Tim had me gevraagd of ik geen zin had om een avondritje mee te doen, het was redelijk goed weer nog en het was nog steeds 23° op het moment dat ik thuis startte omsteeks kwart voor 5. Ik reed eerst tot bij im thuis omdat hij de route vandaar had voorbereid en dat was er eentje via de fietsknooppunten naar Oordegem en omstreken en terug via Mere en etc. Het was vooral asfalt wat we onder de wielen kregen maar ook geregeld eens een veldwegel of beter gezegd zo'n kouterbaan.

De bedoeling was vooral om de gemiddelde hartslag laag te houden natuurlijk wat zeker wel gelukt want die eindigde op 120 bpm na onze 45 km tocht die we abrubt moesten staken wegens een flat van Tim zijne Epic 29'er. We waren toch op enkele meters van mij thuis dus daar dan maar de band geplakt en lucht ingeblazen met de compressor. Het was sowieso een leuk ritje met nog een ijsje van de ijskar onderweg voor enige afkoeling tijdens de rit. Merci Tim voor het ijsje en de rit.

Mijn laatste nightride dateert van 10 november 2009 zijnde die van WTC Den Blok te Erembodegem waarvoor ik speciaal aangepaste verlichting was gaan kopen ( Sigma Powerled Black ) en nu vandaag was het mijne tweede nightride te Vlezenbeek. Vorig jaar had ik afgehaakt voor de rit van het Pandoerken te Gooik wegens teveel regenval en dat nog eens in den donkeren !! nee die situatie zag ik toen niet meteen zitten.

Vandaag dus de herkansing voor mijn 2de nightride en samen met Tim naar hier afgezakt, eerst onze lampen vast gemaakt en dan richting inschrijving en hop en weg over den boer zen erf. Wat verder dan was het biken tussen de maïs die redelijk hoog stond en ik dacht nog dat mijn stuur perfect was qua breedte maar bij het uitrijden van het veld had ik toch enkele staken met kolven doen sneuvelen.

Verder bikende kregen we vooral smalle wegels voor de wielen met langs weerszijden pinnekesdraad en daar ben ik eerlijk gezegd gene voorstander van maar goed we zijn er steeds zonder kleerscheuren door geraakt en da's natuurlijk het voornaamste hé. Aan de splitsing dan voor de 40 km gekozen en onze weg verder gezet over vooral vlot bollende wegels en af en toe al eens een toffe singletrack welke we eigenlijk wel meer mistten vandaag.

Met een gestaag klimmeke langsheen domein Groeneberg reden we naar de Brouwerij Kriek van Lindemans en deden daar ook een kort luske om dan terug te keren naar het domein van Gaasbeek maar deze keer wel schoon links laten liggen want we draaiden af naar Schepdaal en Sint Gertrudis Pede. Met nog wat veldbanen en bijna 25 km op de teller te hebben staan reden we dan binnen bij het tuincentrum Inter Arbo.

Eerst wat draaien en keren in de voortuin of was het eerder ons eens laten zien al wat ze zoal in hun assortiment hebben staan ?? den binnen in het gebouw zelve was de bevoorrading voorzien die wel goed in orde was met lekkere sportdrank. Lekker van smaak en niet te zoet en verder nog wat cake, wafels en etc om binnen te werken. Bij het verlaten van het tuincentrum wat trouwens ook al een heel domein is werden we getrakteerd op enkele wasborden, een tunnelke dat meer dan een meter was ingegraven en dan nog een donker Helleboske waar sommigen hun lichten al eens aanstaken.

In de schemer was het hier nog zo tof vond ikzelf en dus zo nog wat verder gereden op soms op het geluk en de tast tijdens de echt al donker stukken. Met een lange trail langs de bosrand wat trouwens het enige vettig stuk was van deze tocht reden we terug de baan op tot aan een drukke oversteek waar we ineens het café op de hoek moesten binnenrijden langs voor en langs achter dan terug buiten maar hier was het een kleine file omdat het via een loopplankje wel kort naar beneden was.

Het vervolg van de tocht begon precies wel beter te worden qua baantjes of kwam het ook doordat het steeds meer en meer begon te schemeren ?? In elk geval waren we er toch in geslaagd om eens te misrijden wat wel mijn fout was wegens omdat ik iemand zag afdraaien die blijkbaar de TT niet aan het rijden was, nog vlug zaten we terug juist en konden we ons stilaan begeven naar de start aan het plein waar de TT van Itterbeek vertrok ( eigenlijk Sint Anna Pede ).

Via Taverne " In den Appelboom " waar het naar het schijnt lekker eten is reden we een kassei wegel naar beneden en kwamen uit aan de vijvers en wat verder aan de Yeti Skipiste te Anderlecht. De skipiste moesten we nu niet bedwingen maar wel de twee korte steile klimmekes om de heuvel naast de Henri Simonetlaan op te geraken en wat verder door het boske terug af te dalen. Het einde van de tocht was in zicht en het was nu wel al goed donker trouwens.

Nog enkele nu toch wel uitdagende smalle baantjes en een korte heuvel welke ge in het donker dus niet kunt inschatten deden ons afstappen en dan verder door het gras terug naar beneden langs de faculteit ULB Erasmus. Nog enkele strepen asfalt en daar was de Baljuwhoeve terug waar we een uur of twee eerder waren gestart. Binnen nog ne lekkere kriek gedronken en dan terug huiswaarts gekeerd want morgen zaterdag is het terug werkendag.

Het Parcours :

Tot de bevoorrading bij Inter Arbo vond ik het parcours wat matig eigenlijk met veel van die smalle wegels tussen de prikkeldraad en weinig leuke technische stukjes maar die kregen we dan wel net na de RV op het terrein van het tuincentrum. Ook de passage door het café was wel tof alsook de rest van het tracé na de RV

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - Tweede deel van het parcours was beter wat mede kwam door de schemering en dus de paden wat uitdagender maakte ook.

Bepijling :

4 / 5 - De bepijling wel in orde tot zolang het nog klaar genoeg was, de reflecterende strips die ze hadden aangebracht waren soms wat onduidelijk om van ver te zien.

Natuur :

Vooral veel veldwegels voor de wielen gekregen en weinig groene zone's of hoe zal ik ze noemen !!

Bevoorrading :

4 / 5 - Was redelijk in orde met meer dan genoeg sportdrank die nog lekker was van smaak ook, verder nog wafels, cake en etc om op te eten.

Het was wat kiezen tussen de TT van Opbrakel hier en de Hoebelbike marathon en jawel net zoals vorig jaar dan maar naar Opbrakel afgezakt, MC Johan was me komen ophalen aan het rond punt den Albatros in Erembodegem en samen dan naar Opbrakel waar we hadden afgesproken met MC Jo, Werner en Sven. Laatst genoemde waren er al in geslaagd om de afstand te verdubbelen van G'bergen naar Brakel welke eigenlijk een goei 8km zou zijn en met ietwat vertraging en meer opwarming kwamen ze aan de start.

Johan en ik hadden reeds ingeschreven en na deze van Jo, Werner en Sven konden we starten voor de 45 km met eerst wat nieuwe wegels in en uit en dan een eerste bosrijk pad welke ook in de Brakelse Bloso voorkomt. Het feit dat het nogal ineens naar boven was moesten we genoodzaakt van de bike maar ja een biker moet ook kunnen lopen hé zeker !!! Nog wat andere smalle baantjes stuurden ons terug naar de Tenbossestraat welke we voor een klein deel moesten beklimmen want wat verder doken we het Zavelpad in.

De Toepweg daalden we snel af en kwamen na een stukje fietspad aan de tereinen uit van de voetbalclub Olsa Brakel en dan weet ge natuurlijk wat er volgt zeker ?? inderdaad de beklimmen naar de Toepkapel welke ietwat slibber lag nu of toch alleszins de keien die er her en der lagen uitgespreid. Soepele versnelling en rustig klimmen zorgt in mijn geval voor meer grip en natuurlijk het klimmen tot boven en geloof me vrij hier staan er veel met voet aan grond hoor.

Nog een stukje over een grasplein en het erop volgende smal bosbaantje en dan snel afdalen en veilig de Brusselstraat zien over te steken, na wat straten te doorcruisen schoten we ons dan de oude tramlijn op voor een kort eindje want we reden een klein ommetje langs Sint Maria Oudenhove en dat was natuurlijk eerst wat klimmen voor we terug kunnen dalen hé. De splitsing diende zich aan voor de 45 / 60 km waar wij dan rechtdoor reden voor de 45.

Toch even halt gehouden want het leek erop dat onze SVen precies een serieuze off-day had vandaag, goed begonnen is half gewonnen zeggen ze meestal maar voor hem was dat duidelijk niet het geval want zijn benen wilden totaal niet mee. Van de voet van de Kasteeldreef tot de voet van de Berendries was het terug via het fietspad of toch iedereen draaide de singletrail in behalve Jo en Sven ondanks ze toch met de fully reden vandaag.

De Berendries was ook niet voorzien voor ons want we reden linksaf en door het centrum van Michelbeke om daar wat smalle wegels te gaan verkennen. Aan de Residentie 't Neerhof kregen we terug een lange singletrail voor de wielen geschoven maar met redelijk wat spoorvorming want het was met beetje seffest dat we naar boven konden rijden. In Elst even verzamelt terug om ons te begeven naar het Wederspad welke we eerst deels afdaalden en dan was het een goei portie klimwerk.

Ik had de juiste speed en de goei vitesse om te klimmen en plats stopt die ene biker pal voor mijn wiel, gelukkig kon hij zich net nog op kant zetten maar de andere was blijkbaar niet van plan zich te verzetten want ik moest uitwijken en stond stil door de diepe spoorvorming. Had die net daar gestaan kon ik verder klimmen op de kasseien maar ja. Na enkele meters terug het zadel op en de klim verder gezet tot boven.

Bij de oversteek van N8 besliste Sven dan maar ermee te stoppen en terug huiswaarts te rijden via de weg dus reden we de TT verder met 4 man. Bij het beginnen van de Alpenwei schoot mijn voorwiel ineens terug uit het spoor met een schuiver tot gevolg, ik kijk achter en daar licht Johan achter mij en de Werner kon zich nipt rechthouden dus zeker hilarische en grappige toestanden hé.

Dan maar verder afdalen van de nogal hoobelige Alpenweide en de klim naar de Kanakkendries en dan doorvoor een passage van Hof Marroyen en dan naar de bevoorrading die wel rijkelijk laat was zijnde rond km 31. Voor wie er door zat is dit wel vrij laat eigenlijk en tegenwoordig rijden er ook wat kids mee dus dat mag wel vroeger komen. Ze was wel goed voorzien van sportdrank, cola, müslirepen, banaan, sinaasappels en etc dus we waren verwend.

Nu was het wat flirten met de grens van het Vlaams Gewest en de Région Walonne met tweemaal de oversteek van de drukke Ronsesestraat om eerst te klimmen via de Pullem en dan de N48 wat afdalen om dan ernaast terug te klimmen langs de Hutte, dit is nog een redelijke lange singletrail waar het met momenten toch nog redelijk vettig was en dat vooral op de plaatsen waar de zon niet aan kan natuurlijk.

Voor een derde keer staken de we N48 of de Ronsesestraat gelijk ge zelf wil lezen over om snel de Laaistok af te dalen en te genieten van de brede ietwat modderige dreven van het Brakelbos, dit bosrijk intermezzo was nogal vlug voorbij en langs de Mont de Rhodes en nog een stukje van Ten Bosse reden we het Livierenbos in met een schone klimmende singletrail. Hier ging het er algelijk ook nog braafjes aan toe of mochten ze hier niet verder werken aan een speelboske zoals de Herdermarathon deed ??

Voor het buitenrijden hadden ze toch nog wat leuke baantjes gevonden en dan terug snel naar beneden en dan via een vettige singletrail terug het bos uit, het leek er op dat het tempo ook serieus gezakt was sinds Sven ons verliet en er reed ineens ook niemand meer achter me dus heb ik maar een tandje bij gestoken en het gemiddelde wat proberen op te krikken voor de laatste 4 km want die bedroeg nog 14.8 km/h op dat moment.

