Voila de toon is gezet met een eerste ritje in 2010. We hadden deze ochtend weer eens het geluk te mogen genieten van een mooi wit sneeuwtapijt, ik ekn Koen hadden afgesproken voor een MTB ritje vanaf het bellekouter complex te Affligem dus ik tegen 9.30h naar ginder en onderweg wat foto's genomen van de mooie panorama's.

Ons ritje vanaf den bellekouter was ons vast traject over Essene naar Ternat waar we de Morette op moesten, hier vallen de meeste hm's te rapen dus het was constant op en af. Na een passage langs Asse reden we terug door naar Asse ter Heide om nadien ons richting het Kravaalbos te rijden. Vanaf daar keerden we dan stillekes aan terug richting Affligem over de schoon besneeuwde paden van Meldert - Hekelgem en Ten bos.

Een foto verslagje kan je via deze link bekijken.

Enkele weken terug had ik aan S-biker Gert gevraagd wanneer er nog eens een ritje door zijn streek doorging en 10 januari 2010 was het plan, vandaag 10 januari dus naar de Gavers gereden met MC Wolf ( Jurgen Robyns ). Het had vanacht wat geijzeld en de wegen lagen er dan ook spekglad bij, wegens de nogal gladde wegels waren ik en MC Wolf dan ook een beetje later maar toch heelhuids aangekomen. Rond 9.15h kunnen aanzetten en vrijwel meteen het veld ingedoken omdat het daar toch beter rijden was dan op de straat. Ook in de velden lag het er wel gevaarlijker dan we dachten dus het beste idee was zoveel mogelijk rijden op de besneeuwde vlaktes en zo zaten we ook eens tot aan de knieën in de bij elkaar gewaaide sneeuw.

De rit vandaag speelde zich vooral af in en rond het Raspaillebos en de bijhorende Bosberg maar dan off road. Rond km 10 zijn er problemen opgedoken met de bottom bracket en de vooraandrijving van Jurgen. Ik en hem en een vriendelijke kerel waarvan ik zijne naam niet weet zijn dan terug gereden naar de Gavers want zo verder rijden was niet meer te doen zonder nog meer brokken te maken.
Ons ritje was dus afgelopen na 16.54 km en 378 hms volgens de gps.

Voor de eerste keer een busreisje geboekt naar het Oostenrijkse Zell Am See om er een 8 dagen te gaan skiën. De eerste dag bewust de blauwe piste achter het het hotel genomen omdat het 2 jaar geleden was dat ik op de latten heb gestaan maar de tweede dag al richting Zell met de bus om vanaf de hoogste bergtop zijnde de Schmittenhöhe op 2000m. De eerste afdalingen toch maar de blauwe slopes gekozen en na een lekker vers stukje Apfelstrudel in de panorama bar op de top me gewaagd op de rode pistes welke ik toch heelhuids beneden ben geraakt .

Maandag kennis gemaakt met een vriendelijk Pools koppel dat in hetzelfde hotel logeerde en samen de dag door gebracht op de slopes rond de Schmittenhöhe, het was zeer gewaagd maar toch heeft Slawomir ( Slawek ) me kunnen overhalen om eens een zwarte piste te doen, al was ik er niet meteen gerust in was ik toch van mezelf verbaasd dat ik zonder vallen of schuiven in één ruk ben beneden geraakt en zo hebben we deze piste da maar nog eens gedaan. Tegen 16h moesten we beneden staan voor onze bus terug naar Fusch dus begonnen we stilaan ook onze afdaling naar Schüttdorf.

Dinsdag tot donderdag alleen gaan skifahren omdat mijn Poolse vrienden naar Kaprun reden om er de alom gekende Kitzsteinhorn af te dalen, ik had deze ook maar al te graag eens gedaan maar de bustransfers waren echt ondermaats en de wachttijden te lang dus heb ik maar de slopes van en rond Zell voor men rekening genomen waar je ook meer dan keuze genoeg hebt om je een dagje te amuseren.

Donderdagavond na het diner terug afgesproken met Ewa ( Eva ) en Slawomir om vrijdag wat fotos te nemen op de piste als mooie herinnering want het was ook de laatste dag dat men skipas geldig was, donderdag en vrijdag de lange en toch wel steile afdaling gedaan onder de AREITBAHN I welke een rode piste was maar eerder een zwarte waard was.

Foto's van deze 10 daagse kan je vinden op mijn facebookprofiel

Afgelopen zondag nog eens op de bike geklommen om mee te helpen gidsen voor de Bikers For Haïti actie, na 3 weken niet te hebben gereden wogen die 68 modderige km's wat zwaarder door dan gedacht maar de goesting om te biken is er weer helemaal terug. Ook danken we iedereen die zijn steentje kwam bijdragen voor de actie " Bikers For Haïti ", velen waren zeer tevreden met het parcours hebben we vernomen, het was vettig op sommige plaatsen maar algelijk nog overal doenbaar.

Onze opbrengst van 752,81 € gaat integraal naar Haïti

Sportieve groeten, het Bikers for Haïti team

Ook al waren we eigenlijk van plan te gaan biken in Heverlee heeft het winterweer Koen doen beslissen om toch niet te gaan naar ginder en zo besloten we dan een rit te doen in eigen streek langs de landelijke en besneeuwde veldwegels richting Herzele en diens deelgemeentes. We waren gestart in Welle om vandaar via de kouterbanen naar Iddergem en Denderhoutem te rijden, een GPS track volgt nog deze week met start en einde te Welle.

Vandaag stonden ik en Koen voor de 5de keer aan de start van de Lotse MTB tocht en deze keer hadden we het gezelschap van MC Anthony, hij kende de streek al een beetje van de W-Cup Claasic te Dworp 2 jaar terug en wist ook zo al dat deze TT niet van de poes zou zijn.

Voor mij begon de dag al redelijk hilarisch door me te overslapen en zo stond MC Koen al aan de achterdeur op me te wachten natuurlijk, algelijk toch eerst men bakske koffie uitgedronken en in de wagen dan maar een banaan binnen gespeeld, toen we ginds toekwamen werden we helemaal omgeleid om later dan aan de achterkant van de sporthal uit te komen en toch nog snel een parkeerplaats vonden ondanks ons late startuur.

nadien ons rap gaan inschrijven waar we aan de start nog een buurvrouw tegenkwamen ( allez als ge niet op 1 straat kijkt tenminste ) die de TT kwam rijden met Zwette maan Marc " Fieldbiker " Herremans, hij was namelijk net terug van een weekje skiën in Italië en ondervond vrij snel ook al dat het geen makkelijke TT zou worden. Na enkele meters asfalt bergop betraden we meteen een eerste veldwegel die er algelijk nog redelijk goed bijlag qua modder en dan terug een klimmeke van tegen de 10% onder de autosnelweg Brussel - Mons.

Via tal van nieuwe smalle wegjes reden we naar het station van Beersel waar we terug een mooi klimmeke kregen voorgeschoteld met een nogal slibberige afdaling door de spoorvorming van modder dus opletten was de boodschap zodat het voorwiel niet ineens een ander spoor zou kiezen, Het was voor Anthony bijna 5 maand geleden dat em op zijn alu ros heeft gereden ( met uitzondering van onze Haïti bike ride 2 weken terug ) en had ook snel door dat het een zware TT zou zijn. Toch toonde hij weeral veel karakter en klaagde niet omdat hij redelijk aan het afzien was en reed schoon mee.

Ons Mountain Challengers moto is niet voor niks " samen uit, Samen thuis " en zo bleven we dan ook de hele rit samen wat ook een enorme steun was voor hem. Onderweg ook enkele keren haasje over gespeeld met mijn buurvrouw Anita van een straat verder en Marc om zo ons rondje Beersel te eindigen met een nogal zware klim met een diep spoor waar wandelaars dachten dat het hier niet mogelijk was om naar boven te rijden, doch veel bikers beweerden het tegendeel door toch naar boven te rijden in de zware grond en de 10% hellingsgraad.

Met een bosrijke en afdalende doorsteek reden we door naar de bedevaartsweg welke er nu wel zwaar bijlag amaai, veel spoorvorming en nog meer modder, op een kleine versnelling lukte het toch aardig om overal door te rijden en zelfs velen te passeren die het blijkbaar niet makkelijk hadden. Via wat straten en veldbanen reden we richting Alsemberg en de tegen de rand van St. Genesius Rode waar we niet meer door mochten rijden van de burgemeester naar het schijnt. Nu ja zo hebben we eens een ander traject ook hé.

We waren verwittigd dat het aan de Zevenbronnen ook wel eens vettig zou zijn dus was het opletten geblazen, de Hof te Helderingenbaan die ons richting het smalle paadje en de planken bracht was al redelijk glad en natuurlijk ook die plankenvloer was uiterst glibberig en steeds gebeurden er daar soms ongelukken door een voor- of achterwiel dat ineens begint te schuiven. Vandaag zijn we er allemaal heelhuids door geraakt heb ik gemerkt maar nu was het een omgevallen boom die ons het drassige weiland instuurde.

Voor we aan de bevoorrading toekwamen moesten we eerst nog een lastige en lange kasseistrook bedwingen waar de stenen allesbehalve gunstig lagen en soms zorgden voor een dansende achterband, Via de Chemin Lazard was het nog een stukje licht bergop en dan afdalen tot de bevoorrading aan het voetbalplein waar de W-Cup classic start in november.

De ravito was best in orde met water - W-Cup in 2 smaken - wafels en etc en stukken banaan en sinaasappel, dus best genoeg om terug verder te kunnen rijden zonder een hongerklop te krijgen onderweg, We reden een smal baantje door om onze Tt te kunnen vervolgen maar in dat smal wegske zat een jeep vast, ik begrijp nog steeds niet wat zo'n wagen hier komt zoeken.

Onze laatste 8 km's waren ook niet van de poes hoor met nog enkele serieuze kuitenbijters en nogal modderige wegels waar ge à la tractor moest doorploegen om er door te geraken, doch is het overal goed gelukt natuurlijk voor ( bijna )iedereen die over de juiste banden beschikte. Op onze terugweg kwamen we dan nog eens Fieldbiker marc tegen die mechanical probs had met zijn achter derailleur die in dubbel geplooid was, een geluk dat je dan kan vertrouwen op de pechdienst en de gekenmerkte zones om je zo snel te kunnen oppikken.

Nog een laatste 2 km langs Huizingen en enkele smalle wegels op dolomiet steentjes en via de wijk terug naar de startplaats waar we mochten mee aanschuiven voor de bikewash, waterlijnen genoeg natuurlijk maar het aanschuivende volk was nog talrijker precies.

De cijfers

32.21 km / 15.06 avs / 41.60 max / 9.8° gemiddeld / 692 hm's

Het Parcours

De streek ondertussen al wat kennende weten we ook dat er veel moet geklommen worden maar de streek is ook zeer prachtig natuurlijk.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Het was geen moeilijk parcours maar de modderige stroken zorgden er wel voor dat ge er het koppeke moest bijhouden om bij te sturen waar nodig.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen in de opvallende gele kleur, duidelijke borden voor de splitsingen.

Natuur

We reden vooral veel over en door plattelandswegels en af toe es een klein bosrijk stukje

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sinaasappels, bananen, wafels en warme soep maar het enige nadeel was dat deze op 22 km was van de 32 km rit vandaag

Enkele weken geleden had ik al afgesproken met Bart De Luyck zijnde de sportfunctionaris en parcoursbouwer van de Prinsbike Toertochten te Lennik, door het slechte weer eerder deze weken en de recente rugproblemen zijn we zondag dan toch gestart voor een kijkje op het vernieuwde traject welke ik natuurlijk wel ge geheimhouden want een volledig verslag volgt na deze TT zelve.

Ik en Koen waren naar de sporthal Jo Baetens gereden omdat we ons daar zouden kunnen douchen en de bike afspuiten en vandaar reden we dan naar het voetbalplein van KFC Lennik wat dit jaar de startplaats is, natuurlijk waren we een straat te ver en dus en hele omweg gedaan om na 4 km toch te kunnen starten samen met Bart en Bruno. Deze tocht heet "De 20 hellingen van Lennik" en ik geef het toe er zitten enkele kuitenbijters bij hoor zijnde natuurlijk de meeste allen off-road want het zou geen MTB rit zijn anders.

Na een maand dus niet te hebben gereden geef ik eerlijk toe dat ik vandaag de zwakste conditie heb dat ik ooit heb gehad maar had dus wel een geldig excuus, ook mede door de vele regen natuurlijk dat de meeste wegels herschapen had in modderpaden maakte het er natuurlijk niet makkelijker op voor mij of toch de laatste 15 km want ervoor liep het thans lekker vlot. Volgens de huidige weerberichten zal de TT komende zondag meer dan waarschijnlijk in dezelfde weersomstandigheden gereden worden al hoop ik op droger weer de komende dagen.

Om toch wat mee te kunnen volgen volgende week met de Ronde van Vlaanderen ben ik vandaag toch nog es op de bike gesprongen om wat kilometers te rijden want vorige week bij het rijden van de preview te Lennik was mijn kaarske na 18 km al aan het doven, mede omdat het dan bijna een maand was geleden dat ik gefietst had en ook door de vele regenval in de nacht van zaterdag op zondag.

het was dus een ritje met de racer naar Geraardsbergen via Welle en Denderhoutem, Voorde, Schendelbeke en dan helft van de abdijstraat en de muur. Aan de kapel dan enkele andere gasten gezien en samen de Bosberg beklommen en zo ben ik dan nadien de bosberg en via nieuwenhove naar zandebergen om er de roost en steenberg op te rijden, van Ninove naar Pamel via het jaagpad naast de dender en dan zo langs Liedekerke en Ressebeke naar huis terug.

Thuisgekomen met 66.31 km

Bikers op het appel : MC Anthony - Jo - Jan - Koen - Bart en ikke dus

Afgelopen zondag waren we met 6 Mountain Challengers aan de start verschenen aan de voetbalkantine van KFC Lennik, de ochtend begon al redelijk hectisch met twee MC's die hun wekker niet hadden gehoord of hadden afgeduwd dus in plaats van 8h te starten was het iets na half negen, Anthony had reeds ons briefkes ingevuld en ingeschreven om wat tijd te winnen zodat we eens aangekomen meteen konden starten.

Met ons zessen op het gemak vertrokken vanuit Sint Martens Lennik voor een ritje van +- 38 km door en over de landelijke wegen die Lennik en omstreken rijk zijn, omdat de startplaats nu niet in de sporthal Jo Baetens was gevestigd lag de volgerde van de hellingen ietwat anders maar da's natuurlijk een detail. Het grote voordeel was dat het parcours er een heeeeeeeeeeeel stuk droger bijlag dan vorige week toen ik met Koen - Bruno en Bart ( de organisator en parcourskenner- en bouwer ) kwam rijden want dan was het echt modder à volanté. Nu ja dat was vorige week natuurlijk.

Na een lokaal rondje reden we richting de Walberg welke we eerst mochten afsjezen en dan terug naar boven door het veld, efkes getopt om voorzichtig het brugske over te steken en dan weer de bike op om te klimmen naar de Oude Brusselsestraat waar dan de eerste spltsing was gezet, we hadden dus unaniem gekozen voor de middenafstand omdat ik en Anthony op tijd moesten thuis zijn en ook dan door het half uurke vertraging dat we hadden opgelopen bij de start. na onze voorzichtige oversteek van de drukke baan Leerbeek - Asse reden we dan door naar het meest drassige stuk van deze tocht zijnde de Moeille die dan toch geschrapt werd van het traject wegen TE onberijdbaar.

Ondertussen kwamen drie zwette maanen achter ons aangereden met Goldfinger aan de rekker, op een rapke een klapke gedaan en een inhaal manouvre om de twee andere zwette mannen terug bij te benen, dan de zijkant van de Moeille met een kort steil klimmeke van de Moeillestraat, eens boven mochten we dan terug afdaling langs de prikkeldraad om terug in de Moeilleweg terecht te komen. Eens allen terug samen reden we verder terug naar de drukke assesteenweg om zo naar de Saffelberg te rijden.

