Vandaag over 12 dagen is het Sint Valentijn, de dag voor de verliefden maar fietsclub "Het Draisineken" uit Herne denkt daar anders over want vandaag was het hun jaarlijkse Valentijns MTB tocht door het land van Urbanus.

Het was ook hun 10° editie trouwens waarvan ik er nu 3 edities van heb gereden. In de nieuwe Sporthal Hernekouter was het ook deze keer te doen, een ruime sporthal waar we deze ochtend gingen inschrijven en dan de bike op voor nog een mtb toerke, mijn laatste mtb tocht dateert van 6 januari dus ik was benieuwd naar het resultaat vandaag.

De eerste km's waren wat licht hellend en er werd ons gewaarschuwd dat we zeker niet te explosief mochten vertrekken als we het vandaag tot een goed einde wilden brengen. Onze rit ging door en langs richting Galmaarden om zo naar de eerste klim te rijden van categorie 3 met name de Kongo berg, eerst natuurlijk nog een resem veldbanen door zodat we niet onopgewarmd deze klim konden aanvatten natuurlijk.

Het mtb gehalte lag voor mijn part ook zeer hoog want vrijwel elk veldwegje werd benut met weinig geasfalteerde verbindingsstukken tussen, ons tempo was toch nog redelijk aan de snelle kant voor ons toch na 1 maand inactief te zijn geweest en een redelijk zwaar parcours te berijden nu. Rond km 19 was er de bevoorrading die rijkelijk gevuld was met wafels, fruit, en andere zoetigheden, ook qua drank was er een grote keuze en voor de koukleumen was er tomatensoep.

Deel twee van de rit leidde ons naar Geraardsbergen om ons dan naar de Bosberg te sturen die we off road hebben afgereden om langs een andere kant weer op te rijden. Nadien reden we dan terug naar Herne toe via de vele veldwegels natuurlijk, de laatste aantal modder stroken begonnen door te wegen want we werden als het ware naar beneden gezogen, enkel op deze stroken begonnen de benen het wel wat zwaar te krijgen maar eens de weg weer op was het alweer stukken beter.

Op de exacte kilometerstand 42 en iets meer dan 2 uur later stonden we terug aan de Sporthal Hernekouter voor een bike wash en een uiterst warme douche.

De conclusie

De cijfers

42.00 km / 18.22 avs / 43.2 max / 3.9 ° gemiddeld / 465 hm's

Het Parcours

Schoon en glooiend parcours doorheen het Urbanusland, vrij hoog MTB gehalte

Technische moeilijkheidgraad

Bepijling

5 / 5 ,  De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen, de oranje pijlen waren van ver genoeg te zien.

Natuur

Bevoorrading

Normaaal gezien reed ik samen met Bart van de sportdienst de preview van de Prinsbike toertocht maar doordat ik de week ervoor per ongeluk mijn pollekes tussen de remschijf heb gestoken was er geen biken aan.

Vandaag weer en gezellige en koude mtb voormiddag gehad te Lennik. Deze ochtend als Koen me komen halen was stond het kwik van de thermometer nog op -4.5 dus dat beloofde al voor de ondergrond van het parcours.

Dus op een rappeke iets dikkere handschoenen uit de schuif gepakt en wijle weg naar Sint Martens Lennik want de startplaats was deze keer gewijzigd wegens een veldloop aan de sporthal Jo Baetens. Rond 10 voor negen aangekomen en geparkeerd en een snelle goeiendag gezegd tegen Bruno (Bebob) Retore die als parkeerhulp fungeerde, om  eerst wat beter aangekleed en rond 9.20h dan uiteindelijk goed vertrokken voor een toerke door en langs Lennik.

Ondanks dat ik vorige week niet heb gereden wegens een klein ongeluk ging het me vandaag toch redelijk goed af, de harde ondergrond gaf ons de snelheid die we nog lang konden aanhouden, en dan begon het te dooien en dat zorgde er uiteraard voor dat er onderweg enkele schuivers werden gemaakt. Een veranderd parcours door dat de start nu was waar we vorig jaar de bevoorrading mochten genieten, niettemin hebben we nu ook een schoon parcours voor de wielen gekregen.

Met passages langs Het Olmenpark, het Waterhof en de technische stukken aan domein Levenslust waar we zelfs twee keer mochten komen spelen door er een klein luske te maken naar andere gebieden in de omgeving van dit domein. Door ons tetteren onderweg hadden we ook een pijlke gemist waardoor we rechts waren afgedraaid en de berg op aan het rijden waren waar we eigenlijk gewoon rechtdoor en ook omhoog moesten op een pad juist gepast voor een tractor, de kanten waren er goed gevroren en dus levens gevaarlijk om met de bike daar een schuiver te maken.

Na dit domein nog eerst de zwijnenberg af tegen hoge maar gecontroleerde snelheid ( ge weet nooit met sommige zondagse automobilisten) en de speckie Mountains en dan terug naar de start, neenee we stoppen nog niet. We passeren eerst nog enkele pittoreske gehuchten langs Lennik, zijnde Alsingen, Trontingen, Vijversele en Ielingen die ons naar de bevoorrading voeren.

Aan de kantine van Eendracht Lennik dan de bevoorrading met van alle soorten koekjes en extran Energy drank ( die rode was best wel lekker. Vanaf daar nog een goei 22 km in het zadel en nog een hoop hoogtemeters die moesten aandikken, we kunnen het niet laten en gaan nog es goeie dag zeggen tegen de trots van Lennik namelijk het Prins paard op het marktplein.

Vandaar dan naar de Tomberg toe en verder dan opletten dat we niet verongelukken op de kronkelende Saffelberg die we nu eens af mochten rijden want het moet niet altijd klimmen zijn hé. Vandaar dan een rondje Eizeringen en een rap wees gegroetje gaan doen aan de kapel van de Heilige Barbara maar dat heeft precies niet veel geholpen want we lagen onderweg toch nog es op onze smikkel door van spoor te wisselen. Nog enkele km's langs de Walberg en dan terug naar de startplaats, allez iets verder naar de bike wash waar redelijk wat volk al aan het aanschuiven was.

De conclusie

De cijfers

52.05 km / 17.88 avs / 46kmh Max / 5.4 ° gemiddeld ( ondanks het s' ochtends toch redelijk koud was ) / 643 hm's

Het Parcours

Schoon en sterk glooiend parcours door en rond Lennik en zijn pittoreske gehuchten.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : De eerste km's gingen vrij snel vooruit, als het begon te dooien was het meer opletten geblazen door de bovenlaag die vrij glad was.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes Voor de splitsingen en aanduiding van de klim en zijn categorie ( precies den tour de France), de pijlen waren van ver genoeg te zien.

Bevoorrading

4 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, enkele soorten koeken en peperkoek en extran powerdrank.

Yep vandaag was het weer zover, terug een mountainbike tocht met start te Lot, raar genoeg kan ik dan wel makkelijk uit men bed ( om te gaan werken is dat soms wel anders ). Koen kon blijkbaar moeilijker zen beddeke verlaten en was later dan voorzien bij me om samen naar Lot te rijden, we zijn dan ook nogal aan de late kant vertrokken voor de TT zelf,een parking was nog redelijk snel gevonden ondanks de massa volk die er was.

Ons op een rappeke klaar gemaakt en gaan inschrijven, voor amper 3€ waren we de baan op voor 45 km bike plezier ( was toch de bedoeling ). Van meet af aan een lichte klim en dan het veld in, eens hier uit kregen we terug een klim van rond de 8% voor de wielen, dan terug het veld in om richting Beersel te rijden, via schone schone singletrails en wegen tussen de velden reden we richting Sint Genesius Rode waar we door schoon boskes mochten rijden, ook op een domein waar het politie bureau gestationeerd is kregen we een schoon singletrail parcours voor de wielen, eerst wat slingerend tussen de bomen en dan redelijk steil naar beneden en natuurlijk terug naar boven wat al een stuk minder was.

Ik raakte niet meteen op de kleinste plaat vooraan en ik mocht deze klim vergeten, 14% en zeer glad en toch maar de helft die em kon oprijden. Terwijl we aan het biken waren van de ene naar de andere klim hebben we tevens ook es de vierkantshoeves en de vele villa's kunnen bekijken onderweg. Ok dan terug over naar de orde van de dag, van de ene singletrail naar een ander stuk in het veld of tussen de pinnekesdraad, een lange singletrail waar blijkbaar iedereen met voet aan grond stond deed ons uiteindelijk ook stoppen, halfweg toch terug de bike kunnen opstappen en op een klein vitesse de volgende steile klim kunnen aanvatten en nog boven geraakt ook, merci aan allen die een stapke opzij deed voor me.

Achter deze singletrail kregen we dan een lange klim op kasseistenen die alles behalve redelijk goed lagen, serieuze spleten en zo glad als iets, dit maakte dat menig biker vandaag hier toch weer alles uit de kast moest halen om boven te geraken. Een stukje lichtlopend en daar was beneden de bevoorrading in zicht, slalom tussen de bomen en dan de diepte in in een wel uitgesleten greppel waar er waarschijnlijk al enkele blijven haken waren met hun pedalen.

Hier dan efkes komen verpozen en terug op krachten komen met een bekerke water ( der was niks anders te vinden precies ), peperkoek, cake, suikerwafels en voor wie het graag had ook soep. allez na het bekijken van het parcoursplan wij terug weg en nadenkend welke afstand we nu zouden rijden, aan de ingang van de Bruine put klim ( zo een smal baantje tussen de hagen ) was er de splitsing van de 30 en 45 km en wij hebben dan toch de langste afstand gekozen.

Ietsje verder dan linksaf en ook omhoog langs smalle poortjes en dan langs een gapende afgrond richting de Zavelput, in deze grote zandbak speel ik nog es graag en ge ziet er nog es iets ook ( moet niet zeggen wat zeker ??? ), ik als eerste zonder problemen naar beneden gedoken alsof ik niks anders doe en Koen deed boven eerst nog een rondeke om op de juiste Vitesse te komen.

Terwijl hij naar beneden dook dan een fotoke genomen met de gsm van zijn afdaling en de Zavelput, Nog een stukske door dees boske en dan de straat terug op tot over de brug want daar kregen we anderzijds terug een klim voor de wielen waar ge toch ook op de kleinste plaats moest schakelen om goed boven te geraken.

Bikend langs schone en technische afdalingen waaronder eentje waar ge zeker het kopeke moest bijhouden of we lagen ook tegen de vlakte, bijna beneden was het iets steiler en ook was er een door water uitgesleten geul waar de pedalen al eens de neiging hadden te blijven steken. Nu richting Essenbeek waar we even verder enkele wagens hebben gezien van de Halse Carnavalstoet, blijkbaar ook enkele schone praalwagens op het eerste zicht, vandaar dan richting Huizingen en Buizingen waar we nog een schoon tripje door het bos voor de wielen kregen.

Voor de meesten was de pijp ver uit nu en dus enkele stervenden onderweg voorbij gereden, blijkbaar waren de laatste klimmekes er teveel aan, er was er nog zo eentje waar ge ook goed moest bijsturen omdat de stenen her en der door elkaar lagen die dan nog door bladeren bedekt waren. Eens boven hier was het nog een km of 3 waaronder nog een modderstrook of 2 en voor de rest afdalen en via een baantje door het één of ander park dat ons uiteindelijk naar de startplaats bracht.

De conclusie

Zeer schone maar tevens zware mtb tocht met vele schone klimmekes en afdalingen, het technisch aspect was voor mijn part zeker aanwezig en ik heb ervan genoten.

De cijfers

52.66 km - 15.13 km/u - 50.40 km/u max. - 925 positieve hm's / gemiddelde klim / afdaling : 6% - maximum klim 25% - maximum afdaling 33%

Het Parcours

fantastische rit met veel bospassages, klimmen en dalen, zeer gevarieerd parcours voor mijn part, en content dat ik nog es de Zavelput in mocht duiken.

Technische moeilijkheidgraad

Ik geef hier gerust aan, de technische moeilijkheid door de trails en mede door het weer moeilijkere berijdbare wegels, soms es afstappen kan ook geen kwaad.

Bepijling

goed zichtbare pijlen maar af en toe wel iets te laat geplaatst wanneer je een smal wegje in moest slaan.

