| 02 / 01 / 2011 - Groene Koepel route | ||||||
Bikers aan de start in Ninove waren : MC Bart, Tim, Staf en Ann en ikzelf dus. Omdat alle sneeuw massaal aan het dooien was lag het er in de velden er veel te drassig bij en dus ons plan om de Bloso van Haaltert te rijden maar gelaten zoals het was. MC Tim kwam aandraven met het plan om een baanritje te doen met eventueel enkele veldwegels tussen. Hetgeen waar ik dan opkwam was de Groene Koepel route met start te Ninove welke dus ook de landelijke wegels doorkruist welke verhard en deels onverhard zijn. Dus rond 09.30h verzameld aan het station van Ninove om eerst elkaar het beste toe te wensen voor 2011 en dan starten voor deze landelijke route van +- 48 km. Ik was dus met de bike vertrokken thuis en zo langs het jaagpad naar Liedekerke waar Bart me opwachtte en samen verder naar Ninove en na de rit natuurlijk terug met Ann richting Erembodegem. Wat is nu de Groene Koepel route : De fietsroute maakt vanuit Ninove een ruime toer langs elf landelijke dorpjes en doorkruist uitgebreid de Dendervallei. De O.L.V.-kerk, een voormalige barokke abdijkerk is het startpunt. De toren heeft een groene koepel en is een herkenningspunt voor Ninove. Talrijk zijn de hoeven, charmante dorpjes en kapelletjes. We noemen: het kasteel van Voorde, Pollare met zijn ijzeren bruggetje over de Dender, het Neigembos, prachtige vergezichten, het tabaksdorp Appelterre, twee windmolens en zoveel meer. Ten slotte mag men niet nalaten het streekbier van de Ninoofse brouwerij Slaghmuylder te proeven.
|
||||||
| 28 / 01 / 2011 - Schiptrekkersroute | ||||||
Ik was vrijdag een dagje thuis voor wat werkjes die eigenlijk donderdag al waren opgeknapt door het goeie weer, iets voor de middag belde MC Tim me of ik geen zin had om mee te rijden. We zouden dan een ritje doen op lage hartslag zoals zijn sportarts Hans Cooman van het ASZ hem vroeg. Ik kan er ook maar goed mee zijn dus reed graag mee. Rond kwart voor 2 ons dan in gang getrokken voor de landelijke Schiptrekkers route die in Erembodegem passeert en ons zo naar Welle stuurt om daar de kouters door te rijden. Een luske langs Iddergem bracht ons naar een gravelbaantje naast de spoorweg lijn Denderleeuw - Geraardsbergen en vandaar dan richting Okegem waar we dan via het jaagpad naast de dender terug naar Erembodegem reden. Als laatste bezochten we nog eens het bikepark dat in aanbouw is aan de sporthal van Erembodegem om es te kijken hoever het daar staat met de (grond)werken. resultaat was 29.65 km met een gemiddelde HS van 129 en een gemiddelde snelheid van 21.3 km/h
|
||||||
| 06 / 02 / 2011 - 13e Valentijnstocht | ||||||
De eerste TT van 2011 reden we in het Vlaams Brabantse Herne en zoals voorzien daar gestart samen met enkele MC's voor deze tocht na een jaartje afwezigheid. Dus samen vertrokken met MC Johan, MC Bart, MC Ann, MC Koen gestart voor de 46 kms en MC Jo dat Sven op het sleeptouw nam voor de tocht van 32 km. Na een snelle inschrijving waren we samen gestart dan met eerst een rondje door de wijk en wel vrij snel het veld in dan. Eerste indruk bleek dat het er goed bijlag dus weinig of geen modder op het eerste zicht. Na een eerste oversteek van de Ninoofsesteenweg doken we terug het veld in om daar ook al de eerste windstoten gewaar te worden. De Hekkelenberg was onze eerste schone klim eigenlijk maar wel op asfalt dus no problem at all natuurlijk. Via menige veldwegels reden we al precies door een pot choco ( ge weet wat ik bedoel hé ), Onze MC Johan reed wat achterop dus samen met hem dan verder meegereden. langsheen het Ter Rijst park met bijhorend kasteel en nog enkele andere kleinere gebouwen reden we door naar Heikruis om daar een klein stukje kassei te vreten. Johan had me al gezegd dat ik mocht doorrijden en dat hij op zijn tempo wel zou verder rijden maar daar nemen we geen vrede mee hé want ons motto is " samen uit, samen thuis" Qua modder gehalte was het eigenlijk wit of zwart, er waren stukken die kurkdroog lagen en anderzijds dan van de wegels waar ge bijna moest baggeren om erdoor te geraken. Neem daar nog eens de enorme wind op kop bij tijdens de lange open veldpartijen en uw hartslag stijgt moeiteloos de hoogte in. Via de Onze Lieve Vrouwkapel in de Terlindenstraat staken we terug de steenweg Edingen - Asse over om verder terug het veld in te rijden en jawel terug de wind op kop. Ann, Bart en Koen hadden even gewacht na de oversteek zodat we terug samen waren om verder te rijden naar de bevoorrading welke in de schuur van een hoeve was onder gebracht. Zoals altijd een waar buffet kregen we hier voorgeschoteld met bodding, sandwiches met confituur maar ook nog stukken cake en ander lekkers. Om door te spoelen was er soep, cola, water en sportdrank dus kortom bijna een uitgebreide maaltijd tussendoor zou men kunnen zeggen. Bij het terug vertrekken kwamen Jo en Sven dan ook de Hoeve binnen gereden om hun RV ook te nuttigen. Over een stukje Bloso route van Gooik reden we langs de boomgaard naar Oetingen toe om daar dan de oude tramlijn te volgen. Met in elkaars wiel te hangen dachten we toch wat van de wind te zijn verlost maar die draaide ondertussen langs alle kanten dus ons wegsteken achter een ander had dus ook geen nut. Na dat rondje Oetingen keerden we terug een andere lange veldwegel, eerst waren we wat gedekt omdat we precies in een dal reden maar eens daaruit eerst nog een lange streep choco dat afgelost werd door bijna 3 km wind op kop in open land. Achteraan toch bijna op de lichtste vitesse en vooraan op het middenblad. Vrij licht zou ge zeggen maar het was verdorie nog goed doorstampen om erdoor te geraken. Ann en Bart reden daar precies ook steeds verder van me weg maar ja wat wilt ge met zo'n twee kleppers. Ik was toch content dat ik terug op de steenweg was toegekomen waar we de wind wat in de rug kregen om zo naar de lichten van Vollezele te rijden. Eerst nog wachten op Koen en Johan vooraleer we terug verder rijden en intussen nog een stukske gegeten en gedronken. Eens terug samen dan verder naar de lichten van Vollezele al moesten we zover niet rijden eigenlijk want we moesten dan terug de steenweg over om nu es een gekende wegel in te draaien. De wind speelde in elk geval hier al minder met ons gemoed bleek snel. Via enkele holle wegen reden we dan door het centrum van eerder genoemd dorpje. Via een resem van vele veldwegels reden we naar de Nemerkendries en de Waterhanendries. Koen begon ondertussen een kramp te krijgen en Johan zen pijp doofde ook stilaan. Ann en Bart die bleken precies nu juist op toeren te draaien en ik kon ze nog net bijhouden maar ineens schoven ze beide op hun sloffen steeds wat verder weg, De benen begonnen het ook al licht te voelen maar het was dan ook van 2 januari geleden dat ik op de bike gezeten had. De laatste 4 km bleek dan ook meer een chrono te wezen omdat ik hen toch wilde bijhouden. Na iets meer dan 46 km kwamen we dan terug aan sporthal Hernekouter waar we vertrokken waren. Aan de bikewash was het niet aanschuiven en konden meteen een tuinslang hanteren om de bikes weer hun oorspronkelijke kleur terug te geven, nog een lekkere warme douche achteraf en een korte après en dan terug huiswaarts om de cyclocross te zien waar Nys zijn tiende superprestige klassement met verve binnen haalde
Het Parcours De streek heeft ook heel wat natuurlijke glooiingen maar ook is deze streek echt nog te vergelijken met de echte boerenbuiten en dat was te merken aan tal van de hoeves die we gepasseerd zijn onderweg. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was alvast geen moeilijk parcours maar de modderige stroken zorgden er wel voor dat ge hier en daar moest bijsturen alsook door de steeds draaiende wind op de open velden. Bepijling 5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen in de opvallende oranje kleur zijnde geschilderd op de weg en aan de kant, duidelijke borden voor de splitsingen. Natuur We reden vooral veel over en door plattelandswegels en af toe es een klein bosrijk stukje Bevoorrading 5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, bodding, gesmeerde sandwiches met confituur, cakes en wat nog allemaal.
|
||||||
| 13 / 02 / 2011 - 12° TOERTOCHT MBC DE ZOENK | ||||||
Einde februari 2009 was ik met MC Anthony naar Oud Heverlee afgezakt om daar de BLOSO route te rijden. We rijgden er de blauwe en rode route aan elkaar. Na 39 km was onze rit daar ten einde en wisten meteen van " Hier komen we ZEKER terug" Nu zondag 13 februari was het dan zover en reden ik en Koen richting Heverlee om er de 12° TT van de Zoenkers bij te wonen, redelijk snel waren we ginder eigenlijk omdat er vanaf de snelweg al aanwijzers stonden die ons naar de startplaats moesten brengen. Meteen viel op dat we hier niet alleen waren want de parking stond al bomvol om kwart voor 9. Toch snel een parking gevonden en nog redelijk dicht tegen de start bleek achteraf. Bij het oprijden van de parkeerplaatsen stond MC Ann al te zwaaien naar ons maar echter na inschrijving geen enkele MC'er nog te bespeuren dus samen met Koen alleen gestart voor de 55 km. Ik had sinds woensdag ook een helmcamera in men bezit en dat is de VholdR Contour-HD. Bij de start dat de cam opgezet en wijle dan gestart. Met een brede dreef als licht hellende start reden we naar Heverlee bos waar we toch redelijk wat tijd zouden doorbrengen. Veel brede wegen en enkele lang gestrekte ietwat zompige singletrails bracht ons naar Vaalbeek waar dan het Kouterbos indoken met enkele schone stukjes zijnde in stijgende en dalende lijn welke ik al kende van de BLOSO route. We reden verder naar Sint Joris Weert om net voor de spoorweg overweg linksaf te draaien. Via de steile Kleinstraat ( +13% ) rijden we terug het bos in en wat later kregen we dan terug een zalige afdaling met enkele drops welke toch even verschietachtig waren amaai. Het gaat em allemaal om tijdig te kunnen anticiperen. Wat verder reden we dan weer bergop over een singletrail waar in het begin ervan al enkele borden stonden dat MTB You er foto's kwam nemen. Dit klimmeke zit trouwens ook in die bloso route. Gestaag en op een lichte versnelling reden we naar boven met af en toe wat bij te sturen om tijdig de bikers te kunnen ontwijken die afstapten. Bijna reed ik zo zelfs de fotograaf aan waardoor ik dus niet op de foto's sta bleek nadien. Bijna boven reed Belgisch kampioene Kristien Nelen me dan voorbij om daarachter een vettig baggerstukje te doorploegen. Boven dan even op de Koen gewacht omdat hij even wou kijken of er veel naar boven reden of stapten. Na enkele minuutjes te pauzeren dan weer ons alu ros op om wat verder af te dalen. Een lange zalige afdaling om U tegen te zeggen, beelden heb ik er niet van want ik had net de cam uitgeschakeld. Een Franstalige vrouwelijke biker bleek heel onrustig naar beneden te rijden met alle gevolgen vandien, ze is niet gevallen maar het schold wel niet veel door al die spoorvorming naast elkaar. Intussen zaten we al over de taalgrens en reden we door nog een ander leuk boske naar de bevoorrading te Nethen. Geen gekleurd bandje was geen toegang tot de RV, ze zouden zoiets meer moeten doen om zwartrijders te weren. De RV was goed voorzien van drank en spijs en nog een aparte aquarius tent waar ons een blikje werd aangereikt. Hier ook mijn gebuur Anita gezien van een straat verder en wat staan bijpraten want het was een tijdje geleden. Na een minuutje of 10 ( we moesten ook wat aanschuiven voor onze spijs en drank wegens de talrijke opkomst ) reden we terug verder naar de overweg van Pecrot en zo dan door naar Sint Agatha Rode waar we met de Gordel te Overijse ook zijn gepasseerd. Een brede baan langsheen de Dijle stuwde ons verder in volle vitesse al was het voor korte duur want even verder was het toch even rijden of verzuipen. Ge zou al kunnen zeggen dat deze veldwegel serieus onder water heeft gestaan amaai. Een geluk dat mijn geax bandjes wat zachter stonden qua druk en no problems om erdoor te rijden. Na een lang stukje baggeren kwamen we dan aan in het Onderbos waar we dan nog es een schone en snelle afdaling voor die wielen kregen en zo dan door reden naar het Agatha Rode bos. Nog een km of twee vlakke baan en we bereikten de tweede RV waar we dan de andere MC's tegen het lijf liepen. MC Ann, Viv en Jan Rombaut waren gestart voor de 65 km waar Ann en Ben en Jerry ( de mede spinners op woensdagavond ) de 65 vervolgden. Viv en Jan reden samen met mij en Koen de 55 km verder. Toch eerst es bijtanken en ondertussen een klapke gedaan met Kristien en Ken V/D Bulke zijnde mijn leraar fietstechniek ongeveer 3 jaar geleden ondertussen maar steeds leuk om nog es tegen het lijf te lopen. Allez, wijle ons dan terug in gang gezet richting station van Florival waar we even de kluts kwijt waren, allez snel weer op pad en meteen een lang klimmeke in het zand met nog wat diepe sporen, Viv en Koen waren voor me al uitgereden en ik wachtte even op de Jan en terwijl nog wat gefilmd natuurlijk. Nat na Jan kwam Ken en 2 medebikers ( in de Belgische driekleur ) naar boven gereden en iets erna Kristien. Ikke me dan in gang gezet want moest mijn troepen weer inhalen. Wat verder even het verkeerde spor gekozen waardoor ik in den boer zen veld zat en dan toch back on track. Jan had ik intussen al de pakken gekregen en Viv en Koen stonden wat verder ons op te wachten. Tot aan Saint Nicaise waren het voornamelijk veel veldwegels en dan terug den bos in, eerst het Mollendaal bos met zen brede wegels. Koen dacht even dat we in het Zoniënwoud zaten want de verschillen zijn zeer treffend. Dan terug in volle speed naar Vaalbeek want ons Viv had precies raketpoeder gesnoven, ze gaf nogal gas zenne. Jan was op deze stukken ook in zen nopjes want het was vals plat en niet te technisch en ja het is een ex Wolfke hé. Nog ne km of 4 door Heverlee bos alvorens het militair domein terug op te rijden. We waren er nog niet vanaf hoor want na een fietspad ging het kort bergop en kregen we een schoon technisch parcours voor de wielen ook nog es U tegen te zeggen. Snel op en af en dat op smalle singletrails met hier en daar wat diepe spoorvorming welke niet meteen mijn sterkste punt is maar toch snel kunnen doorrijden. Achteraf nog enkele honderden meters een veldwegels dat leek alsof het eerder kms waren, die grond zooh onze banden bijna de grond in waardoor we nog amper verder geraakten. Een geluk dat we wat verder terug op de tarmak uitkwamen en zo de laatste kms reden naar de sporthal terug. Het Parcours De regio van Heverlee is zeer bosrijk te noemen want we hebben maar liefst door 6 verschillende bossen door gereden, verder ook nog leuke technische klimmekes en afdalingen Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was geen overdreven moeilijk parkoers maar eens op de technische zones moesten we er zeker ons koppeke bijhouden hoor. Bepijling 5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen in de opvallende kleuren naargelang de gekozen afstand en duidelijke borden voor de splitsingen. Natuur Zoals ik al zei zeeeeeeeeeeer bosrijke omgeving waar ik graag terug kom Bevoorrading 5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, ook een aquarius stand op de eerste RV waar ook eerst het verkregen colson bandje moest worden getoond voor we door mochten rijden..
|
||||||
| 18 / 02 / 2011 - 27 / 02 / 2011 - 10 dagen ski verlof in Marilleva - Val Di Sole | ||||||
Ciao a tutti, Sinds gisteren ochtend terug in België aangekomen na een 14 uur durende busreis met een eet stop in Oostenrijk.
Over het hotel heb ik eigenlijk heel goede reacties en daarom kan ik het hotel ook aanprijzen voor anderen, uitgebreide keuze aan ontbijt buffet en 's avonds een rauwkost buffet een dagmenu van de chef.
At je het niet graag wat er in het dagmenu stond dan kon je gerust je eigen menu samenstellen. Na het skiën bood het hotel zelf een après ski bar aan met de nodige muziek en de lokale alcoholische dranken zoals bombardino en jägerthee en andere. drankjes met chips en etc. Het animatie team was er ook alle dagen en zelfs de kleinsten werden verwend door Mary Gelmetti, voor de kids was er zelfs alle dagen een kidsmenu voorzien ( daarvoor moest je wel reserveren aan de receptie ).