Via de Saffelbergstraat een stukje naar beneden op tarmak en dan de steile klim van tegen de 18% tussen de nog wat jonge boompjes, deze keer meteen op de juiste plaat geschakeld en schoon naar boven gereden zonder probs, eens boven moet ge dan een 90° hoek maken tenzij ge natuurlijk het veld wilt omploegen maar den plaatselijke boer zal er waarschijnlijk niet akkoord me zijn. Even verder reden we dan door een wijk om via een met boomschors bezaaid baantje naar de kamerveldweg te rijden.

Nog een goeie 3 km restte ons van de bevoorrading toen ik plots begon te zwabberen achteraan door een lekke band ( ja inderdaad ikke weeral ), achteraf had ik dan gehoord dat er één of andere nagels had gegooid, waar ze zich allemaal mee bezighouden zeg tegenwoordig. Allez achter de hoek en amper 300 meter verder dan de bevoorrading waar we rap wat gegeten en gedronken en terug vertrokken want we hadden nog enkele hellinge te bedwingen op de resterende 18 km.

Via de langestraat betraden we dan een lange veldbaan waar ik mezelf dan es getest had om een kloofje te slaan met de andere MC's en mijn voorgangers proberen in te halen wat dan toch gelukt was maar Bart zat in het wiel dus zijne fysiek is anders ook wel dik in orde amaai, ondertussen dan wat aan het grappen over de verdeling van de bollekestrui die ik toch moet delen met den Bart. Wat verder aan de Gustaaf Van Der Steenstraat moesten we dan een scherpe linkse bocht nemen en ietwat afdalen zonder in de beek te belanden, door de schuine kant hier is dat dus allemaal meer dan mogelijk want ze hebben er toch ene mogen komen uithalen achteraf.

Vervolgens kregen we ineens drie klimmekes te verwerken die praktisch allemaal op elkaar volgden met als opwarmer de Slagvijver, Potsberg en na een stukske veldbaan nog de Alsingen om dan via nog wat andere veldwegels naar de volgende spliting te rijden aan de poort van Domein Levenslust waar we wat mochten spelen, draaien en keren met tussenin wat korte steile hellingen en afdalingen. Allez steeds een plezier om hier es wat te vertoeven, ik kreeg echter wat schakelproblemen door een door en door versleten ketting bleek dan achter thuis bij het kuisen van de bike.

Via de teilweg en schone technische singles bereikten we de laatste drie hellingen, de Zwijnenberg, Baasberg en de laatste best gekende waarschijnlijk zijnde de Tomberg. Via de lotstraat en een smal pad met klinkers reden we terug richting KFC Lennik om afscheid te nemen en de bikes te wassen en onszelf ook natuurlijk.

De cijfers

37.88 km / 17.57 avs / 43.20 max / 11.2° gemiddeld / 475 hm's

Het Parcours

De TT zelf heet de 20 hellingen van Lennik waarvan wij er op onze bijna 38 km toch 15 te hebben beklommen, uiteraard is dit het pajottenland dus steeds de moeite als ge graag klimt.

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : Technisch was het wel minder dan vorige week omdat vrijwel alle modder was verdwenen door enkele droge dagen en de regelmatige windvlagen.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen in een opvallende kleur, duidelijke borden voor de splitsingen.

Natuur

We reden vooral veel over en door plattelandswegels en af toe es een klein bosrijk stukje

Bevoorrading

3 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden wat er moet zijn zoals bananen, wafels en en andere koeken en wat sportdrank om door te spoelen achteraf.

Het is weer zover, op de hoogdag voor wielerminnend Vlaanderen pakken terug onze racebike of MTB in ons geval buiten om enkele hellingen te gaan trotseren in en rond de Vlaamse Ardennen. Samen met Koen en Anthony vertrokken in Ninove voor de 75 km MTB met eerst nog een lokaal toerke in het PTI om dan bij het buiten rijden een fleske red bull energy shot in ontvangst te nemen en dan waren we vertrokken voor een toerke van ongeveer 75 km door de velden.

Na de oversteek van den dender en een stukske jaagpad reden we naar de eerste helling zijnde de Pollare berg wat ge niet echt een berg kunt noemen eigenlijk maar soit, via Pollare en zen plaatselijke smalle baantjes reden we door naar de andere voetgangersbrug over de dender zijnde " de Zwerte Flesj ". In Appelterre was er dan een eerste splitsing waar de 30 km bikers naar links werden gestuurd en al de andere afstanden naar rechts om na een kasseistook de drukke steenweg over te steken.

Via het kappele tegen Voorde reden we naar de kalvaar ( het kruispunt te Voorde ) en dan terug wat afdalen via de zuurstraat om de tweede splitsing te volgen, onzen MC Anthony reed voorop e, was meer dan zeker van zen stuk om de 75 km te rijden, MC Koen twijfelde toch en dacht dat onze kopman de splitsing nie gezien had maar volgde dan toch ook. Ondertussen waren we gekomen aan de 2de helling van onze tocht welke de berg te bever is, geen steile klim maar gestaag naar boven met een 6% ongeveer.

Ik wilde mezelf es testen en reeds eerst Koen voorbij om tot bij Anthony te komen welke ik dan in volle gaas ook ben gepasseerd tot wat hogerop waar we rechtsaf moesten draaien, een smalle kerkwegel dat ons naar de langestraat bracht te Sint Antelinks, wat verder moeste we dan de wegtoeristen kruisen waarop we bekan Anthony kwijt waren, of wilde hij echt de baanjanetten volgen misschien ?? Langsheen een oud boerenhof namen we de tractorbaan richting Woubrechtegem om beneden een scherpe rechtse bocht te maken en het eerste baggerstukje te trotseren. Ketting op de klein plaat en op souplesse erdoor gereden en zo dan door via de Ressegemse veldwegels naar de eerste bevoorrading aan de sporthal Steenoven in Herzele.

Anthony had ondervonden dat zen achterrem amper nog pakte en dus es gekeken wat het probleem was, de blokken waren helaas op langs de ene kant waardoor dat veerke dat ze uit elkaar duwt ook geplooit was. de plaatselijke technieker van dienst wist zelfs nog niet hoe een schijfrem in elkaar stak dus laat staan hoe die werken. Wat verder dan in een fietswinkel nieuwe remblokken proberen te bemachtigen maar bleek dat die zelfs geen bike's verkocht met schijfremmen omdat zijn klanten daar niet voor te vinden waren, tja het kind moet ne naam hebben zeker ???

Conclusie was dus dat we Anthony moesten overlaten aan de pechdienst die hem een uurke later zou komen oppikken, ik en Koen dan onze tocht verder gedaan. Intussen nog ne keer of 3 een vlaag regen over over onze helm gekregen en proberen weer wat op te warmen van zolang stil te staan in Herzele. In Grotenberge reden we dan de spoorweg over om nadien een andere smalle kerkwegel te volgen waar de tegels meer dan ongelijk lagen maar dat kwam eerder door de boomwortels denk ik.

To hiertoe viel het aleglijk mee van de modder en moesten we nergens afstappen om door het veld te geraken, ook ons gemiddelde snelheid lag hoger dan we zelf hadden gedacht en zo ploegden we terug verder langs de pachtersveldweg om een derde splitsing tegen te komen aan het luiveld waar wij deze keer links afdraaiden om langs de Nauw af te dalen en nog es voor tractor te spelen om de Waesberg aan de andere kant te kunnen bereiken, dit was echt een zwaar zompig veld amaai.

Aan de kant nog redelijk wat bikers met materiaalpech zien staan zijnde van gebroken kettingen tot derailleurs dat afgebroken waren met als enige redmiddel de pechdienst bellen. Intussen waren we in het centrum van Sint Maria Lierde aangekomen om dan de N8 over te steken, het pijlke wees echter aan dat we naar rechts moesten meedraaien om de N8 een stukje te volgen. Ineens voel ik dat ek aan het doortrappen was dus mijn eerste gedacht was dat mijn ketting eraf was gevallen maar het bleek dus de body te zijn die opeens de geest had gegeven. Dus GAME OVER van mijn 12de Ronde van Vlaanderen, Koen had ook al geen zin meer om alleen verder te rijden dus heb ik mijn eigen pechdienst opgebeld want Anthony stond al een dikke 2 uur te wachten zonder enig resultaat, mijn ouders zijn hem dan ook gaan halen of hij stond er misschien nog omdat de pechdienst gewoon de voorkeur gaf aan de wegtoeristen.

De cijfers na materiaalpech tot Lierde

43.74 km / 18.44 avs / 38.90 max / 8.7° gemiddeld / 415 hm's

Het Parcours

Een licht glooiend parcours met hier en daar een klimmeke, verder redelijke schone maar al gekende wegels.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Een technische rit kunt ge het niet meteen noemen maar door de modderachtige passages waren enige stuurmanskunsten wel nodig om niet onderuit te gaan.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen en duidelijke borden voor de splitsingen.

Natuur

We reden vooral veel over en door plattelandswegels en af toe es een klein bosrijk stukje

Bevoorrading

3 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden wat er moet zijn zoals bananen, wafelkes met honing tussen en wat isostar drank om alles door te spoelen.

Technische assistentie

Er was dus technische assistentie voorzien maar bleek dus dat deze vooral voor kleine herstellingen was zoals schakelproblemen en etc want van schijfrem problemen had hij echter gene kaas gegeten. De plaatselijke fietswinkel liet zeker al te wensen over omdat hij geen klanten kent of heeft die met schijfremmen rijden en daardoor ook geen brakepads verkocht tenzij op bestelling.

Omdat mijn Ronde van Vlaanderen dus mislukt was hadden we de racebike genomen om de 75 km op de weg te rijden vanaf Ninove, Ik had MC Wolf ( Jurgen ) gaan oppikken bij hem thuis want we wonen niet ver van elkaar en dan langs het jaagpad naar Liedekerke om daar dan Vivkemobiel en clubmate en Wolfken Jan mee te neme naar Ninove. Die 75 km die we reden was echter de route van vorig jaar met de gekende kassestroken de Lippenhovestraat en de Paddestraat en vervolgens de beklimmingen van de Berendries, de Valkenberg, Tenbosse, Eikenmolen, de Abdijstraat en de Oudenberg ( de Muur dus ) en de Bosberg te Galmaarden om af te sluiten.

Er was ene Francis komen aansluiten en die bleek dus volgens Jan een goed tempo te hanteren dus wij daar allemaal achter, een chans dat ik toch al wat opgewarmd was want snelheid is niet meteen mijn beste troef maar ja ik rij dan ook niet veel met de koersvelo hé, samen met Jurgen dan meer in de achtervolging gegaan dan vooraan te rijden. De bovengenoemde kasseistroken ging me dan wel beter af waar ik met een schoon vitteske als 2de afmaakte, dan door naar de Berendries waarvan de startklim goed lukte maar het bleek nadien toch dat klimmen met een 42 / 23 verzet niet van de poes is als ge nog niet de goe benen bezit.

na een klein technisch oponthoud ( kettingprobleem ) doorgereden naar de Valkenberg en al de andere hellingen die kort op elkaar volgden, boven op de Eikenmolen waren we dan even de Jurgen kwijt maar na wat heen en weer gebel is em toch terug kunnen aansluiten zodat we met ons vijven doorreden naar Geraardsbergen om er de Abdijstraat ( normaal reden we de Vesten op maar door de maandagmarkt mochten we niet door ) en de Oudenberg ( Muur op te rijden, ik was al zeer content dat ik boven ben geraakt met zo'n zwaar verzet wat tevens mijn lichtst mogelijke keuze was.

Na de Muur reed Jurgen dan door naar Erembodegem terug wegens andere verplichtingen en reden ik, Jan, Viviane en Francis door naar de Bosberg, de berg die me helemaal al niet ligt als ik eerlijk mag zijn. Eens boven restten er ons nog wat licht golvende kilometers tot in Ninove terug maar nu zat er wel wat speed achter want we reden constant tegen de 45 à 50 km/h, allez weer iets waar ik niet van wist dat ik dat kon. Aan café den Belleman nog iets gaan drinken en napraten en terug naar Erembodegem via het jaagpad.

MC Jo sprak vorige week dat hij samen met MC Werner en bevriende biker de Bloso route van Ninove zou rijden, ik en MC Koen zouden dezelfde zondag de Bloso van Heverlee rijden maar door de technische mankementen van vorige week op de Ronde was het meer dan waarschijnlijk nougabollen, noppes, nada. Ook had ik er wat laat aan gedacht dat Koen zen andere wielen nog aan kant had staan dus was ik dan toch gered en spraken met Jo en Werner af in Aspelare - Voorde om samen dan de Bloso van Ninove te rijden.

Mits wat foute berekeningen van tijd iets later dan afgesproken in Voorde samen gekomen om dan de rode lus verder te rijden, het tempo zat er al goed in bij de leiders van de groep maar ze waren dan ook al opgewarmd natuurlijk. Met dezelfde afdaling als begin van tijdens de RvV draaiden we wat later linksaf om een kleine omweg te doen om wat later dan de klim van de berg ten Bever op te rijden richting Sint Antelinks en dan via wat veldwegels en een eerste ietwat modderiger stuk terug uit te komen in Aspelare. Door en over wat lokale veldwegels waarvan de ene breder dan de andere reden we over Nederhasselt naar Appelterre -Eichem om wat later dan aan de officiële start plaats in Ninove aan te komen. Na wat overleg besloten om er de groene lus dan toch rap bij te nemen.

De groene lus stuurde ons eerst richting Meerbeke om dan terug te keren over de veldwegels en asfalt banen naar Denderwindeke waar Jo, Werner en Co terug huiswaarts keerden. In de rapte passeerde Kenneth ( KDN op het MTBBe forum ) ons met een groepke Wolfkens op de racebike richting Ninove. Samen met Koen vervolgden we dan het parcours verder richting Voorde terug maar eerst nog es de kapellekesbaan ( windekeveldweg heet die denk ik ) en dan richting Pollare om aldaar nog es een klimmeke van 21% te trotseren in een plaatselijk luske.

Nadien dan terug op de blauwe route om de dender over te steken op de voetgangers brug " de zwerte flesch ", wat verder reden we dan langs de statige Wildermolen voor we via Appelterre - Eichem bereikten, de route stuurde ons eerst nog eens naar de N8 om ernaast het spoor te volgen en terug te keren naar het centrum van eerder genoemde gemeente. Nog een goeie 6 km restte ons om terug in Aspelare toe te komen maar eerst nog achter de kerk van Voorde het de veldbaantjes door cruisen om nadien dan aan de Geraardsbergsesteenweg uit te komen en te vervolgen tot in Aspelare waar de wagen stond geparkeerd. Kwestie van nog wat extra kilometers te kunnen doen was ik dan doorgereden naar huis binnendoor langs Nederhasselt en Denderhoutem en via nog wat veldwegels langs Iddergem en Welle, ik was content dat ik thuis was want ik had vanaf Aspelare constant wind op kop wat toch een goeie 18 km doortrappen is.

Ik was zowat aan het twijfelen wat ik zou doen deze namiddag, nog wat aan de PC bezighouden of profiteren van het goeie weer en er met de bike es op uit trekken wat ik dan ook gedaan heb. Rap het tenue'ke aan en de bike op voor een ritje van een 41 km, Eerst een stukje van de Bloso route van Erembodegem en dan bijna te Ten Bos op de route van Affligem gekomen en zo mijn eigen route gereden langs Essene, Asbeek.

Ik had me wat vergalopeerd bij het starten en moest wat gas terugnemen en dan zo via Ternat in dalende lijn de Kruisborre kapel te paseren en wat verder dan terug de Moerette op te rijden, de terugtocht was dan met een omwegje langs Asse, Asbeek, Asse ter Heide en dan richting zijkant van het Kravaalbos om langs Meldert terug in Hekelgem uit te komen. Ik had nog wat fut over en dan terug aangesloten op de rode route van Erembodegem en die verder gevolgd tot ik terug bijna thuis was.

Resultaat was 40.82 km / 19.7 km/h avs / 44.3 km/h max en 529 positieve hm's

Voor 1 keer schrijf ik zelf geen verslag over deze route maar liet ik het aan MC Jo over omdat hij tenslotte de streek beter kent om een goeie evaluatie te geven over deze route

Jo schreef het volgende:

Ik had het al eens eerder vernoemd tegen de andere MC's dat er een nieuwe Bloso route zou openen tegen de taalgrens zijnde Bever welke tussen Geraardsbergen en Edingen gesitueerd is, deze streek was ons niet geheel onbekend ( behalve voor MC Red en MC Koen die toch een eindje van hier wonen ). Met ietswat vertraging kwamen de officiciele formaliteiten op gang zijnde het doorknippen van het tricolore lintje en de bijhorende foto's. Rond kwart na negen konden we ons dan in gang trekken en dit samen met de lokale MTB club Klimax Bever.

