Deze zondagochtend onze eerste mtb km's gedaan op het Aalsterse BLOSO traject. Het parcours lag er zeeeer glad bij en dat was al de techniek van de dag, recht blijven en nog es pogen recht te blijven wat eigenlijk wel goed gelukt in deze omstandigheden. Ik had afgesproken met mijne vaste bikemaat Koen en voor hem was het uiteraard de eerste keerdat we dit traject reden en we hadden blijkbaar een goeie dag uitgekozen precies . Tegen 09.40 waren we bij mij thuis vertrokken want ik woon op amper  300 meter van de sporthal in Erembodegem waar de rode lus vertrekt, eerst nog efkes de serie trappen af van de Leuvenstraat die dan beneden toekomt aan de sporthal.

Efkes het info paneel bekijken en dan de baan op richting dender en een klein stukske dernaast, de eerste klim bood zich aan en het was al direct patat want het was gewoon nie mogelijk om hierop te rijden en laat staan nog stappen want ge gleed constant uit. Eens boven eerst de moor der wa af kloppen dat al overal was tussen gekropen en we waren nog nie verder geraakt, een s de wijk uit naar boven en dan verder terug het straat in om beneden de bergstraat de veldbaan in te duiken richting den tallu van den  E 40.

Het oprijden van dezen tallu was al evenmin mogelijk dus al stappend maar naar boven en halweg uitgegleden en k'was al weer beneden maar aan de verkeerde kant blijkbaar , allez weer naar boven al klauterend en dan het gras in voor ne vaste grip, boven hebt ge wel een schoon uitzicht op jawel " de autostrade " en dan terug naar beneden wat nu eerder leek op gekkenwerk wegens de steilte en de gladheid van de sporen.

Eerst de brug onder en dan een stuk langs de E 40 op een lager gelegen pad naar Ressebeke toe, en zo langzaam aan naar Ten bos via een uitdagend smal baantje, boven efekes de baan volgen en terug rechts het veld in.

Meestal ligt het hier het vettigste maar nu was het hier te doen en dus zonder veel moeilijkheden hier door gereden, nadien een smal baantje door terug en dan door een boske en amaai wa was dat daar zeg, geheel geen biken aan en laat staan door stappen want ge zat tot dik voorbij uw enkels in de modder en zo quasi het hele stuk tot ge op de splitsing komt met de BLOSO van Affligem.   Allez vanaf nu was het weer wat beter biken, nog enkel een stuk ter hoogte van den Heuvel maar als ge aan de kant bleef rijden was dat nu best te doen behalve het allerlaatste stuk hier.

Maar 't water is veel te diep
Twee mensen in nood
Men kan er niet omheen
We moeten er doorheen
De diepte is te groot.

Na het waterbiken of hoe moeten we het gaan noemen reden we richting dender terug maar nu ter hoogte van Gijzegem en zo langzaam aan terug naar Herdersem op, naast de dender was het ook een serieus baggerwerk maar dit was dan ook de enigste strook die er zo zwaar bijlag.

Vanaf Herdersem reden we teug naar Aalsters grondgebied, via een stukske langs de fietsbaan richting zwembad heb ik er nog een toerke bij gedaan op dat klein plaatselijk bmx parcours. Wat verder reden we dan ineens linksaf en zo richting traject rood om de rest dan te vervolgen langs het Gertjens bos, langs het voetbalplein van SK Erembodegem en zo terug naar de sporthal. Normaliter was er een waterslang voorzien voor de bikes maar niemand te zien hier en dan maar terug naar huis om daar de bikes af te spuiten.

De ultieme conclusie

De cijfers

39.06 km / 15.69 avs / 29.40 max / 167 hm's

Het Parcours

Ik had deze rode en groene lus al es gereden in september in veel betere omstandigheden dus dat scheelt al veel wat niet wil zeggen dat het traject niet schoon is natuurlijk.

Na regenweer is de rode lus vooral een zware dobber om door te geraken, groen viel nog mee.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 ; De techniek van de dag was het recht blijven en steeds in het goede spoor door te rijden wat niet steeds koek en ei was, den tallu aan de E40 was zo iets en de eerste klim aan de dender was idem zo.

Bepijling

3 / 5 ,  deze twee lussen had ik al es gereden en dat maakt het wel wat makkelijker om zonder zorgen deze tocht te rijden maar soms moet je wel goed uitkijken want we hebben toch een pijlke gemist.

Natuur  

3 / 5; Vooral ter hoogte van de rode lus veel in een boske of andere interessante natuur gereden, bij groen was het iets minder maar best te pruimen ook.

Bevoorrading  

Die was er nie want het was een bloso parcours remember !!!  

Vandaag was het dan zover, we stonden in de startblokken voor de 7° editie van de Prinsbike, ik had den toer al gereden in januari samen met Bebob, Jorbin en Jorbin jr. Eens aangekomen in Lennik eerst de velo's der af gepakt en klaargestoomd voor de rit, Bruno ( Bebob ) Retoré stond klaar voor de parking aan te wijzen en wist te zeggen dat het de hele nacht serieus had geregend en dat beloofde nie veel goed dus.

Wijle gaan inschrijven want we zijn altijd met 2 natuurlijk, de gelukkige is Koen alle weken om mee te gaan of ikke eerder met hem want hij bestuurt de voiture natuurlijk, voor 3 € waren we ingeschreven en dan de baan op voor onzen Lennikse Prinsbike van 2007. Het eerste stuk was al geschrapt van de planning wegens TE drassig en dat heb ik al ondervonden bij de verkenning dus dees stuk eruit en op naar het volgende en dat was ook gene makkelijke zenne amaai, eerst technisch naar beneden en meteen ne scherpe draai naar rechts en zien dat ge nie in de beek sukkelt of ge zijt nat van voor ge echt goe vertrokken zijt.

Wij en andere bikers en bikesters goe al schuivend proberen voort te rijden zonder in die beek te geraken natuurlijk, éénmaal op de straat gekomen was het eerst wa de moor van de bike doen en dan verder voor de volgende fase. Blijkbaar was ik wat te rap gestart en da heb ik me natuurlijk mogen bekopen want pas tegen km 18 begon ik er terug door te komen.  

Met hellingen zoals de Alsingen, Breugelhof en de Veldstraat kwamen we aan het eerste piece de techniek van de dag en da was de Saffelberg met een % van 20 op de steilste stukken en raar maar waar der was geen enkele die naar boven gereden kwam want zo slibber was het daar. Wij richting Eizeringen dan om wa verder de Moeille (van het Franse “mouiller”…) in te duiken wa ook al zo geen makkelijke opdracht was want ook daar natuurlijk was het slibber ( glad dus ), we zijn nog nie goed gerecupereerd of we werden al voor 2 keer de Hunsel opgestuwd maar diene heb ik nie gevoeld vandaag.

Het tweede technische hoogstandje was aan het domein Levenslust en het was nog beter dan vorig jaar en natuurlijk ook moeilijker want boven geraken was nie zo simpel trouwens, de afdalingen glad maar o zo prettig om te doen. We verlaten het domein om de watermolen van Pede te gaan bezoeken, deze molen komt ge trouwens ook tegen met de Bruski MTB challenge in de maand mei maar dan in de andere richting, zo rijden we dan naar het grote domein van Groenenberg waar we nog ne serieuze klim voor de boeg kregen en zonder veel problemen zijn opgeraakt.