Nog snel door enkele straten en smalle wegels en dan nog snel via de Hameldries zijnde een lange en smalle veldwegel die ons naar de pastorijstraat en richting finish terug bracht na iets meer dan 45 km.

Het filmke kan bekeken worden op de Vimeo videopagina

Het Parcours :

Parcours was deels vernieuwd precies en de nieuwe stukken bleken toch goed te zijn, jammer dat ze wel niet meer gebruik maakten van het Brakel- en Livierenbos want daar is het echt tof te vertoeven met de bike.

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - De grootste moeilijkheid was vooral de spoorvorming in de smalle trails, verder was alles perfect doenbaar

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was wel in orde en voldoende aangegeven waar we moesten afdraaien alsook de splitsingen waren perfect aangegeven.

Natuur :

De enige twee groene zone's waren het Brakelbos en het Livierenbos, verder nog enkele groene passages langs de Toepkapel en aan het Kasteel te Sint Maria Oudenhove

Bevoorrading :

4 / 5 - Wel rijkelaat laat voor sommigen ( rond km 31 ) maar ze was wel goed voorzien van alle spijs en drank.

Wegens vervoersproblemen jammer genoeg niet in het West Vlaamse Poperinge geraakt voor mijn derde deelname aan de Poperinge XXXL marathon, in plaats daarvan me dan beperkt tot een lokale rit op gps welke de landelijke Faluintjesroute is geworden. Schone route weliswaar met nog redelijk wat onverhard in verwerkt, verder wel veel draaien en keren om het ene baantje uit en het andere in te kunnen rijden.

Vandaag mijn nieuwe racefiets gaan halen welke vooral voor wegtrainingen en woon-werk verkeer moet dienen. Mijn blauwe Giacomelli ga ik uiteraard nog houden voor de dagen dat het regent en ik toch per fiets ga werken. Wegens de regen ben ik richting zon gereden en dus de koers gewijzigd naar Schoonaarde toe langs het jaagpad naast de dender en de terugrit via Gijzegem en Hofstade naar Aalst en naar huis. Vanaf Schoonaarde toch in de regen gezeten en enkele bliksemschichten rond mij gezien en eens in Gijzegem moeten schuilen wegens een wolkbreuk. Raar genoeg in het zonneke terug kunnen keren naar huis.

Resultaat is 43.93 km - 1:44:34 h - 25.2 km/h avs - 38 km/h max - 137 bpm gemiddelde HS

Geen profieltje van deze tocht wegens onjuiste hoogtemeting door de schommelende luchtdruk van het onweer

Het onweerde nogal afgelopen nacht om nog maar van de bakken regen te zwijgen die er ook zijn uitgevallen, ook deze ochtend nog redelijk wat geregend waardoor ik toch wat twijfels had om al dan niet naar Bever te vertrekken. Ann stuurde me ook al een berichtje dat ze samen met Ben van de spinning later vertrokken door de regenval. Dan toch maar vertrokken naar ginder met Tim want het hield op met regenen.

Dus samen met Tim, Stefaan, Jo, Sven, Kenneth, Kevin, Jan vertrokken in Bever om er de 9de Steengroeve MTB tocht te rijden, Om 09.02h ons dan in gang gezet en om op te warmen was het al meteen lichtjes bergop om wat verder dan een eerste smal wegje in te draaien, Jo, Sven en Jan hadden meteen gezegd dat ze de TT op hun tempo zouden rijden want Jan vierde zowat zijn terugkeer na enkele maanden zonder de MTB wegens een aanslepende liesbreuk en de ontstekingen die erop volgden.

Samen met Kevin, Kenneth, Tim en Stefaan dan voorop gereden en ondanks het onweer en de regen deze ochtend lag het parcours er nog heel verrassend droog bij amaai, plassen hebt ge natuurlijk altijd wel staan hier en daar maar die waren perfect te omzeilen dan. Het tempo zat er redelijk goed in en zo reden we via de veldwegels dooor Akrenbos en zaten zo ook meteen in het Waals Gewest om zo dan verder te rijden naar Deux Acren zelve.

Na de oversteek van de dender langs een sas draaiden we een smal pad in met langs de twee kanten pinnekesdraad, niet meteen mijn favoriet maar zonder problemen doorgereden en nergens aan blijven vasthaken wonderwel, zo kwamen we dan wat verder uit op de Chaussée de Gramont en hadden we beslist om toch even te wachten op Jo, Sven en de Jan om dan samen terug verder te rijden. Het volgende wat we voor de wielen kregen was wel een brede baan maar helemaal bezaaid met steenafval en dus veeeeel kans op lekrijden natuurlijk op zulke dreven maar gelukkig had niemand van ons pech.

Verder nog wat smalle en brede baantjes opgezocht en geregeld eens tussen de boeren hun maïs velden gereden en zo dan rond km 21 aan de eerste bevoorrading aangekomen, het was intussen al 26° en dus al redelijk warm maar dat had de weermand ook gezegd dus het enige wat we konden doen tegen de warmte was drinken, drinken en nogmaals drinken. De drank was jammer niet koel genoeg om ons te laten afkoelen maar beter dan niks natuurlijk, verder nog wat wafelkes gegeten want de chocolade druipte van sommige koeken gewoon af door de warmte.

De splitsing was enkele meters verder en werd er afgesproken om te splitsen in twee groepen zijnde voor dus de 40 km en de 50 km, samen met de broers De Neve reed ik verder voor de 50 km want het tempo was vandaag geen probleem voor me, ik reed trouwens tot hier al steeds op de grote plaat. Jo, Sven, Tim, Jan en Stefaan draaiden af voor de 40 en hadden afgesproken om op elkaar te wachten in de put van de steengroeve.

Allez wijlde dan verder met nog een kort klimmeke en dan afdalende en nog wat flirten met de taalgrens om door te rijden naar Ruisseau à l'Ancre waar we dan begonnen aan een bijna 8 km lange singletrail. Ik had me op kop gezet en er wat tempo ingestoken en zo dan vollen bak door het lange smalle baantje te sjezen met was op en af en te draaien en keren, af en toe moesten we onze paarden wel wat inbinden om de straat over te steken natuurlijk.

Ongeveer halfweg reed Kenneth lek en dan elkaar geholpen om een nieuwe binnenband te steken in deze hitte ( intussen 32° !!! ) en dan terug verder voor het tweede deel waar ik in de achtervolging zat, hier ook wat meer plassen waarvan enkele redelijk grote en diepe en nog wat wippen over boven de grond liggende boomwortels tot aan terug de Chaussèe de Gramont welke we moesten oversteken en verder reden door de industriezone.

Het moment was aangebroken en waren aangekomen aan de Steengroeve van Lessen welke we meteen gingen induiken se, eerst nog een snelle controlepost of we al dan niet een bandje hadden ( vorig jaar een ongeluk gebeurd hier met een kerel zonder helm !!!! ) en dan full speed ahaed naar beneden. Terwijl wij daalden klommen of klauterden de andere MC's terug uit de put en zo kwamen we ze met mondjesmaat tegen.

Beneden dan de 2de RV welke redelijk goed in orde was en met een partytent tegen de warmte, redelijk wat gedronken terug en wat gegeten en wat foto's gemaakt van deze groeve want deze kans krijgt ge natuurlijk niet veel hé. Nu terug de put uit zien te komen met hellingen tussen de 8 en de 25% om boven dan nog een puist van nog eens 25% voor de wielen geschoven te krijgen want we moesten over een bergske van fijn gruis en zo wat verder terug het domein te verlaten.

Nog een goeie 8 km moest ik afleggen en ging in de achtervolging terug van Kevin en Kenneth, niet wetende dat ze na de groeve waren huiswaarts gekeerd wegens maagkrampen door teveel te drinken tegen de warmte, nog eens een boske door waar het wat vettiger was en verder door de velden met vals plat richting Bever terug waar de rest van de MC's op me wachtte. Nog een cola'ke gedronken met het bonneke dat we hadden gekregen en terug naar huis na eerst de bike een douche te hebben gegeven.

Het filmke kan bekeken worden op de Vimeo videopagina

Het Parcours :

Het parcours was wel mooi maar niet meteen speciaal te noemen, de 8 km lange singletrail was natuurlijk wel tof alsook de passage door de Steengroeve.

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - Alles was perfect doenbaar eigenlijk met de zomerband achteraan, af en toe was diepe sporen en tussen pinnekesdraad.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was aangegeven op de grond zijnde dus geschilderd en daar moeten we soms wel aan wennen maar nergens verkeerd gereden.

Natuur :

De lange singletrail was redelijk bosrijk te noemen en ook het het boske na de groeve, verder veel door de velden gereden.

Bevoorrading :

3 / 5 - 2 bevoorradingen voorzien vandaag waarvan 1 op km 21 en de andere in de put zelve op 40 km. Genoeg drank voorzien wel maar deze mocht wel koeler zijn met deze warmte, verder nog wat koeken en wafelkes en etc.

Vandaag voor de 5de keer gestart hier in Houffalize om de Houffamarathon te rijden, na eens de 60 km ( de eerste keer ) en 3 keer de 75 km wilde ik me eens wagen aan de 100 km, was wel mede wat overtuiging van MC Viv waar ik samen mee zou starten maar kom. Redelijk op tijd opgestaan vandaag, gegeten, gewassen en etc en dan naar Houffalize waar we de mannen van de 120 km nog zagen vertrekken.

Nog een klapke gedaan met John aan de start en Kenneth en Kevin nog gezien en dan ons gaan plaatsen in box 1, kom ik daar het supersterke duo van Smartcycling team Ann De Tré en Sabine Bombaert nog tegen en tot de aftelling ook nog wat staan keuvelen en elkaar succes gewenst, Vivke stond wat verder van me in dezelfde box maar na de start komt ge toch elkaaar weer tegen hé.

Startsein is gegeven en het lint gaat de lucht in, iedereen schiet in zen klikkers en weg zijn we, een vliegende start richting de brandweer kazerne en dan de achterkant van de Rue St. Roch op om wat later terug af te dalen naar het centrum waar we gestart zijn en zo naar de depot van De Lijn waar we de eerste steile klim voor de wielen kregen. Best vanal was het hier al wat kalmer aan te doen want we moesten namelijk dik anderhalve km klimmene tegen 10 à 15% en dan ziet ge dat er zich hier al veel vergaloperen.

Een biker sneed me als het ware de pas af om me te melden dat mijn achterband plat stond welke dus niet waar was eigenlijk en duus maar verder geklommen tot de eerste singletrail, geen al te lange file zoals anders wat mss ook kwam omdat ik in box 1 startte vandaag. Na de singletrail was het verder dalen naar de Ermitage waar de eerste splitsing ons verder deed dalen over dikke kiezels en dan de eerste lange lange klim.

Niet te steil maar wel een lange en dus mits doseren kunt ge die zelfs op het middenblad blijven oprijden, eens boven dan terug een ander bos in om weer snel te dalen en de beek over te steken via het brugske want het water stond me deze keer iets te hoog naar mijn goesting, de klim die erop volgt is een waar monsterke amaai. Boomwortels, keien, wat diepe sporen en na de bocht nog eens 23% klimmen.

Vorig jaar redelijk goed in het zadel gebleven en dit jaar moest ik ter terug af halverwege wegens een versperde weg van bikers, jammer maar helaas. Van Viv'ke was echter geen spoor meer dus bleek het een solorit van 100 km te worden zoals ik er al zoveel heb gedaan al zou deze marathon wel een lastige kunnen zijn. Richting Steinbach was het terug klimmen en hier waren de brede wegels wel kapot gereden door die tractors die de bomen naar boven brengen.

Boven dan de achterste band wat bij gepompt want die stond iets te plat bleek achteraf ( neen geen lekke band ) en dan snel afdalen over een sjotterpad met draaiden en keren en tegen Rettigny dan terug eens klimmen over datzelfde sjotterpad, al enkele bikers aan de kant met ketting problemen en we hadden pas 17 km afgelegd dus wat zou het voor de rest van de rit worden ?? De afstand van 50 km kwam ons vergezellen en zo door naar de volgende bossen.