Over de route zelf, ze haalden zelf al aan dat deze een 44% onverhard zou zijn dus weten we al wat dit wil zeggen natuurlijk maar we waren toch benieuwd wat de route ons zou brengen hoor. Er zijn 2 parcours, een groen parcours van 18 km, en een blauw van 14 km. Het is perfect mogelijk beide parcours aaneensluitend te rijden, en aldus 32 km af te leggen wat wij dan ook hebben gedaan. na een kleine aanloop op de weg draaiden we vrij snel al een veldwegje in dat ons al wat de hoogte deed ingaan ( een licht klimmeke dus ).

Het begin van de route komt voor een stuk overeen met hun halloween-avondtoertocht. Dit was jaren geleden de eerste en enige keer dat ik een MTB-TT in het donker gereden heb. De laatste kilometers echt in het donker want de batterijen waren leeg. Maar we wijken af. Eigenlijk kunnen we vrij kort zijn over de bloso-route van Bever. De stukken road en off-road worden aan een redelijke frequentie aan elkaar geplakt. De stukklen road gaan meestal lichtjes naar omhoog. De stukken off-road zijn meestal stukken waar je de gas lekker kan open draaien. Op die stukken kan je je ferm kapot rijden als je wilt. Voor mij lukte dit niet deze dag, want de alcohol had fameus huis gehouden.

Ik had geen gram kracht in de benen en in de aanloop naar Bever nog effe aan de kant moeten staan om overtollig vocht langs het verkeerde gaatje af te drijven. Ik was verwonderd dat de route zo dicht bij Viane kwam. Naar de toekomst toe kan het voor ons eens leuk worden want de route wordt eneerzijds aan deze van Geraardsbergen (waar Jan en ik wonen) gekoppeld en anderzijds aan de bloso-route van Galmaarden (waar Werner woont). Doe 3 routes aan elkaar gekoppeld kunnen ons een 100-tal kilometer MTB fun verschaffen.

En sowieso is de route van Bever heel interessant om eens 's avonds na het werk te rijden. Het is een hele snelle route en op die manier kan je de 32 km op anderhalf uur afhaspelen. Volgens mij is er echter één groot nadeel aan de route : als de route nat ligt, is ze volgens mij op sommige plaatsen levensgevaarlijk. Schuinaflopende wegen en redelijk wat spoorvorming!!! Opletten geblazen, maar na de volgende winter kunnen we hierover meer vertellen misschien. Nu eerst genieten van de zomerse MTB-tochten die er staan aan te komen.

Vandaag samen met enkele Mountain Challengers zijnde Jo, Jan, Werner, Bart, Koen en ook FietsertjeAnn de toertocht van mtb club Straf in bergaf gereden wat tot vorig jaar nog de Daan TT was. We hadden afgesproken om tegen 8.30h te starten maat Koen had blijkbaar zijn wekker afgeduwd en zich nog es gedraaid met als gevolg dat we wat later aan de start verschenen. Na snel te gaan inschrijven konden we starten voor een ritje van 62 km door het Pajottenland.

De snelheid zat er blijkbaar al snel in met enkele gangmakers dus sloten we ons mee aan het treintje dat ons via wat landelijke wegels een lusje deed doen alvorens via Waaienberg en de smalle trail na de Paddebroeken naar Mollem door te steken, Ergens tegen Weyenberg werden we ook nog door een baantje gestuurd waar een north shore ladder werd geplaatst, dat is zo'n houten brug constructie met kippedraad overspannen voor als het te modderig moest zijn en zodat ge dus niet zou uitglijden.

Via de bredere en snellere wegens van Mollem reden we over Brussegem naar Kobbegem toe, ik was onderweg even gestopt om de andere MC's even op foto te zetten en nadien mocht ik dan de achtervolging inzetten, de ketting lag nog steeds op het buitenblad en dan maar gaze geven over en door de singletrails, ik was ervan verwonderd dat ik zelfs nie ergens blijven steken ben in die soms wel diepe geulen her en der want dat is niet meteen mijn sterkste punt zene.

Ergens net voor Hamme ( niet tegen Dendermonde deze keer ) zat ik terug samen met de MC's en reden we samen verder langs Relegem door naar het Brusselse Laarbeek bos, als ge met de wagen op de E40 richting Vilvoorde aan het rijden zijt ziet ge op uw rechterkant allemaal diepe sporen van moto's en quads en vandaag was het dus aan ons om hier wat te komen spelen maar eerst moesten we nog langs de andere kant van de snelweg nog wat technische stukjes door alvorens we het Laarbeek bos bereikten.

We hadden het al zoveel keren gezegd dat we dit toch eens wilden proberen en dus was het vandaag de eerste keer dat we hier kwam rijden, kort draaien naar links, dan naar rechts en wat klimmen en dalen en zorgen dat ge niet tussen de bomen blijft haken met uw stuur en/of bar-ends, waar een smal stuur toch allemaal goed voor is hé. Ik had me onderaan van een kort maar steil afdalingske gezet om mijn clubmakkers nog es op foto vast te leggen en even later werden wij dan op de foto geplakt na een ietwat steile afdaling.

Where it goes down, there we need to get up again. Het was een kort klimmeke van 22 % en dus een goei versnelling gekozen maar door mijn twee voorgangers toch te voet naar boven moeten gaan, nu ja er waren maar weinig bikers die bovenraakten dus we moesten ons geen verwijten maken. Met een snelle afdaling reden we het bos terug uit en onder de snelweg door keerden we terug naar Relegem om daar ons eerste bevoorrading te genieten.

Voor mijn part was alles aanwezig wat moest, er was sportdrank, sinaasappelen, banaan, cake, peperkoek en nog wat lekkers om verder te kunnen. Ann en Bart waren van plan de 80 km te rijden welke achteraf dan 86 km's bleken te zijn en vertrokken wat vroeger om ons achteraf terug te kunnen bijbenen misschien, wij vertrokken na een groepsfoto’ke om dan de 60 verder te volgen. Vanaf Relegem werden we dan terug richting Zellik gestuurd langs de plaatselijke industriezones en de smalle wegels ertussen, ge moet ze maar vinden natuurlijk en daar zijn ze toch weeral in geslaagd.

Omdat onze gangmakers al aan de 86 km bezig waren was het tempo van ons 5 wat minder maar ben dan wat doorgereden en regelmatig gestopt om de compagnie terug te laten aansluiten en zo reden we dan richting het volgende voor ons al zeer gekende Borréboske ( of het vollebroekboske naar het schijnt ). Net voor de ingang nog een tweede bevoorrading die wel wat kort was op de vorige omdat er maar 9 km tussen was maar soit, hier terug goed bediend door de vrouwkes van de SIBbers. Terug van alles meer dan genoeg in voorraad dus niemand kloeg dan ook dat hij/zij wat te weinig had.

Na onze pitstop trokken we ons terug in gang om het Borréboske in te duiken waar ze er blijkbaar lustig in gekapt hebben, voordeel was natuurlijk dat het er al veel klaarder was dan ervoor maar de fun van het boske werd behouden met het vele draaien en keren tussen de boomkes terug. Deel 2 van dit speelterrein leek dan iets moeillijker mede door de korte bochten en door de korte knikjes omlaag en omhoog natuurlijk. Door de meerdere bikers hebt ge dan al es de pech dat ge net niet boven geraakt door uw voorganger waar ge anders dan wel ( nipt ) boven geraakt.

Het einde van het bijna 2 km lange boske was in zicht en via de schuin aflopende singletrack met wat diepe geulen af en toe was het niet makkelijker om naar beneden te rijden maar beter zo dan met een accidentje te moeten opgeven achteraf. Dan voor een tweede keer de snelweg over om via de smalle trails van Vrijhout naar de kattenberg te rijden zo wat verder uit te komen via nog wat andere veldbanen te Mollem. Toch al chapeau voor MC Jan om tot zover mee te rijden en idem voor Koen die blijkbaar ook over een goed stel benen beschikte.

Via Mollem waar er een bij start een splitsing was voor de afstand van 15 km reden we terug richting Asse ter Heide met een doorsteek te Krokegem, Jan voelde dat de benen niet meer echt meewilden en samen met Jo en Werner zijn zij dan langs de baan verder door gereden naar de start want ze werden trouwens ook nog ergens verwacht en anders zou het toch teveel uitlopen. Allez ik en Koen dus door over de keiweg in dalende lijn deze keer en een goeie 500m verder was er dan nog een derde bevoorrading gevestigd.

Idem goed voorzien zoals op de vorige twee met genoeg spijs en drank om de laatste 8 km nog aan te kunnen, Ann en Bart waren ondertussen ook toe komen gereden van hun 80 km en deden ons even twijfelen of we toch niet met hen de rest van de langste afstand nog zouden meerijden, willen wel maar ook niet teveel tijd meer over dus zijn ze beiden dan verder gereden met nog een kort luske langs de Morette. Ons restte nog een goeie 8 km langs Asse ter heide en zo door naar het Kravaalbos en dan naar Mazenzele waar we vorig jaar bog geparkeerd stonden voor de Daan TT in het schoolke.

In de laatste 4 km het kot nog es open getrokken maar op een baantje naast een net omgeploegd veld toch op een onverklaarbare manier over de kop gevallen en recht in de gelukkig uitgedroogde beek beland, vallen en landen kan ik gelukkig al goed en dus zonder kleerscheuren kunnen verder rijden en ondertussen maar denken van " hoe ben ik daar nu in dienen gracht gevallen ??" waarvan ik nog steeds niet weet hoe het mogelijk was. Nog even de Kouterbaan en de langeveldweg over om dan via een laatste smal baantje tussen 2 tuinen terug aan het voetbalplein uit te komen waar we een dikke drie uur geleden waren gestart, we kregen ook nog een zakje aangereikt met vitamientjes is en een pocket MTB kalender.

De cijfers

63.93 km / 19.24 avs / 43 max / 21.5° gemiddeld / 774 hms volgens de teller en gps

Het Parcours

Vooral al een schoon en zorgvuldig uitgekiend parcours met weinig asfaltstukken en een ruime aaneenschakeling van brede veldbanen met knappe singletrails, dan natuurlijk nog de knappe passage langs en door het Laarbeekbos en het ondertussen al goed gekende Borréboske.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Het meest technische zat natuurlijk in de reeds boven genoemde speelboskes naast de autosnelweg en natuurlijk ook de sommige singletralils met die diepe uitgesleten sporen.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen en duidelijke borden voor de splitsingen.

Natuur

We reden vooral veel over en door plattelandswegels en de speelboskes langs de Brusselse rand zorgden voor het nodige groen in deze TT - Marathon.

Bevoorrading

4 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden wat er moet zijn maar de eerste en tweede waren toch wat te dicht na elkaar met de amper 9 km die ertussen was

Vrijdag in de late namiddag toegekomen in ons tijdelijk verblijf te Beffe - Rendeux waar we een weekje gaan verblijven, we gaan proberen wat te biken ook indien het weer wat meevalt natuurlijk en verder natuurlijk genieten van de natuur en de rust die het met zich meebrengt. Per dag zal er een klein verslagje verschijnen van hoe ik de dag zou hebben doorgebracht.

Zaterdag1 mei

Vandaag wat uitgeslapen en dan de rest van de dag op het gemak doorgebracht, het weer was eigenlijk te goed om binnen te blijven dus de bike dan maar genomen en tot bij Chris gereden met wie ik in December gaan biken ben, Daar dan wat zitten bijpraten over vanalles en nogwat en afgesproken om een ritje te doen op maandag met de MTB.

Zondag 2 mei

Vandaag stond dus de Wereldbeker Mountainbike op het programma, zelf rijden ga ik niet doen natuurlijk maar toch gaan kijken naar de elite dames en heren en tussen de wedstrijden door het Expo Village te bezoeken. Foto's komen snel online. De eerste twee reeksen staan in dit foto album

Maandag 3 mei

Normaal zou ik vandaag met Chris en zijn companie een rit gereden hebben met de MTB, ik had er eentje uitgestippelt langs Erezee en Weris en zo terug langs Soy en etc. Echter door het vele rondlopen gisteren op het WB parcours vandaag opgestaan met zere bovenbenen alsof ik zelf de wedstrijd had meegereden en daarboven nog es de aanhoudende regen zorgde er dus voor dat ik schoon ben binnen gebleven.

In de namiddag stopte het toch even met regenen en rap de koerskleren aangetrokken en de dikke banden wat harder opgepompt en vertrokken voor een ritje op de weg op de hoop dat de pijnlijke benen wat zouden verbeteren. het biken ging eigenlijk wel goed en kon toch redelijk goed en lang blijven rijden op een zware steek zowel bergop en op het vlakke. Uitendelijk toch iets meer dan 48 km gebold en toch tevreden over de rolweerstand van de de geax barro Mountain met een 3.5 bar aan druk opgepompt.

Dinsdag 4 mei

Vandaag niet gereden want de benen voelden nog steeds redelijk zwaar dus eerst wat afgewacht en laten recupereren, ondertussen d ebike onder handen genomen want er was iets vervelend aan het kraken waarvan ik dacht dat het van de crank of de a-head set zou komen en blijkbaar was het dus het laatste, de onderste lager heeft blijkbaar zijne beste tijd gehad en kraakt af toe dus deze wat opgevuld met wat nieuw vet op hoop van zegen voor minder gekraak.

In de namiddag dan es naar La Roche geweest waar het ook blijkbaar doods was door het mindere weer van vandaag.

Woensdag 5 mei

Het weer zag er schitterend uit ( zonnig en fris voor de tijd van het jaar toch )en de benen waren al wat beter dus een ander achterwiel gestoken met een Racing Ralph 2.25 en wat gaan losrijden op de baan via Amonines, Erezee, en dan richting Bomal en barvaux om zoveel mogelijk vlakke baan te hebben om op souplesse te kunnen trappen. Nadien dan door gereden naar Durbuy en een eerste klimmeke geprobeerd richting Residence Durbuy met een bijhorende steile en technische afdaling dat achter het centrum uitkomt.

Dan maar doorgereden naar Rome en via Grand- en Petit Han naar Fronville waar ik een bezoekje gebracht had aan Renske van Le Changement, na wat bijpraten dan terug verder naar Hotton en kon het niet laten om toch maar het veld in te duiken en zo via de veldwegels in stijgende en dalende lijn naar de chalet terug te Beffe met een laatste klimmeke van +- 2 km. Dus vandaag 64.11 km gebold waarvan de laatste 14 km off road

donderdag 6 mei

Ondanks de lichte regen toch vertrokken om de rode lus van Rendeux te rijden, echter in de eerste afdaling al me es op de grond gesmeten door te rap willen afdalen en me mispakt van spoor, resultaat was dus de knie die terug open ligt en een sereius gat in mijn broek. Allez toch verder gereden en via Rendeux Haut de tocht verder gezet met eerst een km of 2 asfalt vooraleer ik het veld mocht induiken.

Klimmen lukte eigenlijk goed en soepel ondanks ik toch nog niet op mijn kleinste versnelling stond dus zo maar verder gereden in stijgende lijn naar Saint-Thibaut waar ge achter deze kapel een fantastisch zicht hebt over de Ourthevallei. Nadien dan de tocht verder gezet en even later kreeg ik dan die steile afdaling terug voor mijn wielen waar mijn tellerke snel -35% aanwees, zoals ik dus al zei steil en nog es bezaaid met losliggende stenen en wat stokken. Raar genoeg reed ik hier dan zonder problemen naar beneden maar rook ineens een verbrande geur achteraan de bike wat dus van de remmen bleek te komen .

Dan een lange afdaling tot aan het chaletpark Le Boverie waar ik dan de singletrail klim ben opgereden maar de benen wilden precies al een stuk minder mee en dus het laatste stuk maar opgestapt en natuurlijk ook omdat het ook nogal steil was op dat stukje zijnde 32%. Ik ondervond dat de benen helemaal niet meer wilden volgen dus dan maar via de weg naar de chalet gereden maar moest eerst nog een ander bergske naar boven voor ik terug thuis was.