Bevoorrading

hmmm deze was niet al te best, wel genoeg om het buikje te vullen maar van drank was het maar een flauw beestje hoor, enkel plat water en voor wie dat graag drinkt nog een taske soep.

Wegtraining richting G'bergen + Muur en Bosberg

Vandaag was Wemmel de startplaats voor de toertocht door Wemmel en omgeving, deze ochtend toch eerst wat twijfel omdat het begon te regenen maar toch beslist om te vertrekken want uiteindelijk hebben we op wat spatjes geen regen gehad. Voor 2.5 eurokes waren we ingeschreven en iets later dan voorzien vertrokken, eerst een stukske straat en dan het veld in, een lange brede veldbaan en waar we meteen wisten dat het veel wind ging zijn vandaag.

Eerst werden we richting Walfergem gestuurd over schone brede veldbanen en een eerste reeks singletrails, tot hiertoe dus niet teveel techniek en wel een opwarmingszone. Vanaf Walfergem werden we dan richting Ternat gestuurd over schone singeltrails en het beter klimwerk begon ook vanaf hier, singletrails en andere plezante wegels stuurden ons over bekende bodem naar de Morette toe waar een plaatje stond met " technisch of keep it simpel ".

Zonder te twijfelen wijle rechtdoor de Morette op en eens boven dan een draai van 180 graden achter de kapel om daar weer een klein stukje te dalen, een stukje vlak en dan weer naar beneden. Nadien werden we dan getrakteerd op een klim van 16% over trapkes en boomwortels waar ik toch 3/4 boven ben geraakt. Dan de oversteek van de steenweg Edingen - Asse en zo dan richting Asbeek waar de bevoorrading ons wachtte.

Sportdrank, banaan, peperkoek en stukjes mars en vriendelijk personeel om ons in te schenken. Na deze korte drankstop werden we naar de contreien van Asse ter heide gebracht en een stukje door Moorsel langs het Kravaalbos, de meeste hoogtemeters waren verdiend en wij stilaan op de terugweg.

Nog steeds die ferme wind op kop die menig biker toch nie altijd de baas kon, ik geef eerlijk toe dat ik ook niet meteen opgewassen was tegen die ferme windstoten maar ging nog redelijk goed en snel vooruit. Via Mollem, Brussegem en Relegem keerden we dan terug naar onze startplaats te Wemmel.

De conclusie

Zeer schone maar tevens zware mtb tocht met vele schone klimmekes en afdalingen, het technisch aspect was voor mijn part zeker aanwezig en ik heb ervan genoten.

De cijfers

50.36 km - 18.42 km/u - 39.60 km/u max. - 485 positieve hm's

Het Parcours

Technische moeilijkheidgraad

Zoveel techniek was er vandaag niet nodig, tenzij dan rond de Morette en de enkele kasseistroken om niet op uwe smikkel te landen.

Bepijling

Bevoorrading

Bonjour à tous,

Na redelijk wat getwijfel door het weer is Caveman ( mede DZM clublid ) met mij naar het Luikse Sart Tilman gereden, zelfs onderweg nog enkele regenvlagen over ons gehad. Aangekomen te Luik was het dan een beetje zoeken naar de juiste afrit van Sart Tilman en een geluk dat de organisatie terug hun gele wegwijzers had opgehangen want met de verkeersborden alleen gaat ge er niet geraken vrees ik, met ander woorden dus slecht aangegeven of zelfs helemaal niet.

Dan een parking gezocht niet ver van de startplaats en ons klaargemaakt, regenjaske aan en dan gaan inschrijven in een klein kerkje, ( is best wel idyllisch ) waar we nog een andere DZM'er zijn tegen gekomen. Allez wij gestart voor de rit om iets na negen, een stukje straat en dan een eerste veldstrook en amaai wat voor ene, een zwaar stuk waar ge serieus moest trappen om erdoor te raken.

Dan terug de straat op om iets verder dan een lange singletrail naast de weg te volgen, het lag redelijk vettig maar met een goed Vitesse had ge nog een redelijke snelheid. Ik had ondertussen ondervonden dat mijn ketting niet wilde vallen op de kleinste plaat vooraan welke ik hoogstwaarschijnlijk wel nodig had vandaag, op een stuk straat dan met het ene oog op de weg gericht en het andere naar de voorderrie om dat stukske hout/steen van tussen de derrie te prutsen.

Op dat moment moesten we dan naar rechts afdraaien voor een ander veldwegske, Caveman (Keevy Raes) neemt zijn draai en ik zat blijkbaar iets te dicht en we zijn toch wel in elkaar blijven haken zeker, alle twee de grond op geschoven en de ene iets meer zeer dan de andere, ook de versnellingen van Keevy bleken wat ontregeld te zijn wat voor enkele schakelproblemen zorgde.

We hadden ook al afgesproken dat hij op zijn tempo en ik op het mijne de rit zouden uitrijden wat we dan ook gedaan hebben, enkele meters achter hem hangende tot em steeds meer uit mijn zicht verdween. Ondertussen was er al een tweede splitsing, 25 en 35 km rechtdoor en de 45 en 55 km rechtsaf en omhoog.

Keevy was blijkbaar dan terug naar beneden aan het bollen en zei me dat zijn schouder/elleboog zeer deden en de versnellingen steeds haperden, allez ondanks deze pech heeft hij toch de 45 km uitgereden met steeds minder kroontjes te kunnen gebruiken achteraan, van doorzetten gesproken. Ik ben dan op mijn eentje voortgereden en op mijn tempo de klimmekes en afdalingen aangevat, voor de tweede ravito (de eerste hebben we overgeslagen rond km 8) was er een een serieuze afdaling waar ge heel goed op uw tellen moest passen of ge ging onderuit, uiteindelijk toch mijn voorwiel weg geschoven en ikke over de kop gegaan, een geluk dat modder zacht is op een rappeke recht gezet en verder naar beneden om es te drinken.

2 soorten sportdrank en fruit en koeken, jawel de bevoorradingen van de Stany Smol TT's zijn dik in orde. Dan voor een km'ke de straat op en linksaf voor nog een lange klim, lock-out afgezet en de ketting naar een lagere vitesse en klimmen maar. Op een gegeven moment reden we dan door een stadje, het water over en nadien weer een lange klim op de asfalt deze keer, ineens naar links het veld in en daar dan verder klimmen op een iets vettigere ondergrond.

Het is eigenlijk wel een schoon parcours dat we voor de wielen kregen en enkele keren zelfs naar het laagste punt van de tocht afgedaald, van 225 m naar 95 meter en terug naar boven uiteraard. Mijn Hac4 computer wilde vandaag ook niet helemaal meewerken had ik de indruk, toen ik wilde kijken op hoeveel km ik zat flipte deze precies, dan efkes uit de houder genomen en afgekuist maar nog altijd niks, terwijl een W-Cup gelleke binnen gespeeld en verder de berg op.

Hmmm het wilde juist lukken dat hier dan de voor ons derde en laatste uitgebreide ravito was, terug 2 soorten sportdrank waaronder grenadine en blikjes red bull wat ik onmiddellijk heb genomen, tzal nu wel vooruitgaan, hier es mijne bril afgekuist en de hac4 langs alle kanten.

Vanaf hier was het nog een km of 12 waaronder nog een schoon afdalingske, een lang stuk naast de Ourthe op een smalle betonbaan en dan de steenweg over voor de laatste redelijke lange klim. Af en toe een beetje vals plat tussen en zo waren we dan terug aan het kerkje waar we deze ochtend zijn gestart, een bike-wash niet meteen gevonden en dan maar naar de camionette gereden. Douches niet gebruikt en op een rappeke omkleed in de cabine en terug naar huis om daar een lekker badje te nemen en de bike af te spuiten.

De Cijfers

44.44 km / 15 km/h gemiddeld / 55.20 km/h max

Het Parcours

Schone rit langs Sart Tilman en de nabij gelegen dorpen en etc, zeer bosrijke omgevingen mogen doorrijden met de nodige klimpartijen en afdalingen Hat parcours was redelijk goed berijdbaar ondanks het weer, op enkele uitzonderingen na dan wel

Technische moeilijkheidgraad

Hetgeen waar ge vandaag de meeste techniek moest voor gebruiken waren de afdalingen omdat het daar meestal opletten was zodat het voorwiel niet bleef steken

Bepijling

Deze organisator kennende zijn de tochten steeds goed uitgepijld met voldoende aangevingen van de gekozen afstand en gevaren zone's.

Bevoorrading

Meer dan genoeg keuze aan drank en eten, zelfs terug van de partij waren de blikjes Red Bull. Door het feit dat mijn Hac4 pro+ onderweg soms es flipte heb ik het profiel van op de site van www.vttst.be  genomen.

Dit jaar voor mijn 10de keer deze klassieker gereden, uiteraard de MTB afstand van 55 km want we zijn dan ook MTBikers. Deze ochtend opgestaan met een enorme hoest en keelpijn dus mijnen dag begon al goed. Rond 08.30h was Koen bij me en hebben we de bikes achterop de auto gehangen en wijle richting Ninof via de binnebanen, tja op de expressweg naar Ninove stond er ondertussen al een file van jewelste en dan is het natuurlijk een voordeel van de streek te zijn.

Rond 9h dan geparkeerd aan het station en ons geprepareerd voor vertrek naar het PTI waar het allemaal te doen is, ondertussen hadden we al een klein opwarming van 2km. Aan het PTI dan eerst een lokaal rondje gedraaid voor vertrek van onze RVV MTB rit, eerst een stukje nog langs achter het centrum en dan langs de voetgangersbrug over de dender naar de andere kant voor een stukje jaagpad.

Dan de steenweg over en even verder weer het veld in, licht op en af en baantje in en veldwegske uit om zo terug naar de steenweg te rijden en aan de lichten over te steken. een goei 150m verder dan rechtsaf naar beneden, blijkbaar hebben ze dat hier wat gedamd met steentjes om de putten toe te leggen, we waren ondertussen aangekomen aan de tweede splitsing die ons van de 75 km splitste.Hier dan de 55 km gekozen na onderlings overleg met Koen, Dan nog maar es de steenweg over om ons te begeven richting Smeerebbe - Vloerzegem, het begon al wat meer bergop te gaan al dees kanten en dat in combinatie met de sommige modderpassages maakte deze rit tot één geheel.

Blijkbaar ook heel wat vrouwen die niet schuw zijn van de modder hebben de MTB gekozen vandaag, tja modder schijnt goed te zijn zeker voor het gezicht en etc, het feit alleen al dat er veel mensen zijn die er veel geld voor neertellen in de schoonheidsinstituten om een modderbadje te mogen geniten.

Terug tot de orde van de dag dan maar, eerst een stukje fietsbaan en dan langs de Bovenhoek naar boven, met momententen redelijk slibber maar niet van de bike gemoeten, eens aan het shopping center dan de Zonnebloemstraat naar beneden tot de rotonde om 300m verder de klim te beginnen van de Abdijstraat. Naar goei gewoonte van de laatste 3 edities ook nu weer een demarrage geplaatst op deze voorbereidende klim van de Muur, zonder zelfs diep te moeten gaan begon ik te hoesten alsof ik ver ging sterven en terwijl dan enkele cyclo's over te gaan, ik had wel enig beziens onderweg.

Dan efkes langs de Vesten en de kasseien op van de Oudenbergstraat, Op de Muur stonden mijn ouders en tal van andere mensen hun opwachting te maken om hun familie naar boven te juichen en foto's te maken natuurlijk.

Boven aan de Kapelmuur stond ik dan Koen op te wachten om zelf een fotoke te maken met de gsm en es te drinken, ik had van thuis al een mobiele bevoorrading verzorgd en jawel mijne pa had mijn extra drinkbuske mee. Vanaf hier via de Onkerzele- en Brusselstraat baanden we ons een weg tussen al die cyclo's en andere MTB'ers om ons naar de Bosberg te begeven, eerst dat vals plat stuk waar velen zich vergalopperen en dan de kasseien zelve.

Dan nog een stukje volgen en we mochten terug het veld induiken, op deze afdaling ooit es een lekke band gehad door de scherpe kanten van de stenen en sindsdien rij ik er iets kalmer af.

