had ik de indruk maar klom ook steeds op mijn eigen tempo zonder te moeten forceren. Gelijk ge het al kunt raden kwam er ook na deze lange afdaling over dikke kiezels wederom een klimmeke van formaat en toch al bikers die nu al naar boven stapten, nu ja klimmen met een % van 14 is niet meteen de simpelste hé.

na nog een resem van die hellingen en afdaling in meestal beboste sfeer kwamen we de bikers van de 50 km tegen welke ook onze route verder gingen volgen naar de eerste bevoorrading maar voor we deze bereikten hadden we toch nog enkele serieuze kuitenbijters en tricky afdalingen te verwerken waar ge best hoofd bij koel hield want het ging snel bergafwaarts maar ook technisch door de stenen of als ge ineens een modderige stuk moest doorkruisen. Bij het oversteken van een brugje dan MC Kenneth tegen gekomen die bezig was met de 50 km en zo zijn we dan met ons drietjes naar de eerste bevoorrading gereden.

Dik in orde natuurlijk met genoeg spijs en drank en ge mocht er zelf vrijblijvend uwe bidon bijvullen, na een korte verpozing ons terug in gang gezet na het thuisfront een eerste stand van zaken te hebben door gegeven. Vorig jaar was het stuk tot de volgende RV aan de kerk van Fontenaille een stukje vlakker dan hetgeen we nu net te verwerken kregen ( 24 km en 800hms ) dus we konden wat bekomen ondertussen. Met wat lichter stijgende baantjes welke zijnde singletrails en andere van die bredere tractor wegels reden we naar het asiel centrum waar vorig jaar de eerste RV was gevestigd.

Onderweg de vraag gekregen van iemand of ik soms bij Somati werkte omdat ik zo'n windvestje aanhad, ik werk er niet neen maar zij wel zei ze. Ze waren in elk geval wel van mijn buurt in Oost Vlaanderen en mee bepaald van de MTB club van Aspelare en zo zijn we elkaar geregeld tegen gekomen en samen verder gereden.

Voor mij reed een biker welke ik zaterdag had gezien tijdens de TT van 30 km dus samen verder gereden en nader kennis gemaakt, Mooie passages door het Bois de Saint-Pierre en zo verder naar Lomre om dan via wat andere wegels door Montleban te rijden en terug het bos door naar beneden om terug door het diepe water te rijden van de beverburcht en amaai dit jaar was het diep ( de foto's volgen nog wel ). Eerst een klein klimmeke en dan in volle vitesse weer naar beneden om door het bos weer steil te klimmen door het bos omdat de weg was afgesloten door een boomstam.

Nog een stukje verder klimmen op de betonbaan en dan de autosnelweg Luik - Luxemburg over om aan de kerk van Fontenaille de tweede wel voorziene bevoorrading te genieten. Hier terug de Kenneth tegen gekomen die nog een goeie 15 km te rijden had en wij ergens nog het dubbele dus we waren nog niet meteen binnen. Ondanks dat de bike al gewassen was in het water van de beverburcht heb ik de rest van de modder er ook nog afgespoten met de tuinslang en natuurlijk de ketting terug goed laten smeren want dt was zeker nodig nu.

Achter de kerk om reden we richting het bos in van Dinez en dan verder door het bois de Cedrogne waar het terug wat vettiger was maar het viel beter mee dan ik verwacht had want meestal kon ge naast de grote plassen naast rijden en dat is al anders geweest enkele jaren terug. Met een gestage klim van bijna 4km en een 8% kwamen we eindelijk terug op een vlakker stuk en dat was welkom, op het plateau reden we dan verder en dan terug afdalen en wat licht stijgen om terug in Dinez uit te komen op enkele meters waar we dit bos waren ingereden.

Door een ander bos genaamd Martin Moulin reden we van Willogne naar Achouffe waar we de alom gekende brouwerij passeerden in de afdaling. Het was echt van korte duur want ineens was het rechtsaf en knal 30% naar boven op een gladde ondergrond, vorig jaar lukte het wel zonder voet aan grond te zetten maar echter lukte dat niet vandaag dus nog een stukje te voet naar boven. Eens de bocht om dan weer de bike op om verder te klimmen door het bos en daar kregen we dan terug een monsterklim voor de wielen waar wellicht NIEMAND naar boven zou kunnen rijden hebben wegens TE steil en door de gladde ondergrond en zen natuurlijke hindernissen zijnde de stenen.

Eens boven mochten we terug een stukje afdalen en even later bereikten we de laatste bevoorrading waar ze de tent al aan het opkramen waren, wel snel maar met de regen die net met bakken uit de hemel viel was het wel te verstaan eigenlijk. We kregen in elk geval nog eten en drank om onze laatste 11 km te kunnen overwinnen en we hadden geluk dat deze begonnen met een lange afdaling met dikke kiezels en een spoor dat de hele weg van links naar rechts slingerde. Eens beneden dan racen maar naar de baan Houffalize - la Roche welke we dan een eindje moesten volgen naar eerst genoemde.

Even later dan het wandelbrugje over en dan met de bike in de hand zien naar boven te klimmen op die natte rotsen maar het lukte beter dan gedacht. En dan terug een hele klim naar de brug onder de snelweg waar er al enkele aan het stappen waren naar boven maar niet den deze want ik hield er nog steeds een een goed gevoel aan over in de benen door nooit diep te moeten gaan en dat loonde dus precies. Boven dan even op Anthony gewacht en samen de deels technische afdaling aangevat naar het lyceum waar we deze ochtend al waren gepasseerd met de startronde.

Nu nog het meest technische deel van de hele marathon voor mijn part en dat is de passage over het Wereldbeker parcours, eerst een deel licht klimmen en dalen en dan een toch wel technische klim met een U-turn over losse stenen waar menig biker ook al geparkeerd stond. Zeer tevreden ik was over mijn Vredestein Bull lock trokken ze me nu ook naar boven zonder te stoppen en ook dat andere steile knikje om aan de start van het 4X parcours te komen, ik had wel bekijks precies daar.

Nu terug afdalen door het bos over die gladde boomwortels en stenen met veel draaien en keren, in de voorlaatste afdaling toch onderuit gegaan omdat mijn voorwiel wegschuif in de modder dan een slijkerige steile afdaling en ik was er al niet gerust in daar. Nog snel naar beneden met een kleine drop van de berm en verder afdalen naar het brugje over de Ourthe waar ze ook foto's namen, nog even langs de sporthal sjezen en dan van langs achter de kerk komende de eindmeet mar lap werd ik nog gehinderd door die opgeblazen boog en eindelijk de finish na iets meer dan 5h en 23minuten maar ik had nog heel wat reserves over.

De cijfers

78.23 km / 14.50 avs / 52.40 max / 13.9° gemiddeld / 1832 hm's

Het Parcours

Een pittig parcours met een zware eerste 24 km, nadien was het beter gedoseerd en tegen het einde terug enkele serieuze kuitenbijters. Veel bossen door gereden maar ja we zaten dan ook in de Ardennen hé

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Redelijk wat technische hellingen en snelle afdalingen waar ge steeds het koppeke moest bijhouden maar het WB parcours was veruit de meest technische zone van de hele marathon

Bepijling

5 / 5 , meer dan dik in orde, zeer duidelijke splitsingen en bepijling op de weg en in het bos

Bevoorrading

5 / 5 , 5 goed voorziene RV's van alle spijs en drank,, koeken, pannekoeken, wafels, cake en etc en ge kon er terug uw bidon bijvullen met sportdrank

Deze speciale 30ste editie samen gereden met MC Koen en MC Tim die ook eens wilde weten of het er echt zo druk was en natuurlijk benieuwd naar het MTB parcours, omstreeks 8.15h stonden beide aan de achterdeur te wachten en na het opladen van de bike wij richting Overijse. Het was toch al iets drukker op de E40 ten opzichte van een andere zondag maar toch vlot verkeer richting de Brusselse rand. Na het zoeken van een parking wat vrij snel gebeurd was ons klaar gemaakt en richting start waar we natuurlijk eerst moesten inschrijven.

Voor de tocht ietwat overdreven prijs van 7€ betaald maar soit, er was toch een biker die geheel zijn ontevredenheid uitte en schreeuwde dat hij de tocht zo wel zou rijden zonder dit belachelijk hoog bedrag te betalen. Bij de start nog 2 stukken peperkoek mee gekregen en dan klimmen maar langs het voetbalplein van Tempo Overijse en terug dalen langs de Speelberg. dit eerste veldwegelke hadden we 2 jaar terug ook gereden maar iets verder kregen we dan een nieuwe veldweg en eentje in stijgende lijn dan nog wel.