Allez toch 22.65 km gereden en wonderwel nog 664 hms verteerd met de slechte benen, hopelijk morgen beter als het tenminste wat droog is.

Vrijdag 7 mei

Voor de verandering weer es ne uitgeregende dag, althans toch tot diep in de namiddag maar dan kregen we bezoek en moet ge ook al nimmer vertrekken hé voor een ritje dus niks, noppes nada van kilometers gereden.

Zaterdag 8 mei

De weerman had een mooie zonnige dag voorzien dus ik wilde toch eerst es weten of het wel echt zo was. Rond 9h opgestaan om op het gemakske wakker te worden en te ontbijten, een uurke later me dan klaargemaakt voor een toerke met de MTB al wist ik nog niet meteen waar ik zou naartoe rijden, na wat wikken en wegen richting la Roche gereden maar met een serieuze omweg langs Devantave waar ik met een lange off-road afdaling en en kort asfalt klimmeke in Marcouray uitkwam.

Vervolgens dan de lange singletrail afdaling richting de receptie van het chaletpark Le Boverie en via een klimmeke van 18 % dan in Cielle uitgekomen, eens beneden kon ik dan inhaken op een route van La Roche die wel enkele steile klimmekes bevatte waarvan ik er sowieso ene te voet opmoest wegens te steil en de losliggende stenen. Het klimmen ging echter verder langs de achterzijde van het wildpark welke toch een technisch stukje is door al die boomwortels en de stenen en het constante klimmen uiteraard maar ik moest nog wat verder naar de top van de Col d'Haussire op 498m. Bijna boven een energiereep binnen gespeeld alvorens verder te klimmen tot Samree welke me naar mijn hoogste punt van de dag bracht zijnde 568m boven de zeespiegel.

Nu was het wat uitzoeken welk baantje ik zou inrijden of toch de vaste route verder te volgen, dus wat ander baantjes gedaan in stijgende en dalende lijn en zo kwam ik dus uit in Borzée maar daar dan efkes verkeerd gereden en met een lange afdaling op asfalt wederom op de vaste route uitgekomen die me dan terug naar het vakantiepark van Borzée stuurde maar via een boswegel dan. Met nog wat andere klimmekes in en door den bos uitgekomen op de afdaling die ik zocht.

Een singletrail over door water gesleten leisteen trapkes en zo een goeie 300m naar beneden met op het einde dan een trapke waar ge best afstapt wegens nogal glad. Om de drukke baan wat te mijden dan een binnneweg genomen welke dan ook bijna in het centrum van la Roche uitkomt, hier dan een drankstop gemaakt ( een terraske gedaan ) alvorens terug verder te klimmen richting Beausaint maar de afdaling die erop volgde kon wel tellen, allez toch de laatste technische 500m met wortels en stenen en een boom die in de weg lag.

Ik had nog twee klimmekes te gaan maar deze sloeg toch alles wegens steil weeral ( +30% ) en een haarspeldbocht die ge onmogelijk kunt nemen al bikend dus afstappen voor een eindeke tot het terug wat vlakker was. Bijna boven hier was het al wat beter om te rijden en met een boswegeld die later overging naar asfalt reed ik tot Hodister en zo terug het bos in naar de kapel van Saint Thibaut maar vandaag niet gestopt voor het uitzicht en gewoon terug naar beneden richting Rendeux over een lange geaccidenteerde weg.

Nog even bij Christiaan gestopt om te horen voor morgen alvorens mijn laatste klim aan te vangen via het Arboretum tot boven in Beffe en mijn eindstation de chalet waar we verblijven. resultaat van deze rit is 55.89 km en bijzonder veel hm's precies. Al de hellingen echter op het gemak en op souplesse opgereden en dus amper in het rood gereden. Morgen de laatste dag en nog een toerke met de VTT zoals ze het hier zeggen richting ???

Zondag 9 mei

Vandaag nog es een toerke gereden met de companie de Rendeux zijnde Alex, Albert en Chris. Yvon was daar ook maar had de verkeerde bike genomen en was dus met de racefiets naar Rendeux gekomen, achteraf is em dan alleen verder gaan rijden op de weg. Het was trouwens wel redelijk friskes amaai.

Ik had reeds al een tracé uitgekiend richting Weris via Erezee en terug langs Soy en Melines en ja vandaag kwam het dus toch uit om deze samen te rijden, ikke dus eerst naar beneden via de Cote de Beffe en via offroad terug samen naar boven om dan via Devantave naar het hoogste punt van onze toer te rijden en dan terug te dalen naar Fisenne waar we een eerste technische afdaling kregen te verwerken met losse stenen en wat boomwortels. Met een stukje van een vaste route reden we dan naar de eerste steile en redelijk technische klim in het bos naar Oster. Het toeval wilde natuurlijk dat juist nu mijn ketting eraf viel en dus in 2 keer naar boven gereden.

Chris reed met semi slicks en had toch wat problemen op deze klim en verkoos te voet naar boven te gaan tot na het zwaarste stuk terwijl Albert me vroeg of ik gek was om zo een technisch klimmeke eruit te kiezen maar hij was wel in één keer boven gereden met Alex en was toch content. Ons klimmeke was echter nog niet gedaan en reden dus verder het bos uit naar Oster en dan terug een schone lange en technische afdaling naar Eveux toe waar we onze eerste ravito hielden.

Na een tiental minuutjes dan terug gestart met een klimmeke van een km of 2 waarvan de helft door het Bois de Weris naar Refuge de Brocard waar we terug even verzamelden voor de mindere klimmers onder ons, Chris nam het voortouw voor de afdaling maar reed tot het centrum van het dorpke Weris wat dus te ver was maar via een ander klimmeke op asfalt zaten we al snel terug op de route die ons via wat veldbanen waarvan de ene dan technischer dan de andere en al dan niet in stijgende of dalende lijn.

Zo zijn we dan terug in Soy aangekomen en reden daar terug het bos in om af te dalen naar de camping te Melines, nog een laatste steile bosklim restte ons maar ze verkozen echter om de klim aan te vatten via de weg naar Trinal doordat de banden van Chris dan wat minder grip hadden op sommige stukken, het ging er ook omhoog dus geen probleem natuurlijk. Ons laatste afdaling was langs de verkaveling Le Lion waar enkele north shore constructies staan gemonteerd door de plaatstelijke freeriders en etc en deze deels privéterein is en eigendom van ene van ons companie..

Allez na ons afscheid ikke terug naar boven via de Cote de Beffe en dan valieske maken on terug naar huis te keren maar in juni komen we terug voor de TT van Biron en dan vanaf 25 augustus voor de Houffamarathon waar ik voor de 4de keer aan deelneem, afstand is nog onzeker.

Modderige parcours zijn al helemaal mijn ding niet al viel het soms wel mee, hier en daar wel genoodzaakt moeten afstappen wegens te steil en geen grip, aan de start mijne copain dan uit het oog verloren want ze was haar gaan klaarmaken voor de wedstrijd om 11.30 dus ben ik wat verder gereden via het parcours naar de start terug via de Ijzeren man en de steile afdaling die erop volgde, er werd ondertussen afgeroepen om het tracé te verlaten dus een binnenweg genomen tussen de bomen richting start om dan wat foto's te nemen van op enkele plaatsen op het parcours.

Ook tijdens de wedstrijd van de heren elite wat rond gereden om toch de beste foto's te kunnen nemen zijnde bij hellingen, afdalingen en natuurlijk aan de technische stroken. Tussen de wedstrijd van de Heren en Dames elite dan es bij Kristien geweest en daar dan mechanische hulp gekregen van haar sponsor Goeman uit Everbeek omdat mij ketting tussen de cassette en spaken gedraaid was en onmogelijk zo te verwijderen ( zonder breuk toch ) en ik wilde kost wat kost nog wat foto's van Kristien en haar Finse ploeggenoete Carina Ketonen dus moest ik nog wat kunnen rondrijden hé.

Allez na de 3 wedstrijden nog wat blijven plakken aan het podium en bij Scott Goeman ( Kristien en Carina ) en dan naar huis dus nog een goeie 22 km terug te bollen naar Erembodegem met constant wind op kop, ondertussen nog wat last van de onderrug door teveel tegenforcing te zetten om toch verder te kunnen rijden. Na bijna 53 km weer thuisgekomen met tegen de 9km van op het Kesterse tracé zelve. Ik had ne schone gelukte dag zijnde zelf gereden en gekeken, kwestie van de juiste combo te maken, zondag gaan we naar Opbrakel om nog wat hoogtemeters te verzamelen voor de Herdersmarathon komende zaterdag te Maarkedal.

De dag begon al goed met het zoeken naar mij handschoen ginder ter plaatse, ik was zeker dat ik ze meehad dus dan zonder vertrokken, we rijden naar de inschrijving en lap ze kleefde dus met de velcro sluiting aan mijn broek met alle hilariteit alom natuurlijk. Dan rap gaan inschrijven en terug naar de wagen om de tweede terug te gaan halen en dan van start voor deze schone TT. Eerst een stukske om op te warmen via wat veldwegels alvorens door te rijden naar het Brakelbos welke we betraden met een klimmeke richting de Laaistok en dan even later draaiden we al op naar het Bois de Pottelberg.

Hier kregen we dan een klimmeke voor de wielen met wat fijn trapkes door en over de ingegraven houten balkjes, zo reden we dan naar de Ninoofse steenweg waar we even halt hielden om terug bij elkaar te komen. Werner kwam zeggen dat het misschien beter was dat Ik, Bart, Koen en Anthony verder reden want zij reden toch de 35 km wegens tijdsgebrek ( Jo - jan en Werner dus ). Toch samen gebleven tot aan de splitsing en wij dan met ons 4'en verder voor de 55 km welke ons over en door mooie en technische wegels langs het Bos Terrijst stuurde.

Het klimmen ging me goed af vandaag ondanks de pijn in de onderrug eerder de week, via wat bredere wegels en leuke smalle singletrails reden we door naar Wolfskerke waar achter ons Bruno kwam aansluiten ( Bebob op MTB.be forum ) en zo daalden we samen dan de Ijskelderweg af om langs de andere kant terug te beklimmen wat geen makkelijke klus is door de kasseien die er precies zijn afgegooid. Allez nipt boven geraakt en zo dan door richting Zegelsem, de versnelling zat ook goed en iedereen volgde toch nog dus reden we verder langs nog meer mooie veldwegels en singles.

Via de steenberg en een stuk van de korteberg off-road kwamen we uit aan een ander gekende klim welke wij nu off-road gingen bedwingen, het begin was lichtlopend en eens achter de bocht kwam dus de kat uit de mauw en moesten we enkele tandjes fijner schakelen om boven te geraken. Hier waren we dan aangekomen op de eerste bevoorrading welke was voorzien van cola en sportdrank, soort van müslirepen en nog wat anders om op te knabbelen. Bruno was al vertrokken en wij dus iets later ook.

Met de afdaling van de Foreest waarvan ook een deelke off-road reden we verder door naar Schorisse ( Schuuse ) om een stukje de steenweg te volgen alvorens weer een ander veldwegelke in te draaien. Hier wisten we ook min of meer waar we waren omdat dit het laatste stuk was van de 2de editie van de Herdersmarathon. Met nog enkele schone klimmekes en dito super smalle baantjes soms kwamen we aan het Peerdegedoe ( allez ik denk toch dat et deze was ) en even later reden we naast het voetbal terrein waar we volgende week gaan starten voor de 3de Herdersmarathon.

Voor we Ten Houte bestormen eerst terug verzamelen zodat we toch bij elkaar bleven. Dus eerst een stukje van de Ten Houte opgereden en dan via een smal baantje waar een resem wandelaars ons tegenkwamen naar de Boekzitting, hier weer een bredere baan met gesloten slagbomen en een resem sporen naast en door elkaar, sporen zijn mijn beste troef niet maar toch goed vanaf gebracht zonder te vallen dus zo slecht is mijne stuurtechniek dan ook niet hé. Met eerst nog de kanarieberg af te rijden waar Koen plat gevallen was door een snakebite en terug de oversteek van de drukke Ninoofse steenweg reden we naar een ander schoon wegelke.

Enkele quads kwamen ons tegen gereden en zo begreep ik ook meteen waarom Herman De Croo hier al eens nadars had laten afzetten. Eens de 4wielige motards door waren gereden konden wij ook wel terug verder rijden over en door sporen en een trapke van bouwafval waar we ook moesten over geraken, Ik en Bart waren reeds boven maar Koen en Anthony leken er niet meteen door te komen ondanks ze net achter ons reden maar enkele minuten later kwamen ze dan ook boven. Blijkbaar was er een technisch defect aan of in de cassettebody want er rammelde er iets constant maar hij kon toch blijven verder rijden mits wat meer weerstand.

Onderussen bevonden we ons op Waals Gewest en reden we over de smalle en bredere veldwegels langs Beaufayx en Cinquant om even later aan de tweede bevoorrading uit te komen. Net zoals de eerste voorzien van müslirepen, cake, wat fruit en cola en aquarius om alles nog es door te spoelen. Hier waren we aan de klap geraakt met enkele bikers van de Cameleonbike en Bruno die natuurlijk ook meereed. Nog een goeie 15 km hadden we voor de boeg welke ons langs Ellezelles begeleide en zo langs Mont waar we na een ander klimmeke op de oude trambaan uitkwamen.

Voor de laatste kilometers en dito hoogtemeters werden we terug nar het Pottelberg bos gestuurd als opwarming voor het laatste speelboske zijnde het Livierenbos waar we ons serieus konden trainen op korte bochten, klimmen, dalen en de techniek natuurlijk door de overvloedige aanwezige boomwortels. in dit boske worden we trouwens nog mee verwend met ge weet ondertussen al welke marathon hé ( diene van de Herders dus ). Ook het terug verlaten van het bois de Louvière ( want we zijn nog steeds op Waals grondgebied ) was ook al technisch door het vele bochtenwerk.

Nog enkele stroken asfalt en wat smalle veldwegels brachten ons na iets meer dan 57 km terug aan de start in Opbrakel. Zeer tevreden waren we vandaag uiteraard met het fantastische parcours, de hm's en de huidige conditie en natuurlijk de company van Koen, Anthony en Den Bart, merci makkers.

De cijfers

57.74 km / 19km/h avs / 52 km/h max / 15° gemiddeld / 1014 hm's

Het Parcours

De streek kennende is het natuurlijk een fantastische rit met vele schone singletrails en technische hellingen en afdalingen, de Vlaamse Ardennen dus hé

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Met de vele spoorvorming was het geregeld wel opletten om niet naast het spoor te zitten, verder in het Livierenbos was het dan speeltijd met het vele draaien en keren en op en af.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was dik on orde, genoeg pijlen en duidelijk borden voor se splitsingen

Natuur

We reden in een nog redelijke groene streek met de voornaamste passages door het Pottelberg bos en Livierenbos en natuurlijk het Brakelbos waarmee we gestart waren.

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, cola en sportdrank en op de 2de ook aquarius, verder nog müslirepen en wat fruit.

Vandaag was het weer zover, de Marathon waar we een heel jaar op zitten te wachten zijnde de 3de Herdersmarathon te Schorisse - Maarkedal. We hadden al in de loop van de week afgesproken wie er met wie zou meerijden en welke afstand want de langste bedroeg 136 km. Ik was samen met Vivkemobiel afgezakt naar ginder en omstreeks 7h stonden we al geparkeerd aan het voetbalplein waar het allemaal plaats vond. Ons dan gaan inschrijven en het plan bekeken en druppelsgewijs kwamen ook de andere MC's toe gereden.

Iets voor 8h trok onze 6 koppige trein zich op gang om na enkele meters al het eerste bos in de duiken even voor Filip Meirhaeghe zijn woonst. Meteen een schoon technisch stukje tussen de bomen en intussen nog wat op en af ook en dat allemaal terwijl we duchtig geflitst werden door enkele fotografen van dienst. We waren eigenlijk iets te snel van start gegaan zoals altijd en raakte ons groepje wat gescheiden maar zoals steeds wachten we bovenaan op elkaar om samen weer verder te rijden.