Na dit domein te hebben doorkruist waren we in gedeelte Gaasbeek waar we nu de klim en doorsteek van het bijhorende kasteel links hebben laten liggen omdat we vanaf de bevoorrading de 35 km pijlkes aan het volgen zijn, de kaarten waren gekeerd en nu reed ik goe en Koen was de mindere in deel 2 wat de reden 35 km meteen verklaart. Via nog een lichthellende stukken reden we terug naar de sporthal maar zo ne km of 2 voor het einde had ik gewoon de grootste pech die ik me kon voorstellen want mijne achterderailleur was in mijn wiel terecht gekomen en vraag me niet hoe zenne, resultaat is een gebroken derailleurpat en derailleur zelf ook in frit natuurlijk.

De laatste km's dan maar te voet gedaan hé, nadien dan de bike gaan afspuiten want de bike's zagen er werkelijk nie uit en ge zag nie eens meer welke kleur ze hadden. Na nog een heerlijk warm douchke de wagen gekeerd en wijle naar huis dan maar.

De conclusie

De cijfers

39.90 km / 12.92 avs / 34.20 max / 468 hm's  

Het Parcours  

Het was vandaag een TT onder het motto " Ik ben blij dat ik glij " Het was een wonderschoon maar tevens een wonderzwaar parcours met de vele hellingen, afdalingen en singletrails en de technische stukken à la Saffelberg en domein Levenslust.  

Technische moeilijkheidgraad  

5 / 5 ; Vandaag was het alles uit de kast halen wa er in zat of ge lag meteen op uw zomerzij wat ook geen zicht was.

Bepijling  

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met nog plaatsjes met de naam van de helling en het aantal sterren gequoteerd.

Natuur

Nie echt kunnen op letten vandaag of ik zat direct den decor in, maar twas schoon onderweg.  

Bevoorrading

2 / 5 , die was iets minder dan ik in gedachte had, buskes aquarius orange en naturel om te drinken en verder nog suikerwafels en appelsienen want de bananen waren blijkbaar al de deur uit.

Niet gereden

Niet gereden

Op een rappeke ons gaan inschrijven en de 4 € betaald en wijle weg voor een stukje door het Laarbeek bos en zo richting Wemmel denk ik om zo over te schakelen op de Ternatse modder.

Vanaf hier kenden we onze weg redelijk goed want het is dan ook ons vertrouwd mtb terrein, Het was voor mij meer dan 14 dagen geleden dat ik kon biken maar voorbije dinsdag en vrijdag toch nog eens kunnen uitpakken om te conditie te testen en die was algelijk redelijk goed. In de klimmen ging alles vlot en de eerste 10 km's waren al voorbij en dus tijd voor de eerste bevoorrading van de 3, niets overdreven qua eten en drank maar genoeg om door te komen. Wafels, speculoos en nog een ander koekske, powerdrink en iso light om es te drinken.

Hier was de eerste splitsing die onze wegen deed scheiden, wij kwamen voor de afstand van 45 km over deze Pajottenlandse (modder) grond, Met passages langs Bekkerzeel en Sint Ulriks Kapelle reden we richting Ternat om net niet de Morette te mogen beklimmen want die lag op het traject van de 35 km, de 45 km bikers werden de linkse kant opgestuurd en zo de klim naar het kapelleke te doen waar die trapkes zijn wat tot aan de tredes een onmogelijke opdracht bleek te zijn.

Na de oversteek van de steenweg Asse - Edingen was het afdalen via een donker wegske in de volle bosgrond en zo verder te rijden naar Asbeek, tot hiertoe niet veel nieuws voor ons maar tof om te rijden allezins. Ter hoogte van Asse Ter Heide was er de laatste scheiding van wegen, de 45 km rechtsaf en de 55 km naar links voor een passage door het veelbesproken Kravaalbos, de terugkeer was voor ons nu gepland want we reden terug richting Asbeek en Ternat toe waar we een tweede drankstop kregen met wederom hetzelfde als op de vorige.

De conclusie

De cijfers

43.12 km / 15.62 avs / 33.20 max / 498 hm's

Het Parcours

Een redelijk modderig parcours maar steeds redelijk goed berijdbaar omdat het praktisch allemaal water was, op enkele plaatsen was het wat baggeren maar bleef zeker binnen de perken. Schoon parcours richting Asse en ternat waar de meeste hoogtemeters te rapen vielen.

Technische moeilijkheidgraad

5 / 5 ; was redelijk in orde, als ge de streek wat kent dan weet ge ook waar ge kunt en moet bijsturen, rond Asse en Ternat zijn redelijk wat technische tracks.

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen en bevestiging van de gekozen afstand.

Natuur

Vooral brede en technische wegels en natuurlijk een schoon stukje door Laarbeek bos.

Bevoorrading

3 / 5 , die was iets minder dan ik in gedachte had maar genoeg, koekjes en fruit en powerdrank / isolight.

De eerste km's gingen langs Pollare en die kanten en zo verder via Appelterre - Eichem en zo dan de steenweg van Ninove naar Brakel over, verassend genoeg waren er nieuwe tracks bij en dat valt natuurlijk altijd in de goede smaak. Via vele veldwegen die we ondertussen al kennen ging het richting de Gavers maar eerst nog wat dokkeren over de veldbanen die al dan niet waren bestrooid met van die echte dikke kiezels waar er velen te voet stonden, nu ja makkelijk was het niet tenzij ge een goede snelheid kon aanhouden natuurlijk

De snelheid zat erin vandaag en ik voelde me super, da zal toch nie door da brilleke gekomen zijn zeker ( de BBB Winner Team à la Boonen en Julien Absalon ). Door dat ik ne andere biker aan het volgen was hebben we beide een pijlke gemist door ons snelheid maar tijdig gezien en teruggekeerd. We waren bijna aan de Gavers en wisten dus dat we daar een eerste bevoorrading hadden, appelsien, zandkoeken en kandijsuiker koeken en een fleske isostar stonden op ons te wachten na het controleren van onze kaart.

Beetje staan wachten en recupereren van onze voorbije actie's onderweg en daar was de Patrick dan ook, samen de volgende km's afgelegd met meteen nen serieuze klim richting shoppingcenter en dan afdalend naar de abdijstraat en vervolgens de Muur op, nog steeds superbeentjes en was beide hellingen op ne niks boven.. Op de kapelmuur nog een fotoke genomen van mijn kompanen en dan verder naar de volgende helling met name de Bosberg, deze klim ligt me minder eigenlijk omdat em langer is en niet zo steil ook dus geef me maar iets à la Muur en abdijstraat ( kort en steil ). Na dezen Bosberg mochetn we terug het veld induiken naar de 2de bevoorrading  met ook terug een fleske isostar en een frangipanneke.

Hier nog ne Zwette Maan opgemerkt met name Epic, ook Gert ( Miejster ) Cleemput met kompaan hier tegen het lijf gelopen, Patrick was de plaat al gepoetst en wijle dan ook weer de baan op voor de laatste km's en niet de minste want er stonden ons nog een paar klimmekes te wachten. Vanaf Zandbergen begon het zowaar te klimmen en dat tot tegen Ninove  constant op en af, de Pollare berg van op de rode lus van de BLOSO route van Ninove zat er niet bij maar wel een ander exemplaar dat gerust een gelijke kan genoemd worden, ook de Roost was erbij zoals elk jaar waar er nu een trouwe Flandrien fotograaf op ons stond te wachten om ons vast te leggen op foto tijdens de klim.

Al de foto's kan je trouwens bekijken op de website van http://www.flandrien.be/ . De allerlaatste veldstroken was richting grote baan ( Ninove - Edingen ) en dan via de baan naar de eindmeet te Meerbeke en terug naar de start.