Aan alle drukke oversteekplaatsen stonden er steeds gemachtigde mensen en/of agenten om het verkeer tegen te houden voor de talrijke gordelaars vandaag, Tot nu was de start toch heel mooi zei Tim maar werd was verstoort door een lange passage op asfalt om een eindje verder toch terug het veld in te duiken met een lichte klim, ondertussen waren we toch al opgewarmd geraakt en bereikten we even verder ook de eerste Aquarius tent waar we een flesje lemon aangereikt kregen. Blijkbaar heb ik per ongeluk op de start/stop knop gedrukt onderweg waardoor er maar iets meer dan 4 km geregistreerd was maar steeds heb ik ook nog mijn ciclomaster bij voor de profielkes.

Met een schoon klimmeke en singletrail reden we dan door naar Terlaenen waar we wederom enkele mooie baantjes voor de wielen geschoven kregen en reden ook zo even door het Waals gewest zelfs voor we de eerste stempel controle bereikten aan het voetbalplein van Ottenburg waar we dan even snel weg waren dan toe gekomen. Via schone smalle en brede baantjes waarvan de ene technischer dan de andere reden we richting het Onderbos. Met mijn donkere glazen was het soms redelijk tricky hoor want ge zag wel waar het licht tussen de bomen scheen maar net daar was het ook verarderlijk.

Na dit schoon boske kregen we een tweede drankstop van Aquarius in de onderbosstraat en net aan de B&B In Between welke in elk geval een moderne nieuwbouw woning is met een verrassende architectuur. We mochten er zelfs onze gegevens invullen om kans te laken op een weekendje logement hier dus zeker gedaan en hopen dat we iets winnen. http://www.bnbinbetween.be/ is het webadres

Ook in een ander bosje ( ge kon kiezen zei Tim, omdat dit een extra luske zou zijn geweest ) kregen we een kanjer van een technische afdaling voor de wielen maar in het begin al vermeld stond dat het tot 15% naar beneden ging en dat over trapjes van boomwortels en etc zodat het van de ene naar de andere trap naar beneden tikken was, dit is echt het soort afdalingen waar ik liever op kick in plaats van die snelle afdalingen met spoorvorming en al, eens beneden draaiden we terug bergop waar het ook ietwat technisch was en tegen ook een aantal percenten natuurlijk.

Van Sint Agatha Rode reden we naar het Magrijsbos waar we ook een heel lang en schoon stuk voor de wielen kregen, een lange afdaling waar ge precies in een halve buis reed en daar wat slalom werk en boomstronken tussen voor de techniek. Ik ben er zelfs vrij zeker van dat deze trail ook in de bloso route van Overijse zit verscholen, Nog even de Bertelsheide oversteken en terug een schoon technisch stukje zoals we juist hadden gedaan. Van Neerijse keerden we dan terug naar Huldenberg over baantjes met diepe sporen en een zandgroeve of toch tenminste hetgeen dat ze er willen van maken want er stond een caravan met een protest spandoek.

In Huldenberg nog een laatste stempel controle alvorens we terug naar Overijse reden. Eerst langs het Stockembos naar boven en dan verder terug naar beneden over de Hassenbergstraat, we hoorden de wagen al op de dreef maar ons stuurden ze nog een lange ietwat moeilijke klim naar boven met een zanderige ondergrond. Hier en daar moest ge even het voorwiel optrekken om de trapkes te kunnen overwippen waarvan dat laatste toch al een serieuze trap was amaai maar toch naar boven gereden.

De cijfers

48.02 km / 18.43 avs / 49.60 max / 19.3° gemiddeld / 689 hm's

Het Parcours

Een mooi parcours met mooie technische singletrails in stijgende en dalende lijn, het technisch boske met zijn afdaling van 15% op door boomstronken gevormde trapjes blijven me het beste bij alsook de andere snelle afdaling door het Magijsbos.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Dit jaar redelijk wat technische hellingen en afdalingen waar ge steeds het koppeke moest bijhouden maar voor mijn part een absolute meerwaarde aan deze tocht.

Bepijling

5 / 5 , Die was terug redelijk in orde met de oranje pijlen zoals elk jaar trouwens, nog nooit verkeerd gereden op deze tochten van de Gordel

Bevoorrading

2 / 5 , 5 Slecht zijn ze niet maar 2 stukken peperkoek bij de start en 2 aquarius flesjes onderweg kun je niet meteen een bevoorrading noemen maar alleszins beter dan niks natuurlijk

Vandaag gestart in St Martens Bodegem met MC Tim en MC Bart en diens maat Guy ( Egied op MTB.BE ) die ook met de bike was afgekomen, deze ochtend toch al aan het regenen zijnde met vlagen en toch gestart dan, eerst met de bike tot Hekelgem waar Bart aanklampte en samen door naar Bodegem waar Tim ons op stond te wachten. We gingen eerst voor de 50 km maar door de eerdere maagklachten reden we de 40 km mee met Tim

Na de democratische prijs van 3€ inschrijving ons in gang gezet en vrijwel meteen het veld in zodat we meteen wisten wat ons te wachten stond, het had al deze nacht al goed geregend dus enerzijds wisten we het al dat het " ik ben blij, dat ik glij " zou worden. Met een luske van veel off-road en al een eerste gladde kennismaking met de modder reden we terug langs de Bodegem straat naar de brug over de E40 waarna we een eerst even het veld van den boer door moesten en dan een schone singletrail werden ingestuurd. Tussen de bomen en hier en daar wat op en af.

Uitgekomen aan de Steenbergstraat zien we daar ne "sjarel" wegstappen met de bepijling, reden was dat deze tocht langs hun softbal/baseball clubhuis passeerde en dan pikte hij niet, een geluk dat er iemand van de organisatie zelve al in de buurt was en kon ingrijpen. Na veel geleuter over het al dan niet passeren daar hebben ze dat stuk toch moeten verleggen via de asfalt voor de andere bikers naar het schijnt. Ik en Tim trokken het ons in geen geval aan en reden verder langs de vermelde weg met of zonder de aanklager zen toestemming en reden door via de Zetsel naar de regio Morette zal ik het maar noemen.

Ondertussen ook de eerste schakelproblemen komen opduiken zijnde chain suck ondanks de transmissie pas in april is veranderd, zal door de modder wel zijn zeker !!! Eerst langs de kassei naar boven om naast de Koekoek terug af te dalen en dan terug rechtdoor terug naar de Louwijn. Vie de Morreteweg en een stukje van de Ternatse Bloso route omgekeerd kwamen we dan terug uit aan de Zavellos en zo dan verder reden langs de serres. Op de kasseien ineens dan linksaf een smal wegelke in waarvan ik niet eens het bestaan wist.

Zo kwamen we dan uit aan de Platijn en reden terug verder met een snelle afdaling en terug naar boven, allez dat was toch al stappend te doen want om er naar boven te rijden was het nu wel TE vettig. Na de voorzichtige oversteek van de Edingstesteenweg begonnen we aan een Intermezzo op en rond de Morette welke we toch 3 keer hebben beklommen, eerst via de kant van de kapel aan de kruisborreweg ( aan de trapkes ), dan de Morette zelve en achter de kapel om terug naar beneden om voor de derde keer dus terug naar boven te rijden.

Onze moeite werd meteen daarna beloond met een bevoorrading met vriendelijke dames, wafels, banaan en cake en sportdrank om door te spoelen, meer moest dat niet zijn hé. Na enige verpozing ons alu ros weer beklommen om verder te rijden met meteen nog een klimmeke naar een hoger gelegen plateau laat ons zeggen en amaai dat spoor naast die wei lijkt precies dieper en dieper te zijn ondertussen dus wijle ernaast proberen te rijden, boven dan nog efkes tussen de maïskolven om nadien via een andere singletrail weer naar beneden te glijden.

Guy had ons intussen verlaten om via de baan terug te keren naar huis want in de modder baggeren is ook zijn ding niet zei hij. Via de Muzeumstraat doken we terug weg tussen de huizen voor een andere lange singletrail die er algelijk nog redelijk goed bijlag wat mij wel sterk verwonderde ondanks de gevallen regen, de vele modder begin ook weer parten te spelen en mijn ketting raakte ook steeds vast te zitten als ik op het middenblad stond. Het volgende was terug een bekend klimmeke waarvan het eerste stuk klimmen ook al vettig genoeg was.

De rest van de klim naar de Petrus Ascanusstraat viel algelijk nog mee buiten het laatste stuk dan. Ook de smalle singletrails van de Kattenberg werden terug gepresenteerd met een klein omwegje dan om terug boven in Bekkerzeel ui te komen. Terug die ketting die constant blokkeerde was ik van plan te stoppen en ook van hieruit verder naar huis te rijden maar Tim en Bart maanden me aan om tenminste dan de tocht van 30 km te vervolledigen dus maar verder gereden hé.