Nog enkele veldbanen door en zo waren we aan de tweede bevoorrading te Grimminge, hier wel bananen te vinden alsook sinaasappels, peperkoek en de flekes isostar green apple. We kwamen stilaan tegen Ninove aan maar er restte ons wel nog 3 klimmekes, enerzijds de Roost via de straat en dan via het veld, deze telt ook al 5%.Nadien dan effe terug een veldbaan door om af te dalen via de straat en in Pollare de Steenberg op te rijden, deze klim is pas vorig jaar voor het eerst opgenomen in deze lus in plaats van die andere steile klim die mede in de Bloso route van Ninove zit.

Het Parcours

met verplaatsing van en naar het station van Ninove terug.

93.19 km / 17.31 avs km/h / 54.7 max km/h / 521 hm's

Het parcours was redelijk goed berijdbaar ondanks het weer, op enkele uitzonderingen na dan wel waar het wat baggeren was

Technische moeilijkheidgraad

Hetgeen waar ge vandaag de meeste techniek moest voor gebruiken waren enkele passages, omdat het daar meestal opletten was zodat ge niet zou schuiven en in den decor zou landen

Bepijling

tja de organisatie kennende zijn er genoeg pijlen langs en op de straat, ook de splitsingen waren duidelijk aangegeven, ook aan de beklimmingen de naam van de helling en de gemiddelde en maximum stijgingsgraad.

Bevoorrading

Isostar green apple, peperkoek, banaan, soort van honingkoek en sinaasappels.

Geen profiel van deze tocht wegens defect.

Vandaag een stralend weertje om nog eens te gaan biken, het werd trouwens tijd dat de zon er eens ging doorkomen na al die natte tochten die we al onder onze wielen hebben gehad. Vandaag was de 12de Daan MTB tocht aan de beurt, na een jaartje afwezig te zijn voor deze toch zijn we toch nu weer op post, het is vandaag trouwens mijn 4de deelname.

Startplaats was wederom het voetbalplein van VCE Mazenzele dus wij naar ginder voor een toerke van 53 km na uiteraard eerst 4€ te hebben betaald waarin nog een binnenband zat verscholen die we na de rit kregen. De start was helemaal anders nu, via een pas aangelegde betonweg reden we het eerste veldbaantje in en zo richting de kanten van Asse en etc, veel reeds gekende wegels van andere tochten die we gereden hebben de voorbije maanden.

In Asse kregen we dan een eerste fijn stukje voor de wielen, zo een klein lusje waar verschillende instrumenten staan om oefeningen te doen maar dan met het verschil dat wij daar geen tijd voor hadden natuurlijk. Veel draaien en keren en een korte steile klim die ons verder terug naar het centrum van Asse bracht, iets verder dan terug naar beneden en nog wat draaien en keren.

In deze eerste km''s toch veel singletrails voor de wielen gekregen en dat is natuurlijk wel zeer goed, rond km 20 dan de eerste bevoorrading na een lange singletrail, blijkbaar vertoefden we nog steeds in Bekkerzeel en hebben dus vrij lang dicht in de buurt gezeten. De bevoorrading was dik in orde : water en sportdrank tegen de dorst, banaan, sinaasappels, Enervit energiereep en nog een reeks van ander koekskes, dus genoeg spijs en drank om weer verder te rijden.

Op het plan dat aan de camionette hing zagen we ( en wisten we uiteraard al ) dat we weer eens het nu bekende Borréboske mochten doorkruisen en dus wij verder naar ginder via enkele afdalingen in een wel zeer smal baantje waar beneden Daan al iemand kwam depaneren. Wijle verder dan langs de manege en nog iets verder afdalend tot er een andere singletrail zich aanbood achter de bocht, dees baantje volgend bracht ons na een kort zompig stukje naast de E 40 en dan onder de brug door naar de andere kant van de snelweg naar het Borréboske.

Deze keer mochten we het boske betreden langs de andere kant naast de elektriciteitscentrale, het heeft wel meteen een ander gevoel en persoonlijk denk ik dat we langs deze kant ook sneller zijn. Wie dit bosje kent zal hoegenaamd wel weten dat het hier constant draaien en keren is en opletten dat ge niet aan een boom blijft plakken door de uitstekende bar-ends op het stuur, in het tweede deel van het boske is er wat meer niveau verschil en dat hebben er sommigen geweten heb ik gezien want voor mij ging er iemand onderuit in een ultra korte afdaling op boomwoterls, even verder dan weer naar boven wat nipt niet lukte omdat er boven een klein oponthoud was.

Even verder nog een klein stukje naar beneden, effe draaien en keren tussen de bomen en dan weer naar boven op een wel steil stukje, deze keer wel boven geraakt omdat men zich net tijdig had verzet. Dan nog een klein stukje pal naast de E40 en dan de exit langs een schuin aflopende kant waar het toch opletten is voor schuivers, beneden dan even gewacht op bikemaat Koen want de beentjes bolden blijkbaar te snel voor hem.

Even later reden we dan verder richting Ternat waar we via een kleine omweg eerst de kruisborre kapel voorbijreden in een afdaling waar het toch wat opletten is voor die bank en de trapkes. Even verder dan de Morette op en boven aan de kapel meteen links terug naar beneden om verder weer een andere lange singletrail klim te mogen rijden, eens boven achter de bocht lag er dan een stuk waar niemand doorheen kon biken omdat men gewoon bleef vaststeken in de mud, nu dit was vrijwel het enigste stuk waar we van de bike meosten.

Nadien kwamen we dan terug op de veldweg van de Morette klim die we vervolgden om een andere klim aan te vatten en dan de steenweg te dwarsen en efkes te volgen naar beneden, Dan naar rechts dalend over een met boomschors bedekt pad.

Nu richting Asbeek waar we een tweede bevoorrading kregen aangeboden, wederom water en sportdrank, sinaasappels, bananen, chocolade, peperkoek en etc., hier liep er een klein manneke van een jaar of 6 die met zijn vader de 30 km afstand aan het rijden was en volgens zijn vader verliep dat zonder ongelukken. Dan nog ne andere kerel van een jaar of 15 met een Ipod in de oren denk ik maar wel zonder helm " ik ben em vergeten" zei hij onderweg dan, via centrum Asbeek dan naar Asse ter heide via de velden en paden en technische klimmende en dalende singletrails.

Ondertussen was ik wat aan het spelen zal ik maar zeggen, eerst wachtend op Koen en dan terug vlug naar diene 15jarige, hij kon verdomd goed afdalen maar klimmen iets minder en zo reden we dan even samen. Koen zijn kaarske begon stilaan te doven en heb die kerel dan laten gaan en verder samen gereden met behoud van mijn tempo door tussentijds nog een forcing te doen, nog een rondje langs het Kravaalbos en zo terug naar Mazenzele waar we enkele uren voordien waren gestart.

Hier riep er dan iemand op mij en het bleek Gerrit ( Evil Mogwai ) van Impe te zijn die samen met zijn vriendin de tocht heeft gereden vandaag, dan beetje gebabbeld en nadien de bike wat afgespoten met de waterslangen.

Het Parcours

53.51 km / 17.74 km/h gemiddeld / 40.50 km/h max en 517 positieve hms,
Schone rit langs en door het glooiende Pajottenland, parcours lag er stoffig bij met enkele uitzonderingen op enkele plaatsen.

Technische moeilijkheidgraad

technish was uiteraard het alom bekende Borréboske met het veel draaien en keren tussen de bomen, ook op de vele singletrails die we voor de wielen kregen geschoven.

Bepijling

Daan kennende zijn de tochten steeds goed uitgepijld met voldoende aangevingen van de splitsingen.

Bevoorrading

Meer dan genoeg keuze aan spijs en drank op de twee bevoorradingen

Vandaag op 2de Pinksterdag zijn we ( bikemaat Koen en ik ) naar Zwalm afgezakt om es de Molenbikers TT te rijden of beter gekend als de Vlaamse Pijl, Zwalm is op een goei 30 km van Erembodegem dus we waren er vrij snel maar aan de andere kant toch wat laat gestart.

Inschrijven was in de sporthal net aan het station en parkeren was dus ook geen probleem want ze hadden ook een veld omgetoverd tot parking, buiten de 3 afstand voor MTB was er ook nog een tocht voor de cyclo's. Op een rappeke de bikes van de wagen gehaald en ons klaargemaakt voor de tocht vandaag, Dan riep er iemand van DZM en het bleek Stagair te zijn die samen met Epic en BKG den toer kwam rijden.

Voor 2.5 € ( VWB vergunning ) en 3.5€ waren we ingeschreven en wijle weg, eerst een tegelweg en dan de straat over en even verder terug rechts waar we getrakteerd werden op een eerste klim, we waren meteen opgewarmd. Onze eerste km's gingen langs Zottegem - Strijpen via enkele singletracks waar ge soms al es uit uw doppen moest zien omdat er nog ander sporen ernaast verstopt waren onder het gras, verraderlijk dus, en ook de andere nodige wegels en de nodige klimmekes waar ge soms serieus moest stoempen om boven te geraken.

Ook enkele stukken van de Ronde Van Vlaanderen route waren opgenomen in deze tocht, een lange kasseistrook afdalen en terug omhoog, de flanken van de Boigneberg. Ook opgemerkt hoeveel mensen het nog vertikken om een helm op te doen en dit vooral bij de cyclo's gemerkt maar eveneens bij de bikers.

Een stukje op een oude trambedding bracht ons verder weer bergop naar een oude boerderij waar ge dan meteen linksaf moest naast een draad en wederom die spoorvorming waar ge moest opletten om niet tegen de draad links of het veld rechts te belanden. Het was wel al opgevallen dat we moesten opletten waar we afdraaiden want soms waren de pijlen een beetje slecht opgesteld maar we zijn niet verkeerd gereden en da's al iets zeker. verder het parkoers volgend was het dan richting Sint Blasius Boekel om vandaar dan via de vele glooiende veldwegels naar Sint Kornelis Horebeke te rijden, en glooiend was het wel want de gemiddelde snelheid was iets gezakt ondertussen, onderweg ook enkele keren gewacht op mijne kompaan om nadien onze weg verder te zetten.

Qua afdalen is Koen beter dan ik (wegens zijn crossverleden ) dus daar hang ik meestal in zijn spoor en ik klim momenteel dan beter tot op heden waar hij dan mijn wiel kiest, als dat elkaar niet aanvullen is. Ondertussen reden we richting bevoorrading via een singletrail in dalende lijn, oplettende voor het draaien en keren en dan efkes uitrusten met een hapje en een drankje, AA drink en water voor de dorst en peperkoek, banaan, sinaasappelen en wat ander snoepgoed om te eten.

Dan weer de baan op voor de resterende 20 km in een stralend zonneke en licht briesje, Iets bergop en meteen via een singletrail weer naar beneden, waar het naar beneden is daar zal het weer stijgen dus weer naar boven waar we dan van de andere kant de bevoorrading terug zagen over het veld. Alle dan weer naar beneden en even verder weer het veld in om de terugrit aan te vangen richting Zwalm, singletrails die afgelost werden met klimmekes op straat en wederom dan het veld induiken en dan weer afgewisseld met smalle kerkwegels met overhangende struiken waar ge u dan moet bukken om geen groen mee te pakken.

Na één van de klimmekes te zijn bovengekomen moesten we dan de straat over en kregen daar de keus om de Molenberg op te rijden of even verder langsom te rijden, ik had de keuze pijl niet gezien eigenlijk en dus meteen de kasei van de helling aangevat, vooraan nog steeds op het middenblad en achteraan iets lichter.

Veel volk te voet uiteraard want het is dan ook geen gewoon klimmeke, een goei 11% op het steilste stuk. Efkes gewacht op Koen niet nipt werd gepasseerd door een rappe bikester, nadien dan nog een korte afdaling en dan aan de molen rechtsaf naast een beek, tegen hoog tempo gevoerd door de dames over tegels. Nog ne goeie km en het tempo nog iets opgevoerd en voila we waren weer aan de sporthal te Zwalm waar we vlug de bike wat nat gemaakt hebben en gaan douchen zijn.

Het Parcours

Technische moeilijkheidgraad

technish was het niet echt maar wel een snel parkoers af en toe wel opletten in de smalle kerkwegels en baantjes met spoorvorming.