De conclusie  

De cijfers 

60.94 km / 20.46 avs / 55.70 max / 521 hm's  

Het Parcours  

Zeer goed berijdbaar nu wegens de droge periode de voorbije week, het parcours was ook licht aangepast wat dik in orde was.  

Technische moeilijkheidgraad  

2 / 5 ; Voor de techniek moet ge natuurlijk niet komen al was het op die dikke kiezels zeker niet gemakkelijk sturen.  

Bepijling  

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen en nog een beschrijving van het % van de helling.  

Natuur  

Vooral brede en een aantal technische wegels.  

Bevoorrading  

3 / 5 , was eigenlijk goed in orde met hetgeen wat we te drinken en te eten kregen vandaag.  

Vandaag zaterdag 28 april was ik na het werk richting Ardennen vertrokken voor een verlengd weekend want ik had de eer ook de brug te mogen maken tot 1 mei. Zondag de 29ste was het ook de koers Luik - Bastenaken - Luik die niet ver van onze chalet te Biron ging voorbij rijden, Cote de Ny was dan ook hun allereerste beklimming waar ik gaan kijken ben. Dit is op zich geen moeilijke beklimming maar de eerste km's gaan wel redelijk de hoogte in en dan nog een kilometerke vals plat tot in Soy.

Tijdens de koers was ik dan ook tot de conclusie gekomen dat ik alles mee had om te gaan biken behalve mijn spd schoenen . Allez een chanse dat ik daar nog wat mensen ken die er nu gaan wonen zijn en daar een paar pedalen kunnen bemachtigen om te gebruiken, het betreft hier een paar met zo een tip en spanriemkes waarmee ik dan maandag een toerke gaan doen ben.  

Mijn toerke was om te beginnen het volgen van de TT van Biron ( editie 2006 ) of toch hetgeen ik nog kende ongeveer, dan verder wat afdalingen en klimmekes gaan zoeken langs de dolmens en menhirs van Weris en zo richting vervolg route 5 van Barvaux maar met een iets meer uitdagende afdaling dan die van de route zelf. Enkele meters achter mij zag ik nog een troske bikers afkomen die net als ik over een boom moesten over stappen, tijdens de afdaling en net na een smal technisch stuk ging er me al 1 biker voorbij en ikke daar natuurlijk achter.

Door een verkanting of iets is mijn wiel de hoogte in gekatapulteerd en ikke mee dus omdat ik niet uit die spanriemen raakte, ben dan met een enorme smak terug op de grond gekomen en pal op mijn schouder gevallen. De eerste momenten was ik wel wat groggy want mijne schouder deed enorm pijn, last van de ribbenkast ( blijkbaar op iets opgevallen dat tussen oksel en heup stak en vandaar de pijn ), terug wat op mijn positieven heb ik terug de afdaling verder gedaan maar een heeeeeeeeeel stukske kalmer aan.

Terug aan de hoofdweg gekomen zie ik dat die tros bikers van mijn dezelfde club zijn waarvan ik ook deel uitmaak ( www.dezwettemaanen.be ) en de biker die ik poogde te achtervolgen was dirttracker ( Dave Raes ) op zijne epic. Met een bloedende schouder mijn tocht verder gezet naar Durbuy maar langszij de Ourthe tot aan de klim om naar residence Durbuy te rijden, verder daar het veld in gedoken terug voor een toch wel steile afdaling met spoorvorming ( -22 % ) en dan via relais de Bohon weer richting centrum.

Voor we naar het centrum gaan afdalen schoot ik me terug het veld in om verder een technische singletrack te volgen met enkele serieuze drops en knikjes om dan beneden uit te komen aan de fontein te Durbuy. Dan door het centrum gereden om de helling aan de pizzeria op te rijden en het vervolg van een andere klim die ook redelijk steil omhoog ging, verder de baan gevolgd tot de verbindingsweg Barvaux - Durbuy en over gestoken om af te dalen tot de plaatselijke GB contact supermarkt.

Via de klim over gravel richting het park Les hazalles om daar nog een singletrail mee te pikken die ook moest gereden worden tijdens de TT van Biron ook ( 2006 ). de laatste km's heb ik vervolgd via de straat omdat het maar een km of 2 meer was .

De conclusie

De cijfers

44.28 km / 17.48 avs / 48 max / 729 positieve hm's

Het Parcours

Was er eentje uit mijn eigen creaties en lag kurkdroog

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 ; ik had er toch redelijk wat technische trails uitgezocht om het wat spannender te maken ( mss wel iets TE spannend )

Bepijling

geen want ik wist de weg vanbuiten

Natuur

Redelijk wat singletrails, veeeeeeel bos en groen

Bevoorrading

Ook geen natuurlijk tenzij mijn drinkfles

Van zaterdag 5 mei tot en met maandag 21 mei zat ik dus in de Ardennen om wat verlof door te brengen, wat hield dit in ?? in de eerste plaats uitrusten want alle dagen om 5 uur s'morgens gaan werken en s'avonds te laat in uwe tram kruipen is op den duur nefast voor de gezondheid. Uiteraard was de bike ook mee, allez diene was er al van de week ervoor met het verlengd weekend van 1 Mei.

Ik ga dus een kleine verslagske maken over hoe ik mijn dagen zowat heb doorgebracht.

Zondag 6 mei

Mijn zus en schoonbroer waren ook afgezakt met de kleine die dan 14 dagen bij ons mocht blijven om zich te amuseren en dat heeft hij zeker en vast gedaan. Elke zondag is het de wekelijkse markt in Bomal sur Ourthe en we zijn daar dus naartoe geweest. Ge kent dat hé, zo es de markt aflopen en ne goeie pot gaan pakken. In de namiddag echter de luierik uitgehangen en niets meer gedaan, aja wa wilt ge als het congé is.

Maandag 7 mei

Eerst en vooral es uitslapen en door het feit dat het toch regende was dat toch zo geen probleem. heel de ochtend tot de middag is het blijven regenen met enkele korte droge momenten, in de namiddag bleef het droge moment wat langer duren en dan maar vertrokken. ik was natuurlijk net de straat uit en kreeg het al op mijn dak natuurlijk, gewoon matregen maar ge kunt daar ook nat van worden zeker ?

Mijn toerke bestond uit een klein deel op de weg en kon me niet bedwingen en ben het veld ingeschoten voor een paar schoon trails te rijden.

37.13 km / 638 hm's

Dinsdag 8 mei

Deze keer ben ik s'morgens kunnen vertrekken voor een ritje door enkel en alleen het veld, eerst een stukje naar Biron om dan verder af te zakken richting Durbuy waar ik een schoon klimmeke weet en idem steile afdaling.

Even de weg op en een 2 km verder weer het veld in voor een technische afdaling tot de Fontein van Durbuy. Van daar uit ben ik gaan aansluiten op de route n°3 ( Bois de Grandhan ) en zo dan aangesloten op de blauwe en gele lus van Hotton en dan was ik thuis.

39.35 km / 415 hm's

Woensdag 9 Mei

Niet gaan rijden want het was geen weer om ne hond door te jagen, regen tot en met zonder nog maar 1 droge periode of opklaring, dus een dvd'ke bekeken.

Donderdag 10 Mei

Vandaag nog eens een veldritje gemaakt, ik herinnerde me nog enkele stukken van het BK marathon dat doorging in Hotton in 2005, ik en mijne bikemaat Koen hebben deze rit dan ook gereden maar was mijne km teller vergeten mee te nemen en nu raar genoeg exact hetzelfde parcours kunnen rijden van de 35 km lus die we dan ook hebben gereden maar nu in iets betere weersomstandigheden.