Verder was er elke avond wel iets te doen in de bar welke vertegenwoordigd was door de Cubaan Edel. Kortom ik was zeker tevreden van het hotel en had zelfs moeite om er terug te vertrekken en dat zegt genoeg denk ik. Een aanrader dus. Foto's van deze vakantie kan je bekijken op mijn facebook pagina, album 1 en album 2 De Super skirama map.
|
||||||
| 06 / 03 / 2011 - 7° a Travers le Bois de la Houssiére | ||||||
Door de lokale festiviteiten zijnde Oiljst Carnaval is het verslag wat later dan anders, een filmke was wel reeds klaar om jullie de eerste indrukken te kunnen geven van deze mooie VTT over de taalgrens maar nu met een begeleidend verslagje.. De dag begon al goed met bijna 45 minuten te laat op te staan, allez me overslapen dus maar toch nog tijdig klaar geraakt tegen dat Koen me kwam halen. Braine le Comte is amper 50 km van men deur dus valt wel mee. Met de GPS in de wagen reden we er snel heen en snel vonden we ook een parkeerplaats aan de Champion supermarkt. Met toch redelijk wat vertraging kunnen gaan inschrijven en gestart met de andere Mountain Challengers Jo, Werner, Jan en Sven die ons al aan het opwachten waren. Bart en Ann die per fiets waren afgekomen van Affligem waren reeds terug vertrokken opdat ze geen kou zouden krijgen door op mij en Koen te wachten. Sorry Anneke en Bart daarvoor. Allez ons dan eindelijk in gang getrokken en in colonne naar een oude trambedding gereden welke ons dan naar de ingang van het Bois de Houssiére bracht waar we dan wat gaan spelen zijn. Lange singletrails met korte maar nijdige klimmekes waar ge ze niet meteen verwacht en technische wortel tapijten wisselden elkaar af. Een biker even voor ons verkoos blijkbaar het verkeerde spoor waardoor hij naar horen een pijnlijke val maakte maar gelukkig ongedeerd bleef. Bij het buiten rijden van deze bosrijke zone zei Jan nog " jullie kunnen toch niet genieten van deze trails ?? jullie rijden er veel te snel voor " en ergens had hij wel gelijk natuurlijk. Wat later was er dan de eerste splitsing waar Jan de 25 km verkoos wegens pijn in de liesstreek, Ik, Jo, Sven, Koen en Werner reden verder door voor de 35 - 50 km. Nu kregen we wat meer veldwegels voor de wielen geschoven, brede wegen wisselden de smalle baantjes af en zo dan eens een brugje over. Ineens moesten we dan rechtsop draaien voor een kort maar steil klimmeke van 20% maar we hadden te weinig aanloopruimte dus net niet boven geraakt natuurlijk. Een lange en ietwat modderige tractorweg bracht ons dan zo naar de eerste bevoorrading te Ronquières. Wafelkes, cake, rozijntjes, chocolade en grenadine en muntsiroop lag daar voor ons klaar en de andere bikers natuurlijk. Na een korte verpozing dan terug verder voor de rest van de rit. Sven, Jo en Werner kozen daar om verder te rijden op de 35 km en Koen en ik reden verder de 50 km. Bij het oversteken van het kanaal dan even gestopt voor het imposante hellend vlak van Ronquières want het was dan ook de allereerste keer dat ik dit met men eigen ogen zag en was dus verwanderd van dit bouwwerk. Allez wijle dan weer verder want we gingen een rondje rijden langs de Samme waarna we een lang klimmeke van 13% voor de wielen kregen geschoven en nog een ferme wind op kop amaai. Na een klim komt er meestal een afdaling dus nu was dat ook zo natuurlijk. Natuurlijk was het van korte duur en was het terug bergop hé en dat op een ondergrond van losse stenen of eerder steengruis dat ze hadden afgekieperd hier en nog een 13% stijging. En zo kwamen we dan terug uit aan het kanaal welke we terug een tijdje hebben gevolgd langs beide kanten maar dan wel op een smal veldwegelke. Terug in Ronquières en niet ver van de RV reden we wat verder terug het bos van Houssiere in welke vandaag dus de hoofdrol speelde in deze tocht. Eerst wat bredere wegels en dan terug enkele kilometers na elkaar technische singletrails met uiteraard nog wat pittige korte steile hellingen. Te midden van dit bos was er nog een tweede RV voorzien met dezelfde inhoud van de eerste drankstop dus ook cake, wafels en etc. en de grenadine- en muntsiroop om alles weer door te spoelen. Ineens komen daar voor ons 2 bekende meiskes komen aangereden en dat waren de smart cycling girls van dit marathon team oftewel Sabine Bombaert en Ann De Tré. Na wat bijpraten dan samen terug vertokken en wat in hun wielen blijven haken tot we terug het bos uit waren waar ik ze dan heb laten verder rijden want van Koen was geen spoor meer achter me. Een terug samen reden we dan verder voor nog een ronde van wat afwisselende boerewegels en singletrials langs Virginal Samme. Om af te sluiten werden we dan terug het bos ingestuurd met diens leuke singletrails en ze ware zoooo leuk dat ik zelfs rechtdoor was gereden in plaats van af te draaien, dus had ik nog meer singletrack fun. Beneden was ik me er dan van bewust dat ik verkeerd gereden was en keerde terug naar boven om nog eens hetzelfde stukje te rijden en deze keer wel correct de pijlen te volgen. Koen was natuurlijk al de pijp uit ondertussen en moest dus wat doorrijden om hem terug te kunnen inhalen ware het niet natuurlijk dat hij wat verder verkeerd was gereden. Ikke dan maar alleen wat gaan spelen op de single's met nog wat uitdagende stroken en wortel tapijten aan toe. Bij het uitrijden van dit bos nog een bordje zien hangen met " nog 5 km te gaan " erop, nog wat bredere veldwegels doorstuiven en dan moesten we genoodzaakt stoppen afstappen om de konker onder de spoorweg door te gaan. Met die klikkers maakte het nog wat meer lawaai op die alu trapranden. En nu rap rap door naar de start terug om daar de bike te kunnen wassen, bleek bij aankomst dan dat Koen er nog niet was omdat hij zoals eerder gezegd ook verkeerd was gereden. In elk geval waren we ZEER TEVREDEN en komen zeker terug voor nog zo'n VTT.
Het Parcours Het was voor mij de tweede keer dat ik deze streek kwam bezoeken al was het de vorige keer wel starten te Ottignies maar het was toch weer een zeer leuke VTT met veeel bos en sgingletrail plezier Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was alvast geen moeilijk parcours maar door de wortel tapijten op sommige singletrails moest ge zeker uit uw doppen kijken Bepijling 4 / 5 , De bepijling was wat bizar eigenlijk maar toch maar 1 keer misreden en dat resulteerde dan in nog meer bosplezier. Natuur Het bos van Houssiére speelde vandaag een glansrijke hoofdrol in dit verslag en aansluitend filmke Bevoorrading 4 / 5 , Goed georganiseerd maar de posities konden wat beter eigenlijk maar soit dat is een detail waar we niet over gaan struikelen. We hadden wat te eten en te drinken dus ik was tevreden, het moet niet altijd een buffet zijn hé
|
||||||
| 13 / 03 / 2011 - Grote Lente MTB tocht te Wemmel | ||||||
Omdat Otto van het GO WILD team er nogal een hectische week had opzitten belde hij me of we de rit niet konden opschuiven voor een weekje dus dat ook gedaan. In de plaats daarvan ben ik samen met Koen, Tim, Sven en Frans gestart in Wemmel voor de grote Lente MTB tocht. Aan de start te Wemmel stond Frans en Sven ons al op te wachten dus wijle rap gaan inschrijven zodat we konden vertrekken ook. Camera start rolling at 5, 4, 3, 2, 1 and go. Na nog geen km doken we al meteen het veld in om eerst wat snelheid op te doen op de brede wegels richting Relegem. Geregeld doken daar leuke singletrails op om af te wisselen, Koen reed voor me en werd zo bijna de kant ingeslingerd omdat zen vork niet meteen de schok kon opvangen zoals hij wenste. Eens in Hamme volgden de off road elkaar snel op en zo bereden we vele reeds gekende trails. Tijdens de afdaling naar Kobbegem zien we een biker lopen met de ketting in de handen, ik zei em nog dat ik echter geen kettingpons bij zich had maar Tim en Frans wel dus zij beide meteen ter hulp geschoten en de ketting weer aan elkaar gezet zodat ook hij de TT verder kon zetten. Voor we de Brusselse steenweg oversteken passeren we nog even langs de hoeve van grondwerken Lemaire om daar ook de singletrail te nemen met wat verder een splitsing. Wij kozen resoluut voor de 45 km en Frans was afgedraaid voor de 25 km. Eens de steenweg over reden we verder langs de Kattenberg. Dan terug snel naar beneden duiken en intussen opletten voor de geulen hier en daar zodat we niet den decor invliegen, beneden even de Sven op gewacht en samen terug verder voor opnieuw een lange one liner naar de muzeumstraat. Om in dezelfde lijn te blijven van dit soort trails kregen we natuurlijk een vervolg dat ons bergop stuurde naar de steenweg Asse - Ternat. We zaten nog een goeie km verwijderd van de bevoorrading en moesten eerst nog snel gaan afdalen naar het Hof Ten Eenhoorn en de kinderkopjes van de Platijn trotseren voor we bijna boven iets te drinken kregen. Cake & wafelkes en sportdrank stonden klaar voor ons en andere bikers. Wat later kwamen dan nog Goldfinger, Rayske en wat later Thys aangereden van de Zwette maanen met onze MC'er Robin er ook nog bij. Na een korte verpozing dan terug ons alu ros op om de rest van deze rit aan te vatten maar eerst nog wat verder naar boven op de kinderkopjes. Een rondje Morette was het volgende dat we voor onze wielen kregen geschoven, eerst nog een stukske naar boven in een holle weg welke ons naar de Koekoek bracht en dan de Kruisborre weg in. Wat verder kon je dan kiezen tussen technisch of niet en ja dat was al een uitgemaakte zaak voor ons natuurlijk. In sneltempo daalden we de trappen af aan de andere kapel en reden zo naar de voet van de Morette off road maar moesten deze echter niet beklimmen deze keer maar werden door gestuurd naar de veldwegel van de Zetsel achter het industrie terrein van Ternat. Via de Mazier reden we dan door naar de brug over de E 40 en zo door naar Sint Ulriks Kapelle om ook hier de singletrails wat op te zoeken. Dan via de Lindenberg terug een korte klim off road dat ons verder aan de ingang van het Borréboske bracht op de Brusselstraat. Tim was er zo van overtuigd dat we wat gingen spelen hoer maar niets was minder waar en werden de andere kant uitgestuurd voor nog een stukje over boomschors en terug de snelweg onder om de Kloosterweide af te bollen. Ook hier is een ander boske dat we ook NIET zijn ingereden en dat was niet naar de zin van onzen Tim natuurlijk al had hij wel groot gelijk. In de plaats kregen we dan wel een lange klim voor de wielen welke eerst aan de manege passeert en dan verder klimmen in een smal spoor met pinnekesdraad aan de ene kant. Via de Boterberg reden we dan door naar Bekkerzeel en Zellik en door het industrieterrein Doornveld. Op de schapenbaan was er dan de laatste keuze tussen technisch of niet of beter gezegd " nemen we er Laarbeek bos bij of niet ". en natuurlijk nemen we dat stukje erbij. Samen met Tim en Koen dit luske aangevangen. Eerst genoemde was ondertussen al gaan vliegen dus Koen en ik erachter . Door enkele dikke boomstammen konden we geen aanloop nemen voor een kort steil klimmeke maar zonder geraakt ge ook wel boven hoor ( allez ik toch ). En dan was het zover hé, een singletrail van dik 2.5 km met wat stijgen en dalen maar eerst tweede technische korte afdalingen van om en bij de 18% en over boomwortels. Man man man ik voelde me terug in de Ardennen wezen. Tim betrouwde het niet te best en koos ervoor een stukje te voet af te dalen en natuurlijk beter dat dan op de bek te gaan want dat is pijnlijker. Zo dan verder op cruise control en constant op en af op deze lange one liner tot we terug de snelweg onder reden. Even gewacht tot we terug samen waren en back on track voor nog wat technische stukjes, bulten met stenen en wederom een lange singletrail om het bos uit te rijden. En nu vliegensvlug terug naar de start waar de Sven ons al aan het opwachten was. Koen en Tim waren er toch weer in geslaagd om in de laatste km toch nog de afslag te missen en door te rijden en via de grote inkom het sportplein te betreden.
Het was voor mij en Koen de zesde dat we deze TT kwamen rijden en vond het deze keer persoonlijk stukken beter dan anders, misschien omdat het meer de regio van Asse en Ternat was ?? Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was geen moeilijk parcours maar opletten moet ge overal natuurlijk, zeker het stuk in Laarbeek bos was zeer tof en ik waande me er terug wat in de Ardennen. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was weeral top met duidelijke bepijling en grote borden voor de splitsing aan te melden. Natuur Het enige bos dat we zijn door gereden was dat van Laarbeek, de rest was veelal brede veldwegels en singletrails natuurlijk Bevoorrading 3 / 5 , Geplaatst op km 20 dus bijna in het midden, geen grote hoeveelheden lagen klaar maar genoeg om even te kunnen knabbelen en verder te biken.
|
||||||
| 20 / 03 / 2011 - Verkenning van de Go Wild Marathon te Hotton | ||||||
Omdat ik toch zo graag in de Ardennen bike en enkele studenten van de Artevelde Hogeschool als bachelor proef een festival moeten in elkaar zien te steken met verschillende sporten zoals raften, klimmen, oriëntatielopen, kayak en natuurlijk ook mountainbike. Op zaterdag 30 april is er een 12h wedstrijd voorzien voor de MTB'ers en op zondag een toertocht en marathon. Met veel plezier heb ik daarom voor hen deze twee parcours uitgetekend waarvan we de marathon zondag zijn gaan verkennen. Ik ga zeker niets verklappen maar doseren is de boodschap want de laatste 30 km's vallen zwaar uit met hellingen van 8% tot 28% en soms meer. Om 8h 's morgens samen met Otto Vandenabeele van het Go Wild MTB team richting Fronville gereden om daar dan met mijn Ardens - Nederlandse copain John deze verkennings rit aan te vangen. Een verslagje van deze marathon zal pas na deze marathon worden online gezet, dus allen daarheen op zondag 1 Mei. Alle info kan je vinden op de Go Wild website |
||||||
| 23 / 03 / 2011 - Wegrit met de racebike naar de Valkenberg | ||||||
Het was goed en vooral zonnig weer vandaag en het wilde lukken dat de koers " dwars door Vlaanderen " ook net vandaag was. Zo had ik een rede te meer om ergens naartoe te rijden en dat was vandaag de Valkenberg te Zegelsem - Brakel. Nadien dan verder gereden via Opbrakel naar de Ten Bosse, Eikemolen en om af te sluiten een eerste confrontatie met de Muur dit jaar en boven geraakt natuurlijk ( met een 38 voor en 23 achteraan ). Resultaat zijn 93.40 kms tegen 26.1 km/h |
||||||
| 27 / 03 / 2011 - 11° MTB Lentetocht te Ganshoren | ||||||
Het verslag en filmpje zijn wat langer uitgebleven dan normaal wegens technische problemen met de PC maar hier toch een verslag van de ( korte ) Marathon van Ganshoren. Een frisse zondag ochtend maar toch vroeg uit de veren om naar Ganshoren te rijden om er de 11° Lente MTB tocht te rijden en dat samen met MC Jo, Werner, Sven en Koen. We kwamen allemaal ongeveer gelijk aan dus konden we gelijk starten ook. Na het betalen van 4€ klikten we ons vast in de pedalen en waren we weg voor een ritje van 45 / 55 km. De startkilometers waren door het Laarbeekbos alvorens we de E40 onderdoken om richting Relegem te rijden, daar stond er al meteen iemand aan de kant met een lekke band, blijkbaar scheurde het ventiel steeds af bleek uit zen uitleg. Johan had gelukkig een tweede binnenband bij om hem te depanneren. Allez wijle dan verder richting Kobbegem om wederom langs de farm van grondwerken Lemaire te passeren en diens singletrail te betreden, Wat later reden we dan de Brusselsesteenweg over om wat te gaan klimmen en dalen in de regio van Ternat - Asse en Sint Ulriks Kapelle. Het eerste wat we voor de wielen kregen waren de smalle wegels van de Kattenberg die ons al liet afdalen en terug klimmen en zo dan de reeds gekende afdaling naar de Terlindenvijverstraat. Voor ons toch zeer bekend terrein en voor de locals zeker ook een zeer tof stukje singletrail in dalende of stijgende lijn, naar eigen keuze natuurlijk. Na een ander lange singletrail kwamen we dan uit aan de Muzeumstraat waar we via een andere one liner naar de eerste RV reden op 17 km. Redelijk goed voorzien van spijs en drank om onze rit verder te kunnen zetten, hier ook de tweede splitsing maar wij reden resoluut rechtdoor naar de Keierberg. De Putberg kregen we off-road voor de wielen, dit is een lange singletrail met de ene kant dichte begroeiingen de andere kant een pijnlijke prikkeldraad indien ge'r invalt natuurlijk. Wat verder nog wat steviger klimmen op een door water sterk uitgesleten sporen, hmmm kinderspel als ge het juiste spoor weet natuurlijk. Wat verder aan het containerpark draaiden we dan terug af voor een snelle brede afdaling en dan de laatste splitsing met de keuze 45 & 55 km, bleek dan dat Koen en ik de enige waren die effectief de langste afstand zouden rijden, Johan had 3 weken niet gereden wegens de carnavalsgekte, Jo was uitgenodigd voor een etentje en Sven die is kortelings herbegonnen met biken. Allez bey bey gasten want wij rijden toch de 55 ( eigenlijk 57 km ) als voorbereiding op de ronde volgende week zaterdag. Eerst nog een kort klimmeke naar den Buda en zo verder richting rand van het Kravaalbos en Herenbos, veelal wel vlakke stukken met hier en daar een gestaag stukje bergop Via de Meysberg reden we dan terug naar het Kravaalbos om de andere rand te verkennen om zo dan terug naar Asse ter Heide weer te keren, snel de steenweg over en dan een lange singletrail naar de 2de bevoorrading welke al even verzorgd was dan de eerste met toch technische hulp ook voor een andere biker welke zen ketting gebroken was. Langsheen de Heilsborre in regio Asbeek reden we naar de Morette met eerst de klim naar de Koekoek alvorens de steenweg over te steken, de afdaling aan de Kruisborre kapel en zen trapjes mocht natuurlijk ook niet ontbreken. De Morette zelf reden we terug niet op waarop Koen zich afvroeg of er soms een verbod was uigegeven om deze 18% helling niet meer te bedwingen. Dan maar via de Zetsel en Mazier terug naar de autosnelweg om zo terug naar Sint Ulriks Kapelle te rijden, nog een korte passage over de boomschors wegels van het kasteel " La Motte " en dan terug de snelweg over om een derde RV te genieten aan de Kloosterweide. Terug het pad door naar de manege en deze keer verder de Zavelstraat te beklimmen tot de Boterberg, daar dan die korte knik naar boven met die serieus uitgesleten geul, deze keer was ik wel meteen boven omdat er niemand ineens stopte voor me. Wat later een vettige strook dan ons terug naar de Kloosterweide bracht en een 4de keer de E40 onder wat verder een 5de keer terug over te rijden naar Zellik. Hier wat aan sightseeing gedaan maar ook de verborgen holle wegen waren knap weg gestoken, nog snel de N9 oversteken en zo terug naar Laarbeekbos om wat later het lokaal van de Jogging Ganshoren terug te bereiken na 57 km volgens mijn tellerke.