De afdaling naar de manege was extreem glad en zag Tim voor mij ook serieuze manouvres uithalen om recht te blijven want door dat dieper spoor waar ge de trappers al met moeite rondkreeg was het ook nog eens spekglad, nadien dan terug ietwat naar boven via een voetspoor en weer naar beneden met een klein steil knikje omhoog om aan de Kloosterweide uit te komen welke we een stukje gevolgd hebben tot de ingang van een kort technisch boske. Ik liet met plezier mijn medebikers voor want Tim kende dit boske toch al en voor Bart was het ook de eerste doorgang net zoals voor mij dus.

Eerst even de beek door en dan op een schuine en wel spekgladde kant verder naar beneden, er liep een soort van goot in kasseien naar beneden waar het nu ook best was over te stappen ipv door te rijden of ik kon zeker enkele meters lager hebben gezeten, nog een vettig moerasje door en dan begon de pret in een soort van BMX parkje met wat draaien en keren en op en af natuurlijk. Het plezier was van korte duur maar het was toch tof en voor herhaling vatbaar in liefst ietwat drogere omstandigheden.

Terug de E40 over en dan langs de Assestraat het boske door achter het Kasteel van Sint Ulriks Kapelle waar dan de splitsing was geplaatst, Tim en Bart reden verder voor de 40 km met nog een passage door het alom gekende Borréboske maar daar pas ik graag een stukje van Tim zen verslag tussen welke kortelings te verwachten is.

De cijfers

de TT : 13.13 km / 15.7 avs / 35.60 max / 15.4° gemiddeld / 414 hm's

Totaal : 62.96 km / 18.89 avs / 37.8 max / 15.4° gemiddeld / 487 hms

Het Parcours

Een mooi parcours met vele technische singletrails want ze hebben er hun werk van gemaakt amaai,

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : door de gevallen regen was het wel extra glad op sommige plaatsen door de modder.

Bepijling

5 / 5 , Die was redelijk in orde met gele pijlen en overzichtelijke splitsingborden

Bevoorrading

3 / 5 , suikerwafels, banaan, cake en sportdrank om alles door te spoelen geserveerd door vriendelijke dames.

foto met de gsm gemaakt aan de bike wash

Wegens problemen met de transmissie van de Cube ( ketting en cassette versleten ) was ik van plan een wegritje te doen maar omdat ik eerder zin had in es uit te slapen is het dat geworden, het moet niet alle weken biken zijn hé en de woon-werk km's vangen dat wel op deze week. Verder wel gaan kijken naar de Elite in Mere op de Steenbergcross. Foto's van deze wedstrijd komen zeker online eerstkomende dagen

Sinds vrijdag terug met de mobilhome uit Duitsland, we zijn vanuit Luxemburg naar Trier gereden en zo geleidelijk aan naar Cochem en terug in verschillende dagen en steeds andere camperplaatsen. De eerste week enkel wat naast de Moezel gereden op die Wander Radweg vanaf Wintrich die zich tussen de ranken slingert richting Brauneberg en Mülheim en ook omdat het geen schitterend goed weer was ( wat motregen ). Niettemin is het daar ook natuurlijk schoon vertoeven, onderweg ook gezien dat er een lange wandelweg van rond de 31 km en +- 610 hms was wat toch al een aanzienlijke afstand is om te wandelen. Deze passeerde aan de camper stelplaats waar wij stonden en dus de uitgelezen mogelijkheid om deze es af te bollen.

Van Cochem had ik wel een route voor de gps maar wegens de veelvuldige regenval toch niet gereden omdat ik niet wist wat het onderweg zou zijn van ondergrond. In onze terugrit naar Trier gestopt en overnacht in Klusserath wat iets verder dan Trittenheim is gelegen en daar had ik in de rapte een plaatje met een biker en nr gezien, bleek dus dat die route ook ongeveer passeerde waar wij hadden overnacht dus na een ontbijt het mtb pakje aan getrokken en gezocht waar ik op de route kon inpikken zijnde te Thörnich. Echter na 2 km geen pijlke meer te vinden en dus terug gekeerd en terug njet. Ze gaan er daar dus vanuit als ge niks ziet dan is het rechtdoor maar soit. Na twee pogingen dan zo een ritje gedaan tussen de ranken en zo dan via een wandelpad naar Mehring gereden ( onze volgende camperplaats ).

Onderweg dan de plaatjes van de bruine route 3 ( Moselhöhen ) tegen gekomen in de omgekeerde richting en dat was dus het plan voor dinsdag maar eerst wat de pijlen naar Mehring gevolgd over de vele wandelpaden en met schone uitzichten onderweg. Zo was er een enorme houten trap gemaakt naar een enkele meters hoger plateau waar ge dus een fenomenaal uitzicht had op de Moezelvallei, dit punt heet de Funfseenblick ( foto genomen met een samsung star )

Vandaar dan verder richting Mehring waar ik onderweg nog es zo een startplaats voor delta vliegers ben tegen gekomen, onderweg hoor ik dan achteraan een geklingel en bleek er een spaak te zijn afgebroken net aan de spaaknippel dus die spaak eruit gefrutseld en verder gereden. Blijkbaar sterke wielen want het gaf geen krimp met ene minder. Er restte me nog een oversteek van de Moezel en door het dorp naar de camper stellplatz te rijden.

Toch een schone 29.18 km gereden met 475 hms gereden als opwarmertje

( zicht vanaf de toren Funfseenblick )

Op dinsdag rond half elf gestart en via een aanloopstukje in gevat op deze route waar het ook al wat zoeken was eigenlijk want de plaatjes zijn niet steeds logisch geplaatst ook. Het is algelijk wel een schone route met enkele keren de mogelijkheid om er een extra stukje aan te breien ( staat aangegeven als 3+ op de plaatjes ). Met dit extra stukje terug moeten zoeken naar plaatjes en met wat logisch nadenken terug op de route gekomen. Het is een gegeven dat het zeker NIET vlak is daar en veel singletrails hebt ge er ook niet maar niet tegenstaande is het wel een schone route met veel sjotterwegen. Ergens tegen Büdlich in een schone singletrail doemt er daar een stuwdam op midden in den bos die de Kleine Dhron moest tegenhouden.

Rond km 27 toch er terug in geslaagd een pijlke te missen ofzo en kwam zo in een of ander Duits boeregat uit, in mijn beste Duits dan de weg gevraagd en ze stuurden me langs ik weet niet meer waar. Ik had onderweg een wegwijzer Trittenheim 4 km zien staan en dus op de gps" terug naar start " gekozen om zo de reeds gereden stukken terug te keren en via de weg dan terug gekeerd naar Mehring met iets meer dan 80 km op de teller ipv de 43,9 km (+3,7 km). Noem deze dan maar een duurtraining zeker. De laatste 10 km nog regen gehad ook waardoor ik bijna druipnat ben toe gekomen op de camperplaats.

Op woensdagochtend dan van Mehring een stukje terug naar Wintrich waar we al eens verbleven waren om nog enkele wijnboerkes te zoeken voor hun uitstekende wijn. Eond de middag dan de bike genomen om die Grafschafter Wanderweg eens af te bollen. Naast de Moezel rijden we eerst een eindje door naar Mülheim maar ik was natuurlijk al een stukje aan het volgen van dezelfde route maar met een ander pijlke dus na een schone eerste 8 km zat ik al aan 250 hms en dus terug en door naar Mülheim waar de pijlkes ook amper te vinden waren.

Daar dan in het toerisme kantor binnen geweest en een planneke mee gekregen wat me bij twijfel gevallen goed van dienst geweest is. Via een sterk stijgende en terug dalende sjotterbaan en tussen de ranken bereikte ik Veldenz waar ze ook redelijke goeie wijn hebben ( waar niet trouwens in deze streek !!! ). Dan terug wat zoeken naar een aanwijzing en die dus gevonden en begaf me naar Gornhausen, wat ik niet wist was dat ik een hele lange klim met enkele haarspeldbochten voor de wielen zou krijgen en dat tegen constant 6 tot 9%
Na deze lange klim die algelijk nog meeviel ben ik dan verder gereden naar Gornhausen wat ook een nogal klein gehucht is. Daar was het toch terug wat gissen naar waar ik juist moest en dan maar aan de plaatselijke bevolking gevraagd zijnde een vriendelijk boerke.
Via eerst een snelle en lange afdaling op tarmak kwam ik zowat in een bos terecht waar het asfalt een sjotterbaan werd en me zo verder stuurde naar Hirzlei. Als ge spreekt van een Duits boeregat awel dan is dit zeker een nominatie waard want er lag zelfs gene meter asfalt in dit gehucht van amper 3 straten groot dus even snel dat ik hier toekwam was ik er nog sneller terug gepasseerd zeg maar.  Over diezelfde sjotterweg reed ik dan verder naar een wat groter dorp Burgen genaamd. Hier was het wel mooi en zelfs schilderachtig te noemen en vooral zeer rustig.
Vanaf hier dan verder door naar Wintrich maar dat laatste pijlke bleek zo goed te zijn weg gestoken dat ik dan maar de baan naar Brauneberg ben gevolgd en zo dan verder naar Wintrich naast de Moezel.

de cijfertjes van deze rit : 46.59 km en 871 positieve hms

Conclusie :

heel mooie streek om te biken maar als ge een gps in bezit hebt neem die dan zeker mee want de plaatjes zijn niet altijd logisch geplaatst ( ofwel te hoog, te laag of soms al een eindje in de baan waar ge in moet draaien ). De Routes van en rond Schweich zijn er 5 met volgende afstanden en hms :

Route 1: Hummelsberg - Länge: 28,8 km (+ 6,2 km) | Höhenmeter: 883 m
Route 2: Meulenwald - Länge: 27,9 km | Höhenmeter: 718 m
Route 3: Moselhöhen Länge: 43,9 km (+3,7 km) | Höhenmeter: 1232 m
Route 4: Moselschleife - Länge: 30,8 km (+3,2 km) | Höhenmeter: 903 m
Route 5: Kult(o)ur - Länge: 76,3 km | Höhenmeter: 2119 m ( is een allegaartje van de 4 routes bij elkaar ).