Bepijling

Goed uitgepijld maar soms toch wat te laat, veel splitsingen maar goed aangegeven alsook de gevaarlijke oversteek plaatsen.

Bevoorrading

Meer dan genoeg keuze aan spijs en drank, AA Drink en water en nog een flesje Isostar Lime aan de start, peperkoek, banaan, sinaasappels en ander snoepgoed.

Allez wijle voort voor de volgende km's door dit schone landschap, nog een stukje door dezen bos en dan den asfalt op voor even. Dan weer het veld in, een buldozer had op een stuk de weg wat onberijdbaarder gemaakt waardoor het daar wat bagger was, in het boske daar was het tegen het einde ook wel zwaren toebak heb ik ondervonden.

De mannen van het bovenstaande team ( Pervelo - Race To Victory team ) hadden ons intussen ingehaald en wijle erachter. Nog ne lange en precies moeilijke singletrail die met momenten zeer modderig was maakte toch dat ik dees mannen kon volgen ( en ikke content zeg ).

Nadien dan op Koen wat gewacht en samen verder, een lang pad in klinkers was nu aan de beurt, opletten in de bochten want het was ier nogal aan de vochtige kant precies, blijkbaar de beek es overstroomd geweest wat normaal was door de regen dees week. Ondertussen zaten we op een stuk van het parcours van de Prinsbike TT uit Lennik, enkele lange singletrails en een lange klim klim op van die rode fijne kiezels.

Iets nadien dan de 2de bevoorrading die wederom goed in orde was, banaan, sinaasappel, muntwater, cola en aquarius en nog wat koeken. Hier dan Danman van de zwette maanen tegen het lijf gelopen, dan weer de bike op richting kasteel van Gaasbeek en zo doorsteken naar Buizingen en Sint Pieters Leeuw om ginds de mast es te bezichtigen.

De km's tikten aan en bleek dat we toch iets meer dan 56 km op de teller gaan hebben vandaag, een goei training zeg ik dan voor volgende week te Ronse - Maarkedal. Nog een rondje langs Dilbeek waar we nog een 2tal schoon klims mogen trotseren en dan richting Anderlecht terug naar de skipiste. Aan de bike wash was het kalm en dus meteen aan ons om de bike weer zen oorspronkelijke kleur weer te geven, druk genoeg dus geen probleem.

Het Parcours

64.13 km / 17.6 km/h gemiddeld / 44.2 km/h max en 702 positieve hms

Technische moeilijkheidgraad

technisch was het niet echt maar sommige trails en de enkele moerassige stukken waren wel tricky om bij te sturen.

Bepijling

Goed uitgepijld, fluo oranje pijlen, enkel aan het kanaal enige verwarring om het juiste pad te kiezen.

Bevoorrading

Vandaag ook komen genieten te Schorrisse - Maarkedal samen met Patrick( compagnon van de avondschool ). Wij stonden om 7h uur al geparkeerd op 200 m van de start en op het gemakje ons klaargemaakt en gaan inschrijven voor de 85 om dan rond 07.25 te vertrekken en na een korte afdaling mochten we meteen spelen in een boske en de fun was er meteen.

Eens het boske uit was er wat verder de splitsing waar we bewust dan de 103 en 125 gekozen hebben wat aan het einde een 93 km op de teller zou brengen, geen moment spijt gehad want we kregen na een steile klim van 17% op asfalt een eerste prachtig boske ( het muziekbos zeker ?? ) voor de wielen geschoven.

Kort draaien en keren, op en af en wat nog allemaal, hier toch een tijdje in mogen vertoeven, 1 klim echter niet boven geraakt en das tegen het einde waar de fotograaf van dienst stond. Nadien dan langs een panoramisch bosdecor, verder dan nog genoeg glooiende stukken die ons naar de eerste van 4 bevoorradingen bracht. Eerst op een rappeke de Pottelberg off road opcrossen , op het gemak zal ook al gaan denk ik.

Halfweg de berg dan het fototoestel genomen en zelf wat plaatjes genomen. De bevoorrading was perfect in orde voor mijn part, sportdrank, cola, banaan en sinaasappel en nog een groot assortiment aan koeken en rozijnen. Na een minuut of 5 weer de bike op voor een volgende reeks klimmetjes en spielerei van de bovenste plank, eerst nog wat klimmen en dalen over singletrails en andere wegels, een stukje langs de steenweg naar Ronse waar we even nadien een rondje Flobeque reden. Mijne copain van vandaag wist hier blijkbaar goed zijne weg door veel km's al dees kanten te hebben gedaan en dat zag ik aan zijn manier van afdalen op sommige stukken, sneller dan ik dus

Uiteraard veel klimmen wederom en snelle technische afdalingen over stenen en boomwortels, aan de mast dan nog wat spelen in het bos, hier was het wederom dikke fun en ik hoorde alleen maar gelach en bikers die ook genoten van het uitstekende parkoers. Op een gegeven moment dacht ik even dat we een klim in een holle weg moesten twee keer doen maar bleek dus dat die wegels allemaal op elkaar trekken. Na dit Livierenbos reden we verder richting Everbeek waar we de tweede bevoorrading mochten genieten, deze keer niet achter een steile klim maar een lange veldbaan die gematigd omhoog ging.

Ze waren hier blijkbaar goed voorzien, een mobilhome / camper met zonnezeil om alles toch wat koel te houden en terug het grote assortiment aan fruit en koeken, cola, water en sportdrank. Onze volgende resem km’s werden verreden langs Opbrakel en naar Brakel en omstreken, dit deel was iets minder op en af maar nog genoeg om de hm’s bij te tellen.

Hier herkende ik toch veel stukken die in de 130 km lus van de regiotour zaten en van de Bloso route van Brakel, de afdaling door het bos dat vrijwel in het begin van deze gelijknamige route herinner ik me het beste, verschil is dat ge bij de BLOSO route moet klimmen. Tevens ook de kans om de snelheid ietwat op te drijven tot waar het mogelijk was uiteraard, Idem ook omdat er wat meer asfalt inkwam.
Via een afdaling in Rovorst reden we stilaan in een open veld naar de derde bevoorrading van de dag waar we ook nog op de gevoelige plaat werden vast gelegd tijdens de klim.

Op deze ravito was er een extra aquarius stand opgezet voor de extra dorstigen, verder wederom hetzelfde als op de andere bevoorradingen, trouwens lekkere speculoos hoor. We zaten nu ongeveer halfweg en bleek dat er toch al enkelen stilaan aan het sterven waren op hun bolide, we reden verder richting Maarkedal en Schorisse naar enkele bekende hellingen die ook in de Ronde Van Vlaanderen en andere koersen voorkomen.

De eerste na enkele veld km’s was de Steenberg, al dan niet in het veld beklommen uiteraard wat het net iets moeilijker maakte, via Maarke – Kerkem reden we dan naar de volgende met name de Boigneberg, langs enkele veldbanen ertussen kwamen we zo goed als aan de top van de Eikenberg die we helemaal mochten afdalen.

Beneden aan de Eikenberg was er een chauffeur met zijne BMW zomaar achteruit reed zonder kijken waardoor er bijna enkele bikers achter op zijne koffer plakten. Nog een beetje de goede moed inhouden want we waren op amper 15 km van de eindmeet en er restte ons nog 1 bevoorrading , we waren er wel bijna voorbij omdat er geen verwijzing stond eerst naar rechts te draaien in een oud boerenhof waar dan de laatste pitstop gevestigd was, dit was dan ook het enige minpuntje van de hele rit.

Er werd ons hier gemeld dat het nog een goei 12 km was met ertussen nog de Taaienberg en op het einde nog een steile off road klim, dus nog een beetje doseren was de boodschap. Ik heb eigenlijk de hele marathon op soeplesse kunnen rijden maar iets na de laatste ravito stak er toch een kramp op tijdens een zoveelste off road beklimming met stenen en etc.

Hier even aan de kant en weer verder op een nog lichter vitesse om het zuur eruit te krijgen, ondertussen een klapke gedaan met één van de weinige dames die vandaag de 56 of de 85 km aan het trotseren waren. Ondertussen dan de klim van de Taaienberg begonnen, velen namen de goot voor het gemak maar toch ben ik schoon op de kasseien blijven rijden tot boven, iets erna wat vals plat en naar beneden waar we even verder dan weer een hellende kasseistrook voor de wielen kregen geschoven.

Het klimmen ging bij mij iets trager momenteel terwijl Patrick er ondertussen weer was doorgekomen en dus steeds iets verder uit mijn gezichtsveld verdween tijdens de laatste km’s. De laatste klim was nog een lange ook waar er boven nog iemand ons aan het fotograferen was ( kwestie van zeker te zijn dat we daar toch geweest zijn ), nog een goeie km waarvan het laatste stuk veld dat naast het voetbalplein uitkwam waar we vanochtend vroeg gestart zijn.

De Conclusie

93.50 km / 17.7 km/h gemiddeld / 53.2 km/h max en 1477 positieve hms

Het Parcour

Man man man, van de eerste km's meteen het bos in voor singletrails en etc, verder het technische Muziekbos dat ons werd voorgesteld, het Brakelbos en Livierenbos waar het eveneens prachtig vertoeven was met de nodige hm's en technicitijd. Verder was de rit ook zeer schoon met nog de beklimming off road van de Pottelberg, de Boigneberg, Steenberg en de Taaienberg als de grootste bekenden.

Technische moeilijkheidgraad

technisch was het vooral in en rond het Muziekbos, Brakelbos en het Livierenbos waar de mast van Flobeque staat. Verder nog veel technische singletrail klims en afdalingen op het hele parkoers

Bepijling

FANTASTISCH uitgepijld, 1 keer bijna misreden maar net op tijd gezien, genoeg borden voor de splitsingen aan te duiden, hulp bij het oversteken op alle drukke en gevaarlijke plaatsen en zelfs bij plaatsen waar het gevaarlijk was stond zelfs een bord.

Bevoorrading

genoeg om te eten en drinken, banaan, sinaasappels, koeken, cola, pralines en nog weer om ons verder te kunnen wapenen voor de volgende km's, op de derde bevoorrading nog aquarius red blast gekregen ook.

Voor het eerste weekend van juni gaan we met veel blijheid terug naar Fronville bij John en Renske Meurs - Hoekstra, zij baten namelijk een uniek gelegen Chambre D'hote uit in het rustige Fronville dicht tegen Durbuy. Zaterdag rond een uur of 7 aangekomen en eerst lekker gegeten en wat bijgepraat met de gastvrouw en gastheer des huizes voor we ons gingen instaleren.

Zondag ochtend dan eerst een goed ontbijt om krachten op te doen voor de Toertocht te Biron op enkele km's verder, we wisten al wat we gingen krijgen dus we waren gerust. Snel parking gevonden met de parkeer hulpjes van de organisatie, ons klaargemaakt en gaan inschrijven, John was reeds opgewarmd want was met de fiets reeds naar de start gereden.

Voor 3.5€ de man waren we ingeschreven voor een tocht van 50 km door de mooie Ardense bossen, het verschil tegen vorig jaar was meteen merkbaar want we kregen een natte start daar we een rivier moesten dwarsen en rara we stonden daar ook meteen op de foto. Even verder een stukje straat en linksaf een smal baantje die dat bezaaid was met stenen en boomwortels, een eerste technische trail als opwarmer, velen meteen te voet waronder wij dus ook.

Het vervolg van de trail was eerst wat lichtlopend en dan een rechtse draai naar omhoog voor een eerste steile klim over natte stenen, al slippend en schuivend toch net boven geraakt. De rest was dan weer lichtlopend tot helemaal boven, dit was eigenlijk hetzelfde als vorig jkaar met verschil dat we dan in het bos van Petit Han mochten opwarmen voor het klimmen.

Ondertussen waren we in Oppagne aangekomen en reden verder richting Wenin via nogmaals klimmen en een snelle afdaling over toch wel dikke stenen. Vanaf Wenin ging het wederom bergop via Pas bayard waar we de klim van deze Col off road kregen over stenen met een slingerende geul van de ene naar de andere kant tot aan de ingang van het bos waar we nu een tijdje gingen vertoeven.