Het Parcours Het was voor ons de tweede keer na een afwezigheid van 4 jaar, toch wisten we nog dat het een schoon parcours was en ja dan komt ge terug natuurlijk Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was geen moeilijk parcours en vele stukken zoals de TT van Wemmel maar de regio Asse - Ternat is toch men favoriete stuk Bepijling 5 / 5 , De bepijling was weeral top met duidelijke bepijling en grote borden voor de splitsing aan te melden. Natuur Het enige bos dat we zijn door gereden was dat van Laarbeek, de rest was veelal brede veldwegels en singletrails natuurlijk Bevoorrading 4 / 5 , 3 goed geplaatste bevoorradingen en goed voorzien van spijs en drank, de frangipannekes vielen duidelijk goed in mijn smaak want ik heb niks anders gegeten eigenlijk.
|
||||||
| 01 / 04 / 2011 - De Schiptrekkersroute met Tim | ||||||
Samen met MC Tim de schiptrekkersroute gereden en terug via een lusje langs Roosdaal en een stop in het bikepark van Erembodegem hier wat uitleg over deze route Deze bewegwijzerde fietsroute laat ons kennis maken met de landelijke pracht van Denderleeuw en omgeving, voert ons langsheen de kronkelende Dender en toont ons de diversiteit van een aantal dorpskernen.
|
||||||
| 02 / 04 / 2011 - 95° Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen en mtb’ers | ||||||
Ons stuurplaatje hadden we een week eerder al gekregen per post en moesten dus niet meer gaan aanschuiven, wijle dus wat cruisend een weg aan het banen tussen het vele volk op de speelplaats van de school om dan de startboog van Red Bull te bereiken waar we nog een fleske energy shot in de handen kregen gestopt van de vriendelijke promo girls. Allez nu waren we vertrokken hé voor een ritteke van 75 km en vooral hopen op geen techische problemen zoals vorig jaar. Na de oversteek van de dender over een voetgangersbrug reden we al snel naar de eerste klim van de dag zijnde de Pollareberg ( allez echt ne berg kunt ge't nie noemen want het is hoogstens wat vals plat. maar het is off road dus goed. Nadien dan nog een ander smal wegelke tussen twee draden om in Pollare city uit te komen. Terug de dender over via de Zwerte Flesj voetgangers-fietsersbrug en naar Appelterre Eichem waar we een eerste splitsing kregen, wijle moesten naar rechts terug om over de kasseien van de Kapittelstraat te dokkeren naar de industriezone van Appelterre. Dan door naar Voorde en nog rap een schietgebedje doen in de kapel dat we passeerden, aan de lichten te Voorde was het wel wat hechtischer nu met al die renners en soms ongedurige automobilisten. Snel de zuurstraat naar beneden en gezwind terug rechts meedraaien om de Berg te Bever op te draven ( helling #2 ), wat verder dan terug het veld in en door naar Woubrechtegem. Koen dacht me nog te kunnen overtuigen de 50 km te volgen maar dar lukte natuurlijk niet. Richting de Windmolen van Herzele kregen we een schone singletrail voor ons wielen maar het was wel een tricky one amaai, de rechtse kant een hoger gelegen diep spoor en links dan het veld maar toch gezwind door gereden. Nog een klein omwegje langs de Ressegemstraat en dan door het park naar de sporthal van Herzele voor de eerste bevoorrading. T.O.V. vorig jaar was het zwak zenne. Het was goed te zien dat Isostar zich als grote sponsor heeft terug getrokken uit dit evenement. Bekers waren er wel maar we moesten de drinkbus vullen, hoed flikt ge da as die nog vol zijn ???? allez dan toch ene gekregen. Om te knabbelen kregen we een stuk peperkoek en jawel daar bleef het dan ook bij natuurlijk. Nog eerst een sms'ke naar de Jo gestuurd want hij zou ons vervoegen vanaf Lierde, wegens updates van de pc's van het werk kon hij niet starten met ons te Ninove maar soit. Van Herzele reden we dorr naar Grotenberge - Zottegem over redelijk gekende trails ondertussen en aan sommige was er precies gewerkt had ik de indruk. Aan de Vogelzang keerden we dan terug over de klimmende kasseikes van de Warande of naast het Park van Zottegem. Wat verder doken we weer een andere veldwegel in dat ons naar Godveerdegem zou loodsen en nog een laatste splitsing welke ons dan deed wegrijden van de 100 km. De speed zat er precies nog steeds in bij de Koen dus ik maar volgen hé, Met eerst een asfalt klim op de Nauw reden we een ander schoon baantje naar beneden. Vorig jaar lag het op het einde zo drassig als iets maar ja het had dan ook geregend de dagen ervoor. Wat verder kwam de Jo ons al tegen en zo reden we dan samen verder langs Lierde door en naar Hemelveerdegem over de Putse, En dan jawel de Kakelenberg, eigenlijk heet het de " Osseweide" dus vanwaar ze die naam hebben gehaald weet ik ook niet. Ik weet in elk geval dat em er nog redelijk goed bijlag. Het vlakke stuk is wel altijd wat modderig maar wat verder dan terug poeierdroog. Nu nog enkele straten door en de dender over en op naar de tweede RV. Idem als de eerste was er dus weinig of GEEN keuze aan food, enkel wat stukken banaan en peperkoek. Ik zou bijna gaan zeggen dat hoe meer sponsoring ze krijgen hoe minder de RV's voorzien worden. Na enig oponthoud ons dan weer in gang getrokken richting " de Muur van Giesbaarge " maar eerst nog een km of twee off-road en dalen naar het denderpad. En jawel dan was het de moment Supreme van vandaag. Eerst de Abdijstraat nog beklimmen en vervolgens de Muur waar het aan de trappen al geheel strop stond, zoals het ernaar uitzag was het precies blokrijden op de muur en dat kwam deels door de ineens nogal gladde kasseiendoor de condens ( allez dat zeiden de toeschouwers op de Muur toch ). Na ook even in de file te staan wachten toch terug kunnen vertrekken en naar boven kunnen rijden terwijl er hier en daar alweer een andere biker - cyclo uitschoof. Op de kapelmuur bijna in ene zen stuur blijven haken maar zonder erg want we bleven beide recht. Aan de kapel even op Koen en JO gewacht en men ouders die er foto's kwamen nemen al waren we sneller boven dan ze konden filmen of fotograferen. Allez op naar de volgende klim zijn de de Bosberg maar eerst in volle snelheid naar beneden duiken op de brusselsestraat en dana chter de hoek doemt de aanloopstrook op van deze kasseiberg. Aan weerskanten stonden grote tekeningen opgezet van parodieën op "Liefde is " en andere tekeningen. Zonder het zelf nog te beseffen stond ik nog op mijn buitenblad vooraan en achteraan op het 30 tdn kranske en wonderbaarlijk toch vlot boven gereden al geef ik toe dat deze berg me totaal niet ligt, ik zal een goeie dag gehad hebben zeker ?? Een km of 2 verder doken wij dan terug het veld in voor een snelle afdaling, Jo trok meteen de kop en ikke en Koen erachter. Nog effe een luske naar Onkerzele om dan terug te keren naar Grimminge waar we een derde en laatste RV kregen en ja ge kunt het wsl al raden zeker ?? aanschuiven en we kregen elk 1 koekje van elk en dat was ne peperkoek en honingwafel. Ik vroeg 2 honingwafels ipv peperkoek en ze bekeken me daar al scheef amaai. Gelukkig had ik toch 2 bidons mee gepakt vandaag. Onze laatste 15 tal kilometers bestonden nog uit 2 hellingen rond Pollare maar daarvoor moesten we eerst nog langs de smalle kerkwegels richting Zandbergen waar we nu het Jaagpad werden opgestuurd om 2 km verder off road naar de Roost te klimmen, een bredere traktorweg waar de kasseiën alles behalve goed liggen. Ondanks dat Jo weinig of beter geen slaapke had gedaan reed hij verdekke redelijk goed mee hoor. Boven even gewacht op Koen welke zen waakvlammeke zachtjes aan het doven was maar eerst nog de holle weg naar boven of beter gekend als de Steenberg welke ook een leuk percentage heeft qua klimmen. Nog enkel wat brede veldwegels hadden we nog te doen en dan zo naar de kerk om er binnendoor naar de finish te Meerbeke te vlammen. Ene kerel met een elektrisch aangedreven fietske dacht ons de loef af te steken maar die hebben we rap laten inzien dat er niks tegen PK's in de benen opkan en zo reden we die dan er af enkele meters voor de arivee. Nu nog terug naar de centrumlaan waar het PTI is en nog es enkele cyclo's op hun plaats gezet in de sprint naar de school. Ik stoef amper op mijn eigen maar was wel dik trevreden nu, ik weet natuurlijk niet welke afstand zij hebben afgelegd maar de 256 km zullen het zeker niet zijn geweest. Eenmaal terug in het school ons stuurbod afgegeven en in ruil een pakket gekregen van 6 müslirepen en een doos poeder om op te lossen van een anders merk ( Isostart sponsort nietmeer remember !! ).
Het Parcours Vele brede veldwegels en toch wat schone singletracks maar nergens echt moeilijke passages gekregen. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Hier en daar wel war sporen maar het was met de droge ondergrond nu wel een race parcours geworden Bepijling 5 / 5 , De bepijling was wel goed natuurlijk met duidelijke pijlen en splitsingen en soms borden met de naam van de helling en de % ervan. Natuur Geen enkel bos gezien of doorgereden of telt die ietwat beboste korte steenberg ook mee ??? Bevoorrading 2 / 5 , 3 bevoorradingen waarvan ze allemaal zeer sober waren, komt niet door diegene die er staan maar wel de organisator die geblunderd heeft. Vorig jaar kregen we nog bekers om te drinken en zelfs dit jaar moesten we de bidons zelf maar zien te vullen. Het filmpje van deze Ronde kan je hier bekijken
|
||||||
| 08 / 04 / 2011 - Wegrit naar Buggenhout bos en terug | ||||||
Tim had een route'ke gepland via de fietsknooppunten en zo reden we naar Buggenhout en daar het bos door en terug via Lebbeke, Herdersem en Wieze om dan later in Aalst uit te komen waar we dan net de afbraak zagen gebeuren van de oude Sint Annabrug ( foto's op www.pamajot.com ). Vanaf daar nog een laatste stukje naar het Aalsters Zwembad en een doortocht langs de trapkes en terug huiswaarts. Zo dan alweer een mooie 55 km bij elkaar gefietst in toffe companie, merci Tim |
||||||
| 10 / 04 / 2011 - 3° Famenne au Printemps - Marenne ( Hotton ) | ||||||
man man man wat een tocht was dat zeg, deze ochtend er gestart met MC Sven ( ging de 45 km rijden ) en John Meurs waarmee ik de langste afstand heb gereden. De volgende afdaling mocht er ook wel wezen amaai, was vooral toch tricky met dat spoor dat van hier naar daar slingerde, het koppeke erbij houden was geen optie maar een verplichting of ge lag zeker den decor in. Vervolgens natuurlijk weer klimmen door het bos van Nolaumont en het was ne lange amaai. Met natuurlijk een lange afdaling welke bezaaid was met takken donderden we naar beneden waar John dan ineens onderuit werd getrokken. Voor we de eerste RV bereikten kregen we een lange klim door Waharday voor de wielen met een gemiddelde % van 8. Op souplesse naar boven dus. Iets meer dan 20 km verscheen op mijn Garmin scherm met reeds bijna 700 positieve hoogtemeters. Hier da mouwen uitgetrokken en wat banaan gegeten en doorgespoeld met wat grenadine siroop, de andere bikers die er stonden bleken ook al onderuit te zijn geweest, geen TT voor poesie's zei de man van de RV al lachend. Met een omwegje door het bos reden door naar Cheoux om daar weer te klimmen naar en door het Bois de Hèdrée, een biker van de MTB club van Amonines zat in ons spoor en bleek dan Jean Marc te zijn waarmee John dan even verder heeft gereden. Vanaf Hodister bleek het wat minder klimmen te zijn maar nog steeds wel op en af hoor over leuke trails weliswaar en dat nog steeds door het bos van Hèdrée. Een zeer snelle afdaling bracht ons naar de regio van Grimbiemont en wat later dan de 2de RV welke wat beter was uitgerust dan die te Waharday. 3 Soorten sportdrank waar me kon uit kiezen, allez drie verschillende smaken eigenlijk zijnde munt, passievrucht en neutraal denk ( heb die niet geproefd ). Verder nog wat bananen en sinaasappels om binnen te spelen. Hier nog eerst de Sven iets laten weten waar ik zat en hoe het hem verging want het was zen eerste MTB rit in de Ardennen en dat voor iemand dat pas begonnen is met biken in januari, die verdient zeker mijn respect. Hij verkoos ook meteen de 45 km te doen bij de start met 1050 hms. John was ook door gereden want hij kreeg bezoek en moest tijdig terug zijn dus de laatste 20 km dan alleen afgewerkt en nog steeds op de hartslag lettende bij de hellingen want er zaten kleppers tussen hoor. Eerst nog wat afdalen en een kort klimmeke en nog een splitsing waar we de keuze hadden en natuurlijk de 55 blijven volgen. Ineens moest ik rechtsaf draaien en snel naar beneden om dan even een wed over te steken en dan kort terug naar boven om aan de baan Marche – Vecpré uit te komen welke we een goeie km gevolgd hebben.
( foto genomen met de Samsung Star ) Dan rechtsaf en daar verscheen precies een muur voor me dus de ketting op het kleinste blad en op het gemak naar boven. We waren weer zoet voor een km of 5 door het Bois de Nolaument waar we dan weer wat hms bij elkaar konden rapen. Ineens kreeg ik dan een sms van Sven dat hij aan de derde RV zat te Champlon en Famenne dus niet te ver meer maar eerst moest ik nog het bos door waar ze blijkbaar van plan waren enkele wegen te verharden. De 3de RV was in zicht en ook terug herkenbaar terrein onder de wielen, wat verder dan nog enkele stukjes banaan gegeten en wat grenadine siroop gedronken en terug weg voor de pakweg laatste 10 km. Nog even de baan over naar Grosse Haie en terug een lange singletrack met veel draaien en keren tussen de bomen en ineens doemt er iemand voor me op dat ik goed kende, het was de Sven en zo samen dan de laatste km’s samen afgewerkt. Maar eerst nog een stukje langs Verdenne alvorens ons te lanceren voor een eindspurt naar de finish. Wegens niet volledig opgeladen batterij van de camera is er dus geen filmke deze keer, mss doe ik deze TT nog eens over in mei als ik er op verlof ben voor een weekje en beloof dan een filmke te maken. De Cijfers Wegens technisch defect geen profielke van deze marathon maar wel de cijfers op Garmin Connect Het Parcours De 2de rit in de Ardennen en amaai wat voor één zeg, veeeeeeeeeeeel bos en veel klimmen ook, leuke technische passages zowel in dalende en stijgende lijn. Technische moeilijkheidgraad 4 / 5 : Bij momenten lag het niveau redelijk hoog bij sommige afdalingen waar ge best het koppeke bijhield of ge zat in den decor. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was werkelijk TOP met duidelijke bepijling en grote borden voor de splitsing aan te melden. Natuur Tja het zijn de Ardennen dus zeer veel in de bossen gereden. Bevoorrading 3 / 5 , 3 bevoorradingen waarvan de eerste en laatste mss wat magerkes maar de tweede was wel in orde met drie soorten ( smaken ) sportdrank van een nieuw merk en sinaasappels en banaan. |
||||||
| 17 / 04 / 2011 - 15° La Trace d'Hez de Tangissart | ||||||
En jawel ik ben met Koen naar het Waals Brabantse Tangissart gereden om er de 15de editie van de La Trace d'Hez te rijden, het is wel een eindje rijden van uit het Aalsterse maar achteraf bekeken was het de rit meer dan waard. Iets voor 9 er aan gekomen en eerst zoeken naar een parkeersplaatske want amaai wat een massa volk al. Om 9.18h ons in gang gezet richting inschrijvingen waar we nog een schone T-shirt in de handen gestopt gekregen en een geel bandje met het noodnr. erop. De eerste km was al meteen bergop en zo was de toon ook meteen gezet want op het profiel aan de start stond dat we dik over de 900 hms moesten overwinnen. Na een asfalt klimmeke schoten we ons het veld in en reden naar het eerste bos van vandaag waar we wat mochten rondcrossen, Bois de Tassenière heette dit en hier dus wat rond gereden met wat afdalingen en klimmekes natuurlijk. Na het buitenrijden van dit bos reden we het brugje over de Falise over en volgde er andermaal een lange singletrail. Bois de d'Hez was onze volgende passage met terug ellenlange singletrails en enkele snel gemaakte brugjes waarvan enkele wel bijzonder smallekes. Bij deze toch effe er te voet over geweest ipv in de beek te belanden. Tussendoor moesten we langs een schuine kant dan es omhoog en omlaag en dan hoort ge achter u soms al es een biker terug naar beneden schuiven. Ondanks de toch wel zeer goede bepijling ben ik er toch in geslaagd efkes verkeerd te rijden maar er stonden dan ook twee kerels voor het pijlke waardoor ik een extra klimmeke van 18% heb gedaan ( en nadien terug afgedaald toen ik zag dat ek mis was gereden. Het bos reden we uit met een toch wel schone en technische afdaling waar menige bikers zeer onzeker waren en te voet gingen, stenen, takken en wat kleine drops kregen we hier voor de wielen geschoven. Echt leuk zulke stukjes. Onder de bogen of zijn het restanten van een gebouw reden we naar de kasseikes van de Abdijstraat welke we helemaal mochten beklimmen,. Veel namen natuurlijk het vlakke fietspad voor het gemak. Eens boven stond Koen me dan gelukkig op te wachten omdat em niet wist of ik nu voor of achter hem reed. En samen doken we dan het Bois de l'Ermitage om er te genieten van de vele leuke korte klimmekes die ons vervolgens naar het bos van Catherine stuurden. Ik ahd eigenlijk constant het Ardennen gevoel onderweg. Rond km 17 te La Roche ( niet en Ardenne deze keer ) kregen we een eerste wel zeer uitgebreide bevoorrading met vanalles om te eten en te drinken en nog een extra aquarius stond voor de extra dorstigen. Achter de bocht kwamen dan 2 bekenden opduiken en dat ware Glen en Iwen dat bij onze sponsor Van Eyck Sports werken. Na wat babbelen zijn we dan terug vertrokken na het eerst wat balanceren tussen die paalkes of hoe noemt ge het juist ?? En jawel ook onze volgende dikke 7 km of waren het er meer verliepen allen door bijna steeds het bos. Brede banen wisselden leuke technische singletrails af en wat verder zaten we dan terug op de lange kasseistrook van de Abdijstraat. De hms tikten langzaam aan en vervolgens kregen we wat meer landbouwwegen voor de wielen met af en toe nog es een korte bospassage waar ge ook uit uw doppen moest kijken of ge dook sneller dan uwe schaduw het decor in zoals Koen even deed door een kleine stuurfout. Voor dat we de tweede bevoorrading bereikten reden we nog wat trails langs Cigalon en door het Bois de Bachet, deze 2de RV was eveneens in orde met een aquarius stand en verder ook terug ook redelijk wat keuze aan eten en drank. Na deze korte verpozing hadden we nog een goeie 15 km voor de boeg en die begon al meteen met de Col de Cigalon. Dit is een off-road klimmeke van 10% tot 25% op het steilste stuk, op zich wel te doen ware het niet dat er geen stenen lagen waardoor we geen spoor konden houden voor het klimmen.