Voor wie Duits kan dan is deze site van een lokale MTB club van Mehring best goede site want er staat een hele uitleg op van elke route en de gps track van de route 3 en 4 ( ik had ze al staan maar in kml wat de garmin dus niet kan lezen )

Bikers in Ottignies waren : MaC'Red ( ikke dus ), MC Tim, MC Johan en FietsertjeAnn

Normaal gezien zouden we starten te Erpe Mere voor de TT " dwars door Aaigem " maar MC Johan kwam op de proppen met een naar het schijnt mooie rit in het Waals Brabantse Ottignies. Voor wie dit niet weet liggen : awel t'is tegen de Walibi. MC Tim was me morgens komen halen om 8h om wat later aan Mie Katoen af te spreken met Ann en Johan en samen door te rijden naar Ottignies waar we snel geparkeerd waren omdat ze de helft van de rijbaan vrij hielden voor parking.

Na onze inschrijving van 4€ en het bekijken van een planneke waren we vertrokken met ons 4, eerst nog dat groen kaartje afgeven vooraleer we door mochten rijden wat natuurlijk al ergens in een zak stak. Ons vertrek was al meteen technisch door een boske met wat boomwortels en slalommen tussen de bomen om wat later terug op de baan uit te komen naast de N 238. Wat verder schoten we ons terug het bos in voor veel spielerei met korte bochten en 1 lange singletrail welke ons naar het golf terrein stuurde van Louvain la Neuve.

We waren rustig gestart dus iedereen was goed mee en we wisten ook al min of meer hoeveel hms we moesten overwinnen. Achterom het Science park - Zone Athéna reden we door een wijk waar bijna iedereen alsook wij waren misreden omdat een auto het zicht belemmerde waar we eigenlijk moesten links afdraaien. Het alom bekende technische Bois de reves zat ook in ons traject verwerkt maar we bleven toch wat op onze honger zitten of hadden we ergens een splitsing van "technisch en niet technisch" niet gezien ?? Allez soit sowieso was er tot nu toe nog geen enkele kilometer die ons verveelde.

Na nog wat cruisen in de straten waar het ook wel geregeld op en af ging bereikten we na 15 km de eerste toch wel uitgebreide bevoorrading. Water met een siroopje ( typisch voor deze contreien ), wafels, cake's, rozijnen en etc stonden klaar en bediend door vriendelijke mensen natuurlijk. We waren ondertussen al goed opgewarmd en trokken de snelheid iets op ook. Van Beaurieu reden we verder over menig veel veldwegels en singletrails naar het bois de Chenoy, ook het bois de l'Heuchère en bois du Sartage waar we deels zijn doorgereden en zo dan uitkwamen in La Roche ( neenee niet en Ardenne deze keer ).

De benen verteerden de reeds gedane hoogtemeters beter dan ik verwacht had maar anderzijds kon het ook iet anders na al dat klimmen in Duitsland. We hadden nog een goeie 3 km te doen en met een mooie lange singletrail bereikten we de tweede RV te Bousval waar evenveel voorzien was als op de eerste. Lang zijn we niet blijven staan want Johan moest op tijd terug thuis zijn wegens familiale verplichtingen. Met nog een schone singletrail naast de beek reden we dan verder en hier en daar moesten we ons toch goed bukken of we bleven tegen de laag overhangende bomen hangen.

Het bois de Ty reden we niet door maar kregen wel mooie alternatieven voor de wielen geschoven om de splitsing te bereiken in het bois de Sart des Dames. Daar was het ook echt leuk vertoeven met al dien technische singletrails en ook enkele keren van de bike gemoeten om over omgevallen bomen te stappen en dat in stijgende lijn. Als ge dan denkt dat ge boven zijt kregen we achter de haarspeldbocht nog wat klimmen te verduren en zo wisten we al dat we de voorspelde hms zouden overschrijden.

De hoogtemeters tikten constant aan en Johan begon het wat moeilijk te krijgen dus elk op toer wat gewacht op elkaar om zo toch bij één te blijven, " Samen uit, Samen thuis " hé. Via Sclage reden we dan terug door de straten en menige veldwegels en singletrails bereikten we terug de RV, de 2de en 3de RV waren dezelfde trouwens omdat we een luske richting Genappe hadden gedaan. Over de oude spoorwegbedding reden we dan terug richting Court St Etienne wat een eind verderop gelegen is maar wij reden dan terug een boske in zijnde het Bois de Goffaux om met klimmen en dalen terug in Faux uit te komen.

Ondertussen hadden we al bijna 700 hms overwonnen dus de afstand zou ook al niet meer kloppen dachten we. Ook Tim begon zijn klopke te krijgen en Ann gaf nog steeds goed door had ik ondervonden, op mijn eigen tempo speelde ik wat accordeon tussen Tim en Ann maar op gegeven momenten stonden we natuurlijk terug te wachten op elkaar. Eens samen dan terug verder naar Court Saint Etienne waar we terug twee keer door een bos werden gestuurd met natuurlijk de natuurlijke hindernissen die we moesten overwinnen. Op enkele afdalingen waande ik me zelfs in de Ardennen.

Er was ook een afdaling bij die bijna gelijkend was op die van Weris naar Barvaux door de reeks trappen die gevormd waren door de stenen en erosie, het was hier wel wat makkelijker om af te rijden weliswaar maar niettemin een fantastisch stukje. de afstanden bleken ook terug wat samen te komen en dat zagen we aan de vele jonge bikertjes die ook van dit niet te onderschatten tracé wilden proeven. Toch zijn er steeds bikers die absoluut GEEN RESPECT hebben voor dees klein mannen en zouden ze nog prompt in de kant duwen.

De laatste 5tal km's stuurden ons terug lang het provinciaal domein Bois de Rèves met nog enkele technische hoogstandjes alvorens de start terug te bereiken. De BBQ rook je al van ver met hun lekkere ietwat gekruide worsten welke heerlijk smaakten na deze wondermooie TT en natuurlijk komen we naar deze streek terug voor een tocht van dit kaliber.

De cijfers

54.97 km / 17,6 avs / 39 max / 15.4° gemiddeld / 909 hm's

Het Parcours

Een zeer mooi parcours met vele technische singletrails en dat al vanaf de start, ook onderweg echt het Ardennen gevoel gekregen in de klimmen en afdalingen

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Hier en daar was het toch tricky klimmen en dalen door de boomstronken en de stenen trapkes die door erosie waren gevormd.

Bepijling

5 / 5 , Voor mijn part was die redelijk goed, 1 keer wel misreden daar er een wagen geparkeerd stond voor de pijl en dus niks zagen waarheen we moesten.

Bevoorrading

3 / 5 ,madeleintjes met chocolade en rozijnen, cake, sinaasappels en etc om te smullen en om door te spoelen een bekerke water met de ene of andere siroop in van tesseire.

Na een jaartje afwezigheid terug gekeerd naar Gooik om er samen met MC Jo, Jan, Tim, Werner en Koen de 13de editie van de Pareltocht te rijden. Tegen kwart voor negen waren we geparkeerd aan een schooltje en ons dan klaargemaakt en met de rugzak met nieuw kleren richting start. Jo, Jan en Werner stonden iets verder dan de kerk geparkeerd. Na het overhandigen van onze rugzak en onze inschrijving te hebben voldaan bestegen we ons alu en voor enkelen onder ons hun Carbonnen ros om van start te gaan.

Met meteen een eerste lichte klim tussen de maïsvelden vertrokken we in lijn naar de bronneweg en wat verder dan het eerste modderwegeltje waar er een opstopping was, het brugje over waar ze voor de gelegenheid en vooral veiligheid een tapijt hebben gelegd om niet uit te schuiven op het natte hout. Met een lichte klim in de moor reden we door naar het restoraunt 'T Zwartschaap, niet om te gaan eten want we zouden zelfs niet binnen hebben gemogen zo.