41.57 km / 839 hm's

Vrijdag 11 Mei.

Vandaag niet gaan biken maar een uitstapke gedaan en gaan boodschappen doen natuurlijk want ne mens moet ook eten hé.

Zaterdag 12 Mei

De ochtend zag er redelijk droog uit en het wolkendek was quasi open en dus de bike uitgepakt voor een toerke. Ook was het de markt in Hotton ( om de 14 dagen ) en daar was ik eerst naartoe gereden om eens goeiedag te zeggen aan vrienden die er wonen, nadien is het toch beginnen lichtjes druppelen.

Vanaf de markt dan de tocht verder gezet richting Melreux en Fronville waar ik even ben binnengesprongen voor onze logie's vast te leggen bij John en Renske in hun Chambre D'Hote le Changement voor het weekend van de TT in Biron op 3 juni.Nadien verder gereden en pal in een regenvlaag terecht gekomen, ben dan effe gaan schuilen want had geen regenjas bij.De rit ging verder naar Deulin en Grandhan, Petit Han, Durbuy, Barvaux om via het park Les Hazalles terug te keren naar Biron want ik was ondertussen uitgeregend en dit was dus een wegritje

31.31 km / 295 hm's

Zondag 13 Mei

Gisteren avond was mijn vaste bikemaat Koen afgekomen voor een toerke te doen, ik had het roadbook van Hotton voor hem in petto en dus daaraan begonnen. Via eerst nog een paar andere veldbanen reden we naar de startplek te Hotton, Vanaf dan 1 teller op nul gezet om het roadbook zo correct mogelijk te kunnen volgen. De weg tot aan de kapel van Saint Thibeaut kende ik al vanbuiten al was toch terug een eindje te ver gereden maar alleszins bereikten we zonder probs de kapel en het imposante uitzicht over de Ourthe vallei.

Nadien dan verder het originele terug gevolgd van het book richting Hodister en zo via het veld richting Cheoux, deze streek heeft trouwens heel mooie singletracks en ook andere bredere veldbanen. Op de ene of andere manier zijn we toch ergens verkeerd gereden en zijn dan uitgekomen in het kleine dorpje Grimbiemont waar er een groot bord stond met de vaste routes van Marche en Famenne waar we nadien zijn op ingepikt.

na een indrukwekkend stukje biken op de rode route van Marche zijn we verder ingepikt op de groene lus van Hotton ter hoogte van Verdenne en dan richting Marenne waar ik een ander technisch stukje ben ingeslagen met als final een redelijk technische afdaling en singletrail richting Hotton. van Hotton was het dan terug via het rustige fietspad naar Ny en Biron

Oh wat is het fijn als ge in de Ardenne uwe weg weet zijn.

50.40 km / 997 hm's

Maandag 14 Mei

Maandag geen toerke gedaan want had de bike helemaal gekuist tussen de regenvlagen door.

Dinsdag 15 mei

Dinsdag ochtend eerst gaan shoppen en in de namiddag een toerke gedaan op de weg, uiteindelijk toch enkele veldbanen ertussen gestoken. Mijn toerke begon uiteraard aan onze chalet te Biron om dan naar het kleine dorpje Ny te rijden, via een lange klim naar Soy om terug een deel af te dalen en te stijgen naar het ander hoger gelegen dorp Oppagne.

daar de oversteek naar Weris om dan een lange afdaling te doen in het veld richting Eveux ( stukje van de TT Biron 2006 ), daar verder richting Fanzel op daar dan terug een lange klim te beginnen van om en bij de 3 km naar Heyd. Voor ik enkele 100 meter moest afdalen tot centrum van Heyd terug een technisch afdalende veldbaan ingedoken in het Bois de Weris om door te steken richting Aisne na een afdaling op de weg.

Vanaf hier dan verder de weg gevolgd tot Bomal sur Ourthe om via een singletrack klim naar het uitkijk torentje te rijden die eveneens uitkijkt op de vallei. Terug afdalend tot Bomal centrum en dan klimmend ( 2.5 km ) om daar richting Tohogne te rijden waar ik een stukje van een andere vaste route van Durbuy heb gevolgd en verder een ander tof stukje dat eindigde op trappen.

Door het centrum van Durbuy en dan de lange steile klim naar Bohon om daar een andere singletrack in te draaien die nadien terug uitkwam op de weg naar Durbuy. Voor de rest heb ik gewoon de weg gevolgd richting Petit Han, Deulin, Fronville, Melreux, en de berg op naar Biron.

60.45 km / 874 hm's

Woensdag 16 mei.

Spijtig genoeg was het goede weer van gisteren van korte duur want vandaag weer het hevig regenachtige weer waar ge zelfs geen hond zou doorjagen om zijn plaske te doen.

Donderdag 17 Mei.

Tussen de droge periodes de bike uitgepakt voor nog een training op de weg. Van onze chalet richting Ny en daar de andere zijde van de Cote de Ny op te rijden, dan afdalend naar Melines en de klim richting Trinal en Beffe waar ik enkele cyclo's gezelschap heb gehouden tot Bois D'Arlogne. Dan alleen via een lange slingerende afdaling op de weg naar Marcourt, daar de straat over om via een betonbaan naar Rendeux Haut te rijden en verder via Cheoux terug af te dalen naar Rendeux Bas.

Via de hoofdweg richting Hotton een fietspad opgereden die wederom bergop ging en zo slingerend en op en af naar Hampteau ging, verder het fietspad naar de grotten van Hotton gereden en af te dalen via het militaire kerkhof. Van Hotton nog effe naar fronville om te gaan afspreken met John voor de TT van zondag te Amonines, dan terug via Melreux, Hotton en Ny naar de chalet.

47.50 km / 534 hm

Vrijdag 18 Mei.

Niet gereden maar een uitstapke gedaan naar La Roche.

Zaterdag 19 Mei

Morgen 20 mei is er de TT van Amonines en ben eens gaan kijken waar het net was, daar al een stukje gereden van het parcours en nadien overgeschakeld op een vaste route van Erezee die richting Soy ging.

Op deze route veel toffe singletracks bereden en technische trails door bossen en weide's. Tegen Soy een pijlke zien hangen van de 4 daagse Low Country Mountainbike Tour die vertrok in Houffalize, deze rit kwam onze richting uit om door te steken naar Weris en nadien terug te keren naar La Roche om verder door te steken naar Houffalize. Ik ben deze route gevolgd in de tegen richting tot Devantave, nadien ben ik teruggekeerd via de afdaling van de Cote de Beffe en dat zelfde fietspad zoals eerder al beschreven naar Hotton, dan via Ny terug

48.05 km / 620 hm's

Zondag 20 Mei

De TT van Amonines met John Meurs

Eerst een stukje straat van amper enkele meters en dan werden we meteen getrakteerd om een eerste veldbaan die ons de eerste modder bezorgde, licht hellend baantje om daarna linksaf te draaien richting open veld waar er min of meer een korte singletrack uitgezet werd. Dan een gemaakt brugje over wat al geen sinecure was want de band slipte gewoon al op de rand en dus maar te voet erover, daarna terug een lange singletrail en zo kwamen we aan een sjotterwegje.

Van hieruit kregen we dan een eerste klim die bij momenten wel 15% bedroeg en toch ook technisch was daar er spoorvorming was en daar dan nog een hoop stenen bij, verder was het dan door het dorpje Hassiere en dan vervoegden ons ook de bikers van de 15 km afstand.  