Met de passage door het bos de la Bovrée reden we terug snel naar de abdij van Villers waar we even het spoor kwijt waren en reden terug onder de restanten door van de oude abdij, allez ons dan terug gekeerd en bleek dus dat we terug het Bois de d'He moesten induiken voor terug wat kilometers singletrack plezier. Ook enkele lange zandstroken werden voor onze wielen gegooid maar met de juiste techniek en banden hebt ge d-daar natuurlijk geen problemen mee. Onze laatste 10 km was vooral over veldwegen te doen maar daarom zeker NIET minder leuk want ze hadden blijkbaar goed de singles gevonden en zeker de hellingen want de meter stond al op door de 800 hms. Van Thy reden we naast de Dyle door naar Bousval over een smalle singletrail welke we met de TT van Ottignies ook hadden gedaan maar dan omgekeerd maar ik herinnerde het me nog als gisteren. Om het af te leren kregen we nog enkele korte beboste zone's en diens singletrails alvorens we de laatste brede veldbaan nemen en terug naar beneden duiken naar de start te Tangissart. Na de rit ons nog rap een douche genomen in de tent achteraan waar ze wat gebricoleerd hebben maar met succes. Achteraf ook nog een drankje binnen gekapt en nog wat gebabbeld met de Glen en Iwen. De Cijfers 56.54 km - 1052 hms - 16.78 km/h avs - 17.3° gemiddelde temp. Het Parcours Zeeer schoon maar zeker niet plat te noemen maar daar doen we het voor natuurlijk, 2/3 van het parcours was toch vrijwel door het bos te doen Technische moeilijkheidgraad 4 / 5 : Vele leuke singletrails in stijgende en dalende lijn en geregeld ook wat drops door de boomwortels en stenen. Bepijling 5 / 5 , De bepijling was werkelijk TOP met duidelijke bepijling en grote borden voor de splitsing aan te melden. Natuur Het was Waals Brabant maar had eerder het gevoel in de Ardennen te zitten, supertof dus !!!! Bevoorrading 4 / 5 , 2 bevoorradingen met vanalles voorhanden en ook een stand van aquarius op beide stops.
|
||||||
| 24 / 04 / 2011 - Preview Prinsbike 2011 | ||||||
Het begon al meteen goed deze ochtend, de wekker moest aflopen om iets voor 7h maar blijkbaar was het voor hem ook zondag en dus me overslapen. Iets voor 8h rap uit mijn beddeke gedoken en na het ochtend toilet me rap klaargemaakt want Koen stond al aan de achterdeur klaar. De RUSH was er dus al vandaag, zonder eten maar met gelukkig wel een verse tas koffie naar Lennik gereden om daar te starten met Bruno en Bart voor de jaarlijkse previeuw van hun Prinsbike Toertocht. Een verslag ga ik niet schrijven natuurlijk van onze rit vandaag maar ik kan jullie wel al vertellen dat er terug redelijk wat klimwerk te doen valt tijdens deze tocht. Het parcours is ten opzichte van vorig jaar helemaal gewijzigd maar al de hellingen blijven natuurlijk opduiken en soms wel heel kort achter elkaar. Een profiel van de tocht krijgen jullie wel naturlijk.
|
||||||
| 28 / 04 / 2011 - 09 / 05 / 2011 - Weekje verlof in de Ardennen + Go Wild organisatie helpen | ||||||
Het Go Wild festival is reeds achter de rug en alles is reeds opgehaald van pijlen, de opkomst voor de Toertocht en Marathon was niet meteen denderend te noemen maar het lag een beetje aan de late promo campagne van de studenten die dit moesten organiseren voor hun Bachelor proef aan de Artevelde universiteit van Gent. Het parcours was anderzijds wel pittig te noemen en vooral de langste afstand dan, de 48 km kon ook wel tellen en moest op het laatste wat worden gewijzigd wegens ontevreden eigenaars ondanks de vroege aanvraag ( begin februari ) om over hun eigendom te mogen rijden. Hieronder alvast een klein verslag van hoe mijn weekje verlof is verlopen Donderdag Ik had gewerkt tot 12.15h dus rap naar huis en herkleden om te kunnen vertrekken naar de Ardense bossen. ' s Avonds nog rap een nieuwe aandrijving gestoken want de ketting en cassette waren geheel versleten. Intussen nog een ander middeblad en achterderailleur gemonteerd en ik was klaar om vrijdag te gaan helpen met het uitpijlen van de Go Wild MTB tochten. Vrijdag Tegen 10h moest ik in Hotton zijn om er samen met Ilias en Otto de Marathon te gaan uitpijlen. Tot de eerste bevoorrading had Otto al gedaan samen met Floor dus toch al 20 km minder voor ons. Wij werden afgezet te Bohon met een buske en reden vandaar dan verder met ons 3.
Toch eerst een controle gedaan van alle pijlen of ze er al dan niet nog hingen en jawel ook hier waren er her en der verwijderd en gewoonweg in kant gegooid of in de vuilbak. In Bohon dan beginnen uitpijlen voor de 48 km maar wegens een geblokkeerde singletrail een heel eind moeten terugkeren en dus dik 2h verloren. Eens voorbij Barvaux sloeg het noodlot toe en was het gedaan met biken voor Otto want de cassette body had het begeven, ik dus alleen verder voor de rest van de tocht meer het ging algelijk nog redelijk vlotjes. Eens terug richting Hotton de rest ook nog opgehangen en dan terug naar Beffe - Rendeux.
Zondag IK was vandaag van wacht voor de pechdienst en verdeling van de bevoorradingsposten omdat ik toch mijn weg zo goed ken hier en speelde dus ook voor gps zeg maar. Vandaag voor mij dus een relatief rustige dag met weinig pech onderweg. Naar horen was het parcours al goed en pittig en vooral voor de langste afstand. Jammer genoeg werden er her en der terug pijlen weg genomen ondanks Ilias en Otto de hele dag controle deden onderweg. Maandag Ik had afgesproken met Otto om tegen 10h aan de kerk van Biron te zijn om de pijlen terug op te halen op de korte afstand maar het lot besliste daar anders over helaas. Om 7h smorgens uit mijn bedde moeten springen omdat mijn maag nogal vervelend deed en resultaat was enorme buikloop ( om het hier wat proper te verwoorden ) en dus om het half uur naar de pot moeten lopen. Ikke dus naar den Otto gebeld dat het wat later zou worden nadat mijn medicatie wat zou beginnen te werken. Tegen half 12 dan afgesproken te Barvaux om vanaf daar dan samen verder te rijden. Het was ook wat om te kijken of er effectief zoveel asfalt inzit dan één van zijn proffen beweerde.
Vandaag nog eens een rustdag ingelast maar dat was eerder bedoeld om aan mijn eindwerk verder te werken voor de avondschool Videomontage want dit moet begin Juni worden ingeleverd en op het moment dat ik dit nu aan het typen ben heb ik nog veel werk te doen eraan eigenlijk. Woensdag Nog enkel op de marathon afstand vanaf de splitsing te Barvaux tot ergens boven Wy hingen er nog pijlen en dat was dus de taak van vandaag om deze ook allemaal terug te gaan ophalen. Intussen nog es een poging gedaan om HET BEEST te bedwingen maar het was terug njet. Intussen heb toch terug wat gereden en hoogtemeters overwonnen hé en dat is het voornaamste.
Gisteren nog de andere wielen ingestoken met de continental sport contact bandjes voor op de weg en dat was dus voorzien voor vandaag. Via Cielle naar La Roche om daar de lange Col d'Haussiere op te rijden. Langs de achterkant terug ietwat afdalen en dan terug verder klimmen met de Col de Samreé waar ik in volle galanterie nog ene met zijne koersvelo ben voorbij gereden. Wat verder boven dan afgedraaid naar Nadrin en zo naar de stuwdam van Nisramont, vandaar dan verder richting La Roche terug via de smalle baantjes. Hier in laatst genoemde dan de lange klim van de MTB route n°4 opgereden naar Beaussaint en dan terug langs Hodister afdalen naar Rendeux en als laatste de Cote de Beffe naar boven.
Vandaag nog eens een toerke gebold op de baan maar zonder veel hoogtemeters deze rit. Eerst via Erezee naar Bomal toe en dan langs het RAVEL traject door naar Barvaux en Durbuy waar ik dan een korte stop heb gehouden voor een energy reep te eten en te drinken. Na deze korte verpozing dan terug verder richting Baillonville en afgedraaid naar Deulin en door Fronville verder naar Hotton. Via het fietspad verder naar boven en zo naar Melines, TRinal en eindstation Beffe.
In La Roche was er vandaag een soort duathlon met 12 / 15 km MTB en kayak en had donderdag al enkele pijlen zien staan voor de MTB rit op de Col d'Haussiere dus mijn MTB ritje ging dus ook naar La Roche toe. Eerst wat smalle wegels aan elkaar gekoppeld van mijn eigen MTB challenge met wat technische afdalingen tussen en zo reed ik dan door Jupille en Cielle door naar La Roche. Hier nog eens de Col naar boven tot aan het kerkhof en tot daar gaat de % ook al vlot boven de 13 hoor. Daar dan terug het veld ingedraaid en de vaste route verder gevolgd achter het dierenpark en bijna boven dan de afdaling genomen naar het park zelve omdat ik daar een nieuw wegje had gezien. IK heb het me zeker niet beklaagd ook om die te nemen amaai, constant ABS systeem om af te remmen of ik maakte deel uit van het decor en dat was natuurlijk de bedoeling niet hé. Na een snelle afdaling op asfalt dan een U turn genomen en terug naar boven op een klimmeke van 34%, op 20 m van de top echter moeten afstappen want ik slipte bijna weg. Nadien volgde er dan weer een heel leuke singletrail maar de laatste 5 meter moet ik nog zien te overbruggen zonder op mijne teut te gaan want dat is toch een glad en steil stukje maar eens zal het wel lukken. Voor een tweede keer dan terug naar het dierenpark geklommen en op asfalt deze keer want ik was op zoek naar een leuk baantje welke me naar een torentje zou brengen dat me een uitzicht geeft over de stad en het oude Feodale kasteel en jawel ik had het ook gevonden. De terugrit was zowat dezelfde off road weg naar Cielle al heb ik hier en daar een ander baantje genomen maar kwam dan uiteindelijk ook uit in Cielle en dan terug naar het chaletpark Le Boverie waar ik om mezelf te verfrissen een terraske ben gaan doen. In Marcourt dan terug een schone bosklim gevonden dat me na enkele kms terug aan de chalet bracht .
Vandaag mijn laatste dag om het veld in te duiken want morgenvroeg vertrekken we terug huiswaarts. Doch daar niet aan gedacht en na wat opwarm kilometers op de route van de VTT de Marenne van 10 april gekomen welke ik dan blijven volgen ben. Makkelijk natuurlijk met die kalklijnen die lang blijven staan op de grond. Akkoord ik kende het meeste ook nog van deze tocht maar de resterende pijlen op de grond waren wel makkelijk. Na de 2de bevoorrading of toch tenminste waar ze stond moest ik een waterpartij door en daar ben ik rechts afgedraaid ipv links wegens tijdsgebrek en jawel het zonneke begon terug te branden. Met een lange passage door het bos van Noulamont dan aangekomen te Champlon en Famenne en dan verder naar Fond des Vaulx te Marche en Famenne maar daar dus de zeer leuke singletrek gemist over de boomwortels en al maar wat verder dan wel terug juist voor een lichte klim naar Verdenne door het bos ook. Dan een toch wel technische afdaling naar Hotton toe met een daarop volgende lange singletrail met veel en dikke stenen. Vnaf Hotton dan een stukje van mijne challenge gevolgd tot Trinal en dan terug naar de chalet te Beffe.
Conclusie Zeker tevreden van het behaalde aantal kms welke op 464.91 is gekomen met 8772 positieve hoogtemeters. Ik denk dat ik klaar ben voor de 4de Herdermarathon te Maarkedal maar eerst nog naar de Provincie Henegouwen voor de 6° ULTRARANDO DE LA HOUSSIÈRE te Ecaussinnes d'Enghien waar er ook nog een dikke 900 hms op de 49 of 1050 hms op de 60 km moeten worden overwonnen.
|
||||||
| 15 / 05 / 2011 - 6° ULTRARANDO DE LA HOUSSIÈRE te Ecaussinnes d'Enghien | ||||||
We hadden tijdens de TT van Braine le Comte een flyer gevonden tussen de ruitenwissers van deze tocht en door het feit dat deze in vrijwel dezelfde streek doorgaat hadden we deze ook aangeduid in onze agenda. Door het moto ongeluk van mijne copain Koen op paasmaandag was ik met Tim naar ginder gereden. Aan de start zelve stonden Bart en Ann al startensklaar voor de 61 km en vertrokken dan met hun tweetjes terwijl Tim en ik aan het wachten waren op Sven, Jo en Werner waarmee wij de 49 km gingen rijden. Na hun inschrijvingen nog snel een foto gemaakt ( of Sven laten maken ) waren we ook gestart. Na een licht klimmeke doken we snel het veld in met een eerste singletrail die ons een eindje verder al de eerste keuze liet maken tussen soft en hard. Soft was linksaf draaien en de harde kregen een klim van meer dan 22% voor de wielen geschoven al was het op 1 hand te tellen wie het zou wagen. Na wat treuzelen en twijfel dan toch een poging gewaagd en ben wel geteld een 20m ver geraakt. Dan maar te voet verder want ik wou toch weten wat achter deze klim schuil ging en dat was een snelle singletrail afdaling en dan een tunnelke door, amaai daar was het toch even opletten om niet tegen de wanden te komen met mijn breed stuur maar algelijk reed ik er toch vlot door. De andere MC's waren intussen al wat verder gereden maar op een nieuw stukje privé terrein waren ze even gestopt en dan terug samen verder. Ze hadden het over steengroeve's in hun tocht en dat tot 3 maal toe maar ik denk of ben er vrij zeker van dat wij een ander idee / beeld hebben van een carrière. Aan een schoon meer ( Trou Barette ) dan even halt gehouden en Sven had daar van ons een foto'ke genomen. Dan terug verder op dat stukje privé waar het wat op en af was maar geen steile beklimmingen meer hoor. Een eindje verder kregen we dan de derde steengroeve voor de wielen.
Hier terug geen onmogelijke stukken of toch misschien eentje op het einde van een singletrail waar een hoop rotsblokken op elkaar lagen en dus geen doorkomen aan was of toch niet al rijdende dus efkes van de bike en erover stappen. Een voordeel was wel dat deze carrière's wel bosrijk waren dus toch een schoon decor enigszins. Wat verder moesten we dan eerst een stier gaan trotseren alvorens door de tunnels en loopgangen te rijden, man man man dat is ook eens een aparte ervaring zenne. Na een passage op het landgoed van een kasteel kregen we dan weer een hard en soft keuze al was deze singletrail werkelijk voor iedereen mogelijk hoor. Rond km 22 en aan de rand van het grote Bois de Houssiére kregen we onze eerste bevoorrading dat een waar buffet was voor elke biker. Na een korte verpozing sprongen we terug op ons alu ros of carbonnen voor sommigen onder ons en was het vanaf nu genieten van de lange bospassages en dito singletrails. We volgden braaf de pijlen en kwamen amper het bos uit met die leuke klimmekes waarvan enkele toch serieuze kuitenbijters waren amaai. Toch hebt ge altijd bikers die als ze afstappen gewoon te voet verder stappen maar gelukkig gingen ze dan wel opzij als we vroegen aan de kant te gaan. Veel stukken in dit bos kwamen ons echt bekend voor omdat ook de TT van Braine le Comte enkele weken terug ook constant hier in het bos doorging maar steeds is en blijft het natuurlijk genieten op deze trails waarvan de ene al vlakker dan de andere. Leuke klimmekes met een ondergrond van boomwortels welke zo kan meedoen in een World Cup Mountainbike. Tim bleek wat vaart te minderen en was van plan de 38 km verder te volgen maar dankzij Jo reed hij toch met ons mee de 49 km verder want er waren amper nog een goeie 10 à 15 km te rijden en de 2de bevoorrading naderde ook zienderogen. De tweede RV was al even goed voorzien als de eerste en hier waren we al aa, het napraten over wat we hadden gekregen van trails tot nu maar ook aan het gissen wat we nog zouden krijgen. Met nog een laatste afdaling en natuurlijk een helling reden we het bos uit richting het kanaal waar we nog een schone singletrack kregen gepresenteerd welke eigenlijk pal naast de moestuintjes van de bewoners aldaar passeerde. Eens naast het kanaal rijdende zagen we in de verte al de torens van de scheepslift maar wij werden rechtsop gestuurd voor terug een schone en bosrijke singletrack. Na een goeie 2 km stonden we op een goeie 20 meter van de brug waar we dan nog eens diezelfde scheeplift van dichterbij gingen bekijken en het wilde net lukken dat er zo'n waterbak met schip natuurlijk net op weg was naar boven. Het is de tweede keer nu dat ik het zie maar toch blijft het me verbazen en ook Tim en Sven waren verwonderd van deze.