Nog een stukje licht bergop en dan een lange en toch wel gevaarlijke afdaling richting Eveux, dikke stenen en bijna beneden was het dan wat modderiger en gladder dus ook waar het zeker en vast opletten was voor serieuze schuivers met risico's tot gevolg. Eens beneden dan een stukje asfalt dat vervolgd werd door een lange off road klim tot Refuge de Brocard ( waar vorig jaar de bevoorrading plaatsvond van deze tocht ), een klim met steile stukken tot 22%.

Voor wie dacht dat het voorbij ging zijn was even mis want na een licht afdaling kregen we terug een knaller van een klim over iets zwaardere en natte bosgrond, eens boven ging het terug bergaf voor een eindje tot de eerste bevoorrading aan de ingang van het Bois de Weris. De bevoorrading was redelijk uitgebreid met performance sportdrank, grenadine siroop, fruit en koeken.

Na wat te verpozen reden we dan het bos van Weris in waar we een mooie lange singletrail tussen de rotsen voor de wielen kregen, steeds het hoogtepunt denk ik van de tochten die hier passeren. Na dit technisch hoogstandje reden we dan langs het kleine dorpje Heyd om daar dan een lange afdaling te doen tot Tour waar we even de kleine plaat moeten gebruiken voor nog een klim over stenen.

Om te recupereren kregen we een stuk op asfalt langs het natuurpark Domaine de Hotemme en een snelle afdaling, even de remmen dicht en linksaf voor een singletrail, deze trail ken ik zeer goed ondertussen want heb er al een helm in de vernieling gereden en mezelf ook bijna vorig jaar tijdens een roekeloze achtervolging van een clublid op de fully, gevolg was enkele gekneusde ribben.

Nagenoeg kregen we enkele km's verder terug een zware klim over stenen waar weinig biker konden oprijden zonder één voet aan grond te moeten zetten, idd veel glijden op de verkantingen van de gladde stenen trappen zal ik maar zeggen. Eens boven gekomen is John dan doorgereden want hij was uitgenodigd voor een BBQ en was tevens van plan de 60 km te rijden en ik en Koen dus alleen verder.

Eerst nog wat klimmen tot boven in Morville en dan terug afdalend langs boswegen en enkele modderige singletrails tot de bevoorrading centrum Weris. Deze bevoorrading was idem als de eerste qua organisatie, dik in orde dus. Koen had ondertussen beslist om de 40 km te volgen wegens de mindere form dus ben solidair geweest met hem.

Vanaf nu was het eigenlijk meer constant afdalen tot Barvaux over steinge ondergrond en een lange singletrail in het bos van Les Hazalles en vervolgends nog een stukje over het grind. De laatste klom bood zich aan en ben er voluit tegen aan gegaan, deze keer niet op binnenplaat maar een vitesse hoger vooraan, eens bijna boven reden we nu rechtsaf wat ook een stuk is van de vaste route van Barvaux en tevens een zwaar stuk.

Blijkbaar hadden ze er een spoor naast getrokken waardoor we gewoon konden verder biken en het zware modderige stuk ontweken. De laatste km's over asfalt en via nog een korte nijdige klim over grind ( idem van de route nr5 van Barvaux ) en een korte afdaling reden we richting eindmeet.

Ik was echt content van nog eens in de Ardennen te biken, wetende dat ik tot een jaar geleden 1 à 2 weekends hier vertoefde op verlof en te biken, tja dat mis ik wel hier in de vlaanders. Verder nogmaals bedankt aan John en Renske voor de ontvangst en tot de volgende.

De Conclusie

40.29 km ( door een tak in de wielen 1 à 2 km niet geregistreerd ) / 15.8 km/h gemiddeld /65.2 km/h max en 887 positieve hms

Het Parcour

We zaten in de Ardennen dus het zegt al genoeg wat voor een schitterend parcours we voor de wielen kregen geschoven, veeel boswegels, singletrails en moeilijke hellingen en afdalingen die al dan niet over stenen gingen

Technische moeilijkheidgraad

technisch was het vooral tijdens de afdaling naar Eveux en ik het bos van Weris, ook de lange klim op de stenen trappen vanaf Barvaux, Verder nog veel andere technische singletrail klims en afdalingen op het hele parkoers

Bepijling

de organisatie kennende was dit weer grandioos goed, gele plaatjes van O² Bikers en in de bossen witte kalklijnen.

Bevoorrading

Vandaag is het zaterdag 7 juni en dat wil zeggen dat we terug van start gaan voor de 100 km lange regiotour van de Vlaamse Ardennen. Het was voor de regiosportdienst de 10de editie maar voor mij de 9de en vandaag bleek ook dat het de zwaarste van de negen werd. We hadden in de loop van de week naar de regiotour afgesproken op het mountainbike.be forum om samen te rijden en zo was het ook geworden.

S biker Gert was al vroeg vertrokken bij hem thuis want hij woont lang het parcours bovenaan de Bosberg, in Nederhasselt had hij dan afgesproken met Annabelle en echtgenoot Kenneth alias KDN op het forum. Ik was rond half negen aangekomen te Denderhoutem waar Be one biker Antony me stond op te wachten en even later kwam Wouter alias El Baelos ook af. Eerst de formaliteiten aan de inschrijven vervuld waar ze me meteen herkenden, wat wilt ge na acht edities, ( ik was eigenlijk al vooraf ingeschreven ).

Rond kwart voor negen kwamen Gert, Annebelle en Kenneth dan toe in Denderhoutem en na een kennismaking en een hapje en drankje vertrokken we richting Erpe Mere. Het had bijna de hele week ervoor geregend dus we wisten eigenlijk al min of meer wat te verwachten, Ons eerste traject was zowat het omgekeerde van de Bloso route van Haaltert dat ons via den Daal naar Kesken stuurde, een eerste kennismaking met de modder was snel gebeurd met enkele glij-  en schaats partijen tot gevolg.

Verder reden we dan langsheen Aaigem verder naar Burst waar we onderweg een verplichte stop moesten doen, nee nee geen pannes of dergelijk maar den boer die zen koeien naar een ander weiland begeleide. Allez wijle verder het baantje in waar de koeien dan uit kwamen, eerst een stukje verharde veldweg en nadien dan linksaf waar we onze 4x4 mochten opzetten. Be one biker Antony reed met wegbanden wat meteen ook hilarische toestanden en valpartijen opleverden en intussen was hij dan ook zijn km'teller verloren in zijn val.

Ondertussen waren we terecht gekomen op de bloso route van Erpe Mere en weliswaar tegen wijzers in, tot zover blijft het parcours licht glooiend en nog redelijk goed berijdbaar op enkele stukken na dan. Ondertussen kwam Erpe Mere in zicht na de oversteek van de steenweg naar Bambrugge, we reden dus langs de achterkant het terrein van de Steenberg op met nog een modderig maar doenbaar stuk, over die klim naar iets hogerop zal ik maar geen woord zeggen zeker want het was bijna onmogelijk om daar boven te geraken, dus efkes met de voeten naar boven geduwd dan maar.

Nog een klein rondje achter de sporthal waar we op een rappeke onze bikes al eens konden afspuiten en de remmen terug mudfree waren, nog een korte steile afdaling en even verder terug naar boven voor de eerste bevoorrading. Performance drank met een appel-kers smaakje ( best lekker ) en fruit en koeken om te eten, nadien de ketting terug wat gesmeerd en dan weer de bike op om ons naar Sint Lievens Houtem te begeven.

Eerst mochten we nog wat spelen op het terrein met korte afdalingen en eens de Finse uittesten hoe zacht ze was (Een Finse piste is een speciaal loopparcours voor joggers: om het loopcomfort te verbeteren bestaat de bovenlaag uit een verende laag ).

Dan terug het boske door en dan richting Ottergem en Vlekkem waar we even naaste de E40 mochten spelen, eens in de modder en anderzijds in een boske waar we trouwens al eens zijn door gereden met een andere TT. Verder werden we dan het veld ingestuurd en man wat was me datte zeg, bijna geen doorkomen aan, de modder stapelde zich op ter hoogte van de vorkkroon waardoor de band geen mm meer vooruit kon draaien, hier was silicone spray de oplossing natuurlijk want ik kon er algelijk op een klein vitteske doorrijden.

Samen uit en samen thuis was de groepsleuze van vandaag en dus wachten we op iedereen tot de groep weer compleet is voor we verder reden.
Van Vlekkem reden we dan via een afdaling naar de Oordegemstraat om ons verder te begeven door de Zonnegemse velden en weilanden, nog een paar keer de 4x4 moeten inschakelen voor we Sint Lievens Houtem bereikten maar het viel al bij al mee.

Op het ronde afgebakende pleintje van de fabriek nogmaals de bike ontdaan van de modder en de ketting gesmeerd en uiteraard de bevoorrading genuttigd, idem zoals in Erpe Mere was er de performance drank, wafels en fruit. Annabelle kreeg wat kou en trok nog een extra truitje aan en nadien weer de bike op, de eerste slijtage aan de remmen was al te zien, tja water en zand werkt nu eenmaal gelijk schuurpapier hé.

Naar Zottegem was één van de kortste stukken van de rit, eerst een eindje via de straat bergop en dan ineens rechtsaf waar we een kort steil stuk omhoog kregen, klein schakelen en blijven zitten was het beste om genoeg grip te kunnen houden. Verder was het genieten in het boske te Cothem ( vraag me niet hoe het anders genoemd is ), er was hier nog een kleine afdaling of twee waar Anthony ons laten zien heeft hoe we niet naar beneden moeten rijden/glijden.

Via nog een middelmatig lastige veldbaan kwamen we aan de Nieuwpoortmolen waar ik mijn kodakske heb uitgehaald om enkele kiekjes te maken van mijn mede bikers. Nog een paar km’s en we zijn in Zottegem, eerst nog een wegomleiding wegens wegenwerken ( aquafin zeker ), via de Vogelzang reden we dan de achtertuin van de Bevegemse Vijvers op waar we nog eens halt houden.

Zottegem kennende liggen steeds grote en lekkere stukken watermeloen wat ik ontzettend graag eet, dit samen met enkele bekers appel – kers drank en we stonden er terug sterk op voor de volgende km’s richting Giesbergen. Mijn compagnons waren ondertussen reeds vertrokken terwijl ik nog even de remmen en mijn bril proper maakte, nadien dan een efforke gedaan om hen terug in te halen.

Vanuit Zottegem reden we dan veldbaan in en uit richting Sint Maria Lierde en dus begon het ook wat meer op en af te gaan op dit traject, verder werden we naar Hemelveerdegem gestuurd en dit via delen van ook het Ronde Van Vlaanderen parcours voor MTB’ers. Hier verder begon het al te dagen waar we naartoe werden gestuurd en jawel het was zo, de Kakelenberg was het volgende ploeterstuk, de rechte lijn was goed om te rijden al zaten we tot over de as soms in het water.

Dan de klim, we reden precies onze eigen finale van “ Sterren op het modderparcours ” , met al onze kracht toch trachten boven te geraken en dat was zelfs tevergeefs met nog 2x een bodemonderzoek op enkele meters van elkaar. Eens boven van het eerste stuk viel het al iets beter mee en daar was het terug ietsje beter om te rijden, wel diepe sporen en modder maar soit en dan de lange en nu gladde afdaling naar de steenweg waar we over moesten.

Hier even gewacht tot de compagnie voltallig was en effe bekomen van dit stuk want het was echt erg nu, allez dan de steenweg over naar de spoorweg overweg waar we naast moesten rijden. Gert en Annabelle hadden een beter idee om dit lange stuk te overbruggen via een andere weg en wij dan, Ik, Kenneth, Wouter en Anthony lekker daverend over de dikke stenen tot het rusthuis waar we terug samen waren.

Nog een laatste veldweg dat overging naar een singletrail en dan de beek over, verschijnt daar een enorme trap voor ons die we op moesten om aan de bevoorrading te geraken na nog een klein stukje licht hellend fietspad tot het Stedelijk sportstadion.

Voor Gert was het serieus aan het korten nu want hij was bijna thuis alsook Kenneth en Annabelle maar eerst nog deze bevoorrading en jawel de beklimming van de Muur en kapelmuur. We werden langs de Abdij van St-Adriaan naar de abdijstraat gestuurd die we ook moesten beklimmen als extra opwarmer voor de Muur en Kapelmuur, alleman en vrouw goed en op een soepel steekske naar boven gereden en wijle voort.