In een afdaling met van die stenen trappen ( door de erosie ) schoof een biker plots voor me weg en gelukkig kon ik em nog ontwijken, hij had zich gelukkig niet bezeerd op deze nogal harde ondergrond. Verder dalende moesten we ineens rechtsaf tussen de bomen en plots stonden we allemaal stil want hier MOET ge wel van de bike, veel boomwortels en redelijk steil naar beneden en dat was zelfs te voet al een tricky gebeuren.

Het brugske van smalle boomstammen was ook al iets zo glad om van dat ander bruggeke later nog te zwijgen want daar mankeerden er gewoon enkele latten wat het dus ook gevaarlijker maakte om over te stappen. Nog een km of 2 en we kunnen even gaan bevoorraden alvorens terug te starten, de RV's waren stuk voor stuk dan ook in orde met op elke stop ook nog de kans om de bike wat van de modder te ontdoen en opnieuw te smeren.

Allez me dan terug in gang gezet voor de volgende kms waar wat minder klimwerk inzat en dus wat meer snelheid kon worden gemaakt om wat tijd goed te maken, het was vooral een heel eind biken op een plateau boven de 500m van de zeespiegel met hoogstens wat vals plat, ook qua modder viel het heel goed mee eigenlijk buiten dan de echte smalle paadjes en daar waar de zon niet kon doorpiepen maar da's normaal hé.

Voor we aan de 2de RV toekomen moeten we eerst nog een lange afdaling doen richting de alom gekende Beverburcht waar DE grote plas moet worden door gereden, allez normaal gezien toch want ik zag er ene doorsjezen en zat bijna tot zen middel in het water en jawel dan neem ik liever het brugske ipv een hele dag kou te lijden ondanks het natuurlijk niet zo koud was eigenlijk. Nog een beetje verder klimmen en dalen en klimmen om de snelweg over te rijden en aan te komen te Fontenaille voor een snelle hap en kuisen en smeren van de bike.

Het grootste deel van dit stuk speelt zich vooral af in het bos van Cedrogne welke we wel heel diep ingaan zijne bergop en nadien een leuke singletrail terug bergag of eerder golvend eigenlijk, het lag er ook verbazend goed bij ten opzichte van de de vorige editie's ofwel kon je er gewoon beter naast rijden dat kan ook natuurlijk. Bij het buitenrijden van dit bos kwamen we dan aan te Dinez en wat verder doken we al terug het bos van Martin Moulin in om achteraf in Achouffe een derde RV te krijgen.

Rijstpap was de perfecte krachtbron zei een andere biker en dus eens geproefd van deze en viel idd wel in de smaak om eerlijk te zijn, te zwaar voedsel kan men maga moeilijk verdragen tijdens inspanningen zaosl deze dus moet ik steeds wat opletten wat ik eet en/of drink. Nog snel de versnellingen wat laten kuisen en smeren en terug de bike op want een kort en vooral steil klimmeke lag op de loer.

Net niet boven geraakt op de gladde stenen dus effe voetje gezet en dan maar verder klimmen door het bos, wat verder kregen we nog zo'n monsterklim voor de wielen maar dan wel een lange van door de 33% op het steilste stuk, tot iets over halfweg geraakt dit jaar dus er is nog hoop zeker ?? de rest dan maar te voet gedaan zoals vele bikers en eens bovern dan terug het zadel op want tussen de bomen zaten de fotografen van Sportograf weggestoken. op een leuke wortelklim.

Net zoals 2 jaar terug kregen we terug de snelle afdaling met de U turn en de lange singletrail voor de wielen om dan af te sluiten met een ietwat technische afdaling over losse stenen, jammer genoeg stondhier geen seingever want je ziet de wagens komende van Houffalize niet omdat we net achter een bocht afdalen. Nog een stukje deze baan volgen en dan weer de houten brug over en wat verder naar boven klouteren over de gladde stenen.

Nog een splitsing stuurde ons ( de XL ) en de XXL bikers rechtdoor voor een ellenlange singletrail klim waar eens boven de langste afstand nog eens rechtdoor ging en wij dan linksaf moesten draaien. Gedaan met klimmen was het zeker niet want het ging gestaag verder over een fijn grindpad waar boven de beide afstanden terug vergezelden. Snel bergaf ging het hier alvast om een eindje verder dan terug een lange wortelklim voor de wielen geschoven te krijgen.

Een bikester in een roze outfit reed achter me en het bleek Fien Lammertijn te zijn en me dan maar in haar wiel gezet om samen verder te klimmen, of toch voor zover ik haar kon volgen en intussen nog een klapke gedaan natuurlijk. Eens boven was het treug rechts voor nog een lange gestage klim dat ons onder de viaduct deed rijden om wat later aan de laatste bevoorrading uit te komen. Hier nog laatste potteke rijstpap ( of 2 ) en nog wat drinken.

De singletrail die we net na de startklim hadden gereden kregen we nu terug voor de wielen en dat ook voor het volgende stuk langs Ermitage maar nu volgden we het Ravelpad voor een stukje om dan linksaf te draaien richting een rivierke welke we door moesten rijden, door de nogal dikke natte rotsen was dat echter bijna onmogelijk en dus voor alle zekerheid te voet gedaan. Nadien deden we de nog een andere klim van de start nu bergaf om beneden een smal brugje over te rijden richting een lange singletrail klim.

De benen lieten zich al wat voelen eigenlijk maar veel last heb ik daar niet van gehad want ik kon gewoon verder klimmen op mijn tempo en het was toch een redelijk technische klim op stenen en wat trapkes en natuurlijk nog eens 12% stijging. Eens boven dan de eerste verwarring want de grote splitsingsborden waren verdwenen of toch die van de XL en XXL maar met wat logisch denkwerk zaten we terug op het goede spoor en konden we onze weg verder zetten.

Nog wat verder klimmen tot Taverneux en dan zo goed als naast de snelweg ( de E25 ) rijden over een breed pad en dan konden we eindelijk aan de laatste kms beginnen richting Houffalize centrum, eerst een steile afdaling van de groene route n° 6 welke is bezaaid met losse stenen en waar dus enige voorzichtigheid op zijn plaats is, dan kunnen we aan het WB traject zelf beginnen met nog een steil klimmeke en losse stenen.

Vele bikers gingen hier al te voet want ja de laatste loodjes wegen het zwaarste zeker zeggen ze, wat verder het houten brugje onder en nog een ander kort en steil stukje zodat we helemaal boven komen aan de start van het Four cross parcours en wat verder één van de laatste afdalingen konden inzetten. Er zeggen veel bikers dat deze laatste 2 km echt gekkenwerk is maar wat er gek aan is weet ik ook niet eigenlijk !!!

Nog enkele keren de flash zien afgaan van Sportograf tijdens de leukste stukken van WB tracé, nog een U-turn naar het asfalt toe en dan met een dropke de laatste afdaling ingezet naar het bruggetje, hier is het een kwestieook van de bocht juist aan te snijden of ge hangt met het stuur in de leuning heb ik al gemerkt. Nog snel langs de Ourthe en het smalle wegje door naar de sporthal en nog een spintje uitgeperst met een andere biker richting de finish.

Het Parcours :

De eerste 26 km waren in elk geval de zwaarste en dat is een vaststaand feit, van de 1ste tot de voorlaatste RV te Achouffe was het best goed rijden en kon ik wat tijd terug nemen en dan was het terug van dat met lange en soms technische klimmekes.

Technische moeilijkheidgraad :

4 / 5 - Qua techniek viel het heel goed mee natuurlijk al is iedereen verschillend natuurlijk, ik heb geen enkel probleem gehad met de technische passages bergop en bergaf en ook het WB parcours lag er heel goed bij.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was perfect te noemen met meer dan duidelijke borden voor de splitsing en verder de witte kalklijnen en plaatjes van Biking Events, misrijden was dus onmogelijk.

Natuur :

We zaten in de Ardennen dus niks dan bossen hé in deze lange Marathon

Bevoorrading :

5 / 5 - 4 goed voorziene bevoorradingen met dus meer dan genoeg spijs en drank en lekkere rijstpap, daarnaast ook veel lof voor de technische assistentie of beter gezegd het kuisen en terug smeren van de versnellingen zodat deze zonder problemen bleven goed schakelen.

Normaal gezien was ik van plan de TT van de FWOR te rijden in Erpe - Mere maar door het onweer afgelopen nacht en nog deze ochtend toch niet vertrokken en rond de middag gestart voor een wegrit naar Geraardsbergen om er de Muur en wat verder de Bosberg te beklimmen. Aan de Vesten kom ik dan een tentje tegen welke blijkbaar voor de start van een klimtijdrit over de Muur en kapelmuur.

Mijn terugrit was dus langs de Bosberg en zo dan de RVV route blijven volgen tot Ninove, het denderpad tot Okegem en dan nog wat geklommen naar Pamel en via Liedekerke en Affligem terug naar huis gekeerd om de laatste 2 km af te werken op een lekke band.

de cijfers : 62.50 km / 27 kmh avs / 59.6 kmh max / 487 hms

Het is de 6de Pitstopbike geworden te Sint Martens Bodegem, met de fiets naar ginder gereden en onderweg mijn collega Eddy opgepikt en door naar de startplaats waar MC Tim ons opwachte.

Met ons drie gestart voor de 40 km omdat het Eddy zijn allereerste MTB toertocht was en we moeten toch de kans laten om hem te laten wennen aan de aanpassing van de racebike naar de MTB.

De tocht was een heel stuk droger dan vorig jaar maar wel een parcours idem dan vorig jaar met enkele vettige passages welke konden vermeden werden door de plaatsjes " alternatieve route " te volgen.

Na het slechte weer van vorig jaar en de technische problemen die mede door de modder teweeg waren gebracht wilde ik dit jaar een herkansing en gelukkig hadden we het weer vandaag aan onze kant want het was 's morgens al 17° en het was pas 8h. Met de bike was ik richting Bodegem gereden om onderweg mijne collega Eddy op te pikken die vandaag zijn eerste officiële TT ging meerijden, hij is vooral actief als wegrenner en wilde voor het winter seizoen eens iets anders.

Met ons twee dan verder naar de start welke nu in het Castelhof was gevestigd omdat er daar meer plaats was voor vanalles en nog wat, hier wachtte Tim reeds op ons en samen vertrokken we dan voor de 40 km die meer dan waarschijnlijk al genoeg zou zijn in deze glooiende streek. Na al een eerste bosrijk intermezzo verlieten we het domein en wat later draaiden we al een eerste singletrail in waarna een brugje waar de eerste korte klim al voor de wielen werd geschoven.

Over de meestal gekende trail reden we dan richting Ternat om daar al eens de stuurtechniek te testen door tussen de boompjes te rijden want ze stonden hier dicht bij elkaar hoor en daar nog wat kort op en af en een ondergrond van boomwortels enerzijds en een zompige ondergrond anderzijds waar ge moest stoempen of ge bleef bijna ter plekke staan. Na deze trail kwamen we uit aan de Mazier en dat wil natuurlijk zeggen dat de zone Morette naar ons al aan het staren is.

Voor we natuurlijk hier gaan aan beginnen rijden we eerst de Zetsel af en zo door naar de Koekoek waar we de drukke baan Asse - Edingen moeten oversteken, de smalle en brede wegels wisselden elkaar nu af in sneltempo en kregen nu de steilere klimmekes voor de wielen geschoven. Om van de Platijn naar de steenweg te rijden bvb, een redelijk zompig stuk waar al wat bikers te voet naar boven aan het stappen waren.

Ik vraag beleefd of ze aan kant kunnen gaan ( er was zelfs plaats voor ) en er keek ene tot wel 4 keer achter hem en zag dat ik nog steeds in het zadel zat maar hij vertikte het toch om aan de kant te gaan tot ik dus zelf noodgedwongen moest stoppen, dan zet em zich toch wel aan kant zeker met de woorden " sorry, te laat gezien ". Allez dan de steenweg een stukske volgen om de Heedstraat in te draaien en een volgende singletrail op te draaien.