Dan de laatste rechte lijn naar Ecausinnes terug en ge kon het wel redelijk een rechte lijn noemen als ge de gps file erbij neemt, Eerst een lang stuk over een fietspad welke nu geasfalteerd is bleek zo. Als ik het es bedenk dan waren ze tijdens de TT van Braine inderdaad bezig met deze weg te vlakken dus weeral een veldweg die moet wijken. Een geluk was het laatste stuk niet verhard en nog bebost aan toe, ook dit was een stuk van de reeds genoemde tocht maar bergaf ging het toch vlotter amaai. Wat verder ook terug dat brugje over en via een nogal lange en vooral smalle kerkwegel kwamen we dichter en dichter terug bij de finish. Nog even op de companie gewacht en allen samen reden we voor de laatste km naar de parking waar we stonden zijnde aan de oude gebouwen van MIKA Shoe en we waren dus rond hé met 53.24 km
Het Parcours De streek heeft heel wat te bieden en dat hebben we vandaag ook terug gemerkt, enkele privé terreinen werden voor ons vandaag open gezet welke onder andere 3 steengroeve's waren of toch hetgeen zij daar onder verstaan, vanaf de eerste tot de 2de bevoorrading zijn we het bos amper uit geweest dus zeer goed en dan de laatste 10 km was het terug zo wat uitrijden maar met leuke passages. Technische moeilijkheidgraad 3 / 5 : Het was geen moeilijk parcours al was het wel ferm opletten in die tunnelkes om niet ongewild tegen de muur te stoten in het donker, de keuze's tussen soft en hard waren ook redelijk goed gekozen Bepijling 5 / 5 , De bepijling zeker dik in orde, genoeg pijlen waarvan de meeste op de grond geschilderd en dan is het natuurlijk wat aanpassen maar we zijn amper 1 keer verkeerd gereden dus geen probleem. Natuur Een dikke 15 km door het bos van La Houssiere is niet slecht hé zeker ?? voor de rest nog enkele andere korte bosrijke stukjes voor de wielen geschoven gekregen. Bevoorrading 5 / 5 , Goed georganiseerd en alles wat voorhanden, het was een waar buffet en dat 2 keer, drank in overvloed en genoeg keuze aan koeken, wafels en etc.
Garmin Connect Tocht info ( profiel van MC Tim )
|
||||||
| 21 / 05 / 2011 - 4de Herdermarathon te Schorisse - Maarkedal | ||||||
Met een weekje vertraging dan toch het verslag van deze fantastische Marathon. Omstreeks 6h stond Bart aan de achterdeur met de wagen en de bike reeds op zijn fietsenrek want die was hij vrijdag avond al komen halen. Iets later wijle dus naar de plaats van afspraak zijnde eethuis Mie Katoen omdat we daar zouden afspreken met Ann en Ben en dan kreeg Bart een sms'je van " we zijn reeds al vertrokken ". Allez wij dan ook terug in gang richting Schorisse, onderweg nog Viv en de Staf tegen gekomen die ook samen reden. Dit jaar stonden we helemaal beneden aan de Berg ten Houte wat niet meteen voorzien was maar soit we hadden snel een parkeerplaats gevonden wat ook belangrijk was, nadeel was ook natuurlijk dat we meteen een lange klim kregen naar de start en onze eerste 55 hms waren reeds overwonnen, van een opwarming gesproken zeg. Filip Meirhaeghe woont in elk geval ideaal hier op deze berg. Om in te schrijven stonden ze reeds aan te schuiven tot buiten of toch diegene die aangesloten waren bij den bond want de andere hadden blijkbaar geen werk. Met nummerke 2051 buiten gestapt want we hadden ons ingeschreven voor de 130 km of toch dat was ons doel mits haalbaar te zijn, iedereen was reeds gearriveerd en stond startensklaar dus waarom eerst geen fotootje laten nemen van het MC Marathon Team van vandaag.
Van links naar rechts : Viviane Arijs - Staf Antoons - David De Bruyn - Jo Lemahieu - Werner Deruyver - Ann Arijs - Bart Deprez - Ben ( van de spinning in Welle ) Na dit kort oponthoud ons in gang gezet voor deze beloofde lange tocht met veel hoogteverschil en nog meer bosrijke zone's. En jawel dat laatste was al na een goeie 300m dalen van den Ten Houte. Meteen een lange sliert bikers die door het eerste boske trokken. De fotgrafen van Sportograf zaten ook reeds klaar om onze capriolen op hun geheugenaartje vast te leggen. Het was amper 2 km lang dit stukje maar verdorie wel technisch met veel draaien en keren en dan al eens door de beek. Allez er lagen paletten in waar we over konden rijden maar 1 van ons ( MC Jo ) heeft er echter geen goeie ervaringen aan want hij ging er onderuit en hield er enkele gekneusde ribben aan over waarmee hij dan toch de tocht heeft proberen verder te zetten tot het Livierenbos, een stalen karakter zeker ?? Intussen terug naar de orde van de dag en wij dus met 6 nog verder naar het boske van den Dokteur of beter gezegd een stukje privé in het Muziekbos. Deze keer reden we naar beneden al kregen we nog enkele serieuze en steile klimmekes voor onze wielen geschoven maar het was één en al dikke fun. Draaien en keren en op en af en dat voor amper een km denk ik maar amaai het was een heftige dan toch. Stuurtechniek ten top ook want we moesten constant de bomen en takken zien te ontwijken op de met momenten smalle singletrails, nadien dan de snelle afdaling naar de paletten strook waar er toch weer enkele aan de kant stonden met een lekke band. De fameuze paletten strook heb ik op mijn gemak gedaan want ze hebben hier geen al te beste reputatie heb ik al vernomen. Het tempo van mijn companie was me trouwens toch wat TE snel om zo de 13 km af te werken want mijn hartslag zakte amper van 175 - 185 bps. Voor we aan de eerste bevoorrading aankwamen kregen we nog wat uitdagende stukjes voor de wielen en ook nog een resem trappen dat ons naar een fietspad leidde. Kortom ik kon nu al voelen dat het weeral een parcours voor een fully was en mede ook door de kurkdroge omstandigheden. Rond km 20 dan de RV waar we Haaike haar broer Aarjen zijn tegen gekomen en wat blijven praten zijn. Voor vertrek van de volgende ronde zijn we dan gesplit in twee keer 3 en zo reed ik dan verder met ons Vivke en de Staf. Op ons tempo dan verder gereden richting enkele lange bospassages. Bois d'Hubermont om te starten met wat draaien en keren tussen de bomen en dan door naar het grotere deel van Bois d'Anthoing, Hier sloeg het noodlot toe voor ons Vivke die er een serieuze duik nam na de tweede boardwalks of hoe noemt ge zoiets ?? Een spectaculaire val en een gebroken pink was het resultaat dus. Doch de pijn verbijtende is ze blijven meerijden want ze wou niks missen en dat kunnen we haar absoluut niet kwalijk nemen natuurlijk. Met een smalle en vooral stijgende singletrail reden we dan terug voor een streepke asfalt om te bekomen. Veel tijd hadden we niet want het Heksenpad lag reeds te loeren en den Duvel daar in de hoek stak zichzelf niet weg. Met een snelle afdaling doken we het boske in waar ze linten hadden gespannen om zo een leuk parcourske te maken maar natuurlijk terug eerst naar boven om met een U turn dan weer te keren en met een toch wel steile bochtige singletrack te dalen terug, ook hier schuilt het MINI beest en wat dus een opwarmer is voor het grotere werk op de Oudenaarde lus. 19% is dus te doen zeker ?? ketting op een lichtere vitesse en naar boven dan maar waar ik vorig jaar net niet boven raakte lukte me nu dus zonder problemen. Ook in het verderop gelegen Bois de Lefebvre kregen we wat bosplezier met veel op en af en dan door naar de 2de RV na het Ronnybos. Hier een keuze momentje tussen hard en soft al was het eerder har klimmen dan dalen. Met de Staf in mijn wiel dus naar boven op de malse bosgrond en snel naar beneden voor wat vanillewafelkes te eten aan de RV. Over de bevoorradingen hoeft niet veel gezegd te worden want ze waren dik in orde en dat van de eerste tot de laatste trouwens met veel keuze tussen koeken en wafels, fruit en drank in overvloed en zonder morren vulden ze de bidons en / of kameelzak bij zodat ge verder kon. Ook wij waren terug verder maar toch eerst een foto'ke van ons drietjes. Intussen stonden er reeds 47 km op de teller en 950 positieve hoogtemeters. wie durft nog zeggen dat het hier vlak is ??
Over menige veldwegels welke aansloten op elkaar reden we verder door het land van Ellezelles, een geluk bleek het er nu wat vlakker aan toe te gaan met eerder stroken die vals plat waren en dus de hartslag wat beter op niveau konden houden al deed ik alle hellingen op het gemak eigenlijk. Aan de splitsing 105 - 130 rechtdoor en de overige rechtsaf verliet Vivke ons want de pijn was niet meer te harden. Staf en ikke dus alleen verder richting de Pottelberg waar we eerst wat schone bosbaantjes voor de wielen kregen en dan vervolgens de klim naar de 3de bevoorrading bovenop de Pottelberg. De klim zelve was weeral een lange en zanderige dus zat ge in het verkeerde spoor of de verkeerde kant dan zat ge wast in het mulle zand. Na 3 edities weet ge natuurlijk wel welk spoor ge moet nemen om al rijdende boven te komen. Hier wat langer vertoefd want het was intussen al redelijk warm geworden en de teller gaf vlot 27° aan, dus wat meer drinken en eten tegen de later opkomende vermoeidheid was wel nodig. Het volgende wat we voor de wielen kregen was terug en deze keer een lang intermezzo van bossen en singletrails want ze hadden gewoon Pottelberg bos, Brakelbos en het Livierenbos aan elkaar gekoppeld met wat veldwegels. We zullen beginnen met het Pottelbergbos en Brakelbos omdat we daar eigenlijk het snelste door waren, veel op en af natuurlijk maar we konnen er de snelheid goed behouden en tussenin ook wat technische passages om al eens te oefenen voor het Livierenbos verderop. De hellende Laaistok was zowat de verbinding naar daar en voor de zoveelste keer was het flirten met de taalgrens. Nu de Mont de Rhodes en La Motte nog naar boven en dan was het fun van de bovenste plank. Net als vorig jaar jaar hadden ze hier linten gespannen om zo meermaals van 1 zelfde stuk te kunnen genieten, steile hellingen, afdalingen en singletrails wisselden elkaar af met geregeld eens de keuze tussen hard en soft. 1 Keer heb ik toch getwijfeld bij echt korte maar steile afdaling van 25% waar er halverwege een boomwortel wat uitstak en bij de meeste bikers lifte dat achterwiel nog eens extra maar dan toch ervoor gegaan en uiteindelijk bleek het een fluitje van een cent. Dus het spreekwoord van " the fear is often greater than the risk itself " is inderdaad waar. Hier net zoals vorig jaar nog Ollie tegen gekomen van WTC Den Blok en net op dezelfde passage zeg, da's kunnen passen hé. Met een lange boswegel en keuze moment tussen 105 en 130 km reden we het bos uit en reden terug langs de Laaistok aar boven om er de N48 over te steken en snel af te dalen naar Wolfskerke. Voor we de fameuze Ijskelderweg naar beneden duiken, allez rijden krijgen we nog een bevoorrading welke net zoals de andere tip top in orde is en zelfs de watervoorziening van TMVW deelde hier vers en lekker fris water uit en dat was een leuk aannemen natuurlijk. Verder nog wat wafelkes gegeten en een belleke naar huis gedaan om te laten weten dat we nog leven en niet zijn gevallen. Allez dan de gevreesde Ijskelderweg naar beneden en al een groot geluk lagen de kasseien droog deze keer want anders is het hier maar slibberkes zenne en dat is goed voor zowel de afdaling en de klim natuurlijk. Nog wat verder namen we de Wolvenweg en rarara waar kwamen we dan uit ??? De Alpenweide was onze volgende doortocht en amaai wat lag die hard zeg pffffffffff. Een fully was hier zeker een luxe want ik schudde en daverde helemaal door elkaar. Het is een leuke passage maar amaai wel een vermoeiende ook hoor. Met een net verschenen 80 km dachten we al aan het einde maar we moesten zeker nog 25 km doen dan natuurlijk en kregen eerst nog een resem klimmekes achter elkaar waarvan een deel on en off road natuurlijk. Perreveld, Korteberg en de Foreest om er al enkele te noemen waren zeker niet vlak en zo tikten de hms alsmaar aan. Al deze hellingen waren verbonden door smalle singletrails waarvan de ene al wat smaller dan de andere. En dan doemen er nog enkele bekenden op zijnde de Boigneberg en Eikenberg maar die hebben we meer off road beklommen natuurlijk en nog wat stroken over privé eigendom om zoveel mogelijk asfalt te vermijden en daar zijn ze zeker met glans in geslaagd ook. De Ladeuze bracht ons naar Etikhove waar we van de laatste pauze konden genieten of eerder bevoorrading. Daar zag Staf dan nog een vriend van de familie of was het een oud leraar !! Het was herder Henk in elk geval en daarmee dan aan de klap geraakt en wat langer blijven staan dan voorzien. Bijna waren we de veerkeerde kant op voor een luske van de 130 of anders gezegd de Oudenaarde lus met de Koppenberg, het BEEST en het Stekelvarken. Wij keerden richting de Taaienberg waar ze verdorie allemaal in het gootje aan het rijden waren in plaats van op de kasseikes. Naar boven moesten we toch sowieso. En wat verder dan de ultieme keuze of we al dan niet de optielus van 10 erbij nemen of niet ?? Ach ja zei onze Staf, we zijn nu al zover dus die extra 10 km zullen ook wel lukken zeker !!! We begonnen met een schone en lange singletrack afdaling naar de Donderij en Terbeke waar we een stukje naast de spoorweg reden. En daar was het intussen al populaire tunnelke waar we doormoesten al stonden er nu wel geen sfeerkaarskes om toch iets wat licht te hebben. Eens eruit was het een steile trap naar boven en dan een lange en verdomd gevaarlijke singletrack. Links was er een gapende diepte met een beek en smalle boompjes en rechts een stuk veld dat juist geploegd was maar ze hadden hier en daar een stuk van het al smalle baantje meegeploegd en door de al wat opkomende mentale vermoeidheid was ik toch tevreden dat we daar door waren. Aan de Spichtenberg kregen we dan nog een korte technishe op en af bospassage voor de wielen waar het ook opletten was maar dat lukte perfect. In de tuin van de ene of andere zijn villa hadden we terug zo'n linten parcours tussen de bomen maar de ondergrond bolde langs geen kanten, het was van die boomschors en dat veert wel genoeg maar het is precies dat ge constant met een lekke band aan het rijden zijt. Eens deze tuin door kregen we nog zo ene maar in de buur zijne tuin en daar ging het licht van mijne copain al es uit. Na nog een strook asfalt kwamen we eindelijk aan de laatste helling van de dag. Het Peerdegedoe, waar ze de naam vandaan hebben gehaald is me een raadsel maar na 120 km kan die inderdaad tellen ja. Het is vooral een lange klim in plaats van een steile. Beneden zat er nog ene van sportograf om de vermoeidheid te kunnen kieken van ieders gezicht. Nog een zeer smalle single met pinnekesdraad aan beide kanten kregen we om af te sluiten en dan na de bocht ziet get het voetbalplein opdoemen en dan was het gewoon vlammen tot de finish ( en zorgen dat we die fotograaf niet omver reden ). Eerst en vooral een WELGEMEENDE EN DIKKE MERCIE aan mijne compagnon Staf die met mij deze rit reed en voor zijne eerste keer 125 km biken en op dit parcours, awel daar kan ik alleen maar RESPECT voor opbrengen. Het Parcours In 1 woord gezegd : subliem Technische moeilijkheidgraad 5 / 5 : Als ge het moet vergelijken dan zou ge kunnen zeggen dat de Herdermarathon zowat de Vlaamse Houffamarathon is, of toch alsthans voor mij Bepijling 5 / 5 , De bepijling PERFECT en dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden Natuur Vele bosrijke passages voor de wielen gekregen waarvan de ene dan al technischer dan de andere natuurlijk. Het Livierenbos was natuurlijk de kers op de taart Bevoorrading 5 / 5 , 5 Goed georganiseerde bevoorradingen met alles erop en eraan, niets was hen teveel om de vele bikers te bedienen.
|
||||||
| 28 / 05 / 2011 - 3de Schemertocht te Ternat | ||||||
Zaterdagnamiddag rond 18u stonden ik, David en mijn collega Frans klaar voor de 3de schemertocht in Ternat. Vorig jaar hadden we deze ook gereden en het was ons zeer goed bevallen dus waren we benieuwd wat ze ons dit jaar gingen voorschotelen. Ze gingen opnieuw de richting van Asse en Asbeek uit dus we wisten dat het niet te onderschatten ging zijn. Langs de andere kant van de heuvel terug naar beneden en zo via Essene richting Asbeek. Aan de eerste splitsing met de 47 km kozen we om deze extra lus er bij te nemen en zo richting Putberg te rijden? We hebben het ons niet beklaagd. Eerst mochten we de Putberg via de kasseien beklimmen en dan langs de buitenkant terug afdalen. Het was nog niet genoeg en we daarom mochten we nogmaals het bosje van de Putberg door via de technische baantjes. Een paar steile klimmen met boomwortels gevolgd met knappe afdalingen en we kwamen via een singletrack terug onderaan de Putberg. Dit is MTB ! Via Asbeek ging het richting Edingsesteenweg. Geen tijd om te recupereren want de weg er naartoe ging via knappe klimmetjes en mooie singletracks. We daalden richting centrum Asbeek om daar over het technisch bruggetje te mogen rijden. Wat volgde was de lange asfalt-klim terug richting Edingsesteenweg. We staken over en maakten de snelle afdaling richting de befaamde kappelekesklim. Maar de organisatie liet ons eerst nog een toertje alom rijden (superknap gedaan trouwens) zodat we het andere kappeletje van de Kruisborreroute ook nog mochten aandoen. Na de klim aan het kappeletje (‘Kruis van Sjat’ genoemd) ging het bergaf en daar kwamen we de bevoorrading tegen. Deze was goed uitgerust en met de batterijen opgeladen vertrokken we terug voor het 2de gedeelte. Via de achterkant van Ternat ging het via Bekkerzeel richting Sint-Ulriks-Kapelle. Net zoals vorig jaar mochten we daar het befaamde Borréboske aandoen: een technisch boske rond de elektriciteitscentrale. Eén grote singletrack van een 3-tal kilometer met technische klimmetjes en afdalingen, slalommen tussen bomen en hopen dat je nergens tegen rijdt J De droom van elke mountainbiker. We verlieten het boske met spijt in ons hart en w vatten de tocht verder aan. Via Sint-Martens-Bodegem ging het verder terug naar Ternat, ons beginpunt. Nog even puffen op de lange asfaltbaan door het veld met wind op kop en we kwamen toe… dik voldaan. We klopten af op 42 kilometer en net geen 600 hoogtemeters. Het is zo’n knappe streek waar je moeilijk genoeg van krijgt. Dit is een vaste waarde op onze kalender.