In plaats van naar de Bosberg te rijden via Atembeke stuurden ze ons iets hogerop op een schone en nu wel gevaarlijke afdaling te laten doen, modder en gladde stenen zorgden ervoor dat we er ons kopke goed moesten bijhouden. Via eerst een stukske straat werden we naar het Raspaillebos gestuurd wat een lange veldbaan is die er buiten wat plassen zeer goed lag, hier had Gert dan afscheid genomen van Antony en Annabelle want wij waren al een stukje voorop.

Langsheen het Provinciaal domein De Gavers werden we naar Idegem gestuurd, hier een smal stuk naast de spoorweg en nog een tricky veldbaan richting Appelterre. Van Appelterre reden we dan naar Voorde waar we een stuk wei voor onze wielen kregen waar we met veel moeite nog niet konden door ploegen, vorig jaar met een TT op 11 november  was het nog een beetje te doen maar nu was het enkel te doen à pied, te voet met de bike in de hand dus.

Voor de laatste km’s hebben Kenneth en ik nog es het beste van onszelf gegeven door iemand te achtervolgen maar eens het klimmen was was die zen kaars uit en wijle twee alleen door en die biker dan in ons wiel tot aan het voetbalplein / startplaats te Nederhasselt.
Gare terminus voor Annabelle en Kenneth alias KDN, nog afscheid genomen en wij drieën ( ik, Wouter en Anthony voor de laatste 13 km richting Denderhoutem.

We werden voor deze laatste km’s gewoon eens voor een rondje door de Lebeke gestuurd met nog een baggerstukske of 2 voor we richting het boske van de steenbakkerij reden, de nogal dichte begroeiing maakte ons zicht wat minder en op tijd en stond moesten we dan ons hoofd es intrekken voor laaghangende takken.

Samen met El Baelos Wouter ging het ritme iets hoger en wss omdat we in de verte de sporthal zagen staan, Be One Biker Anthony klampte nog steeds goed aan tot aan onze finish line. Moe en vooral tevreden omdat dit eerder een calvarie tocht was dan een regiotour die we toch weer sterk overwonnen hebben.

Bij deze wil ik mijn respect tonen aan Be One biker Anthony omdat hij de hele regiotour meereed met banden die eigenlijk dienen om op de weg te rijden. Ook  Annabelle, Kenneth ( KDN ), El Baelos en S biker Gert wens ik proficiat voor de hele rit goed uit te rijden, voor de ene ging het misschien wat gemakkelijker dan voor de andere maar toch een dikke pluim. Op een rappeke de bike ontdoen van elk spatje modder en terug naar huis wat nog een km of 10 op de teller bij bracht.

De Conclusie

103.55 / 16.79 km/h gemiddeld /49.60 km/h max en 717 positieve hms

Het Parcours

De regiotour is zowat een aan elkaar schakeling van de Bloso routes met nieuwe en bestaande andere wegels in vermengd, een gevarieerd parcours dus.

Technische moeilijkheidgraad

Het technische aspect van vandaag bleek vooral het recht blijven en het balanceren op de moddertrials, sommige trials waren niet te doen ook natuurlijk.

Bepijling

de organisatie kennende was dit weer grandioos goed, grote gele plaatjes met regiotour op gedrukt en her en der lintjes.

Bevoorrading

Alles was voorzien, van performance sportdrank tot watermeloen en verder nog andere stukken fruit en assortiment aan koeken en wafels.

Bike wash / technische assistentie

Aan elke bevoorrading / startplaats was er tevens een bike wash voorzien we voor het eerst zoveel keer gebruik van hebben gemaakt, vooral om de remmen terug moddervrij te maken en soms wel heel de bike af te wassen. Ook aan vrijwel elke stop was er ketting olie vrij voor het gebruik !!!

Wouter en Kenneth waren dan doorgereden en ik en Koen dan verder wat achterop reden, bij het uitkomen van een baantje ergens tegen Dworp hoorden we het MUG team en een Ambulance rijden, niet wetende dat het een biker was die een zeer onzachte landing had gemaakt tijdens een afdaling. We herkenden ondertussen enkele stukken uit de tocht van Lot enkele maanden geleden waaronder nu een afdaling met stenen bezaaid en dus ook redelijk tricky.

Even verder werden we te midden van een veld op de gevoelige plaat gepakt voor we de steenweg overstaken, hier waarschuwden ons al een koppel dat we niet verder mochten rijden wegens een ongeluk, vandaar dus het MUG team van daarstraks. Wij op ons stappen terug gekeerd en even verder een andere afdaling genomen zoals ons gezegd werd te doen, bad idea bleek het want iedereen was toen het spoor bijster en zo reed iedereen zowat in het rond op zoek naar het juiste spoor.

Wij terug de berg op en dan maar op eigen risico de afdaling toch gedaan, bleek het een singletrail te zijn die uitmondde op een smal baantje met grint bezaaid waar de ambulance juist wegreed. Vanaf hier reden we dan het Domein van Huizingen door, het leek me eerder een mini Mont Ventoux waar we met veel draaien en keren naar Chalet Renard aan het rijden waren.

Hier amper een gemiddelde klim percentage van 5% terwijl dat van de echte Ventoux varieert tussen de 9% en 11%, in elk geval deze Kale berg staat alvast op mijn lijstje om een te beklimmen. Verder via een dalende streep asfalt reden we terug het domein van Huizingen uit, via nog enkele andere veld- en asfalt stroken reden we in dalende lijn naar de eerste bevoorrading die zeer pover was met enkel plat water en een suikerwafel.

Hier ook een materiaalpost gestationeerd onder de luifel van een mobilhome, blijkbaar zijn er toch steeds bikers die het risico durven nemen om met een bike te rijden die technisch niet in orde is, er zullen wel eens ongelukken van komen en dan weten ze weer van niks ( nou ja dat is mijn ongezouten mening althans ).

Wouter en Kenneth stonden ons hier op te wachten en waren we terug samen gestart voor het volgende stuk, ze waren al enkele meters voorop omdat ik me nog een bekerke water had genomen maar met een korte & stevige remonte zat ik er meteen weer bij. Enkele veldbanen door en dan een smalle stijgende kasseistrook waar ik en Kenneth eens hebben doorgetrokken met boven dan een splitsing van de 40 en 52 km, ik en Koen de 40 km genomen wegens Koen zijn mindere form dan en ons ander twee kompanen de 52 km.

Ons vervolg was vooral door veel bos in stijgende en ook dalende lijn natuurlijk, technische singletrails die veld- en korte asfaltstroken afwisselden. Bikend langs de kant van een weide kreeg ik nog een dikke tak in het gezicht terwijl ik naar zo'n wandelsluis reed, een kort stukje op tarmak en weer zo een wandelsluis of hoe noemen die dinges, de meesten waren gewoon over den boer zijne wei gereden met als einde een gladde afdaling wat enkelen in de haag deed landen.

Een lange singletrail over gladde bankirai planken waar het redelijk tricky was en rechtop blijven een must was zonder te glijden, eens hier de trail door kwamen we aan de tweede en beter georganiseerde bevoorrading. Aquarius, muntsiroop met water aangelengd, sinaasappels en een klein assortimentje aan koeken en wafels brachten ons weer wat op krachten voor de rest van deze sterk glooiende tocht.
Hier nog enkele Zwette maanen gezien zijnde BKG, Caveman en Rocky, bij het vertrek terug was ik bijna met de verkeerde bike weg omdat het indentiek dezelfde was.

De resterende km's waren uiteraard ook nog klimmen en dalen want hoe kan het ook anders in deze streek, tijdens het klimmen wat me redelijk goed afging ging ik steeds voluit en boven dan even wachtende op Koen. Nog een lange bekende klim van andere tochten uit de streek waar we bijna boven een smal baantje in moesten en na een afdaling van de bike moesten wegens een omheining die te dicht bij een huis stond, als je een zeer smal stuur had dan lukte het wel nips waarschijnlijk.

Bij het terug naar de eindmeet te rijden richting Buizingen dus was ik zeer tevereden dat we terug via het Krabos het boske in gestuurd werden voor de afdaling van de Zavelput een feit was. Hier rij ik toch zo graag naar beneden, deze keer lag er halfweg een korte boomstronk onder het zand verscholen wat voor een kort jumpke zorgde en voor velen ook zeer verschietachtig was waarschijnlijk.
Bij het uitrijden van het bos was het ook even schrikken omdat er achter een boomwortel een serieuze gap was van dik 40 cm wat ook voor ongelukken kon zorgen.

Nog een afdaling op asfalt en dan nog een laatste modderige strook voor we terug het loofbos inreden naar de eindmeet, nog een korte maar steile afdaling en een modderbadje bracht ons naar de bike wash.

De Conclusie

49.03 km / 16.53 km/h gemiddeld /48.60 km/h max en 724 positieve hms

Het Parcours

Een zeer glooiende tocht langs Buizingen, Beersel, Huizingen Sint Genesius Rode, Dworp en andere gemeentes.

Technische moeilijkheidgraad

Met momenten zeer technisch en schone singletrails die zowel al klimmend of dalend te rijden waren, voor sommigen iets te technisch omdat er toch een pijlijk ongeluk was gebeurd in een afdaling net voor het Domein van Huizingen.

Bepijling

Ik vond het uitermate goed van bepijling, was duidelijk en goed zichtbaar, duidelijke weergave van de gevarenzone's en de splitsingen.

Bevoorrading

De eerste zeer pover met enkel water en een suikerwafel maar de tweede maakte dan weer alles goed door aquarius te schenken, ook de met water gemengde muntsiroop, de wafelkes en andere koeken en sinaasappels.

Bike wash / technische assistentie

Howdy folks,

Vandaag voor onze tweede keer afgezakt naar Walfergem tegen Asse, wegens werken aan de spoorwegovergang / station was er een goede wegomleiding opgezet door de organisatie zelf zoadat iedereen toch aan de start raakte. Parkeren was deze keer op de speelplaats van het St. Vincentius instituut waar plaats genoeg was, ons dan klaargemaakt en naar de overkant naar de Gemeentelijke basisschool Walfergem, Stevensveld waar we moesten inschrijven voor onze tocht vandaag.

Na onze inschrijving vertrokken voor onze rit van 48 km, de eerste km's waren vooral over de brede veldwegels en van die betonbanen met een streep gras tussen ( allez eerder onkruid soms ), soms afgewisseld met enkele fijne singletracks met hier en daar wat spoorvorming.

Spoorvorming in een singletrack is zeker niet mijn sterkste punt en voer daar nog een prikkeldraad aan toe en ik sta rap geparkeerd, tja ge kunt niet over technisch goed in zijn hé. Rond km 11 en na een afdaling met een diepe geul die opgevuld was met bouwafval en ander gesteente moesten we rechtsaf een smal baantje in rijden, de Koen riep toen om efkes terug te keren want hij had ne platten band.

Het feit dat hij nog nooit met schijfremmen had gereden wist hij ook niet meteen hoe hij het beste dat wiel eruit te heffen om een andere band te steken, even geholpen dan met het veranderen van binnenband zodat we een goei 5 minuten later weer konden verder rijden.

We herkenden sommige paden van de TT van Merchtem onder andere, mede door de klim langs de achterkant naar de radar ergens tegen Brussegem of waar staat die juist !! Eens boven dan een rondje gemaakt door bos en veld om enkele km's later en even verder terug uit te komen aan die radarmast, van hieruit reden we dan verder over de vele ondertussen al bekende veldwegels en enkele paden van de tocht van Merchtem richting Mollem om daar dan door te steken naar de Wijndruif te Krokegem ( beter gekend als de Wijndruif ).

Aan de winkel van Fietsen Loomans was het bevoorrading met W cup drank, sinaasappels, stukken banaan, wafels en peperkoek, het was ondertussen ook al redelijk warm geworden dus genoeg drinken was de boodschap en ook meteen de bidon laten bijvullen omdat em al leeg gedronken was.

Nog een klapke gedaan met Daan van de fietswinkel te Lebbeke en wijle weer weg voor de volgende km's door een glooiender gebied van de tocht namelijk de contreien van Asse ter Heide, Ternat, Bekkerzeel en nog wat plaatskes. De eerste afdaling was die aan de Buda, een afdaling over boomschors en een houten brugje dat de werk dwarst, vandaar dan verder naar Asse ter heide om daar de Putberg aan te vatten.