Het is de moment van de Morette met eerst een snelle afdaling en dan de klim naar de kleine kapel, toch een redelijk kort en steil stukje waar toch enige stuurtechniek welkom is of ge hangt in den draad ofwel stuitert ge terug achteruit opdat ge aan de trapkes blijft haken, vervolgens dan de Kruisborreweg op en de klim naar de grote kapel waar de baan serieus was voorzien van diepe groeven door het regenwater waarschijnlijk dat hier naar beneden stroomt.

Eens boven dan achter de kapel om en dan de wel zeer zompige single tussen 2 pinnekesdraden en 4% stijging die er eerder 10 bleken te zijn want ge ging geen botten vooruit daar, om het bijna fijnste steekske dat mijn cassette had achteraan op het gemak verder gereden en wat later kregen we dan op net geen 19km de wel verzorgde bevoorrading gepresenteerd. Sportdrank en water en verder nog stukken banaan, sinaasappel en wat koekjes.

Onzen Eddy heeft dat al heel goed gedaan tot nu toe, weliswaar op zijn tempo want aan die zompige trails moet em nog wat wennen natuurlijk en het korte klimwerk is ook weeral iets anders ten opzichte van op de baan te rijden. Na wat bijgetankt te hebben klommen we terug ons alu ros om nog een stukske verder te klimmen en terug te dalen naar de Muzeumstraat waar we terug een lange singletrack voor de wielen kregen geschoven.

Een vaste waard eis ook de gestage klim naar de Petrus Ascanusstraat en natuurlijk de Kattenberg waar we nog een klein ommetje deden om dan terug op vervolg te komen van deze veldwegel, veel diepe groeven die gevuld waren met water of toch een mengeling van veel zand en water waardoor de schijven goed begonnen te slepen maar gelukkig niet voor lang natuurlijk. Nu een smalle singletrail naar beneden waar ge met momenten zelfs de trapper niet rond kreeg want zo diep was die geul.

Aan de Manege was vandaag ook schoon volk te zien dat hun paard aan het klaarmaken waren voor ook een ritje maar wij reden schoon door voor nog een ommetje Bekkerzeel om na een redelijk vettige passage aan de kloosterweide terug uit te komen, de krachtige benen van Eddy waren hier precies in het voordeel want hij vloog er door. Dat BMX boske mochten ook terug inrijden met wat korte klimmkes en draaien en keren om wat later dan de E40 over te rijden.

Aan het Kasteel " La Motte" was de splitsing voorzien en in tegenstelling van vorig jaar terug afgedraaid om de 40 - 50 km te volgen en zowaar kregen we een cyclocross parcours voor de wielen geschoven met draaien en keren tussen de linten, met momenten dacht ik terug op het BK te zitten in Halle waar er ook zo enkele stukken inzaten. de mulle bosgrond met boomschors maakte het er in elk geval niet makkelijker op.

En dan het moment om de stuurtechniek en bochtenwerk nog meer aan te scherpen, jawel we reden het alom bekende Borréboske terug in via de schuine flank naast de snelweg om dan in het bos te verdwijnen. Tim met zen grote wielen ging er stevig vandoor hier maar ik kon schoon zen wielen houden om zo tussen de bomen te slalommen en niet te blijven haken aan de bomen met de bar-ends. Hier en daar werden er toch wat wijzigingen uitgevoerd en het bijna 3 km lange tracé was nu een dikke 2 km.

Nog een 7 km restte er ons maar die verliepen niet bepaald vlak hoor dus van uitbollen was geen sprake, via wat smalle wegels reden we richting Dilbeek waar het het boske van de Zwarte Zusters of zoiets indraaiden. Vroeger hier ook veel gereden met de TT van Dilbeek maar er zaten dan wel enkele pittige klimmekes en steile afdalingen in waarvoor ze indertijd zelfs matrassen aan de bomen hingen, vandaag ging het er wat rustiger aan toe.

Eens naast de spoorweg begon Tim er een serieus tempo in te steken en waren we op volgen aangewezen maar het waren nu alleen nog een laatste boske en verder alleen nog wat brede paden waar we wat snelheid konden insteken ook om met net geen 40 km aan de bikewash aan te komen.

Het filmke kan bekeken worden op de Vimeo videopagina

Het Parcours :

Het parcours was wel hetzelfde als vorig jaar maar toch een tof met veel singletrails

Technische moeilijkheidgraad :

4 / 5 - 3 leuke boskes om de stuurtechniek te blijven oefenen en het bochtenwerk natuurlijk in het Borréboske en dat aan het kasteel.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal met duidelijke borden voor de splitsing

Natuur :

3 leuke boskes zoals reeds gezegd en verder wel de in groene rand rond Bodegem gereden.

Bevoorrading :

4 / 5 - de bev. was voorzien rond km 20 en was heel zeker in orde met genoeg sportdrank en verder nog sinaasappels, cake, wafels en etc.

Vandaag met collega Eddy nog eens een rondje gereden in ons eigen Pajottenland, ik had in mapsource een nieuwe route uitgetekend welke we dus hebben gereden. Uiteraard veel bekende wegen en hier en daar zelf enkele nieuwe trail ontdekt welke in onze volgende routes zeker worden verwerkt.

De route zelf was 47 km en had 600 hms volgens de garmin edge 705.

de route op Garmin Connect

Hier een berichtje uit Duitsland, vrijdag vertrokken in de namiddag en een eerste overnachting gedaan in het Luxemburgse Heiderscheid op een mooi uitgeruste Camperparking.

Zaterdag doorgereden langs Clervaux waar we een bezoekje hebben aan gebracht en terug verder via Bitburg en zo richting Mehring waar we zouden overnachten terug, echter niks van plaats meer en doorgereden naar Wintrich am Mösel waar we een nachtje hebben doorgebracht op de parking. We hadden het geluk aan onze kant dat er een andere vriendelijke belg vertrok en ons kwam waarschuwen om zijn plaats aan de rivier de Moezel in te nemen en jawel we hebben hier een fantastisch mooi zicht.

Zondag 25 / 09 2011

Een eerste ritje stond op het programma en om de streek weer wat gewoon te worden had ik de Grafschafter Wanderweg voor ogen. Dit is eigenlijk een wegritje maar hier in deze streek kan je al eens van dorp tot dorp rijden onverhard. We klagen al eens over de bewegwijzering van onze Bloso routes maar ik geef het op een blaadje dat ge hier ook serieus moet uitkijken of ge zit verkeerd en dat heb ik terug ondervonden met dus wat extra hoogtemeters als gevolg.

Straf is dat ik de GPX track achteraf heb gevonden op het net.

Mijn Grafschafter Wanderweg op Garmin Connect

Maandag 26 / 09 2011

Vandaag wel met de bike gereden maar eerder een rustige rit langs de Moezel om ook wat de plaatselijke wijnboerkes te gaan opzoeken en te proeven natuurlijk wat dat is ook een deel van ons bezoek en in de namiddag een leuke MTB route uitgezocht voor dinsdag

Dinsdag 27 / 09 2011

Van de GPSies site had ik een MTB route gedownload en deze dus gereden, eerst een opwarming tot in Lieser en dan het Maare - Mösel radweg gevolgd en zo de wijngaarden in en het bos. Qua klimwerk kunt ge hier zeker terecht maar technische paden gaat ge hier weinig of niet vinden jammer genoeg, Na het eerste deel klimwerk was het effe door Bernkastel-Keus rijden en dan terug een lange klim naar het bijna hoogste punt waar een toren staat.

Verder klimmen dan maar door het bos waar ik dan toch een leuke en technische singletrail voor de wielen kreeg geschoven en eigenlijk was dit een Nordic-Walking wandelpad maar natuurlijk gaan de wandelaars hier voor hé.

Een leuke single zei ik dus met enkele haarspeldbochten en zo naar deze keer wel het hoogste punt en amaai wat een zicht zeg vanop boven de 400 m. Verder was het door het bos klimmen en dalen richting Thalveldenz en Mülheim waar het einde was van mijn route maar ik moest dus nog terug naar de Camperstellplatz te Wintrich en reed dus verder tussen de druiveranken voor nog wat extra hms's te hebben.

Mijn route op Garmin Connect

Woensdag 28 / 09 2011

Alles bij elkaar gestoken en ons opgepakt om naar Bernkastel te rijden of beter naar Graach an der Mösel wat een goeie 3 km verder is, daar de fietsen genomen en terug naar Bernkastel om naar de markt te gaan, het was intussen al 10.30h en amaai het was ontzettend warm al op deze moment van de dag. In de namiddag wat van de zon genoten en de bike klaar gemaakt voor een volgende MTB route voor donderdag.

Donderdag 29 / 09 2011

Eerst naar Zeltingen om daar de wijnbergen te trotseren en een eindeke te klimmen voor ik het bos inzat om wat te schuilen tegen de warmte want ze schroeide terug die zon, door het bos door stuurde de GPS me langs leuke bosrijke wegels die geregeld op en af gingen en me richting Wolf stuurden.

Hier de brug over en naast de Moezel rijdende naar Kröv om daar terug een ellenlange klim voor de wielen te krijgen, lange en korte hellingen bleven aanhouden maar niet te steil om toch wat de snelheid erin te kunnen houden en zo reed ik dan door boven de dorpjes Reil en Burg om dan terug weer het bos in te duiken voor een poosje. Net zoals bij men vorige mtb rit mis ik toch wat technische stukken hoor, moeten niet persé singletrails zijn maar gewoon wat uitdagende stukjes ertussen voor de fun.

Op het einde kreeg ik er dan eindelijk eentje na eerst nog een klimmeke te doen van 18% maar het zicht was weer fenomenaal en dan een leuke singletrail van toch een 8% naar beneden maar ik moest van de bike wegens een boomstam die de weg versperde, eens beneden was er dan een trapke waar ik af moest. De eerste tredes waren goed te doe maar de andere waren net iets te steil naar men zin en het was een smalle trap ook trouwens en dus ook te voet gedaan om niet op mijne bek te gaan.

Nog een eindje snel verder afdalen richting Moezel en die dan gevolgd tot aan de start te Zeltingen dan terug om voor de terugrit terug de startklim te doen en zo via enkele andere sluipwegen naar Graach terug te rijden.

Mijn route van vandaag op garmin Connect

Vrijdag 30 / 09 2011

De toerist uitgehangen en richting Bernkastel gereden en zo door naar Lieser om er een apiritiefke te drinken bij een lokale Weinstube, verder nog wat inkopen gedaan in het centrum.

Zaterdag 01 / 10 /2011

Verder naar de volgende camperstellplatz of beter richting Cochem om deze stad te bezoeken, echter weinig of beter geen plaats te vinden en in Briedern toch toch een plekje gevonden zijnde wel zonder voorziening van stroom, water en etc. We hebben een wc en douche aan boord dus geen probleem voor ene nacht. In de late namiddag nog een toerke gedaan met de fiets om de naburige dorpkes nog snel te verkennen en een lekker wit wijntje te proeven.

Zondag 02 / 10 /2011

Een lang uitgestrekt bezoek aan Cochem stond op het programma vandaag en dus ook zo gedaan, kuieren in de smalle straatjes en steegjes en wat fotos's maken van het plaatselijke leven en etc.

Tijdens de terugrit naar Graach ( gelukkig een plaats gereserveerd ) zijn we gestopt te ürzig want de zonden de cyclocross wedstrijd uit van Kalmthout op VT4 en dat mochten we niet missen hé. Verder door naar Graach nadien om er ons te installeren tot woensdag en er nog eens te biken.

Maandag 03 / 10 /2011

Vandaag eens de tijd genomen om de website nog eens van een update te voorzien zoals ge dus al kon lezen en er nog een leuke route uit te zoeken voor morgen want het goede weer loopt hier ook op zen einde jammer genoeg, tot zolang ze geen regen geven ben ik al dik tevreden uiterdaard.

Dinsdag 04 / 10 / 2011

Toch weeral geluk gehad met het weer want blijkbaar het voorspelde slechte Belgische weer blijft effectief ook daar en wij blijven genieten van de zon en dus gestart voor mijn zelf getekende rit. Via de wegens dat de tractors gebruiken voor de druivenpluk ben ik naar Bernkastel gereden om daar het Förster Scell Pfad te bedwingen want dit is een klim van dik bijna 3 km, allez vandaag toch. Eens boven komt ge dan een grote bouwwerf tegen waar ze een brug aan het bouwen zijn en er waarschijnlijk een groot deel woud zal verdwijnen want ook enkele kms verderop aan de rand van dat woud komt er nog zo'n immense brugpijler te staan.