|
||||||
| 05 / 06 / 2011 - 16° RANDONNÉE DE BIRON | ||||||
Terug thuis na een weekendje Ardennen, zaterdag een wandeling gedaan naar de kapel van Saint Tibeaut welke bijna 400 m boven de zeespiegel staat en een fantastisch uitzicht te bieden heeft op de Ourthe vallei. Allen voor de wandeling was ik natuurlijk niet gegaan maar vooral om ook de TT / Chrono te rijden van BIron. Zondag ochtend opgestaan rond 7.20h en voor de zekerheid toch een boke gegeten want ik zou vandaag de 65 km chrono rijden, John had reeds afgesproken met Wim via Mountainbike.nl en zij zouden samen de 80 km voor hun rekening nemen. Rond half 9 dan richting Biron en rap klaargemaakt en ingeschreven voor de 65 km. John en Wim waren reeds aan het wachten en konden dan vertrekken na het officiële teken van de chronometer en wijle weg dan. Nog geen 200 meter verder werden we echter al gesplitst want de 80 reeds rechtdoor en mij lieten ze afdraaien achter de kerk dus rap salut gezegd en dan alleen verder. Ik reed eerst een klein luske om terug aan de route de Oppagne uit te komen en dan het bos in te duiken naar Soy, blijkbaar hadden ze hier nu een schoon spoor bijgemaakt want de officiële weg leek precies meer en meer ontoegankelijker te zijn voor wandelaar en biker wegens de dikke stenen. Wat verder een schoon klimmeke met gladde stenen want het had geregend afgelopen nacht en een scherpe bocht naar links waar ze meestal toch eens stil komen te staan. Voor mij was dat dus ook het geval maar nipt kunnen ontwijken en op de bike kunnen blijven en dan verder naar Fisenne over reeds gekende maar ook enkele nieuwe baantjes. Van Fisenne reden we terug naar Soy over en door den bos kwamen we uit op een klimmeke net buiten Ny en dan voor dik 3 km door het bos van Sur Les His. Singletrails werden afgelost door een ietwat steile technische afdaling en natuurlijk de klim na de doorsteek van de l'Isbelle. Dit is het beekje net voor de barak van de Belgische Speleoclub welke de enigste is welke erkend is naar het schijnt wegen hun werken in de Grotten van Hotton. Allez terug verder klimmen dan maar, eerst nog een stukje off-road alvorens met de asfaltklim verder te gaan al was die ook niet te lang. In Melines efkes de plaatselijke camping door en een stukje de rode route mee volgen tot in het gehuchtje Wi waar wij dan links moesten afdraaien om wat verder langs een bosrand terug naar Fisenne te keren. Tot nu toe veel op het buitenblad kunnen blijven staan wat ook niet meteen mijn gewoonte is maar zoveel hoogtemeters hadden we ook nog niet overwonnen tot nu. Rond km 21 was er dan de eerste bevoorrading welke dik in orde was. Ook al reed ik chrono vandaag ben ik toch efkes gestopt zenne voor een vanille wafelke of 2 en wat grenadine voor de suikers en dan terug verder richting Bois de Weris. Zonder het te beseffen reden we nog over dezelfde veldbaan waar Anthony 2 jaar terug serieus onderuit was gegaan en er een uit de kom gerukte schouder aan overhield maar ik was er veel te snel voorbij eigenlijk eer ik het doorhad. Aan de ingang van het bos reden de 20 en 30 km linksaf maar wij moesten rechtdoor. Dan een snelle afdaling welke overging naar een singletrail met veel draaien en keren richting Eveux al daalden we niet meteen tot het dorpke zelve maar we keerden terug en door het bos weer naar boven met een lange klim alvorens de 2de RV tegen te komen. Hier de drinkbus terug bijgevuld en met een wafelke in de mond en in de achterzak terug verder. Heel leuk is steeds de singletrail tussen de rotspartijen in het Bois de Weris en gelukkig deze keer terug in de juiste richting zijnde naar beneden en dan terug langs de varkenskwekerij naar boven voor een ander kort klimmeke door het bos. Via de Romeinse weg waar de splitsing stond en enkel de 80 km en ik met de 65 km richting Tour en Bomal gestuurd werden. Tegen Bomal dacht ik al van " ja ik weet al welke afdaling we krijgen " maar ik zat er precies naast want ineens draaiden we linksaf voor een ander bospad en amaai het was wederom in stijgende lijn hoor. Bijna boven dan een korte maar steile knik welke bezaaid was met boomwortels en al maar daarop rijden was er echter niet bij. Een klopke van de hamer nekte me rond km 42 en deed het dus iets rustiger aan en dat was ook nodig als ge die lange en met momenten technische singletrail en dan heb ik het vooral op dat laatste stuk want dat was een scherpe U bocht met stenen en al en zeker geen simpele om te nemen in 1 keer heb ik gemerkt bij mijn voorgangers ook. Zonder vallen of uitglijden naar beneden geraakt dus mijne stuurtechniek is nog zo slecht niet precies, Dan verder afdalen over de baan en terug wat klimmen naar de volgende bospassage voor terug een dikke 2 km singletrack plezier welke ons naar Barvaux stuurde. Via de Route de Hottemme reden we terug naar boven om wat verder linksaf te draaien voor een andere gekende klim op stenen, allez het zijn eerder trapkes die gevormd zijn door de erosie van het water en doordat ze door de regen van afgelopen nacht nogal glad waren en dus niet overal makkelijk wegens doorslippen dus dan maar te voet naar boven. Hier was in 2002 reeds een jongen ongelukkig gevallen met de bike tijdens de afdaling want er stond een kleine grafsteen met foto en zijn helm, een andere biker zei me nog dat het hier intussen de dodenklim noemt. Dan terug de bike op richting Morville over terug wat nieuwe paadjes en zo door naar het bos van Weris waar na een lang klimmeke de 2e /3e en laatste bevoorrading was. Nog eens de bidons bij te vullen en nog een wafelke binnen te spelen weer verder maar eerst nam een andere biker nog een foto'ke van me.
Allez verder dan voor de laatste 10 km welke nu vooral afdalend waren met enkele nijdige stukjes tussen, een passage door het pittoreske Weris met zijn Dolmens en Menhirs. Tegen Oppagne kwamen we dan uit en ik dacht van aiaiai als we daar opmoeten zijn we ook gezegend want een steile met stenen bezaaide klim lag voor ons. En lap ik zat er weeral naast zeg want ze stuurden ons tussen de struiken door over een andere verborgen holle wegel, Wel opletten voor de vele kuilen natuurlijk want soms werden we precies eens door elkaar geschud, ook die andere biker met zijn camera tegen gekomen wat verder en gevraagd waar ik het filmke kon vinden en zo samen wat verder gereden. Wat we kregen voor af te sluiten was een meer dan 3 km lange singletrail tussen de bomen welke me totaal onbekend was mede omdat het mss ook privé terrein is maar daar ben ik niet zeker van, wat verder nog even de laatste meters veldbaan volgen en een badje nemen alvorens terug binnen te rijden aan de chrono tent waar John me aan het opwachten was.
Technische moeilijkheidgraad : 4 / 5 - Overdreven technisch was het zeker niet maar op de extra lus van de 65 - 80 waren er toch wel stukken bij waar het opletten was om niet in den decor te duiken. Bepijling : 5 / 5 - De bepijling PERFECT en dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden Natuur : Tja ik zat in de Ardennen dus bosrijke trails hebben we genoeg gehad Bevoorrading : 5 / 5 - 3 Goed georganiseerde bevoorradingen met allerhande soorten cake en wafels en water en grenadine om dit door te spoelen, de bidons bijvullen was ook zeker geen probleem. Kortom een typische Ardensde Ravitaillement zeg maar Het filmke : Dat kan je vinden via deze link op de Video pagina
|
||||||
| 11 / 06 / 2011 - 13de Regiotour van Zuid - Oost Vlaanderen | ||||||
Zaterdag 11 juni dan maar alleen gestart in Denderhoutem om er mijn 12de van de 13 edities te rijden en de richting was na twee jaar terug veranderd dus moesten we van Denderhoutem naar Erpe - Mere rijden. Ik had reeds al ingeschreven in begin mei na mijn verlof dus ik was er bij de inschrijvingen dan ook snel vanaf. De reden dat ik vandaag alleen reed was nogal simpel eigenlijk, net over de taalgrens te Flobecq was er ook een TT - MCX opgedoken met het gehalte van de Herdermarathon van enkele weken terug en daar was de rest van de MC's dus naartoe. Omdat deze Regiotour toch een wat nostalgische waarde had en nog steeds heeft hield ik voet bij stuk om toch hier te starten. Gewapend met leuke en opzwepende deuntjes in de oren dan vertrokken richting de Steenberg, de eerste 20 tal kms waren weinig of niks veranderd maar nog steeds in orde met een passage langs de Vondelen en het Eiland natuurlijk dat er wonderwel redelijk droog bijlag. Dan door naar Kerksken om via de Vorsinck naar de Gotegem te rijden en er een jaarlijks nog rap een luske Krekeldries mee te pikken en dan terug via de Landries en zijn smalle zijwegels naar Bambrugge te rijden om wat later langs de achterkant het Steenberg domein op te rijden. Eerst nog wat technisch bochtenwerk en geregeld op en af op de zandhobbels en dan de eerste van 7 bevoorradingen op de 130 km want het is die waarvoor ik gestart was. Performance energydrink, fruit en koeken lagen klaar voor ons. Hier eerst mijn regenjaske uitgedaan want bij de start regende het wat en dan terug verder richting Herzele. Terug achterom de sporthal naar boven toe om de veldbanen te betreden van de Seskenskouter die ons via de oversteek van de E40 door Ottergem en Vlekkem om langs de achterkant van Bambrugge Burst te bereiken. Na een betonbaan en wat smalle veldwegels bereikten we het park van Herzele met zijn burcht ( of toch de overblijfselen ervan ) en wat verder dan de 2de drankstop aan de sporthal.
Terug zoals de eerste hier alles dik in orde en ook aan de klap geraakt met enkele andere bikers tijdens een drankje en hapje, na deze korte verpozing terug mijn alu ros bestegen en snel door naar Zottegem, en jawel het was snel want we moesten amper 8 à 9 km doen tussen deze twee stops met wat snelle betonstroken en natuurlijk de smalle wegels tussenin. Tussen het Hulleveld en de Gentse steenweg moesten we er naast een haag fietsen en amaai het zicht was beperkt of ik zou beter zeggen dat het es tijd werd om die haag es te scheren amaai, het was er nie simpel om schoon in het spoor te blijven. Via een veel gebruikt klinkerpad dan door naar de RV aan de Bevegemse vijvers welke we bereikten na een kort en bosrijk intermezzo. Zottegem staat ook ( voor mijn part toch ) bekend als de exotische bevoorrading met zijn watermeloen, galia meloen en cavaillon meloenen. Hier nog de foto geplakt en terug verder want ik had nog redelijk wat kms te doen als ik de 135 wil rijden. Met nog een hellend stukje door het boske reden we dan terug weg naar Godveerdegem. Door toch al geruime tijd op mijn buitenblad te blijven rijden vanaf mijn start in Denderhoutem begon de rechterknie wat te potesteren en dat elke keer als het ietwat bergop was, ondanks naar een fijner vitesse te schekelen bleef dit toch aanhouden waarna ik dan beslist had de 105 km te blijven volgen ipv de 135. Jammer maar beter op safe spelen moest het niet beteren, de splitsing was gelegen na een afdaling welke ook in de RVV zat zijnde van de Nauw naar de Waesberg en vervolgens een smalle afdaling waarna ik dan naar links moest afdraaien. Links een dreigende pinnekesdraad dat meer naar ons toe hing en rechts een betonnen omheining, eens hierdoor stond er een biker aan de kant welke zijn schouder had bezeerd. Hij was blijkbaar nogal hard tegen die betonnen afsluiting terecht gekomen in die afdaling naar de splitsing en vreesde wat voor zijn sleutelbeen, de kapel inclusief de grot had blijkbaar geen goede daad verricht voor hem, doch was hij van plan om proberen verder te rijden naar de RV in Geraardsbergen. We moesten wel nog een dikke 10 km overbruggen dan om van hier in Lierde door te steken naar Hemelveerdegem, via de Paepemunte dan naar de steenweg en onvermijdelijk dan de Osseweide door of over, dit is beter gekend alias de Kakelenberg en amaai ik was nog zo aan het zeggen dat er hier toch wat modder te trotseren was zelfs in droge tijden maar ze hadden het hier helemaal gelijk getrokken met als resultaat dat het zeer vlot berijdbaar was. Ik durf er zelfs voor vrezen dat er weleens een betonpad zou kunnen komen al hoop ik liever van niet natuurlijk. Verder dan weer het gekende stuk hé, richting Schendelbeke en na de overweg rechtsaf om de ijzeren weg te blijven volgen tot aan de Zonnebloemstraat welke we dus moesten beklimmen tot aan de sporthal. Met net geen 60 km op de teller en seffest klaar om de Abdijstraat en de Muur te trotseren maar eerst nog wat wafelkes binnen slaan en wat drinken hoor en nog wat bijkletsen met ander bikers. Allez eerst naar boven in het plaatselijk boske om wat verder dan de abdijstraat op te komen en richting de Vesten te klimmen. Voor velen is de Muur een icoon en de TE overwinnen klim maar na al zoveel keren hier naar boven te rijden begint het op de duur toch een klim als een andere te worden al moet ik toegeven dat ik deze ook nog steeds graag beklim met de kapelmuur erbij natuurlijk. Na de oversteek dan de Smelterijweg afdalen waar dan waarschuwingen ophingen voor losse stenen en dus onze snelheid wat te minderen voor eigen veiligheid. De Brusselstraat nog iets verder afdalen en linksaf richting Stuyvenbergdreef welke naar boven was en verder met de Raspaillebosstraat. Ze hadden gezegd dat we de Bosberg terug mochten beklimmen maar hetgeen we voor de wielen kregen was de Keistraat, allez eigenlijk was het de veldbaan richting Heirbaan dat we als klim kregen voor geschoteld en dus alles behalve een zware dobber al waren er hier toch al enkele aan het sterven precies. In Waarbeke kregen we wel de Steenberg en vervolgens de lange Congoberg voor de wielen. Dit was wel allemaal op asfalt maar er kwam precies geen einde aan amaai. Jammer genoeg bleven de we het asfalt volgen tot aan de bevoorrading in Winnik waar ik dit toch even ter sprake bracht zonder enige reactie daar. Soit, hier terug de regenjas moeten aantrekken want de donkere wolken dreigden ons in te halen maar eerst nog een bekerke of twee van die performance drank en een wafelke alvorens de laatste 23 km aan te vatten richting Denderhoutem terug. Tot in Pollare in companie gereden maar omdat de rechterknie terug tegenwerkte de vaart wat geminderd en alleen verder. Via de Wildermolen en gelijk genoemde straat ( veldweg ) door naar Eichem en dan de fiets- / voetgangersbrug " de zwerte Flesch over om met de Ninoofse Bloso veldbanen door te steken naar Nederhasselt. Met nog een goei 8 km te gaan sjeesden we nog over het droge Galgenveld en daar dan het boske naast de steenbakkerij door. Nog snel de laatste veldwegels door van de Knipperhoek en langs de dwarsstraat richting kerkhof en de kiezelweg richting finish zijnde dus de sporthal terug. Het was mijn 12de editie maar meteen ook mijn snelste bleek volgens de GPS met iets meer dan 104 km en een gemiddelde snelheid van 22.22 km/h. Mijn Regiotour op Garmin Connect Het Parcours : Het vernieuwde parcours was wel tof maar de meeste vernieuwingen zaten waarschijnlijk in de extra lus van de 135 km. Technische moeilijkheidgraad : 3 / 5 - Een technisch parcours kunt ge dit niet meteen noemen maar hier en daar was het toch best wel opletten voor spoorvorming en pinnekesdraad welke soms wel heel dicht hing. Bepijling : 5 / 5 - De bepijling PERFECT en dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden zoals elk jaar trouwens Natuur : Vooral veel veldwegels natuurlijk welke de streek typeert natuurlijk. Bevoorrading : 5 / 5 - 6 Goed georganiseerde bevoorradingen met allerhande soorten cake en wafels, fruit en performance sportdrank om dit door te spoelen, de bidons bijvullen was ook geen probleem.
|
||||||
| 15 / 06 / 2011 - Berejacht naar de Steenberg en terug + XCO track | ||||||
Voor onze doordeweekse training hebben we de draad terug opgepikt, wie is nu we ?? wel dat is MC Tim en ikke dus hé. Tim vroeg of we ons niet wat konden gaan amuseren op het terrein achter de sporthal de Steenberg in Erpe Mere waar dus elk jaar de allereerste cyclocross wedstrijd met Nys en Co doorgaat. Dus ik in mapsource wat aan het zoeken geweest en een off road ritje uitgetekend dat ons naar de Steenberg bracht en natuurlijk ook terug naar Aalst. Omdat we net iets te lang zijn blijven rondcrossen op dat speelterrein hebben we onze terugrit off road in Aalst reeds afgebroken en over de tarmak terug naar huis verder want Tim zijne achterband was toch stillekesaan aan het leeglopen. We hebben ons in elk geval zeker geamuseerd amaai en natuurlijk os het voor herhaling vatbaar.