Eerst was er een mooie afdaling maar de klim die erna kwam was geen gewone, we werden in een mum van tijd van 311 m naar 473 m gestuwd om daar dan de eerste bevoorradingspost te mogen genieten. De TT's van Stany ( Adam ) kennende weten we dat ook de ravito's zeer verzorgd zijn en alleen daarom zou je het al overwegen om de ritten van deze kalender te rijden. We hebben niet te lang getalmd dus snel een banaan binnen gespeeld en es goed gedronken van de energydrinks van performance en dan weer de bike op om verder naar het eerste hoogste punt van deze rit te rijden ( 527 m ).

Het was al snel gebleken dat mijne bikemakker John sneller dan ik was in het klimmen en dalen om nog van zijne stuurtechniek te zwijgen maar steeds bleef em effe wachten zodat ik kon blijven bijbenen want een snelle klimmer ben ik niet. De rit dreef ons constant door bossen en dreven en af en toe eens een stukje straat zoals de afdaling in La Fosse en dan terug het veld in om richting Dochamps te rijden voor de 2de ravito, maar eerst nog een knaller van technische afdaling en een brugje over en een kort steil stuk waar ge nog eens mocht afstappen om over de rails te geraken.

Ik zou maar in herhaling vallen wat de ravito's betreft dus idem zoals de eerste en ook goed verzorgd, nadien was er een schoon klimmeke terug die ons terug hogerop bracht om zo stelselmatig terug te keren naar Amonines via de velden van Devantave en Marcourt, ook hier terug excellente hellingen en afdalingen waar ge best moest geconcentreerd blijven of ge had ietske voor, in een belaade afdaling namen veel bikers de zijkant en dus wij ook maar mijn stuurvaardigheid was blijkbaar nie op punt en heb me effe aan kant gezet dan maar om de rappe eerste te laten vlammen.

Voor de derde drankpost aan een voetbalplein kregen we ook nog eens een monsterklim die redelijk technisch was door de talrijke stenen die er lagen en het percentage was ook niet mis, ging van 10 tot 18 % op sommige stukken maar ben zonder voet aan grond te zetten boven geraakt. Eens boven doken we meteen naar beneden via een andere verraderlijke singletrail om na enkele km's aan de derde bevoorrading te komen, ook hier de performance drankjes en red bull, ik had op de eerste 2 dat niet eens zien staan anders had ik die wel gedronken ook.

Voor we terug gingen aanzetten had ik ondervonden dat de snelsluiter van mijn voorwiel gewoon los zat en dus ook meteen vast gezet of k'zou mijn wiel nog kwijt geweest zijn. Na deze toch wel snelle afdaling besloot ik wijselijk de 45 km afstand te doen en John vervulde dan de langste afstand en hadden terug afgesproken aan de start, na een afdaling op een grindpad was er nog een 4de ravito die ik heb overgeslagen, de laatste 10 km's gingen in dalende lijn op bospaden die al dan niet bezaaid waren met toch wel erg dikke stenen waar ik voorzichtig ben overgereden.

Na een stukske straat was het terug het veld in en moesten we doorheen een grote waterplateau en dan bergop voor de spoorweg van dat toeristisch treintje, daar nog een stukje verder en dan linksaf naar beneden voor een andere km's lange singletrail die bijna tot de start reikte. Door een diep spoor waar water inzat verdween ook ineens mijn wiel en k'was meteen ook gezegend met een hoop mud ( en zoveel mensen die daar zoveel geld aan geven en voor amper 3.5 € hebben wij dat met hopen ), daar nog een tijdje achter een andere biker gehangen maar mijn wiel schoof op de gladde stenen van links naar rechts en moest dus erg opletten om gene duik te doen naar benenden.

Na deze schone trail terug de spoorweg over en richting start om de bike te gaan afspuiten en de km teller af te klokken. Nog effe wachten op John die dan nog eens 2 lekke banden had onderweg, samen zijn we dan terug richting onze woonst / vakantiehuis gereden en afscheid genomen. Nogmaals bedankt voor het gezelschap en tot de volgende Ardennen rit te Biron  

De conclusie

De cijfers

47.52 km + 11.15 huiswaarts / 14.62 avs / 50.40 max / 1007 hm's

Het Parcours

Formidabel parcours door bos en veld met amper 20 % straat in.  

Technische moeilijkheidgraad

4/ 5 ; technisch was het zeker en vast en dat zowel in de klim of de afdaling en de spoorvorming

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur  

Veeeeeeeeeeeel door het bos gereden dus beter kan niet

Bevoorrading

5 / 5 , wie de TT's van Adam / Stany Smol kent weet uiteraard ook dat er niks op aan te merken valt

Na de regenvlagen van gisteren had ik zowat het idee dat het er erg modderig ging bijliggen maar het viel reuze mee, de eerste km's waren richting Ressegem en zo naar Steenhuize - Wijnhuize. De eerste bevoorrading was er echter vrij snel na enkele schone veldwegels en enkele singletrails, een uitgebreid buffet zoals vorige week tijdens de TT van Amonines was echter niet waar maar ik was al tevreden met een banaan en een bekerke cola en dat is beter dan niets want sommige bikers hadden echter niets meer.

De volgende kilometers waren terug dik in orde en zeer gevarieerd met singletrails, kerkwegels en andere holle wegels die enerzijds zeer berijdbaar waren en anderzijds moeste ge opletten voor spoorvorming tussen het gras. Enkele keren door een boske en palaverend tussen de bomen en ineens moesten we rechtsaf draaien maar voor ge beneden waart moesten we een kort steil stukje op dat uiteindelijk op dezelfde veldweg uitkwam.

Verder reden we dan richting Sint Antelinks om de befaamde Beverberg op te rijden wat heel soepel ging, tijdens de klim nog enkele bikers voorbij gereden waar het iets moeilijker was. Verder reden we delen van Heldergem om door te steken naar Aaigem om ook nog eens na veel maanden nog eens ne platten band op te lopen door een doorn. Normaal gezien rij ik met de Mavic Crosslands maar ze zijn binnen voor herstelling en voor de gelegenheid met een nieuw paar Shimano wielen gereden, na 10 minuten lag mijne band er dan eindelijk op want moest eerst de doorn vinden.

Een km of 2 verder was er dan de tweede bevoorrading aan de winkel van PDS bikes te Aaigem waar ik dan ook meteen een bandenplak setje heb gekocht en natuurlijk ook gedronken en een müslireep heb binnen gespeeld. Het laatste aantal km's was over grondgebied van Aaigem en zo een stukje van de vaste route van Erpe Mere, iets verder een smalle en lange singletrack door met veel draaien en keren om dan terug op die vaste route uit te komen die we dan weer zijn gevolgd.

Zo zijn we dan ook stilaan op onze terugweg richting Herzele via een stukje door Aaigem terug om dan via veldwegels naar Ressegem te rijden en onderweg nog eens een ferm ploeterstuk te mogen doorrijden en het was echte pap daar. Vanaf Ressegem was het nog een klein stukske door het veld en dan via de weg over Burst terug door de kouter naar het KTA van Herzele.

De conclusie 

De cijfers 

48.45 km / 20.33 avs / 45.60 max / 390 hm's  

Het Parcours

Mooi en tof gevarieerd parcours in eigen streek waar ik eigenlijk nog niet ben geweest  

Technische moeilijkheidgraad

3/ 5 ; Enkele technische trails waar ge moest opletten door spoorvorming of door de modder waar de banden aan het dansen waren.  

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur

Schoon en verbazend hoeveel groen er nog in en rond de streek van Herzele te vinden is.  

Bevoorrading

2 / 5 , dat is wel een zwakke plek geweest vandaag, op de eerste cola en banaan en op de tweede cola en een müslireep.  