Met een omgekeerd stukje van de Gooikske Blosoroute en afdalend reden we door naar de drukke steenweg en het kruispunt van Leerbeek waar we dan een smal wegelke indraaiden welke ook in de tegenover gestelde richting was van de plaatselijke vaste route en zo dan door naar de Kesterheide. Uiteraard hier ook een lichte opstopping welke logisch was met de vettige ondergrond en we moesten afdalen op een schuine rand wat voor hilarische toestanden zorgde bij sommige bikers.

Wat later op dezelfde trail werden we dan op een geheugenkaartje geprint welke ondertussen al online staan in ons "Mountain Challengers Facebook album".De Kesterpassage was echter snel afgelopen en toerden zo verder met ons zessen en doken wat verder een ander veldwegelke in zijnde eerder een weide die we afdaalden en terug naar boven moesten natuurlijk. Content dat ik was met de Vredestein Bull Lock band die achteraan om de velg gespannen was.

Richting Oetingen zelve kregen nogmaals zo een vettige weide voor de wielen geschoven waar het wederom schuiven geblazen was maar toch recht gebleven in deze toestanden waar ikzelf van verwonder ben want zo een artiest in de blubber ben ik ook niet meer. Van Oetingen ging het richting Lieferinge met een singletrail over beton eigenlijk en afdalend. Toch zijn er steeds bikers die pogen voorbij te steken en zo een andere en hunzelf in gevaar willen brengen.

Voor we aan de ninoofsesteenweg uitkwamen werden we eerst nog getrakteerd op een plasje, allez het was eerder een modderbad met de nadruk op bad deze keer. Allez ons toch gerescheert er door te rijden want mijn Celcius Artic schoenen zijn toch waterdicht. Doch toen het water de bovenrand van de schoenen bereikte ( kunt ge al denken hoe diep dat het was ) ben ik toch gestopt en tussen de maïs verder gereden zoals zovelen achter ons.

Op de Ninoofstesteenweg ons dan terug verzameld en verder naar de verkeerslichten en daar naar links om wat verder terug het veld in te draaien. Ondertussen hadden we al een bord zien staan met welke gedane km's op welke afstand en dat deed ons toch wat twijfelen om alsnog de grote of kleine toer verder te volgen. Conditioneel zaten we allemaal wel goed maar zoals het er momenteel bijlag in deze vlaams Brabantse velden was het toch wel een aanslag op het materiaal en waarom onnodige kosten doen als ge ze kunt vermijden.

Wat verder dan de splitsing zelve ( welke ik zelf niet gezien heb en gewoon door ben gereden ) en ineens bleek iedereen achter te blijven. Koen was intussen afgedraaid voor de 45 km terwijl wij met ons 5'en dan ook verder reden. Een schoon klimmeke lag naar ons te lonken van +- 24% zei Tim maar dat bleek geen probleem vond ikzelf want de beentjes draaiden soepel rond na 14 dagen niet te biken wegens die dorsale blokkage.

Eens samen dan terug een smal wegelke in gereden met nogal diepe sporen en langs weerskanten een prikkeldraad met stroom op, een rede te meer oms ons recht te houden natuurlijk. Hier hebben schijfremmen toch hun nut bewezen want de bikers met velgremmen hadden enorm veel last om hun remmen vrij te houden. Via de neerstraat reden we naar Neigembos welke we niet zijn ingereden maar door het landgoed van de ene of andere boer. Dit is trouwens een stuk van de bloso route van Roosdaal dat regelmatig in opspraak kwam of het al dan niet privé terrein was.

Nog twee vettige veldbaantjes door crossen en dan de bevoorrading die elk jaar opnieuw in deze hangar huisvest. Wafels, peperkoek, bananen ( nogal aan de groene kant eigenlijk ) en sinaasappels om binnen te spelen en ...... water om alles door te spoelen. Het zou naar het schijnt een isotonisch drankje zijn geweest maar daar heb ik niks en dan ook niks van gesmaakt hoor.

Een eindje eerder had ik de twee vrouwen en man gezien van de MTB club van Aspelare met wie ik in augustus een stuk de Houffamarathon heb samen gereden. Allez na wat bijpraten met hen dan verder gereden richting de alom gekende Zeppos molen. Na een veldwegelke reden we terug langs de wijngaardbosstraat naar Café den Haas waar er nog een splitsing was. Unaniem reden we verder voor de 25 km.

Niemand had dan ook blijkbaar zin om de nu ultra gladde vettige afdaling te doen van de bloso route die nu meer dan waarschijnlijk geheel onmogelijk zou zijn geweest. Via nog wat holle veldwegen en natuurlijk nog wat stijgen en dalen reden we door naar de finishline te Gooik, raar genoeg bleek het modder gehalte op de kleine afstand beter mee te vallen maar daar waren we natuurlijk niet rouwig om.

Bij het binnen rijden aan het chiroheem kregen we nog een zak in ons handen gestoken waar enkele stalen inzaten met op te lossen isotonische dranken. Voor de bike wash stond er een lange rij te wachten die hun bike zelf wilden afspuiten maar om zolang te wachten hadden we nu ook geen zin en overhandigden onze bolide voor de was terwijl wij onszelf gingen douchen. De Douches zijn zoals steeds in het bijgebouw welke ook iets te klein is om alle douchende heren en dame's te kunnen opvangen maar warm water heb je er sowieso.

De cijfers

29.16 km / 15.9 avs / 33.3 max / 11.5° gemiddeld / 347 hm's

Het Parcours

Een mooi en redelijk vernieuwd parcours dat er heel vettig bijlag met momenten door de regenval van zaterdag en de afgelopen nacht.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Tja door de modderpassages was het hier en daar toch tricky maar toch schoon recht gebleven

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was toch heel goed naar jaarlijkse gewoonte al heb ik toch de eerste splitsing gemist waardoor ik op de 25 km zat richting bevoorrading, uiteindelijk scheelde het maar 2 km zei Koen.

Bevoorrading

3 / 5 , suikerwafels, nog ietwat groene stukken banaan, sinaasappels en water met naar het schijnt een isotonisch poederke in waar ik toch de smaak van miste.

Omdat ik toch redelijk wat overuren had staan een weekje verlof genomen en natuurlijk naar de Ardennen getrokken en deze keer regio Barvaux sur Ourthe. We waren al aangekomen daar in de gietende regen dus kon ik alleen maar hopen op droog weer.

Zondag

Zondag was het dan ook zo en een ritje gepland op de weg om de rempads in te remmen zodat ze genoeg ingesleten waren voor de andere ritten. Vanaf onze tijdelijke woonst - chalet meteen bergop gereden naar Oppagne om via Weris naar Bomal door te steken en even de lokale markt te bezoeken met een koffieke voor op te warmen. Van daaruit dan terug bergop naar Tohogne en afdalend via warre naar Durbuy om daar een ander steil klimmeke te bedwingen.

Via Petit en Grand Han dan door naar Fronville om mijne copain - personal trainer een bezoekje te gaan brengen. Na wat bij te praten dan terug naar Barvaux en nog net op tijd terug binnen om naar de cyclocross te kijken te Ronse waar Sven Nys weer overtuigend heeft gewonnen. Als het op modder en techniek aankomt dan is de Nys zeker niet afgeschreven bleek terug na de Koppenbergcross vorige week.

Maandag

Omdat het een nogal regenachtige ochtend was had ik gewacht tot het eventueel zou uitklaren maar ondertussen was het al rond 14h en zou nooit teug kunnen zijn tegen dat het donker zou worden en geloof me, hier in de Ardennen kan dat snel gebeuren hoor. In de plaats van te biken dan de bike gecheckt en de modderbanden gestoken want ik zou met John Dinsdag het roadbook van Weris rijden vanaf Biron.

Dinsdag

Tegen 10.30h afgesproken met John aan de startplaats van de TT van Biron, Ook al was ik met wat rugpijn vertrokken dus eerder maar wat medicatie genomen en hopen dat het zou beteren. Via meteen een stijgende off road strook naar boven om wat later dan in te springen op de route van Weris welke ik op de gps had gezet.

Ik had al snel de indruk dat het vandaag allesbehalve zou simpel zijn want de hartslag ging bij het minste klimmen al serieus de hoogte in wat dus niet normaal was maar dat kwam wsl wel door de medicatie. Vrij snel reden we het bos van Weris in om daar af te dalen naar Eveux en een helse klim te bedwingen, of toch proberen want met pap in de benen zoals vandaag is dat alles behalve simpel te noemen. Doch het eerste stuk naar boven kunnen rijden welke ook al tegen de 18% aanleunde en dan hadden we nog maar 1/3 gedaan van deze helling.