Na wat zoeken en doen kwam ik dan ergens uit te Monzelfeld om wat later terug het bos in te duiken en amaai wat een leuke singltrack kreeg ik daar zeg, vrij smal vooral en op en af en toch redelijk technisch met die stenen en boomwortels en ineens sta ik daar aan een pagode'ke zijnde de Grimselhütte. Na een kleine rustpauze en iets te hebben gegeten dan terug verder naar de Langer Hammer Felsen voor een schoon zicht te hebben op Thalveldenz waar ik dus ook heen moest.

Allez dan verder door het woud naar Gornhausen met nog een klim waar geen einde aan leek te komen maar gelukkig is het van dit kleine dorpje naar het gehucht Hirzlei constant bergaf, vorig jaar lag hier nog geen meter asfalt maar nu wel dus. Van Burgen naar Wintrich was het wederom klimmen geblazen maar over de brede boerenwegels en geregeld een streep asfalt en naar Wintrich zelf dan een snelle afdaling welke ik niet volledig heb gedaan en door de wijnranken gereden naar Mülheim. Enkele kms vlak mag ook na al dat klimwerk en dus het Möselpad gevolgd tot Bernkastel om vandaar dan terug tussen de ranken te klimmen en te dalen naar Graach en dus riching camperstellplatz.

Woensdag 05 / 10 / 2011

Voor vandaag had ik eens een kleine route gepland allez gedownload van de GPSies site ook en dat was de Wald & Wiese tour, dit is een MTB routeke van pakweg 35 km met een ietwat vlakke aanloop naar Mülheim en dan gestaag klimmen over een met dikke stenen bezaaid shotterpad zoals er hier zoveel zijn natuurlijk. Ook in deze route zaten enkele mooie singletrals verscholen, als afsluiter terug dat Förster Schell Pfad genomen als afdaling deze keer ipv de aangewezen route te volgen.

Bernkastel Wald & Wiese op Garmin Connect

Donderdag 06 / 10 / 2011

Wellicht onze laatste verplaatsing voor we naar huis terug keren maar eerst vertoeven we nog wat op de Camperplaats van het Zellerhof te Mehring, omdat het redelijk goed regende stond er vandaag geen ritje op de agenda of toch wel maar tussen de vlagen door om het dorpke es te verkennen en de plaatselijke wijnboeren en wat kleine inkopen te doen bij de kruidenier.

Vrijdag 07 / 10 / 2011

Vandaag kreeg ik hier dan toch nog een herkansing om route 3 te rijden, vorig jaar grandioos verkeerd gereden en in een Duits boeregat uitgekomen. Nu had ik echter wel de juiste route op de GPS staan en dat vergemakelijkt de zaak natuurlijk en ik kende de weg nog min of meer ook van vorig jaar natuurlijk.

Vanaf Mehring is het 1 lange klim naar de Funfseenblick waar ge een fantastisch zicht hebt op de Moezelvallei maar vandaag geen short stop hier en door gereden want het was een regenachtige dag en ik wilde niet in een vlaag regen belanden natuurlijk. Redelijk veel in het woud gereden en veel geklommen want deze route heet niet voor niks " Moselhöhen of in 't nederlands Moezelhoogte's ".

Veel shotterpaden afwisselend met leuke singletrails waar ge dan ineens naast een oude dam blijkt te rijden ergens tegen Budlich en iets verder van daar was ik vorig jaar dus misreden en dat kwam omdat er daar dus geen pijlke stond als ik het me goed herinner want ik nam net daar een korte pauze. Vervolgens dan weer een ellenlange klim over straat en shotterpad naar ineens 472m hoogte om daar dan de drukke snelweg over te rijden.

In de verte doken dan immens grote wieken op van tussen de bomen wat dus een windmolenpark was en als ge ernaast staat is dat wel ferm maar ook een raar geluid van die wind die ze opnemen, na een lange afdaling en leuke singletrack kwam ik dan op een grote open vlakte waar ze dan op een andere manier energie opwekten, geen windmolens maar enkele 100 tal vierkante meters volgezet met zonnepanelen.

In de verte dook hoorde ik gezoem dan terug van de snelweg die ik andermaal terug over moest ( via een brug natuurlijk ) en iets verder aan de rand van het bos dook de Kaster Hütte op waar ik even halt hield om te genieten van het mooie uitzicht. De resterende kms zouden vooral bergaf zijn dacht ik maar het bleef constant op en af gaan tot ik dan een plaatje van de route 3 zag met een + erbij en dus deze verder gevolgd.

De afdaling dat ik hier kreeg is niet te beschrijven, een zeer lange singletrack tot wel 45% wat deel uitmaakte van een bikepark van de Mehring MTB club. Boomwortels, steil bergaf dus en draaien en keren en vooral achter het zadel hangen en de remkracht doseren om niet onderuit te gaan ofwel overkop. Ineens moest ik sowieso wel remmen want die steile drop of beter schans zag ik echt niet zitten om af te rijden en natuurlijk is mijne bike niet geschikt voor die spielerei.

Als afsluiter en om wat los te rijden naar Riol gereden om te zien of de Triolago rodelbahn open was en dus een ritteke gedaan hierop en dan verder langs de Moezel tot Longuich en terug langs de hoger gelegen wijnwegels van Longen en Lörsch terug te rijden naar de camper.

Mehringer MTB route 3 : Moselhöhen op garmin Connect

Ik was thuis vertrokken om iets na 8h met de bike om richting start te rijden maar eerst nog Eddy gaan opwachten aan de expressweg om vanaf daar samen door te rijden naar de start waar iedereen ons dus al aan het opwachten waren.

Met meer dan 10 MC's en nog enkele vrienden die ons kwamen vervoegen waren we gestart in Nederhasselt voor twee verschillende afstanden. Na eerst een groepsfoto te laten maken met iemand van de Olivier van de Van Eyck winkel te Aalst zijnde onze sponsor.

We waren gestart in twee groepen voor de 35 km welke Jo, Werner, Jan H, David C. en Lander voor hun rekening namen en voor de 45 km waren we gestart met de tweelingbroeders De Neve, Ann, Jan R, mijn collega Eddy en ikzelf dus. Na eerst nog wat met Olivier te hebben gepraat zijn Eddy en ik dan ook in gang geraakt en zaten snel bij de rest van de groep die intussen gesplit was voor de twee afstanden.

Na eerst nog wat met de groep van de 35 km te hebben meegereden schoven we langzaam door naar de andere groep van de 45 die er een leuke snelheid op nahielden. Dankzij Tim mocht ik vandaag ook eens zijn Specialized Epic 29'er testen omdat ik twijfel tussen een 26" of een 29" bike volgend jaar maar die conclusie komt pas op het einde van dit verslag uiteraard.

De tocht situeerde zich langs Outer - Pollare - Denderwindeke en natuurlijk Ninove, we deden eerst een kleine doortocht langs de talrijke veldwegels van Outer om zo dan door te steken naar Appelterre - Eichem om daar de Wilderstraat of beter veldwegel door te sjezen met zicht op de Wildermolen zelve.

Op het einde van deze weg dan even gewacht op iedereen want blijkbaar gaat ge met die grote wielen een stuk sneller ook al zit de huidige conditie er misschien ook wel voor iets tussen natuurlijk, Eens samen reden we naar Pollare maar eerst de dender oversteken via " de Zwarte Flesch " voetgangersbrug en dan de veldwegels door richting Meerbeke, er werd al gezegd dat er nogal veel verhard in de tocht zat maar die indruk kregen we dan ook omdat het parcours er nogal droog bijlag ook natuurlijk door de weinige regen die we kregen de laatste dagen.

Richting Meerbeke kregen we enkele wegels van de Krasjelroute voor de wielen zijnde in wijzerszin en tegenwijzersin en reden zo door langs Neigem. De eerste 15 tal km redelijk goed mee gereden met de kopgroep welke vandaag vooral bestond uit Kevin en Kenneth De Neve en Den Bart en jawel twee van de 3 hier rijden ook al met een 29'er, ik liet me wat uitzakken nu om wat bij te praten met Ann en Jan en mijne collgea Eddy natuurlijk niet vergeten die vandaag zijn tweede TT met ons meereed.

Het tempo lag dus nogal hoog vandaag en dat lag ons Anneke vandaag niet te best maar ze had een heel goed excuus want ze reed vanaf woensdag reeds al met de bike waarvan de vrijdag de nightride te Gooik, zaterdag een TT ergens tegen de Koppenberg en vandaag dus aanwezig op deze TT en overal reed ze er met de bike naartoe en dat maakt van ons Ann natuurlijk een straffe madam maar dat wisten we natuurlijk al hé.

Ergens te Denderwindeke aangekomen reden we richting RV door een straat dat geheel opgebroken lag envoor sommigen bolde dat alles behalve goed natuurlijk. Aangekomen aan de bevoorrading stonden Werner, Jo, Jan, Zwisse en Lander ons op te wachten om iets te drinken en wat bij te praten en te eten alvorens verder te gaan voor het tweede deel van de TT aan te vatten.

Onze terugrit verliep dan van Denderwindeke naar Pollare terug over menige veldwegels van welke de ene dan breder dan de andere met al dan niet wat prikkeldraad aan weerskanten maar steeds wel vlot bollende wegels bleven het ondanks het droge parcours. In Pollare zelve reden we langs dat smalle paadje van de bloso route naar beneden om wat verder dan de holle boswegel zijnde "de Steenberg" te beklimmen, tot hier toe was ik nog niet van de grote plaat gemoeten dus ik was het ook niet van plan om het nu te doen en reed algelijk nog vlot naar boven, ik geef toe dat er achteraan een verhouding was op de cassette van 11-36 en dat scheelt natuurlijk.

Voor me zwalpte een dame van links naar rechts waardoor ik ook moest uitwijken en even voet aan grond zetten maar gelukkig zaten ze achter me niet vast en kon iedereen blijven zitten in het zadel. Vervolgens was het naar Zandbergen toe via de afdaling van de Roost en even voor het station dan linksaf om wat verder nog een leuke beboste singletrack voor de wielen te krijgen met ineens een steile knik naar boven waar snelheid en op de juiste vitesse staan wel bekangrijk was om boven te geraken.

Nog een goeie 8 km hadden we voor de kiezen met geregeld nog wat vals plat in verwerkt en zo langs Appelterre terug om naast de steenweg nog een stukje van de bloso route te rijden en wat verder de steenweg over te steken en bijna terug in Nederhasselt terug uit te komen maar eerst nog een smal baantje door en een laatste kort klimmeke tussen pinnekesdraad alvorens ons terug naar de startplaats te begeven waar de andere groep reeds was aangekomen.

Het Parcours :

Een mooi landelijk parcours langs Ninove - Pollare - Denderwindeke en terug, vooral veel vals plat en af en tie een pittig klimmeke.

Technische moeilijkheidgraad :

2 / 5 - Technisch kunnen we deze TT niet noemen maar opletten moet ge altijd natuurlijk

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal met duidelijke borden voor de splitsing

Natuur :

Vooral een landelijk parcours maar met enkele leuke bosrijke stukjes waar een singletrail in verborgen zat.

Bevoorrading :

4 / 5 - de bev. was voorzien rond km 24 en was in orde met genoeg sportdrank, fruit en rozijnen en etc

Conclusie test 29'er

De indruk van de bike dan en dan begin ik graag met de voordelen natuurlijk.

• Ge kunt behoorlijk snel rijden zonder echt moe te worden door de grote wielen.
• Klimmen gaat ook redelijk snel en ge komt boven zonder echt buiten adem te zijn al heeft dat ook te maken met de conditie waarschijnlijk.
• Tja de achtervering is een ware luxe heb ik ondervonden en vooral voor de rug dan want ik voelde GEEN enkele schok maar ook de voorvering heeft ook goed gewerkt.