De volgende bospassage was die langs het Muziekbos en dus reden we naar beneden het bos in langs de Boekzitting om daar van een heuse speeltuin te mogen genieten welke weliswaar op privé eigendom was gelegen, korte steile knikjes naar boven en beneden en smalle singles tussen de bomen met het risico dat ge met een TE breed stuur al eens zou kunnen blijven vasthaken. Het wilde natuurlijk lukken bij het verzetten naar de een kleinere vitesse vooraan dat de ketting er dus helemaal afviel met resultaat dat ik geparkeerd stond.

Anthony en Bart hadden blijkbaar geen problemen en raasden letterlijk door het Muziekboske tot Anthony wat verder natuurlijk ook geparkeerd stond wegens " op de adem getrapt ", we hadden nog een klein stukje om het bos uit te rijden en door mijne bocht iets te wijd te hadden genomen zat ik wat verder in de uitgedroogde gracht, alles weer op de trail gezet en dan richting uitgang om daar iedereen dan op te wachten en terug te verzamelen voor we verder reden. Via de Bosrede keerden we dan terug naar de Boekzitting voor de tweede keer om dan later af te dalen.

In volle snaar naar beneje gevlamd met toch ietwat de remmen te hanteren om de dikke losliggende sten en die slingerende geul wat te kunnen ontwijken, in de achterban werd er ons dan een halt toe geroepen want Bart had een lekke achterband en dat op 50m van waar Koen vorige week ook al plat gevallen was. Dus bart ne andere biba gestoken en dan terug via een ( voor mij toch ) redelijk slecht stuk singletrail, zoals steeds liggen er hier palletten omdat de geulen anders te diep en te gevaarlijk zijn, het zou de eerste niet zijn die hier op zijn/haar bek gaat en sleutelbeen breekt.

Na de afdaling van het Ruddersveld kwamen we dan op de chaussee de Ninove uit welke we een stukje moesten volgen alvorens een U-turn te maken en aan de andere kant weer het veld in te duiken. Eerst een brede baan en wat verder dan een singletrail met redelijk wat spoorvorming en dan de hindernissen van het gestorte grof steenafval welke ik deze keer wel moeiteloos kon overrijden en dan natuurlijk nog wat verder klimmen tot boven. Zonder het zelf te beseffen stond ik nog op het buitenblad vooraan en bleek het toch goed rond te krijgen.

Ondertussen bevonden we ons al op het Waals gewest en reden verder via een oude trambedding waar we dan ineens linksaf en recht naar boven werden gestuurd. Vorige week net niet boven geraakt maar vandaag moest dit zeker lukken al zou ik enkele keren moeten herbeginnen wat dan niet nodig was want de eerste keer volstond ruimschoots. Allez weer verder dan richting de eerste drankpost met eerst nog een lange resem trappen die we afmoesten alvorens we na een licht klimmeke. Op deze ravito was echt alles voorhanden was om deze schone marathon verder te zetten, wafels, cake, banaan, koeken en cola, water en sportdrank om alles nog es door te spoelen. Ook hier dan kennis gemaakt met de alom gekende El Perro Diablo van het MTB.be forum en heel zijn gevolg en Anthony zijn Houffamarathon 2009 partner Jakke pompier.

Na wat te pauzeren dan terug het alu ros op en samen met Robin ( MC Rage ) en zijne copain Steven verder gereden om terug mijn companie te kunnen inhalen, nadien me dan in het wiel genesteld van de Secret Trails mannen ( El Perro & Co dus ) en zo dan geprobeerd weer bij de MC's te geraken. In the mean while nog wat schone trails onder de wielen gekregen in open veld maar ook in de bossen over houten pontons met trapkes, brugskes en dan weer naar boven naast een hele resem andere trappen.

Intussen waren de mannen van Secret Trails al de pijp uit en reed ik dan alleen verder richting Bois d'Antoing waar we eerst een schone ietwat technische singletrail naar beneden reden en dan een pallet over dat de drassige beek wat overbrugde en dan weer kort naar boven waar ik gestopt was voor wat foto's te nemen. Ineens passeerde Bart en Viv me en bleek dus dat ze waren misreden voor dit bos, allez zij waren met hun tweetjes dan door gereden want ze waren al op het gemak de 136 km aan het afhaspelen.

Ikke dus aan het wachten op mijn copains Anthony en Jo terwijl Haaike en moeder Marleen ook de helling kwamen opgereden, zij reden de 80 km had ze onderweg gezegd. In de verte zag ik mijn companie afdalen en klaar om de beek over te steken, Jo raakte boven maar onzen Anthony had precies meer goesting om hem even af te leggen in het dikke bladerdek. We waren nog maar net het ene bos uit en werden het andere al terug ingestuurd maar in dit bos waren nog twee steile klimmekes verscholen zijnde de petit (mont) dieu en de grand(mont) Dieu en ik zweer het jullie dir laatste was wel een pittig stukje naar omhoog van 25% waren er toch enkele in slaagden naar boven te rijden.

Nog een goeie 3 km hadden we voor de boeg voor we de tweede bevoorrading bereikten maar eerst moest we nog wat verder het bos uit klimmen. Aan deze ravito was er ook een technische assistentie voorzien van Decathlon en blijkbaar hadden die mannen ook nog handenvol werk. Wij hadden ons ondertussen bij Haaike en Mama Marleen gezet om wat te pauzeren en wat te genieten van het zonneke welke er duchtig op losscheen wat bij de start al veel minder was maar het was dan ook nog vroeg.

Na een korte break dan terug verder gereden en reden zo verder naar een volgende bospassage maar deze keer was het eigenlijk gewoon binnen en buiten in het Ronny bos ( Bois de Lefebvre ). Richting Pays de Colinnes waren het vooral veel veldbanen waarvan de ene smaller dan de andere maar wel nog steeds op en af met relatief weinig recuperatie stroken waar ge es even kon bekomen, ik had het al in de mot dat deze derde editie toch de zwaarste zou worden maar tevens ook de mooiste omdat de Herders ons weer met een andere streek liet kennismaken.

Intussen waren we in Ellezelles aangekomen met het alom gekende Heksenpad welke we nu mochten afdalen maar daar in het bos zat er een klein en groot beest verscholen, geen beest dat ons zou oppeuzelen maar twee steile klimmekes en afdalingen waar ge serieus uit uw doppen moest kijken en anderzijds alles moest doen om het BEEST te temmen. Echter niet helemaal boven geraakt door het slippen van achterwiel maar Anthony die heeft het wel voor mekaar gekregen waarvoor .

Allez dan weer een kort technisch afdalingske om terug het boske uit te rijden en daar kwamen we Jo dan terug tegen de op ons aan het wachten was, hij zou dan samen met Haaike en Marleen verder rijden en ik met Anthony onze 100 km tocht ook verder te kunnen zetten. Even later bleek laatst genoemde er dan ook wat door te zitten waardoor we dan op ons beurt werden ingehaald door Haaike, Marleen en Jo en zijn we dus samen verder gereden voor de rest van de afstand want we hadden dan ook gekozen voor de 80 km.

Met nog een schoon bosrijk stukje leek het lichtjes te stijgen maar wat later waren we dus begonnen aan de off-road klim van de La Houppe of Pottelberg voor de vlamingen, het is een schoon klimmeke in zandachtige grond ( of was dat misschien omdat het zo droog was ?? ) en tegen dat ge boven waart was het nog iets steiler ook maar een goeie 200 meter verder hadden we terug een bevoorrading die wel beter is geplaatst dan vorige 2 edities net aan de top van de Pottelberg. Net zoals bij de andere stops veel keuze tussen spijs en drank dus enkel maar tevereden bikers. Hier nog wat staan bijpaten met enkele zwette maanen alvorens onze tocht verder te zetten.

Eerst reden we nog een lokaal rondeke in het boske naast het sportplein aan Chalet de Radar en dan wat verder terug wat op en af in een ander klein speelboske welke we dan weer verlieten met een kort knikje naar beneden en een haakse bocht naar links en dan verder naar beneden in sneltempo over enkele in de grond gegraven trede's om zo aan restaurant Ancienne Belgique te Vloesberg waar er ook een splitsing was opgesteld en waar wij dan naar rechts werden afgeleid om zo verder de off-road velden van Flobeq te betreden.

Over recuperatie stukken gesproken kregen we nu een heel eindje van een oude trambedding onder de wielen waar wa dan anderzijds weer eens konden doortrekken wat misschien weer een vreemde vorm van bekomen is, wat verder draaiden we dan linksop om een eerste voorloper te genieten van de Genotsberg en eens de bocht naar links nog es kregen we een ietwat steiler stuk te verteren. Via nog wat andere veldwegels in zowel dalende en zeker stijgende lijn bereikten we het leukste bos van deze marathon met name het Livierenbos.

Wat kunnen we nu vertellen over dit leukste bos ?? wel het is een leuke speeltuin voor de bikers met veel draaien en keren, op en af en soms precies dat ge in en uit een krater moet rijden en enkele keren de keuze tussen hard enzacht waar we natuurlijk voor hard kozen en dit alles rond de radartoren van Ellezelles. Ook het terug uitrijden van dit bosje verloopt met de nodige technische stroken en nog geen twee km later rijden we al terug en ander bos is.

Ondertussen hadden we nog van een 4de bevoorrading mogen genieten aan Mont de Rhodes na een 500m biken tussen een haag en prikkeldraad waar ge met een TE breed stuur ofwel in de draad bleef haken ofwel in de nogal hoge haag, ineens voel ik daar nog een kramp opkomen maar met de juiste raad van mijne Ardense mentor John Meurs was ik blijven verder rijden om de kramp er terug uit te trappen, het is even wat pijnlijk maar het loont wel. Bij aankomst van deze stop kregen we nog een frisse douche ( of toch wie dat wenste ).

In het Brakelbos zijn het vooral de brede wegen die typeren maar het is dan ook louter een gezellige verbinding waar we nog eens mogen kiezen van afstand. Boven uitkomende aan de Laaistok moesten wij naar rechts afdraaien om een luske te maken van een goeie 4 km, we moesten er een aardappelveld doorkruisen en dan een lange singletrail met diepe spoorvorming zien te overleven waar ik net op tijd kon corrigeren of ik lag toch nog op mijn zij. Voor we terug de Laaistok verder mochten beklimmen kregen we nog een andere helling op ons bord zijnde " het tweespoor ", een brede tractorbaan tegen een 5% maar in een open veld waar de hitte zinderde langs alle mogelijke kanten en waar enige schaduw meer dan welkom was.

Na de oversteek van de N48 ( Ronsesestraat ) en nog wat gekiekt te zijn voor we overstaken daalden we af via de Hutte ( een stuk waar een fully waarlijk het meeste voordeel uit kon halen ), nog even kort klimmen tussen de huizen naar Wolfskerke waar Steven en Robin ( MC Rage nog steeds ) ons terug vervoegden en samen reden we verder naar de laatste bevoorrading van vandaag waar terug een decatlon stand was voorzien, we hadden nog geen technische problemen gehad maar even onze ketting wat bijsmeren was welkom door al dat stof en natuurlijk nog wat eten en drinken vooraleer we de laatste 10 tal km terug konden verteren.

Via de afdaling en de nogal lastige klim van de Ijskelderweg door de nogal slechte ligging van de kasseien, intussen was mijn dipje ook al verteerd en had ik weer een wat beter gevoel in de benen en verkoos erom de laatste kilometers solo af te haspelen langs de Molenbeek en tal van andere smalle en bredere veldwegels en als afsluiter nog de beklimming van het Peerdegedoe en dan de laatste km in sneltreinvaart naar het voetbalplein aan de Ten Houte straat, einde van onze 90 km lange marathon.

De cijfers

89.28 km / 16.32 avs / 49.10 max / 21.7° gemiddeld / 1978 hm's

Het Parcours

Een zeer leuk en gevarieerd tracé met veel klimmen, dalen en de nodige technische stroken en natuurlijk vergeten we de boskes niet waar we zijn door gereden waarvoor dank aan tal van eigenaars die hun privé eigendom voor ons vandaag wilden open stellen.

Technische moeilijkheidgraad

5 / 5 : In de bossen was het één en al techniek wat de klok sloeg zijnde in het boske net na de start, het Muziekbos waar ze terug speciaal voor vandaag slingerende wegels met korte nijdige klimmekes en afdalingen, het Ronnybos, Livierenbos en tal van andere trails waar enige stuurvaardigheden gewenst waren.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling meer dan dik in orde, genoeg pijlen in een opvallende oranje kleur, duidelijke borden voor de splitsingen.

Natuur

Zoals hierboven al gezegd een zeer mooie streek met nog redelijk wat groen, vele boskes en leuke landschappen

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, sinaasappels, bananen, wafels, cake, sportdrank, cola en etc om door te spoelen

Omdat de weerman redelijk wat regen voorspelde voor zondag was ik niet meteen van plan om dan in de modder te gaan ploeteren maar gelukkig was er een back-up plan om toch aan mijn wekelijkse kilometers te geraken, op de kalender van MTB.be stond er namelijk een TT gepland te Ternat welke maar 12 km van huis is. Ik moest nog werken dezelfde dag van 5h tot 13h maar de vertrekuren van deze tocht waren van 16h tot 21h dus weeral een voordeel. Ik dus met de MTB naar Ternat gereden want ik had er afgesproken met Vivkemobiel en MC Tim die ook wat collega's had opgetrommeld.

Met 3€ te betalen en een papierke in te vullen waren we er vanaf en konden we starten voor een tochtje van 47 km. Eerst wat door de smalle baantjes cruisen van Ternat en dan een goeie 3 km verder dienden de eerste veldwegels zich aan maar ook een plensbui maakte haar intrede, al een geluk dat het niet te fel was en even later al ophield. Via een brede boerenwegel ging het licht bergaf en werden we naar de E 40 gestuurd of toch ernaast na een kort boske waar we dan moest afstappen om die diepe gracht over te kunnen.

Naar beneden rijden was dan weer wat makkelijker en dan verder tot aan de brug over de snelweg waar een eerste splitsing was opgesteld, de 25 en 35 km reden rechts af en Vivke en ik naar links om zo verder naar Essene te rijden waar we even verder dan ineens het spoor kwijt waren, na wat terug te keren zagen we dan dat we een baantje naar links moesten indraaien. De volgende off-road wegels brachten ons zo richting het Bellekouter complex of toch erachter waar we dan een stukje van de Bloso route in tegenrichting reden.

Tot nu toe dus veel gekende wegen en vooral toch veel off-road al onder de wielen gekregen met geregeld wat klimmekes ook, ons volgende luske was er eentje langs de andere kant van Essene met de afdaling naar het kerkhof en dan zo verder naar Asbeek waar we via de Platijn naar de Geertskouter werden gestuurd met nu eens die afdaling in die geul en boomwortels die voor een dieper trapje zorgden, deze trail eindigden we dan met de houten brug die ze een tijd geleden hadden gemaakt om het moeras wat te ontzien.

De volgende singletrails dat ons naar de Edingsesteenweg stuurde waren dan wel een onbekend stukken dus goed om te onthouden natuurlijk, nu keerden via allerhande andere off-road trails terug naar de Morette om deze dan af te dalen maar we mochten dan wel het klimmeke verteren langs de Kruisborre kapel welke nu ook niet zo simpel is door die trapkes maar toch vlot boven geraakt. In de verte zagen we al een witte tent staan dus dat moest wel de bevoorrading zijn waar Tim en zijn collega's reeds was aangekomen.

Redelijk goed voorzien van water met grenadine, sportdrank en water en natuurlijk ook fruit en koeken om de volgende 23 km aan te kunnen. Tim & Co volgde nu mee ons traject en reden verder de Zetsel af om via wat andere wegels en single's het klimmeke naar de Petrus Ascanustraat te rijden, geen steile klim maar wel een langere die gestaag naar boven gaat en dan via de Kattenberg weer naar beneden om een km of 3 verder met veel plezier te kunnen genieten van het Borréboske, het favoriete stuk van mij en Tim.

Wie dit boske kent zal al weten hoe het er hier aan toe gaat zeker ?? inderdaad eerst een klim langs de flank en dan het bos in met veeeeeeeeeeel draaien en keren, een must voor de technische kant van het MTB'en onder de knie te krijgen. Ik had wel de indruk dat ze het een stukje langer hadden gemaakt welke natuurlijk mogelijk was door al dat wegkappen van de bomen. We hadden intussen al enkele plaatjes opgemerkt dat er een fotograaf in de buurt was en inderdaad even later aan een ietwat technische afdaling zat er ene kiekjes te maken van ons waarvan dit het resultaat is.