|
||||||
| 19 / 06 / 2011 - Sabboika MTB te Buizingen | ||||||
Zondag ochtend 6.30h was het nog serieus aan het regenen of beter gezegd aan het gieten en we zouden vandaag naar Buizingen gaan biken, rond iets na 7 dan uit mijn bedde getuimeld en eerst een sms'ke naar Tim gestuurd of hij al dan niet zou starten en jawel me dan iets later klaar gemaakt want om klokslag 8h stond hij aan de achterdeur klaar. In de rit naar Buizingen dreigden de wolken nog steeds om hun sluizen terug open te zetten maar gelukkig voor ons viel er niks, parking was ook snel gevonden op amper 100 m van zaal Lindegroen waar we moesten inschrijven, ik had reeds dat papierke ingevuld en afgedrukt van op hun site en was dus terug rap buiten. Samen met MC Jo, Werner, Johan en dus Tim dan gestart voor de 48 km met meteen een drassige passage door het Kluisbos waar op 17 juli ook het BK gaat passeren. Mijn Mountain Kings stonden iets te hard en had niet meteen een goede grip dus iets gelost en alles was dik in orde. Velen reden met de echte zomerbanden en met deze eerste muddy trails hadden ze het geweten dat het niet simpel zou blijven om grip te houden. In Huizingen hadden we terug de eer de Mini Ventoux te beklimmen in het Begijnbos met nog enkele bospaden meer tussen ten opzichte van vorig jaar om de bochten af te korten, het is tenslotte een MTB rit hé. Na deze passage nog rap de Begijnbosstraat door en met een afdaling over stenen en boomschors naar beneden, dit it een stuk waar toch veel banden lek slaan zenne, een smal baantje tussen een haag en achterkant tuin en door de maïs verder naar beneden. Na een afdaling komt ne klim dus nu ook niet anders hé maar het was zeker gene lange hoor, en dan verder langs de Duvelsborreweg naar de Alsembergse steenweg en door naar de Zevenbronnen. Ik dacht nu toch dat we naar die bangkirai brugjes zouden rijden langs de Clauseweide maar het was nevest onze gilet precies. Met een gestage off road klim van de Chemin du Lazard ( we zitten intussen op Waals grondgebied ) was het verder naar de Colipain dreef waar de eerste bevoorrading was gevestigd. Aquarius en verder nog wafels, rozijnen en etc om binnen te spelen. Na een korte pauze en foto shoot dan terug verder richting splitsing van de 48 ( linksaf ) en de 28 - 38 km ( rechtdoor ). Samen met Johan de 48 verder gereden met leuke en bekende stukken welke we meestal omgekeerd hebben gedaan, ik heb het nu vooral over het sentier Tahoux waar we meestal stilstaan door een diep spoor tijdens de klim maar nu niet dus en In volle vitesse naar beneden gedoken. Een hele leuke klim over een worteltapijt volgde wat later en amaai van deze trail heb ik genoten zenne, ik waande me toch even terug in de Ardennen dus het gevoel hier zat al zeker juist, nog langs de bosrand verder naar boven en eerst mijn regenvest uitgespeeld want het bleef droog en ik kreeg het er toch warm van ( en efkes op Johan gewacht tot we samen verder konden ). Met nog wat leuke en snel op elkaar volgende klimmekes waarvan de ene dus langer en hoger dan de andere en door een boske waarvan de naam me ontgaan is reden we langs een dierenwinkel naar het industrie terrein Vallée du Hain en wat verder een lang pad door. Een steile klim van toch 29% op het steilste stuk en wat boomwortels om er een extraatje aan toe te voegen wachtte op ons dus ketting achteraan op de 30 en dan maar op 34, het ging nog redelijk soepel en had een goed spoor en lap daar kwam dan een andere biker die zich er nog rap wou tussen schieten met als resultaat dat ik op 50 m van de top stil stond, merde alors gggrrrmmmmpppphhh. De veldwegels en dito hoogtemeters volgden elkaar op en op de kop toe nog eens een serieuze wind op kop en dat terwijl we een schone lange klim voor de wielen kregen, we zaten toch eerst wat ingedekt door de hoge berm maar eens boven was het toch patat. Hier lag de fotograaf precies nog eens tussen de klaprozen om een schoon actie foto'ke te maken van ons, na een afdaling naar Kasteelbrakel toe kregen we de 2de bevoorrading met sportdrank, wafels en etc zoals op de eerste dus buiten de aquarius. In mijn rechter ooghoek zag ik daar iemand staan met een broek aan van Goeman sport en het was dus huidig regerend Belgisch Kampioen Kristien Nelen te zijn. Na wat bijpraten met haar zijn we dan samen vertrokken terug richting Lembeek bos maar eerst nog een gestaag klimmeke binnendoor om met een steile kasseistrook verder te gaan, amaai wa was me datte zeg, toch op het gemakje naar boven en de HS laag zien te houden in de mate van het mogelijke natuurlijk. Eens boven op de Johan gewacht maar zijn pijp was uit zei em en ik kreeg de toestemming om verder te rijden of beter jacht te maken op Kristien om haar terug te kunnen bijbenen. Nog eens door het Lembeekbos en me in een andere Cube biker zijn wiel gezet voor het tempo. Het was in elk geval ene die niet traag was amaai, uiteraard nog schone singletrails kregen we voor die wielen in de laatste 10 km maar het was precies dat er in deze laatste km's meer en meer bikers het tempo opdreven om te concureren met hun vrienden bleek zo. Nu ja ik was ook sjet aan het geven zenne maar had wel een doel voor ogen, de Cube biker moest ik intussen laten gaan in het Kluisbos waar we de laatste 3km ingingen, op, af en draaien en keren en de vogel was gaan vliegen maar ik gaf me nog niet gewonnen. Nog een kort stukje verder naar boven en dan vliegensvlug afdalen over de Jozeg Degelaenstraat of eerder veldweg want deze bracht ons terug naar de start en guess what ?? kom ik er just gelijk toe gesnaard met Kristien se of het scheelde maar enkele seconden toch. Rond km 38 had ik nog een 15.6 km/h gemiddeld maar eens geheel rond zat ik aan 17.1 km/h dus ik zeker tevreden. Tim kwam intussen ook afgewandeld en Johan kwam ook aangereden dus iedereen was rond met zijn kms vandaag. 49.48 km en 893 hms stonden op de teller bij vandaag, nog rap de bike afspuiten en hup terug naar huis se. Foto's van de aanwezige MC's in Buizingen kan je bekijken op onze Facebook Pagina. Het Parcours : Het vernieuwde parcours was terug een schot in de roos amaai, nog veel trails van vorige editie's zijnde dan wel omgekeerd maar dat scheelt em ook meteen. Technische moeilijkheidgraad : 3 / 5 - Supertechnisch was het natuurlijk niet maar sommige trails hadden toch een graad van Ardennen niveau en dat in stijgende en dalen lijn, de eerste aantal kms door het Kluisbos waren nogal voorzien van moos na de regenval van afgelopen nacht maar met de juiste bandendruk geen problemen gehad. Bepijling : 5 / 5 - De bepijling PERFECT en dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden zoals elk jaar trouwens Natuur : Vooral veel veldwegels en geregeld eens door een boske voor een toffe steile klim of afdaling Bevoorrading : 5 / 5 - Op de eerste RV was er aquarius voorzien en verder nog wafels, fruit en etc en op de tweede RV hetzelfde buiten de aquarius dat door een andere sportdrank was vervangen.
|
||||||
| 26 / 06 / 2011 - 8° WALFERRIT te Walfergem ( Asse ) | ||||||
Voor de 3de keer de Walferrit gereden in Walfergem - Asse, was met de bike vertrokken met redelijk wat vertraging omdat de km teller dienst weigerde maar gelukkig heb ik de garmin natuurlijk nog. Iets voorbij de Okay winkel te Essene passeerde Tim me en dan rap de bike op zijn rek bij gezet en verder met wagen om toch op tijd aan de start te staan. Ikke met de fiets van op mtb.be forum stond reeds te wachten en na onze inschrijving konden we samen starten voor de 49 km door de wijde regio dat ze ons zouden voorschotelen. De eerste kms waren in elk geval al richting Kobbegem en zijn veldwegels. Langs deze contreien zijn het veel brede veldwegels natuurlijk maar ze hebben een mooi verschil gevonden tussen de singletrails en de kouterbanen. Veel baantjes kenden we natuurlijk al van andere TT's zoals Wemmel, Ganshoren en die van Straf in Bergaf maar niettemin is dat vervelend natuurlijk. Terwijl Tim afgedraaid was voor de 30 km reden Ikke en myself verder door naar Relegem en Brussegem, de klimmekes reed ik op mijn tempo zoals gewoonlijk en boven wachtte ik dan even en lang was dat zeker niet hoor. De ene kouterbaan volgde de andere singletrail op en kwamen zo terug naar Mollem en Krokegem. Intussen vroegen we ons af op hoeveel km de bevoorrading zou zijn want Ikke begon honger te krijgen intussen en voor de rit zei ze dat ze dan zeker iets moest zien te eten. Een km of drie verder aan de fietswinkel Loomans was er dan de bevoorrading welke eigenlijk nogal sober was. Water en toch wat droge wafelkes moesten onze honger stillen vooraleer verder te gaan, twee Zwette maanen kwam eraan gesjeesd zijnde Stagair en Bart en zo wat aan de klap geraakt over de bikes en banden. Na wat tetteren en doen dan terug de bike op voor de laatste 20 km. Ineens hoor ik mijne naam weerklinken en bleek het Iceman Stefaan te zijn met wie ik in Buizingen de TT nog heb gereden 2 à 3 jaar terug met pijnlijke afloop trouwens. Allez dan verder met ons drietjes naar de steenweg en via den Buda dan afdalen naar Asbeek. Deze kant is meer mijne meug wegens het klimwerk natuurlijk en ook al reden we niet vollen bak door kunet hier steeds genieten natuurlijk, de rand van Putberg en een korte bospassage zat er terug in en dan de klim van de Zavelput naar de Edingsesteenweg. In de erop volgende afdaling was er serieus wat spoorvorming en vooral diep was het ook en door het gras dat erover groeide zag je natuurlijk niet waar ge reed en de rest kunt ge raden zeker ?? ( neenee ik ben niet gevallen ). De afdaling van de Morette kennen we intussen al vanbuiten en spijtig genoeg reden we niet langs het kappeleke naar boven maar gewoon rechtdoor naar de Zetsel waar de volgende splitsing was voorzien. Zonder enige twijfel de 50 gekozen natuurlijk en wat volgde was een toffe singletrack amaai. Met een klein omwegske dan terug naar de Mazier welke serieus off road is, eerst klimmen en eens boven wat kasseien en terug naar beneje vlammen en zo naar de Hoogpoort en dan de langere klim naar de Petrus Ascanustraat. Tot nu steeds op het buitenblad gereden en zaten aan 38 km dus de benen waren ook redelijk goed. Ik wilde naar het middenblad schakelen maar de ketting lag er ineens helemaal af maar die twisters schakelen zo goed dat ik zelfs niet moest stoppen om ze terug in de juiste lijn te krijgen, allez dan maar verder klimmen want het is nog een stukje bergop zenne. De Kattenberg mag natuurlijk ook niet ontbreken in deze streek en dus wijle ook naar daar gestuurd hé, eerst dat betonpad en dan back to off road en diens trails met diepe sporen want die zijn er daar genoeg. De Poel moesten we deels afrijden nu want de Boterberg wachtte op ons met die diepe spoorvorming in het midden, gelukkig plaats genoeg ernaast en dus in volle vitesse naar boven. Aan de Notelaarstraat reden we terug bergaf voor die lange singletrack / wandelweg te herontdekken, rap de beek over en kort naar boven maar de achterband bleef precies doorslippen op die boomwortels maar dan toch boven geraakt met wat hulp van het voetenwerk dan. Het technisch boske aan de Kloosterweide zat er spijtig genoeg ook niet in dus dan maar gewoon rechtdoor hé, efkes op Ikke met hare fiets gewacht vooraleer we terug door het boske naar beneden doken, ik waarschuwde hen al dat er wat modder zou liggen maar het was eerder een 150 meter lang modderbad. Dit was mede de test of mijne nieven achterband ( Geax Saguaro ) het in de modder ook goed zou doen !! en jawel het was wel wat stoempen maar toch erdoor geraakt in ene snok dus band is goed gekeurd, nu nog es testen in de Ardennen eventueel en dat weten we het meteen allemaal. Eerlijk gezegd was dit er wel over en kon er een ander pad worden genomen want zelfs na wekenlange droogte is het hier nog vettig en dus konden ze gemakkelijk het volgende pad genomen hebben maar soit we waren erdoor hé. Boven gekomen zaten we terug aan de Notelaarstraat en was het nog iets verder rechtdoor om er een smalle trail in te draaien met wederom een diep spoor en links en rechts een afsluiting. Volgens de teller moesten we nog een goeie 2 à 3 km rijden alvorens terug binnen te rijden en die gidsten ons naast de spoorweglijn Brussel - Dendermonde. Nog snel de steenweg over en wat cruisen door de wijk en voila onze wekelijkse TT was ook weeral gereden se.
Het parcours was zeker niet mis met een eerste 28 km die redelijk vlak waren eigenlijk en dan de hoogtemeters die we moesten zien te overwinnen in de laatste 20 km, leuke trails tijdens de hele afstand losten elkaar constant af. Technische moeilijkheidgraad : 2 / 5 - Zoals gezegd waren de eerste 28 km vrij vlak en dus ook weinig of niet technisch maar voor spoorvorming moet ge trouwens altijd opletten natuurlijk, de regio van Asbeek - Ternat was natuurlijk technischer maar da's dan ook weeral de streek en mijn speelterrein trouwens Bepijling : 5 / 5 - De bepijling was voor mijn part dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden dus misrijden was moeilijk eigenlijk. Natuur : Vooral veel veldwegels natuurlijk en in deel twee was het was het ier en daar meer bebost Bevoorrading : 1 / 5 - Ik verwacht zeker geen buffetten van ik weet niet wat maar een beker water en droge wafelkes is nu toch iets TE sober hé
|
||||||
| 03 / 07 / 2011 - 12° Randonée VTT de Durbuy | ||||||
Zoals gezegd de zaterdag naar Biron vertrokken om er te logeren bij vrienden die er intussen al enkele jaren wonen en ik benijd hen wel eigenlijk, na het uitladen en al de laptop opgezet want de WB werd live uitgezonden op freecaster en nu was het in het Canadese Mont Saint Anne te doen. Het was uiteraard een schone wedstrijd bij de dames met een Canadese die het eerst over de meet rolde zijnde Catharine PENDREL, tweede was de Russische Kalentieva en derde de Franse Bresset. Marie Helene Premont en Emily Batty zorgden voor drie Canadians in the top 7. Bij de heren was de afwezigheid van Julien Absalon zeer opmerkelijk wegens andere prioriteiten zijnde zich al voorbereiden op het WK dat in september doorgaat maar aan de snelheid van de Tsjech Kulhavy was niks te doen. Dan de MTB rit van Durbuy zelf, een andere categorie zeg maar. Zondag ochtend gestart rond 9.15h na wat opwarm km's vanaf Biron waar ik logeerde bij vrienden. Eerst mijn 4€ betaalt voor in te schrijven en rap de kaart bekeken. Net zoals elk jaar was het meteen het bois de Peiti Han dat we moesten induiken voor enkele kms. Het lag er nog redelijk goed bij op enkele passages waar ik het toch wat moeilijk had met mijn Geax Saguaro want het zijn niet meteen banden om ermee in de moor te daggeren maar soit toch doorgeraakt. Dan afdalen naar de baan Melreux - Grand Han en dan terug het bos in naast de oude Rode Kruis gebouwen voor een leuke singletrail. Dan wat later were de baan over om terug het Petit Han bos in te duiken richting het gelijknamige dorpke, met een snelle afdaling en redelijke klim op asfalt reden we naar mijne favoriete afdaling richting Durbuy. Niet overdreven moeilijk maar de door erosie gevormde trapkes is het toch opletten ( zie filmke ). Beneden dan rechts meegedraaid naar het centrum van Durbuy en dan ineens een U turn om terug het bos in te duiken voor een lange klim naar Bourdon en het is een lange zenne, in het bos bezaaid met stenen maakt het nog leuker natuurlijk. Intussen drong het me door dat ik precies niet op het juiste parcours meer zat want de 50 zou naar Septon klimmen en intussen zat ik terug tegen Barvaux. Dan maar verder de 22 km afgehaspeld welke ook wel leuke bospassages had, aan de start dan een short cut genomen naar mijn descente préférée en lap zat ik toch weeral bijna verkeerd zeker !! dan maar omgekeerd en zat ik dan toch op de juiste track. De brug over en rechtsaf richting Septon, ik had de camera al terug opgezet voor de volgende bosrijke trail maar blijkbaar reden we deze niet en klommen we verder via het asfalt. Ineens dan toch links het bos met een brugje over de beek en recht naar omhoog met 21%, gelukkig stond ik op de juiste vitesse en toch kunnen rijden tot het eerste plateau enkele meters hoger maar dan toch moeten afstappen want daar ging het echt steil naar boven tot 32%. Boven dan weer de bike op en kwamen we op hetzelfde pad uit van vorig jaar welke we gevolgd hebben om dan terug het bois de Viné in te rijden met nog een 18% klimmeke erin verwerkt welke wel opgereden natuurlijk. Met een lange brede boswegel in het net genoemde bos was het richting Tohogne waar we de eerste RV kregen. Aquarius, vanille wafels en cent wafers lagen er klaar voor ons. Dan weer verder om het bos van Herbet in te duiken en na een afdaling terug te keren bergop naar het centrum van het gehucht Herbet, de afdaling naar Bomal is er eentje om toch op te letten met de dikke stenen die her en der liggen maar ik ken deze afdaling al zo goed dat ik al weet welk het juiste spoor is en zonder problemen naar beneden kan razen. In plaats van naar Bomal te rijden was het nu links en wat verder onder de spoorweg door om verder aan de lange klim te beginnen naar Ozo, bezaaid met stenen en redelijk wat percentage maakte het voor iedereen precies wat moeilijker want 't zonneke straalde ook veel warmte af intussen. Eindelijk boven gekomen dan een nieuw en leuk technisch stukje door het bos en dan een ietwat modderige singletrail. Van Ozo was het dan weer dalen naar Juzaine om er weer een andere monsterklim voor de wielen te krijgen van 23%. Dikke stenen en zien dat ge hier zeker het juiste spoor hebt of ge kunt te voet verder. Wonderwel was het de eerste keer dat ik in 1 keer boven was mits wel af en toe voet aan grond te zetten wegens voorgangers maar dik content natuurlijk, enkele jaren geleden hier nog 2 velgen in frit gereden in de afdaling. Na deze dan weer dalen natuurlijk op terug 1 van mijn favoriete stukjes. Een Lange singtetrack met een slingerende geul door het Bois de Hotemme en na wat dieper slalommen tussen de bomen en dan terug naar de bovenkant van Barvaux en terug klimmen maar, nog een zwaar en lang klimmeke met een redelijk technisch niveau want hier terug trappen van erosie die we moeten bestijgen en daar nog die dichte begroeiing bij. Efkes halt gehouden bij het monumentje van onze gestorven biker op deze trail als eerbetoon zeg maar en dan weer verder klimmen tot boven, nog wat verder was dan de tweede RV dan gevestigd. Beetje simpel ook maar we hadden drank en eten en ze vulden zonder morren de bidon ook bij. Vanaf hier zou het nog een goei 8 km wezen zeiden ze maar ze hadden er zelf niet bij stil gestaan waarschijnlijk dat er nog een splitsing was aan de Menhir " Lit de Diable". Omdat ik al 55 km op de teller staan had en de beentjes al wat vermoeid geraakten daar de 40 dan gevolgd. Deze ging dan terug naar beneden richting zijkant van Biron om terug het bos in te duiken met een voor mij nieuwe singletrail, ietwat modderig maar zonder problemen door gereden, dan kwamen we op het stuk van de vaste route en zo dan de steenweg over om de laatste km's in te gaan. Nog eerst een ietwat modderige singletrail door maar zo is die het heel jaar door trouwens en dan alles geven richting start terug en den bike wash. Op de kop 65 km en net geen 1000 hoogtemeters maar wel schoon en deels vernieuwd parcours gereden vandaag. Het filmke kan je hier bekijken of op de video pagina Het Parcours : Schoon en deels vernieuwd parcours dat zich situeerde rond de bossen van Petit Han - Grand Han - Bois de Viné - Bois de Hotemme, Deze TT heeft elk jaar wel minder hoogtemeters dan die van Biron en Marenne maar daarom zeker niet minder mooi en tof. Technische moeilijkheidgraad : 3 / 5 - Niet overdreven technisch parcours maar sommige passages waren toch wel opletten om niet het decor in te gaan of dergelijke. Bepijling : 5 / 5 - De bepijling was voor mijn part dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden dus misrijden was moeilijk eigenlijk al was het mij deze keer wel gelukt om de splitsing 30 - 40 - 50 km te missen waardoor ik eerst de 22 km heb gereden en dan de 40 mits short cut. Natuur : We zitten in de Ardennen dus bossen genoeg hé Bevoorrading : 2 / 5 - Ten opzichte van de TT te Biron was de RV wat minder maar alles was toch voorzien om te eten en te drinken.