Minpuntjes wat mogelijks wel met gewenning zal te maken hebben.

• korte bochten nemen is wat moeilijker door de langere wielbasis.
• Na een 40 tal kms kreeg in tintelingen in de handen maar dat is omdat ik de ergo grips gewoon ben natuurlijk en heeft dus NIKS te maken met de bike.

Conclusie

Een nieuwe bike zal er waarschijnlijk wel komen en mss zelfs een 29’er maar of het ook een fully gaat zijn weet ik nu nog niet natuurlijk want daarom zou ik graag nog eens een hardtail 29’er testen voor een TT zodat ik echt een verschil kan maken tussen beide maar ik heb nog tijd hé.

's Morgens om kwart voor 8 de bike van stal genomen in de halve donkere nog en me begeven naar het jaagpad naast de dender want we reden een Clubritje in en rond Geraardsbergen met start in de Gavers te Onkerzele, in Liedekerke nog collega Eddy en ons Vivke opgepikt en samen door naar Onkerzele.

Jo, Werner, Jan, David Coppens, Anthony stonden klaar op het provinciaal domein De Gavers te Onkerzele, Viv, ik en mijne collega Eddy kwamen van Erembodegem en Liedekerke met de fiets en waren dus al goed opgewarmd tegen dat we in de Gavers aan kwamen, na een korte groet vertrokken we terug om de velden in te duiken rond Geraardsbergen.

Eerst richting Bosberg via wat omwegen en dan door het bos afdalen om natuurlijk terug te klimmen en wat bloso stukjes mee te pikken richting de Noremansberg welke afreden. In Moerbeke dan de plaatselijke boskes gaan opzoeken met leuke singltracks en jawel de domper was een dikke nagel dat mijn achterste band perforeerde.

Na een nieuwe biba te hebben gestoken dan verder richting Geraardsbergen en het XC parcours aan de Vesten waar we wat hebben rond getoerd en wat geoefend hebben op techniek in de korte steile klimmekes en afdalingen. Na dit intermezzo gesplit in twee groepen waarvan de ene meteen richting Gavers terug reed en de andere door reed en nog de Muur en de Smelterijweg meepikten, eens in de Gavers terug reden we nog een ererondje langs enkele leuke singletrails naast de vijver.

Het was een leuk rondje van 40 km en 658 hms en proficiat aan Anthony voor zijne come back te maken na een lange weg te hebben afgelegd door rugklachten, nu ge de draad weer hebt opgepikt zal het terug al aangenamer zijn om op zondag vroeg uit bed te komen voor de wekelijkse MTB kms.

Samen met den Eddy en Vivke dan weer het jaagpad gekozen om huiswaarts te keren tegen een nogal strak tempo,ik was zelf verbaasd dat de benen nog zo goed waren vandaag.

Resultaat van onze MTB dag en training vandaag was 93.44 km en 697 hms. Op naar de volgende TT .

de film

Jawel zo is het want op zaterdagavond ging ik met enkele collega's wandelen in Smetlede, de Heksentocht was dit over een parcours van +- 7.5 km met de natuurlijke verschrikkingen onderweg. En niet alleen de animo onderweg was er maar mijn collega's hadden ook voor drank gezorgd en dan vooral korte drank welke ook rijkelijk vloeide door ons keelgat.

zondag dan opgestaan met ne houten kop zoals ze dat zo schoon kunnen zeggen of ne kater voor wie dat liever leest, doch niet toegegeven en met Anthony richting Gooik gereden om er de 14de Pareltocht te rijden. Enkel serieuze hoofdpijn werkte me wat tegen maar soit we moesten erdoor hé. Na onze inschrijving van 4.5€ waarvan 1€ integraal naar de stichting Duchenne Heroes gaat waren we gestart en het was meteen bergop.

Anthony schoot gelijk gewoonlijk uit de startblokken en ikke ?? ik was op achtervolgen aangewezen want van de moment dat ik een trapke meer gaf ging de hartslag gelijk de hoogte in, amaai ik wist niet dat alcohol zo'n effect had op ne mens hihihi dus verder op toeristen tempo al ging dat ook goed vooruit eigenlijk. Via de eerste smalle en bredere baantjes kwamen we uit aan de grote parking aan de Houteman en vervolgden we onze weg over de reeds gekende wegels en hier en daar eens een nief stukske tussen.

Gelijk gewoonlijk passeren we steeds aan de Drie Egyptenbaan en deze keer was dat ook niet anders en moesten de klim dus aanvangen naar Den Haas en dat lag er toch voortreffelijk bij nu dat baantje, kon niet anders ook want het had amper geregend de laatste dagen buiten een klein buitje dan. Na een korte snelle afdaling op asfalt draaiden we terug links het veld in richting de alom gekende Zepposmolen en dan terug voor een doortocht van het Berchembos en de Woestijn om zo Neigem te bereiken.

Anthony was goed bezig vandaag en trok goed op met momenten ondanks zijn lange afwezigheid door rugklachten, ik kwam er met beetje seffest door terug en de hoofdpijn minderde met mate. Van Neigem reden we door over Lieferinge naar Oetingen waar we een eerste boske voor de wielen kregen geschoven en amaai het was hier precies filevorming ook want ge kreeg er een kort en steil klimmeke voor de wielen welke eigenlijk geen probleem vormde mits de juiste versnelling natuurlijk.

Kort op en af en slalommen tussen de bomen was het hier en dan terug een weiland over en terug via een licht hellende strook verder richting Kesterheide met wat opwarmers natuurlijk, S - Biker Gert zoefde ons in TGV versnelling voorbij alsof em precies achterna gezeten werd door de roadrunner, mimi zoeeeefffffff . Rond km 27 dan hier op bijna het hoogste punt een goed georganiseerde bevoorrading met enkele soorten / smaken drank en nog fruit en cake's om binnen te spelen.

Dan verder over de Kesterheide voor het vervolg van deze tocht en jawel ik was compleet terug nu, de sportdrank en 3 bananen zullen het em gedaan hebben zekers ?? Achter een tandem reed ik mee over een leuke singletrail en op het open veld kon ik dan probleemloos passeren om het laatste boske door te steken naar de Heerbaan. Over een stuk van de Gooikse Bloso route reden we naar Gooik - Strijland en keerden terug naar Kester via den Paddenbroekstraat of moet ik veld zeggen ??

Anthony kreeg het nu zwaar te verduren en kreeg de HS moeilijk omlaag en reden zo op het gemakske verder naar de Kesterheide terug waar we een tweede passage voor de wielen kregen geschoven met een leuke singletrack klim naar de Ijzeren man en nog wat op en af nadien natuurlijk, eens boven effe gewacht en toch blijven sommige bikers verwonderd kijken als ge een camera op de helm hebt staan en nu was het de jeugd eens. Na de vraag van " staan wij er ook op ?? " kon ik ze dat moeilijk weigeren natuurlijk wat verder in het veld parkeerde ik me mooi aan kant om hen ook te filmen tijdens hun leuke hobby.

Nog een goeie 10 km moesten we afleggen en bleven eigenlijk de hele tijd samen met die twee jonge snaken en hun vader om tussendoor een klapke te doen en zo bleek dus dat 1 van de 2 kerels wedstrijden doet bij de apiranten 11 jaar, kon niet anders eigenlijk want gelijk die reed amaai zenne, er zat snee op. De brede veldwegels losten de smalle wegels af en zo moesten we dan de steenweg oversteken om eerst in Kester te geraken en wat later in Gooik om de laatste kms af te werken.

Nog wat brede dreven door en nog een laatste drukke oversteek van de steenweg en dan verdwenen we tussen de mais om wat later terug aan de Bronneweg uit te komen met iets meer dan 48 km ( bijna 51 km op te teller van de ciclomaster ).

de film

Het Parcours :

Een tof en afwisselend parcours terug in en rond Gooik met landelijke wegen en natuurlijk de alom gekende Kesterheide van de motocross.

Technische moeilijkheidgraad :

2 / 5 - Omdat het er overal zeer droog bijlag waren er minder technische moeilijkheden, op het crossterrein is het natuurlijk altijd opletten.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal met duidelijke borden voor de splitsing

Natuur :

Vooral een landelijk parcours met enkele bosrijke passages in Oetingen bvb en de Kesterheide

Bevoorrading :

5 / 5 - de bev. was voorzien rond km 27 en was in orde met genoeg sportdrank, fruit en etc.

Vorig jaar heb ik deze nightride niet gereden wegens verlof in de Ardennen maar nu was ik terug op post op de TT van mijn vrienden van WTC Den Blok. Na een lange werkdag per fiets naar Affligem gereden binnendoor omdat we daar hadden afgesproken met Vivke, Eddy en zijne maat Glenn en Kristof alias Ixxel van het MTB.be forum dat zen karreke kwam aanhangen.

Na een blits start van den Eddy en Glenn waren we ze al uit het oog verloren en zagen we enkel nog hun rode achterlichtjes verdwijnen in de verte, Vivke kon ze nog volgen maar wegens de lange werkdag had ik daar eerlijk gezegd geen zin meer in en samen met Kristof reden we ons eigen tempo om intussen wat nader kennis te maken. Met een stukje van de lokale Bloso route vertrokken we voor een MTB rit van 43 km welke natuurlijk ook off road is. Aan Ressebeke doken we een eerste donker boske in dat ons naar het jaagpad naast de dender bracht en zo richting de brug van de E40 om een rondeke te doen en later op hetzelfde pad uit te komen.

In Erembodegem reden we het bikepark binnen maar zonder zotte stoten te doen maar reden gewoon de ring rond en zo bergaf naar de Gerstjens waar deze TT vorig jaar vertrok. Langs de brede baan door dit bos om dan later aan de Brusselse steenweg uit te komen en dus over te steken richting sportpleinen van de Zandberg maar eerst nog een leuk boske welke ik absoluut nog niet kende en ook geen privé terrein blijkt te zijn. Hier wachtte Vivke ons op en niet alleen zij maar ook 2 Zwarte pieten die ons een mobiele bevoorrading gaven met guimauvkes.

Met ons 3 dan verder richting Baardegem via de Waver en de Kokerij over de brede en smalle wegeltjes en amaai ze hadden hun best gedaan om zoveel mogelijk off road te blijven. Intussen ook al enkele splitsingen gezien maar steeds de 43 gekozen en dus een extra luske gedaan vooraleer we op de Leirekesroute kwamen en later tussen de haag verdwenen om naar de bevoorrading te rijden. Een echt buffet stond klaar voor elke biker met als topper de ECHTE Aalsterse Vlaai en ze was lekker hoor.

Verder ook natuurlijk nog koekjes en fruit en sportdrank om dit alles door te spoelen. Hier nog even met de Zwette Maanen een klapke gedaan en ons nadien terug in gang gezet voor het tweede deel dat iets glooiender zou zijn want we reden richting Kravaalbos en Asse ter Heide, Viv'ke zei nog " amaai das iere zeer bergop ?? " toen we voor het eerste het Kravaal indoken en gelijk had ze hoor, dit baantje trouwens al veel gedaan tijdens andere TT's maar in den donkere blijft het toch speciaal hoor.

Wat verder kregen we nog een technisch stukje, eerst langs een pinnekesdraad en na een nogal hobbelig maïsveld terug het boske in waar serieus diepe spoorvorming was en al een geluk kennen we dit stuk intussen door en door om te weten welke kant juist te nemen. Een hierdoor keerden we stilaan terug langs de andere kant van nog steeds het Kravaal naar Meldert toe en zo via leuke smalle en vooral donker wegelkes naar de Abdij van Affligem.

Niet om er een trappist te gaan drinken maar wel een nieuw Zwarte pieten boske in te duiken, in de afdaling verloor Viv haar achterlicht plots en dat is natuurlijk belangrijk voor diegene dat achter komt, mijn achterlichten weigerden eigenlijk ook dienst sinds de RV in Baardegem maar op mijn jaske was 1 grote S zichtbaar in reflectie materiaal dus was ik zichtbaar genoeg. Na wat zoekwerk terug door om ons te laten volproppen met nogmaals de guimauvekes.