Vivke wist niet meteen welke kant het beste was om naar beneden te duiken dus ikke maar eerst naar beneje langs de rechtse kant, de makkelijkste zeg maar. Ik vond het trouwens zo tof dat ik weer naar boven ben geklauterd en terug naar beneden ben gereden langs de linkse kant die wel wat moeilijker leek door die uitskekende boomwortels maar soit doch geen probleem voor mij. Allez met nog wat slalommen tussen de bomen iets later het bos uitgereden waar Viv en Tim op ons aan het wachten waren.

Na een ander stukje off-road kwamen we terug aan een splitsing waar wij ( de 47 km ) naar links moesten en de rest rechtdoor. Het boske dat we nu mochten doorkruisen had ik nog nooit gedaan of laats staan dat ik wist dat het er was maar in ider geval ga ik het zien te onthouden om mijn eigen route uit te breiden mettertijd. We bevonden ons nu regio Dilbeek met ook nog redelijk wat singletrails tussen de huizen door, gladde kasseistroken en dan langs de vijvers van een park verder terug naar Sint Martens Bodegem te rijden.

Het begon ondertussen al lichtjes te schemeren omdat het al redelijk bewolkt was maar we waren toch bijna rond, nog wat brede en smalle trails doorcruisen die ons via Bodegem naar Ternat terug stuurden en nog een schone singletrail waar ge na een scherpe bocht bijna uitgleed op de wederom gladde kasseien. Nog rap de Terlinden-en kouterstraat door en waren we terug aan onze startplaats waar we even gingen napraten met een cola'ke alvorens terug naar Erembodegem te rijden.

De cijfers

73.07 km waarvan 47.11 km van de TT zelve / 19.66 avs / 39.50 max / 16.5° gemiddeld / 850 hms ( 731 hms van de TT )

Het Parcours

Een mooi parcours waarvan ik in het eerste deel eigenlijk bijna alles al kende maar na het Borréboske hebben ze me wel verrast met nieuwe trails die ik zeker ga onthouden en natuurlijk kom ik volgend jaar terug.

Technische moeilijkheidgraad

3 / 5 : Het was niet meteen een moeilijke tocht maar in het alom bekende boske naast de E40 en tegen Dilbeek daar was enige stuurvaardig zeker nodig of ge hing zonder het te weten tegen een boom.

Bepijling

4 / 5 , De bepijling was zeker in orde, oranje pijlen met een reflectiestrip in het midden voor de late starters, wel 2 keer een pijlke gemist maar toch terug de juiste weg kunnen indraaien achteraf

Natuur

Tja het zijn vooral veel veldwegels maar ze hebben er toch uitgehaald wat er inzat met toch mooie nog groene passages waarvan ik ni wist dat die er ook nog waren langs die kanten van Ternat, Dilbeek en Bodegem

Bevoorrading

5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden wat moest, grenadine, water, sportdrank, müslirepen, cake, fruit en etc.

Bikers aan de start van deze TT waren Mountain Challengers Jo, Jan, Anthony, Kenneth en David en medebiker Johan als De Wettel op het MTB.be forum.

Na wat kiezen tussen een plaatselijke MTB rit of de TT van Ath is laatst genoemde een feit geworden, Eerst met de bike naar Aalst omdat ik vandaar met MC Kenneth kon meerijden na eerst nog MC Anthony op te pikken. Op de baan naar ginder rinkelde de GSM en bleek het MC Jo te zijn die samen met MC Jan en De Wettel ( Johan ) achter ons reden richting Ath, ginds redelijk snel parkeerplaats gevonden en ons klaar gemaakt voor vertrek. Ikzelf had geen regenkledij mee daar ze toch pas neerslag gaven in de late namiddag.

Allez na onze inschrijving te betalen voor de 63 km dan samen gestart, eerst de N7 onder en dan langs de achterkant van de industriezone door naar de Route de Lessines om vandaar even verder het eerste veldbaantje in te draaien en via brede licht glooiende wegels naar Isières te rijden, dan de vaart over via een wandelbrug en even later en eigenlijk veel te snel stonden we al aan een eerste bevoorrading op amper 8km. Allez dus gestopt en rap een stukske cake binnen gepropt en dan terug verder.

Intussen was iedereen al vertrokken en wat verder waren ik en Johan rechts afgedraaid en even verder kwamen we raar genoeg terug op het parcours uit, zonder het te weten dan verder gereden tot plots de gsm rinkelde, Anthony maakte ons er dan attent op dat we verkeerd zaten en na wat heen en weer gebel zijn Johan en ik dan een alternatief gaan zoeken om terug op het parcours te geraken en dat bleek het simpelste via het jaagpad, we hadden er enkel niet op gerekend dat er een deel was afgesloten wegens werken dus ikke over het hek geklauterd en dan beide bikes erover en Johan natuurlijk.

Allez uiteindelijk zaten we terug juist en reden we voor een tweede keer langs de RV zonder te stoppen weliswaar en deze keer naar links afgedraaid en dus de juiste richting om onze tocht te kunnen verder zetten. Via een rede veldbaan reden we de A8 onder en werden we door een boomgaard gestuurd waar het toch wat hotsen en botsen was om erdoor te geraken. Onze tocht vervolgde dan langs de Zoning van Lessines om wat later een schitterende beboste singletrail te mogen rijden waar ge ook serieus kun gas geven.

We waren zo tevreden van deze dat we zelfs te ver waren gereden en dus moesten omkeren, ondertussen was het ook al beginnen regenen wat het tracé ook veranderde qua ondergrond. Ik had er een Racing Ralph opliggen achteraan en soms was het wel schuiven geblazen in die sporen af en toe. Op zich was het parcours niet slecht hoor maar we kregen vooral veel brede veldwegels voor de wielen en die hebben we in onze buurt ook wel natuurlijk. Tegen Wodecq was er dan een splitsing waar we dan afgedraaid waren voor de 43 km want ondertussen goot het water en daarin een lange afstand rijden was nu ook niet meteen ons ding.

Iets later bereikten we dan al de bevoorrading welke iets soberder was dan de eerste maar peperkoek van Lotus en Red bull stonden er wel klaar in busjes van 250 cl en de nieuwe kleine geconcentreerde power shots waarvan ik er ene binnen gegoten heb alvorens we terug het veld in doken. Eerst een lange licht hellende veldbaan en dan even verder een alpenweide naar beneden en terug naar boven weliswaar. Johan riep nog op me dat hij kettingbreuk had en midden de weide dan deze weer gefikst met nog wat gedonder surplus over onze helm.

In onze terugrit langs Wannebecq over toch schone brede en smalle en enkele singletrails bereikten we dan een splitsing waar "retour VTT " op de grond stond geschilderd, waren onze brilglazen vuil of waren we niet aandachtig genoeg ik weet het niet maar in elk geval reden we dus terug datzelfde luske dat we even later weer dat eerste stuk na de eerste bevoorrading passeerden, onze € was gevallen en wij dus terug aan het zoeken of we terug konden keren naar waar dat retour op de grind stond geschilderd.

Op den duur verkozen we er samen om dat we zouden terugkeren langs de baan naar de start om zeker te zijn dat we niet terug zouden misrijden en dus terug gereden vanaf Isières naar de Zoning de Primavera te Ath waar we dan met iets meer dan

De cijfers

64.39 km / 20.37 avs / 38.30 max / 19° gemiddeld / 315 hm's

Het Parcours

Wel een schone streek met lichte glooiingen en brede en smalle trails maar ik zou niet meteen terug komen voor deze TT

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : Het was zeker geen moeilijk parcours, tijdens de regen zorgden de modderige stroken er wel voor dat ge wat moest opletten met de hard opgepompte zomerbanden.

Bepijling

3 / 5 , De bepijling was in orde al was het hier en daar toch beter geweest om een pijlke meer te zetten en zeker een bord waar ge terug moest keren over hetzelfde tracé in plaats van deze op de grond te schilderen.

Natuur

We reden vooral veel over en door plattelandswegels en af toe es een klein bosrijk stukje met name die mooie lange singletrail waar ge behoorlijk de gas kon opendraaien, het slalommen maakte het meteen was technischer ook trouwens

Bevoorrading

2 / 5 , een eerste bevoorrading al op 8 km wat veeel te vroeg is, wel goed voorzien van drank, fruit en cakes en red bull blikjes en de red bull shot's

Foto's

Aan de start verschenen te Denderhoutem : MaC'Red - MC Anthony - MC Kenneth - De Wettel ( Johan Du Four ) en FietsertjeAnn

Half juni dus terug de moment om de Regiotour te rijden, het is ondertussen al de 12de editie die de sportdienst van Zuidoost Vlaanderen op poten zet en ondertussen al mijn 11de deelname. Vandaag was ik samen gestart met FietsertjeAnn, MC Anthony, MC Kenneth en De Wettel of beter gekend als Johan van op het MTB.be forum. Ik tegen iets voor 8h mijn alu ros bestegen om op het gemakje naar Denderhoutem te rijden wat onze startplaats was vandaag, Ann stond reeds al te wachten en intussen vervulde ik nog enkele formaliteiten om te kunnen starten, ik was reeds vooraf ingeschreven voor de 100 km maar unaniem werd er al gesproken over de 130 km.

Met mondjesmaat kwamen Kenneth en Johan ook aangereden en even later ook Anthony die reeds enkele kilometers van het parcours al had gereden omdat deze op enkele meters van zijn deur passeert. Allez om rond half 9 ons allen in gang gezet om de eerste doorsteek te doen naar Nederhasselt, we waren benieuwd hoeveel modder er nu wel zou liggen na die voorbije dagen van soms wel hevige regenval maar al na de eerste km wisten we al dan dit reuze meeviel. Via de Lebeke reden we door het boske naar de steenbakkerij om dan wat verder een luske te maken langs het Galgenveld en de bergstraat.

Nu nog een korte snelle afdaling en dan verder via de rospijkstraat naar de eerste bevoorrading te Nederhasselt en zo was onze eerste 12 km was al gereden se, na een drankje en hapje wij terug de bike op richting Geraardsbergen met eerst nog een eerste splitsing waar de 70 km rechtsaf moest draaien en wij dan links om via het Melkbos naar Aspelare te rijden. Langs de kleine industrie zone reden we door naar het kappeleke van Voorde waar we dan het veld door reden om dan langs de achterkant van de kerk Voorde binnen te rijden.

Nog eens de drukke expresweg over ( een geluk dat er lichten stonden ) en zo reden we dan door tot Zandbergen waar we wat later de ijzeren weg overstaken en er naast reden over dikke kiezels en wat sporen onder het gras en voor we het zelf beseften zaten we al in Idegem dus de Muur kwam al een stuk dichterbij. Via de hoogvorst welke steeds meer klom reden we verder over tal van nog andere brede dreven om via de smelterijweg Geraardsbergen effectief binnen te rijden langs een schoon stuk veldbaan.

Ondertussen waren we al aan het afspreken wie er het parcours zou verder volgen of wie er zou meerijden en afdalen langs de trappen naar het bikepark achter de kerk, Ik en Anthony bleven dus over en wij dus langs de trappen naar beneden tot de ingang van het kleine bikepark. Op het eerste zicht viel het ons al op dat er veel onkruid stond dat met momenten tot boven onze helm groeide maar wijle daar natuurlijk door. Na een eerste rondje beslisten we dan toch de rode pijlen verder te volgen omdat hier toch wat beter te rijden was.

Na dit kort intermezzo reden we dan de Vesten over om even later dan de beklimming van de Muur en kapelmuur aan te vatten, op een soepel vitesse en in staande klim naar boven gereden en dan de zonnebloemstraat naar beneden en even later stonden we terug bij ons companie'ke Ann, Kenneth en Johan wat te eten en te drinken. Nu moesten we beginnen nadenken of we de 130 km zouden vervolgen of de 100 km zoals vorig jaar. Na onze 2de drankstop hier reden we dan terug verder met een vernieuwd stukje dat ons niet langs het voetbalplein stuurde maar wel door de poort naar de Abdijstraat welke we een deel afdaalden.

Via de Boelarestraat reden we dan terug naar de rotonde aan de zonnebloemstraat en dan verlieten we alweer deze drukke weg om een lange brede veldbaan te vervolgen met dikke kiezels welke niet altijd makkelijk is om over te rijden amaai, nadat we de spoorweg overreden in Schendelbeke en de N460 overstaken betraden we de Osseweide of beker bekend alias de Kakelenberg. Het eerste stuk was pokkedroog maar het laatste deel was een ander soepke zijne eentje van diepe plassen en modder en als ge u niet kon rechthouden kon ge u meteen een badje pakken ook in deze bruine smurrie.

Hemelveerdegem, hier was het point of no return en werd er unaniem beslist om de extra lus te vervolgen over Brakel maar eerst nog wat rondsjezen langs Sint Maria Lierde over de iets meer vertegenwoordigde asfaltstroken. In Lierde kregen we ook nog een bevoorrading gepresenteerd aan het lokaal voetbalplein alvorens de zware lus aan te vatten langs Sint Maria Oudenhove en er rond. Eerst werden we de Toepkapelstraat opgestuwd maar na enkele meters draaiden we al rechtsaf in een klein baantje en over een grasplein om dan in een snelle singletrail bergafwaarts terecht te komen.

Ineens passeert er mij een andere biker en van het verschieten hing ik bijna in de draad ernaast, wat wilt ge als ze u plots voorbij vlammen zonder eerst een seintje te geven dat ze langs rijden. Vanaf nu begon het echte klimwerk met eerst het oversteken van de Kasteeldreef en dan wat later de eerste off-road beklimming van de Berendries via de Rozenhoek, nadien de oversteek en via een smalle technische trail wederom naar beneden om naast de beek verder te rijden. de tweede klim was die naar de boterhoek, een ietwat bredere baan maar wel tegen een 8% stijging en dan plots links een extra smal paadje in waar ge moest opletten om niet in de omheining te blijven haken indien een breed stuur te hebben.

Toch chapeau voor het karakter alleszins maar hier kreeg Anthony zen eerste klopke van de hamer maar we waren er nog niet helemaal want we moesten nog wat verder tot de langendries waar het dan terug wat bergaf ging en dan via een smal baantje bereikten we het mijnwerkerspad welke we dan een stukje hadden gevolgd om na een goeie halve km terug een U bocht te maken en de Wolvenhoek te beklimmen ( beklimming 2 van de Off-road Berendries ). Kenneth, Ann en Johan waren ondertussen al uit het zicht verdwenen en reed ik samen met Anthony dan verder.

Verder reden we dan over de bredere veldwegels in licht stijgende of dalende lijn en ietwat later konden we dan de derde doortocht langs de Berendries afwerken, om zelf ook geen klopke van de hamer te krijgen ook nog es goed gedronken en een gelleke gedeeld en dan terug verder langs de torenweg om voor de laatste keer terug boven aan de Berendries uit te komen, nadien dan verder naar Sint Maria Oudenhove en dan terug een smal straatje dat verdergaat in een singletrails waar ge moest opletten om niet in de draad te blijven hangen.

Via de vageweg reden we dan terug naar boven met een percentage van 14, bovenaan dan eerst de piepende ketting gesmeerd en dan weer verder richting de bevegemse vijvers maar voor we er waren moesten we toch nog een resem andere brede en smalle veldwegels doorkruisen met nog een doorsteek van Erwetegem, Godveerdegem en dan Grotenberge wat ons station was. Deze bevoorrading reden we als het ware binnen met nog een kleine technische bospassage en dan terug wat op positieven komen met wat eten en drinken, het eerste waar ik steeds naar grabbel zijn steevast de watermeloenen, het is precies alsof dat Zottegem de exotische bevoorrading is waar ge de grootste fruit voorraad hebt.

De net gedane lus vanaf Lierde was de langste die er tussenzat met de bijna 28 km en nu reden we de kortste richting Herzele met amper 9 km en eigenlijk ook het meeste asfalt, mijn benen waren ondertussen goed uitgerust en trok de kop over de kouterbanen langs Hillegem tot aan de Steenoven te Herzele waar we terug even halt hielden. Het einde kwam stillekes aan in zicht met nog een goeie 36 km in het vooruitzicht. Eerst kwam Borsbeke aan de beurt en dan verder door en over de veldwegels naar Burst. Kenneth kreeg ondertussen te kampen met aanhoudende kramp en het was niet zeker of hij zo wel zou kunnen verder rijden naar Denderhoutem terug.