Het eerste stuk was idem als vorig jaar met meteen een klimstuk en een lange passage door het Bois de Petit Han en Bois de Granhan met ginder dan nog een geïmproviseerd slalomstukje. In ditzelfde bos was ook na 11 km de eerste bevoorrading aan het houthakkersschuurtje en naar Smol's gewoont is dit echt in orde en boden ze ons wederom een buffet aan drank en eten. Tijdens onze doorsteek van het bos naar de bewoonde wereld waren mijn banden zodanig aan het dansen tijdens een moddertrail maar waar ge gerust zonder problemen kon doorrijden, allez dacht ik toch want mijn voorband was aan het lossen.

Nna wat bijpompen bleek het toch te houden en zijn we verder gereden naar Biron terug om achter de kerk door te steken naar een holle weg die er niet al te makkelijk bijligt, dit stuk is redelijk technisch ook door de vele stenen en de steile klim achteraf waar toch enkelen voet aan grond moesten zetten. De ondergrond was ook zeer glad waardoor ge dikwijls aan het schuiven waart op die stenen, uiteraard in datzelfde stuk was mijn voorste band terug gelost en heb dan meteen ook een nieuwe gestoken en terug weg.

John was voor ons aan het rijden en blijkbaar wist hij niet dat ik terug lek stond en hij was dan doorgereden, vervolgens ging onze rit tussen weide's en via Oppagne reden we naar het hoogste punt van de tocht. Via een lange klim reden we het bos in waar dan de volgende ravito is gevestigd met wederom dat buffet, ook red bull was er aanwezig en de gebruikelijke andere sportdranken.

Hierna ging het bergafwaarts via een bosweg met een slingerende geul tussen dat uitmonde op een betonweg waar ge moest opletten in de bochten met de losse kiezels. Dan meteen de ketting naar de kleine plaat voor een klim naar Heyd die we niet helemaal op moesten, na een 600 m draaiden we dan rechtsaf voor een nieuwe afdaling op zo'n chotterweg. Beneden was het dan terug de ketting verleggen want hier was een monsterklim die ook zeer technisch en glad was, uiteindelijk niet helemaal boven geraakt natuurlijk door het slippen op de gladde ondergrond.

Met een lange klim op de weg vervolgden we ons parcours tot Heyd waar we dan het bos van Weris indoken, eerst een lange brede bosweg en dan een technische singletrack tussen de rotsen waar ge zelfs 2 keer van de bike moest wegens een dwarsliggende boom en gewoon omdat er geen doorgang mogelijk was tussen die kleinde rotspartijen. Via Col de Rideux reden we terug naar de bevoorradings post met eerst nog een bospassage en een lange klim die dan terug uitkam in het andere aanpalende bos waar de bevoorrading was ( bevoorrading 2 & 3 waren op dezelfde plaats ).

Nu was het afdalen terug tot de Dolmens de Weris en enkele Menhirs die op onze route lagen, ondertussen was Koen zijn achterband ook lek geslagen door een snakebite tijdens de afdaling met enkele kleine drop - offs tussen. Via nog een holle weg reden we naar de laatste ravito en dan afdalen via een smal pad die ook redelijk zwaar lag op sommige plaatsen en dan verder tot de achterkant van het golfterrein van Durbuy ( dat eigenlijk boven in Barvaux is gelegen ).

Na nog een vervolgende afdaling op een kiezelweg was het terug klimmen geblazen tot het restaurant Les Hazalles met nog een mooie lange singletrail tussen, nog een stukje door het bos en we waren terug binnen aan de start. Eerst de bikes afspuiten met 1 van de 8 waterlijnen en nadien een warm douchke in de speciaal opgezette tent. Nadien was het dan terug naar Fronville om nog wat te kletsen en ons bagage te pakken om naar huis te rijden, en dit is het einde van een kort Ardens bike week-end.

De conclusie  

De cijfers

54.38 km / 16.62 avs / 49.90 max / 879 hm's  

Het Parcours  

In de ardennen zijn er enkel toffe parcours dus zeker geen klagen van, was iets verbetert ten opzichte van vorig jaar en ook iets langer.  

Technische moeilijkheidgraad  

4/ 5 ; Er waren singletracks waar ge uit uw doppen moest kijken, ook op de modderige paden was het opletten door de gladheid  

Bepijling  

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur

Bijna de hele tijd door bos en tussen de weide's gereden.  

Bevoorrading

5 / 5 , kan niet beter voor mijn part, een mooi buffet aan eten en drinken om de innerlijke mens te sterken.  

Inschrijving en betaling waren reeds al gedaan via overschrijving en daar was ik ook rap vanaf, rond 8 uur was nog niet alleman op post en we vertrokken met een 10 minuutjes retard maar dat werd snel goedgemaakt want de vitesse van de DZM trein was à la TGV tot in Sint Lievens Houtem. Het regende bij de start en daar zag ik eerlijk gezegd wat tegenop maar na een half uurtje was het al gedaan en het zonneke kwam af en toe es piepen.

Het parcours was hier en daar wat gewijzigd wat goed was natuurlijk, via enkele brede en smalle tracks, holle wegels en enkele stukken betonbaan bereikten we de 1° van de 7 start- en bevoorradingsposten. Ten opzichte van vorig jaar was de drank nu van Performance en dus stukken beter dan die blikjes van vorig jaar wat op de duur op de maag ging werken, qua eten waren er sinaasappels, koeken en etc.

Hier heb ik mijn vestje uitgespeeld want het was warmkes aan het worden. In iets minder snel tempo maar nog snel genoeg reden we verder naar de Bevegemse Vijvers in Zottegem, eerst een lange asfaltklim en dan kort omhoog in het veld waar we dan door en langszij een boske reden. Verder dan de steenweg over om verder door te steken via een grindweg naar de bevoorrading, Eddy ( Goldfinger ) wist te zeggen dat dit park maar weinig mocht betreden worden voor bikers.  

Aangekomen aan de bevoorrading was het een beetje druk want hier zijn ook redeijk wat bikers vertrokken voor hun tocht van 100 of 130 km. Zottegem is eigenlijk één van mijn liefste stopplaatsen want hier is er echt een overvloed aan watermeloen wat ik natuurlijk heel graag eet, samen met een bekerke sportdrank. Ik had deze ochtend ook maar weinig gegeten en heb me nog een W - cupke uitgepakt om het tempo ook te kunnen blijven houden.

Onze derde etappe was terug van start en dat nu naar Geraardsbergen, via een baantje dat ook de BLOSO route volgt reden we rechtsaf in een smal baantje met spoorvorming, ik zag Stijn ( S - Man in de gracht belanden en even later zat ik er ook in door een stuurfoutje.  

Op dit traject was dan even later de splitsing van de 100 en 130 km, Ik en compagnon ( Devilex ) van vandaag reden de 100 km en wij reden dus richting Geraardsbergen terwijl de anderen eerst de cols van Lierde en Brakel mogen temmen. Tegen Hemelveerdegem reden we een stuk dat ook de RVV volgt, eerst een brede veldweg dat nadien op een lange singletrack uitkomt die wat op en af gaat.

Hier even de steenweg  over en nadien een singletrail in een enorm groen kader om de andere drukke oversteek te ontwijken, dan onder brug om enkele meters verder dan van de bike te mogen stappen om de trappen te nemen om even verder dan na de rotonde de bevoorrading te vinden. Hier terug een hapje en een drankje en wat recupereren van de al gedane inspanningen want hierna mogen we een stukje van de Abdijstraat op om dan verder de Muur te bedwingen, ik heb er nog even de kapelmuur bijgenomen om de klim helemaal af te maken. Na de beklimming van de Muur kregen we even verder een afdaling gepresenteerd met beneden losse stenen, via de brede en smalle veldbanen reden we door Idegem over enkele trails die we met de TT van Geraardsbergen* ook hebben gevolgd ( * Idegemse bosveldtochten ).  