Over de bosstraat was het richting den Boekhoutberg of beter gekend als de Brusselse steenweg over een omgekeerd stukje van de rode Aalsterse Bloso route welke we ook nog even vervolgden na de oversteek van de steenweg en zo klommen naar de Molenberg waar Stefken en Co stond met fototoestel en natuurlijk de guimauvekes terug en ons Vivke heeft er veel gekregen hoor dus we hoorden haar niet klagen. Kristof was uiteraard nog steeds mee en voor zijn jonge cariere van 2 jaar als biker deed hij dat zeker voortreffelijk want het was tevens zijn eerste nightride ook.

Nog een goeie 4 km hadden we te doen en mijn rood lampeke begon al te branden als ik ze op volle sterkte deed branden wat eigenlijk bijna niet meer nodig was dacht ik want tijdens de laatste afdaling welke tevens ook van de Affligemse Blosoroute is verkoos mijn voorwiel ineens een ander spoor en blijkbaar kan ik ook de bike goed onder controle houden en corrigeren zonder op mijnen bek te gaan, gelukkig maar. Op de grote plaats waar ze soms paarden jumping doen en op 1 km van de finish stond het jeneverkot dat vrolijk was verlicht en ook voorzien van de verse Vlaai.

Hier aan de klap geraakt met een andere biker uit het Gentse en ook bleek actief te zijn op het Mountainbike.be forum onder de naam IvanIvankov. Samen de laatste km gereden met een klapke tussendoor en zo dan allen samen binnengerold met iets meer dan 43 km op de teller en 361 positieve hms. Het was effectief terug een leuke rit en dito parcours welke we zeker nog eens gaan rijden overdag. Na afloop nog Kristof en Vivke ne goeien avond gewenst en samen met Ivankov ene gaan drinken en wat staan bijpraten en terug naar huis achteraf natuurlijk.

Het Parcours :

Een heel leuk parcours om te beginnen en dat in den donkere geeft er nog een ander cachet aan ook en heb zelfs nieuwe baantjes leren kennen op een boogscheut van men deur.

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - Omdat het in het donker te doen was moet ge uiteraard nog mee opletten want ge zijt afhankelijk van uw eigen licht en was algelijk toch goed voorzien om niet in den decor te vliegen.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal met duidelijke pijlen waarvan de punt was voorzien van reflectiemateriaal. borden voor de splitsing mochten iets duidelijker zijn of toch althans de cijfers van de afstanden.

Natuur :

Vooral een landelijk parcours met enkele bosrijke passages zoals het Kluisbos, Kravaalbos en etc.

Bevoorrading :

5 / 5 - de bev. was perfect in orde en eigenlijk hebben we er alles bij elkaar wel 6 gekregen, 4 maal de mobiele met guimauvekes, een grote met alles op en aan en op 1 km van het einde het jeneverstandje.

Voor de derde keer aanwezig op deze fantastische najaarsmarathon, vorig jaar echter niet geweest wegens het verschrikkelijke weer en de talrijke overstromingen die ermee gepaard gingen maarrrr nu waren we terug van de partij. Met amper 3 MC's aan de start zijnde ikzelf, Anthony en Vivkemobiel en nog twee gasten en dat waren Eddy en Guido.

Doordat enkelen onder ons al vooraf hadden ingeschreven online en zo een W Cup pakket in de wacht sleepten waren we rap terug buiten, ook in de tent want het was er een drukte van jewelste, een zeer drukke boel zeg maar amaai. Na al deze vervullingen stonden we dan vertrekkensklaar en na een eerste korte zandstrook was het al meteen het veld in met de Mini Ventoux als opwarmer welke we deels on road als off road dienden te bedwingen.

Na deze fikse opwarmer dan verder voor een schone afdaling die toch wat verraderlijk was door het dikke bladerdek en waaronder stenen verscholen zaten, hier was het dus wel belangrijk om het juiste spoor te kiezen natuurlijk of ge stond aan de kant met een lekke band en dat hadden er sommige idd al voor. Via tal van smalle en brede wegels en uitdagen se singletrails die zowel op als af gingen kwamen we aan de grens met het Waals gewest. Hier was trouwens ook de splitsing waar Anthony en Guido verder reden voor de 40 km en samen met Eddy en Viv reed ik verder de 70 km

Hier in het Waalse gewest kregen we een fantastische lange en leuke singletrail voor de wielen in het Bois de Bailli en Bois de Pochets om dan in Braine Le Chateau uit te komen, Viv was ondertussen al verder en ik reed samen met Eddy verder op ons tempo want het constante en snel op elkaar volgende klimwerk was niet meteen de specialiteit van mijne collega maar niettemin reed hij toch schoon de 70 km mee. Ook in het bois d'Apechau kregen we een eerste doorsteek met een snelle afdaling over een singletrail om dan langs een breder pad terug te klimmen.

Het smartcycling duo Ann de Tré en Sabine Bombaert passeerde ons gezwind tijdens deze klim en natuurlijk rap een babbelke gedaan hé. Na dees klimmeke was het terug dalen en in de verte kwam de eerste bevoorrading in ons gezichtsveld en hadden we reeds 19 km op de teller staan. De bev. zelve was uitermate goed in orde maar dat kon moeilijk anders want we konden trouwens kiezen uit een resem producten van het hele W Cup assortiment. Ook nog de gebruikelijke stukken cake, chocolade en fruit waren ook aanwezig en 3 verschillende smaken van hun drank.

De langste afstand kreeg vanaf hier een extra luske met eerst nog een leuk boske met veel draaien en keren en dan het kanaal over en terug 1 leuke lange singletrail over met een leuk maar kort technisch afdalingske om af te sluiten. Zo kwamen we dan terug naast de vaart te rijden en moesten we gedwongen afstappen om door die wandelsassen te geraken maar meteen was er het voorstel om elkaars bike gewoon over de draad te tillen en zo door het sas te wandelen.

Een lange klim langs dokter Spreutel ( jaja echt waar die heet zo ) van toch een dikke 8% en meteen ook de voorbode van een volgende lange met stenen bezaaide helling door het Bois de Ittre, eens boven was het dan effe vlak en dan terug kort naar boven over een dik bladerdek om even later terug de eerste bevoorrading te bereiken met reeds 33 km op de teller. Nu mochten we niet zomaar zelf iets nemen uit het W cup assortiment maar mochten wel kiezen natuurlijk, van de rest van de bev. was alles nog genoeg ook.

Allez dan terug verder want we hadden nog zeker 40 km voor de boeg en het zouden zeker geen vlakke kms worden maar dat wisten we al hé. Eerst een lange gestage klim om het Apechau bos uit te komen en meteen terug in de dichte mist verzeild te geraken en zo was het eigenlijk voortdurend bos in en bos uit en dat afwisselend met leuke singletrails en wat vlakke stroken om terug wat te bekomen. Onzen Eddy is zeker een goede biker en ondanks het pacours dat hem niet zo lag ( de kort op elkaar volgende hellingen ) gaf hij zeker niet op en wilde koste wat koste de 70 km uitrijden.

Na de oversteek van de E19 Brussel - Mons gingen we terug wat flirten met de Vlaams - Waalse grens en dat deels in het Hallerbos en het Bois de Hamme en zo door te rijden naar de laatste bevoorrading waar terug redelijk wat keuze was uit vanalles en nogwat om de laatste 18 km nog te kunnen overbruggen want ze waren ook niet vlak te noemen. Veel stukken herkende ik natuurlijk van de andere TT's die ook deze streek aandoen zoals Buizingen, de TT van Lot en Breedhout ook de laatste editie's.

Het waren ook me veldwegels nu met hier en daar een korte bospassage en nog gedurig wat klimwerk om ons richting Alsemberg te leiden om daar even het Gasthuisbos onveilig te maken na een stevig klimmeke. In dit bos hadden ze linten gehangen om zo een leuk extra luske te maken om dan met een smalle kasseistrook terug het bos uit te rijden. Nog hier en daar wat straten en brede veldwegels door en we stonden terug aan de grote poort van het Domein waar we gestart waren en nu was het enkel nog snel afdalen naar de eindmeet. Het einde van de eerste en tweede editie was alleszins beter dan eigenlijk want dan kregen we nog tot de laatste meter een leuke technische bospassage maar al bij al hebben we ons vandaag ook wel geamuseerd zenne.

Het Parcours :

Een heel leuk parcours met veel klimwerk en technische hellingen en afdalingen waar ieder van ons wel zijn meug in kon vinden.

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - Het was een redelijke droge editie dit jaar wat maakt dat er weinig of geen modderpassages waren, natuurlijk niet alleen de modder zorgt voor de nodige stuurtechniek maar ook in de talrijke boskes hebben we ons goed kunnen uitleven op de technische singletrails.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal met duidelijke pijlen die je amper kon missen en ook de splitsingen waren zeer duidelijk met nog een bevestiging van de afstand wat verder om zeker te zijn van de gekozen afstand.

Natuur :

Veel boskes mogen doorrijden in deze groene rand van Vlaams en Waals Brabant.

Bevoorrading :

5 / 5 - de bev. was perfect in orde met om te beginnen de producten uit het W Cup assortiment en verder ook de gebruikelijke cake, fruit, chocolade en andere en drie soorten smaken van de W - cup drank..

Het was de 6de keer op rij dat ik de Wolfkens VTT ging rijden en het was ook meteen de snelste en droogste editie volgens de statistieken. Na eerst een opwarmend ritje van Erembodegem naar Roosdaal met Eddy & Co en verder nog MC Ann, MC Jan en nog enkele vrienden van de spinning zagen we aan de inschrijving ook nog MC Johan en Jo toekomen.

Na een snelle inschrijving dan vertrokken voor de 48 km met ons treintje van 9 en na wat smalle wegels was het al meteen steil naar boven want we moesten de Kluisberg naar boven en het steilste punt van deze is toch tegen de 20% hoor, iedereen was er toch vlotjes boven gereden en na een hergroepering dan terug verder langs wat holle wegen in Kattem om zo terug te keren naar de Bievegemberg en zo naar de visvijvers.

Het parcours was amper gewijzigd en zo reden we dan langs de Turfput naar het jaagpad en vervolgens naar de Bunkers waar dat ene klimmeke er wel droog bijlag nu want dat hebben we al anders geweten amaai. Al snel bleek het tempo alleszins al sneller dan andere jaren want dus kwam door de lange regenloze periode maar daar ben ikzelf niet kwaad voor eigenlijk.

Na de oversteek van de Ninoofstesteenweg kregen we wat verder de keuze tussen een makkelijke en moeilijke passage en wat kiest ge dan ?? moeilijk natuurlijk en dat was dan een smal baantje door dat ons naar de Grotstraat bracht met idd de Grot zelve als klein bedevaartsoord. De trail zelve was ietwat vettig dus de banden hadden hier wat werk te verrichten al was dat ook miniem natuurlijk. Na nog wat verder te klimmen kwamen we dan aan de schuur waar de eerste bev. was gevestigd maar omdat er hier zo een massa volk was hebben we ze dan maar over geslagen.

Vanaf hier reden we door naar het Berchembos waar we een schoon afdalingske kregen en zo door tot de Nellekesstraat waar we op een weide efkes wat mochten cyclocrossen. Eerst een klein dropke van een cm of 30 waar het al meteen een opstopping was terwijl het eigenlijk niks noemenswaardig was. Eens op de weide zelf was het ook al zo aanschuiven voor een korte en steile afdaling en dan een U bocht om terug naar boven en vervolgens terug ons naar beneden te smijten.

Hier terug een splitsing tussen moeilijk en makkelijk en ja terug moeilijk gekozen natuurlijk om een andere ietwat gladde wei te bedwingen en vervolgens door te rijden naar Neigembos voor nog een schone afdaling. Er stond bovenaan dat we moesten opletten wegens gevaarlijke afdaling maar we wisten wel beter zei Olli nog tegen me. Nadien nog een klapke gedaan en op het gemak verder naar de Woestijn maar eerst moesten we nog twee lange klimmekes zien te bedwingen.