Ik reed met een bull lock achteraan en slipte gedurig door op de hopen bladeren die reeds gevallen waren maar John die reed toch naar boven met dan nog een racing ralph achteraan maar slipte toch ook door met momenten. Allez na een stukje te stappen dan het tweede stuk naar boven geraakt van 26% !!!! en kon vanaf daar dan toch wel verder rijden.

Hier kwamen we dan uit in het gehucht Oster wat " in het oosten betekent wat jawel het ligt ook ten noordoosten van Erezee. Dit plaatsje is ook al menige keren aangedaan voor dergelijke TT's in de streek om natuurlijk de lange technische off-road klim hierheen. Na een afdaling komen we terug het bos uit en reden dan een stukje de baan op en meteen wisten we beide al waar we zouden naartoe gestuurd worden en ons vermoeden werd meteen bevestigd.

Eerst via het brugje het wed overwant het water stond redelijk hoog door de afgelopen dagen van regen en dan een lastige klim op stenen naar boven, toch even gestopt voor een foto'ke te maken en dan terug verder proberen te klimmen want onze wielen schoven constant weg dus terug stappen maar tot boven. Via een lange snelle afdaling door het bos van Bondrisart en Fayhê bereikten we Mormont, deze naam heeft een Keltische oorsprong want Noles betekent moeras en " Moet heuvel, vandaar dus heuvel bij het moeras. Met een afdaling reden we langs Hoursinne wat nog zo'n gehucht is waar de tijd blijkbaar geen vat op had.

Eens terug beneden en dan weer het bos in voor een nogal lastig luske van 4.6 km of toch althans voor mij vandaag met het lange klimmen op een ondergrond van bladeren en een zompige ondergrond waar ge soms inzakte zonder het te verwachten. Met nog een korte afdaling kwamen we dan terug uit op de baan Bomal - Manhay. Wij reden dan richting Deux Rys en zo naar Fanzel.

Omdat John zijn vrouw Renske hoogzwanger was en na enkele keren te bellen maar geen nieuws kreeg van het thuisfront is hij vanaf Fanzel verder naar huis gereden over de baan, ik had in la Forge een klimmeke over geslagen wegens een zoektacht naar een lokale kruidenier welke niet te hebben gevonden. In Fanzel dan het laatste zwaar en lang klimmeke getrotseerd naar de hut van Brocard en de laatste kms terug af te dalen naar de kerk van Weris en het einde van dit roadbook. Ik moest natuurlijk nog wat verder rijden omdat we verder hadden ingevat op deze rit. Met nog een laatste ( snelle ) afdaling terug naar de chalet gereden om daar te kunnen bekomen va deze zware rit.

In de late namiddag toch de bike nog geheel gekuist zodat die toch al terug in orde is voor de volgende rit.

Conclusie

Heel mooi roadbook maar zeker niet te onderschatten want er zitten lange en lastige hellingen in van 5 tot 26% dus een stel goede benen en conditie is zeker gewenst voor ge hieraan begint. Het parcours is zeer mooi en zeer bosrijk maar zeker lastig met momenten door de zompige ondergrond.

Terug in de chalet had ik 44.22 km met 933 hms.

Woensdag

Afgelopen nacht niks dan regen alsook de hele dag door dus geen weer om ne hond door te jagen laat staan dat ik hierin zou vetrekken voor een MTB ritje. Dan maar naar de winkel geweest en bezoekje gebracht aan onze vrienden die hier komen wonen zijn ( droom ik ook wel van trouwens ).

Donderdag

Vandaag was ik van wacht thuis voor op de hond te letten terwijl de ouders weg waren naar de jaarmarkt te Bomal, geen zin om daar tot diep in de namiddag rond te slenteren was ik dan maar thuis gebleven. Spijtig genoeg was he nu wel eens droog en hopelijk morgenvroeg ook enkele droge periodes zodat ik toch nog eens de route 5 van Barvaux kan rijden welke hier aan het park passeert.

Vrijdag

Opkuisen en terug naar huis want moest jammer genoeg terug gaan werken op zaterdag.

Jammer genoeg niet geweest wegens de hevige regenval al stond deze met rood gemarkeerd op mijn lijstje, ik had geen zin om onnodig brokken te gaan maken. Komende week geven ze beter ( droger ) weer en hopen we de draad terug te kunnen opnemen in Roosdaal.

Voor de toertocht van Pamel - Roosdaal of beter gekend als de Wolfkens VTT stonden we met 4 en 3 man/vrouw aan de start. Anthony en Bart om 8h samen met Ann waarvan laatste 2 samen de 48 km en de 28 km zouden rijden. Anthony vertrok samen met hen want moest tijdig thuis zijn wegen andere redenen. Tegen 9h kwamen aan de start dan Tim en collega Frans en Koen en David samen om ook de 48 km af te bollen, Frans en Tim waren van plan de 28 of 35 km te rijden.

Net zoals vorig jaar dus met volle goesting terug gekeerd naar het Pajottelandse Pamel Roosdaal voor de ondertussen al 19de editie van de Wolfkens VTT !!! Er werd ons al gezegd dat het parcours er wonderbaarlijk goed bijlag ondanks de wateroverlast van vorige week dus we hoopten op het beste natuurlijk. Na onze inschrijving startten we onze motoren ( bij wijze van spreken dan ) om klokslag 9h en reden langs de achterkant van dit terrein naar buiten.

Snel rijden we al de eerste veldwegels door waar het er vorig jaar een heel stuk drassiger bijlag dus we waren gerust voor vandaag, na nog geen twee km te hebben gereden en al de keuze te hebben gehad tussen de drie afstanden bereikten we de eerste klim van de dag en meteen ook de steilste zijnde de Kluisberg of Hogenberg in de volksmond. Een smalle wegel die ge zonder aanloop kunt nemen door die hekkens die beneden staan, in een lange sliert reden we deze dan naar boven en zagen het percentage steeds maar stijgen intussen. 5 - 9 - 14 - 16 -20 % en jawel dan we pas boven. Door de spinningbeurt van afgelopen woensdag viel die half zo zwaar uit voor mezelf want moest niet eens de kleinste kransjes gebruiken en reed soepel boven op het middenblad.

Jammer genoeg reden we nu of beter gezegd mochten we nu niet het boske doorrijden op onze rechterkant omdat het reeds ingepalmd werd voor school activiteiten. Iets verder dan een kerkwegel naar beneden gedoken en terug naar boven om zo wat rond te rijden in en rond Ledeberg. Het ene baantje in en het andere uit en reden zo verder richting de Pinijzekets en de Kattemkets welke schone bosrijke holle wegels zijn om door te rijden. Na een lange bredere veldwegel bereikten we dan de Puttenberg welke we deels hebben beklommen want wij werden een smal baantje ingestuurd.

Vanaf de Wolvenstraat reden we naar de Bievegemberg welke we in het veld hebben beklommen ( of hoe heet dit klimmeke ?? ) in elk geval het was te doen op gras en met wat spoorvorming niet overal simpel maar soit de meesten raakten toch boven zonder enig probleem. Koen bleek net daar te zijn uitgegleden en was meteen gedoopt met de Pajotse modder. Wat lager en terug op de Wolvenstraat verzamelden we terug en waar Koen dan meteen de bandendruk wat loste wat wsl het probleem zou zijn geweest. Via de Bouchoutstraat on en off road passeerden we de visvijvers van Het Molenhof in onze weg naar het jaagpad naast de dender.

Hier was het dan wat klimmen naast het kerkhof en wat later terug dalen en via het jaagpad verder richting Ninove. na een goeie 600 meters draaiden we terug linksop om door te rijden naar de bunkers en natuurlijk is het hier terug klimmen hé, gene zware maar gestaag naar boven waar er terug een splitsing was voorzien. Tim en Frans waren nog steeds bij ons en dat zou ook zo blijven zeiden ze tot zolang het ging. In een vaart doken we naar beneden en dan terug off road naar boven naar de lange Kamstraat. Dit was het eerste modderig stukske dat we voor de wielen kregen maar indien ge aan de juiste kant zat en niemand voor reed kon ge wel naar boven rijden.

Iets verder voor ons had er een biker minder geluk door het verkeerde spoor en viel zo in het diepste en vuilste stuk met veel gelach natuurlijk van de rest. We zaten ondertussen rond km 13 dus we zaten niet zover meer van de bevoorrading. Aan de Poelk moesten we drukke N8 oversteken maar gelukkig staan er verkeerslichten om veilig te kunnen oversteken. Vorig jaar hadden we hier de keuze tussen moeilijk en makkelijk maar omdat het stukje wei dat we toen doormoesten ploegen werden we allen langs de easy way naar de Maria grot gestuurd en weliswaar ook bergop hoor. Iets later dan de eerste van de 2 RV's met al redelijk wat volk.