Net voor de spooroverweg kregen we een lange trail tussen gras om na een km dan een andere overweg over te rijden en zo reden we richting Voorde om de steenweg Ninove - Brakel over te steken. Via een smalle asfaltbaan en een rondje aan de kerk en slingerende veldweg reden we naar Appelterre - Eichem op een deel van de RVV maar dan in omgekeerde richting. Nog een stukje asfalt en we zijn aan de bevoorrading te Ninove en meerbepaald aan de voetbalterreinen van VK Nederhasselt.

De bevoorrading was hier idem dan de vorige en dus in orde, ook een fietsherstelpost was er aanwezig, Devilex ( Mathias ) kwam er iets door te zitten en ik voelde me nog redelijk goed qua fysiek en mentaal. De doorsteek naar Denderhoutem was nu aan de orde met een afstand van 13 km die richting de steenbakkerij  ging via een klim op losse stenen en een lang brede veldbaan. dan het boske door naar de Lebeke om door te rijden. Hier dan rechtdoor om verder aan het voetbalplein en achter het kerkhof naar de sporthal te rijden.  

Net zoals op de andere startplaatsen moest ons kaartje eerst geknipt worden voor we binnen mochten ( zouden we dan toch nog op de TGV zitten ??? ). Ook hier stukken meloen, koeken, sinaasappels, appels en sportdrank, een fietsherstelpost was er ook aanwezig. Hier terug een deel van de bende Zwette Maanen opgepikt die bijna weer gingen vertrekken. Eddy " Goldfinger " was zich teruggekeerd wegens een spoedbestelling en wij waren vertrokken voor onze laatste 18 km richting station Erpe - Mere, station terminus.

Via de voor mij reeds gekende veldwegels reden we richting Kerksken en Haaltert. Ik kreeg ondertussen een klop van de hamer en ging plots amper vooruit terwijl dat Devilex zijn tweede adem bleek te hebben gevonden en de pijp uit was. Met nog veel te drinken en nog een gelleke van Maxim ging het iets beter en de snelheid kwam wat terug, via een lang grindpad reden we Aaigem om daar verder door te rijden naar Erpe - Mere. In de laatste km kreeg ik nog kramp in linker bovenbeen en reed op 1 been de steenweg over om efkes te stoppen tot het wat beter was, net voor het einde nog een klein omwegje dat ons naar de achterkant van de sporthal stuurde.  

Voila mission acomplished zou ik zo zeggen want we waren terug binnen in Erpe - Mere onze startplaats van enkele uren eerder. Ik heb er geen spijt van dat ik de 130 km niet heb gekozen want het zou toch maar nip geweest zijn wegens slaaptekort afgelopen week. Nu nog een toerke naar huis van een 12 km.

De conclusie  

De cijfers

97.14km / 20.20 avs / 47.90max / 697 hm's  

Het Parcours  

De richting was gewijzigd wat meteen een ander parcours teweeg brengt, ook enkele nieuwe stukken waren erin verwerkt wat het geheel mooier maakte.  

Technische moeilijkheidgraad  

3 / 5 ; Een deel singletracks en enkele pittige stukjes maar niet om te zeggen moeilijk  

Bepijling  

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .  

Natuur  

Vooral veel door de velden gereden maar ook door en langszij enkele boskes en groene omgevingen gereden.  

Bevoorrading  

5 / 5 , Stukken beter dan vorig jaar was het alleszins, stukken meloen, sinaasappels, appels en een assortiment aan koeken en wafels.  

Nadien een stukje vlak en eigenlijk was het dan zowat constant op en af, afwisselend met de brede wegels, smalle wegels, zo reden we richting Dworp en via een afslag naar het provinciaal domein  van Huizingen. dan gaat langs Beerselse velden en wegen richting St Genesius Rode. Via de singletracks en al enkele pittige hellingen en afdalingen reden we door en langsheen de Meigembode en het Gasthuisbos en zo via het Stroofveld terug naar Dworp waar we de eerste bevoorrading mochten genieten.

Goed voorzien van busjes Aquarius, wafels, sinaasappels en banaan, nadien weer de bike op want het ging daar dan meteen de berg op om dan steeds wat meer te klimmen naar het hoogste punt van de tocht. Ondertussen hadden we al een splitsing van de afstanden, wij rechtdoor en de afstand van 30 km ging rechtsaf, wij reden via het Kapittelbos en t'keldergat door naar een stukje Hallerbos om dan de grens over te steken naar Braine Le Château, dit is een streek waar we eigenlijk nog niet te veel hebben gereden en het blijkt hier best heel gezellig te zijn want ook hier een overvloed aan singletrails en bosrijke gebieden.

Na ons rondje in Kasteelbrakel keerden we terug via lembeekbos waar we ook al met andere TT's van hier in de buurt hebben gereden, ook op de terugtocht kreeg ik ook enkele keren het Deja-Vu gevoel en dat kan natuurlijk niet anders hé. Smalle singletracks die al dan niet technisch waren, brede wegels en een doorkruising van een boske waarnaast er toch een brede baan voorzien was, in dit bosje was het geweldig biken trouwens.

Als je aan hoge snelheid daar door gaat rijden is de fun nog zo groot omdat het tevens veel draaien en keren is en aan een stevig viteske draaien en keren doe ik graag. Ondertussen waren we terug vergezeld van de kortere afstand bikers en reden zo naar de tweede bevoorrading die aan het huis was van een Dworpse biker ( Dworpse mountainbike club ). Ook hier de nodige drank Aquarius en water, sinaasappels en wafels, met deze Dworpse biker een beetje blijven praten over het parcours, de Trans- en Cristalp.  

Nu waren we terug vertrokken voor onze laatste 12 km die ons richting Centrum leidde, met passages over een smalle singletrack, de ondertussen al gekende zandbak van Buizingen ( de Zavelput dus ), nog een passage over zo van die north shore planken maar een heeeeeeel stuk makkelijker dan. Hier bijna op het laatste nog een modderstuk gekregen dat algelijk redelijk goed door te rijden was

Onze allerlaatste km's brachten we terug door in dezelfde bosrijke omgeving al waarin we gestart waren maar eerst nog een serieus knikje afdalen en wat cruisen door het bos tot aan het centrum Lindengroen, onze startplaats van deze ochtend.  

De conclusie  

De cijfers 

46.59 km / 16,81 avs / 48.30 max / 736 hm's  

Het Parcours

Een heel verrassend parcours dat dik in orde was, er werd aan alless gedacht om een geslaagde TT aan te bieden.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 ; Toch een hele resem singletrails voor de wielen gekregen waarvan de ene al wat moeilijker dan de andere.

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur

We hebben van een heel bosrijke omgeving mogen geniet en ook de streek is heel schoon om te gaan biken en om te wandelen natuurlijk.  

Bevoorrading  

4 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, Aqaurius, fruit en wafels  

De eerste km's tikten vlug aan en mede natuurlijk door het tempo dat Koen nu bepaalde, ik en Dave waren ondertussen wat aan het praten over van alles en nog wat. De rit ging via brede en smalle veldbanen die zeer goed berijdbaar waren naar Kobbegem, Mollem waar de toren staat en zo keerden we terug richting Krokegem bij Asse ( voor de kenners ; de Wijndruif ).Ondertussen nog heel wat bekende trails welke we al hebben gezien bij TT's zoals die van de Hopduvels, de tocht van Daan en die van The Bikers uit Merchtem.