Op de ene verliep dat zeer soepel en ging ik goed vooruit maar de volgende klim naar Den haas was ietske langer en doseerde ik zoals ik meestal doe eigenlijk, het stuk van de bloso route reden we nu naar beneden om terug aan de drie Egypten uit te komen en via wat andere wegels terug een gestaag klimmeke te doen tot de 2de bevoorrading waar we dan wel zijn gestopt want het was wat menselijker qua volk hier en geen wachttijden ook trouwens.

Eddy en Glenn hier terug tegen gekomen en Eddy zei me nog dat de benen niet draaiden zoals het moest eigenlijk maar gelijk em een sterk karakter heeft schoot hij zich terug in de Glenn zen wiel om het zien vast te houden tot de meet. Wij nog rap iets gedronken en nog snel op de foto alvorens ons terug in gang te zetten met de hele companie. Nog een goeie 11 km hadden we voor de boeg met natuurlijk nog enkele kuitenbijters maar eerst nog de Moeille door om dan de Tuitenberg off road te bedwingen.

Voor ons een biker die koste wat kost wilde voor ons wilde blijven en stampte in alle geweld zijn ketting in twee tot groot ongenoegen natuurlijk van hem maar ja gelijk em tekeer ging zag ik het wel aankomen eigenlijk en reed gelukkig naast hem op dat moment. Regio Hunselveld was het volgende wat ons voor de wielen werd geschoven met ook de kort op elkaar volgende smalle wegels en dito korte klimmekes. Ook in Onze Lieve Vrouw Lombeek nog een klein ommetje gemaakt om dan langs het plaatselijk voetbalplein nog een kort steil klimmeke te doen.

De Zeppos windmolen was reeds in ons vizier en wisten zo dat we bijna rond waren maar ook hier moesten we nog een stukske klimmen en zelfs nog een schoon complimentje gekregen van de Jan ( Rombout ) omdat ik precies een stuk beter kon klimmen dan een tijd geleden, ik doe het rustiger aan en zo kunt ge ook uw compagnons beter bijhouden of dat is toch mijn manier van klimmen alleszins. We moesten nog een laatste keer de drukke steenweg over en nog enkele smalle baantjes doorcruisen om dan terug aan te komen aan de start.

Het Parcours :

Een heel leuk parcours met redelijk wat klimwerk in ons eigen Pajottenland, het lag er nu wel redelijk droog bij wat het tempo meer de hoogte in joeg

Technische moeilijkheidgraad :

3 / 5 - Omdat het dus zo droog lag was het minder technisch maar daar hadden de Wolfkens iets op gevonden door enkele keuze's tussen moeilijk en gemakkelijk uit hun mouw te schudden.

Bepijling :

5 / 5 - De bepijling was optimaal zoals elk jaar met ook duidelijke weergave van de splitsingen

Natuur :

Iets minder boskes dan vorige week door gereden maar toch enkele passages gekregen door het Berchembos en Neigembos

Bevoorrading :

3 / 5 - de eerste noodgedwongen over geslagen wegens de massa volk dat er stond aan te schuiven en dus enkel aan de tweede even gestopt. Hier was water en soep aanwezig en verder nog wafelkes ( denk ik ).

Zoals elk jaar dus voor een weekje naar de Ardennen geweest voor wat kerstmarkten te bezoeken en natuurlijk wat te biken, Zaterdag en zondag was het een echt hondenweer en dus niet buiten geweest natuurlijk of toch niet met de bike alleszins. De rest van de week was al iets droger en van deze dagen dus een kort ritverslag.

maandag 05 / 12 / 2011

Vandaag was mijne copain Koen afgekomen voor wat gezelschap te hebben tijdens de MTB ritten en dus eerst de bike(s) in orde gebracht voor een eerste ritje op dinsdag.

Dinsdag 06 / 12 / 2011

Deze ochtend rond 9h uit ons warm beddeke gestapt en na een sterk ontbijt ons tenueke aangemeten en de bike uit de garage gaan halen, de rit van vandaag was een variant van de Go Wild TT van dit jaar. De tocht passeerde achter de chalet en dus makkelijk om meteen in te springen maar eerst nog een extra afdaling van tegen de 18% richting Melines en zo dan door naar Hotton via het clubhuis van het speleoteam en een volgend technisch en steil klimmeke.

Vanaf Hotton dan het Go wild 2011 TT parcours blijven volgen tot in Durbuy waar wij dan een enkele stukjes hebben gewijzigd om het nog wat toffer te maken met enkele extra technische trails. Na een snelle asfaltafdaling zaten we in Barvaux en vanaf daar door gereden naar de verkaveling van Les Hazalles en daar dan terug een langere klim maar het was geen moeilijke eigenlijk, eens boven zaten we dan terug op het parcours van Go Wild welke we dan grotendeels verder blijven volgen zijn tot aan de chalet.

Het was voor Koen nu een hele tijd geleden dat hij in de Ardennen was komen biken door zijn motorongeluk en was zijn conditie ook niet optimaal maar zo geniet ge des te meer van de trails natuurlijk.

Woensdag 07 / 12 / 2011

Geen ritje met de bike vandaag wegens serieuze regenvlagen in de voormiddag vooral en in de plaats dan de bike's gekuist dat ze klaar waren voor een nieuwe MTB rit morgen donderdag want de weerman gaf alleszins al een droge dag op. In de namiddag dan een bezoekje gebracht aan La Roche maar het was daar precies ook maar doods amaai.

Donderdag 08 / 12 / 2011

Ik het voorstel gedaan om een kortere route te rijden van de 3° Famenne au Printemps welke op 10 april doorging te Hotton dit jaar, Weliswaar wat aangepast met een nieuwe afdaling richting Marcourt en zo dan terug dik 2 km klimmen naar de kapel van Saint-Thibaut waar ge dan nadien een fantastisch zicht hebt op het Ourthe dal. Na een korte verpozing dan verder naar Hodister en zo nog gestaag nog wat verder en hoger zodat we op het hoogste punt van de dag kwamen te zitten.

Na een lang stuk over het veen konden we terug dalen en nog wat kort op en af natuurlijk om dan aan het kruispunt uit te komen waar tijdens de TT de bev. was geplaatst. Wegens de vele gevallen regen was het wat twijfelachtig of we wel door dat wed* konden rijden ( *river crossing ) en kozen ervoor een nieuwe trail door het bos te nemen welke dus ook de korte route nam die dag. na wat zoeken kwamen we dan uit in Champlon en Famenne en reden vanaf daar dan verder richting Marche en Fammene omdat we daar een heel leuke singletrack voor de wielen kregen.

Terug kerende naar Marenne koos ik dan enkele andere wegels welke niet zo meteen lang klommen want Koen zijn benen begonnen te verzuren en dan moet ge wat aanpassingen doen in de route hé, niet tegenstaande dat het zeker ook leuke wegels waren en jammer genoeg een lange klim terug naar de chalet langs de verkaveling " Le Lion ". Koen reed langs de brede weg naar boven en ik langs de speeltuigen van Laurent.

Vrijdag 09 / 12 / 2011

Ik was donderdagavond met Koen terug gereden naar huis maar niet om er te blijven hoor maar om een collega te verrassen op haar verjaardagsfeestje en dat was zeer geslaagd. Na een nachtje dansen en drinken ( al had ik me ingehouden deze keer ) en dan 's morgens de eerste trein terug genomen in Aalst naar Melreux waar ik ben toegekomen om kwart voor 9.

Voor de rest was het vooral een vermoeide dag eigenlijk wegens amper geslapen en dus wat TV gekeken en naar de winkel geweest.

Zaterdag 10 / 12 / 2011

Het was nog eens een droge dag en na een goede nachtrust was ik terug op mijn effen gekomen en dus tijd voor nog een ritje met de MTB, ik had ervoor gekozen om op de baan te blijven. Ik had trouwens al met John afgesproken voor zondag een MTB rit te maken en dus effe langs Fronville gereden om te weten tegen welk uur daar te zijn en vanaf daar dan verder naar Noiseux en Waillet om in Marche en Famenne terug uit te komen.

In Marche dan het nieuwe RaVel fietspad gevolgd tot boven Hotton want verder moeten ze het nog afwerken en zo verder langs een ander betonnen fietspad naar Rendeux om af te sluiten met de 2 km lange Colle de Beffe van 10%. Al reed ik er nog soepel naar boven doch blijft het mijn zwarte beest.

Zondag 11 / 12 / 2011

Tegen 10h moest ik in Fronville zijn bij John dus kon nog enigszins wat uitslapen en een ontbijt nemen want dat is zeker nodig als ge met den John de baan op gaat. Om op te warmen dan van Beffe naar Fronville gereden wat al 15 km op de teller brengt en dan begonnen we eraan. Eerst langs de camping om de hoek en dan een stukje van de blauwe lus van Hotton maar omgekeerde richting en zo naar Noiseux. Daar doken we dan terug het veld in tot in Somme Leuze.

Na wat korte nijdige en soms lange klimmekes waren we ergens tegen Somal waar we het bos terug in moesten maar door de jacht was er een verbod opgelegd voor de doorgang en moesten we een andere oplossing zoeken en dus gevonden. Natuurlijk in het bos stopte het pad ineens en was het zoeken en navigeren op de gps om terug on track te komen. Uiteindelijk dan terug een deftige veldbaan in zicht welke deels was weg gespoeld door het water en straffer nog was dat we nog steeds in dat afgesloten stuk bos zaten zonder gelukkig actieve jacht sessies.

Even voorbij Failon moesten we het bois d'Avennes doorsteken naar Heure maar de verdomde jacht stak terug stokken in de wielen en hier waar ze wel actief bezig met drijfjacht ( op die manier kan iedereen jagen hoor !!! ). We waren dus genoodzaakt verder te rijden via de weg en amaai wat een omweg moesten we doen om terug in Heure te komen. Een heel eind langs Barvaux-Condroz en zo naar Netinne om dan ook Heure te bereiken en konden we ook onze route verder zetten.

Jammer dat we het zo moesten doen want John zei dat door die omleiding enkele mooie klimmekes en vooral een lange technische afdaling misliepen maar ja het zij nu zo hé. Een heel leuk klimmeke wachtte ons nog op en het water liep er zelfs af dus een extraatje om op te raken als het glad is, ik had alleszins geen problemen en slipte zelfs niet. We moesten nog het Bois d'Heure door en amaai daar heb ik dan mijne klop gekregen dus, heel vettig door die machines dat de bomen wegslepen en dan nog een 6% stijging denk ik maakte dat de benen verzuurd raakten.

Vanaf Waillet dan verder maar de baan gevolgd tot in Marche en terug het betonnen fietspad tot in Hotton waar onze wegen uit elkaar gingen. Ik moest echter nog de keuze maken tussen de Colle de Beffe of een ander klimmeke naar de chalet toe en sowieso moest ik klimmen om tot in Beffe te geraken. Uiteindelijk dan gereden langs de verkaveling " Le Lion " en amaai er zat echt niks meer in de benen van fut en klom gelijk een slak tot boven. Ik was nog net op tijd om snel een douche te nemen en in de zetel te ploffen om naar de cross te kijken.

Maandag 12 / 12 / 2011

Omdat ik me terug geëngageerd heb om mee te werken aan het event Go Wild 2012 kreeg ik gisteren ( zondag 11/12/2011 ) telefoon van een studente van Leuven om al eens een verkenning te doen voor het event. Ik had reeds al een parcours voor de TT en marathon klaarsteken in de gps maar wegens de regen was er de vraag om een initiatie parcours te rijden en dus wat afgekort van het TT traject. Door de regen lagen sommige afdalingen er nogal glad bij wat soms zorgde voor gevaarlijke toestanden.

Toch een leuke 32 km gereden en besloten om toch een iets minder technisch uit te tekenen want het is tenslotte initiatie en we hopen dat zelfs de jongste bikertjes erop af komen om deze leuke hobby tot een ware passie te maken.

Dinsdag 12 / 12 / 2011

Vandaag tijd om op te ruimen en terug te keren naar huis want ik moest trouwens naar de avondschool videomontage. Toch zeker tevreden over het aantal kms dat ik heb gereden en vooral ook de hms lieten zich voelen met momenten. Is trouwens de eerste keer dat ik in december de 300 km overstijg op de week.