Eens de Putberg over kregen we nog een klimmeke voor de wielen zijnde de Zavelput voor we de Edingsesteenweg over moesten, hier bevinden we ons uiteraard op bekend terrein en dus in volle vaart terug naar beneden om deze keer de Morrette af te dalen.

Over een lange brede veldweg reden we verder richting terlindenstraat waar we even verder terug over een singletrail klim werden gestuurd, door de nogal grande vitesse tijdens de eerste 30 km's ging het klimmen niet zo soepel meer maar goed genoeg op zonder puffen boven te geraken.

Verder kregen we dan terug een andere lange singletrail na het afdalen van de Kattenberg te Bekkerzeel, voor wie al redelijk wat tochten heeft gereden al dees kanten zal deze trail wel goed kennen. Een lang en uitgestrekt pad en af en toe enkele meters van spoorvorming waar we ons evenwicht moesten houden om niet in de pinnekesdraad of de struiken te belanden, om af te sluiten dan een klim over een brede veldbaan.

In Sint Ulriks Kapelle reden we dan naast de spoorweg over een graspad en eens de sporen over een smal wegje die verder aan een andere spoorweg overgang uitkwam, nog even de steenweg over om verder richting finish te rijden via nog een veldbaan. Nog wat biken door de wijk en we waren weeral rond voor vandaag met geen 48 maar 45.42 km op de teller.

De Conclusie

45.42 km / 19.28 km/h gemiddeld /36.90 km/h max en 419 positieve hms

Het Parcours

De eerste 30 km's licht glooiend langs Merchtem, Brussegem en etc, vanaf de bevoorrading dan meer klimmen en dalen langs het Pajottenland

Technische moeilijkheidgraad

Zeker geen moeilijke tocht vandaag en dus zeker haalbaar voor velen, hier en daar enkele schone singletrails waar ge toch het koppeke moet bijhouden. Eens langs Ternat en die kanten meer op en af en ietwat technischer ook.

Bepijling

Ik vond het uitermate goed van bepijling, was duidelijk en goed zichtbaar, duidelijke weergave van de splitsingen.

Bevoorrading

Er was 1 bevoorrading met sinaasappels, banaan, peperkoek, suikerwafels en W cup drank opm onze dorst te stoppen

Bike wash / technische assistentie / Douches

Deze keer terug een goed georganiseerde bike wash met genoeg lijnen, ook de douches waren nu heel goed en proper.

Voor onze eerste keer zakten we af naar Ronse voor de 3de Koninginnetocht der Vlaamse Ardennen, voor ons eigenlijk de eerste want we zijn nog nooit hier komen biken. Anderzijds zou ik liegen want enkele weken geleden heb ik hier wel in de omtrek de Vlaamse Herders marathon gereden, een tocht dat ook zowat in deze streek afspeelde dus ik had wel een voordeel op mijn bikemaat Koen en daarom mijn best gedaan om hem te overhalen om deze tocht te komen rijden.

Spijtig genoeg te laat gestart naar mijn goesting maar mijne bikemaat Koen was weer te laat op het appel, rond 09.40h gestart voor enkele km's op den asfalt en dan het veld in met een eerste schoon klimmeke. Een singletrail klim tussen de haag en even verder dan weer een open plek maar dit was zeker het einde niet, dan nog een kort knikje tussen de bomen en nog iets steiler ook tot boven, een inwoner van Ronse was met zijn twee zoontjes ook de toch aan het fietsen en die gastjes trokken zich goed tot boven.

Dat eerste klimmeke beloofde veel voor de rest van de tocht want het was klimmen van begin tot einde, singletrails die brede veldbanen afwisselden, daar nog enkele schone panorama's tussen en de vele bospassages. Het klimmen ging me redelijk goed af en dit al van bij de start, dus in het klimmen steeds eens doorgereden en boven dan op Koen gewacht.

Dan een serieuze zware klim off road en op een singletrail, een steil stuk met hier en daar spoorvorming en de ketting op de kleinste versnelling om toch soepel boven te kunnen rijden, voor mij een biker in zelfde tenue als Filip Meirhaeghe maar wel wat minder technisch aangelegd.

Bijna boven slipte hij en ik stond ook met voet aan grond maar ik zal wat te dicht in zen wiel hebben gezeten waarschijnlijk, een meter hogerop weer het zadel in voor het tweede deel van de klim die wat minder lastig ( steil ) was, een paar foto'kes gemaakt en weer verder met Koen tot aan de eerste bevoorrading ergens in Frasnes-lez-Buissenal. Cola voor de suikers, sportdrank, confituurkes ( van die gelei taartjes ), rozijnen, banaan en stukken sinaasappels lagen op ons te wachten om ons weer een heel eind verder op weg te helpen.

Verder dan voor het volgende deel van de tocht, een licht stijgende asfaltstrook en dan weer het veld in voor een kort klimmeke en langere afdaling over een brede veldweg richting een boske. Smalle trail om het bos in te rijden, een stukje op en af en verder dan een steile afdaling over de mulle bosgrond, de remmen dicht en al glijdend naar beneden om niet in mijn voorligger zijn wiel te belanden, om af te sluiten dan door de schuur voor we terug de straat opreden.

Hmm een recuperatie stukje wat soms eens deugd kan doen na al dat klimmen, hierna kregen we dan een lange asfalt afdaling waar ik (denk ik toch ) mijn maximum snelheid heb bereikt van vandaag maar dan ineens de remmen dicht en de lock weer open voor een ander veldbaantje over stenen en etc. Wederom enkele bospassages onder de wielen gekregen waarvan er eentje toch tricky was met al die spoorvorming maar we zijn er heelhuids door geraakt.

Ondertussen waren we na een lange licht stijgende veldbaan bijna aan de tweede bevoorrading aangekomen, een auto was deze ook aan het volgen al snap ik er het nut niet van. Eens boven dan linksaf en even verder op een weiland de tweede even goed georganiseerde bevoorrading met sportdrank van Maximize, cola voor de snelle suikers, banaan, sinaasappels, Energy bars en rijsttaart als was men wel verwittigd dat men er best niet teveel kon van eten " vorig jaar 4 indigesties gemeld " stond er op een papier gedrukt voor we het terrein opreden.

Enkele minuten later dan weer voor de laatste km's en Koen was blij met dit nieuws al was het nog veel op en af met enkele uitschieters waar den duvel ons letterlijk stond op te wachten. Yep ik heb het over het Heksenpad in Ellezelles, een eerste zeer steil stuk waar ik net niet de top had bereikt met toch redelijk wat bikers die meteen de baan vrijmaakten, ik was alvast niet alleen die hier niet boven raakte.

De rest dan tot boven gestapt en weer de bike op voor de rest van de klim, een smalle singletrail die toch redelijk steeg en lap ik had het al door dat daar " Den Duvel " ons stond op te wachten van uit zijn positie in de bocht, efkes de bike er tegen gezet en foto'ke gemaakt en weer verder.

Het was klimmen op de kleinste versnelling hé, eens boven dan een efforke gedaan en es goed doorgetrapt om weer tot bij Koen te komen. Nog een goei 10 km restte ons van de eindmeet en nog een weiland waar het ook serieus trappen was om toch maar vooruit te raken want we werden er ook op en af gestuurd met nog een steile knik op de boer zen landgoed.

Na snelle afdaling op asfalt moesten we ineens naar links een veldbaantje in en even verder kregen we meteen een vork test voor de wielen, man man man wat was me dat zeg. Constant hotsen en botsen en toch proberen om de bike stabiel te houden op de serieuze bulten, een geluk dat mijn vork op 115 mm was ingesteld wat toch een luxe is.

De laatste 2 à 3 km waren dan terug op asfalt om uit te bollen, de brug aan het rangeer station van Ronse over en in rechte lijn naar de rotonde en richting start plaats namelijk het stadion van SK Ronse.

De Conclusie

53.03 km / 16.75 km/h gemiddeld /53.08 km/h max en 734 positieve hms

Het Parcours

Een zeer schone en rit in de Vlaamse Ardennen met de meest bekende plaatsen als Pays de Colinnes, het bos van Ellezelles en andere minder of niet bekende schone boskes en passages.

Technische moeilijkheidgraad

Toch redelijk technisch met momenten in zowel het klimmen als afdalen, het bijsturen in de vele singletrails en andere wegels met spoorvorming en etc.

Bepijling

Zeer goed uitgepijld al was er enkele km's na de start wat verwarring met andere gele pijlkes, goede en tijdige weergave van de splitsingen, hulp bij oversteek op drukke punten.

Bevoorrading

2 Bevoorradingen die goed gevuld waren met sportdrank, cola, banaan, sinaasappels, rijsttaart, carré confituurkes en wat nog allemaal.

Bike wash / technische assistentie / Douches

Vandaag nog eens terug gekeerd naar Halle, meerbepaald naar Breedhout om de 7° BREEDHOUTSE MTB-TOCHT te rijden.

Voor mij was het al de derde keer op rij maar voor bikemaat Koen was het de eerste maal, het parcours was ook helemaal anders dan vorige jaren want dan reden we eerst een ommetje langs Gooik en de alom gekende Kesterheide. Vandaag werden we via de imposante mast in Sint Pieters Leeuw naar Buizingen gestuurd, brede veldbanen die al meteen licht op en af gingen als opwarmer, via een gravelweg werden we dan door de industrie zone te Halle naar het station van Buizingen gestuurd om verder van daar langs het Chiro heem van Sabboika te passeren.

Een baantje licht stijgend in een bosrijk kader om te beginnen maar verder was het al serieus klimmen met een percentage van rond de 12 om boven te geraken, ik had al ondervonden dat de beentjes goed ronddraaiden en af en toe es een efforke gedaan in het klimmen.

Koen reed iets kalmer aan omhoog maar eens boven reden we verder samen richting Beersel waar we de eerste echte hellingen voor de wielen kregen geschoven, een smal baantje goed stijgend dat bleef aanhouden, de steenweg over en verder dan een brede baan die bezaaid was met stenen en nog steeds bergop, dit was trouwens de laatste kuitenbijter van de MTB tocht van Lot.

Eens boven even het eerste zweet afgeveegd want het was warm genoeg vandaag of was het van de reeds gedane inspanningen ??, Dan de straat over in een ander smal wegje waar het wat opletten was voor de spoorvorming en dan weer een brede veldbaan in. Voor we dan naar Dworp werden gestuurd kregen we uiteindelijk ook een mooie afdaling, het klimmen werd afgewisseld met enkele schone singletrails, kasseien en andere schone passages die we ondertussen al kenden van vorige toertochten in en rond deze streek.

Via een korte klim kwamen we dan aan de eerste bevoorrading met 3 soorten drank, wafels, cake en sinaasappels, net op deze plek was er de drankstop van de Sabboika TT een week of 3 geleden. Daan van de gelijknamige fietswinkel uit Lebbeke kwam er intussen ook bij, Allez wijle weer verder langs een licht stijgend baantje en verder dan het bos in.

Een manneke van een jaar of 10 - 12 reed op zijn eentje de tocht van 55 km wat ik al een hele prestatie vond, of het nu klimmen of dalen of vlak was die kerel trok zicht goed van slag op dit toch wel schoon maar zwaar parcours met momenten. Koen was er ondertussen ook bijgekomen en met ons drieën doken we naar beneden via een lange afdaling op straat, even verder dan een kasseistrook en dan een smal baantje in die wederom naar boven wees dus de ketting op een kleiner vitteske.

Eens deze singletrail overbrugt een foto’ke gemaakt met de gsm van mijne bikemaat en anderen, nadien dan weer in de achtervolging om de rest weer te kunnen bijbenen, hmmm het klimmen ging me echt goed af vandaag want ik vloog zowaar naar boven tijdens deze klim.

We reden nu terug stilaan naar Buizingen toe met enkel serieuze kuitenbijters, een vlak paadje op klinkers maar na de rechtse bocht was er een klim van 20% waar we moesten tegenop boksen. Ketting op de kleinste steek en zittend op het puntje van het zadel en zo naar boven en terwijl dan de bikers te voet vragen of ze op kant wilden gaan, bekijks hebt ge wel als ge op zo een steil stukje boven geraakt.