De singletrack langs diene pinnekesdraad zal me steeds bijblijven ( neen ik heb er nog niet ingehangen ) omdat het een toffe technische singletrail is met veel draaien en keren. Aangekomen in Krokegem was er aan de fietswinkel Loomans de bevoorrading met drank van W-Cup, banaan, peperkoek en sinaasappels, niet zozeer een uitgebreide ravito maar genoeg om terug krachten op te doen voor het zwaardere stuk dat volgde.

Na de oversteek van de steenweg Aalst - Brussel reden we richting Asse terug via eerst een brede weg, verder de afdaling aan den Buda waar ik er in geslaagd was mijn ketting achter de cassette te laten verdwijnen tijdens een andere TT. Na deze afdaling was ik op zeer bekend terrein want dit was een deel van ons trainingsparcours dat richting de Morette ging, na een veldbaantje was het dan de beurt aan de klim die uitmondde aan het containerpark.

Een schoon klimmeke waar ge al es van spoor moet wisselen om boven te geraken, van hier was Dave dan de plaat gepoetst omdat hij enkele snellere bikers wilde bijbenen ( en de loef afsteken ) Nu weer een schoon afdaling welke ik eens heb afgereden zonder remmen ( allez de blokjes waren compleet weggeremd ), verder dan de weg vervolgd langs een smalle kant naast een pinnekesdraad waar ik es blijven hangen ben aan een plaatselijke struik met als gevolg een schoon handtekening op mijne arm.

Hetgeen ik verwachte was er ook bij en dat was de afdaling van de Morette en dan rechtdoor tot de champion fabriek Moni aan het industriepark van Ternat. Hier links de slingerende weg gevolgd achter een jonge snaak van een jaar of 13 die daar een stevig tempo aanhield. Nadien weer de straat op en na een klimmeke het veld weer in naar Sint Ulriks Kapelle en zo verder voor een rondje in Groot Bijgaarden om dan terug te keren naar Bekkerzeel waar we op het laatste nog getrakteerd werden op een lange singletrack, licht klimmend en dan rechtsaf naast de spoorweg en via een mini overweg overgestoken en verder gevolgd langs de andere kant van de ijzeren weg.

Nog eens de Steenweg om door de straten te cruisen tot aan de bike wash. De bike wash was dik in orde met genoeg waterlijnen met voldoende druk op en was de bike rap proper van de modder die we vooral de laatste 20 km mochten proeven. De douche's nadien was iets minder goed, 5 douche cabine's waarvan 3 op slot, één die onder water stond wegens verstopping en gevoelig koud water en dan was er maar ééntje meer over die dik in orde was met lekker warm water.

De conclusie

De cijfers

51.06 km / 19.7 avs / 39.5 max / + - 550 hm's ( gegevens van de org.( hoogtemeter is tijdelijk buiten dienst )

Het Parcours

De eerste 30 km vooral een snel parcours met veel bredere baantjes en weinig moeilijkheden. De laatste 20 km waren een stuk uitdagender en toffer dus.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : de laatste 20 km toch een hele resem singletrails voor de wielen gekregen waarvan de ene al wat moeilijker dan de andere.

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur

Schoon natuurlijke omgeving en vooral dan de streek rond Asse en Ternat ( laatste 20 km dus ).

Bevoorrading

4 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, W - Cup drank, sinaasappels, banaan en peperkoek.

Eerst reden we richting Pepingen over veldbanen die dan al eens stegen maar niets moeilijk aan deze wegels, na de oversteek van de verbindingsweg Ninove - Halle om daar langs de boomgaarden te rijden ( zeer lekkere appels trouwens ), van daar reden we deels over het bloso parcours in tegenwijzerzin om zo dan naar de technische klim van de Kesterheide te rijden. Vol goede moed aan de klim begonnen maar het mocht niet baten want even later stond ik aan kant omdat ik van mijn spoor afweek, menig biker achter mij was blijkbaar ook hetzelfde lot beschoren. Nadien dan weer de bike op om weer aan de andere kant af te dalen en via een smal wegske of 2 die redelijk goed omhoog gingen naar de bevoorrading.

Deze eerste van 3 bevoorradingen was redelijk goed voorzien met drank van Aquarius, wafels en banaan en enkele soorten koeken en wafels met ander woorden we mochten niet klagen. Na deze mochten we een beetje spelen langs het cross parcours, we hadden de keuze tussen de chicken way en de tough way die ik zonder aarzelen heb genomen, eerst een korte steile afdaling en dan ineens weer kort omhoog om verder terug af te dalen om technisch stukje over boomwortels.  

Dan een stukje langs de drukke weg naar Leerbeek om dan over te steken voor weer een resem veldwegels waarvan de ene al wat modderiger dan de andere, verder bikend volgden we nog een stukje van de Bloso route van Gooik verder tot na de oversteek van de rijweg. De verbindingswegen tussen het Gooikske landschap en Buizingen waren veelal van die brede grindwegen die al eens werden afgelost door enkele lange makkelijke single trails die ook over ... grind te doen waren. Allez algelijk beter zo dan dat ze ons de straat op sturen natuurlijk.

Ondertussen nog voor de splitsing aan de VRT toren een tweede bevoorrading mogen genieten met dezelfde spijs en drank als de eerste. Na deze grindwegels waren we aangekomen aan het station van Buizingen en ja vanaf daar begon terug het zwaardere werk, via eerst enkele smalle baantjes kwamen we uit aan het jeugdhuis Sabboika waar op 17 juni ook een TT doorging. Hier was het bij het betreden van het bos meteen bergop, nadien werden we zowat richting Dworp en Beersel gestuurd met ook hier de nodige hellingen en afdalingen.

Na een haakse bocht naar rechts was mijn voorwiel in een geultje geraakt en resultaat is dat er nu een serieuze zijdelingse slag inzit, blijkbaar hadden mijn bar - ends ook mijn knieën geraakt wat nog een schoon blauw plek zal opbrengen. Ik had me voorgenomen om de afdalingen iets minder snel te nemen maar daar had ik snel van afgezien want het ging gewoon echt goed vandaag. Onze terugtocht naar Halle ging langs de alom bekende Bruine Put en spijtig genoeg mochten we nu de Zandput niet in, via een stuk straat en nadien weer een schone singletrail en enkele andere schoon veldwegjes reden we richting kanaal waar we plots het spoor bijster waren.

We hebbendan net zoals andere bikers onze weg vervolgd via de straat richting Breedhout. Na ons lekker kriekske de terugtocht naar huis aangevat wat nog es 24.6 km op de teller bracht.

De conclusie  

De cijfers  

69.6 km / 19.2 avs / 40.2 max ( hoogtemeter is tijdelijk buiten dienst ) 24.6 km huiswaarts = totaal 94.2 km  

Het Parcours  

Tot voorbij Kester een heel gevarieerd parcours, het verbindingsstuk naar Buizingen was iets minder maar het waren toch quasi veldbanen. Vanaf Buizingen was het één en al fun met veel klimmen en dalen

Technische moeilijkheidgraad  

3 / 5 : Niet zozeer moeilijk te noemen buiten de Kesterheide en de streek rond Buizingen - Dworp waar ge iets meer moest geconcentreerd blijven.  

Bepijling  

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen .

Natuur  

We hadden het genoegen om door schone stukken bos te rijden vandaag.  

Bevoorrading  

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, Aquarius, fruit en enkele soorten koeken, wafels