Nu waren we ook al redelijk dicht tegen de sporthal dus wie wou kon via de katstraat recht naar de sporthal rijden maar wij vervolgden ons parcours via de lokale baantjes naar Vlekkem waar we naast de snelweg door werden verwezen naar Ottergem en dan terug naar de sporthal maar eerst nog een klein stukje stuurtechniek in het boske achter de steenberg sporthal, hier nog een laatste bevoorrading genuttigd met suikerwafels, de sportdrank en nog enkele andere versnaperingen. Kenneth besloot hier te stoppen want de kramp bleef maar aanhouden.

De laatste 21 km dienden zich aan met een ommetje langs Bambrugge en dan door naar Aaigem, het leek erop dat het circuit toch licht is aangepast langs de kanten van Aaigem maar vernieuwing is altijd goed natuurlijk. Net zoals alle jaren rijden we ook langs de Molenbeek en natuurlijk een ommetje langs de Krekeldries waar we nog een licht klimmeke voor de wielen kregen, langs de Gotegembaan keerden we dan terug om achter de watermolen ( denk ik ) een tegelbaan in te draaien en wat later de Vorsinkbaan ook naar boven te rijden.

Nog een stukske langs de betonbaan en door het veld om in de bakkerstraat uit te komen en dan kwamen we aan de windmolenstraat waar onzen Anthony ons uitwuifde, proficiat man voor zo'n prestatie, weer de grenzen verlegd met een afstand van 127 km op 1 dag en off-road. De volgende uitdaging die we samen aangaan is de Houffalize Mountainbike Marathon ( voor mij intussen de derde keer deze afstand ). Samen met Anneke en Johan haspelden wij nog de laatste kilometers af terug naar de sporthal.

Eerst door het Eiland waar ze boomschors afgekapt hadden en echt soepel bolt dat natuurlijk niet maar het is wel beter dan daar te moeten baggeren zoals vroeger, restte ons nog een stukje langs de vondelen en dan verzamelen om samen terug binnen te rijden met 127 km. Merci aan Anneke, Johan, Kenneth en Anthony voor het gezelschap vandaag en nog es chapeau aan Johan en Anthony voor hun prestatie. Na het ontvangen van onze cadeau ( Palmolive douchegel en een setje bandenplakkers ) terug naar huis maar eerst passeren aan de bike wash in Welle en na het afspuiten en waxen van de bikes ook Ann nog uitgewuifd en verder gereden naar Erembodegem.

De cijfers

145.05 km waarvan 127.68 km van de Regiotour zelve / 19.82 avs / 47.80 max / 20.7° gemiddeld / 1364 hms waarvan ongeveer een 1270 van de Regiotour zelf

Het Parcours

De regiotour is zowat een aaneen schakeling van de bloso routes wat niet wil zeggen dat het minder mooi is natuurlijk maar het schoonste stuk van de hele afstand was toch het deel tussen Lierde en Zottegem met de op elkaar volgende hellingen en de leuke singletrails in stijgende en dalende lijn. Ook het boske achter de Steenberg was zeker in orde en natuurlijk het bikepark te Geraardsbergen waar een opkuis wel eens voor een schoner resultaat kan zorgen.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : Zoals hierboven al beschreven was het meest technische stuk tussen Lierde en Zottegem te vinden, het bikepark achter de kerk in G'bergen en het boske achter de sporthal te Mere

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was dik in orde met geel - zwarte pijlen die meer dan groot genoeg waren, splitsingen waar ge niet naast kunt kijken

Natuur

Nogmaals, de streek van Brakel is de mooiste en ook de groenste waar we zijn doorgereden.

Bevoorrading

5 / 5 , We hadden onderweg 6 bevoorradingen die 1 voor 1 dik in orde waren met genoeg keuze aan eten en drank, in Zottegem nog een exotische bevoorrading met al die meloenen en de dienst voor watervoorziening ( TMVW ) die ook nog brikjes water aan het uitdelen waren.

Aan de start waren vandaag verschenen : MC Jo, MC Jan, MC Werner, De Wettel, MC Koen en ikke dus.

Voor de vierde keer kwam ik graag terug naar Buizingen omdat dit parcours echt wel iets voor mij is met al het klimmen en dat had ik vandaag toch weer ondervonden. Met toch een 25 minuten vertraging was Koen komen opdagen bij me thuis waardoor we dan ook later dan gepland zijn vertrokken zijnde iets na negen, allez het startuur ginds viel toch nog mee. Aan de start stonden Werner, Jan, Jo en Johan ons ongeduldig op te wachten en dus rap gaan inschrijven ( was reeds al ingevuld en afgedrukt op voorhand ).

Allez ons dan snel in gang gezet en van meet af aan was het parcours al aangepast want nu reden we niet terug naar de spoorweg maar meteen het Kluisbos door( neen niet dat in Kluisbergen ), in dit boske waren we wal zoet voor de eerste 3 km, draaien en keren en op en af en dat door en over singletrails, this must be heaven for the bikers. Eens uit het bos even verzameld zodat we allen samen onze rit konden verder zetten door het glooiende landschap, over de snelweg en via onder andere de bronweg door naar Huizingen waar we afscheid namen van Werner die wegens tijdsgebrek de 35 km reed.

Wij met ons 5'en dan verder voor nog een luske Langs de Bruineputstraat en natuurlijk nog wat klimwerk, want hoe kan het ook anders in deze tocht. via de begijnbosstraat en de wortelenberg naar beneden ( hoe komen ze toch aan die namen !!! ) en dan terug naar boven via de Hanebosweg, de benen voelden goed en ondertussen was ik toch opgewarmd dus schakelde ik een vittesse hoger en kon meteen enkele plaatsen opschuiven zonder natuurlijk anderen van de baan te rammen want dat is tegen mijn natuur.

Eens boven dan naar links om deze terug af te rijden en beneden uit te komen aan de ingang van het Domein van Huizingen of te wel " de mini Ventoux" gedoopt door tal van bikers, hier beneden even gewacht tot we samen waren maar in deze klim kon ik me echter toch niet bedwingen en reed weg van de anderen, in al mijn euforie toch te ver gereden zeker en waar we rechtsaf moesten draaien het veld in was ik dus rechtdoor gereden en kwam terug wat lager uit de berg, allez terug naar boven en nu volledig naar boven over de nieuwe off-road wegen.

Ondertussen stonden ze al op mij te wachten en reden we samen verder via Den Ast naar Beersel om via nog enkele andere smalle baantjes in stijgende en dalende lijnen en een bosrijk stukje aan de Bedevaaartweg uit te komen, op de sanatoriumstraat moesten we een stukje terug om daar onze eerste bevoorrading te nuttigen op het binnenkoerke van een boerderijke. Een blikje Aquarius, rozijnen, cake, wafels en wat fruit lagen klaar om verorbert te worden door ons en andere bikers. Na deze drankstop splitsten we ons op in twee groepjes want Jan en Jo reden de 43 km verder terwijl ik met Koen en Johan de 53 km voor onze rekening namen.

Wij reden even weg van Linkebeek en dan weer terug om dan een schoon smal baantje te worden ingestuurd langs het Cleetbos, lichtjes op en af maar vooral smal en dan efkes het bos zelf door met een diepe kuil waar ge even makkelijk boven reed dan naar beneden. Een in Linkebeek waren we dan aan het flirten met de grens van het Vlaams en Brussels gewest, dan snel het Rosse Molen park/bos door en via het Kautergat terug naar de Hollebeek om terug langs het Cleetbos te passeren, een luske Linkebeek dus.

Dan terug via Rode naar Alsemberg om nu de wat meer landelijke banen te volgen maar natuurlijk nog steeds met dezelfde glooiingen en zo kwamen we dan uit aan de tweede bevoorrading aan de zevenbronnestraat welke ook voorzien was van al het nodige om de laatste 11 km aan te kunnen. Meteen na onze drankstop werden we terug het veld ingestuurd ( het zou anders gene VTT toch zijn hé ), vandaag werden we wel niet over die planken gestuurd maar reden een ommetje om dan met een snelle asfaltafdaling aan het voetbalplein te komen waar de W-Cup Classic start in November.

Wat later reden we dan door een wijk om dan door te rijden naar het Kesterbeekbos en dan het grand moment zijnde de Zavelput waar ze ook foto’s aan het nemen waren, dit is toch steeds DE afdaling die ik graag doe omdat het sowieso al gene simpele ondergrond is om in te rijden door het zand ( zavel ). Eens hier het boske dan terug uit de R0 over om aan de andere kant een ander stukje bos door te crossen, hier was ik vorig jaar tegen de vlakte gegaan door de plotse regenval met een gebroken remhendel en een dikke blauwe knie als gevolg, vandaag lag het er echter een heel stuk droger bij.

Om onzen toer van vandaag te eindigen rede we nog efkes langs het kerkhof en dan een laatste wijk door om terug het Kluisbos in te rijden via de kleutersbaan, dan een tegelbaantje over en met een kort steil knikje bereikten we dan terug de startplaats, ondertussen hadden ze alles al in gereedheid gebracht voor de jogging die begon om half 3 voor de kleinsten.

De cijfers

56.53 km / 17.10 avs / 38.60 max / 12.4° gemiddeld / 907 hms

Het Parcours

Een heel mooi en vooral sterk veranderd parcours ten opzichte van vorig jaar, meer beboste stukjes, wat trappen in verwerkt in dalende en stijgende lijn, leuke snelle singletrails en natuurlijk de Zavelput op enkele km's van de finish maakt het af

Technische moeilijkheidsgraad

4 / 5 : Het is sowieso al een sterk glooiende tocht ( zie maar naar de 907 hms voor deze streek ), enkele leuke technische stukjes en terug de Zavelput waar ge u moet zien recht te houden of toch de juiste techniek nodig hebt om zonder vallen deze afdaling af te werken.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was dik in orde duidelijke pijlen en grote borden voor de splitsingen aan te duiden, op de gevaarlijke punten zelfs seingevers

Natuur

Mooie en nog groene streek met momenten als ge bekijkt waar we zoal zijn mogen doorrijden qua boskes.

Bevoorrading

5 / 5 : 2 bevoorradingen op de langste afstand waarvan een rond km 21 en km 45 welke beide toch in orde waren qua drank en spijs.

Foto's

Vandaag dan toch met de bike het veld ingedoken wegens annulering van de collega's om een stapke in het nachtelijk leven te zetten, het kan maar voor iets goed zijn hé zeker. Met de bike dan naar Haaltert gereden tot bij MC Anthony want ik zou met hem zijn parcours es rijden dat hij zelf heeft samen gesteld via NGI kaarten, MC Jo en Bart waren me reeds voor gegaan maar vandaag was het mijn beurt.

Ikke dus eerst naar Oiljtert omdat ik daar had afgesproken bij MC Anthony thuis, hij was zijne achterband nog aan het wisselen om er dan een Racing Ralph op te leggen. Omstreeks 10 voor negen dan in de pedalen geklikt voor ons toerke dat Anthony dus geheel zelf had uitgestippeld. We reden van haaltert naar Ede om dan even door te steken naar de Steenberg want zo'n tof parcours kan je toch niet links laten liggen. Wat rond gecrost daar op en af naast de trapkes en in het boske erachter, naast de E40 is er ook nog een kort MTB traject welke we er ook meteen hebben bij gepakt en dan terug om langs de smalle baantjes de Gotegem op te rijden.

Anthony heeft zijn huiswerk wel heel goed gemaakt want het ene mtb paadje volgde op het andere en dat met een minimum aan asfalt ertussen natuurlijk, na de Gotegem reden we dan verder langs de watermolen om wat verder terug een smalle wegel in te draaiden welke ons naar de Hoefstraat bracht en dan terug via de Krekeldries over de Molenbeek om wat verder dan via een singletrail terug de Molenbeek terug over te steken. In Heldergem reden we ook een klein luske maar eentje met redelijk wat single's in stijgende en dalende lijk en waarvan enkele serieus smal ook.

Ze hadden net hier en daar het gras afgemaaid en amaai vlot bolt dat ook niet hoor, het volgende was terug een smal bvaantje dat we moesten indraaien waar we eigenlijk zelf moesten achter zoeken omdat het zo verscholen zat maar het was wel een leuke single met redelijk wat spoorvorming hier en daar waar ge moest opletten omdat ge ze niet zag door het gras dat er was over gegroeid en zo kwamen we dan uit achter de Casteleyn. Via de Kollestraat en de Varentstraat daalden we de kasseikes af voor een rondje langs de steenbakkerij met de doorsteek van het boske natuurlijk.

Via Terlinden keerden we dan terug naar de Lebeke om een stukje het omgekeerde parcours van de Regiotour te rijden tot aan de sporthal, intussen was het kwik al goed geklommen naar de 33° en zochten we wat verkoeling aan de sporthal welke dus gesloten was, de rest van onze rit zijn we dan ook het parkoers van de Regiotour blijven volgen langs de Vondelen en zo door het Eiland om daar verder de verbindingsweg Aalst - Voorde over te steken, nog een laatste smal baantje en we waren rond met 48.43 km.

Om wat af te koelen en terug wat op ons effen te komen dronken we dan een glaaske cola of met met genoeg ijs in natuurlijk en nadien reed ik dan terug huiswaarts met een ommetje langs Welle omdat het daar een garage verkoop was ( rommel en brocante markt ).

( in het profiel ontbreekt een km of 4 wegens storing van de zender van de km teller na ons vertrek in Haaltert )

Ik had enkele weken terug mijn 2 buurjongens Niel en Thomas beloofd eens te gaan biken met hen en daar het toch zo'n goed weer was was het vandaag dan zover. Om 10h zijn we thuis vertrokken om samen de rode lus van de Aalsterse Bloso route te rijden, deze lus is +- 15 km lang maar al genoeg voor hun eerste avontuur off-road. het eerste deel is er een met wat klimwerk zijnde op de weg en off-road natuurijk en dat ging hen blijkbaar toch wat minder af maar ze hebben goed hun best gedaan.

Het tweede deel was dan met wat minder klimwerk maar even mooie trails waarvan de ene dan natuurlijk smaller en technischer dan de andere en dat vonden ze natuurlijk leuker, onderweg enkele keren gestopt om wat foto's te maken van deze absolute dierenvrienden en naturlijk wat te bekomen. Het was voor herhaling vatbaar en dus rijden we waarschijnlijk volgende week nog eens.

Net zoals vorig jaar zijn Koen en ik terug afgezakt naar de Ardennen om er de 11° RANDONNÉE VTT DE DURBUY te rijden, deze keer verbleven we niet bij John en Renske in hun chambre d'hotel Le Changement maar bij goeie vrienden die er al enkele jaren wonen. Zaterdag in de late namiddag naar ginder dus gereden en onderweg nog iets gaan eten.

Dan de zondagochtend na een stevig ontbijt richting Petit Han gereden met ietwat vertraging waardoor we John dus net zijn gemist, wij dan gaan inschrijven en dan samen vertrokken voor de langste afstand van 50 km. De volle eerste bijna 5 km werden we doorheen het Bois de Petit Han geloodst, dan moesten we even de baan over om terug een ander bos te doorkuisen naast Domain la reine pedauque ( Dit was vroeger een vormingscentrum en tevens ook een vakantieverblijf van het Rode kruis ) en zo verder naar Grandhan.

Na een afdaling op asfalt van 10% werden we terug getrakteerd natuurlijk op een lange klim van minstens 1 km evenveel percentage, deze klim zat er enkele jaren terug ook in verwerkt trouwens. Wat verder mochten we dan terug afdalen over een lange en technische singletrail welke zeer bumpy was amaai en ge moest goed uitkijken ook waar ge reed, voor de technisch stuurvaardige biker zeker geen probleem en ja ook ik en Koen zijn er snel door geraasd. Eens beneden was er dan de eerste bevoorrading.

Aquarius, water met citroen en/of grenadine siroop en om te smikkelen wafelkes, boter galletten en nog wat fruit natuurlijk, wij hebben vooral veel gedronken eigenlijk wat in de warmte toch nog het belangrijkste is. Allez wij terug ons alu ros op geklommen en verder langs Champ de Hétres om daar een ander boske te betreden, eerst even kort op en af en dan een lange singletrail tussen en over boomwortels dat ons een eind hoger naar een open wei stuurde en waar we uiteraard nog es mochten verder klimmen.