Dan een afdaling in een smal baantje dat vervolgens overging naar een lange dalende kasseistrook, het wiel van de biker voor mij leek een eigen willetje te hebben merkte ik want het sloeg steeds weg op het gras tussen de spleten van deze stenen, een geluk dat hij de bike goed de baas kon houden.

Dan werden we een boske ingestuurd, ik herkende het zowat en opeens wist ik dat dit de moeilijke afdaling was van een vorige TT, verschil was dat we nu moesten naar boven rijden. Stenen en boomwortels maakten dat we toch tot stilstand kwamen om de wortels te overbruggen en dan weer de bike op richting het bos waar de alom gekende Zavelput ligt.

Eerst nog een bevoorrading met een Aquarius Red Blast, water en wat koeken en wafels zodat we de laatste 12 km konden rijden. Dan de klim van het Krabos voor we al slingerend tussen de bomen de Zavelput bereiken, op een rappeke en gezwind hier naar beneden want ondertussen kennen we het hier wel.

Nog een kort stukje op en af en dan een ander boske door tegen de autosnelweg, het lag hier een stuk droger dan ik verwacht had wat maakte dat we nog beter dit stuk konden rijden, een korte klim in bosrijke omgeving en dan nog een licht vettige trail voor we langsheen de bomen terug naar boven werden gestuurd. De finale km's waren dan wederom langs Halle naast de vaart en dan een lange trail over gravel, met het zicht op mast van Sint Pieters Leeuw bereikten we via nog enkele veldbanen de kerk van Breedhout.

De Conclusie

53.40 km / 18.63 km/h gemiddeld /48.9 km/h max en 766 positieve hms

Het Parcours

Een zeer glooiende tocht met schone vergezichten, bospassages, kassei stroken

Technische moeilijkheidgraad

Met momenten waren er technische stroken waar men moest opletten om niet onderuit te gaan, de losse stenen tijdens sommige afdalingen waren soms verraderlijk.

Bepijling

Goed uitgepijld met de nieuwe zwarte pijlen op gele achtergrond, tijdige aanduiding van de splitsingen

Bevoorrading

Bike wash / technische assistentie / Douches

Van technische assistentie heb ik geen idee maar de bike wash was in orde, de douches heb ik niet gebruikt deze keer.

Vandaag ook nog eens naar Asse afgezakt voor de 4de keer, bikemaat Koen was aan het uitslapen omdat hij afgelopen nacht te laat thuis was van een air show in de UK. Iets voor negen dan alleen gestart na een snellere inschrijving dan anders, badge van de VWB scannen en gedaan.

Zoals altijd eerst achter het voetbalplein en zo richting Kravaalbos en rond  Meldert, na een 8 km waren we terug tegen de start en reden we de heuvel zones binnen. De steenweg over en via een singletrail naar beneden, verder dan de eerste beklimming van de dag naar de Buda en de afdaling over boomschors achteraf.

Eens weer op de bredere veldbaan naar links om onze weg richting containerpark te vervolgen, blijkbaar is er hier het één en ander veranderd want vroeger was het eerder een technische klim met die geul die over de weg slingerde. Nu in Asse aangekomen keerden we via een afdaling op ons stappen ( wielen ) terug om richting Essene te rijden en zo terug te keren via Asbeek. Tja dit is ook zowat het trainingscircuit van mij en bikemaat Koen dus ik wist genoeg mijn weg hier, we reden nu via een ander klimmeke naar de steenweg Asse - Edingen die we moesten oversteken om ons te begeven naar de Morette.

Eerst de afdaling van de trapkes aan de kapel om verder aan de voet van de klim uit te komen, op een soepel vitesse naar boven en dan meteen linksom keren om achter de kapel een stukje te dalen en een andere singletrail aan te snijden. Wat spoorvorming en hoog gras zorgden ervoor dat we alert moesten blijven, dan effe naar beneden en terug rechts voor een andere klim waar velen het precies al lastig begonnen te krijgen.
nadien kwamen we dan terug uit op het verlengde van de kapel en nog een ander kort klimmeke meldde zich aan, net voor de oversteek stond er dan een Hopduvel ons te fotograferen.

Achter het ander klimmeke terug een singletrail ( en het was zeker niet onze laatste vandaag ), deze keer lag het er hier goed droog want ik heb het hier al veel anders geweten. Eens beneden moesten we ons dan verder tussen een omheining en de zijgevel van een huis wringen wat met een smal stuur natuurlijk geen probleem mag zijn, vervolgens nog een andere singletrail die ons verder naar de eerste bevoorrading leidde.

Een stand van Aquarius Red Blast en de gebruikelijke bevoorrading van de club, sinaasappels, watermeloen, banaan en enkele soorten koeken lagen hier voor het rapen. Na een buske red blast of twee en wat stukken pasteque ( watermeloen dus ) reed ik verder, even verder dan linksaf voor een ander klimmeke dus iets kleiner geschakeld, eens boven moesten we dan de Kattenberg af, een stuk betonbaan en dan een wegje met stenen bezaaid waar we moesten slalommen om ze te ontwijken.

Een splitsing scheidde onze wegen, de kortste afstand rechtdoor en wij rechtsaf en via de veldbanen naar de brug over de E 40, eens hierover machten we weer gaan spelen in het alom gekende ( voor de locals toch ) Borréboske naast de autostrade. Het is toch steeds dikke fun als ge hier uw bochtenwerk meermaals mag komen demonstreren, allez eens we de uitweg van het boske hadden gevonden bleef mijn stuur even haken aan een stuk draad dat uit de omheining van de elektriciteit centrale stak.

Via wat op en af en nog wat singletrails reden we naar Bekkerzeel op om ons later weer te vervoegen bij de bikers van de 25 km om samen de steenweg over te steken richting Walfergem waar onze wegen terg werden gescheiden. Met een beetje twijfel of ik nu wel of niet de 75 km zou doen reed ik toch maar de langste afstand vandaag, nu ik toch eens alleen op snok was moest ik er toch van profiteren en dit in functie als training voor de nakende Houffamarathon.

We kregen hier een zwaar stuk aan een stalplaats / bouwbedrijf voor zwaar materieel, stilaan aan het drogende klei deed me toch afstappen om verder te geraken, Het circuit was nu meer licht golvend wat ons terug toeliet naar een zwaardere versnelling te schakelen en terug wat tempo te maken, de mast was in zicht en we wisten meteen waar we heen moesten, naar Hamme dus waar we voor de klim naar de mast nog een tweede bevoorrading kregen.

Hier dan een klapke geslagen met de postvattende van de club en een biker over het al dan niet aanschaffen van een fully en het nut ervan in onze streken. Dan de klim naar de mast die weer soepeler verliep dan anders, eens boven was het dan meteen rechts en mochten we afdalen, via gekende en minder gekende wegels deden we een ommetje voor we naar Brussegem, langs deze kant is het opvallend dat er veel betonstroken zijn met een streep onkruid ertussen want schoon bloemekes zijn het in elk geval niet.

Na nog een lange veldbaan en een korte klim op kasseien werden we richting laatste bevoorrading gestuurd aan de hoeve waar ook de TT van Merchtem even halt hield. Wat sportdrank, wafels, banaan en andere lagen klaar om onze laatste 15 km aan te vatten, de benen voelden nog goed aan maar de ketting kraakte wel door de vele plassen in het eerste deel van de tocht, kettingsmeer was er hier niet dus maar al krakend en piepend de tocht afgewerkt.

Nog wat singletrails in stijgende en dalende lijn stuurden ons stilaan naar de eindmeet, een lange trail langs de bosrand en nog een klim op de weg waar we eens boven meteen rechtsaf moesten draaien voor een afdaling kregen over boomwortels. Verder de steenweg Asse - Dendermonde over, een laatste streep van een veldbaan voor we de wijk inreden richting eindmeet en bike wash.

De Conclusie

73.31 km / 18.81 km/h gemiddeld /46.6 km/h max en 706 positieve hms

Het Parcours

Wederom een glooiend vernieuwd parcours door Meldert, Asse ter Heide, Asbeek, Ternat en de streek van Mollem, Kobbegem en etc.

Technische moeilijkheidgraad

Bepijling

Bevoorrading

Bike wash / technische assistentie / Douches

Op een zonnige zondag ochtend zijn ik en Koen naar Droeshout gereden om ginds de 3° Boerenbike te rijden, een organisatie van KWB Droeshout. Het was echter wat zoeken maar uiteindelijk gevonden en ons snel klaargemaakt voor de tocht, eerst gaan inschrijven natuurlijk en voor 6€ en een geel polsbandje voor beiden waren we in regel. De eerste km's waren vooral snel en lichtlopend en stuurde ons over paden en wegels waar we ook met andere TT's zijn gepasseerd, veel bekende trails dus.

Ook opgemerkt dat we precies enkele trails omgekeerd reden maar we kregen genoeg off road voor de wielen en dat is natuurlijk het voornaamste punt vandaag. Op een gezappig tempo reden we door de gehuchten en de velden van Merchtem, Mollem, Brussegem en Kobbegem waar we ergens ten velde een bevoorrading kregen.

Jammer genoeg enkel water en nog niet eens genoeg voor iedereen omdat ze niet op zoveel volk hadden gerekend, ook stukken banaan, sinaasappels en peperkoek lagen er vor het grijpen. Al een geluk dat ik voor vandaag mijn camelbak meehad met 1.5 l gekoelde opgeloste W Cup Orange, dat zou moeten volstaan voor vandaag.

Allez na wat drinken weer de bike op en richting station van Asse, even de drukke steenweg over en daar dan een straat in richting de wijk. We hadden ondertussen al companie gekregen van de groene mannen ( straf in bergaf ), even verder reden we dan een parkje in waar we al eens hebben mogen doorrijden met de TT van Mazenzele. Net in de eerste scherpe bocht naar links schoof mijn voorwiel weg op een tak over de gele dollemitte steentjes.

Resultaat een erg gehavende knie en scheenbeen dat redelijk bloedde, na enkele minuten op positieven te komen terug de bike op gestapt en de rest van het parcours gereden al bleek na de rit dat dit alles behalve een goed idee was. Nu we toch rond Asse en Ternat waren kregen we nog wat klimmekes voor de wielen geschoven, tja langs deze kant van de steenweg is het sowieso meer fun ook.

Op een gegeven moment kwamen wa dan andere gele bordjes met zwarte pijlen tegen wat uiteraard voor verwarring zorgde bij de bikers van de lange afstand, mede dat we een geel polsbandje hadden gekregen bij de start. Allez na wat twijfel toch maar de rit voortgezet en zo kwamen we ook te weten dat die andere bordjes van de TT uit Borchtlombeek kwamen.

We kregen nu een klim op asfalt richting Morette die we deels mochten afdalen tot aan de kapel, dan erachter verder draaien en keren tot we de rest in open veld mochten verder naar beneden rijden, wel wat veraderlijk met die sporen in het gras. Dan aan de andere Kruisborre Kapel naar boven, is deels een trapje met wat boomwortels die half boven de grond liggen, raar genoeg zonder moeite kunnen naar boven rijden nu mede doordat het droog was natuurlijk want anders lukt het hier toch niet.

Nog efles de drukke steenweg Asse - Edingen over om weer te verdwijnen in het veld, na een stukske afdalen en klimmen op de Moretteweg reden we verder langs de serre's naar de Geertskouter om zo via Asbeek naar Asse ter Heide te rijden. Aangekomen in Asse T/H kwam mede DZM lid Franco achter me gereden en samen reden we dan richting Buda, een schoon maar steil klimmeke in het veld weliswaar.

Koen zat even achter dus wat zachtjes op souplesse gereden tot hij er terug bij was, blijkbaar kan in zelfs met deze pijnlijke knie nog goed uit de voeten tijdens het klimmen. De rest van de km's liep vooral over de brede veldwegen, enkele kerkpaadjes en tussen de weiden en wijken tot we terug aan de grote tent aan de Waeyenberg uitkwamen.

De bikewash was sober met enkel 1 hogedrukreiniger maar de wachtrij was ook nihil met dit weer, enkel wat stof en enkele spatten van modder die we toch ergens hebben gevonden.

De Conclusie

Het Parcours

Technische moeilijkheidgraad

Bepijling

Bevoorrading

Bike wash / technische assistentie / Douches