Warme soep, cola, water, madeleintjes, wafels en ander koeken lagen klaar op opgepeuzeld te worden. Na een kort oponthoud dan terug ons alu ros opgeklommen om onze tocht verder te zetten. Koen bleek vandaag niet de beste beentjes te hebben en dat resulteerde zich in wat achterstand maar sowieso wachten we toch steeds op elkaar natuurlijk. Langs de Woestijnstraat reden we naar het Neigembos welke we nu alleen mochten afdalen, bovenaan nog een bord met de verwittiging op te letten hier en dus de afdaal snelheid te matigen. langs de Gotestraat en enkele veldwegels kwamen we aan de voet van de Woestijnstraat terug.

Dus naar boven dan maar met een +- 9%, eens daar dan stonden we op de parking van Den Haas welke ook een startplaats is van de Gooikske bloso route. We hadden wat schrik om naar beneden te rijden hier. Niet omdat het een moeilijke afdaling is maar wel omdat dit stuk nogal onderhevig is aan modder maar snel bleek dat we ons zorgen maakten om niks. Om het moeilijkste stuk was er toch een biker die persé door moest en dat op een singletrail waardoor hij zichzelf en andere bikers in gevaar bracht, shame on you want zo bezoedel je onze naam en wacht tenminste tot er een breder stuk is waar je zonder problemen kan voorbij rijden.

Eens beneden aan de drie Egyptenlaan dan naar links en een eindje verder terug linksaf om wederom te klimmen naar de Woestijnstraat en zen Woestijnkapel. Nog een goeie 3 km en nog een klimmeke of twee vooraleer we aankomen bij Vivkemobiel die ons opwachtte aan de tweede RV waar ik meteen op een geheugenkaartje werd gezet door Klippel San van de Wolfkens. Hier wel enkel drank te verkrijgen en een staalke van de ene of andere quick Energy drink, te smaak was niet meteen orange te noemen maar soit we zouden wel zien hoe het uitdraaide. Tim en Frans reden vanaf deze splitsing verder voor de 38 km en Koen besliste om toch de 48 km uit te rijden ondanks de ontbrekende power in de benen vandaag.

Voor ons beide lagen er nog enkele pittige hellingen te wachten die we zowel op de baan en off road moesten zien te bedwingen. We begonnen met de Moeille die redelijk snel aan de orde kwam en nog maar een opwarmer was voor de Tuitenberg. Nu ja we waren wel al lang opgewarmd hoor. De Tuitenberg reden we eerst af langs een ietwat technische afdaling over de vettige kinderkopkes naar een beekje toe, dan erlangs en terug naar boven uiteraard. De bikers voor me stopte dus ik moest ook stoppen natuurlijk omdat ik er niet voorbij kon dus al stappende naar boven dan maar of toch een stukje.

Nadien het Hunselveld naar boven op de tarmak en via de Lombeekstraat terug deze naar beneden met schoon zicht op OLV Lombeek. Bijna beneden dan linksaf voor een stukje van het Moeilleveld mee te pakken alvorens we naar de dorpskern rijden. We passeren even het voetbalplein van Lombeek om dan langs een kort maar steil knikje naar boven te rijden om wat later terug in te voegen op de afstand van de 38 km. Met een omwegje reden we terug langs de achterkant van OLV Lombeek, door de wijk en richting de alom gekende Zeppos Molen waar we dan onze gebuur Anita zagen passeren met enkele vrienden. Koen zen kaarske was aan het doven maar toch chique om door te bijten en de 48 km te willen uitrijden.

Wat verder nog eens de N8 over en langs de Amerikaweg terug naar de aankomst, wel nog even de Hoppeweg door en dan de laatste meters over het terrein van het proefcentrum waar we vertrokken waren. De bikewash was voorzien van iets minder waterlijnen dus was het vrijwel meteen aan ons ook, Wat later nog een lekkere douche en after talk bij ne cola.

De cijfers

47.91 km / 17.5 avs / 47.2 max / 4.1° gemiddeld / 734 hm's

Het Parcours

Als ge de tocht van de Wolfkens wat kent dan is die allesbehalve vlak te noemen. Ondanks de vele regen en wateroverlast lag het tracé er wonderbaarlijk zeer goed bij.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Heel technisch kunt ge deze TT niet noemen maar uitkijken moet je natuurlijk altijd en overal

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was toch heel goed naar jaarlijkse gewoonte en geen enkel pijlke gemist, splitsingen waren ook zeer duidelijk.

Bevoorrading

3 / 5 , suikerwafels, madeleintjes en andere koeken en cola en water om na te spoelen. Voor de koukleumen was er warme soep.

Deze ochtend vertrokken met 7 man ( MC Jo, Werner, Tim, Koen, Staf, ondergetekende, Frans en 1 vrouwke FietsertjeAnn welke van Affligem al reeds afgekomen was met de bike om wat op te warmen.
Rond kwart na negen ons in gang getrokken voor een eerste doortocht van het park van Edingen. Later een kilometers lange singletrail welke er toch al enkele jaren inzit en met momenten echt niet doenbaar was om te rijden maar we trokken er ons door. Een eerste splitsing diende zich aan en iedereen bleef de langste afstand volgen.

Frans was lek geslagen ( of toch zijn voorband ) en dus heeft em een nieuwe gestoken, Jo en Werner hadden het blijkbaar te laat gezien en hadden hun weg verder gezet richting RV maar ook daar niemand meer gezien. Het viel ons op dat er wel een pak meer asfalt in verwerkt zat dit jaar maar door de vriestemperaturen was dat ook soms tricky in de bochten. Hier en daar had de vries geen vat op de grond wat resulteerde in enkele vettige stroken waar enige stuurvastheid van pas kwam.

Zo reden we langs Rognon en Steenkerque naar de bevoorrading welke nog steeds op dezelfde plek gelegen is te Roqmont. Hier kregen we lekker warme soep om op te warmen en de dames achter de toog hadden zoals elk jaar toch weer zelf hun cakes en taarten gebakken welke ook overheerlijk waren. Allez vervolgens ons terug in gang gezet en meteen verder bergop naar het Bois d'Enghien waar ze een kort parcours hadden uitgezet. De bladeren maakten het ons niet steeds makkelijk door opstoppingen aan de wielen maar moeilijk gaat ook dus wij erdoor natuurlijk.

Ook bleek dat de baantjes steeds vettiger en vettiger lagen te liggen maar nog doenbaar om door te rijden algelijk, met een omwegje langs Graty en een tweede splitsing waar Frans de 35 ging verder volgen reden wij naar een singletrail die er echt erbarmelijk bijlag amaai. Met momenten zakten we echt weg tot aan de enkels, allez eens hierdoor gereden en deels gewandeld waren we toch blij dat we dat achter de rug hadden. We zetten ons terug in gang met ons 5en en dan ineens krak achter mij.

De achterderailleur was net niet in het wiel geslagen maar verder rijden was onmogelijk geworden door een kromme derriepat en de derrie die wat geplooid stond. Koen, Tim en Ann waren ondertussen ook uit het zicht verdwenen en ik en Staf zochten een aanwijzing van waar we waren om door te geven aan de pechdienst. We hadden geluk of toch Staf want verder stond nog een biker met kettingbreuk en hij had de pechdienst al gebeld en wat later kwamen ze hen al halen. Allez ik had momenteel 33 km op de teller dus dan maar verder gereden op mijn eentje.

Een tweede keer werden we door het Bois d'Enghien gestuurd en amaai ze vielen daar precies gelijk vliegen omdat ze niet meer vooruit konden rijden en niet op tijd uit de klikkers raakten. Het zekere voor het onzekere genomen en dus een stukje gelopen op de meest ondoenbare stukken en terug de bike op. De ketting bleek met momenten vast te komen zitten op het middenblad door de modder dus dan maar op buitenblad gezet wat toch enig soelaas bracht.

Ik had in het begin al opgemerkt dat er veel meer asfalt in deze tocht zat ten opzichte van vorige jaren maar soms was ik toch tevreden na die lange baggerstukken om een streep verhard terug te kunnen oprijden. Nog enkele zware stukken kreeg ik voor de wielen en af en toe kwam ik bikers tegen waarvan hun kaarske toch aan het uitgaan was. Een lange streep asfalt welke vals plat bracht me terug naar de TGV lijn Brussel - Frankrijk. Nog even naast de E429 en dan onder deze snelweg, nog een serieus vettig stukje waar ge terug tot de enkels in de pap stonden en dan een groot grasplein over. Voor de gelegenheid werden we nog langs een kort parcourske gestuurd en zo kwam ik terug aan het zwembad na een laatste 14 slopende km's.

Ann, Tim en Koen waren hun bike al aan het afspuiten wat meer dan nodig was en bleek dat ze pas 5 minuten voor mij zijn binnen gekomen. Hadden zij een klopke van de hamer gekregen of had ik toch een tandje bij gezet ??