|
||||||
| 08 / 07 / 2011 - Verkenning parcours van # 5 Belgian Grand Prix BELGACOM - Geraardsbergen ( op en rond de Muur ) | ||||||
| Zelf meerijden ga ik natuurlijk niet doen maar na vandaag ( 08/07/2011 ) kan ik wel zeggen dat het een pittig parcours is met vele technische passages en steile hellingen en afdalingen. Ik ben namelijk met MC Tim en Robin het parcours gaan verkennen en ik was zelf onder de indruk. Hier een kort verslag van onze verkenning
Samen met Tim en Robin het parcours gaan verkennen in Geraardsbergen van de 5de en laatste manche van de Belgian GP op en rond de Muur. Na het technisch opwarmen in het openbaar Bikepark achter de kerk waren we klaar voor de eerste ronde op het parcours zelf, lange klimmen in het park en dan verder in de Paters hun tuin waar het tot 27% naar boven ging. Dan de Kapelmuur met een steile knik naar beneden van 19% en met een scherpe bocht terug een boske in. Aan de hondenschool was het nog afgesloten dus we moesten eerst een ingekorte ronde doen en dan een technische afdaling met een dropke dat erop volgde, de drop niet tijdig gezien met een smak tegen de aarde tot gevolg maar zonder erg, Robin ging algelijk harder tegen de grond om mij zien te ontwijken en Tim kon net tijdig remmen voor de drop. Vervolgens dan vollen bak de brug over wat voor Tim echter minder was met twee lekke banden tot gevolg en een velg die 2 flinke nepen heeft gekregen, dan beide de biba's vervangen en hoorden we daar nog achter bikers vloeken en miljaaren over de brug die ze blijkbaar anders hadden verwacht, tja se ze stond er hé dus moeten we er wel over. Eens terug beneden verliet Robin ons want hij moest terug naar Mere per bike en ik met Tim reden een tweede ronde. Deze keer was de extra lus aan de hondenschool wel open met leuke technische uitdagingen zeg maar, wel redelijk zanderige ondergrond wat soms tricky kan zijn in de bochten, dan een singletrail met een redelijk steile afdaling of beter afgrond met 38% volgens mijne teller, brrrr effe om kiekebisch van de te krijgen. Na wat kijken welke spoor het beste was toch naar beneden gereden en gegleden en klaar voor de volgende technische 90° bocht. De brug zorgde voor dit extra rondje en klommen we terug en via de nu lege materiaalpost was het terug aan de eerder gedane technische afdaling met drop die ik deze keer niet heb gedaan maar ernaast heb gereden, ene keer maar geen twee zenne. Dan weer de rammelbrug over en doken we terug het park naar beneden richting bikepark. Eerst enkele KMC Trek bikers voorlaten en dan wij voor dit rondje mee. Op de meest technische afdaling van dit bikepark mistte zo'n KMC'er zen bocht en reed rechtdoor het bos in, gelukkig zonder erg maar hij was toch verschoten precies, ik ken dit bike park al sinds de opening en gelukkig nog nooit gevallen hier, allez dan verder met de korte jumpkes en dan terug met een lange singletrail en kort klimmeke het bikepark terug uit, nog een afdaling naar de markt en gelijk de echte terug klimmen naar de Vesten op de grote plateau met een HS van 194 pffff. Toch leuke namiddag gehad en vrijdag de 15de keuren we het BK parcours te Buizingen ( Halle ).
|
||||||
| 09 / 07 / 2011 - Met de bike naar Geraardsbergen voor de # 5 Belgian Grand Prix BELGACOM | ||||||
Samen met Stefaan ( Iceman ) naar Geraardsbergen per bike via het jaagpad om er naar de wedstrijden van de dames jeugd - elite dames en elite heren te gaan kijken en terug naar huis. Goed voor 60.66 km training terug.
|
||||||
| 15 / 07 / 2011 - Verkenning parcours BK MTB XCO te Buizingen bij Halle | ||||||
In Geraardsbergen hadden we reeds afgesproken om na dit parcours ook dat van het BK te testen en dus vandaag de 15de naar Buizingen bij Halle gereden. Stefaan was wat vroeger en had er al een rondje opzitten en kon ons al inlichten om wat we al dan niet moesten letten. Dan samen gestart en vrijwel meteen doken we het Kluisbos in om met een kort en steil knikje naar boven en na een bochtige singletrack terug naar beneden te duiken en ik dook letterlijk naar beneden want mijn stuur bleef ergens vasthaken. Verder dan gestaag klimmen om wat later het bos terug in te duiken ( prive sector !! ) en met veel draaien en keren er rond te draaien, de gevreesde balkjes vielen best mee wegens het zand dat ze er hadden voor gestrooid en er kon dus worden over gereden of toch over de eerste twee balkjes, het was er nogal muddy en was het dus afstappen en over de laatste twee konden we terug rijden. De rock gardens waren ook geheel aangepast of beter aangevuld met zwart grind dat de groete gaten tussen de scherpe stenen opvulden en mits wat snelheid kon je er nu gewoon over vliegen. Dan effe de straat op en licht klimmen tot de weide waar de materiaalpost was voorzien en een kort BMX achtig parcours met nog een rock garden, het 2de boske was ook een fun stukje amaai waar de hellingen en afdalingen vooral kort maar steil en technisch waren en natuurlijk ook draaien en keren om zo terug het bos uit te rijden. Nogmaals de rock garden en BMX heuvels over om terug het eerste bos in te duiken. Een gestaag klimmeke over boomwortels reduceerde onze snelheid tot traag amaai en dan ineens nog zo enkele bmx heuvelkes. Het volgende deel van dit parcours was echter zo kapot gereden dat we dus van de bike moesten en dat voor zeker een 200m, er was echter geen rijden aan spijtig genoeg. Eens dit voorbij was het terug de gas open met nog 1 vettig stukje om het bos uit te rijden, wat verder dan weer in het bos en eruit. Nog even de straat in en een smal sluipwegje naar beneden en nog eens alles geven tot de start op het gemeente plein, wel een leuk parcours maar spijtig van dat loopstuk. Dit tracé was 6.8 km lang en telde 165 hms per ronde. Er was ook een 29'er test center van Brukom bike aan de kerk en Tim testte deze voor de eerste keer. Tijdens onze 2de ronde voelde hij weliswaar het verschil zei hij achteraf. Voor onze derde ronde was het mijn beurt om de Orbea Alma 29'er te proberen maar eerst moest ik nog mijn pedalen zien te verplaatsen want ik rij met de Look Quartz pedalen en ze waren allen afgemonteerd met de shimano SPD's. Na het afstellen van de zadelhoogte konden we dan vertrekken na nog een waarschuwing dat het onmogelijk was om op het groot mes dat steil klimmeke na de start te bedwingen ( was een Sram XX trapstel met 42/28 vertanding ). Als ze dat komen te beweren dan moet ik natuurlijk het tegendeel kunnen bewijzen en had het bewezen ook. Tijdens die gestage klim had ik ondervonden dat mijn zadel toch nog 3 cm te laag stond en kon dus nergens genoeg kracht zetten om door te rijden. Verder wel leuke bike en metdie wortelklim reed ik wel sneller naar boven t.o.v mijn eigen bike zonder enige vermoeidheid. In het loopstukje de bandenspanning es nagekeken en die bleek dus op de maximum te staan zijnde dik 4 bar !!!!! en dat voor een testbike op dit tracé. Dia wat gelost tot 2 bar maar ja rijden was nog steeds niet mogelijk natuurlijk, de rest van het boske was terug de gas open richting start. Test was positief maar moest de zadelhhogte geweest zijn zoals het echt moest was het echter perfect. Het dubbel crankstel of beter de 2 x 10 speed viel ook goed mee al ben ik eens benieuwd wat dit gaat geven in de Ardennen. Een promotie filmke kan je alvast op Youtube bekijken. Foto's van het parcours zijn te bekijken op het Facebook album van Danny Zelck
|
||||||
| 24 / 07 / 2011 - MTB ritje door het Pajottenland + test Epic 29'er | ||||||
Vandaag nog eens de MTB ter hande genomen om een MTB rit te doen in ons Pajottenland, Tim was tegen half 1 bij me gekomen met een Specialized Epic 29'er Testbike om te testen dus en daarom een parcourske samen gesteld met wat klim- en daalwerk en natuurlijk de technische passages. De trails rond de Morette en de Putberg stonden vandaag centraal ervoor. De terugrit was richting Asse Ter Heide en zo naar Meldert en de abdij van Affligem waar we elk onze eigen weg verder gingen naar huis. Vanaf daar ben ik dan verder gereden off road om er nog een stukje van de rode Bloso route van Erembodegem te volgen. Ik had nog wat kruit steken en dus nog een stukje van de rode bloso route gereden langs de Zandberg en terug om zo met een 41 km en 468 positieve hms thuis te komen.
|
||||||
| 27 / 07 / 2011 - Schiptrekkersroute en Molenbeek route | ||||||
Het was een nogal hectische dag vandaag met eerst het kuisen van de bike, een bezoekje aan onze sponsor om nog wat van de solden te kunnen profiteren ( had schoenen nodig voor de nieuwe racebike ) en dan een wegritje met mijn metgezellin van de Houffamarathon en Poperinge XL marathon. We waren van plan om een deel van de schiptrekkersroute te rijden en de Molenbeekroute volledig. De laatstgenoemde is een leuk toerke op de weg met hier en daar wat off-road dus niet doen met een wegfiets maar wel met een cyclocrossbike. De route zelf is licht heuvelachtig met vooral lange gestage hellingen zijnde rond Herzele en Burst, tijdens de terugweg nog moeten gaan schuilen voor de regen welke niet wilde ophouden en dus maar verder gereden met dan toch de zon die terug kwam piepen. Vanaf Denderhoutem ( Anderenbroek ) dan terug richting huiswaarts via Denderleeuw en het jaagpad emt nog een extra stukje off-road langs de pleinen van FC Doggen en het bikepark.
|
||||||
| 31 / 07 / 2011 - Zomaarbike te Itterbeek | ||||||
Het is niet de TT van Saint Sauveur geworden afgelopen zondag maar wel de Zomaarbike in Itterbeek waar we zijn gaan biken, Ik was eerst tot bij Stefaan gegaan en vanaf daar samen naar Itterbeek gereden waar we ons geparkeerd hadden aan de deur van een familielid, vandaar was het nog een goeie anderhalve km tot de start dus we hadden al een kleine opwarming hé. In de tent dan onze 3€ betaald en kregen we er nog een binnenbaand bij als cadeau ( zou dat een voorteken zijn geweest ?? ) Allez wijle dan gestart voor de langste afstand van 62 km om toch wat de afstand in de bene te hebben tegen houffalize waar ik de 100 km ga pogen uit te rijden, in de ardennen toch niet altijd evident en zeker niet op zo'n parcours. Van de start af ging het al meteen klimmen maar dan gestaag omde benen nog wat te laten wennen en zo verder langs Dilbeek waar we enkele schone signletrails voor de wielen kregen geschoven alsook leuke boskes en trapkes om af te rijden. In Sint Ulriks Kapelle was het een blij weerzien met het Borréboske welke we mochten induiken terug, na de brand in de electriciteitcentrale bij het laatste serieus onweer was het toch wat gissen of het al dan niet zou mogen maar blijkbaar geen probleem. Veel draaien en keren tussen de bomen weer en was ik tevreden dat mijn stuur enkele cm's smaller is want anders bleef ik terug ergens aanhaken met de bar-ends. Het leek er ook op dat het hier wat uitgebreider aan toe ging want de eerste keer dat ik hier reed enkele jaren geleden was het tracé 1.8 km lang en nu was het bijna het dubbele wat we alleen maar kunnen toejuichen natuurlijk want hier is het de place to be voor stuurtechniek. Stefaan reed op kom en trok ook goed door ondanks hij sinds onze testrit op het BK parcours niet meer had gereden. Na het uitrijden van dit leuk boske via de schuine kant en de oversteek van de snelweg kregen we het freeride boske aan de Kloosterweide voor de wielen geschoven. Het is zoals ik zei meer een freeride boske voor jumps en al maar ook enkele korte steile klimmekes en afdalingen. Vervolgens was het weer klimmen via de manege en zo naar de Poel en de lange Kattenberg trail om terug te komen. De E40 reden we voor een tweede keer over en dan naar het Kasteel La Motte waar de eerste bevoorrading was gevestigd. Stukken banaan, cake en wafels en wat sportdrank om deze door te spoelen. Verder ging het van hier naar Sint Martens Bodegem en Schepdaal over de reeds gekende wegels en leuke singletrails natuurlijk om wat later na een gestage klim aan het Trammuseum uit te komen. Met klimmen was het echter nog niet gedaan want na de oversteek van de Ninoofsesteenweg ging het gewoon verder omhoog. Aan het kerkhof was het wat draaien en keren en zo waren we verder op weg naar Sint Martens Lennik. Deze streek heeft ook leuke leuke trails met enkele boardwalks om de vettige baantjes te overbruggen, ge moet enkel zien dat ge'r natuurlijk recht kunt op en afrijden en er ook niet afschuift want zo breed zijn ze nu ook weer niet natuurlijk. Met eerst een passage door domein Breivelde reden we naar het Kasteel van Gaasbeek waar we de 2de bevoorrading kregen gepresenteerd. Idem hier waren sportdrank, peperkoek en etc aanwezig. Kregen we hier dan ook te horen dat we de Yeti skipiste moesten zien te bedwingen, niet via de matten/borstels natuurlijk maar bia een trail er net naast maar later hier meer over want we reden eerst nog via Oudenaken door naar Vlezenbeek en intussen bleken de benen precies wat tegen te spruttelen want veel snelheid zat er niet meer in. 't Is te zeggen het was met tussenpoze eigenlijk want ineens voelden ze fris terug. En dan was het zover, eerst het terrein van de Royal Amicale golfclub Anderlecht door en dan de voor een eerste keer de heuvel op naast de Henri Simonetlaan en het boske door. Wat verder dan het schoon zicht op de Yeti skipiste maar toch werden we nogmaals de heuvel af en op gestuurd als opwarming voor de steile klim naast de piste. Een geluk voor sommige bikers was er wel de keuze want er stond " lus voor de durvers, steile klim & moeilijke afdaling " op een bord gedrukt. Ondanks het onfrisse gevoel in de benen konden we deze toch niet laten schieten hé en dus vol goeie moed aan de lange klim begonnen met een gemiddelde % van 16 en een max van 25% en wonderwel lukte het nog aardig ook om te klimmen. Boven een babbelke gedaan met de fotografe Nele en dan verder op het plateau om zelf nog een foto te maken van de Brusselse skyline alvorens terug af te dalen. Eens bekijken wat die moeilijke afdaling had te bieden, max 28% naar beneden wat dus vooral doseren was met de remmen en achter het zadel hangen want hier en daar was er een dropke te bespeuren maar al bij al viel het best mee hoor maar de keuze laten aan de bikers was wel het beste natuurlijk. Om uit te bollen reden we langs de vijvers en een kasseiwegel om dan de Keperenberg te beklimmen maar omdat het toch de easy way was zijn we dan maar naar de wagen terug gereden. Omdat beelden meer zeggen dan woorden kan je hier het filmke bekijken Het Parcours : Het was de eerste keer dat ik deze TT kwam rijden maar het zal zeker niet de laatste keer zijn want het parcours was zeer leuk met vele singletrails en technische passages en dan vergeet ik de klim naast de skipiste nog te vermelde,. Technische moeilijkheidgraad : 3.5 / 5 - leuke technische trails waar ge her en dar toch uit uw doppen moest kijken, het Borréboske was natuurlijk ook het hoogtepunt qua stuurtechniek Bepijling : 5 / 5 - De bepijling was part dik in orde, genoeg pijlen en splitsingborden en vermeldingen waar gevaarlijk en dergelijke. Natuur : Nog verbazend veel groene passges gezien vandaag langs de Brusselse kant Bevoorrading : 3 / 5 - Niet overdreven maar genoeg om verder te geraken op deze tocht.
|
||||||
| Eindtotaal | ||||||
Zoals elk jaar start ik nogal ongewoon mijn nieuwe jaargang vanaf 1 augustus, de reden daarvan is dat we elk jaar 3 weken verlof hadden in augustus en dus steeds een schone spingplank was qua kms. de cijfers van 1 augustus 2010 tot 31 juli 2011
|
.jpg)