Na een korte afdaling op asfalt betraden we het Bois de Vinè waar we een geruime tijd getrakteerd werden op leuke bostrails in vooral stijgende lijnen tot wel 14%, de conditie zat goed en zonder echt klein te hoeven schakelen reed ik hier toch nog soepel naar boven, op de singles was het wel even opletten om niemand een ongeluk aan te doen en zodoende veilig te kunnen passeren. Voor het tweede deel van ditzelfde boske even op Koen gewacht en samen dan verder naar Oneux via een snelle bochtige oneliner bergaf en over een oude Romeinse weg werden we dan weer naar boven gestuurd.

Tussen Oneux en Longueville kregen we toch wat vlakkere stroken onder de wielen maar om onze tweede bevoorrading te verdienen werden er toch eerst nog wat snelle afdalingen en middelmatige klimmekes geserveerd, dan de tweede ravito welke wel vrij sober was omdat ze vooral ver door hn voorraad bleken te zitten. Wafelkes en galletten en water om door te spoelen en daar bleef het ook bij om onze laatste 20 km's te overleven maar we zijn steeds voorzien van enkele energy bars en genoeg eigen drank.

Met een mooie klim op asfalt reden we naar de radar van Tohogne en vanwaar ge een mooi uitzicht hebt op de vallei uiteraard, de laatste splitsing was aan de beurt waarvan de 50 km ons nog een luske presenteerde naar het Plateau van Herbet met een leuke snelle afdaling door het bos en dan terug wat klimmen natuurlijk. Koen maande me aan om even te stoppen wegens vuil in zijn lenzen en hoorde wat geritsel in het graan wat een klein lief schattig katje bleek te zijn. Het kwam ook meteen bij ons dus een wilde was het zeker al niet.

Ikke gebeld naar onze vrienden waar we mochten blijven slapen en een 20 minuten later stonden ze daar al om het katje mee te nemen en wat eten en drinken te geven, Koen zou het katje meenemen naar huis wat hij ook heeft gedaan natuurlijk. na toch meer dan een halfuur te hebben getalmd dan weer in onze klikkers geschoten voor de laatste 12 km welke we vooral in sneltempo hebben afgewerkt, eerst wat vals plat over dikke kiezels en dan naar beneden vlammen door het bos om wat later aan het wandel/fietspad van Barvaux - Durbuy uit te komen.

Wij moesten deze volgen tot net voor het centrum van Durbuy en reden daar terug naar boven over een bochtige singletrail met losse stenen en boomwortels wat een goede test was voor mijn Black panther achterband en natuurlijk de test met glans heeft doorstaan want zonder stoppen kon ik in één ruk naar boven verder rijden ( zal aan mijn klim en stuurtechniek ook wel liggen zeker hahahahaha ). Nog even verder klimmen over een grindbaan langs de stoeterij naar Bohon en na een singletrail naast de camping terug afdalen door het Bois de Chapli.

Nog een goeie 2 km restte ons van de finish maar wel met nog een knappe klim over stenen langs de rand van het bos waar we net zijn afgedaald, nog een laatste lichte klim en terug naar beneden om de Rue Rome over te steken en door te sjezen naar de startplaats en de wagen die op het voetbalplein stond geparkeerd.

De cijfers

49.72 km / 18.6 avs / 52 max / 24.6° gemiddeld / 798 hms

Het Parcours

Een mooi en licht veranderd parcours ten opzichte van vorig jaar met veel beboste stukjes, snelle bochtige singletrail afdalingen en niet te lange klimmekes.

Technische moeilijkheidgraad

4 / 5 : In de eerste afdaling richting bevoorrading was het toch wat opletten om geen slag in ons wiel te botsen door op tijd aan ons stuur te trekken en schoon de bomen te ontwijken, verder nog ander schone stukjes door het bos, In de afdaling van het Bois de Chapli was het ook opletten door al de losse stenen.

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was dik in orde duidelijke pijlen aan de kant en in de bossen witte kalklijnen en borden voor de splitsingen aan te duiden,

Natuur

Tja het zijn de Ardennen dus ge zit in het midden van de natuur hé

Bevoorrading

3 / 5 : 2 bevoorradingen waarvan de eerste wel in orde met genoeg spijs en drank maar op de tweede was het flauwkes ten opzichte van de eerste dan.

Net zoals vorige week ben ik vandaag ook op pad getrokken met de twee jonge buren en deze keer reden we de groene route van Aalst, we moesten wel wat extra km's doen om tot aan een splitsing van de rode en groene te rijden waar we konden beginnen. Schone en vrij vlakke rit met toch wat singletrails en nog wat baantjes waar het kruid hoger dan ons kwam te staan en waar het tevens dan toch gevaarlijk is omdat juist daar redelijke spoorvorming is.

Met de extra km's erbij reden ze vandaag en schone 30 km off-road wat toch een schoon prestatie is voor deze twee gastjes

Omdat de Zomer TT van de Hopduvels dit jaar niet doorging hebben we zelf dan maar een ritje door het glooiende Pajottenland gedaan, we hadden afgesproken aan het Bellekouter complex te Affligem omdat we vanaf daar vrijwel meteen het veld konden induiken, MC Kenneth was langs het jaagpad al naar Erembodegem gereden waar ik hem opwachtte en zo reden we samen dan richting Affligem maar dan wel Off - road om wat op te warmen zeg maar. Omstreeks 8.28h kwamen we aan den Bellekouter waar MC Koen ook stond te wachten en even later kwam MC Anthony ook al opdagen met de wagen.

Hij zich snel klaargemaakt en wijle weg voor een toerke Pajot, gebruikelijk reden we langs de veldwegen van Essene door naar Asbeek om daar het houten bruggetje en die singletrail naar boven te nemen maar sowieso staat ge daar toch geparkeerd doordat er een diepe geul is en door die boomwortels onder de grond die een trapje vormden. Via de Platijn en de Zavellos kwamen we wat later uit aan de Koekoek te Ternat, het volgende stukje was dan wat klimmen en dalen maar dan kort achter elkaar met tot 4 keer toe een klimmeke van 13%. ge moet ze maar weten liggen hé

Na de beklimming van de Morette reden we dan verder naar Sint Ulriks kapelle waar we aan den bakker een drankstop hebben gemaakt want het was ondertussen al redelijk warm geworden, hier stond een automaat dus beter kon natuurlijk niet. Via wat smalle en bredere trails kwamen we uit aan de Lindenberg waar we een andere singletrail indraaiden om na een halve km aan de Brusselstraat uit te komen. Ons plan was dat we het alom gekende Borréboske zouden meepikken maar eens we er waren konden we op onze stapen terug keren want de toegang was verboden wegens ontploffingsgevaar.

Ondertussen werd er me gevraagd om de route toch wat in te korten of tenminste wat minder klimwerk te doen want de warmte sloeg genadeloos toe en zo reden we dan de kloosterweide af om via de manege te klimmen naar de Poel, Wat verder draaidne we dan terug linksaf voor nog wat technisch klimwerk richting de Kattenberg waarna ik de rit nog wat heb ingekort en zo reden we dan langs de visvijver om dan de lange singletrail door het veld te nemen tot aan de Muzeumstraat. Het klimwerk was nog niet helemaal gedaan want we moesten nog een andere one liner volgen tot aan de Edingsesteenweg welke we moesten oversteken.

Eens aan de Keierberg was het al simpeler om in te korten en dus reden we terug naar de Geertskouter om dan de single met het trapje en brugje nog eens te doen maar dan bergaf. De rest van de terug rit naar Affligem was hetzelfde dan hetegene we volgden om naar Asbeek te rijden dus via Eekhout naar Essene en dan de doorsteek naar het complex off-road.

Na 37 km en 368 hms waren we dus rond, ik en Kenneth reden dan terug naar Erembodegem via het jaagpad, Koen reed ook terug naar Iddergem en Anthony naar Kerksken - Haaltert

Het is sinds de Ronde van Vlaanderen geleden dat ik nog eens een deftige afstand heb gereden op de baan en vandaag was het dan zover, in plaats van met de racebike te gaan heb ik de race bandjes/wielen op de Cube gezet en vola we konden starten, Ik had een ritje uitgestippeld op route you en over gezet naar de Garmin en die begeleide me dan langs Sint Antelinks en zo door naar de Eikemolen en Berendries, via de alom gekende kasseien van de Paddestraat en Lippenhovestraat dan terug gekeerd en zo naar Borsbeke om daar mijn collega Yannick wat aan te moedigen in zen wegwedstrijd waarvan ik het resultaat tot heden nog niet weet.

Via Mere nog een omwegje gedaan en via Nieuwerkerken door naar Aalst en thuisbasis Erembodegem, vandaag dus 77 km op de teller met net geen 500 hms's. Volgende week zondag starten we terug met de dikke zomerbanden op Waaienberg voor de 5de editie van de Boerenbike

Wegrit langs Welle en zo via Denderhoutem naar Ninove, verder naar Zandbergen waar een wegomleiding me richting Denderwindeke stuurede en via Pollare terug naar Ninove. Vandaar het jaagpad gekozen en via Roosdaal naar Kattem en Liedekerke en zo door langs Teralfene naar Erembodegem terug.
constant tussen de 70 en 80% van de max hartslag gebleven met een piekje van 88%. de hele rit op souplesse gereden

Aan de start waren vandaag verschenen : MC Jo, MC Jan, MC Werner, MC Koen en ikke dus. en onderweg nog MC Tim komen aansluiten

Het was twee jaar geleden dat we deze TT hebben gereden en dat was dan ook onze eerste keer en omdat het toch zo goed was kwamen we graag terug, vorig jaar regende het echter teveel en hebben we het dus laten verstek gaan. Soit, Kien en ik kwamen eens als eerste aan nu op de weide naast de feesttent van Waaienberg Kermis en even later kwamen ook Jo, Jan en Werner aangesnord. Intussen wij ons al gaan inschrijven voor een democratische 3€ en iets na negen kwam ook Anthony aangereden.

Omstreek kwart na negen ons dan allemaal in gang gezet voor de langste afstand van 52 km, de snelheid zat er vooraan al goed in maar ik was van plan me vandaag wat rustig te houden wat tot de eerste splitsing goed lukte want Jan keerde daar voor de 30 af en de rest dan voor de langste afstand dat ons via de landelijke wegels richting Mollem stuurde, in een licht hellend stukje gaf ik es van katoen om te zien of ik al genoeg opgewarmd was. Onze TGV raasde intussen door naar Relegem maar eerste maakten we nog een klein omwegje langs Brussegem waar we een lange singletrail voor de wielen kregen geschoven.

Wat verder te Kobbegem ons dan even misreden maar waren al terug weer op het juiste spoor zijnde naar de bevoorrading, water, water met een siroop smaakje, veeeeel watermeloen en verder nog bananen en peperkoen, niet overdreven maar in elk geval toch genoeg om de rest van de rit te overbruggen. Vanaf nu kwam het echte werk eraan met wat kimmen en dalen en de nodige technische trails maar eerst richting het park van Asse waar ik een mooi litteken heb aan over gehouden door de dolomiet steentjes maar vandaag heelhuis door gereden.

Voor we de afdaling deden van de Morette maakten we eerst nog de baantjes onveilig van de Zetsel waar wij dan iets mochten afdalen en de bikers van de TT van Roosdaal moesten klimmen en wat brengt dat op dan ??? inderdaad van die hachelijke toestanden die soms wel gevaarlijk kunnen uitdraaien, nu ja de organisatie van onze TT had in laatste instantie toch het tracé wat aangepast ook omwille van de wandeltocht die ook dezelfde dag doorging en meestal ook over dezelfde wegels die wij moesten berijden.

Na de Morette moesten we dan terug naar boven naast de kapel maar de voorgaande biker raakte net niet boven waardoor ik en achtervolgers moesten zorgen dat we niet velen, ze waren net ook aan het foto's maken maar dan van da andere TT rijders al staan er enkelen van ons ook op de picture, Boven bij de oversteek aan De Koekoek kwamen Tim en Frans ( collega van Tim ) ons vervoegen en reden we samen verder richting Asbeek waar we jammer genoeg het houten brugje links lieten liggen.

Na de Heilsborre kwamen we uit aan de Buda die we deze keer langs de andere off-road kant mochten bedwingen, deze keer wat afstand gehouden en zo rij je der natuurlijk zonder moeite naar boven. Nu eerst de steenweg over en dan langs het Kravaalbos verder naar Mazenzele waar we dan weer de steenweg moesten oversteken, wat verder kregen we een smalle trail naast een maïsveld en langs de linkse kans een dipe gracht dus ben ik er heel op het gemak door gereden want ik niet zo verzot op zulke passages.

Nog een goeie 3 km restte ons van de aankomst, omdat Jo en ik moesten wachten om over te steken waren we de ander natuurlijk uit het oog verloren maar in de verte zag ik nog de stofwolk dus ben ik maar er naartoe gereden met snelheden van om en bij de 50km/h en dat over een zanderige veldwegel. Nog enkele smalle trails en dan kwamen terug aan de tent op Waaienberg waar we eerder hadden ingeschreven.

De cijfers

52.00 km / 20.22 avs / 56.10 max / 20.4° gemiddeld / 457 hms

Het Parcours

Een mooi en licht glooiend tracé dat ons eerst al langs die kanten gaat uitleven van Mollem, Brussegem en etc alvorens de regio Ternat aan te doen voor het klimwerk.

Technische moeilijkheidgraad

2 / 5 : Eigenlijk niks moeilijk aan dit tracé ), Veel licht glooiende wegels en langs Ternat en Asbeek wat meer op en af en af en toe wat technische singletrails waar we wel uit ons doppen moesten kijken

Bepijling

5 / 5 , De bepijling was in orde maar daar waar de beide TT's splitsten of samen reden op hetzelfde parcours was het wel wat onlogisch.

Natuur

Bospassages kregen we niet al reden we wel langs de rand van het Kravaalbos, verder de gebruikelijke veldwegels die onze streek rijk is

Bevoorrading

3 / 5 : 1 bevoorrading met water en een siroopsmaakje in, verder veel watermeloen, bananen en peperkoek

We waren vandaag eens naar de Ardennen gereden om er vrienden te bezoeken die er reeds enkele jaren wonen, ik was eerst van plan de MTB mee te nemen maar omdat ginds ook zo lelijk heeft gedaan qua weer toch de racebike gekozen en dus daarmee een ritje gedaan. Vetrokken te regio Biron om wat verder in Ny de plaatselijke Cote de Ny op te rijden ofwel de eerste klim van de wielerwedstrijd " Luik - Bastenaken - Luik. Vanaf het gehucht Soy gaat het eerst bergafwaarts om verder via Melines terug te klimmen langs Trinal naar Beffe.

In de afdaling naar Marcourt een klein omwegje gemaakt met een extra klimmeke als resultaat naar Marcouray toe, tot nu kon ik nog blijven rijden op de 52 - 23 tot in Cielle waar ik terug afdaalde naar Vecpré en zo door reed naar La Roche waar ik dan aan de Spar winkel even de bidon heb bij gevuld voor ik de Col d'Haussire van 4.6 km zou bedwingen. Met een lichtste verzet van 39 - 23 was ik er niet meteen gerust in om boven te geraken en ook vooral als ge die MTB versnellingen gewoon zijt waar je pas echt licht kan schakelen.

Soit, ik geef toe dat de eerste km van de kerk tot net voorbij het kerkhof wel persoonlijk gezien het zwaarste stuk is met zen 10 tot 13 %, eens daar voorbij is het ook nog klimmen hoor maar gaat het al wat gezwinder tot voorbij het dierenpark en dan terug klimmen tussen de 7 en 11% tot aan de top, daar wat foto's gepakt ( de self timer functie van mijn kodakske gebruikt ) en dan terug afdalen tot de steenweg La Roche - Samree of zoals ik hem de naam Col de Samreé meegeef. Deze dan naar boven tot Samree en dan afgedraaid naar Dochamps en door tot Pont de Erezee en vervolgens naar Barvaux en terug naar Biron waar ik vertrokken was.

de cijferkes : 70.2 km / 23.9 km/h / 65.4 mx / 1366 hms