De cijfers

47.21 km / 16.2 avs / 45.7 max / 1.9° gemiddeld / 531 hms

Het Parcours

Gadouzienne betekent dus effectief baggerrit of moddertocht en ze hebben hun naam niet gestolen hoor, niettemin wel een schoon parcours waar ge serieus kunt afzien als uw kaarske zou doven

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Door de vele modderstroken was enige stuurtechniek zeker op zijn plaats om niet onderuit te gaan en ik heb vandaag toch het geluk aan mijn kant gehad want heb me kunnen rechthouden.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was toch heel goed naar jaarlijkse gewoonte en geen enkel pijlke gemist, splitsingen waren ook zeer duidelijk.

Bevoorrading

4 / 5 , verschillende soorten zelf gebakken taart en cake en lekkere warme tomatensoep. Verder nog goeie warme douche's en goede bike wash.

Zoals elk jaar neem ik voor de grote drukte op het werk nog een weekje verlof om naar mijn tweede thuis de Ardennen te trekken dus dit jaar is dat dan ook niet anders. Vrijdagmiddag had ik gedaan met werken en omstreeks 14h dan vertrokken. In de Vlaanders lag er al sneeuw dus we gingen meer sneeuw tegemoet. Toegekomen in Beffe lag er inderdaad al een pakje sneeuw gereed maar de wegen waren goed berijdbaar, een geluk want anders kan je de Cote de Beffe niet oprijden.

Zaterdag 4-12

Vandaag eerst gaan hout ophalen voor de kachel en wat inkopen, de bike klaar gemaakt voor een ritje alsook mijn tijdelijke werkplaats in de garage.

zondag 5-12

Het was beginnen sneeuwen om 8h smorgens dat het geen doen was dus best binnen gebleven, met de wagen dan maar naar de markt gereden in Bomal Sur Ourthe nadat we de weg eerst vrijmaakten om naar boven te kunnen want de gemeente ghad nog gene tijd gehad om hier te komen strooien en sneeuw te ruimen wat verstaanbaar is want de hoofdwegen hebben natuurlijk absolute prioriteit.
( foto's in men facebook album )

maandag 6-12

Ook vandaag geen ritje gedaan ( zo gaan we er inderdaad niet komen hé ) maar ik was van wacht omdat de ouders een goede vriend gaan halen waren op zaventem airport en ik was dus dogsitter zeg maar. Om de tijd te doden dan maar huiswerk voor avondschool begonnen en wat tv gekeken. Voor morgen staat hetroadbook van Dochamps op het menu met mijne copain John Meurs. Hopelijk raken we overal door zonder kleerscheuren en hagel in ons kont

dinsdag 7-12

En jawel vandaag het roadbook van Dochamps gereden van O² Bikers, Eerst John gaan halen aan de kerk van Beffe en dan samen naar Dochamps want het roadbook start in het parc chlorophylle. De eerste km's gingen vrij vlot door de vele sneeuw maar dat was ook omdat we in de sporen konden rijden van een jeep. In Fechereu reden we dan een smal baantje in waar we wat verder door water moesten rijden en dan een klim van 19%, door de vele sneeuw was het eerder stappen naar boven ipv te rijden want het was echt ondoenbaar. Allez bijna boven dan beslist om op ons stappen terug te keren en via de weg verder te rijden.

Eerst een gestage klim naar Moulin la Forge en zo door naar Grandmenil waar we dan de drukke baan Manhay - Baraque Fraiture zijn gevolgd en zo terug richting La Roche. In Samree dan weer de baan naar Dochamps en het Parc Chlorophylle en zo terug afdalend langs Devantave naar de chalet terug. Om af te ronden nog een laatste baantje waar de sneeuw reikte tot ver boven onze enkels. Na 55.71 km bereikten we terug de chalet met 899 hms en een nieuwe sneeuwervaring rijker. Heel tevreden was ik zeker omdat ik me goed heb recht kunnen houden wat niet altijd evident was in deze dikke pakken sneeuw.

woensdag 8-12

Vandaag nog es de bike opgeklommen en nog een ritje in de verse sneeuw gemaakt want er waren er deze nacht terug enkele cm's bij gevallen. Via de verkaveling " Le Lion " naar beneden waar enkele freeride constructies staan en dan terug een schoon lang klimmeke in de diepe sneeuw al reed ik effectief wel op de weg. In Rendeux bas dan een bezoekje gebracht aan Chris van de companie VTT van Rendeux. Na een uurke kletsen over vanalles en nogwat dan verder gereden langs de ravel fietsweg naar Marcourt en daar een ander bergske op in de sneeuw weliswaar. Zoveel mogelijk in de sporen gereden van een jeep die me voorging. Dan komt er me een kangoo'ke tegen met aan de trekhaak een koord en de dochter erachter aan op de slee, fun verzekerd. Nog een laatste stukje klimmen tot de chalet en nog efkes over de weide in 20 cm sneeuw naar beneden.

Enkele foto's van deze tweede rit

donderdag 9-12

Vandaag de bike laten staan en de bottekes aangetrokken voor een wandeling in de sneeuw, wel maar een goeie 5 km gedaan maar in de diepe sneeuw al genoeg om een tijdje weg te zijn.

vrijdag 10-12

Ook vandaag geen ritje maar de boodschappen gaan doen en nog een kort wandelingske gedaan, Ook de andere banden ( black panther ) op de bike gestoken voor een ritje op de weg morgen.

zaterdag 11-12

Ondanks de regen toch de bike genomen om een ritje op de weg te doen. Eerst een omwegje langs Devantave en zo naar Amonines om later dan de Col de Rideux te bedwingen richting Heyd, even langs Tour en dan afdalen naar Barvaux om door te steken naar Petit Han en verder naar Fronville. In Ny de steilere kant van de Cote de Ny opgereden en langs Melines en Trinal terug naar Beffe te rijden.

zondag 12-12

Gisteren al via afgesproken met John om een wegritje te doen maar toen kwam Chris opdraven om een MTB ritje te doen. Dus naar John een sms'ke gestuurd en afgesproken met de Amis de VTT de Rendeux ( Christiaan - Albert - Laurent ) voor een ritje van een 32 km met Laurent als gids. Met eerst een lange gestage klim op de weg en dan ineens duiken we het bos in om daar naar beneden te rijden op een trail die er al dan niet is. John zei me dat ik mijn zomerbanden moest laten staan en dus gestart vandaag met de black panthers voor en achter en buiten de gladde boomwortels was het eigenlijk wel doenbaar dus mits wat opletten wat ge altijd moet doen ging alles vlotjes.

Via de klim langs " Le Lion " de freeride constructies gepasseerd en dan terug langs de Vierge van Werpin naar beneden en in Hotton terug steil naar boven over een singletrail. Via een andere redelijk technische singletrail reden we dan terug naar Menil Favay waar John dan net voor de steile klim zijn ketting doormidden brak, teveel power in de benen hé. Hij en Laurent dan deze snel gemaakt met een powerlink tussen en dan maar te voet verder naar boven. In Menil dan verder klimmen om opnieuw het bos in te duiken met een lang klimmeke als gevolg. Daarna terug naar beneden in de sneeuw met geregeld es te moeten corrigeren want in die sneeuw is het niet altijd simpel om schoon recht te kunnen blijven rijden.

In Waharday de laatste en snelle afdaling en om te eindigen nog een sprintje om ter eerst terug aan de krantenwinkel waar we gestart waren op iets na 9h. Snelheid was vandaag niet het voornaamste maar wel de funfactor en die lag hoog met deze compagnie.

maandag 13-12

Jammer genoeg boelke pakken en de chalet terug schoon opkuisen.

Conclusie

Ondanks de dikke sneeuwlaag de eerste dagen en de aanhoudende regen en smeltende sneeuw tegen het einde van de week heb ik toch 4 ritjes kunnen doen met een totaal van 170.36 met 2926 positieve hoogtemeters.. Zondag 19 december rij ik terug een TT in Lennik ten voordele van de Senegal Classic.

Ondanks mijn goede voornemens om te gaan biken voor het goede doel in Lennik ben ik er echter niet geraakt, zaterdag avond een concert van Clouseau mee gepikt en dan 2 u fileleed door de aanhoudende sneeuw en bijgevolg dus later thuis dan verwacht en s'morgens de wekker niet gehoord, sorry Bruno en Bart.

Ik heb het natuurlijk hierbij niet gelaten en ben dan rond de middag de Bloso route van Affligem en een stuk van Erembodegem gaan rijden in de verse sneeuw en op de kop toe was het terug beginnen sneeuwen ook,. Toch iets meer dan 31 km gereden. Onderweg ook wat foto's genomen welke je kan bekijken via deze link naar men facebook fotoalbum